Questie-van-tijd

Als het gereed is downloaden.

2012-01-26T13:12:00.002+01:00

Er zit iets moois aan te komen, ooit werd er een folder/flyer samen gesteld die jaren lang onveranderd bleef en die kon worden gedownload van internet. Er is een nieuwe in de maak of beter gezegd, er is een nieuwe samengesteld, de oude als basis en met wat vernieuwingen en aanvullingen een super mooi item om door iedere “velomobilist” uit te geven aan mensen die vragen stellen over de velomobiel. Als het allemaal klaar is en de ontwerper geeft hier melding van is het zeker de moeite waard om het te downloaden, ik kreeg toevallig een voorbeeld zodoende een foto van de nieuwste creatie in wording.

De spreekbeurt van Jochem Talsma

2012-01-25T15:00:00.002+01:00

Vandaag is het de grote dag voor Jochem Talsma als 9 jarige gaat hij een spreekbeurt houden over de “velomobiel” in het algemeen, niet specifiek zijn vaders fiets, een Quest, maar een algemeen promotieverhaal met beeld en al voor de hele groep van de lagere school in Drieuizen. Ik ben al op tijd vertrokken naar Heerhugowaard om samen met Kees en Marian van Hattem naar Driehuizen te fietsen, een heel klein dorpje tussen West-Graftdijk en Stompetoren, waar alles op en bij de school nog echt gaat zoals het wenselijk is, orde en regel staan hier mijns inziens nog heel hoog in het vaandel. Eerst werd er bij de familie Talsma nog koffie gedronken en toen wij daar arriveerden stonden André uit Den Helder en Win uit De Woude er al. Even later kwam ook Henk uit Zwaag en zo vormden we een zestal “velomobielisten” die Jochem kwamen steunen bij zijn werkstuk en de presentatie er van. In de school leek het wel een andere wereld, computers en een elektronisch schoolbord waarop de presentatie goed naar voren kwam en daarbij zijn klasgenootjes die vol aandacht luisterden naar de keurige uiteenzetting van Jochem, het kan niet anders, een dikke 9 heeft hij zeker verdiend volgens mij. Na afloop van zijn verhaal ging iedereen naar buiten en konden er vragen worden gesteld over de velomobielen die op het schoolplein stonden, maar vooraf gaf Jochem nog duidelijk aan, niet aan de fietsen komen, alleen vragen stellen en luisteren naar de eigenaars. Vele vragen kreeg Wim over zijn elektronische “voetverwarmers” en de racekap en één opmerking van een meisje was duidelijk, “Als ik mocht kiezen nam ik toch een auto voor zoveel geld”. Op het moment van vertrek bleek dat Henk geen reserve band bij zich had en dat een eventuele lekke band voor problemen zou kunnen zorgen, de reserve band werd ter plekke opgelost en ik ben meegereden tot een paar kilometer voor Zwaag zodat bij een “noodgeval” hulp nabij zou zijn maar alles bleef heel en zo scheiden onze wegen bij het viaduct over de A7 van Bobeldijk naar Zwaag. Ik ging hier linksaf naar Wognum enz. en Henk ging rechtdoor, na een afstand van 82 km stond ik weer thuis en was de vulling voor de wasmachine weer aan bod en kon ik onder de douche.

Zo enthousiast zijn Cees en Maaike

2012-01-24T14:58:00.002+01:00

Omdat het weer voor vandaag nog positief is had ik in mijn hoofd om een flink rondje te maken, maar het liep allemaal weer eens een keer helemaal anders. Van start richting Heerhugowaard om te kijken of Kees vandaag een vrije-dag zou hebben werd ik al bij Nw.Niedorp op een ander idee gebracht, misschien gaat Cees Goedhart ook wel een stukje mee, dus rechtsaf en naar Weidemolen 9 in de nieuwbouw, niet wetende dat Cees zijn Strada pas a.s. vrijdag met de auto op gaat halen, zo vertelde hij me, dus dan is het snel klaar, maar nee, ik moest nog even blijven. Want mijn vrouw zei vanmorgen nog: “Bel Pé even om de Quest nog eens te bekijken”. En zo stond ik onverwachts toch voor de deur en moest er meteen gebeld worden en even later was ook Maaike, zijn vrouw, aanwezig. Verschillende punten zijn de revue weer gepasseerd en Cees kan haast niet wachten tot vrijdag maar ook Maaike staat te popelen om met zo’n superfiets op pad te gaan, wie eerst, de Strada wordt afgesteld op Cees zijn lengte dus moet er een oplossing worden gezocht voor Maaike, één van de mogelijkheden is de Quest van Sebastiaan die t.z.t. “vrij” komt of misschien ergens een fiets kunnen huren voor een bepaalde periode, wie weet. We horen zeker meer van deze nieuwe zeer enthousiaste “velomobielisten”. Ik heb mijn rondje vervolgd door de “binnenlanden” en kwam al fietsende via Bobeldijk en Zwaag op Zwaagdijk, even naar Gerrit en Marian waar ook Dick en Greet zaten en na de koffie weer door naar huis via Wervershoof en Medemblik, op het stukje door de Wieringermeer vanaf Medemblik naar Middenmeer moest ik op een bepaald moment toch stoppen om de kap erop te doen vanwege een enorme stortbui. Thuis gekomen gaf het tellertje toch nog 65 km aan, niet onverdienstelijk hoewel mijn plannen anders waren.

Maandagmorgen ritje

2012-01-23T17:08:00.006+01:00

Het is weer gelukt, een rondje op maandagmorgen/middag, want toen ik weer thuis kwam was het al ver in de middag terwijl ik ’s morgens al van huis was gegaan. De weersvoorspellingen zijn niet echt bijzonder maar toch heel wat minder als vorige week maandag, toen volop zon en nu kans op een hagel of regenbui. Nou ik heb ze allebei gehad, nog niet de straat uit of de eerste hagelstenen kletterden op de gele romp van de fiets, het was erg kort dus gewoon doortrappen dan ben je de bui zo weer vergeten. Het windje stond schuin achter en dat was te merken, heel snel ging ik richting Zuidoostbeemster, even een zak appelen weg brengen die ik in het weekend achter in de auto had laten staan. Voor ik daar aankwam heb ik onder het viaduct, vlak bij De Hulk, de kap erop gedaan omdat een regenbui serieus leek te worden. Bij Tiny volgt er zoals gewoonlijk koffie + en zo rond half één ben ik weer opgestapt en is Tiny naar de tennisbaan gegaan om daar even de tegenstander(s) alle hoeken van de baan te laten zien, denk ik. Op de rit naar huis ben ik weer standaard van de kortste route afgeweken en zo kwam ik langs het Noordhollandskanaal in de richting van West en Oost-Graftdijk om via de Westdijk op Alkmaar af te gaan. Onderweg zag ik op verschillende plaatsen sneeuwklokjes staan, dus het voorjaar komt er weer aan. Toen ik al redelijk dicht bij Heerhugowaard kwam kreeg ik toch even een vreemd gevoel, “ze” noemen zich de “Stad van de Zon” en hebben ook een “Park van Luna” maar als ik de lucht bekijk bekruipt mij toch een angstig gevoel dat het niet droog zal blijven en al helemaal geen zon. Nog even bij Kees langs die zijn “windstrip” even heeft geshowd, de vinding van Jan Reus en de nieuwste ontwerpen van Wim, het zag er netjes uit en het schijnt goed te werken. Na de Heerhugowaard nog even richting de Obdammerdijk waar de Schotse-Hooglanders maar in een drassig weitje lopen en bij Tom een bakkie gedaan waarna het laatste stukje naar Middenmeer net de 100 km vol heeft gemaakt.

De eerste resultaten van de promotiefilm via KoffieMax ?

2012-01-19T13:58:00.002+01:00

De wereld is in beweging, niet dat ik iets nieuws vertel maar op een bepaalde manier is hij heel bijzonder in beweging. Wat wil het geval, tijdens de oliebollentocht van 28 december, vorig jaar dus, stond er tijdens de opnamen voor omroep Max een meneer bij het hele “velomobielcircus” die erg geïnteresseerd leek in alles wat met dit soort voertuigen te maken heeft. Op donderdag 5 januari was de uitzending via KoffieMax en de zondag erna, op 8 januari, werd ik gebeld door ene Cees Goedhart uit Oude-Niedorp, hij wilde graag langs komen om eens wat meer te horen over de Quest, en zo leerde ik de man kennen die tijdens die opnamen zo geïnteresseerd was. Ik krijg sterk de indruk dat hij er ondertussen zelfs slecht van kan slapen. Hij ging verder, na een paar dagen was hij al bij Kees van Hattem met zijn vrouw voor nog meer informatie, ook Sebastiaan Talsma werd geïnformeerd over zijn binnenkort te verkopen Quest en zelfs afgelopen maandag verscheen deze Cees met zijn wederhelft op De Woude om bij Wim zijn licht op te steken waar op dat moment ook Kees en Rob aanwezig waren, dus je kan echt wel zeggen dat de wereld in beweging is, tenminste de “velomobielen wereld”. En nog is de koek niet op, gisteren tegen de avond ging mijn telefoon, “Met Cees Goedhart we zijn vandaag in Dronten geweest voor een proefrit” Cees had in een Quest en zijn vrouw in een Strada gereden, “Machtig mooi” zijn vrouw vond het na twee en een half uur wel voldoende maar voor Cees mocht het nog wel langer duren. Zijn vraag was of ik donderdag, dus vandaag, nog ging fietsen dan kon ik wel even langs komen voor een “bakkie”. Omdat de berichten slecht waren heb ik gezegd dat ik waarschijnlijk thuis zou blijven maar omdat het achteraf allemaal mee is gevallen reed ik tegen 11 uur bij Cees in Nieuwe Niedorp het pad op, niemand aanwezig, dan maar weer door om even bij mijn neef langs te gaan in Oude Niedorp, een paar kilometer verderop. Het was wel even schrikken toen er een automobilist voor mij het fietspad opdook, ik kwam voor hem van rechts en bovendien mocht hij helemaal niet daar komen, het liep allemaal gelukkig goed af. Bij neef Pé en zijn vrouw Corry zat nog een buurman en na de koffie was het weer raak, wie komt er het pad oprijden, inderdaad Cees Goedhart, hij had oppas gehad bij zijn dochter en had de gele Quest al op grote afstand zien gaan dus meteen had hij zijn conclusie getrokken, die gaat daar en daar heen en zo was de wereld echt in beweging en is Cees voorlopig rijp voor de Strada om mee te beginnen, zijn vrouw had wat last van de knieën en die kan altijd later nog in de Strada en dan zou ik aan de Quest kunnen beginnen. Een ritje van 35 km met toch weer veel aparte situaties en ik denk dat we zeker meer van Cees zullen horen, mocht het doorgaan, een escorte vanaf Dronten past altijd in het rittenschema van vele Noordhollanders.

Is Kees stilletjes in training voor nog sterkere beenspieren.?

2012-01-18T13:19:00.002+01:00

Zal ik gaan of zal ik thuis blijven, twee mogelijkheden, de berichten zijn voor vandaag somber maar om zonder meer af te wachten tot het echt niet meer kan is ook niet goed. Toen ik buiten kwam voelde het helemaal niet verkeerd, dus naar binnen omkleden en gaan. Ik had in mijn hoofd om bij Kees een paar reserve 20” binnenbanden op te halen en zo lang zal het volgens de buienradar nog wel droog blijven, niet langer treuzelen maar op pad. Het reed prima over het nieuwe fietspad in de polder langs de Alkmaarseweg maar het windje voelde toch erg “dun” , waterkoud zei men vroeger en dan is tegenwoordig nog steeds zo. Toen de zon een beetje zichtbaar werd kreeg ik echt het idee zoals ik als kleine jongen wel hoorde, “De zon verzuipt in het water”, gelukkig viel het tot op dat moment allemaal erg mee. Bijna alles via een fietspad kwam ik bij de verkeerslichten bij de afslag naar “De Waard” aangekomen op Smaragd nr.25 was er niemand thuis hoewel de poort open stond, Kees kan niet ver zijn want hij zou vandaag in het “hout” zijn, dus zagen en kloven voor de kachel. Eén belletje en inderdaad binnen 2 minuten kwam hij aan met een kar vol stammetjes. Ik verdenk hem er van dat hij zo stilletje in training is voor weer hogere snelheden met de Quest, was het voorheen 32 km en nu geregeld 36 km p/u, wat ons t.z.t. te wachten staat zal wel blijken, hij traint wel serieus met zo’n zware kar achter de mountainbike. Zo zie je Kees ook eens van de andere kant, “houtvester” in de dop. Hij had de binnenbanden al klaar liggen en zo was ik weer vlug op weg naar huis, uiteraard ietsje om, waardoor ik na precies 55 km weer in de garage stond en nog geen spatje regen heb gezien.

Hoe is de dijk van Enkhuizen naar Hoorn ?

2012-01-17T14:45:00.003+01:00

Gisteravond las ik op www.ligfiets.net dat de dijk vanaf Enkhuizen naar Hoorn weer open was voor fietsers, dat leek me dan vandaag de gelegenheid bij uitstek om dat meteen te controleren. Het weer is opnieuw in voorjaarsstemming en zodoende bij mij ook helemaal. De banden gecontroleerd en de spullen in de fiets, o.a. het fototoestel, de GPS en de telefoon, drie min of meer vaste medepassagiers. Richting Medemblik via de Westermiddenmeerweg en de Medemblikkerweg en daar tot mijn verbazing constateren daar er aan de dijk, laat ik zeggen, een ambtenaar groeit, niks verkeerds hoor, iedereen wordt groter maar deze ambtenaar moet 135 meter hoog worden en als er straks ook nog wieken aan komen van 65 meter is het een “zwaaipaal” met een tophoogte van 200 meter. Maar goed is was op weg om het echte rondje te controleren en niet te veel op dingen letten die later ook nog wel aan bod komen. Door Medemblik naar de dijk en via Onderdijk, Wervershoof en Andijk op naar Enkhuizen, het weer is geweldig en het zoeft erover. In en door Enkhuizen gaat alles 6 versnellingen lager en heel rustig fiets ik langs de haven, onder de Dromedaris door, en dan naar het station waar ik weer langs de buitenkant de aansluiting van de dijk op zoek om bij Broekerhaven definitief weer op de dijk te gaan fietsen. Nu moet het komen, of juist niet, ik zal wel zien, het gaat allemaal heel voorspoedig en het nieuwe asfalt doet het goed voor de Quest. Al na enkele honderden meters stop ik omdat het eerste bord mij wat “griezelige” vooruitzichten beloofd. Als ik stil sta om een foto te maken stopt er een meneer en al snel volgt er een gesprek. “Inderdaad, afgelopen weekend kon je zo naar Hoorn fietsen over de dijk maar maak je maar niet te druk om dat bord, dat halen ze later wel weg”, vertelde de man. Het bleek Jan Dekker te zijn, een goeie kennis van ons aller Jan Reus, “Doe Jan de groeten als je hem ziet” en zo namen we afscheid en vervolgden onze weg. Het ging allemaal heerlijk, nog steeds geen problemen, even stoppen foto’s maken en weer verder richting Hoorn. In de verte begon zich iets af te tekenen, het leek een zandhoop op de weg, inderdaad een stuk rijplaten met aan het eind een grandioos obstakel wat maar met moeite was te passeren, uit de fiets en bijna kantelend langs het talud om mijn weg te kunnen vervolgen. Binnen een kilometer nog een keer zo’n zelfde “grap” en een stuk slecht wegdek. Blij was ik toen ik de laatste bocht doorging en een foto kon maken van de “Schellinkhoutermolen” nog een paar kilometer dan ben ik weer op het “vaste”land. Bij het laatste stuk stond weer een enorm bord dat ik daar niet door mocht, op mijn vraag aan een paar mensen die daar stonden of ik daar wel door kon kreeg ik te horen, “Nu kan het nog, dan kom je zo in de stad Hoorn maar straks kan dat niet meer” hoe het zal worden weet ik dus niet, misschien wordt het t.z.t. alleen voor fietsers dan zal het dus wel meevallen, we wachten wel af. Mijn eindconclusie is, je kan over de dijk maar er zijn nog obstakels en omdat er toevallig vandaag en ook in de weekenden niet wordt gewerkt is het mogelijk maar de weg is nog niet officieel vrij gegeven, ook niet voor fietsers. Ik was vandaag in overtreding maar veel fietsers en wandelaars met mij, want ik kwam er heel wat tegen. Het rondje is voor mij weer heerlijk geweest, al tientallen keren reed ik het op deze manier vanaf huis via de drie steden en dan is het goed voor ruim 80 km.

Retourtje N.Holland - Friesland

2012-01-16T16:35:00.002+01:00

Het was de hoogste tijd om weer eens de dijk over te gaan om in Oudemirdum mijn gezicht te laten zien. Het weer leende zich er uitstekend voor, geen wind en zonnig wat wil je nog meer, nou ja , liever wat hogere temperaturen want toen ik weg ging stond er op de “weerprofeet” -2,4°C. en nu ik weer thuis ben geeft hij + 3,4° C aan, niet echt warm zullen we maar zeggen, het vreet energie zulke lage temperaturen dat is een ding dat zeker is. De rit heen verliep zonder oponthoud, aan de Friese kant moest ik even wachten bij de Lorent-sluizen waar wat vrachtboten door moesten en toen kon ik rustig een foto maken van de baggerschuit die de vaargeul op diepte probeerde te houden. Verder viel mij op dat er op de weilanden in de provincie Friesland buiten gewoon veel ganzen rond stappen, echt niet normaal. Bij Bianca, die ik van te voren had ingeseind dat ik er aan zat te komen, bleek bij het uitstappen dat er nogal wat “stoom” van mijn lijf afkwam toen ik uit was gestapt, dus probeerde ze dat op een foto vast te leggen maar dat viel niet echt mee. de koffie was er weer heerlijk en na het tweede bakkie kwamen Thimo en Fleur al uit school. Een heerlijk stel, enthousiast als ze opa weer zien met zijn gele Quest. Toen ik foto’s wilde maken, zei Fleur, dat ze helemaal niet op mijn blog wilde, ik heb haar beloofd dat ik het bij een klein stukje zou houden dus vandaar een “hap” uit de foto waar opa’s enige kleindochter op staat. Toen ik weer wegging maakte Thimo nog wel een foto van mij die wel op mijn blog mocht en zo werd de rit huiswaarts weer gestart, nog 80 km dan ben ik weer thuis in Middenmeer. Huiswaarts liep het ook allemaal soepel en kwam ik weer thuis na de totale rit van 160 km met heel veel genoegen weggetrapt.

Dus ook met regen en storm fietst hij

2012-01-12T14:47:00.003+01:00

Onstuimig weer, inderdaad ik heb het geweten, nog nooit heeft het zo hard geregend met zoveel stormachtige windstoten. Ik kruip bijna weer in elkaar als ik er aan denk, en dan te bedenken dat ik mezelf gisteren nog heb “behangen” met het bordje “mooi weer fietser”. Vanmorgen de buienradar serieus bekeken en vastgesteld dat het allemaal wel mee zou vallen als ik een rondje zou gaan fietsen, de wind is langs de kust vrij stevig met windstoten en windkracht 5 over land dus op naar Zwaag, bij Kees even een paar digitale boeken afgeven en dan weer op huis aan. Als ik op de heenweg constateer dat de wind van opzij hier en daar nogal onprettig is bedenk ik dat ik, straks nadat ik mijn boodschap heb gedaan, beter recht tegen de wind in kan gaan en dan schuin voor weer naar Middenmeer. Ja dat stukje uit Zwaag vandaan reed ik wel tegen de wind in maar verder kwam er weinig van mijn goede voornemen terecht, al heel snel was ik wat ver uit de route en bleek dat mijn windberekening nergens toe zou leiden. Op een bepaald moment reed ik in Avenhorn en nam daar de dijk naar Schermerhorn, mooi in de luwte en later recht op de “kop” dus dat gaat probleemloos, nou ja ook weer niet helemaal want net voor de bocht stonden een paar enorme trekkers die bezig waren met het riet en de berm voor zo ver ik dat kon bekijken. De eerste trekker was voorbij en bij de tweede was het even wachten, dus een plaatje schieten, maar net na de bocht volgden er nog een serie van de grote “gevaarten”, maaien, bij elkaar halen en meteen persen tot ronde balen waarbij op een honderd meter het laatste obstakel, de vrachtwagen was die deze balen meteen weer verzamelde. Toen ik net voor Schermerhorn de lucht bekeek ben ik meteen gestopt en heb de kap erop gedaan, nog maar amper zat ik weer of het begon te stortregenen en bovendien zwiepte de wind alles door elkaar. Kilometers heb ik gereden in deze “barre” omstandigheden en begon me af te vragen “Waarom moest je ook zo nodig weg”. Heel bewust heb ik op het stuk weg van “De Gouden Karper” tot aan de afslag naar Hensbroek heel voorzichtig links gereden, goed oplettend dat er geen ander verkeer naderde en zo kon ik de windzwiepers opvangen om niet direct in de sloot terecht te komen en dat allemaal in de stromende regen. Mijn vader zaliger zou wel gezegd hebben, “Daar word je hard van” nou ik was blij dat het weer droog werd, ik kon mijn bril weer op zetten en verder racen naar Middenmeer via de binnenwegen en bij voorbaat niet langs de ringvaarten van de polders, net “effe” te link. Na 75 km was alles weer over en kon één en ander weer in de wasmachine en ikzelf onder de douche.

Wat doe je als mooi weer fietser, afwachten tot het droog is

2012-01-11T16:04:00.002+01:00

Het was vanmorgen even slikken, ik had gerekend op droog weer maar een lichte motregen maakte de start van de dag wat minder aangenaam. In mijn planning stond eigenlijk een ritje naar de andere kant van het IJsselmeer, even op visite naar Oudemirdum maar aangezien ik me zelf nog steeds het predicaat, “mooi weer fietser” geef zat het er voor vandaag niet in. Tegen een uur of 11 werd het droog en begon het weer wat te leven, de banden bijpompen de ketting wat met olie bewerken en, ja je gelooft het niet, de achterband weer verwisselen voor mijn geliefde “Schwalbe Kojak” geruisloos en snel zullen we maar zeggen, hoewel de meningen en de bewijzen vaak anders zijn. Rond 12 uur ben ik vertrokken en heb onderweg even poolshoogte genomen door Kees te bellen om mij ervan te overtuigen dat ik vandaag alleen zou rijden, inderdaad Kees was thuis bezig als harde werker in de houtindustrie, al was het alleen maar voor de kachel. Het leek me wel wat om via wat binnenpaadjes richting Schoorldam te gaan om dan door de Schoorlseduinen naar zee te gaan. Net langs het Noord-Hollandskanaal bij Schoorldam kwam ik André tegen, stoppen en even bijkletsen, André was onderweg naar Kees voor wat materialen. Na deze korte stop ben ik weer verder gegaan om de route naar zee te volgen zoals ik van plan was. Over de Schoorlsezeeweg reed het als altijd heerlijk rustig, weinig wandelaars en fietsers en dus ook geen honden die nog weleens los lopen. Bij zee was het rustig vergeleken bij vorige week, zelfs zo rustig dat er geen “kop” te bekennen was. Zo ben ik verder gereden via het fietspad naar Hargen, en wat schetst mijn verbazing, een boortoren in de duinen vlak bij Hargen, een foto maken en lezen dat de firma onder de naam KCA Deutag de boorwerkzaamheden voor zijn rekening neemt, jammer, zo in de vrije natuur, maar het zal wel nodig zijn. Bij Hargen nog even getwijfeld of ik mijn rondje zou verlengen door langs het water over de Hondsbosschezeewering te gaan maar het weer is niet zo aanlokkelijk en het zal vanavond wel weer snel donker worden en dan ben ik liever ruim op tijd weer thuis. Via wat smalle slingerpaadjes en fietspaden kwam ik weer voor de brug bij Schoorldam en vandaar via de “oude” route weer naar Middenmeer waar ik na 77 km de rit weer heb beëindigd.

Precies 100 km

2012-01-10T16:20:00.004+01:00

Van start met een heerlijk helder zonnetje wat meteen van invloed is op het mindere zicht tegen de zon in en zodoende wordt al bij het vertrek de zonnebril ter versterking geplaatst op mijn normale kijkvensters. Het is rond 10 uur als ik de straat uit ga en het voelt allemaal weer prettig aan, er rammelt niets, de banden lijken goed op spanning net als de spieren en met een paar bakken koffie achter de “kiezen” moet het weer lukken. Ik had Tiny ingeseind dat ik mogelijk zo rond de middag wel in de Zuidoost zou kunnen zijn en dat was ik natuurlijk, precies zoals gepland. Ze was zelf even weg geweest en bij terug keer had ze zowaar een lekkernij voor mij meegebracht, zoute haring met ui en zuur, en dat wil toch wel wat zeggen voor iemand die liefst een straatje omgaat in plaats van de reuk van vis in te moeten ademen bij het naderen van een visstal, geweldig wat een ……… vul zelf maar in. Zo tegen half 2 heb ik mijn fiets weer in de starthouding gedwongen en ben erin gaan zitten, bijna automatisch gaan dan de trappers weer rond en even zo automatisch ga ik dan via de Purmerenderweg richting het Noord-Hollandskanaal om met een kleine omweg richting Middenmeer te gaan. Onderweg zie je weer ontelbare grote groepen ganzen, het meest verwonder ik mij er over dat er nogal wat verloop in de selectie ontstaat, was het “vroeger” één soort zonder afwijking vandaag de dag zie je bijna overal in een willekeurige groep ganzen gedeeltelijk witte exemplaren en dat komt, volgens mij, niet door de wind of de zon en ook niet door regen of droogte. Toen ik Middenmeer indraaide zag ik dat ik weer een leuk rondje had gemaakt want eenmaal voor de garage was het net 100 km rond.
Nog een vraag voor Kees, "Waar vind je dit bord met dat prachtige dialect, "effies koike" oftewel "even kijken".

Echte kilometers

2012-01-09T14:09:00.001+01:00

En weer werd het maandag, en weer begon het te “knagen”, het werd gewoon de hoogste tijd om de fiets weer even te “luchten”. Na een heerlijk weekend waarin weer van alles gebeurde is het weer zo ver, ontbijten koffiedrinken en een ritje “bedenken”, waar zal ik heen gaan deze keer. Het weer lokt niet helemaal om me erg uit te sloven, bewolkt en kans op wat motregen, dus ik zal het kort houden. Naar de wekelijkse meeting op De Woude daarvoor is het al te laat, want aankomen als de anderen mogelijk al weer vertrokken zijn of in de “stijgbeugels” staan lijkt me niet zo ideaal, dus een buurtritje deze keer. Via de vaste uitvalsweg de polder uit en via Aartswoud binnendoor naar Opmeer enz. als ik bij Obdam kom ga ik rechtsaf de Lutkedijk op en aan het einde links om bij Tom en Gerda aan te aan. Ze zijn allebei thuis en er wordt over van alles en nog wat gekletst, o.a. over het verhuizen van één van de tweeling, Ruben en Hugo, en dat is niet voor het eerst, in Amsterdam verhuizen ze elk jaar wel een keer krijg ik het idee. Maar goed hij en zijn vriendin zijn weer op de juiste plaats denken de ouders, Tom en Gerda, we zullen zien. Na de koffie, het is al 12 uur, ga ik richting Opmeer, ik neem de weg richting de Schippersbrug, dus aan het eind van de Lutkedijk om daarna rechtsaf te gaan naar de Trompenbrug. De Trompenbrug ligt er al een hele tijd uit en zal ergens begin maart weer klaar zijn volgens de laatste gegevens. Ik ga later langs de A.C.de Graafweg richting Wognum om aan het einde linksaf te gaan naar Benningbroek en verder door Abbekerk en Lambertschaag naar de polder. Als ik thuis ben staat de teller op 47 km en is de totaalstand op dit moment 30.710 km en dat opgeteld bij de 54.206 km van mijn vorige Quest, dit ter aanvulling omdat er door een enkeling werd getwijfeld aan de 84.000 km die werd genoemd in het filmpje van KoffieMax.

Oliebollentocht op video

2012-01-06T15:28:00.002+01:00

Na wat knutselen en proberen lukte het mij niet om de "Maxvideo" op de pc en zo op mijn blog te krijgen maar dank zij mijn zoon is het gelukt en zo is er toch weer een verlengstuk ontstaan van de promotie van de ligfiets

Bekijk de video in andere formaten.

Ruim voor de regen binnen

2012-01-04T12:07:00.002+01:00

Ik ben weer thuis na een klein oefen rondje van 40 km, het viel allemaal best mee, wel wat wind maar niet echt hinderlijk en het was droog. Het enige nadeel van de wind was dat ik hem gemiddeld genomen telkens van opzij had en dat voel je wel dat er zo’n 3 meter “windscherm” meegevoerd moet worden. Omdat maandag Ben en Riet niet thuis waren leek het me net zo’n ritje om even heen en weer te gaan naar Wervershoof. De zon was er zelfs nog even bij hoewel er toch wel zoveel wolken hingen dat dit niet lang zou duren. Door Medemblik langs kasteel Radboud en en vervolgens onder langs de dijk en de buitenhaven naar Onderdijk. Hier had ik weinig last van de zijwind en in het dorp viel het ook wel mee. Bij Ben was de oudste kleinzoon, die maandag oppas speelde, nog te logeren evenals zijn tweeling zusjes, allemaal kinderen van Ruud en Kim. Ik ben er maar heel even geweest want ze moesten op verjaarsfeest van hun zoon Sander dus na heel even kletsen weer op pad, naar zwager Aad en zus Ans, niet thuis. Omdat de lucht er toch niet zo fraai uitzag heb ik mijn koers maar op Middenmeer ingesteld waar ik na ruim 40 km weer binnen ben gerold met een heel voldaan gevoel.

En dan morgen, voor diegene die het nog niet wisten, tussen 11 en 12 uur ’s morgens in het programma “KoffieMax” op Ned.1 zal er als het goed is een 5 minuten verslagje volgen van de onlangs verreden oliebollentocht, het zal mij benieuwen wat ze er van gemaakt hebben.

Stormwaarschuwing

2012-01-03T13:31:00.001+01:00

Nadere uitleg is niet nodig bij het zien van de foto’s van de “Weer-profeet” die ik af en toe raadpleeg bij mijn beoordeling of ik wel of niet zal gaan fietsen. Het zit er gewoon niet in en ook de komende dagen zijn de vooruitzichten niet acceptabel, als er zo’n “driehoekje” staat te knipperen bij de verschillende dagen dan blijft het nog wel even stormen en is het niet verstandig om uit te proberen bij welke windvlaag de Quest op zijn kant verder wil. Ik kan wel zitten gaan jeremiëren hoe jammer het is dat de fiets binnen moet blijven maar daar worden met z’n allen niets van dus ik zou zeggen moed houden, een zwager van mij zegt dan wel eens “Een oorlog is nooit zo hard er blijven soldaten over” en nu zal het na de storm ook wel weer meevallen en fietsen we weer heerlijk verder en zijn we deze dagen zo weer vergeten.

Openingsrit 2012

2012-01-02T16:05:00.001+01:00

De openingsrit zit er op, niet te ver met dit, in eerste instantie, mooie weer, want later werd het toch nog weer zo zo . Geen extra wind maar wel verraderlijke rot buien en als je dan zonder kap onderweg bent wil je niet de moeite nemen om te stoppen en de kap erop te doen. Maar alle keren duurde het maar even en kon ik me verder prima verwarmen met een heerlijk ritje deels langs de route van de oliebollentocht die vorige week verreden is, maar nu van de andere kant af. Ik was van plan om even bij broer Ben en schoonzus Riet langs te gaan in Wervershoof met de beste wensen maar die hadden de oppas net op dat moment overgelaten aan het oudste kleinkind, die vertelde tenminste dat opa en oma naar de winkel waren. Verder even langs Zwaagdijk bij Gerrit en Marian aan, die wel thuis waren, wat bijkletsen en dan mijn padje weer inkorten en dat is bij mij dan meestal niet via de kortste weg. Het leek me “verstandig” om via Kees van Hattem aan de Smaragd in “De Waard” naar Tom en Gerda in Obdam te rijden, net zo’n rondje. Kees vertelde dat hij bijna moeilijk kon zitten van alle pluimen die hij in z’n “achterste “ kon steken vanwege alle positieve reacties op de Oliebollentocht, en nogmaals, het was ook geweldig voor elkaar. Nadat ik bij Kees was vertrokken dus ook nog via Obdam en alles ging nog steeds goed, zon, regen, heldere lucht, bewolkt en af en toe zwaar bewolkt, alles was present. Mijn ritje eindigde bij mijn zoon en schoondochter om persoonlijk te beste wensen over te brengen hier in Middenmeer, waarna ik thuis heb geconstateerd dat het een openingsritje is geweest van precies 91 km.

De uren van 2011

2011-12-31T15:23:00.004+01:00

Wat blijft er nog over voor 2011, niet veel, de dag loopt al aardig naar de laatste uren en als ik dan terug kijk op wat is geweest kan ik alleen maar een optimistisch geluid laten horen. Voldoende beweging gehad het afgelopen jaar vind ik zelf, gelukkig aan het einde van dit jaar nog geen sneeuw en laten we hopen dat het zo blijft. Helaas kwam het een paar keer voor, het afgelopen jaar, dat door verkeerde bewegingen berijders van velomobielen in wat minder fortuinlijke situaties terecht zijn gekomen wat soms zelfs ernstig te noemen was, denk maar aan de foto met die gele Quest onder de betonmixer. Zelf mocht ik niet klagen over alles wat voorbij kwam, heerlijke kilometers gefietst waarbij de rondjes IJsselmeer over Enkhuizen, Lelystad, Lemmer en dan zo weer naar Oudemirdum en vervolgens via de Afsluitdijk weer naar Middenmeer altijd ontspannen worden afgelegd al is het ook zo’n ruime 200 km. Wat er dit jaar echt uitsprong was het ritje naar de Bron van de Maas, 1 rustdag halverwege en in 10 fietsdagen ruim 1600 km wegtrappen in een gemêleerd gezelschap, echt genieten. En dan ook voor het eerst van mijn leven bijna oog in oog staan met een echte "zoenvis" Alle dagen, als er gelegenheid was, met de fiets weg gaan, langs kennissen en familie of zomaar een ritje met Kees, Wim, Jan, of wie ik toevallig onderweg tegen ben gekomen. En niet te vergeten de slotrit van dit jaar, de oliebollentocht vanuit Schermerhorn, op sublieme wijze georganiseerd en verzorgd door Kees en niet te vergeten Marian van Hattem met verder hulp en steun van Jan, Cees, Sebastiaan, Rob en Matthijs, verder nog een heel aantal andere vrijwilligers. Ik hoop dat het komende jaar weer minstens zo veel ritten zal brengen die de moeite waard zijn om mee te maken als wat is geweest. Dan weet ik zeker dat de wens voor het komende jaar werkelijkheid zal worden, Gezondheid, Geluk en heel veel Veilig fietsplezier voor iedereen.

De tocht der tochten van 2011 genaamd Oliebollentocht

2011-12-28T17:55:00.002+01:00

Dat was het dan, de “Oliebollentocht 2011”, op de eerste plaats de organisatie , bedankt, het was tot in alle details prima verzorgd. Van inschrijven tot koffie met koek, later koffie met appelgebak en slagroom en toen alles binnen kwam aan het einde stonden er kommen met erwtensoep en oliebollen klaar om geconsumeerd te worden. Vanmorgen was ik al op tijd wakker zoals gewoonlijk, en om kwart over 9 reed ik het parkeerterrein op bij sporthal “De Mijse”. Binnen zaten er een aantal mensen achter de inschrijftafel en meteen toen ik binnenliep kreeg ik een microfoon onder mijn neus gedrukt van een verslaggever van radio N.H. dus de eerste confrontatie met de media voor vandaag. Boven een bak koffie met koek en een kwartiertje later ging mijn mobiel en had ik Steve aan de andere kant, omroep Max had zich als tweede gemeld en toen volgden de rituelen zich in snel tempo op, eerst naar de fiets een interview over hoe ik er toe ben gekomen om met zo’n fiets te gaan rijden en of het ook een ontspanning is enz. enz. Nou een ontspanning is het altijd om met een Quest te rijden, uiteraard ook met ander modellen, maar de Quest heeft echt alles in zich om een mens te verwennen met een ritje van 50 tot wel 200 km of meer op een dag, ik zal er een paar foto’s bijzetten zoals gewoonlijk en het is deze keer een kort overzicht van alles wat er onderweg te zien en te horen was, specifiek is de foto van de oudste en jongste deelnemer in één beeld, Eline van 16 jaar geflankeerd door Nelis van 75 jaar, bovendien is Nelis vandaag, ja echt vandaag 50 jaar getrouwd en hij heeft me toevertrouwd dat ze dit vieren in januari, vanavond wel met wat familie maar het echte feest komt nog. Je zal het maar mee mogen maken 50 jaar getrouwd, 75 jaar “jong”en zo’n lieve vrouw die het stimuleert om mee te fietsen met de oliebollentocht. Zelf heb ik de dag ervaren als een soort yup iedereen lijkt je opeens te kennen en noemt je naam, helaas mis ik de kennis van een hele hoop gezichten die ik vandaag heb gezien maar gezellig en leuk was het wel. Vooral ook, omdat Tiny langs kwam, later zag ik Ben, mijn broer met zijn vrouw Riet, langs de weg staan en terug in de sporthal liep ik zwager Cor en zijn vrouw Truus tegen het lijf, belangstelling alom voor deze zeer geslaagde Oliebollentocht van 2011.

Oliebollentocht 2011 met RTV NH en nog veel meer media

2011-12-27T16:15:00.004+01:00

Het zal me toch een happening worden morgen tijdens de Oliebollentocht 2011, alles wat mobiel is komt naar Schermerhorn als ik dat zo hoor. Vanmorgen met Kees van Hattem, de grote motor in de organisatie, en Jan Geel het rondje voor de grote dag als laatste gecontroleerd op “oneffenheden” nou die zijn er niet. Het is voor zover het nu is te beoordelen een bijna “autoloze” route, we zijn in totaal misschien 10 auto’s tegen gekomen op exact 50 km. Ik had de GPS voor de start bij de sporthal “De Mijse” ingesteld als beginpunt en bij terugkomst stond er 50.02 km op de teller. Het is een rit op voor mij allemaal bekende wegen, echt Noord-Holland, veel dijken, ringvaarten en heel veel slootjes met daar tussendoor af en toe een klein dorpje. Vanaf de start tot aan de rust/stopplaats is precies 28 km, “De Rijper eilanden” en daar begon Jan gelijk op te bloeien, “Net alsof ik thuis kom” zei Jan. Er valt daar heel wat te zien en er zullen morgen heel wat foto’s worden “geschoten” binnenshuis. Toen we weer terug kwamen op de startplaats was Marian van Hattem al aanwezig met de camper en de nodige spullen voor de verzorging van de deelnemers die vanavond daar zullen overnachten. Jan bleef ook al ter plaatse en zo is voor menigeen de Oliebollentocht al begonnen, Kees had al ruim 140 aanmeldingen maar was maar gestopt met registreren, het bleef gewoon doorlopen op de aanmeldingssite. Onderweg moesten we even inhouden omdat Kees telefoon kreeg, RTVNH had zich gemeld en is al vroeg bij de sporthal aanwezig maar ook de “Polderexpres” een plaatselijk krant,heeft zich gemeld, het Jeugdjournaal is wat onzeker maar omroep Max laat zeker van zich horen en is ook al op tijd aanwezig. Dus morgen op tijd aanwezig zijn en inschrijven, met het verzoek van Marian om met gepast geld € 10,- te betalen, dan kan alles vlot verlopen en neem de aanwijzingen van de verkeersregelaars en organisatie serieus dan wordt het een geslaagde dag om nooit meer te vergeten. Vanaf Schermerhorn naar huis was precies 30 km en zo kwam ik na heen over Heerhugowaard te zijn gereden en terug via de kortste weg in totaal op 120 km.

"De Vlinder"

2011-12-26T10:57:00.001+01:00

Ik heb een poos geleden al eens aangegeven dat ik er nog wel op terug zou komen, één van die keren was nog maar heel kort terug, ik schreef daar iets van “woensdag gehaktdag” nou zo voelde ik me toen wel. Ik zal het uit leggen, nu kan dat, de kerstboom met cadeautjes is geweest en nu mag alles weer zonder geheimzinnigheid. Wij, Tiny en ik hebben in het verleden allebei een heel vervelende ervaring gehad dat onze partners overleden zijn. Een proces wat soms geheel verwerkt is maar op bepaalde momenten toch weer onze gevoelens raakt. Zo verscheen na het overlijden indertijd een vlinder bij Tiny die gelijk werd geassocieerd met haar overleden man en ook ik ken soort gelijke situaties bij vriendinnen van mijn overleden vrouw, op zich allemaal “gewoon”. Tijdens wandelingen in de vakanties werden weleens opmerkingen gemaakt als we een vlinder zagen, “Kijk Piet, of Toos, net zoals dat uitkwam, zijn er ook weer” Dus telkens “De Vlinder” en dan komt de Kerst met zijn cadeautjes. Om dat op een passende manier te verwezenlijken kwam ik op het idee om een schilderij te laten maken met de opdracht, een ondergaande zon als teken dat het afgelopen is, een tak met nog enkele blaadjes met het zelfde idee van het einde en daar “De Vlinder” als een in het oog springend schepsel te plaatsen. Waar moet je dan naar toe, voor mij heel eenvoudig zwager Piet in Wervershoof, van beroep was hij tuinder, kan heel goed met de penselen overweg en zo is het gekomen. Dus ik kon daar indertijd niet over schrijven als ik een rondje had gereden en even langs was gegaan in Wervershoof. Op een bepaald moment was het klaar en kon ik het ophalen, prachtig, precies zoals ik het in mijn hoofd had. En dan het vervolg, naar de lijstenmakerij, maandag gesloten dus dinsdag er op af, een passende lijst uitgezocht met deskundig advies en die besteld. Over 2 weken is het klaar en zo is toen afgesproken, op woensdag 21 december zou ik het ophalen. En weer moest ik een beetje liegen om bestwil, ik was naar de lijstenmakerij geweest en niet naar een winkel met GPS benodigdheden, en daar kreeg ik tegen de middag van de 21e december te horen dat de lijst niet binnen was gekomen, wat zal dat worden, weer de pest in, maar toen ik thuis kwam werd ik gebeld dat de Belgische leverancier donderdag de 22e zou zorgen dat de lijst geleverd zou zijn en waarachtig het is ook zo gegaan, ik heb mijn “Kerstcadeautje” klaar. Helaas kon hij niet in de Quest maar in de auto heb ik dit Kunstwerk opgehaald, ja Kunstwerk met een hoofdletter. De reacties waren zoals ik ze wel in kon schatten, hevig en emotioneel. Alle dank aan zwager Piet Brandsen die dit heeft klaar “gestoomd” op een voortreffelijke manier. Ziezo nu zijn alle “geheimen”, voor zover er al geheimen waren, de wereld weer uit en gaan we weer serieus denken aan de oliebollentocht, tot ziens zullen we maar zeggen op de 28e in Schermerhorn.

Koomen en Koomen

2011-12-22T17:23:00.006+01:00

Het is wat laat geworden vandaag m.b.t. het schrijven van mijn dagelijkse Quest-ervaringen, niet spectaculair vandaag maar wel weer een heel aparte ervaring opgedaan. Het was al ruim na de middag toen ik bedacht dat in huis blijven zitten met een beetje miezerig weer ook niet alles is, dus omkleden en rond een uur of half 2 van start. Als eerste kwam ik Paul tegen met zijn ponykar en verder via Onderdijk, maar dan door een natuurgebiedje waar Kees volgens mij nog nooit is geweest, over 3 bruggen waarvan één nogal lang is en dan op naar Wervershoof. Eerst maar even naar Ben en Riet maar die zijn niet thuis dan maar door naar mijn zus Margriet op Zwaagdijk maar die is ook gevlogen, je vraagt je dan wel eens af waar moeten ze toch allemaal heen. Weer omgekeerd op het pad en rechtsaf richting verkeerslichten die daar sinds een aantal jaren zijn neergezet precies op de plaats waar ik geboren en getogen ben. Omdat ik even moest wachten keek ik naar rechts en realiseerde mij dat ik daar het levenslicht zag al meer dan 71 jaar geleden. Toen het op groen sprong ging ik rechtsaf en zag in mijn spiegeltjes dat er iemand in een blauwe ligfiets aan de andere kant stond dus even wachten en meteen toen hij ook over was een druk gesprek met de man die vertelde dat hij uit Wervershoof kwam en het wonderlijkste hij droeg ook dezelfde achternaam, net als mi,j Koomen met dubbel oo en dus ook van de “arme tak”, zo leg ik dat meestal uit. Met één o wordt meestal vertaald als zijnde de “rijke tak” Deze Dirk Koomen reed voor zijn plezier af en toe een stukje en ging ook niet naar de “oliebollentocht” ondanks zijn nog jonge leeftijd, hij vertelde dat hij van 1957 was dus hij kan nog 10tallen jaren mee. Samen zijn we opgereden naar Medemblik waar onze wegen weer uit elkaar gingen en thuis gekomen stond de teller voor dit tripje op 41 km.

Ontmoeting met Peter Peelen, de reizende pater.

2011-12-21T14:30:00.003+01:00

Woensdag, gehaktdag, gevoelsmatig wel, wat een tegenvaller ik ga er maar niet verder over schrijven want dan wordt de stemming niet beter maar ik kom er zeker een keer op terug maar dan is dit jaar waarschijnlijk al verleden tijd. Maar goed toch nog een klein rondje gemaakt het weer weet zelf niet wat het moet, het is droog en niet droog, de zon is alleen achter de wolken denk ik en de wind is gelukkig niet thuis om hier de zaak wat op te blazen. Ik ga richting Medemblik en maak eerst een paar foto’s van de verkeersborden die zijn geplaatst langs de Medemblikkersluisweg, is dat nodig zou je jezelf af kunnen vragen maar het is wel wonderlijk dat een normale weg die altijd door het verkeer werd gebruikt nu op eens is gebombardeerd tot fietspad. De achtergrond hiervan is mij niet bekend maar vreemd is het wel, tientallen jaren reed ik hier langs met, ooit een bromfiets en later jaren met de auto en racefiets en tegenwoordig met de Quest, maar mag dat nog wel als ik naar de borden kijk. Het eerste bord, wit met rode rand geeft toch aan dat het verboden is voor alle verkeer om hier in te rijden, en op nog geen 100 meter staat het bekende blauwe bord en als ik goed ben ingelicht wil dit bord duidelijk maken dat je vanaf hier op een fietspad bent aangekomen, vreemd vreemd en nog eens vreemd. Mijn ritje ging een beetje over en langs de dijk en op een bepaald moment leek het me wel wat om via Bovenkarspel te gaan. Dus dwars over naar “De Streek” waar ik nog even een bezoekje heb gebracht aan een winkel, toen ik daar binnen stond zag ik dat er door 2 mannen intensief werd gekeken en geoordeeld over de Quest, er werd gewezen en gestudeerd op het uiterlijk en het interieur en toen ik buiten kwam herkende ik één van de twee als zijnde Ruud Peerdeman die ik weleens had ontmoet bij mijn schoonzus, de tweede man, de meest enthousiaste, vertelde op een bepaald moment dat hij er ook één had besteld “Maar die komt pas aan het einde van de meimaand” Hé, er ging een licht bij mij branden, “Heb ik dan te doen met Peter Peelen die in de pastorie woont op Zwaagdijk en een Strada heeft besteld” inderdaad het bleek de reizende pater te zijn. Werkend in voornamelijk Enkhuizen heb ik weleens begrepen en wonende in de voornoemde pastorie. Omdat ik toevallig een aantal maanden geleden op de bestellijst keek van Velomobiel zag ik dat er een bestelling was geplaatst door iemand uit mijn geboortedorp die ik niet kende maar na wat informatie werd er veel duidelijk en laat ik nu toevallig die man tegen komen.Na een hele poos te hebben gepraat over alle voordelen en enkele nadelen zijn we ieder onze eigen weg gegaan. Het ritje werd vandaag 71 km met op het einde lichte regen.

Sanne van "KoffieMax" heeft gebeld en Kees klust verder

2011-12-20T16:14:00.002+01:00

Nog 8 dagen dan is het zo ver, de “Oliebollentocht 2011” en wat zal het worden die bewuste donderdag 28 december. Spannend, ja een beetje wel, vanmorgen zo tegen half 12, net toen ik me om zou gaan omkleden om ondanks het matige weer toch nog een klein tripje te maken, belde Sanne van omroep Max redacteur van “KoffieMax”. Ze wilde nog één en ander weten, van en over mij, dus nu maar hopen dat het allemaal een beetje gewoon overkomt als het mogelijk tot een uitzending komt. Na een gezellig tijdje kletsen over het wel en wee van de Velomobiel in het algemeen en de Quest in het bijzonder heb ik gevraagd, “Als het wat wordt, wanneer zal het dan worden uitgezonden” ook dat is nu bekend en wel op donderdagmorgen 5 januari in het programma “KoffieMax” wat om 11 uur op de TV is te zien. De opnames zullen worden gemaakt door Steef (of Steve) vanaf het vertrek bij de Sporthal in Schermerhorn waar de eerste groep zal vertrekken om 11 uur, ik heb afgesproken om daar ruim voor die tijd aanwezig te zijn dus alles staat ingesteld en het aftellen is al het ware begonnen, het is alleen nog een Questie van tijd en dan gaat het draaien en worden er beelden vastgelegd van de Oliebollen/recordpogingtocht voor het programma “Hoezo Oud” het zal mij benieuwen. Mijn ritje waar ik tenslotte over zo vertellen ging eerst richting Heerhugowaard, naar Kees met het verhaal dat Sanne van zich had laten horen en meteen kijken hoever Kees is met het onderhoud aan de Quest die hij vroeger de zijne kon noemen. Er moest erg veel aan gebeuren, weinig onderhoud gehad in de afgelopen jaren, zelfs de hele “achterbrug” moest er uit en ik zag wel dat het allemaal lang niet vanzelf ging. Ik ben snel verder gegaan om Kees de tijd te geven de fiets weer op tijd klaar te hebben want er lag nog heel veel werk op hem te wachten voor het weer een rijdbaar “geval” is. Even Marian gedag zeggen en toen met een kleine omweg naar Obdam waar Gerda niet thuis was dus toen meteen weer door naar huis waar ik na 69 km weer onder de douche kon en de fiets weer rust kreeg.

Einde van de Wieringermeer, start Hollands Kroon met een nieuw dorp

2011-12-19T15:34:00.003+01:00

Een beetje een warrige dag, vanmorgen eerst even naar de supermarkt voor een paar boodschappen en dan ontdekken dat het spiegelglad is. De fiets meteen weer terug gezet en dan maar even lopend zo ver is het ook niet. Thuis gekomen na de boodschappen krijg ik een berichtje van mijn zoon ”Eén Quest minder ? “ op mijn vraag “Hoe zo” hoorde ik dat er een gele Quest onder een betonwagen was terecht gekomen door de gladde wegen verder was er nog niets bekend. Ook de navraag bij Wim Schermer leverde geen verder informatie maar het zet je wel weer even aan het denken, Niels Vogel liep het ook al eens op door de gladde wegen dus extra alert rijden en niet denken van het loopt wel los, ik ben gewaarschuwd. Tegen 11 uur ga ik op pad richting Enkhuizen, ik ben al een hele poos niet die kant langs gegaan dus misschien is er weer een mogelijkheid om langs het IJsselmeer te rijden vanaf Enkhuizen richting Hoorn. Het is op sommige plaatsen toch nog verraderlijk langs de wegen, vooral waar de hagel is blijven liggen onder de bomen en ook waar geen zon kan komen of waar het wegdek of fietspad nat is geweest wat nu is bevroren, oppassen overal. Laatst zag ik het al een keer toen ik er met de auto langs reed, is er echt een vijfde dorp ontstaan in de polder, waar ooit het vierde dorp pas veel later werd erkend als “miskleun”van de eerste orde, we hebben er nu toch een vijfde dorp bij genaamd “Agriport”. Verder richting Medemblik en verder, ik neem uit voorzorg maar niet het fietspad bovenop de dijk en blijf door de dorpen fietsen, via Wervershoof en Andijk kom ik bij Enkhuizen Na de “Haringstad” neem ik het eerste stukje dijk langs het water maar al snel maken borden me duidelijk dat dit een hopeloze missie aan het worden is, dus naar “binnen” om afscheid te nemen van de dijk en via Venhuizen en Hem mijn weg vervolgen. Als ik bij de afslag naar Blokker kom neem ik die om even bij zus Ria en zwager Gerard langs te gaan. Als ik later de route weer oppak naar Middenmeer ga ik via Zwaag waar, naar ik aanneem, geoefend wordt door politie in opleiding. Er staan zeker een stuk of 5 mannen het verkeer te regelen waar normaal verkeerslichten de zaak regelen. Waar ik linksaf wil moet ik even wachten en tijdens deze stop maakt één van de agenten de opmerking “Wat is dat voor irritant gepiep” dat is de richtingaanwijzer heb ik hem verteld en dat stelde hem klaarblijkelijk gerust. Het laatste stukje naar huis ging alles schuin voor de wind en thuis gekomen stond de teller op 78 km.

Waar blijft de snelheid ?

2011-12-15T16:06:00.002+01:00

Vol goede bedoelingen, maar de armoede (wat het weer betreft) houd je netjes, dus vandaag niet met de Quest op pad. Deze week heb ik betrekkelijk weinig gefietst, maandag even naar De Woude en dinsdag en woensdag maar kleine ritjes, wat me wel “tegen” viel was de snelheid, alle keren moest ik flink trappen om een beetje ruim over de 33 a 34 km te komen, het ging gewoon zwaar. Daar zijn verschillende oorzaken voor te bedenken, de leeftijd, de vrij harde zijwind die de afgelopen dagen sterk aanwezig was en misschien ook de nieuwe achterband, de “Marathon Supreme” ik weet het niet. De nieuwe band is bijna net zo geruisloos als de “Kojak” die ik er normaal om heb liggen, maar wat is er aan de hand ? Omdat ik vandaag toch niet weg kon heb ik de banden maar eens gecontroleerd en wat denk je, rechtsvoor kan ik behoorlijk indrukken is dus enigszins “spanningloos”, zou dat de oorzaak zijn ? Dat betekent dat, voordat ik weer van start zal gaan, er eerst hier en vooral daar, wat extra lucht in de banden moet worden gepompt en dan weer eens bekijken of het van invloed is op de snelheid. Er komt vanzelf weer een vervolgbericht na deze ervaring.

Knipperlicht en bewust stuurfoutje

2011-12-14T13:49:00.002+01:00

Het is weer gelukt, een rondje maken als er regen in de lucht hangt. Ik “moest” vandaag even naar Zwaag i.v.m. de komende feestdagen en dan is het laatste waar ik aan denk, de auto. Als het met de fiets kan blijft het gemotoriseerde voertuig op “stal” dus vandaag kon ik weer met mijn vertrouwde “gele gevaar” op pad, niet dat ik mezelf zie als een gevaar op de weg maar sommige automobilisten denken daar helaas nog steeds wel zo over. Dat maken ze dan vaak kenbaar door op je in te rijden en met de lichten te knipperen zo gebeurde dat ook vandaag weer eens een keer, ik groet ze dan maar vriendelijk door mijn hand op te steken, ik weet niet of deze dame in zo’n 4 wieldrive zelf wel veilig is op de weg, zoiets benadert het asociale gedrag al aardig. Gelukkig reed achter dit stuk ”vuil” een automobilist die zijn raam opendraaide en te kennen gaf dat dit nergens op sloeg, zelfs hij zei “Wat een trut” en terecht. En toch heb ik weer genoten van dit korte ritje, eerst even langs de Tussenweg waar helaas niemand thuis leek te zijn, alle deuren los en op mijn roepen geen reactie, ook niet in de schuur, volgende keer beter zullen we maar zeggen. Na mijn boodschap te hebben gedaan ben ik nog even naar mijn zwager en zus in Blokker gereden maar ook daar was niemand aanwezig en daar waren de deuren wel vast. Dan maar weer op huis aan waar ik na 60 km weer binnen was en toen begon het net te regenen. Ondertussen is de teller wel over de magische grens van de 30.000 km, en op 12 maart 2012 heb ik deze Quest pas 2 jaar, het eerste jaar eindigde op 16.500 km dus als ik het zelfde zal halen na 2 jaar moet er nog flink “gespaard” worden om dan op 33.000 km te komen. De tijd zal het leren, op 12-03-2012 zal ik doorgeven waar de teller op is blijven staan na 2 jaar.

Wat ben ik een "bofkont"

2011-12-13T16:33:00.001+01:00

Dagen zoals vandaag moet je niet te veel hebben, eerst op visite naar mijn oudste broer in een verzorgingstehuis in Lutjebroek waar je niet direct vrolijk van kan worden, achteraf heb ik wel gedacht, wat ben ik een “bofkont” dat ik nog wel alles kan doen waar in zin in heb. Maar goed, dat is een beetje de donkere kant van zo’n dag, maar na de middag kon ik mijn hart weer even ophalen. Niet dat ik een hele rit heb gemaakt, nee gewoon een buurtritje om zo te zeggen, Alkmaarseweg richting Noord-Scharwoude en langs de Heerhugowaard naar de Slingerdijk, Korte Molenweg, Lange Molenweg die weer overgaat in de Molenweg en zo blijf je op dezelfde weg zonder afslagen en kom je steeds weer een andere naam tegen. Aan het einde, bij de molen, linksaf naar Ursem via de Schermerdijk, Oostdijk en Plemdijk naar de Berkmeerdijk en de Dijkweg, je weet er bijna geen “draai” meer aan te geven het is allemaal “dijk zus” en “dijk zo”. Uiteindelijk kwam ik op de Langereis, die ook best een dijknaam had kunnen hebben, op naar Middenmeer, op de Langereis moest ik nog even achter een “maai-zuig machine” blijven die de puntjes op de i aan het zetten was m.b.t. sloot onderhoud. Toen ik thuis kwam stond de teller op 65 km en zag ik ook dat de totaaltelling nog maar 21 km van de 30.000 km af is.

De oliebollentocht komt steeds dichterbij, en hoe......

2011-12-12T15:02:00.001+01:00

Heerlijk weer even op pad, het begint op “De Woude” bij Wim en Marian Schermer zo’n beetje traditie te worden dat daar op maandagmorgen een koffierondje wordt gehouden met een select gezelschap van “velonauten” (wat een rotwoord). In ieder geval, om kort te gaan, komen daar vaak op maandagmorgen dus een aantal gelijk “gestemden” bij elkaar en onder het genot van diverse soorten koffie wordt er dan van alles besproken m.b.t. velomobielen in het algemeen. Vanmorgen zaten er al een aantal mensen toen ik er arriveerde o.a. Marian van Hattem met de laptop voor wat bijspijker les, Jan Geel, op oefenronde zullen we maar zeggen, Kees van Hattem ook op les m.b.t. het onderhoud van zijn blog en ik kwam dan ook aanwaaien, zomaar omdat ik er al een tijd niet was geweest. Kees werd door Wim onderwezen en zal daar dankbaar gebruik van maken in de toekomst. Jan stapte al weer op tijd op omdat zijn vrouw rond 12 uur half 1 weg moest en na nog een kort kletspraatje zijn Kees en ik ook weer opgestapt. Tijdens dat kletspraatje vertelde ik Kees, “Ik had vanmorgen Sanne aan de telefoon” “Sanne”, is dat één van je kleinkinderen”was zijn vraag “Nee, van KoffieMax” en meteen lag hij bijna dubbel van het lachen, “Je meent het” Ja zo gaat dat, er werd mij gevraagd of ik mee wilde werken zoals al was aangegeven in een eerdere mail, aan de opnames van het programma “KoffieMax” op 28 december tijdens de oliebollentocht/recordpoging. Natuurlijk, er is toch geen mooier iets te bedenken om onze hobby te promoten met de super snelle geruisloze Velomobielen waar, zoals het zich nu laat aanzien, zeker meer dan 100 van dit soort voertuigen bij elkaar zullen rijden. De plaats waar alles zal worden vastgelegd zal bij de 3 Schermermolens zijn aan de zuidkant van de Noordervaart hoek Molendijk. Het laatste stukje ben ik nog even door Obdam gereden om naar de Obdammerdijk te rijden, in Obdam staat Opoe Kee nog steeds op de zelfde plek zag ik wel, de meesten weten niet van dit beeldje af maar kijk maar eens via Google op “Opoe Kee” dan wordt alles duidelijk. Na de koffie bij Tom en Gerda was het naar huis nog maar even trappen waar ik na 93 km weer binnen stond.

De "Marathon Supreme" is het geworden

2011-12-08T14:06:00.001+01:00

Voor de buien en storm uit eerst nog vlug een klein rondje gefietst. Na de ervaring van eergisteren, waarbij ik op een bepaald moment door een flinke laag hagel moest rijden heb ik mezelf wijsgemaakt dat een 26” achterband met profiel misschien toch wel verstandig is voor de komende periode. Om dan zo’n soort band op de kop te tikken is momenteel niet zo moeilijk, je belt even met Kees en die heeft een hele voorraad van dat soort banden, te veel om op te noemen. Dus vanmorgen, voordat het minder goede weer zich aan zal dienen, ben ik even naar Kees gefietst in de Heerhugowaard. De koffie is altijd snel gezet en na wat bijkletsen heb ik een keus gemaakt, of het de juiste is zal de tijd leren. Ik zal hem, voor ik weer op pad ga, om het achterwiel leggen. De stand van de teller is nu 29.820 km dus tegen de tijd dat er een eerste lek wordt gesignaleerd zal ik dat melden met uiteraard de rijervaring slijtage enz. mijn keuze is gevallen op de “Schwabe MarathonSupreme” Onderweg op de Alkmaarseweg kwam ik nogal wat afgewaaid “hout” tegen maar gelukkig reed ik hier met daglicht want op een bepaald moment lag er een wat te groot stuk over het fietspad waardoor ik er echt uit moest om de doorgang vrij te maken, als zoiets in donker zou gebeuren ben je vaak te laat ondanks goede verlichting. Overigens was ik weer snel thuis met een kleine omweg en stond de teller op 58 km.

Met de benen van de grond

2011-12-07T12:16:00.002+01:00

Tot op dit moment valt er vandaag veel minder neerslag dan gisteren het geval was. En daardoor ga je af en toe toch weer denken aan een klein tripje, maar als je dan buiten komt en je zoekt de open vlakte op dan ben je meteen weer met twee benen op de grond, niet doen met zoveel wind het risico om met de benen door de lucht te gaan zit er “dik”in.
En wanneer je dan met de benen op de grond bent gezet ga je weer wat “rommelen” in de “archieven” niet dat die bij mij zo groot zijn maar ik kwam er wel een fotootje tegen, die mij een aantal jaren geleden toegezonden is door één van mijn zussen, die schreef erbij “Je had toen al iets met fietsen”, waarop ik echt met de benen van de grond was. Ik denk dat ik toen een jaar of 5 of 6 zal zijn geweest, netjes op de fiets van een oom geplaatst die toen nog verkering had met een tante van mij. Op de zelfde plaats was een aantal jaren eerder ook een nostalgische foto gemaakt, ik vind dit altijd nog een “kostbaar” plaatje, allemaal op klompen en in overall en de bovenste knoop dicht, hoe is het mogelijk. Helemaal links mijn jongste oom en zelf sta ik helemaal rechts als 3 a 4 jarige naast mijn oudste broer, maar wel met de benen op de grond. Ik schrijf toch liever over een buitenritje maar die kans lijkt niet zo groot deze week, mocht ik nog wel een kans krijgen dan zal ik dat zeker melden.

Bliksem,hagel,natte sneeuw en regen en toch was het prachtig.

2011-12-06T15:43:00.001+01:00

Het werd gewoon weer de hoogste tijd om de benen weer een keer op de juiste manier te strekken. Al 6 dagen niet fietsen is ongehoord, wat moet een mens zolang binnenshuis doen. Wat klusjes en je proberen te vermaken achter de pc en wat leesmateriaal maar ik moet in beweging dat gaat mij over het algemeen het best af. Het weer was eigenlijk spelbreker de laatste dagen en vandaag leken de berichten toch weer zo dat er een gelegenheid zou komen om te gaan. Vanmorgen eerst nog mijn gemak houden maar vanmiddag komt alles goed, dacht ik. Inderdaad, dacht ik, nou het is wel goed gekomen maar wel iets anders dan ik mij had voorgesteld, vanmorgen wat buien met af en toe wat natte sneeuw en hagel en vanmiddag gaat de zon schijnen. Ik heb alles wat voor vanmorgen als vanzelfsprekend naar beneden kwam, vanmiddag in verbeterde uitvoering gehad en toch heb ik een heerlijk ritje gemaakt. Van start richting Alkmaarseweg, na controle van de buienradar leek dat de gunstigste richting, maar na amper 5 km begon ik hem al een beetje te “knijpen” wat wordt die lucht donker daar in de verte, gewoon doorgaan ik ben nu van start en ik zal wel zien. Ik heb alles gezien, bliksem, hagel, natte sneeuw, regen en later nog veel meer hagel en wonderlijk, ik heb zelf weinig op mijn “kop” gehad, elke keer net tussen de buien door gereden denk ik want ook de blauwe lucht zag ik op een bepaald moment zoals bij de molen langs de Obdammerdijk maar de hoeveelheid hagel langs de Alkmaarseweg toen ik weer bijna thuis was gaf me toch wel weer te denken dat ik puur geluk heb gehad dat ik daar geen 5 minuten eerder langs ben gekomen. Al met al weer een heerlijke “opfrisser” van 45 km.

De frame-spanner was niet nodig in Oostzaan

2011-11-30T15:56:00.002+01:00

Wat viel het allemaal weer mee vandaag, zon en (g)één wolkje te bekennen. Dan was dat gisteravond en vannacht wel anders, harde windvlagen en de regen die volop op de ramen kletterde. Ik kon dus probleemloos “los” vanmorgen, het lag in de bedoeling dat ik even naar Oostzaan zou fietsen om daar de band van Patricia’s fiets te vervangen. De rit erheen verliep overal probleemloos en zo rond kwart over 11 was ik op de plaatst van bestemming. Thomas kwam al juichend om de hoek “Hé opa Pé” en na een bakkie cappuccino ben ik de garage in gegaan met de bedoeling de band te verwisselen, ik had speciaal de frame-spreider meegenomen want alleen lukt het niet zonder gebruik te maken van dit simpele hulpstukje. Toen ik de binnenband eruit had gehaald leek het me wel mogelijk om hem nog te plakken, wel kort bij het ventiel maar het moet lukken. Thomas was mijn eerste assistent en zorgde geregeld voor extra zoeken naar de sleutels enz. die ik in mijn nabijheid had liggen. Maar na wat rommelen was de band geplakt en kon hij weer naar binnen worden gewerkt. Hierbij kwam ik nogal wat losse spaken tegen die ik in eerste instantie gewoon een paar slagen heb gegeven om later het wiel weer even echt rond te maken. Ondertussen had Tiny, Bram en Boris van school gehaald en konden we aan tafel. Nadat alles weer was opgeruimd heb ik ook mijn pad weer wat ingekort door via “Het Twiske” en Purmerend weer op huis af te gaan waar ik na 109 km aan de koffie kon.

Klein ritje

2011-11-29T15:52:00.001+01:00

Na de “bewogen” dag van gisteren viel er vandaag weinig te beleven, geen politie en geen grote afstanden en toch een heel speciale dag voor mij. Iets waar ik voorlopig nog niet over kan uitweiden maar t.z.t. kom ik hier zeker op terug. Het ritje van vandaag ging vanaf Middenmeer richting Obdam omdat ik al een hele poos niet bij de familie Wester was geweest leek het me de hoogste tijd om daar weer even mijn neus te laten zien. Gerda was druk bezig met de stofzuiger en toen ik om de hoek kwam ging ze gelijk richting “koffiepot” , tegenwoordig heten die dingen allemaal anders maar er komt altijd een heerlijk bakkie uit. Zoals gewoonlijk kletst Gerda ongeveer 5 kwartier in een uur dus je komt zelf weinig aan vertellen toe. Omdat de vaste route afgesloten is door het vervangen van de brug nam ik de weg door het dorp richting de Zomerdijk om zo achter Wognum enz. langs naar Zwaag en Westwoud te rijden. Op een bepaald moment zag ik in mijn spiegeltjes dat er een witte Quest achter mij aan kwam dus remmen en afwachten wie dat zou kunnen zijn. Het blijkt dat het Henk Brekelmans is uit Zwaag, uiteraard moeten er dan wat foto’s worden gemaakt zodat Henk weer up to date en met een vrolijk gezicht op mijn blog kan verschijnen. We rijden samen op via de Zomerdijk om zo achter Wognum, langs de A7 uit te komen, waarna het nog enkele kilometers is naar Zwaag. In eerste instantie zou Henk meerijden tot aan Wervershoof maar voor de tweede verkeerslichten in Zwaag gaf hij aan dat hij door krampverschijnselen eerder af moest haken. Ik heb mijn weg vervolgd via Westwoud en Hoogkarspel naar Wervershoof vanwaar ik de laatste kilometers heb afgelegd naar Medemblik en Middenmeer maar eerst nog weer even langs de Tussenweg en bij Paul en Cuny om een bakkie. Eenmaal weer thuis aangekomen liet de teller een 7 en een 0 zien dus gewoon een simpel rondje van 70 km.

En weer was het "foute boel"

2011-11-28T17:35:00.003+01:00

En weer ging het mis, deze keer was het op de Terpweg in Wieringerwerf, een stukje weg van ongeveer 1 km waarlangs links en rechts een fietspad ligt en toch reed ik daar, nu, en ook alle andere keren, op de weg, rede, als ik het fietspad neem passeer ik als het goed gaat alle scholieren die naar “Wieingherlant”gaan, ze rijden daar zowel op het linker als rechterfietspad en afwisselend met 2 tot zelfs 4 personen naast elkaar en dan is mijn Quest me gewoon te “lief” om het uit te proberen wie wel of niet opzij gaat. En dan kom je het weer tegen, de politie, bij de afslag naar de sporthal kwam een agent de weg oplopen en stak zijn hand op “Waarvoor denk je dat ze dat fietspad hebben aangelegd” ik heb netjes geantwoord, “Voor de fietsers” “En wat denk jij dat je bent ? “ “Een fietser met uitzondering” en toen volgde uiteraard weer het hele verhaal van het breder zijn als 75 cm. en dat ik dan gebruik mag maken van de weg enz. enz. hij was nog niet overtuigd maar nadat hij het wetsartikel hierover had gelezen wat ik standaard gelukkig altijd bij me heb en nadat ik hem voorzichtig heb verteld dat 99% van de politieagenten dit niet weten was het klaar en kon ik weer verder. Dit was dus de 4e keer in een week of 4 denk ik, in Friesland net na Bolsward, in de Heerhugowaard richting de ringdijk, bij Medemblik bij het gemaal “De Vier Noorderkoggen”en nu bij Wieringerwerf, het kan voorlopig wel weer een tijdje toe. Dus toen kon het weer vol “gas” naar Oudemirdum, de zon was er heerlijk bij hoewel thuis de thermometer bij vertrek maar 3,2 graden aangaf leek het m.b.t. de temperatuur toch een “zomers” ritje te worden. Het ging allemaal geweldig, de zon nog laag boven het IJsselmeer en de wind schuin achter. Aan het eind van de Afsluitdijk rechtsom langs de dijk in zuidelijke richting, dat ging allemaal goed tot ik bij een wegafsluiting kwam en dan ben je eerst nog zo eigenwijs om te denken dat je er als fietser wel door kan, helaas weer een stukje terug en de wegomlegging volgen wat heen en terug samen 10 km extra werd. In Oudemirdum is het weer als vanouds koffie die samen gaat met gezelligheid, en kletsen over wat we zoal gedaan hebben afgelopen weekend. Zaterdag naar de musical “Soldaat van Oranje” geweldig in één woord en dan is die lofuiting nog veel te kort en zondag naar een 45 jarige bruiloft van Ber en Gerry Jonk, ons weekend was weer bijna te kort. Nadat ik wat tekst en uitleg had gegeven over de GPS ben ik weer richting N.H. gegaan en kwam weer thuis met een zeer voldaan gevoel en 170 km achter de wielen.

"Wat is het leven toch weer mooi"

2011-11-24T15:58:00.001+01:00

Sinds een aantal jaren heb ik voor mezelf een soort lijfspreuk, “Wat is het leven toch weer mooi”, vandaag kwam dat weer helemaal tot zijn recht. Hoe kan zoiets zou je zeggen, gewoon genieten van de momenten en dat duurde vandaag ongeveer de hele dag. Stel je voor, je wordt wakker zo rond half 7 en je weet je in te houden om niet eerder dan 7 uur op te staan, vervolgens de standaard procedures afwerken en nadat ik alles op een rijtje heb een bak koffie en rond 10 uur omkleden en in de Quest stappen voor een rondje fietsen. Na de lekke banden van gisteren kwam ik tot de ontdekking dat ik bijna door de plakkers heen was dus langs de fietsenzaak van “Leo Smit” in Medemblik en dan gewoon nog een stukje verder doorrijden. Zo kwam ik rond 12 uur in de Zuidoostbeemster bij Tiny, allemaal heel toevallig maar ik was er wel. Een bakkie cappuccino, een broodje enz. en daarna weer op huis af. Het lukt me nog steeds niet om de kortste weg dan te pakken, een omweg is altijd een vast onderdeel van zo’n ritje vanaf de “Zuidoost” en zo kwam ik langs Oost en West-Graftdijk. Bij “Oost” staat een stoplicht wat maar niet op groen ging waardoor ik toch maar door rood ben gegaan, aan de andere kant was een monteur bezig en die wist dat er maar één kleur werkte en dat was rood. In “West” heb ik het kerkje maar een keer vast gelegd, deze keer maar geen zoekplaatje voor Kees want deze weet hij veel te gemakkelijk te traceren. Onderweg heb ik echt weer genoten, af en toe wat zon, weinig wind en heerlijk fietsend door de “wijde” wereld, en toen dacht ik het weer, “Wat is het leven toch weer mooi” ook na 109 km.

Politie op je hielen

2011-11-23T17:49:00.001+01:00

Heel even maar, de zon kwam er zelfs bij en dan ga je meteen weer op pad. Deze keer via Medemblik naar Wervershoof en Zwaag en dan gaat het gelijk weer een klein beetje “mis”. Door Medemblik ga ik meestal om kasteel Radboud heen naar de dijk langs het IJsselmeer. Zo ook vanmiddag, ik kom dan op een paar honderd meter vanaf het begin van het fietspad weer op de dijk en volg dan dat stukje de gewone weg waar de auto’s enz. rijden. Eén van die auto’s was vanmiddag een politiebus en je snapt het al, weer een extra stop i.v.m. een onterechte terecht wijzing. Het viel allemaal best mee hoor, politieagenten zijn ook gewone mensen die best begrip hebben voor Questrijders, we hebben uiteraard weer even gezellig staan kletsen over de Quest en al zijn mogelijk en onmogelijkheden waarna ik mijn weg weer heb vervolgd richting Wervershoof. In Wervershoof werd ik geconfronteerd bij familie met het “jaarboek” van het historisch gebeuren van het dorp en daar staat een heel verhaal in over broer Ben wat ik ooit een keer geschreven heb. Het ging over de Elfstedentocht die hij in militairendienst onder barre omstandigheden bijna had volbracht maar helaas, hij werd toen van het ijs “geplukt” door een politieagent, hij moest stoppen. Later ben ik even doorgegaan naar Zwaag om door te geven hoe laat we zaterdagmiddag ongeveer in een restaurant kunnen zijn, zo zie je maar elk ritje heeft een doel en na 2 lekke achterbanden op de laatste 5 km kwam ik thuis na 43 km.

Planning loopt verkeerd

2011-11-23T09:57:00.003+01:00

Het zit (nog) niet mee vanmorgen, toen ik wakker werd was alles in de omgeving, ondanks het vroege uur, prima te zien en te overzien de mist was weg. Na de normale ochtendrituelen zat ik te kranten en zag, toen het wat lichter werd, dat het een mooie dag zou worden. Later een broodje en nogmaals alles op een rijtje zetten,een ritje bedenken voor vandaag, laat ik maar weer een keertje naar Oostzaan gaan. Tiny heeft oppasdag dus dat is wel leuk om even langs te gaan. De krant naar de buren brengen en dan buiten constateren dat er ietsje mist komt opzetten, binnen 5 minuten zit alles potdicht en vallen al mijn plannen in duigen. Het is nu afwachten of het straks beter zal worden, het zal wel meevallen, maar toch ……. geduld, en dat is bij mij nog steeds een zwak punt. Aanpakken en verder gaan, niet treuzelen.

Quest met goede verlichting

2011-11-22T13:48:00.001+01:00

Heerlijk wat weer een “opfrisser” een klein rondje fietsen. Zoals ik gisteren al aangaf zou ik vandaag proberen naar Kees te gaan om een paar onderdeeltjes en dat is inderdaad gelukt. Het is nog steeds niet geweldig langs de weg maar met beleid en voorzichtigheid kom je heel ver. De route gaat vanaf Middenmeer meteen over het fietspad langs de Alkmaarseweg, nadat er een nieuwe asfaltlaag is aangebracht, prima te berijden hoewel nog steeds smal. Aan het einde is men bezig met de laatste handelingen om ook bij de rotonde alles op te knappen. Ik moest er nog wel uit de fiets omdat er een te groot, hoogteverschil was tussen het fietspad en de uitgefraisde rijbaan maar toen ik later terug ging was het verschil al bijna weggewerkt. Door het fietspad te blijven volgen kon ik tot de afslag naar Oude-Niedorp op deze veilige manier mijn route maken richting Heerhugowaard. Het was vanaf dat punt ongeveer 3 km op de weg rijden en dan weer over het fietspad tot aan de Smaragd waar Kees en Marian wonen. Bij Kees was er meteen koffie en koek wat er altijd ingaat, wat bijkletsen, mijn boodschap doen en dan weer op huis af via dezelfde weg. Ik ben in Oude-Niedorp nog wel even gestopt om te controleren hoe de verlichting, de Quest zichtbaar maakt in deze weersomstandigheden, ik moet eerlijk toegeven, een normale weggebruiker ziet zo’n fiets al op grote afstand en ze moeten bij mij niet aankomen met de smoes ik zag hem niet, zowel de voor als achter verlichting vallen genoeg op. Thuis gekomen stond de teller op 52 km en dat geeft weer een voldaan gevoel ondanks dat het maar erg kort was dit ritje.

Voorzichtig, nog steeds mist.

2011-11-21T13:45:00.001+01:00

De verleiding is groot maar ik “durf” toch niet, mijn veiligheid vind ik belangrijker. Oorzaak heel simpel, de mist is hardnekkig aanwezig waardoor ik niet van huis ga met de Quest. Ik had al wel een kort ritje bedacht waar ik bijna het hele traject op fietspaden kan rijden maar zie er toch maar vanaf, misschien morgen ? En dan hoop ik dat hij thuis zal zijn, even naar Kees van Hattem in “De Waard” op en neer voor een paar reserve onderdeeltjes, o-ringen. Het lijkt nu toch duidelijk dat de slijtage aan het kettingwiel, door heel kort zonder o-ringen te rijden, dusdanig van invloed is dat, als je na die lichte slijtage nieuwe ringen plaatst, deze binnen de kortste keren zijn weggevreten zoals ik heb ervaren maar na plaatsing van een nieuw kettingwiel is het weer allemaal in orde. Een week geleden was het m.b.t. het weer nog prima te doen allemaal we zijn toen naar een bruiloft geweest, een nichtje van mij ging trouwen, een bruiloft zoals wij “westerlingen” niet kenden, op z’n Marokkaans, en zeg nou zelf als je de foto ziet past ze er goed bij.

Wie schrijft zich in ?

2011-11-17T16:44:00.001+01:00

Niet alleen de mist is oorzaak van het “verwaarlozen” van mijn blog. Mogelijk heet zoiets een “griepje” dinsdagmiddag kwam ik thuis en was al de hele dag wat rillerig en voelde me niet echt zo als ik mij gewoonlijk voel. Om 12 uur nog wel iets gegeten maar daarna was dat over tot vanmorgen, ik voel me weer redelijk, nog niet helemaal topfit maar het komt weer in de buurt zullen we maar zeggen. Nog een paar dagen mijn gemak houden en dan moet het weer goed gaan. Als laatste ‘nieuws” kan ik melden dat het nu toch werkelijkheid is geworden, slechts één zin uit het laatste mailcontact zegt genoeg.

Wij van KoffieMAX zouden het erg leuk vinden u een dag te volgen tijdens de oliebollentocht/recordpoging van velomobielen op 28 december.

Wat let jullie om niet aanwezig te zijn op 28 december bij de oliebollentocht in Schermerhorn, inschrijven dus op http://www.ligfiets.net/ dan zien we heel veel liefhebbers bij elkaar voor de recordpoging.

Omroep Max en de oliebollentocht , zorg dat je erbij bent.

2011-11-15T10:43:00.002+01:00

Het is vandaag (nog) niet mijn weer, om deze tijd is het één van de mogelijkheden om mensen wat somberder te stemmen maar laten we niet bij de pakken neer zitten, het komt vast wel weer goed. Ik heb mooi gelegenheid om, in en om huis, weer wat op te ruimen, niet dat het een “bende” is nee alles blijft netjes, daar zorg ik wel voor. Maar de tuinmeubelen mochten nu wel naar binnen en wat extra zorg aan het interieur besteden kan nooit kwaad. Bij de zoveelste blik op de “huiselijke weerprofeet” zag ik dat de temperatuur op 1,7 graden stond en onder het wolkje staan wat streepjes wat wil zeggen dat er mist hangt, nee het kon wel eens een fietsloze dag worden. Er is dan niets te melden, ja zeker, en of er nieuws is. Het is allemaal wat “wazig” maar een kleine toelichting is wel op zijn plaats. Aan het einde van het jaar wordt er normaal gesproken een z.g. oliebollentocht verreden met velomobielen. Dit evenement is dit jaar in Noord-Holland en wel in Schermerhorn op 28 december dus zorg dat je erbij bent. De organisatie is in handen van Kees van Hattem met zijn secondanten, Cees, Jan, Matthijs, Sebastiaan en Rob, bij de laatste wil ik het even houden, de pr-man van de “club”. Vorige week zaten we met een stel “fietsfanaten” te koffiedrinken en kreeg Rob een berichtje dat het jeugdjournaal wel was geïnteresseerd in de oliebollentocht vooral met betrekking tot de jongste deelnemer in een Quest, in dit geval mogelijk een mini-Quest, leuk waren de reacties die hierop volgden. En vervolgde Rob, “Pé, ben jij geen 71 jaar en de oudste Questrijder in Noord-Holland” ik kon dit beamen, de kalender is onverbiddelijk en ik hoop zelf, nog steeds, dat ik nog 29 jaar “te goed” heb in deze conditie. Maar Rob vervolgde zijn betoog weer, “Dan kunnen we ook “omroep Max” wel inlichten dat er wat speciaals staat te gebeuren” En zo gingen we na verloop van tijd uit elkaar, maar afgelopen weekend werd ik min of meer wakker geschud, zondagavond kwam ik thuis en opende de mail nog even en toen las ik een berichtje van Rob met als onderwerp Ssst. Stil houden was zijn advies, nou zondagavond rond 11 uur maak je niet zoveel kabaal meer, ik niet tenminste, maar gister in de namiddag volgde er weer een mail en het lijkt nu toch wat meer concreet te worden dat “Omroep Max” van de partij zal zijn bij de oliebollentocht van 28 december 2011. De tijd zal het leren, ik ben in elk geval op alles voorbereid, mochten er vragen komen dan kan ik alleen maar positief zijn over fietsen met een Quest in de buitenlucht en dan liefst een beetje minder mist. Mocht ik vandaag nog een klein rondje maken dan zal ik zeker verslag doen.

Fris maar later heel veel zon

2011-11-14T14:43:00.002+01:00

Maandagmorgen 7 uur, het is nog donker maar ik zie al wel dat het mistig is dus niet naar Friesland en misschien wel helemaal niet met de fiets weg, ik krijg wel meer duidelijkheid als het rond een uur of 9 is. Inderdaad als de klok wat verder is lijkt het mee te vallen maar met mist en al 2 graden boven nul is het niet meteen weer om er uit te vliegen. Als het zo rond 10 uur weer wat beter lijkt ga ik me toch maar omkleden, gewoon even proberen hoe het buiten het dorp is. Het valt allemaal erg mee, langs de Alkmaarseweg is het totaal vernieuwde fietspad heerlijk om te berijden, jammer dat het meteen niet wat breder is gemaakt, met 2 Questen naast elkaar is nogal “link” om elkaar niet van de baan te rijden. Daarbij komt nog dat de berm naast het fietspad naar de wegkant wel is opgehoogd maar de andere kant laat een gevaarlijk diep verval zien waar je beter niet in terecht kan komen want dan zou de schade, afgezien van omgaan, wel eens behoorlijk kunnen zijn. Ik wist dat Kees even naar Wim zou gaan op De Woude dus ik ben in alle rust ook die kant op gereden. Hier en daar een andere weg genomen als wat ik standaard meestal doe en zo kwam ik in de Schermer de echte herfstactiviteiten tegen op het land, ploegen, frezen en zaaien. Op de achtergrond werd met een 4-schaar geploegd en vlak langs het fietspad werd het land verder bewerkt en ingezaaid. Het was nog wel nevelig maar leverde toch een geschikt beeld op om hierbij te plaatsen. Op een bepaald moment zat ik al aardig dicht bij De Woude, eerst Kees maar eens bellen, misschien is hij allang terug en anders zit hij mogelijk nog bij Wim. Geen van beide, hij was niet thuis en ook niet meer bij Wim, ik stond 50 meter voor de kruising en Kees reed 50 meter aan de andere kant van de kruising voor de brug dus 1 minuut later stonden we naast elkaar. Even kletsen en overleggen waar we heen zouden gaan, het maakte mij niet uit dus gaat Kees voorop en we rijden via wat dijken en dorpjes richting Heerhugowaard, ik geef aan dat ik bij Tom en Gerda langs wil gaan en Kees gaat op de dijk linksaf om het laatste stukje naar huis “af te raffelen”. Na de koffie bij Tom, Gerda moest invallen op school, ben ik weer naar huis gereden waar de teller 91 km aangaf, een leuk ritje voor het begin van de week.

Mist in de polder

2011-11-10T14:04:00.002+01:00

Het zat er vandaag helaas niet in, ik was van plan om even richting Zuidoostbeemster te gaan maar de mist hield me tegen, tot de middag in elk geval wel. Zo rond 12 uur leek het wel ietsje lichter te worden dus wat eten en vervolgens omkleden en op pad. Het viel nog niet helemaal mee, toen ik buiten het dorp kwam leek het zicht toch wel erg belabberd en als brildrager zijn de glazen ook wat extra gauw wat wazig, niet naar “De Zuidoost” misschien is het beter richting Medemblik dus via de Westermiddenmeerweg naar het oosten, maar het werd alleen maar minder dus aan het einde rechtsom en langs de Medemblikkerweg tot aan de Medemblikkersluisweg en daar langs weer naar Middenmeer. Wat mij is opgevallen dit korte ritje, de Medemblikkersluisweg is “versierd” met wat verkeersborden, o.a. een rond wit bord met een rode rand met daaronder de tekst “behalve aanwonende” en tevens staat er een nu een blauwbord waarop een fiets staat als zijnde dat het nu een fietspad is, vreemd, de weg is niet best maar dat het nu een fietspad is, de tijd zal het leren ik kwam overigens wel 2 keer een auto tegen.

Ervaring van eigen makelei

2011-11-10T09:18:00.002+01:00

Het was geen succes de geknipte ringen van een 20”fietsband om deze te plaatsen om het kettingwiel. Het proefritje van 8 km was net lang genoeg want ’s morgens bij controle zag ik dat aan één kant al niets meer was te zien van het geplaatste elastische stukje binnenband. Ik heb meteen weer een paar o-ringen geplaatst, nu een ietsje dikker dan normaal, helaas de ruimte er onder is te beperkt want de ketting liep toen over de “bodem” van de tunnel. Weer er uit en vervolgens de standaard ringen geplaatst en toen naar kees in Heerhugowaard. Zoals ik gister al heb aangegeven zaten Jan en Wim daar al aan de koffie, uiteraard werd het probleem besproken en de eindconclusie was dat mogelijk het kettingwiel toch wat te diep was ingesleten door de kilometers die ik heb gereden zonder o-ringen omdat ik ze niet tijdig genoeg heb vervangen. Thuis gekomen gistermiddag na 116 km waren beide o-ringen al helemaal aan flarden gereden maar gelukkig had ik bij Kees een nieuw kettingwiel meegenomen wat bij nauwkeurige vergelijking liet zien dat er ongeveer 1,5 mm meer “hoogte” verschil zat tussen de tanden in het oude en het nieuwe kettingwiel waardoor de ketting volledig op de rubberringen drukte en zodoende voor veel te snelle slijtage zorgde. Dus geen eigen kunstjes meer bedenken maar op tijd de o-ringen vervangen.

Het 4-3-4 systeem zonder voetbal

2011-11-09T15:40:00.003+01:00

Het is echt zo geweest, we reden vandaag met het overbekende 4-3-4 systeem, je weet wel van voetbal waar zo veel mensen een beetje gek van zijn, nee wij maakten dit mee tijdens een rondje fietsen. Kees had geopperd om woensdag een z.g. “wilde rit” te maken en wie komt is welkom, nou we waren lang niet met zijn elven, slechts het vaste koppel. Jan, Wim, Kees en ik dus gewoon 4 gele Questrijders, eerst bij Kees koffie en dan gaan we een rondje maken via de noordkop door de duinen enz. Tegen half 11 reden we weg met z’n vieren, na ongeveer één kilometer bij de oversteek van de N242 naar Broek op Langedijk liet Kees het afweten, althans zijn fiets, hij trapte door en na wat sleutelen was dit nog precies hetzelfde dus omkeren en naar huis en toen waren er nog drie Questen met berijders over. Via “ Broek” naar Schoorldam met een omweg vanwege knutselwerk aan de weg langs het kanaal en dan door Schoorl naar de Schoorlsezeeweg, dwars door de bossen en duinen naar Hargen waar even werd gestopt om een foto te maken. Vervolgens langs de Hondsbosschezeewering aan de buitenkant naar het eindpunt bij Petten. Het gaat allemaal heel voorspoedig en we rijden af en toe via de duinen en dan weer op het fietspad langs de doorgaande weg. Op een bepaald moment zijn Jan en Ik even gestopt omdat Wim al een tijdje niet meer in de spiegeltjes voorkwam, juist toen we achteruit “geflintstoned” waren kwam hij er weer aan, “Alles oké” was mijn vraag en toen vertelde Wim dat hij tijdens het fotograferen een bocht had gemist, gelukkig zonder gevolgen. Bij Den Helder nog even langs het Marsdiep tot aan de “Texelse boot” en dan door Den Helder richting de polder. Iets voor vliegveld “De Kooy” kwam ons een gele Quest tegemoet, zou dat Kees alweer zijn ? Nee het was Wil Jansen die onderweg was naar Texel en na enkele woorden gewisseld te hebben vervolgde een ieder zijn eigen weg, wij door naar Middenmeer voor de koffie en hij verder richting Den Helder. Op de “korte afsluitdijk” ging mijn mobiel en was Kees aan de “lijn” “Waar zitten jullie” toen ik hem dat had verteld gaf hij door dat hij ook naar Middenmeer zou gaan en op 100 meter voor mijn huis kwam Kees ook aan rijden en zo werd het weer een viertal dus een ritje met een 4-3-4 systeem zonder voetbal. Voor mij was het vandaag 116 km in “gestrekte draf” door de Noordkop.

Proef met oude 20"binnenband

2011-11-08T19:59:00.001+01:00

Wat ik nu heb geprobeerd is iets wat nooit eerder in mijn brein is opgekomen, laat staan dat al iets in zit. Vandaag heb ik een leuk rondje gemaakt zoals is te lezen in het voorgaande stukje. Tijdens dat ritje heb ik onderweg de o-ringen weer geplaatst die gezien het geluid niet meer daar zaten waar ze behoren te zitten. Stoppen een minuut of 10 knutselen en rijden weer. Ik had toen besloten om bij Kees meteen weer een reserve stel op te halen wat ook is gebeurd. Bij Kees heb ik meteen mijn “snode” plannen kenbaar gemaakt omdat ik op dat moment, na de afstand Enkhuizen – Heerhugowaard, weer meer geluid onder de stoel meende te horen dan wenselijk is. “Als ik thuis ben ga ik proberen van een oude 20”binnenband elastiekjes te knippen en die leg ik om het kettingwiel en ik zie wel of het gaat”. Vanavond na het eten heb ik met een looplamp in het onderste deel van de fiets een blik geworpen, inderdaad één o-ring lag er naast en de andere lag in 3 stukken in de tunnel, oorzaak ???????????????? geen idee. Normaal gaan ze toch al gauw een 1500 tot 2500 km mee maar wat er loos is, ik weet het niet. Dus uit de grijze container de binnenband, die ik net had afgedankt, opgevist en wat elastiekjes geknipt, die erom gelegd en een proefritje gemaakt van een kilometer of 8, het zit allemaal nog en het geluid, wat ik niet wilde horen, is er (nog) niet, dus ik blijf hopen en zal melden als het over is met dit geknutsel en ik weer terug ga naar de standaard o-ringen.

Poging mislukt

2011-11-08T16:03:00.001+01:00

Poging mislukt, zo zou het verslag van vandaag het best kunnen worden genoemd. Niets ernstigs maar gewoon afgegaan op de reactie via Jan Reus op Kees zijn blog, de Zuiderdijk is weer gedeeltelijk open, vergeet het maar, ja een paar kilometer maar overal staan nog borden en hekken en is een “asfaltrondje” niet mogelijk en moet een ieder die een ritje wil maken op de dijk van Enkhuizen naar Hoorn of andersom, bijna overal binnendoor en niet langs de dijk. Ik ben vanaf Middenmeer richting Medemblik gegaan, net voor de Tussenweg zag ik ze bezig met de kooloogst een beeld wat meer past in de omgeving van Broek op Langedijk. Ik ben via een klein stukje Zuiderdijkweg gereden om te kijken of de “Ambtenaar” al enigszins omhoog komt, maar er is nog niet te zien, behalve een paar hijskranen en wat ander materiaal. De afsluiting van dit dijkgedeelte is voorlopig opgeschort tot tenminste begin december, dan komt er een dusdanig grote hijskraan die volgens de “geleerden” afsluiting noodzakelijk maakt tot en met maart 2012, het is maar dat je het weet. Door Medemblik alles langs de dijk naar Wervershoof, daar even langs zwager Piet en vervolgens weer naar de dijk richting Enkhuizen. Iets voorbij station Enkhuizen heb ik de fiets op een luw plekje geparkeerd en heb de rubberringen van het kettingwieltje, die waren verdwenen, weer geplaatst en meteen was de fiets weer helemaal geruisloos. Het leek me verstandig om weer een stel reserve o-ringen bij me te hebben dus dan even doorrijden naar Kees in Heerhugowaard, nou ja even, ik sta nog bij Enkhuizen en moet de kruising met de weg naar Lelystad nog passeren. Eerst maar richting Hoorn waar de situatie nog het zelfde is als enkele jaren geleden, ze werken hard aan de dijk maar een fietspad er langs is iets anders, ook in Hoorn. Toen ik Hoorn uit reed langs schouwburg “Het Park” leek even de zon door te komen maar voor ik besefte dat het zou komen was hij alweer verdwenen en heb ik tot aan huis toe geen enkele aanwijzing meer gehad dat er een zon zou bestaan. Na Hoorn dus verder langs de dijk en bij de T-splitsing rechtsaf naar Beets en verder via diverse wegen naar Schermerhorn, niet direct de kortste weg maar als je eenmaal fietst is een kilometer meer of minder geen bezwaar. Na Schermerhorn langs Stompetoren en net voor Alkmaar afbuigen naar de Smargd in “De Waard” waar Kees mij al had gesignaleerd. “Wat heb je nu weer nodig” , leuke ontvangst hoor, “Graag een paar o-ringen”en zo ben ik weer voorzien van de nieuwste onderdelen mocht het weer te luidruchtig worden onderin de fiets. Het laatste stukje naar Middenmeer ging net als de hele rit, heerlijk en zeer veel erg frisse lucht, volgende keer maar eens overwegen om de kap of deksel erop te zetten zodat ik 120 km warmer kan zitten.

Quest veerpoot onderhoud in beeld

2011-11-07T16:51:00.004+01:00

Het is weer in en uit elkaar geweest, de rechter veerpoot, vanmorgen naar “De Waard” piepte hij later toch weer dus er zit dan niets anders op dan in en uit elkaar nemen en schoonmaken smeren en hopen dat het leed, eigenlijk meer ergernis, geleden is. Marc van Waardenburg krijgt op zo’n manier snel antwoord en beeld op zijn vragen. Wat mij ook op is gevallen buiten de Quest, de Brugmantia bij mij in de tuin staat weer volop in bloei en dat op 7 november, de natuur is echt van slag. Vanmiddag ook nog een blik geworpen op de blog van Huib Kerckhoffs uit New Zealand, zelfs daar is de Quest niet onbekend, lees zelf maar
http://huubjetpiencoco.blogspot.com/

Dacpan-Mediaan "expeditie"

2011-11-07T15:10:00.002+01:00

We zijn vanmorgen koffie met appelgebak en slagroom wezen drinken en eten in de Dacpan-Mediaan in Heerhugowaard en het was er prima voor elkaar. We, dat waren Marian van Hattem, Elly Boetekees, Kees van Hattem, Sebastiaaan Talsma, Rob Kaag,Wim Schermer en ik was er dan ook nog ter opluistering. Het weer is niet zoals het de laatste dagen van afgelopen week is geweest, het is nu zwaar bewolkt en de temperatuur zit net op 10 graden maar ik ga zonder kap van start en dat is goed bevallen. Eerst naar Kees en Marian, ik zou meteen bij Kees een paar nieuwe Kojak buitenbanden meenemen, het stel wat er onder zat heb ik vorige week vervangen en als ik dan nog eens na ga hoelang ze hebben meegedraaid kom ik na controle op 4398 km. Veel of weinig wie het weet mag het zeggen, op nieuwe banden ga ik weer veilig de herfst en winterperiode in en hoop weer vele probleemloze kilometers af te leggen. Zo rond kwart voor 11 gaan we van start, Rob is ondertussen aangekomen en als we bij de weg zijn is Sebastiaan ook van de partij, Marian gaat met de Verhees Alleweder voorop en na een tiental minuten arriveren we bij de Dacpan-Mediaan waar we in een prachtige ruimte koffie met appelgebak krijgen voorgeschoteld die ons door Marian van Hattem wordt aangeboden. Er wordt vrolijk op los gekletst en zelfs het “Jeugd Journaal” komt ter sprake, ze lijken geïnteresseerd in de jongste deelnemer van de oliebollentocht die op 28 december vanuit Schermerhorn zal worden verreden een aantal van de organisatoren zit aan tafel en de welbespraakte Rob gooit zelfs een balletje op om “Omroep Max” ook nog wakker te schudden voor de oudste Questrijder van Noord-Holland die ongetwijfeld ook bij deze rit aanwezig zal zijn. Wim doet uitspraken over op handen zijnde nieuwe ontwikkelingen m.b.t. luchtvering en Elly vertelde dat ze vorige week in d’r eentje naar Groningen is gefietst met een dagafstand ruim over de 200 km gevolgd door enkele dagen van ruim 120 km en dat van een dame die bijna 7 kruisjes telt, petje diep af. Jules was niet van de partij die verblijft momenteel op St.Maarten, je weet wel zei Rob: ”Een “stukkie” varen of vliegen en dan ben je er en het is er wat warmer als hier, juist daar is hij” Zo deed een ieder zijn verhaal en ik heb goed geluisterd. Toen iedereen weer op ging stappen heb ik nog een klein ommetje gemaakt wat korter werd dan mijn eerste plan was maar gevoelsmatig moet de schokbreker toch nog een eer uit elkaar en dan straks maar denk ik. Deze keer bleef het bij 68 km.

Quest onderhoud

2011-11-03T12:52:00.002+01:00

Vandaag maar een keer niet met de Quest op pad, een tweeledige oorzaak ligt hier aan ten grondslag. Op de eerste plaats is het vandaag de verjaardag van mijn zoon, 48 jaar alweer, soms denk ik wel eens als je kinderen 50 zijn dan ben je al behoorlijk oud, dus ik ben nog niet oud laten we het daar maar op houden. En de tweede oorzaak is dat ik toch de lagers maar ga vervangen aan het rechtervoorwiel. De auto naar buiten, het “bedje” spreiden voor de Quest en op zijn kant leggen, binnenin de schroeven enz. van de schokdemper losdraaien en vervolgens de drie moertjes losdraaien van het stuurmechanisme, altijd een gepriegel om daar goed bij te komen maar als het is gelukt kan ik alles naar buiten halen. De stofdop van het wiel nemen en de schroef met ring verwijderen dan het wiel van de as afnemen en nu komt het. De lagers lieten zich niet zo gemakkelijk verwijderen maar het is gelukt, vervolgens de nieuwe lagertjes erin laten zakken nadat ik met een gasbrandertje de “zaak” even had verwarmd. Al met al ben ik een uurtje bezig geweest en vergat de veerpoot gelijk uit elkaar te halen en opnieuw in het vet te zetten, bij de tweede demontage heb ik dit ook nog gedaan dus ik mag er van uit gaan dat alles weer 100% voor elkaar is en mocht dat niet zo zijn dan zal hij nogmaals onder het “mes” moeten. Na een lichte poetsbeurt ziet hij er weer piekfijn uit

Mistig, dan maar een korter rondje.

2011-11-02T17:20:00.002+01:00

Bij het krieken van de dag zag ik niet veel, oorzaak een dikke mist die over het dorp hing en dat zat niet in mijn berekening. Kees had aangegeven dat hij naar De Woude zou gaan en na de koffie bij Wim zou er een rondje door de duinen volgen dus dat lag meer voor de hand, het was mij te mistig langs de weg, straks wordt het wel beter. Inderdaad het werd beter en toen ben ik maar even naar Oostzaan gefietst, Tiny heeft oppasdag dus die tref ik daar wel. Thomas maakte melding dat opa Pé voor de deur stond en zo kwam ik onverwacht in Oostzaan waar onder de middag deze keer alle mannen thuis waren. Na de middag moest Boris zich omkleden voor de voetbaltraining en later volgt dan Bram voor het zelfde ritueel. Als ik weer op huis af ga neem ik deze keer een andere route en ga via de Zaanseschans, het is er ronduit stil, er lopen wel wat mensen maar ik kan overal gewoon doorrijden, maar ik maak nog wel even een paar leuke foto’s voor ik weer verder ga. Later als ik in de buurt van Middenbeemster kom ga ik nog langs de verplaatste molen, een nieuw “stekkie” heeft hij al maar hij is nog lang niet klaar en als dat weer zo ver is zal “de Nachtegaal” weer in volle glorie aan een nieuw “leven” beginnen. Als ik de polder indraai bedenk ik dat ik misschien weer om moet rijden bij de Alkmaarseweg maar geen nood alles kan weer via de parallelweg en thuis gekomen zie ik dat het 121 km is geworden.

De "bandenman"

2011-11-01T16:25:00.003+01:00

Tegen half 10 ben ik klaar met wat klusjes en vervolgens bel ik één van mijn schoonzussen i.v.m. vervoer naar een verjaardag, ze zijn al onderweg want er wordt niet opgenomen. Nadat ik dus geen gehoor kreeg heb ik gelijk maar besloten om dan met de fiets op verjaarsvisite te gaan, slechts naar Zwaagdijk zou een retourtje betekenen van ongeveer 40 km maar toen ik thuis kwam stond de teller toch nog weer op 66 km, de meeste kilometer bewust omgereden maar de laatste 5 km niet zomaar, ik kon niet langs de Alkmaarseweg, werkzaamheden op de parallelweg en een fietspad wat gedeeltelijk is weggefraisd, dan maar via de Kolhornerweg en dat is ook prima te doen met dit mooie weer. Op mijn omweg kwam ik langs Hoogwoud en aan het eind van de Koningspade is het bedrijf van Frank Appel en zijn vrouw http://www.controversy.nl/index2.htm je komt daar de meest simpele en toch aparte dingen tegen die allemaal met vervoer en verkeer te maken hebben, de laatste buiten creatie is het “Michelin” mannetje voor zover ik weet, het staat wel stoer.

Alleen in de duinen fiets je nog rustig en veilig

2011-10-31T16:22:00.004+01:00

Vanmorgen toen ik van huis ging was het een stralende blauwe lucht en nergens geen wolkje te zien, ik denk dat ze een beetje in de war zijn bij de weersprofetie het zou bewolkt zijn met later op de dag mogelijk zon. Maar toen ik een klein uurtje van huis was kon ik nergens geen zon meer bespeuren, alles achter een dik wolkenpak verscholen. Niet getreurd, het is prachtig weer om te fietsen. Bij Middenmeer kwam ik een bord tegen dat de fietsers weer via de parallelweg konden gaan en dat deed ik dus, geen auto kwam ik tegen want het werkverkeer reed al op de nieuwe asfaltlaag en momenteel worden er stukken uit het fietspad gehaald, jammer genoeg niet het hele fietspad dan zouden we straks een prachtige racebaan hebben. Kees zal wel naar Wim zijn dus ik maak vandaag zelf maar een rondje, Bianca moet de hele week zo’n beetje werken dus daar hoef ik niet naar toe maar in Noord-Holland zijn ook nog zat wegen en paden die ik nog niet heb gehad. Op naar de duinstreek, via de Langereis over de fietsbrug bij het Verlaat kreeg ik de eerste “blindganger” ja inderdaad weer een automobilist die zijn rijbewijs niet waard is, hij kwam van links en reed weg bij een tankstation en zonder op of om te kijken schoot hij de weg op zodat ik volop in de remmen moest, flink op de claxon hielp niet, wel een raam open draaien en vertellen dat, “Die stomme dingen van de weg af moeten want ik zie ze niet”, zelfs niet als hij 3 meter lang is en knalgeel, man ga toch om een bril en lever als eerste je rijbewijs in. Gelukkig bleef het hierbij m.b.t. auto’s dan heb je evengoed nog tractoren met landbouwmachines er achter die wat aan inzicht missen in het wegverkeer maar gelukkig gebruik ik toch redelijk vaak mijn verstand, (op advies van mijn zoon) en mede daardoor komt het alle keren weer goed. Mijn ritje ging via Schoorldam naar Schoorl en vervolgens via de Schoorlsezeeweg alles door en over de bospaden naar Bergen aan Zee waar ik verder ben gegaan via de duinen naar Egmond aan de Hoef enz. tot aan Wijk aan Zee. Via Beverwijk en Heemskerk waar ik het spoor even bijster was kwam ik toch nog weer op de juiste route naar Limmen, Heilo en Alkmaar. En dan is het laatste stukje eigenlijk simpel maar helaas kwam ik nog een blindganger tegen in Heilo, ik reed op het voorrangsfietspad richting Alkmaar en pardoes schoot er een dame van rechts vlak voor me langs uit een uitrit en met een ruk aan het stuur en met een “knal” over een obstakel naast het fietspad kon ik haar ontwijken en ook dit stuk onbenul reed gewoon door, resultaat een klapband, een accu die er uit vloog en de GPS lag onderin de fiets. Even de zaak weer op zijn plaats brengen en de band verwisselen en zo kon ik dus weer naar huis waar ik weer heelhuids ben terug gekeerd na 140 km.

Crivit een echte Quest-helm

2011-10-28T12:23:00.001+02:00

Afgelopen donderdag werd er bij de Lidl één en ander aangeboden m.b.t. snowboarden enz. Omdat mijn huidige helm toch wat minder wordt en de bandjes niet zo gemakkelijk of helemaal niet te verwijderen zijn om ze schoon te maken leek het me wel wat om eens te kijken naar de aangeboden “schedelbeschermers”. Voor € 24,99 ben ik voorlopig weer “netjes” en hoop ik dat ik nooit moet zeggen, “Gelukkig dat ik een helm op had” er zitten zelfs oorkleppen bij voor als het straks gaat vriezen dus laat de winter maar komen, een echte aanrader.

Van Holland naar Friesland en ook daar is er "blauw" op straat.

2011-10-27T20:56:00.001+02:00

Na heel wat heen en weer bellen was de route ongeveer zeker, niet langs Middenmeer maar via René’s ingebouwde “TomTom”, wat achteraf niet helemaal de voordeligste route was, op naar Sneek. René van den Berg moest voor “zaken” naar Sneek en had gevraagd wie hem eventueel zouden willen escorteren, Kees van Hattem, Jan Geel en Wim Schermer zijn gestart vanaf huis naar Bergen waar René woont en hebben daar na de koffie de start gemaakt en ik ben aangesloten bij Den Oever. Dus met een handvol gele Questen de Afsluitdijk op waar aan het einde de begeleiding door Friesland werd verzorgd door Ben Wiggers uit Nijland. De ingebouwde TomTom van René nam nog wel eens de verkeerde afslag heb ik begrepen en daardoor werd het steeds later en begon de tijd min of meer wat te dringen wat weer tot gevolg had dat het tempo nogal strak bleef over de dijk en in Friesland. Hier en daar ging het tegen de wind in boven de 40 maar zonder problemen. Zelf had ik op een bepaald moment het idee dat de rechter voorwiellagers vervangen moesten worden er was iets wat ik niet thuis kon brengen maar als het tempo hoog ligt en de wind suist om je oren dan hoor je ook niet alles. Later toen we op een stuk glad asfalt reden was het geluid er nog, sterker, het hobbelde nu ook met de fiets mee. Bij de eindbestemming, Hotel Restaurant van der Valk in Sneek, de fiets op zijn kant en meteen de band wisselen waar het canvas doorheen kwam, dus net op tijd voor er een “klapper” zou kunnen volgen, de lagers zijn nog prima na de bandenwissel. Voor we er echter waren liepen we nog even vast op een landpaadje achter het Hotel Restaurant maar al snel was iedereen weer paraat en na “aflevering” van René konden wij richting Nijland waar Ben zijn vrouw koffie en gebak klaar had staan, geweldig zo’n onthaal. Hier werd gezellig gekletst over de ervaring die we net hadden gehad en waar ik een beetje de veroorzaker van was. Het volgende deed zich voor, we rijden Bolsward uit richting Nijland en omdat ik al een paar keer hier had gereden wist ik dat de weg geweldig mooi vlak is en dat je daar lekker kon opschieten. Ben draaide meteen links het fietspad op en ik bleef op de weg rijden. Na enkele honderden meters zag ik in een bocht een politieauto naderen, dat wordt herrie was mijn eerste gedachte. Inderdaad de anderen zagen meteen de remlichten opgloeien en er werd gekeerd. En ja hoor daar had je het gedonder in de glazen, bij een afslag naar links werd ik naar het fietspad geleid en toen praten met de “mannen in het blauw”. Ik had het wetsartikel bij de hand en Jan Geel had zelfs de uitspraak van de officier van justitie, een Quest mag op de weg omdat hij breder is dan 75 cm, behalve als er een bord met een rode rand staat dat we allemaal wel kennen. Er volgde eigenlijk een gezellig gesprek waarbij de mannen te kennen gaven dat ze niet op de hoogte waren van deze uitzondering. Na het gezellig samenzijn bij de familie Wiggers volgde voor ons nog een laatste etappe die voor iedereen nog behoorlijk lang is te noemen, Wim naar De Woude, Kees naar Heerhugowaard, Jan naar Oostwoud en ik bijna dichtbij slechts naar Middenmeer. Ben reed nog mee tot aan de Lorentzsluizen en ging daar weer andersom naar Friesland en wij hebben de dijk afgeraffeld want aan het einde is geconstateerd dat de teller meer boven als onder de 40 km is geweest. Jan ging bij Den Oever meteen linksaf en samen met Wim en Kees ben ik over Wieringerwerf naar huis gegaan waar ik 154 km op de teller zag staan, de kortste afstand want al de anderen hebben vandaag veel meer gereden.

Weer een echt "rondje"

2011-10-26T16:53:00.001+02:00

Van alles en nog wat had ik in mijn hoofd vanmorgen, eigenlijk veel te veel en dan moet je een keuze maken. Laat dat voor mij nou net het minste probleem zijn, een keuze is dan snel gemaakt, eerst naar Kees om een paar kleine onderdeeltjes voor de fiets en dan door naar Oostzaan waar Tiny vandaag oppasdag heeft. Als ik nou zorg dat ik daar ben, ruim voordat de kinderen uit school komen, dan kan ik onder de middag assisteren als alle mannen aan tafel zitten. Bij Kees lagen de bestelde wieldoppen al klaar dus op het eerste adres weinig of geen oponthoud en toen door naar Oostzaan, hier en daar een beetje binnendoor maar toch over de meest vertrouwde paden om niet te veel tijd te verliezen. Om kwart voor 12 was ik op het bewuste adres en Thomas kwam al rap om de hoek kijken en ging hard lopend naar binnen en riep al van verre naar oma Tiny “Opa Pé is er”. Om kwart over 12 ging de school uit en kwam alleen Bram mee naar huis, Boris bleef bij een vriendje en zo zaten we met z’n vieren aan tafel. Zo rond 1 uur, half 2 ben ik weer terug gegaan naar de polder deze keer maar via “Het Twiske” omdat in Oostzaan een deel van de weg is afgesloten. Het is alle keren een prachtige rit door dit natuurgebied, of het in de zomer of de herfst is, het heeft alle keren iets speciaals. Langs de buitenkant wordt momenteel volop onderhoud gepleegd om te zorgen dat volgend voorjaar alles weer uit kan lopen en er geen natuurlijke chaos ontstaat. Op het ene punt werd het riet gemaaid terwijl iets verder alles bij elkaar werd gehaald. Als je daar zo voorbij snort is de verleiding groot om even een paar foto’s te maken dus dat is dus nu ook gebeurd. Eén van de mannen wilde ook meteen een plaatje van mij schieten dus met de achtergrond van een “waterig Twiske” werd ik ook vereeuwigd. Via Purmerend en Oosthuizen ben ik op huis afgegaan waar ik na precies 123 km weer binnen ben gekomen.

Geen Quest vandaag, wel een Ford uit 1930

2011-10-25T12:20:00.001+02:00

Allemaal net voor de eerste regen weer binnen, het lijkt haast onmogelijk maar het is gelukt. Eerst even naar Zwaagdijk om bij één van mijn zussen iets te regelen m.b.t. een eerdere verjaardag van een andere zus, zo gaat dat nou eenmaal. In de familie is het nog steeds de gewoonte om bij z.g. “kroon jaren” 60, 70 mogelijk ook bij 80 jaar enz als we dat halen, om dan bij de plaatselijke bakker een grote koek te bestellen al dan niet gevuld, dergelijke producten hebben al jaren speciale benamingen. Het begint bij 50 jaar dan komt er een “Abraham” de volgende heet “Izaak” bij 70 jaar “Jakob” enz. het bedroevende aan dit soort tradities is dat die dingen niet te “pruimen”zijn, ze zeggen wel eens “het stuift in je strot” met recht, dat klopt helemaal. Maar goed dit was even iets anders als fietsen, na deze plichtpleging begon de lucht al aardig donker te worden dus niet te ver van huis gaan, nog even langs zwager Gerrit die ik buitenshuis even heb gesproken en toen toch maar via de kortste weg naar huis, de Tuinstraat in en langs Hauwert op naar Oostwoud en dan kom ik zo dicht langs Jan Geel dan moet je heel even aan om te horen hoe het bij de familie gesteld is. Op het pad naast de woning drukte ik op de claxon maar er verscheen niemand wel zag ik de deur van de schuur/garage open staan, toen ik daar heen liep verscheen het grijze, met oorbeschermers opgesierde hoofd van Jan om de hoek. Hij had me ook niet gehoord en dat klopt dan wel met de geluidsdichte “schelpen” op zijn hoofd. Jan is net als altijd, wanneer hij thuis is, bezig met de restauratie van een oude Ford uit 1930, als je de doorgeroeste oude onderdelen ziet schieten de tranen zowat in je ogen, moet dat ooit nog wat worden. Maar Jan heeft alweer hele stukken met de hand uitgeklopte tot 100% gelijkende onderdelen en die weer op de juiste plaats aan de auto gemonteerd, petje af voor zoveel vakmanschap en geduld. Als de tijd het allemaal toe zal laten staat daar t.z.t. weer een piekfijne echte oldtimer. Het ritje werd vandaag dus maar heel kort door het sterk veranderde weer vergeleken bij de afgelopen dagen, 43 km. Het totaal met deze Quest is ondertussen opgelopen tot 28.117 km.

"Ik zit toch ook niet aan jouw vrouw"

2011-10-24T17:50:00.002+02:00

Was dit de laatste mooie zonnige nazomerdag ? We veronderstellen dat het zo is maar zo heeft elk seizoen z’n uitzonderlijke dagen en dit was er één van. De geplande rit zou via De Woude gaan maar ik heb er voor gekozen om In één “rechte” lijn naar Edam te rijden en daar de “club” op te wachten. Tijdens dat wachten heb ik even achter de dijk gekeken waar druk werd gesurfd met kite-borden. Het ging hard maar die temperatuur leek mij net iets te fris, ik kreeg het zelf steeds kouder, ik was wat nat van het zweten in de Quest en als je dan boven op de dijk in de volle wind staat koelt het erg snel af. Na een hele poos wachten kwamen er 4 Questen aan, Kees, Jule, Elly en Rob was de sluitpost, Wim was tijdelijk afgevallen omdat er een pedaal los was gelopen die er niet handmatig in kon worden gedraaid. Na Edam richting Volendam en op de “dijk” koffie drinken, binnen vanwege de lage temperaturen en de harde wind, dit doen we nooit meer, te veel toeristen zaten met hun “takken” aan de Questen even aan de racekap van Rob trekken, klep omhoog vizier heen en weer halen enz. vervolgens een ander “vakantieganger”even een andere Quest indrukken om te controleren of het materiaal wel hard genoeg was. En wij maar tikken op de ruiten om die zonderlinge handelingen te laten beëindigen, Rob riep nog “Ik zit toch ook niet aan jouw vrouw” we zaten niet echt gerust dus de stop werd automatisch wat korter. Elly en Jule wisselden enige blikken wat resulteerde in het feit dat alle drankjes met appelgebak door Jule werden afgerekend, nogmaals bedankt voor dit gulle gebaar. De rit ging verder, niet zoals eerst het plan was naar Marken, maar onder de dijk langs naar Uitdam en Durgerdam, er stond te veel wind op de kale dijk naar Marken en Elly in de carbon Quest was huiverig om die route te volgen. Na een korte inhaalrace werd Wim achterhaald, Kees had hem over de brug zien gaan dus even sprinten om hem tot “de orde” te roepen. Op dit punt gingen Jule en Elly rechtdoor en zijn wij omgedraaid richting Landsmeer om daar met de pont over te gaan en vervolgens richting Purmerend. Hier gingen Kees, Rob en Wim linksaf naar De Woude en ik rechtsaf op naar Middenmeer maar eerst nog even langs Zuidoostbeemster om te zien of Tiny al thuis was van tennis, er werd gewerkt door Remco in de tuin en Gerard aan een auto en die wisten mij te vertellen dat het zo kwart over 3 tot kwart voor 4 zou worden voor ze thuis zou komen. Dus ik zou meteen weer gaan maar net op dat moment kwam ze er aan, samen nog koffie drinken en toen op naar Middenmeer waar de rit is beëindigd na 136 km

Bumperklever

2011-10-20T14:08:00.001+02:00

Donderdagmorgen en weer tikt de regen tegen de ramen, het is rond half 6 als ik wakker ben en deze constatering doe. Ik had me nog zo voorgenomen om vandaag weer een leuk ritje te maken en als ik denk leuk wordt dat meestal ruim of ver over de 100km maar het zit er dus vandaag niet in. Daar komt nog bij dat ik stom toevallig bericht kreeg dat ik vanmiddag thuis moest zijn voor levering van een bestelling. Ik besluit zo rond half 10 me toch maar om te kleden, het lijkt nu redelijk en een klein rondje moet kunnen. Eerst bel ik Kees, mijn vorige Garmin heeft hij ooit overgenomen maar hij gebruikt hem eigenlijk nooit dus ik vraag hem of hij hem nog heeft en of hij hem van de hand wil doen, we komen tot een overeenkomst en ik ga hem gelijk ophalen. Heen toch weer langs de Alkmaarseweg het blijft uitkijken met al die grote “happers” vlak langs het fietspad en af en toe liggen er ook stukken puin op het fietspad dus opletten. Als ik eenmaal de polder uit ben gaat het weer vlot en spoedig draai ik de Middenweg op in de Heerhugowaard. Als ik met zo’n gangetje van 42 tot 45 km richting Kees ga zijn mij al enkele auto’s gepasseerd, een volgende auto blijft achter mij rijden en drukt geregeld op de claxon en ik zie hem wijzen naar het fietspad, omdat ik niet reageer op de aanwijzingen van deze betweter komt hij vlak achter me rijden, ik pak dan de camera en maak een foto van deze figuur wat tot resultaat had dat hij in no time wel meer als 100 meter afstand nam, toch leuk en erg effectief. Bij Kees aangekomen eerst koffie en wat kletsen en vervolgens met de aankoop richting Middenmeer. Onderweg kreeg ik een paar flinke buien maar met de kap erop gaf dat nergens problemen en met een klein ommetje was ik na 54 km weer thuis.

Quest ritje met hagel en regen

2011-10-19T15:14:00.002+02:00

Na een “gedwongen” rustdag leek het me vandaag weer een dag dat ik weer even los zou kunnen. Die min of meer gedwongen rustdag kwam omdat ik gisteren oppasdag had in Oudemirdum en vooral omdat ik daar heen ben gegaan met de auto omdat het ’s morgens bar slecht weer was, regen en harde wind dus het werd niet fietsen maar vandaag is het weer gelukt. Het is weer een speciale dag en die hebben we er nog al wat in de familie, met zoveel broers, zussen, zwagers, schoonzussen, kinderen en kleinkinderen is er geregeld iemand jarig (8 keer in oktober) en vandaag viel die eer te beurt aan mijn oudste zus, ook alweer zeven kruisjes rijk geworden want leeftijden van dames worden niet genoemd. Omdat ik een mooi weer fietser ben en de zon geregeld door de wolken kwam stond ik al snel in fietsoutfit om even naar Wervershoof te gaan voor de verjaarsvisite. Ik was de straat nog niet uit en de eerste hagel kletterde al om mijn oren, stoppen en eerst de “deksel” er op en dan verder, voor ik ter plaatste was heb ik zeker 3 of 4 keer een bui gehad. Nadat ik voor mijn gevoel weer op moest stappen en de lucht redelijk leek ging de route via Zwaagdijk en nog wat andere dorpen weer richting een leuk rondje wat uiteraard weer zijn eindpunt heeft in Middenmeer. Ik zou of langs de Alkmaarseweg gaan of anders omrijden via de Schagerwegweg en misschien zelfs via de Oudelanderweg, ik zie het wel als ik daar aankom. Nergens stond aangegeven dat het fietspad dicht zou zijn dus op naar Middenmeer, het viel allemaal mee, bij Middenmeer net voor de brug oversteken en via de brug in de parallelweg de laatste kilometer naar huis waar ik het rondje kon “noteren” op 75 km.

Van New Zealand en een nieuwe ambtenaar en nog wat.

2011-10-17T16:07:00.002+02:00

Heerlijk wat een superdag vandaag, matig wind, verlate zonneschijn en een prachtig ritje van precies 100 km. Ik weet nooit van te voren waar de rit vandaag of morgen heen zal gaan, gewoon instappen en gaan. Vanmorgen kreeg ik eerst bezoek van een trouwe lezer van mijn blog uit New Zealand, Huub Kerckhoffs wilde de Quest nu wel eens een keer echt zien zodoende visite vanuit de andere kant van deze “aardkloot”, hoewel hij nu slechts de weg moest oversteken om hier te komen, Huub is over met vrouw en dochters, waarvan de laatste twee ook even om de hoek kwamen kijken, om weer eens op een rustige manier Hollandse lucht in te ademen, andere keren komt het weleens voor dat het via zijn werk gaat maar dan is er altijd meer haast dan vandaag en zo kon hij het “gele gevaar” rustig bekijken en voelen hoe het zit in zo’n “banaan”. Ik heb wel geconstateerd, “Hij is er helemaal rijp voor”, slechts de kostprijs en de bijkomende vervoerskosten naar New Zealand houden hem nog tegen maar wie weet ? Zo tegen 11 uur ben ik op pad gegaan eerst even naar de nieuwe ambtenaar, wat is dat nou zal je zeggen, nou dat is een “zwaaipaal” windmolen, energiestok, of hoe je hem ook wil noemen die wordt vervangen aan de Zuiderdijkweg, een paar honderd meter vanaf gemaal Lely. Ooit is daar de hoogste windmolen (van Europa zegt men) neer gezet maar na een aantal jaren van meer niet als wel draaien is hij ingekort ( zouden ze met sommige ambtenaren ook moeten doen) sorry, maar omdat het daarna ook niks werd is hij nu gesloopt en komt er, juist U raad het al, “een nieuwe ambtenaar” en die wordt 135 meter hoog met wieken van 65 meter dus 200 meter wordt straks het hoogste draaipunt. Om alles veilig te laten verlopen wordt daarom de Zuiderdijkweg voor een vrij lange periode voor een deel afgesloten voor alle verkeer dus wie nog een rondje IJsselmeer langs de dijken wil doen moet straks een stukje omrijden. Mijn rit ging verder via Medemblik, Wervershoof, Zwaagdijk, Bobeldijk, Berkhout, De Goorn, Avenhorn Schermerhorn en zo op naar Heerhugowaard. Bij één van de vele wegafzettingen heb ik even met de verkeersregelaar staan kletsen waardoor ik de Slingerdijk kon volgen tot aan de “Gouden Karper” Er is daar een “nieuw meer” in aanleg zo lijkt het op het eerste gezicht, maar het stuk land dat onder water wordt gezet zal hierdoor beter geschikt worden voor de teelt van bepaalde producten. Later ben ik via de Obdammerdijk gegaan waar ik zus Gerda tegen kwam op de fiets en aan het einde bij de afslag Berkmeerdijk/Nieuweweg moest ik uit de fiets om de laatste hindernis te nemen, net smal genoeg om een Quest door te laten en dan de laatste bocht naar de vertrouwde route met zicht op de molen. Een prachtige rit met vele ervaringen waarbij één en ander weer op beeld is vast gelegd.

"De poepende man" was niet van invloed bij de LEL race

2011-10-16T19:17:00.002+02:00

Het zit er weer op, de L.E.L. race, ik was toeschouwer en geen deelnemer. Samen met Tiny hebben we één en ander in ogenschouw genomen, kunst, “de Poepende man” of is het de “Hurkende man”, doet er niet toe het is een heel gevaarte onder de noemer kunst. Waar we voor kwamen waren de mannen en vrouwen die de rit heen en terug over de dijk gaan maken. Toen wij arriveerden was iedereen al gestart dus was het wachten op de binnenkomst van de eerste dappere strijders. Wat het meest op viel was, voor mij althans, de snelle tijd van Wim Schermer, voor een 64 jarige is een gemiddelde over ruim 50 km van 53,6 km een uitzonderlijke prestatie. Daarnaast waren er ook twee vrouwelijke deelnemers die een bepaalde indruk hebben achter gelaten, als eerste, ik meen Marja van Soest die een toptijd heeft neergezet voor een vrouw maar helaas geen transponder mee had dus niet werd geregistreerd en “De Muis” (Yvonne v.d.Stok) in een slakke gang de laatste meters de brug op, oververhitting onder de racekap is het verhaal. Het was allemaal een grote happening onder een strak blauwe lucht en vele toeschouwers bij de start en finish.

Kees is maar een klein opdondertje

2011-10-13T15:34:00.003+02:00

Een zonnige dag, dat gaat weer een heerlijke dag worden door een lekker rondje te fietsen naar “ik zal wel zien”. En zo is het gegaan ook, van start richting Alkmaarseweg en daar liep ik het nu op, grote borden en wegversperringen maken een einde aan mijn goede voornemens om via de kortste weg naar de Heerhugowaard te rijden. Dan maar met een ommetje, dat werd nu via de Cultuurweg waar ik Lucien Schipper weer eens tegen kwam en ook de altijd actieve hardloper uit Middenmeer, om later via de Oudelanderweg weer naar de rotonde in de Alkmaarseweg te rijden.. Toen Kees even gebeld en gefeliciteerd met zijn kleindochter Anne, die vandaag 1 jaar is geworden. Kees moest even naar Zwaag om een paar banden weg te brengen en na overleg gaan we samen op pad zodra ik ben gearriveerd. Het fietst heerlijk door de verschillende dorpjes en het eerste (voor mij het tweede obstakel) is de brug bij Oterleek, we konden er niet door en moesten weer terug en dan ga je gewoon met een omweg naar Zwaag. Bij de visboer die op het parkeerterrein stond in De Goorn kon ik de “gebakkenvisdampen” niet weerstaan en heb daar een bakkie kibbeling genomen. Daarna hebben we onze weg weer vervolgd naar Zwaag waar we “Juf Marleen” nog tegen kwamen die mij uiteraard niet herkende in fietstenue met helm, maar toen ik die even af deed was alles haar duidelijk. Na enig zoeken kwamen we op het juiste adres bij Willem Vierbergen waar Kees zijn bestelling heeft achter gelaten. Verder weer naar Zwaagdijk, Margriet één van mijn zussen niet thuis, dus weer verder zonder koffie en in Medemblik hebben we even gekletst met Annemieke mijn schoondochter die ook zo één twee drie geen koffie bij de hand had. Samen zijn we nog ietsje doorgereden tot we op een plek kwamen waar Kees nog niet eerder was geweest n.l. “De Beste Stuurlui” de robuuste beelden groep van Jan van Velzen uit Onderdijk. Kees vond de mannen wel wat fors en toen hij er tussen ging poseren was de bevestiging zo helder als wat ”Kees is maar een klein opdondertje”. Bij mij thuis hebben we uiteindelijk ons dik verdiende bakkie troost gedaan met de vast stelling dat Kees ook om moest rijden via de Schagerweg en dan linksom over de Groetweg om weer op de vertrouwde route naar “De Waard”te komen. De rit van vandaag was niet echt lang maar wel mooi ondanks de slechts 87 km.

Het weer wordt beter vooral tijdens de L.E.L. race

2011-10-12T14:23:00.001+02:00

Ik kan het vandaag heel kort houden, er werd en wordt vandaag niet gefietst. De regen, die overigens niet met bakken uit de hemel valt is toch de grote spelbreker vandaag, je blijft wel droog in de Quest maar als je geregeld je bril, zoals in mijn geval, moet schoonmaken omdat er nog steeds geen ruitenwissers op zitten, dan is thuisblijven het meest verstandig. Ik moet toegeven ik heb al wel 10 keer gekeken of het misschien al een beetje droog is maar elke keer valt het tegen. Wel kwam ik net tot de conclusie dat het voor de komende dagen veel en veel beter gaat worden als ik de techniek hier aan de wand moet geloven en als je een beetje optimistisch bent dan komt het weer helemaal goed met het herfstweer in Nederland. Morgen is het al een stuk beter en dan gaan we weer voor, zoals Kees dat zegt, “een wilde rit”. En voor a.s. zondag ziet het er ook goed uit voor de L.E.L. race, liefhebbers zijn er genoeg en wie zal de snelste man of vrouw worden voor 2011 ?

En toen zag ik een nieuw boek(je) "Skenke"

2011-10-11T16:48:00.002+02:00

En weer ben ik even weg geweest, gewoon een Noordhollands rondje van 101 km door en over allerlei polders en dijken en uiteraard even langs de “Zuidoost” bij Tiny langs. Vanmorgen regende het hier al vanaf het eerste moment dat ik wakker werd en dat was zo rond half 7, om 9 uur was het nog steeds niet droog en volgens de buienradar klopt het allemaal, een smalle strook trok over de Wieringermeer en een deel van Westfriesland, de streek ten noorden van de lijn Alkmaar – Hoorn. Toen het eenmaal droog was zat ik al rap in de fiets en belde Kees, even horen waar hun “wilde” rit heen zou gaan, misschien dat ik ze ergens op de rit tegen kan komen. Kees zou n.l. met Wim vanaf De Woude een rit maken die hij “wild” noemde, helaas Wim bleef thuis vanwege de harde wind en Kees adviseerde mij ook om laag te blijven. Even naar Tiny moet kunnen, laag blijf je vanzelf wel in een Quest en het is nu nog droog. Er stond wel aardig wat wind maar ik heb het niet als erg storend ervaren, gewoon een beetje voorzichtiger doen en niet overal op top snelheid langs “scheuren”, rustig aan, zoals ik zo “graag”hoog in mijn vaandel zou hebben. Maar het ging allemaal prima en om kwart voor 12 was ik in de “Zuidoost”. Na een broodje nog een klein mankementje verhelpen en toen weer op pad, langs het Noordhollandskanaal over de Graftdijken en “De Waard” nog even langs de Obdammerdijk nr.1 daar is n.l. afgelopen weekend een boek(je) te doop gehouden. De bedenkers van het”Westfrieslandspel” hebben deze keer een boek(je) geschreven met “Westfriese stukkies en roimpies” opgevrolijkt met tekeningen van broer/zwager Ben Wester, echt voor de Westfriezen met vele herkenbare rijmpjes en stukjes.Het eerste exemplaar werd door Ben aan zijn moeder overhandigd. Na de koffie met appelgebak deze keer, ben ik weer op huis af gegaan. Onderweg op de Noordschermerdijk heb ik nog een foto gemaakt van de nieuwe boerderij die is verrezen op de plaats van een bouwval die er eerst stond, toen kon je wachten op het instorten, maar nu is het een lust voor het oog.

Met de Quest niet op maar langs de golven.

2011-10-10T15:06:00.003+02:00

Mijn eerste gedachte was, ik schrijf niet over het weer, regen en storm kennen we al zo’n beetje, maar ik ontkom er helaas niet aan. Tegen half 12 had ik de mijn voorgenomen klusjes in en om huis afgewerkt dus de weg lag weer open voor een kort ritje. Eerst maar eens kijken of er langs da Alkmaarseweg al een omleiding is aangegeven voor fietsers, ik zag nog niets, in het begin bij de ophaalbrug zag ik wel 3 mannen in oranje vestjes die zich bezig hielden met meetlatten, linten en spuitbussen, toen ik ze vroeg of het fietspad er al uit lag zei de “hoofdman” “Nee,nee meneer anders hadden we U hier niet langs laten gaan” dus ik kon veilig door over het fietspad. Mijn plan was om via Noord-Scharwoude naar Schoorldam te gaan en dan via de Schoorlsezeeweg door de duinen naar Hargen en eventueel langs de Hondsbosschezeewering verder in noordelijke richting tot aan Petten. Alles liep volgens plan wel steeds stevig tegen een behoorlijke wind in trappen maar dat moet kunnen na een weekend zonder bijzondere inspanningen. Eenmaal aangekomen bij de eerste “opgang” naar zee, aan het einde van de Schoorlsezeeweg, werd ik volop gezandstraald maar gelukkig was dit allemaal meteen over na de bocht richting Hargen. Door de duinen reed het verder prachtig en van de wind was haast niets te merken. “De strandvonder” stond nog volop met de “kop” in de wind en toen ik er langs naar beneden ging kreeg ik het gevoel dat ik werd opgetild, zonder trappen fungeerde het model van de Quest als een zeilboot op de golven, af en toe zelfs wat bijremmen omdat zonder trappen de snelheid geregeld boven de 40 km kwam en omdat deze “racebaan” langs het water niet glad is geasfalteerd begint zelfs een Quest wat “jolig” te springen en dan gaat hij met mij rijden i.p.v. ik met hem. Aan het einde bij Petten ben ik omhoog gereden en door het dorp naar de afslag richting Callantsoog gegaan. Onderweg zag ik nog een enorme grote paddenstoel staan in een stuk gras voor een woning, dus even stoppen en vastleggen. Op het laatste stuk voor het Noordhollandskanaal waar de wegen zijn aangepast voor een vlotte doorstroming van auto’s is het fietspad nog in bewerking en moest ik noodgedwongen uitstappen om de hindernissen te nemen maar zoals het zich laat aanzien komt het allemaal prima voor elkaar en kunnen we straks zo doorkarren. In Middenmeer nog even langs zoon Gerard maar daar was de deur vast dus werd de laatste stop thuis voor een bak koffie na 78 km.

Schreeuwen voordat je wordt geslagen

2011-10-06T13:58:00.002+02:00

Schreeuwen voordat je geslagen wordt, zo was het vanmiddag een beetje. Ik was van plan om na de middag als het droog zou worden een “piep” klein rondje te maken, eerst even naar Kees in de Heerhugowaard en dan weer terug naar huis. Gewoon even bij kletsen, maar voor ik de polder uit was, via het fietspad langs de Alkmaarseweg, het kan nog steeds, werd de lucht al dusdanig “zwart” dat ik me heb bedacht en linksaf ben gegaan langs de dijk van de polder richting Abbekerk/Medemblik. Al heel gauw begon het te regenen, niet hard, maar het verpestte de boel wel. Bij de afslag richting Middenmeer of rechtdoor gaan naar Medemblik zag ik in mijn spiegeltjes dat er nog heel wat aan zat te komen, dus dan maar linksaf en weer op naar, waar ik vandaan was gekomen, thuis naar Middenmeer. Om de meeste regen voor te blijven heb ik extra mijn best gedaan maar het mocht wel en niet baten, het hielp me in zo verre dat ik nog steeds droog reed maar eenmaal op de Cultuurweg moest ik gewoon een tijdje wachten op een auto die geladen werd met suikerbieten waardoor ik wel in de regen terecht kwam, een flinke bui veranderde de wereld in een soort tropische moezon, jeetje wat ging het even hard. Als die wagen er nou niet had gestaan had ik waarschijnlijk net binnen kunnen zijn, dus ik werd toch nog een beetje “geslagen” en schreeuwen hielp niet.

Per Quest naar Fleur's verjaardag

2011-10-05T16:56:00.001+02:00

Het is vandaag alweer 5 oktober, negen jaar geleden belde Bianca ’s morgens rond een uur of 8 dat er een dochter was geboren, en dat is dus van baby’tje een flink uit de kluiten gewassen jongedame aan het worden. Op zo’n dag ga je uiteraard als opa even op verjaarsvisite en als de conditie het toelaat en de mogelijkheden zijn er dan het liefst met de fiets, dus vandaag een retourtje Oudemirdum. Om iets over achten zat ik al in de fiets en ging ik richting Wieringerwerf, de wind zat schuin links en dat zal betekenen dat ik hem straks op de dijk redelijk van achteren zal hebben. Het klopte allemaal en over de Afsluitdijk reed ik in een gevoelsmatig rustig tempo waarbij de teller geregeld tussen de 43 en 45 km stond, het “vloog” er over. Langs de dijk in Friesland had ik beschutting van de dijk tegen zijwind en zo bleef het tempo redelijk hoog. Iets na het gehucht Gaast zag ik 4 zwanen vlak over de dijk aan komen vliegen, plotseling zwaaide er één af en maakte een hele vreemde bocht, met een soort noodlanding stortte hij naast de weg in het gras. Eer ik mijn fototoestel te pakken had liep hij of zij alweer dus het viel gelukkig mee, in mijn spiegeltje zag ik dat het dier weer de lucht in wilde maar i.p.v. op te stijgen kwam hij tegen een uitrit van een boerenerf terecht, ik ben maar doorgereden en op de terug weg was er niets te zien dus zal hij het wel gered hebben. In Oudemirdum even op de claxon als ik langs de school rijd en als de kinderen later thuis komen hoor ik dat ik was “gespot” door Fleur. De cadeautjes uitpakken is altijd spannend en zo ook bij deze jongedame, allerlei spulletje m.b.t. paarden en pony’s, en van oma Tiny, die vandaag oppasdag “vierde”, had ze de mooiste kaart gekregen zei ze. Zo rond half 2 heb ik de thuisreis weer aangevangen, onderweg nog even de molen voor Workum vastgelegd en op de Afsluitdijk bij het monument de vernieling van het hekwerk ook maar vereeuwigd, ik snap niet hoe je hier door het hek kan gaan, alleen fietsers komen hier langs maar af en toe zie ik ook weleens een auto op het fietspad en bij dit punt is het fietspad nogal smal, wie weet. Na Wieringerwerf heb ik de Schagerweg genomen en kwam thuis na 160 km waarbij ik wel moet toegeven dat het terug met die harde wind lang niet zo prettig reed als heen.

Wat is klein, voor een klein rondje ?

2011-10-04T14:44:00.001+02:00

Ik ben weer binnen, een ritje langs wat familie en dan niet te ver van huis omdat ik morgen even heen en weer naar Oudemirdum wil dus dan moet je vandaag niet al je kruit “verschieten”. Als eerste adres ga ik naar de Vok Koomenweg nr.1, inderdaad familie en op dat adres en de meneer waar de weg naar is genoemd, Vok Koomen, een oom van mijn vader, ooit wethouder van de gemeente Wervershoof. Op dat adres bij zwager Aad en zus Ans bijkletsen over van alles en nog wat en ondertussen de nodige koffie naar binnen “slobberen”. Als ik weer op stap zie ik dat het al ruim kwart over 11 is en als ik voor de middag nog even bij Leo en Riet langs wil in Zwaag moet ik even flink doortrappen en dat gaat prima over de Zwaagdijk, bij de Rijweg linksaf en dan ontdekken dat Zwaag voor een deel is afgesloten, omrijden en om 20 voor 12 ben ik op mijn tweede adres aangekomen. Leo is druk bezig in zijn groentetuintje en Riet ontfermt zich over het laatste nieuws. Al kletsend over de voorbije vakantie en genietend van een heerlijk glas tweedrank heb ik het bezoek kort gehouden en om 12 uur zat ik weer in de fiets. Richting, ja wat zal ik doen, nog even langs Gerda in Obdam, dat kan ook nog wel dan ben ik niet te ver van huis geweest en wordt het niet te gek voor een klein rondje. Daar weer een glas “fris” en vervolgens de laatste etappe, als ik eenmaal van de Langereis af de polder in draai realiseer ik mij dat ik nu weer op de Alkmaarseweg uit zal komen. Ik had er niet aan gedacht dat ze bezig zijn, via de parallelweg mocht ik wel zei die meneer maar hij is spekglad en dat is zonde van je mooie fiets en of ze al aan het fietspad zijn begonnen durf ik niet te zeggen. Voorzichtig heb ik de fiets gedraaid en ben via het fietspad naar Middenmeer gereden, onderweg zei één van de mannen,: “Dit is de laatste keer straks gaat het er uit” dus voor alle zekerheid moet ik verstandig zijn en deze route voorlopig proberen te mijden. Toen ik thuis was stond de teller op precies 70 km, net een leuk oefenritje voor vandaag.

Eén keer langs de Alkmaarseweg is genoeg.

2011-10-03T15:34:00.002+02:00

Als je een week niet hebt meegedaan op het “fietsfront” kom je zo’n eerste dag toch weer veranderingen tegen. Na een prachtige week zonder Quest vandaag weer voor het eerst een beetje onwennig van start gegaan. Ik had in m’n hoofd om langs de Alkmaarseweg te gaan want voor het verkeer is die afgesloten alleen het fietspad geeft niet aan dat er problemen zijn. De meeste keren ga ik via de parallelweg maar omdat er toch ontheffingen zijn voor de bewoners rijden die zeker over deze weg dus nam ik uit voorzorg het toch wel smalle fietspad. Langs de weg werd hard gewerkt aan het opfrezen van de huidige asfaltlaag en de bermen werden ook flink aangepakt. Verder ging alles zoals ik had verwacht, tot ik een te groot obstakel tegen kwam waarvoor ik met de nodige “eerbied” uit de fiets ben gestapt en door het gras voorzichtig mijn weg heb vervolgd. Het volgende voorval was van heel ander kaliber, regen, en dat uit een bijna heldere lucht, maar het stelde eigenlijk ook niet veel voor maar gaf wel te denken hoe het straks weer zal zijn als het echt zo ver is. Al fietsend ging ik richting Noord-Scharwoude om vervolgens langs Heerhugowaard richting Alkmaar te nemen, langs de Westdijk en Zuiddijk verder richting De Woude, als Kees zijn fiets bij Wim voor de deur staat ga ik er ook even heen, helaas kwam ik niet zo ver want voor ik de afslag had bereikt kwam Kees al naar beneden racen, stoppen kletsen en omkeren richting Spijkerboor even bij Tiny langs in Zuidoostbeemster. Zo zie je maar plan maar nooit een route want het gaat altijd anders, bij mij wel tenminste. Bij Tiny aangekomen even een plaatje schieten van de twee Questen voor de blokhut waar een paar gele chrysanten voor stonden die aardig de juiste kleur hadden. Na koffie en een broodje weer door naar, niet naar Kwadijk en Volendam, Kees wilde wel weer op huis aan dus langs de Oostdijk naar Oosthuizen en na Oosthuizen via het fietspad binnendoor naar Beets. Bij de afslag naar Avenhorn nam Kees de richting Heerhugowaard en ben ik via Grosthuizen naar Berkhout enz. gereden om niet nog een keer langs de Alkmaarseweg te moeten rijden en zo via de Bobeldijk en Wognum op Middenmeer af te gaan waar ik na 104 km weer binnen was.

Ik was even weg

2011-10-01T14:39:00.002+02:00

Even weg en het is meteen prachtig weer, het mooiste weer van het hele jaar heb ik al horen zeggen. Wij hebben ook prachtig weer gehad op Cyprus temperaturen tussen de 35 en 37 graden is hier iets te veel van het goede maar daar konden we heerlijk onze eigen weg gaan en steeds daar lopen of zwemmen waar we het zelf prettig vonden. Lopen langs de kust met wat hoogte verschil, onderweg geregeld het pad kruisen van snelle angst “aanjagend ogende viervoeter” en een heerlijk zeewindje voor de nodige verkoeling zwemmen in onvoorstelbaar helder blauw water en ’s avonds onder het genot van een drankje in telkens een ander restaurant, gewoon uit proberen, maar als je daar een maand zou verblijven is er voor elke dag wel een andere locatie om de inwendige mens te verzorgen en dan vliegen de dagen om. Volgende week begint de realiteit weer, wat zou ‘t, realiteit, gewoon genieten van al het aardse zo lang de mogelijkheid daarvoor geboden wordt. Ik zeg het steeds vaker, “Wat is het leven toch mooi” zelfs zonder Quest.

Gezond zijn is goud waard

2011-09-22T16:13:00.002+02:00

Hoe kan het ook anders, mooi weer en dan natuurlijk een rondje weg trappen. Het weer zit weer helemaal mee op deze donderdag, een windje en volop zon wat kan een mens daar toch van genieten, ik in elk geval wel. Van start zo rond een uur of 10 en eerst richting Zwaag, bij Leo en Riet om een bakkie en bijkletsen over hun vakantie van vorige week, gewoon op z’n Hollands, naar de camping met de “sleurhut” in het oosten van het land. Ze hebben het niet eens zo slecht gehad aan hun verhalen te horen, maandag wel wat erg veel wind maar verder ging het prima. Tegen 11 uur weer verder, ik weet nog niet waar ik heen zal gaan, eerst maar richting Bobeldijk en dan verder door Berkhout en Avenhorn en zo kwam ik “zomaar” in Schermerhorn. Alles gaat heerlijk en ik besluit om via Alkmaar richting Bergen te nemen om dan zo via een stukje naar het Noorden weer af te buigen naar Middenmeer. Maar het liep weer eens helemaal anders, bij het tunneltje waar ik richting Alkmaar zou nemen waren ze bezig met een hogedrukreiniger en het nevelde nogal zodat ik meteen besloot om maar rechtdoor te gaan en niet via het tunneltje en dan zit je meteen op de Westdijk richting de Zuiddijk die langs West-Graftdijk loopt, dus helemaal een andere kant op dan ik van plan was. Dan maar richting Graft en De Rijp om via Middenbeemster even bij Tiny langs te gaan in Zuidoostbeemster. Ze was thuis en samen hebben we een broodje gegeten om heel kort daarna weer op te stappen richting Middenmeer maar omdat het allemaal zo lekker ging ben ik toch weer wat van de route afgeweken en kwam ik via wat omwegen op “de Dijk” in Volendam waar het weer een drukte van belang was. In het begin leek het nog vrij rustig maar al heel snel stond ik stil en dan heb je tijd genoeg om wat foto’s te maken, ik denk wel eens, als ik voor elke foto 1 euro kreeg die ze maken van de Quest, dan had ik een nog “rijker” leven maar tegelijk besef ik dat geld niet gelukkig maakt. Wat wel gelukkig maakt is gezond zijn en de mogelijkheid hebben om probleemloos nog een rondje te fietsen zoals vandaag van 133 km en dan nog gemiddeld ruim boven de 32 km p/u.

Onkruid vergaat niet

2011-09-21T14:55:00.001+02:00

Als mooi weer fietser kom ik vandaag lang niet aan mijn trekken. Het loopt ondertussen al tegen 3 uur en het is bijna nog niet droog geweest, één keer meende ik dat het over zou zijn maar helaas het was ijdele hoop, het bleef en blijft licht motregenen. En als je dan niet met de fiets weg zal geraken dan zoek je iets anders. Hier en daar een paar druppeltjes olie op de kabeltjes enz. maar verder loopt alles goed dus aan de fiets is op dit moment niet zo veel te “sleutelen”. In de tuin is wel iets te doen maar dan moet het eerst droog zijn, wat mij wel is opgevallen, de “Brugmantia” (een soort luxe onkruid)die ik in het voorjaar had geplant en die in een kuip stond was in de periode dat hij vol zat met knoppen “gewoon” verzopen, ik had hem niet in een dichte kuip moeten planten. Alle bladeren vielen eraf, de stengels begonnen te rotten en teneinde raad heb ik de rest maar uit de kuip getrokken en met een plons in het gat achter gelaten, doe je best maar was mijn laatste “groet” naar het zielige restje. In de loop van de weken die volgden kwam er steeds meer blad en zie hij zit weer vol met knoppen en of die uit komen of niet de plant leeft weer en gaat straks in een kuip naar binnen, hij is helaas niet winterhard. Als het morgen weer een keer droog is ga ik zeker weer met de Quest op pad en volgt er weer een ander verhaal dan over planten in de tuin.

"Despereert niet"

2011-09-20T14:18:00.003+02:00

Vol goede voornemens ging ik vanmorgen van huis, ik zou bij Tiny in de tuin proberen me nuttig te maken. De voorspelling m.b.t. het weer is niet echt slecht, alleen kans op een buitje. Onderweg kwam de eerste bui al bij Bobeldijk en de tweede 5 km verder, niet erg maar wel een bederver van mijn goede bedoelingen. Eenmaal ter plekke regende het weer, nog steeds niet erg maar het heeft mij ervan weerhouden om aan de slag te gaan, Tiny had op dat moment een vrienden/vriendinnen clubje waar ze op gezette tijden mee gaat bridgen. Na een bak koffie met koek ben ik weer rechtsomkeert gegaan en via Zwaag weer op huis af. Onderweg hing er een regenlucht die nog steeds motregen gaf en onderaan leek het toch wel weer helder te worden, zou het dan toch nog meevallen ? Via Hoorn waar ik speciaal de binnenstad ben ingegaan om een lege sokkel te zien waar J.Pz.Coen normaal zijn “standplaats”heeft. Waarom naar die plek, ik zal het proberen uit te leggen, er is een tijdje geleden in de media vermeld dat J.Pz. Coen niet zo’n brave borst is geweest als waarvoor hij tot nu toe werd versleten, hij was op z’n zachts gezegd een brute moordenaar. En nu is men dat standbeeld aan het restaureren en juist daardoor zijn er mensen wakker geworden en willen tot aan de hoogste rechter proberen af te dwingen dat hij nooit meer in het stadsbeeld van Hoorn zal terugkeren. Waar mensen zich al niet druk om maken, “Despereert niet” staat er toch op de sokkel, de lijfspreuk van meneer Coen. Ik heb de foto met J.Pz. Coen geleend van internet en de andere geeft een “beeld” hoe de situatie nu is en misschien wel zal blijven, wie weet. Na 86 km was ik weer thuis en was het weerbeeld niet veel beter geworden.

En weer werd ik staande gehouden.

2011-09-19T14:39:00.003+02:00

De nieuwste ervaringen staan weer op mijn blog als dit verhaaltje is geschreven. Het weekend is weer achter de rug en de dagelijkse bezigheden worden weer opgepakt en die bestaan voor mij vaak uit een stukje huishoudelijk werk en daarnaast een stukje met de Quest de wereld verkennen. Afgelopen zaterdag had ik nog een minder “plezante” ervaring met een brief die ik op de deurmat vond, deze was nog gericht aan mijn ruim 7 jaar geleden overleden vrouw, of ze een afspraak wilde maken met de tandarts m.b.t. haar kunstgebit, dat doet wel even vreemd aan maar is na zo veel jaren toch minder kwetsend als dat zoiets was gebeurd kort na haar overlijden. Maar laten we het over iets anders hebben, omdat het weer voor vandaag nog goed is besluit ik om het er nog maar eens van te nemen, gewoon een rondje maken langs de wegen en paden in N.H.. Richting Obdam is mijn eerste doel en bij Tom en Gerda, die de oppas hebben over Thomas, zit ik al snel aan de koffie en worden de wetenswaardigheden uitgewisseld. Als ik wegga wordt de kleinzoon even in de Quest gezet wat hij maar heel slecht weet te waarderen, getuige de foto. Eenmaal weer onderweg duurde het niet lang of ik reed achter een ruiter te paard, even licht claxonneren en toen de man mij zag gaf hij gelijk een teken van, kom maar alles is onder controle, dat bleek ook zo want één schichtige beweging van het paard was alles en zo ging ik probleemloos verder. Via de Huijgendijk ben ik naar de Smaragd gereden waar ik bij Kees en Marian weer koffie heb gedaan en Kees heb gefeliciteerd met zijn geslaagde Velomobieltreffen in Noord-Holland van afgelopen weekend. Toen ik weg ging van de Smaragd heb ik gekozen voor de Middenweg omdat er langs de N 242 nogal gerommeld wordt met omleidingen enz. leek me dit de veiligste route. Heel lang ging dat goed tot ik tegen het einde werd geconfronteerd met een algemeen verbodsbord om in te rijden, mogelijk een weekmarkt of zoiets, dus rechtsaf naar de dijk en dan op Middenmeer af. Zo halverwege kwam mij een politieauto tegemoet rijden, op zich niks bijzonders, maar even later zag ik hem achter mij aankomen in de spiegeltjes en nadat hij was gepasseerd ging het stopteken bij de achterruit aan, stoppen en horen wat er loos is. Ik had er uiteraard wel een vermoeden van want het was niet de eerste keer dat ik met zo’n situatie te maken kreeg, “Meneer, moet U niet op het fietspad” was de eerste vraag, ik heb toen uitgelegd dat ik best op het fietspad wilde als zij daar op zouden staan, maar dat ik in de zin van de wet gebruik mag maken van de weg waar ook de auto’s rijden omdat de fiets breder is dan 75 cm. Naar mijn mening weten de meeste agenten dit niet maar de kopie van het wetsartikel, wat helaas flink verwaterd, in de fiets lag heeft ze overtuigd. We hebben verder nog even gezellig staan kletsen en vervolgens heb ik het laatste stukje afgelegd naar Middenmeer waar het tellertje op 64 km is blijven staan, heel kort vandaag maar wel weer een heerlijk ritje.

p.s. Bij een nagezonden foto had Thomas wel interesse in het resultaat maar in een Quest zit hij voorlopig nog niet vrijwillig.

Een vernieuwd uiterlijk

2011-09-16T20:10:00.003+02:00

Niet alle dagen fietsen maar wel heel even bezig met mijn blog, Tiny plaatste de opmerking dat ik de “openingspagina” van mijn blog wel een keer mocht veranderen, wat opfrissen, dus achter het huis in de Quest en een paar foto’s (laten) maken. Resultaat een min of meer vernieuwd uiterlijk en dan even “knutselen” om het weer in de juiste vorm te plaatsen. Dus voortaan voorlopig een nieuw “jasje” met een duidelijke vermelding : Questie van tijd

Wegen te smal of machines te breed ?

2011-09-15T15:30:00.004+02:00

Het was vandaag weer een prachtige dag, geen noemenswaardige wind, veel zon en een geschikte temperatuur. Ik was al heel vroeg bezig met wassen en wat huishoudelijk werk en dacht dat ik wel een stukje ontspanning had verdiend, dus gewoon even een rondje fietsen. Eerst heb ik Kees gebeld om te horen of hij nog plannen had, hij was op dat moment in afwachting van Jan Geel die een nieuwe accu nodig had en daarna zou hij even naar Zwaag fietsen. Dat leek mij wel een schappelijk ritje, niet te ver en ook niet helemaal dicht bij huis blijven, dus op naar de Smaragd. Toen ik daar aankwam zaten Jan en Kees al bijna start klaar om op pad te gaan. Dus gedrieën van start naar Hoorn dacht ik, maar Kees had het plan gewijzigd en wilde wel via Zuidoostbeemster even bij Tiny langs en het rondje in die richting verleggen. Oké, dus dan richting de “Graftdijken” en vervolgens langs het Noordhollandskanaal op naar Purmerend. Netjes stoppen bij de nieuwe verkeerslichten en dan via de Purmerenderweg op naar het opgegeven adres, Tiny had ik onderweg al een seintje gegeven en ze had zodoende de koffie al klaar. Heerlijk achter het huis in de zon ons broodje op eten onder het genot van een bakkie koffie. Eenmaal weer in de fiets gezeten heb ik Tiny gevraagd de drie “dapperen” vast te leggen op het elektronische geheugen van de camera, wat uiteraard goed s gelukt. Kees had zijn plannen nog verder gewijzigd en wilde nu richting Schermerhorn om nog een laatste afspraak te maken met de verzorger/ster van de inwendige mens voor komend weekend tijdens het Velomobiel treffen in de Noordkop. Dus een kleine correctie en we rijden richting Schermerhorn. Op het fietspad moesten we even inhouden voor een auto die het fietspad verkoos boven de weg maar dit duurde gelukkig niet lang. In Schermerhorn hebben Jan en ik onze route verder zelf gekozen en zijn via Ursem naar Opmeer enz. gereden. Voor we daar echter waren moesten we nog weer een tijdje achter een bietenrooier blijven die wat te breed was om te passeren. Aan het einde van de Opmeerderweg bij de afslag naar De Gouw ging Jan rechts en ik links, nog een kilometer of 10 dan ben ik weer thuis, Ik haalde al heel snel een bekende in op een ligfiets, de man komt uit Wieringerwerf en is ook al jaren bekend met het ligfiets virus evenals zijn broer (de Gebr.Schouten). In Middenmeer aangekomen reed ik langs mijn vroegere woning, de bedrijfswoning van Agrico, in die 25 a 30 jaar dat we daar woonden heb ik veel meegemaakt maar wat ik nu zag was wel weer heel iets anders, suikerbieten vanaf de achterdeur tot aan, ja hoe ver zullen ze nog doorgaan maar het hele plein lag al vol. Eenmaal op “stal” stond de teller op 105 km.

Slecht "voor" uitzicht

2011-09-14T15:45:00.001+02:00

Vandaag ging het niet zoals ik van plan was, eerst naar een verjaardag en daarna zou ik wat gaan schuren en eventueel plamuren. Maar eenmaal zo ver dat ik zou gaan beginnen, kwam er net zo’n rot bui en was ik meteen “uitgewerkt”. Ter compensatie ben ik maar een piep klein rondje gaan fietsen, slechts 34 km, dat is echt de moeite, niet zeg nou zelf. Vanaf Middenmeer deze keer langs de Schagerweg en dan de Waardweg in naar het noorden en mooi achter een dichte bomen rij om geen last te hebben van zijwind. En ook nu zat het niet mee, af en toe regende het en de temperatuur leek ook wel steeds lager te worden. Gevolg, met een “boog” de kortste weg naar huis opgezocht waardoor ik na 34 km weer thuis was, met zo’n “voor” uitzicht is het niet leuk langs de weg. Volgende keer weer beter daar ben ik zeker van.

Wat is een "Tomaten talent 2011"

2011-09-13T22:03:00.002+02:00

De tijden veranderen dat is duidelijk, de zomers worden warmer, de winters worden niet kouder en de regen valt soms met bakken uit de hemel. Het zal allemaal wel waar zijn maar wat het meest is opgevallen de laatste dagen zijn de verrichtingen van mijn oudste kleinzoon, Stef. Als opgroeiende puber van bijna 16 jaar begeeft hij zich in zijn “weinige” vrije uren naar een bedrijf aan het Wagenpad in de Wieringermeer “Agro Care”. Een bedrijf dat sinds enkele jaren zijn vleugels heeft uitgeslagen in de nieuwe ontwikkelingen van Agriport in de Wieringermeer. Gingen voorheen de scholieren naar de “bollenboeren” om te helpen met het bollenrapen en later het pellen, tegenwoordig zijn er meer mogelijkheden om een extraatje te verdienen en één daarvan is het werken in de enorme grote warenhuizen/kassen waar vandaag de dag enorme hoeveelheden paprika’s en tomaten worden geteeld. Agro Care is gespecialiseerd in de teelt van tomaten en heeft zodoende volop werkgelegenheid voor jonge mensen die de handen uit de mouwen willen steken. Mijn kleinzoon, waar ik best trots op ben, is één van die actieve scholieren en niet zo maar één. Bij Agro Care streeft men er naar alles zo goed mogelijk te organiseren en met gemotiveerd personeel een zo goed mogelijk bedrijfsresultaat te behalen. Als stimulans heeft men bedacht dat er aan het einde van een seizoen iets extra’s moet gebeuren om de volgende keer weer gebruik te kunnen maken van de beste krachten. Zo kwam de leiding op het idee om voor elk seizoen een topper te belonen met een speciale “titel” en daar viel ook mijn kleinzoon onder, 5 genomineerden, 3 meisjes en 2 jongens. In de loop van de bekendmaking wie de “titel” voor 2011 zou ontvangen werd bij de volgende stap aangegeven dat het één van de jongens zou worden. Eind van het verhaal Stef werd benoemd tot “Tomaten talent 2011” en werd beloond met een prachtige fiets, een Raleigh in stijl en kleur van deze tijd. Ik hoop dat de volgende fiets een Quest zal zijn want dan kan zijn vader, mijn zoon, hem ook op snelheid controleren zoals hij vanmiddag bij mij deed langs de Alkmaarseweg, ik reed toen maar 44 km p/u.

Kees gaf het juiste advies.

2011-09-13T16:37:00.002+02:00

Eerst thuis een kleine reparatie verrichten aan een waterbord en dan kijken of er een mogelijkheid is om een klein rondje weg te trappen. Het is al ruim 1 uur als ik start klaar ben, nog een telefoontje “plegen” en dan op pad. Als ik het dorp nog niet uit ben bedenk ik dat Kees mogelijk ook wel op pad zou kunnen zijn of misschien nog gaat dus meteen bellen. Kees is inderdaad onderweg hij is naar Petten geweest voor een boodschap, het zal wel weer met banden te maken hebben. Hij geeft me wel het advies om maar zo lang mogelijk in westelijke richting te rijden anders is de zijwind niet prettig. Gehoorzaam als ik ben heb ik zijn raad opgevolgd en ben zo veel mogelijk recht tegen de wind in gereden en dat betekent voor mij via de Alkmaarseweg de polder uit rijden en dan richting Noord-Scharwoude en zo richting Schoorldam om vervolgens via Schoorl en de Schoorlsezeeweg aan te komen bij de Noordzee. Ik meende daar meteen maar even bij het water te kijken maar ik werd in alle richtingen gezandstraald, met de harde wind kwam er een constante zandstorm mee die te gek was om tegenin te fietsen. Dan maar rechts aanhouden en richting Hargen en daar vanaf het begin van de Hondsbosschezeewering even te kijken hoe heftig het bij zee is. Van zijwind heb ik tot nu toe nergens last gehad en door de duinen ging het ook prima. Aangekomen bij de bekende “Strandvonder” zag ik dat het een heerlijk stormpje was waarbij de “koperen man” precies in de goede richting stond, echt de “kop” in de wind. Ik meende vanaf hier langs de buitenkant naar Petten te rijden maar toen ik de fiets dwars op de wind draaide had ik alle moeite om hem “staande” te houden dus meteen terug gedraaid en nog snel een foto maken en toen rechtsomkeert naar het oosten, om kort te gaan weer op huis af. Onderweg zag ik wel dat er hard wordt gewerkt aan de N242 vanaf het Verlaat richting Middenmeer maar het zal nog wel t/m de hele maand oktober duren voordat alles weer open en zonder omleidingen zal zijn afgewerkt. Mijn rondje was na 83 km weer verleden tijd maar wel heerlijk in de frisse lucht en zeker voor herhaling vatbaar.

Uitwaaien

2011-09-12T15:06:00.001+02:00

In de buurt van Breda heb je het Mastbos maar toen ik vanmiddag door Medemblik reed, langs de haven, dacht ik een moment dat het hier in de kop van Noord-Holland was verrezen, één en al “masten”, echt een “mastbos” maar in dit geval van de tientallen zeiljachten en jachtjes, ze liggen er in allerlei maten en waarschijnlijk ook prijzen. Dan kun je toch maar beter een Quest hebben dacht ik bij mezelf, die “vaart” onder alle omstandigheden ook al staat er vandaag weer een extra portie wind. Ik kon het niet laten om even de benen te strekken in het gele voertuig en ben via de Alkmaarseweg langs de Koggerandweg naar Medemblik gereden, een klein rondje om kasteel Radboud en toen langs de haven weer naar de polder. In de Wieringermeer ben ik langs de Medemblikkersluisweg gegaan om langs het “laatste” warenhuis waar de paprika’s meters hoog staan, op het voormalige bedrijf van de familie Kerckhoffs, het korte stukje fietspad te nemen naar het Wagenpad. Het is typisch een voorbeeld van het wegen en fietspaden onderhoud in de gemeente, nog een “jaartje” en je weet het niet meer te vinden van het onkruid. Ondanks wat lichte regen en harde wind was ik opgelucht en uitgewaaid na 34 km weer thuis.

Westfriese-omringdijk met hindernissen

2011-09-10T13:53:00.004+02:00

Een rondje “Westfriese-omringdijk” is nog niet zo maar wat, tenminste zoals het vandaag is gelopen. Eerst kwam ik tot de ontdekking dat van mijn auto de linker koplamp was “gestorven” dus de bol even vervangen en net toen ik daar mee bezig was viel het borgveertje naar binnen in de lamp, met een magneet op een buigspiraal wist ik hem weer te pakken maar omdat de tijd begon te dringen voor de start van de fietstocht heb ik besloten het vanmiddag maar even te doen. Ondertussen was ik al fietsende in Heerhugewaard aangekomen en bedacht toen, misschien dat Gerard mijn zoon zo handig is voor wat de koplamp betreft dus die gebeld en de zaak uitgelegd maar hij had het nogal druk vandaag dus dat wordt afwachten. Zo rond 10 uur was iedereen aanwezig en zijn we vertrokken richting Alkmaar, alles gaat redelijk hoewel Kees voor de start al wat kleine probleempjes leek te hebben met zijn borgmoer van het achterwiel. Later net aan het einde van de ribbelbaan in Koedijk lag Kees zijn ketting eraf en was zijn derailleurkabeltje los geschoten, met man en macht sleutelen en al snel konden we weer op pad. De eerste stop die gepland was bij het kerkje van Valkkoog gaf Kees de gelegenheid om de derailleurkabel opnieuw te spannen want hij kon nog steeds niet schakelen wat na deze laatste ingreep weer genezen was. Met 8 mannen en 2 vrouwen trokken we verder en bij een paar oversteken hebben Peter de Rond en later ik als verkeersregelaar gefungeerd zodat iedereen veilig kon doorrijden. Bij de laatste oversteek van de Alkmaarseweg langs de Wieringermeerdijk was eer één automobilist die minder clementie had en gewoon doorreed zodat ik maar net vrij bleef van een aanrijding met die “kl…zak” en dat terwijl op alle ander oversteken iedereen rustig bleef staan en zwaaide of zelfs even uit de auto kwam om de club langs te zien gaan. Bij de grasdrogerij ging de club richting Twisk naar Matthijs thuis om daar een bakkie te doen en daar ben ik linksaf gegaan om thuis als eerste toch te zorgen dat ik weer voldoende licht in de koplamp van mijn auto zou krijgen. Thuis gekomen belde Gerard dat het voor elkaar was, een rot klus zei hij maar dat wist ik al, zo werd er dus van alles gedaan en viel het fietsen hierbij een beetje in het water al was het toch nog 94 km.

Geen spatje regen onderweg

2011-09-08T17:04:00.001+02:00

Ik had nooit gedacht dat ik vandaag nog in de startblokken zou staan maar het is er toch nog van gekomen. De regen kletterde vanmorgen onafgebroken op de ramen en nadat ik Kees had gebeld bleek dat hij ook niet op pad was, gisteren schreef hij nog op zijn blog dat hij vandaag weer een grotere rit zou gaan maken maar Kees was vanmorgen oppas-opa en met dit weer zag hij het ook nog niet zitten. Na de middag heb ik de buienradar nog eens bekeken en het leek toen toch wel wat beter te worden, gevolg, omkleden en gaan. De planning is niet te ver van huis, eerst maar eens in Wervershoof kijken of Ben nog thuis is, hij is inderdaad aanwezig en we kletsen een tijdje over van alles en nog wat. Als ik weer verder ga is het nog steeds droog en is de wind flink aangewakkerd zodat eventuele buien snel verwaaien. Via Zwaagdijk, waar ik even bij Gerrit en Marian aan ga voor de bekende “koffie met” maak ik mijn rondje af via Wognum en Spanbroek. Op Zwaagdijk, waar ik over het algemeen op de weg fiets, liep ik het nu een beetje op, op het overigens mooie fietspad, reed een vierwielig voertuig wat geen snelheid had maar wel de nodige ruimte in beslag nam waardoor passeren een beetje riskant was en dan is er maar één oplossing er achter blijven tot de kans zich voor doet om te passeren en gelukkig kwam die al gauw. Toen ik in Middenmeer reed zag ik bij de “vijver” op de hoek van de Wilgenlaan, twee figuren die allebei op vis uit waren, de één van nature en de andere uit sportief oogpunt. Dus foto maken en weer verder maar net toen ik de camera weg had gestopt had de man beet en voerde de vis meteen aan de reiger die ik net te laat op de foto had zodat de vis alleen nog is waar te nemen als “dikke bult” in de slokdarm van deze gulzigaard. Zo zie je maar onderweg kom je altijd weer wat anders tegen en dat na slechts 59 km.

Een heerlijk ritje

2011-09-07T14:05:00.002+02:00

Even de “schade” van gisteren inhalen, vandaag moet het weer mogelijk zijn. De wind is er nog wel maar lang niet zo als gisteren, de regen schijnt ook nog ergens wat los in de lucht te hangen maar dat zie ik onderweg wel. Omkleden en de fiets uit de garage rijden, alles lijkt voorspoedig te gaan, ik ben nog maar amper een paar honderd meter van huis als ik ontdek dat ik wel een pet op heb om mijn bril droog te houden in geval van regen, maar mijn helm ligt nog thuis dus een klein blokje om en de “schedelbeschermer” opgehaald. En dan echt op weg, eerst even langs Kees en Marian in “De Waard” voor de afwikkeling van de voorbije tocht. Na een bak koffie en het bekijken van Kees zijn “overleden” cassette en as van zijn achterwiel was ik van plan om naar Oostzaan te fietsen maar bij nader inzien zou ik daar rond half 1 pas aankomen als alles mee zit en dan is Tiny net druk met omkleden van de jongens voor de training van de voetbal dus mijn rondje wat verleggen en een andere kant op. Als ik op de kruising Schermerweg en Oosterdijk kom staan daar een paar mensen te wijzen en te beraadslagen, ik stop even en vraag of ik kan helpen met het kiezen van de juiste richting. Dit blijkt niet nodig ze rijden op een kaartje met route richting Alkmaar maar stellen meteen vragen over mijn voertuig, ze hebben zoiets nog nooit eerder gezien en willen er alles van weten. Het blijken twee mensen uit de U.S. te zijn uit Colorado die hier met vakantie zijn. Ze hebben alle bewondering voor het “gekke” voertuig waarin ik zit en vragen of ze een foto mogen maken wat uiteraard geen enkel bezwaar is. Ik vervolg mijn rit weer en kom via bekende dijken in Graft terecht waar ik richting Groot-Schermer en Schermerhorn passeer om zo weer af te draaien naar meer bekendere gedeelten van de “Noordkop”. Als ik de molens op het randje van de Schermer passeer stop ik nog even om een foto te maken van het “verzopen” land, het heeft afgelopen nacht, plaatselijk, tot wel 40 mm geregend en dit zou best zo’n stuk kunnen zijn, de grond wat dicht gereden na de aardappeloogst en nu één groot meer aan het worden. Gelukkig staan er nog molens om het weer droog te maken. Na het passeren van “De Gouden Karper” is het nog maar een “rukkie” naar Middenmeer vooral als ik de wind schuin achter me heb waardoor er met weinig krachtinspanning een behoorlijke snelheid wordt gerealiseerd waardoor ik na 86 km weer thuis ben.

Het weer was van invloed

2011-09-06T13:29:00.001+02:00

Er stond storm vanmorgen op het programma van het “Cresta” weerstation, het apparaat waarschuwde voor windstoten overdag met een extra waarschuwingsdriehoekje naast de regenwolken. Overmoedig en denkende dat zoiets wel mee zou vallen ben ik me toch maar om gaan kleden, even naar Medemblik en dan door naar Zwaag om vervolgens mijn rondje af te maken door even door te rijden naar Tiny in Zuidoostbeemster. Niets van dat alles, nou niets, ik ben nog wel in Medemblik geweest maar nadat ik de ervaringen had opgedaan langs de Oudelanderweg met geregeld flinke zwiepers op de zijkant stond mijn besluit meteen vast. Na Medemblik weer spoorslag naar huis en geen onnodige risico’s nemen. En zo was ik na slechts 25 km weer thuis en blijf hopen op betere dagen die ongetwijfeld weer zullen komen.

Retourtje door de "storm"

2011-09-05T17:33:00.003+02:00

Vandaag zou ik, zoals ik mij in het weekend had voorgenomen, naar Oudemirdum gaan, afhankelijk van de berichten. De vooruitzichten leken niet zo geweldig maar vanmorgen was het toch nog wel zo gunstig dat ik meteen maar op pad ben gegaan. Vanaf Middenmeer naar Wieringerwerf en dan door naar Den Oever waar de parkeerterreinen nog leeg zijn, vanmiddag is dat wel anders i.v.m. de “Visserij en Vlootdagen” men zegt wel eens dan is Wieringen helemaal dronken. Maar goed, eenmaal op de Afsluitdijk had ik de wind heel gunstig en tussen de 40 en 45 km p/u kon ik daar vlot naar de andere kant. In het begin nog even uitkijken bij het maaigeweld langs de dijk en later een trekker voorzichtig passeren die de rechterberm aan het maaien was maar verder ging het allemaal erg snel richting Friesland. Langs de dijk naar Gaasterland is wat minder comfortabel omdat de harde wind af en toe flink aan de “bak”schudde dus oppassen. Iets over half 11 was ik bij Bianca die me als eerste verraste met een verjaardagscadeautje en vervolgens koffie met koek. Ze had ook een nieuwe foto van de kinderen dus opa kreeg een recente opname mee naar huis. Na de lunch en de nodige koffie ben ik weer richting Noord-Holland gegaan, eerst wind mee en op de dijk straks volop tegen. Op een bepaald moment zag ik in mijn spiegeltjes dat er achter mij iets werd “klaar gestoomd” in de lucht terwijl ik de blauwe lucht tegemoet reed, ik heb geen spatje water gehad terwijl de berichten toch niet optimaal waren, wel was de wind behoorlijk stevig en op de dijk was de teller meer onder de 30 km als er boven. Maar na 160 km km stond het gemiddelde toch nog op 31,8 km en dat met een erg onvoordelige wind, ik had meer tegen als voor en als hij op de zijkant blaast is het ook niet echt licht fietsen.

Niet gefietst

2011-09-01T21:13:00.002+02:00

Het was vandaag een “fietslozedag” je kunt niet alle dagen het zelfde doen en vandaag had Tiny de kleinkinderen en samen zijn we met Bram en Boris op pad geweest. De jongens zelf laten kiezen uit het “Blankendaelpark” of naar “De Hollebolleboom”, via de beelden op internet was het besluit snel gevallen en gingen we naar “De Hollebolleboom” een dagje met de “mannen” optrekken. Het weer werkt prima mee en daardoor kunnen ze eerst het buitengebeuren verkennen waarna er binnen een vervolg kwam waar ze van alles en nog wat konden beklimmem en weer via glijbanen en tunnels naar beneden konden glijden. Als 3e werd het gedeelte met zwem en watervermaak bezocht en tot slot nog maar even binnen verder ravotten. Tegen 5 uur zijn we richting Middenmeer gegaan en kon opa’s patatkraam open. Met speciale toetjes en alles wat ze lekker vonden is de dag afgesloten en zijn ze weer voldaan naar huis teruggekeerd. Volgende keer maar weer een stukje over fietsen al dan niet in de regen want de berichten lijken niet zo geweldig zag ik net op de TV.

Van Rackaschapen, tot wandelaars, en schilderes tot "Theetuin" Overleek

2011-08-31T15:24:00.005+02:00

Het was vandaag een dag die net weer anders liep als ik in eerste instantie dacht dat hij zou lopen. Het lag in mijn bedoeling om als het even een beetje redelijk weer lijkt mijn woning van een nieuw verfje te voorzien, enkele kozijnen heb ik al onderhanden gehad en het vervolg stond eigenlijk voor vandaag op het programma maar toen ik wakker werd regende het licht dus was de eind beslissing snel genomen, niet schilderen. Dan maar iets anders, het leek me een leuk afkick ritje om dan even naar Bianca in Oudemirdum te rijden om een “bakkie” en meteen mijn e-reader weer op te halen. Omkleden en op pad, wacht laat ik eerst even bellen, veronderstel dat ze niet thuis is, goed dat ik dat heb gedaan want ze moest vandaag met de kinderen op pad omdat het volgende week weer einde vakantie is en ze nog één en ander nodig hadden voor school. Dus dan een ander ritje, Kees had het er nog over gehad dat er vandaag een nieuwe Mango voor Gerrit gehaald zou worden vanaf Dronten, Kees gebeld maar het is een dag uitgesteld en dat is donderdag aan de orde. Ik ben toen maar gewoon een klein rondje gaan fietsen, richting Agriport om langs de grasdrogerij verder zuidwaarts te gaan richting Hoorn en dan via Scharwoude langs de IJsselmeerdijk. Voor ik zo ver was ben ik even gestopt bij een wielrenner die voor een knooppunt routebord stond, “Zoekt U de weg ? “ “Nee hoor ik ben op weg naar Volendam” was het antwoord. De man had wel één en ander te vragen over de fiets en dan kom je op de rit naar “De bron van de Maas” hij kwam van “Hippo” toen ik hem vertelde dat één van de deelnemers ook uit Hippo kwam en dat het Cees Roozendaal was kreeg ik als antwoord, “Oh, die ken ik wel, ik heb bij hem thuis nog wel een bevalling gedaan” dus is het waarschijnlijk de vroegere huisarts geweest van de familie Roozendaal. Maar goed ik ging richting de dijk voorbij Scharwoude. Na een klein stukje dijk zag ik weer een keer de “Hongaarse Rackaschapen” al vaak kwam ik er te laat achter dat dit iets aparts was en was dan alweer te ver om een foto te maken, maar nu stonden er op dat moment net een paar enthousiaste wandelaars die ook een plaatje schoten van de vreemde viervoeters en hield ik op tijd een korte stop. Uiteraard even met deze mensen gesproken over, ja waar over heb je het dan, uiteraard over de tocht van vorige week en ook over de fiets op zich. Deze wandelaars liepen de laatste dagen tussen de 30 en 35 km per dag, vandaag was de route kort, tot Volendam slechts 26 km. Vervolgens weer het “gas” er op en langs de dijk zuidwaarts, de plaatjes volgen dan in rap tempo, Etersheim, Warder, Edam, Volendam, Katwoude en Monnickendam. Hier heb ik de afslag genomen om via Overleek weer langzaam bij te draaien en weer op huis af te gaan. Na een goeie kilometer zag ik een mevrouw langs de weg staan, eerst dacht ik dat ze een hond bij zich had maar dat bleek haar bolderkar te zijn die half in de berm stond en waarmee zij haar schildersmateriaal vervoerde. Ik heb uiteraard weer even staan kletsen en heb gevraagd of ze het goed vond dat ik een foto zou maken van haar werk, geen probleem en zo staat Jopie Mellema uit Monnickendam op mijn blog met haar scheppingen. Het was mijn bedoeling om een “bakkie”te doen bij het de “Theetuin” in Overleek waar ik al meerder keren heb gezeten en waar de eigen gebakken appelgebak met slagroom nog steeds een traktatie is. Ik was op dat moment nog de enige bezoeker en kletste even met de dochter van de “baas”, ze vroeg of ik dit vaker deed op de racefiets maar toen ze om de hoek had gekeken was alles duidelijk en toen ik haar vertelde dat er dagelijks, als ik op pad ben geweest, wel een verhaaltje bij komt op internet wilde ze graag weten waar ze dat kon vinden. Uitgelegd dat, als ze dat niet erg vond zij er vanavond ook op zou staan met resultaat de bijgevoegde foto waar deze schoonheid op staat onder goedkeurend oog van haar moeder. Een geweldig plek om een stop te maken en te genieten van een hapje en een drankje. Het was droog maar af en toe kwam er toch ook weer een beetje neerslag en zo heb ik mijn route zo kort mogelijk gemaakt naar huis. Net voorbij de laatste “zwaaipaal” en kort voor de grasdrogerij begon het wat moeilijker te gaan, stoppen, voelen aan het rechtervoorwiel en constateren dat hij al aardig aan het leeglopen was. Band wisselen oppompen en verder, dat laatste vormde het probleem, na twee pompslagen kwam er geen “spat” lucht meer uit en dan ben je de klos. Lopen naar het dichtsbij zijnde huis, niet thuis, aan de overkant wel thuis maar bezaten geen pomp, gelukkig was bij de grasdrogerij van Wil Hartog wel een luchtslang en kon ik na 5 minuten weer op pad en was ik thuis na 113 km.

Maandag 29 augustus 'De Bron van de Maas"

2011-08-30T17:25:00.005+02:00

Maandag 29 augustus, we ontwaken op tijd en nadat alles droog is ingepakt, wat een luxe, gaan we naar beneden waar Ad al druk bezig is met het verzorgen van koffie voor zijn slaapvisite en waar Kees het nodige aandraagt uit de camper voor ons laatste ontbijt van deze tocht. Als we vertrekken, na iedereen uitgebreid te hebben bedankt valt er ook weer een heel klein beetje hemelwater, niet erg want ook nu kan ik de dag vol maken zonder ook maar een moment met de kap erop te hebben gereden. Af en toe zien we donkere wolken langs gaan en komen maar het blijft droog. Het eerste stuk loopt vlot tot er geen route meer is te vinden op de GPS van Kees, die van mij draagt ook niet bij aan een vlotte terug reis en zodoende wordt het een tijdje wat zoeken. Als Cees eenmaal de route te pakken heeft gaat het geweldig en binnen de kortste keren zijn we bij de eerste pont, zo krijgen we er 3 plus nog bij Nes aan de Amstel over een knappe “sloot” maar wel prettig als er geen brug in de buurt is. Als we menen een koffiestop te kunnen maken krijgen we te horen dat op maardag alles dicht is dus geen koffie tot dat we een McDonalds vinden waar genoeg te krijgen is. We vervolgen later onze route en komen vij snel bij pont Buitenhuis vanaf dit punt is het nog even naar De Woude om een bakkie en daarna afscheid nemen op gepaste wijze van “alle” positief ingestelde deelnemers van deze tocht. Enkele bijzonderheden tijdens deze tocht zijn, op de eerste plaats het beleven van mijn 71e verjaardag, een top daalsnelheid van 83 km p/u, het niet noemenswaardige verschil in de meting van de GPS kilometers en het aantal wat het tellertje in de Quest aangaf over de heenreis van 815,64 km om 814,67 km, de rit terug was iets korter n.l. 789 km waardoor ik samen precies 1604 km met heel veel plezier heb gefietst, mijn totaalteller in de Quest staat nu op 26.002 km dus dat is wat kwam na 24.398 km op 17 augustus.

Zondag 28 augustus "De Bron van de Maas

2011-08-30T16:57:00.005+02:00

Vandaag is wel een heel speciale dag, wie viert nou zijn 71e verjaardag ver van huis omdat hij graag fietst, ik, zei “de gek”, laat ik er maar niet omheen draaien want velen zullen me een beetje voor gek verklaren, met verblijf in een minuscuul tentje wat waarschijnlijk bij dauw al water doorlaat en het dan nog leuk vinden ook. Och die nacht slaap je en als het ochtend is pak je alles weer in en na het ontbijt ga je weer een stukje toeren. Vanmorgen werd ik als eerste door Marian gefeliciteerd en die had meteen post voor me, Tiny had gezorgd voor een geweldige uitnodiging die ik op zondagmorgen rond 7 uur te verwerken kreeg en dan heb ik een heel klein hartje zoals ze dat dan noemen, geweldig, dat maakt zo’n nacht in een “klamme” tent meteen een futiliteit. De rest volgde uiteraard ook snel met hun felicitaties en zo begon deze dag voor mij anders dan anders. Omdat Marian weer over alles beschikking had konden wij weer heerlijk ontbijten en na het inladen van de bagage weer op pad voor de etappe naar Nederland, op naar de familie bijeenkomst van de van Hattem’s. Onderweg in het plaatsje Geel was een koffiestop gepland en die was zeer exclusief, vlaggetje aan de camper en aan het hekwerk, een tafeltje met kopjes, de koffie klaar en een hele schaal met gebak en bovendien had Marian nog een taart gemaakt voor het geval ze geen gebak had kunnen krijgen die werd gepresenteerd met brandende kaarsjes ter ere van mijn verjaardag, zoiets maak je toch nooit meer mee, het wordt steeds mooier. Aangekomen bij het scoutinggebouw kregen we nog even een enorme regenbui op ons kop waarna we naar binnen konden.
Oma was de eerste die mij daar de hand schudde en mij feliciteerde, na koffie en gebak met vervolgens een pilsje konden we naar Ad en Jeanne, de zwager en zus van Kees, waar we konden douchen en ons omkleden. Er werd gebeld met de “chinees” waar we om 8 uur heerlijk aan tafel konden en tot slot wist men de ober zo ver te krijgen dat hij speciaal voor mij met ijs kwam opdraven waar de vlam in ging. Toch nog een geweldige verjaardag om vervolgens bij Kees zijn familie nog wat te drinken en daarna “plat” te gaan om morgen uitgerust aan de laatste etappe van een paar honderd kilometer te beginnen.

Zaterdag 27 augustus "De Bron van de Maas

2011-08-30T16:05:00.004+02:00

Zaterdag 27 augustus

Iedereen is weer opgestaan na een goede nachtrust in de Gite van Angelique, het op zijn Frans verzorgde ontbijt gaat er vlot in en de zorgen over een stop bij de eerste de beste supermarkt nemen toch wat vorm aan, laten we eerst maar eens een stuk fietsen dan zien we later wel weer. En zo gingen we weet van start de “hobbels” onderweg werden steeds minder, hoewel er nog wel een paar verwerkt moesten worden wat voor de meesten geen enkel probleem zou geven, de topper was toch wel de klim vanuit Namen weer uit het Maasdal omhoog even een klein stukje 12%, hier en daar slipte het achterwiel zelfs bij wat te veel pedaaldruk. Maar voor het zo ver was hadden we al bericht gehad dat Marian met de camper weer op pad was en ons op zou wachten in Givet langs de Maas. En daar was het weer, koffie met alles er op en er aan, wie meer wilde kon zijn reisvoorraad aanvullen met frisdrank naar keuze evenals reepjes water enz. enz. een prima verzorging. Echter Kees zijn stemming wilde niet echt opgang komen, hij was al een aantal keren uit de fiets geweest maar nu was de maat vol, “Ik wil eerst weten wat er mis is voor ik verder ga” meteen kwamen de techneuten in actie en in minder dan geen tijd was het euvel verholpen, geen as geen lagers slechts een los gelopen moer, toen die weer vast zat ging Kees na een proefrondje weer als vanouds vrolijk verder met de dagtocht. Ondertussen waren Wim en Marian druk bezig de juiste route in te vullen via de Michelin kaarten om straks weer vlot overal door te kunnen karren. Slecht een enkele lekke band hield nog wat op op het fietspad langs de Maas wat zich over zo’n de 80 km uitstrekte, Weer een voortreffelijke dag met slechts een enkel buitje, de kap was ook vandaag niet nodig.

Vrijdag 26 augustus, "De Bron van de Maas"

2011-08-30T15:21:00.004+02:00

Vrijdag 26 augustus

Wat een mooie dag leek te worden werd bijna een “rampdag”. Vanmorgen is iedereen weer redelijk op tijd present na gisteravond toen Esmee de maaltijd heeft verzorgd door als een beroepskok voor iedereen allerlei pannenkoeken te hebben gebakken. Het heeft vannacht weer wat geregend en mijn zomertentje is echt niet geschikt om in te slapen als er hemelwater naar beneden komt, het luchtbed dreef net niet, de tas met kleding is enigszins nat van buiten maar ook van binnen en ga zo maar door maar de stemming blijft goed. Als we eenmaal weer onderweg zijn valt het weer alles mee, een beetje zon en een beetje regen wisselen elkaar af maar ik heb nog steeds geen kap gebruikt want dan voel ik me als in een sauna mede doordat er af en toe nog een klein klimmetje te verwerken is. En dan komt de onheilstijding, Marian heeft gebeld dat de camper wat problemen vertoont en dat ze bij een garage staat. Wij zijn al een heel eind bij haar vandaan en fietsen verder. In de loop van de middag komt er echter een volgende mededeling dat ze niet verder kan vandaag en dat wij maar een keertje voor ons zelf moeten zorgen. In het onderkomen waar we op de heenreis heerlijk hebben gegeten en gedronken blijkt nu geen mens aanwezig, toch zitten we even droog op het terras. Hier overleggen we wat te doen, hotel, B&B, jeugdherberg, wat zal het worden, we gaan weer van start en na enkele kilometers staan we voor een enorm gebouw waar een groot spandoek aan de gevel hangt met het opschrift “Gite” “Au bord de Meuse”. Alles lijkt stil en verlaten maar Kees gaat op onderzoek en na 2 minuten worden we naar binnen gedirigeerd en zorgt Angelique voor beddengoed handdoeken incl. warme maaltijd en voor de volgende morgen een ontbijt alles tegen een van te voren bepaalde prijs. Na de douche liep iedereen weer in zijn al dan niet natte fietsplunje omdat we niet maar dan ook echt niet voor persoonlijke verzorging bij ons hadden, dat lag allemaal in de camper. Overigens was het een gezellig boel met de moppen van Jan Geel over zijn tapdansende eend en nog veel meer. Wat zal de dag van morgen brengen. Iets wat ik nog wel even wil vermelden, de gemiddelde leeftijd kwam uit op 61,666667 jaar, toen ik een SMSje had gestuurd naar Patricia, de dochter van Tiny, kwam de reactie van Eric, “Jullie hadden moeten Googelen op bejaardenhuis met tafeltjedekje” en dat geeft dan toch stof tot nadenken, of minimaal er over praten wat dan ook snel gebeurde.

Donderdag terug van Darney

2011-08-25T19:19:00.002+02:00

Donderdag 25 augustus
Iedereen is vroeg wakker, vandaag gaan we weer richting het noorden, Marian is met Esmee richting het ander meer gelopen om daar in alle vroegte te gaan zwemmen. Cees duikt uit bed zo het meer voor ons onderkomen in en de rest maakt gebruik van de douche. Als we zo ongeveer klaar zijn na een geweldig ontbijt met weer alles er op en er aan begint het te onweren en even later volgt er een enorme stortbui die niet meer ophoudt tot na de tweede bak koffie en als de klok al ruim over 10 uur. We stappen allemaal in de fietsen en gaan op pad als het droog is, het gaat allemaal als een raket, onderweg stoppen we af en toe en stoppen geregeld om alle 6 weer bij elkaar te geraken. Tijdens één van de stops stopt er een auto van de gendarmerie en met 3 man en vrouw sterk komen ze de exotische voertuigen controleren en uiteraard worden er meteen de nodige foto’s gemaakt. Rond 5 uur komen we aan op de overnachtingscamping waar de tentjes snel worden opgezet en waar we na de douche enz. weer aan een heerlijk borreltje zitten. Marian en Esmee gaan vervolhgens beginnen met het verzorgen van de warme maaltijd die deze keer uit pannenkoeken zullen bestaan. De eerste dag van de thuisreis hebben we 149 km afgelegd en iedereen is vrolijk en blij.

Dag 2 langs de Maas

2011-08-19T21:20:00.003+02:00

Dag 2 verhl volgt zsm
Hier een stukje verslag,
Woensdag 24 augustus
Het is nu dinsdagmorgen ruim half 8 als ik buiten op het terras met uitzicht op het meer de eerste ervaringen van gistermiddag en avond aan mijn blog gaat toevertrouwen. Het zal wel een heel aantal dagen later zijn als dit allemaal werkelijk voor anderen te lezen is omdat de mogelijkheden hiervoor ontbreken, hier is zelfs geen of heel slechte verbinding met het standaard “mobieltje”. Maar om op gistermiddag en avond terug te komen, er werd veel gediscussieerd over van alles en nog wat onder het genot van de nodige drankjes. Ondertussen was Inge, onze gastvrouw, in haar eentje bezig met het verzorgen van een onvoorstelbaar uitgebreid Franse warme maaltijd waarbij ook rekening werd gehouden met de mensen die vegetarisch leven. Zo rond half 10 zat iedereen aan tafel en werden weer diverse flessen wijn geopend, wat een verzorging en als klap op de vuurpijl was er een “slaapzaal” voor de heren waar 5 bedden stonden en aan de andere kant een zelfde situatie voor de dames waar 3 bedden waren geplaatst, dat wil zeggen dat we de afgelopen nacht en de komende nacht niet in de tent zullen bivakkeren. Wat de dag vandaag zal brengen weet ik nog niet maar een rustdag lijkt op dit moment de voorkeur te hebben want morgen gaan we weer aan de terugreis beginnen. Zo tegen half 11 wordt het verzamelen en gaan we een stuk lopen door het dorpje en verder door het bos naar een meertje in de buurt waar weer een aantal mensen gaat zwemmen o.a. ook Marian die haar i-phone mee had genomen het water in dus einde van dit stukje techniek. Thuis gekomen weer eten en drinken en als alles zo zijn beslag heeft gevonden gaat Wim de hengel uit proberen en vangt binnen de kortste keren karper op karper het kan niet op. Inge is naar een naburig stadje om weer inkopen te doen voor haar gasten. Echt geweldig de totale verzorging. Als we ’s avonds aan tafel zitten heeft Inge een geweldig diner voorgetoverd met o.a. voor iedereen een flinke moot zalm allerhande groenten, rauwkost en alles wat je maar kan wensen.

Naar de bron van de Maas

2011-08-19T21:14:00.002+02:00

Donderdag 18 augustus
Eindelijk, vandaag gaat het gebeuren, om 6 uur ben ik al onder de douche enz. en dan is het alles nog even nalopen. Eten, flink eten en thee en koffie naar binnen werken en dan op tijd van start richting de Smaragd waar Kees klokslag 9 uur zou vertrekken. We wachten enige tijd en dan starten we toch maar, Cees vanaf Hippo en Jan vanaf Oostwoud hebben de kortste route genomen naar De Woude. Zo rond kwart voor 10 komen Kees en ik als laatste bij Wim aan waar de rest ook al aan de koffie zit. Mij wacht daar een grote verrassing, Tiny is naar De Woude gekomen samen mat haar broer Co en zijn vrouw Else, maar ook Leo en Riet staan als ontvangst comité dit had ik nooit verwacht, geweldig om zo uitgezwaaid te worden, wat na de koffie bij de familie Schermer ook gebeurde. De rit verloopt vrij vlot en het eerste oponthoud komen we tegen bij een weg omlegging waardoor iedereen even de kluts kwijt lijkt te zijn. Na wat heen en weer rijden en een extra bochtje links en rechts komen we toch weer op de juiste route. Het weer is nog steeds niet zonnig wat eigenlijk wel was besteld maar daar tegenover komen er steeds meer donkere wolken maar het blijft nog droog tot nu toe. Op een bepaald moment wordt er een officiële stop gemaakt waar Marian en Esmee met de camper verschijnen om ons van het nodige te voorzien, o.a. koffie en thee. Het eerste echte min puntje is de slipper die Jan maakte, even met zijn wiel tegen de rand van wat “stelconplaten” en hij schoot zo dwars over een zand bult op, wat kwam dat goed af vooral omdat er net een auto was langs gereden die veel te hard ging. Tot drie keer toe moesten we per pont de rivier over wat ook weer zijn speciale kenmerken had maar met passen en meten kwamen we overal veilig verder. Inmiddels hadden we een paar keer een klein buitje gehad wat nog niet problematisch was maar op een bepaald moment begon het echt met daarbij flink onweer . Cees had de eerste lekke band tijdens het rijden en reed zijn fiets meteen in de berm waar ongelukkig genoeg een verborgen paaltje stond. De schade viel gelukkig mee, weer verder en toen de regen eenmaal echt los was begon Jan met een lekke band en even later weer en het werd steeds later maar rond 8 uur was iedereen binnen en had Marian een prima maaltijd klaar die we bij Kees zijn moeder aan tafel naar binnen konden werken. Wel een dag die gezien het weer beter kon maar wel een geweldige ervaring.
wordt vervolgd.

Wat komt er na 24.398 km

2011-08-17T14:15:00.002+02:00

Vandaag is één van mijn eerste gedachten, naar Tiny om voorlopig afscheid te nemen want morgen gaan we van start, richting “De Bron van de Maas” met zes Velomobielen onder de supervisie van Marian en haar assistente Esmee die ons bij van alles en nog wat bij zullen staan. Drie van de zes deelnemers hebben al buitenland ervaring, zij hebben vorig jaar rondje Ierland gereden en kunnen ons eventueel adviseren in moeilijke momenten van welke aard dan ook, als ik eerlijk ben denk ik dat het allemaal wel wat mee zal vallen. Vanmorgen dus nog even op een heen en weertje naar de “Zuidoost” waar ik tegen 10 uur aan de koffie zat. Onderweg langs de A7 bij Abbekerk/Lambertschaag werd door een Duits bedrijf gewerkt aan de vervanging van een aantal rotorbladen van de daar geplaatste “zwaaipalen” energiemolens of zijn het ook een beetje windmolens. Een aantal maanden geleden werd er onderhoud gepleegd aan de wieken en mogelijk dat er toen toch haarscheurtjes zijn geconstateerd waardoor er nu alsnog nieuwe bladen moesten worden geplaatst, een hele klus op die hoogte leek mij. Oké, ik was dus bij Tiny aan de koffie met koek wat er altijd ingaat een retourtje op 4 sneetjes brood is ook niet alles. Met het uitdrukkelijke verzoek om vooral voorzichtig te doen en weer heel thuis te komen heb ik afscheid genomen en de belofte gedaan dat ik serieus deze verzoeken zal honoreren door mijn uiterste best te doen om nergens stomme dingen te doen of anderen of mijzelf in gevaar te brengen. Weer richting Middenmeer en nog even langs mijn jongste zus op Zwaagdijk, helaas niemand aanwezig dus dan maar via Medemblik op huis aan om de laatste puntjes op de i te zetten. In Medemblik waar ik gewoonte getrouw langs kasteel Radboud fiets ging net in de haven een schuit van de “bruine” vloot van start dus daar ook een foto van “geschoten” om vervolgens de laatste 10 km naar huis af te leggen waar ik na 91 km weer uit de Quest ben gestapt met een totaalstand op de teller van 24.398 km.

Variatie in voertuigen langs de weg

2011-08-16T14:41:00.011+02:00

Een dag om de Quest nog even uit te proberen nadat ik hem gisteravond “grondig” heb nagekeken op onvolkomenheden zoals remmen iets bijstellen, draaipunten smeren, schokdempers demonteren en na controle invetten en weer monteren, een nieuwe buitenband achter vervangen en al dat soort klusjes. Vanmorgen even een rondje proef draaien want meestal gaan er dingen kapot als ze uit elkaar zijn geweest, dat weet ik nog wel van “vroeger”, als we dan machines voor graanverwerking volledig hadden ontmanteld en later weer gereviseerd in elkaar hadden gezet dan duurde het niet lang en dan was er meestal wel iets. Dus vanmorgen even proberen, naar de Smaragd bij Kees kijken die zijn fiets ook onderhanden had en dat terwijl Marian met Esmee alles in de camper aan het regelen waren voor de start. Ik heb mijn rondje later weer vervolgd richting Schermerhorn en later door Avenhorn om zo richting Middenmeer weer te nemen. Onderweg kom je allerlei voertuigen tegen dat is heel normaal maar de variatie van vandaag is wel heel erg extreem. Op de Alkmaarseweg passeerde ik een, ja hoe zal ik het zeggen, het kan het best worden omschreven als een “IJsbergsla combine”, het is een oogstmachine waar een man of 8 in aan het werk zijn door ijsbergsla over een enorme breedte te oogsten en schoon te maken, dus van de slechte bladeren te ontdoen en in de machine verpakken en vervolgens in dozen naar de wagen achter de oogstmachine te plaatsen. Het volgende object was een wat uit de kluiten gegroeide trekker die niet veel ruimte over liet op het fietspad waardoor ik via de weg moest om er langs te geraken. Maar alles ging goed, nog even gestopt bij Elly van Schagen, een nicht van me die ik toevallig zag lopen op het erf bij hun woning, heel kort bijkletsen en weer verder. Toen ik eenmaal weer op weg was naar huis passeerde ik in Spanbroek een wat uit de kluiten gewassen luxe auto dus daar moest ik wel een paar foto’s van maken met de Quest er naast en dan volgt haast automatisch het kleinste autootje wat ik dan weer passeerde in Aartswoud, al met al een hele variatie van voertuigen die ik vandaag allemaal “tegen” ben gekomen. De controle rit was bijna 80 km zag ik later toen ik de fiets binnen reed.

Oefenrondje

2011-08-15T16:23:00.001+02:00

Maandag 15 augustus, nog 3 nachtjes slapen dan gaan we van start richting de “Bron van de Maas” in de Franse Vogezen maar vandaag heb ik al een stukje geoefend om met de anderen mee te kunnen draaien over zo’n lange afstand. Het weer is zoals we tijdens onze a.s. tocht hebben besteld, zonnig en goede wegen met verkeersdeelnemers die ons gunstig gezind zijn, tenminste zo heb ik het vandaag allemaal ervaren. Een enkele onverlaat daar gelaten maar gemiddeld genomen kwam ik toch allemaal prettige verkeersdeelnemers tegen, vriendelijk groetend en lachende gezichten wat wil je nog meer. Eerst even richting Zuidoostbeemster, bij Tiny moest even een stukje goot uitgehaald worden wat na de koffie in no time was geregeld. Ik ben vervolgens doorgegaan via Purmerend en Ilpendam naar Watergang en Zunderdorp, vervolgens Ransdorp en Durgerdam waar ik toch het kerkje maar even heb vastgelegd als verste punt voor vandaag. En dan naar de Zeedijk om langs en door Monnickendam naar Katwoude te “snorren” en zo de dijk weer te volgen naar Volendam waar het nogal vol was op “de Dijk” langzaam rijdend en geregeld de claxon even laten horen kwam ik weer op de snellere gedeelten waar het “gas” er weer op kon. Nog even langs Edam en dan verder omhoog langs de dijk. Op een bepaald moment na één of andere bocht viel mij de lucht erg op door de wolken massa’s, echte Hollandse luchten zegt men dan weleens, een prachtig gezicht met “De Breek” op de achtergrond moest ik daar wel even voor stoppen om een foto te maken. Al eerder was ik een keer gestopt langs de Hulkerweg tussen de A7 en Berkhout waar een stuk aan elkaar gelaste waterleidingsbuis klaar ligt om onder de grond te worden gestopt om ons van voldoende drinkwater te kunnen blijven voorzien. Overal waar ik mensen tegen kwam werd er vriendelijk gegroet en er zijn weer tientallen foto’s gemaakt van de Quest, ik denk wel zoveel dat er een flinke wand mee kan worden behangen als ze allemaal worden afgeprint. Na een heerlijke oefenrit ben ik weer thuis gekomen en stond de totaalteller weer 132 km hoger in de totaalscore.

Naar "De bron van de Maas"

2011-08-13T11:13:00.002+02:00

De laatste voorbereidingen worden dit weekend getroffen om in de loop van de volgende week serieus aan “de kluif” te beginnen, heen en weer naar de Vogezen met 6 velomobielen, 1 Strada en 5 Questen samen fietsend vanuit Noord-Holland, varierende van Hippolytushoef, Middenmeer, Oostwoud, Heerhugowaard , De Woude en Beverwijk. Marian de “moeder” voor het hele stelletje ongeregeld, en echtgenote van Kees neemt met assistentie van een nichtje de verzorging voor haar rekening door met de camper de nodige bagage mee te nemen en bovenal zorgen ze samen voor de inwendige mens, zowel onderweg als bij aankomst op de adressen waar we zullen overnachten. Zelf moeten we ook nog een kleine bijdrage leveren, een verzoek om de kleding zo mogelijk te voorzien van een merkje opdat na de was, die ook door haar wordt verzorgd, een ieder weer in zijn eigen textiel rond gaat lopen of fietsen. Wim is nog druk bezig met het tot in detail verzorgen van de route en dan maar zorgen dat iedereen veilig en gezond, zowel heen als terug, deze tocht zal gaan volbrengen die met heen, terug en daar wat ritjes maken mogelijk zo’n 2000 km zal zijn. Omdat ik niet zo handig ben met naald en draad kreeg ik spontaan hulp aangeboden van mijn allerliefste Tiny, iets wat ik ten zeerste waardeer.

Ergens schijnt de zon

2011-08-11T15:19:00.002+02:00

En weer was het zomer, met recht WAS want de dagen beginnen alweer aardig te “korten” en nog steeds is het anders als we “vroeger” als zomer hebben gekenmerkt. En toch weer even op pad geweest, niet ver maar toch nog 87 km en dat voor een winderige regenachtige dag, nou ja niet mopperen. Ik was al heel lang niet meer richting Den Helder enz. geweest dus dat leek me wel wat. Niet rechtstreeks maar eerst maar via de Alkmaarseweg richting Broek op Langedijk enz. Het eerste wat nu echt is opgevallen is het enorme grote bord met de aankondiging dat het straks echt gaat gebeuren waar ik gisteren al over schreef, de N242 in groot onderhoud. In de “kop” van de Heerhugowaard kwam ik langs een perceel zonnebloemen wat me wel even deed denken aan Frankrijk, alleen de temperaturen blijven ver achter. Het was nog steeds droog en af en toe moest ik naar de “zwaaipalen” en vlaggen kijken of ik nou voor of tegen wind in ging, het was dus recht tegen wind in maar het “vloog” er over. Bij Schoorldam was het even zoeken hoe ik verder kon richting Schoorl maar achteraf was het simpel, een mooie tunnel met water onderin. Dat laatste zal t.z.t. wel over zijn verwacht ik. Door Schoorl en over de Schoorlsezeeweg naar de kust, onderweg nog wel even gestopt voor een foto van de bloeiende heide en dan op naar Hargen waar ik ook “onze” strandvonder weer in volle glorie kon fotograferen. Zijn half doorgezaagde benen zijn weer keurig hersteld en hopelijk blijft verder ongemak deze stoere baas bespaard. Er stonden ook een aantal Aziaten die de storm trotseerden om een foto van dit beeld te maken terwijl hun fietsen echt vlak lagen door de storm. Uit veiligheids overweging ben ik maar niet langs de Hondsbosschezeewering aan de buitenkant gaan fietsen, de storm was me net even te gek dus aan de binnenkant ging het ook prima. Na Petten, Callantoog op naar Groote Keeten waar het aardig begon te regenen en dat was voor mij het teken dat ik beter richting Middenmeer kon nemen i.p.v. door gaan naar Den Helder. Onderweg kwam er nog een sms van mijn schoonzoon en dochter uit Zuid-Frankrijk met foto, een blauwe lucht en mensen in badkleding en dan is het helemaal frustrerend dat het hier maar niet wil “zomeren”. Dus bij Groote Keeten rechtsaf en in straf tempo richting ’t Zand enz. om via Oudesluis en Wieringerwaard naar “De Meer” op te “stomen” waar ik weer heerlijk uitgewaaid ben binnen gekomen.