Koud en de rest zat ook niet mee

Koud, ja inderdaad het is koud, de vraag komt dan bij je op zouden we moeten emigreren voor een beter klimaat maar dan denk je daarbij meteen “daar” zal ook wel weer wat zijn. Dus hier in de loop van de morgen maar omgekleed voor een toertje in de buurt, afhankelijk van de buien zie ik wel wat het wordt, ik ben en blijf een mooi weer fietser. Ik neem voor de verandering de andere kant van Middenmeer om het dorp te verlaten, nu een keer langs het kanaal richting Cultuurweg. Voor ik zover ben ontmoet ik een goede bekende, Luit Wieringa, de man van de “ Voorlichtingdienst” van jaren geleden, we hebben even staan kletsen en dan kom je tot de realiteit dat ik nog een broekie ben vergeleken bij Luit, hij 82 jaar en ik ben daar nog 10 jaar vanaf. De Cultuurweg is vorig jaar opnieuw geasfalteerd en is een prachtige rechte weg richting de viaducten over de Westfriesevaart. Maar aan het einde liep ik het op, gewoon door laks gedrag van een asfalteringsbedrijf, Gebr.v.d.Lee uit Hagestein. Waarom aan het begin van deze 4 a 5 km lange weg geen bord met de aanduiding dat er een afsluiting is i.v.m. asfalteringswerkzaamheden, nee het gaat overal om ik en nog eens ik, de graaimaatschappij waar alles draait om geld en niet om mede menselijkheid, met zo weinig mogelijk kosten en inspanning zoveel mogelijk “graaien”. Dus terug en aan de andere kant ook nog even een foto maken van de wegwerkers. Toen ik ze zag staan dacht ik even aan het bord wat ik ooit heb beschilderd met de volgende tekst en wat niet door iedereen in dank werd afgenomen, in keurige sierletters had ik erop geschreven “ Als je niets te doen hebt, doe het dan niet hier”. Het gaf wel discussie in die tijd maar wierp wel vruchten af. Dan maar verder richting Medemblik en zowaar een tweede tegenvaller de Oostlanderweg is ook afgesloten maar daar staat wel een bord, dan maar via de Koggerandweg en dan door Medemblik. Het begon toen ook nog te regenen en dan gaat het “kaarsje” toch langzaam uit, een rondje langs de dijk waar druk wordt gewerkt aan alle zeilboten die er liggen voor de volgende wedstrijd op het IJsselmeer. Een internationaal gezelschap als ik dat zo bekijk maar omdat de lucht meer ongerief voorspelde ben ik maar weer richting huis gegaan waar ik na 42 km droog en warm onder de pannen was.

Bij toeval langs "Landgoed Hoenderdaell"

Zo slecht als het gisteren was zo goed is het vandaag weer, geen regen wel wat extra wind maar heerlijk fietsweer. Dan komt de vraag weer welke kant ga ik op vandaag, wordt het Oostzaan waar Tiny “oppasdag” heeft of ga ik langs het IJsselmeer het HEM-rondje. Eerst de banden even controleren en rechtsvoor wat bijpompen dan omkleden en richting “we zien wel”. Voor de wind langs de Flevoweg ging het al snel ruim boven de 40 km en op een bepaald moment zag ik dat de teller 48,5 km aangaf, toch maar een beetje inhouden want ik ben net van huis en ga met gunstige wind schuin achter. Bij Wognum ga ik rechtsaf langs de A.C.de Graafweg richting Oude-Niedorp, af en toe een klein beetje zon doet me denken aan “pak de mooie momenten in het leven”. Na een korte omleiding  ga ik richting Schagen om, voor het zover is, af te slaan richting Tolke, een buurtschap iets voor Schagen en zo dwaal ik dwars door de “Noordkop” en geniet weer van de natuur en alles wat ik tegenkom. Als ik later via Schagerbrug langs de Groote Sloot fiets sla ik linksaf naar de Korte Ruigeweg om verder richting Oudesluis te nemen. Op de Korte Ruigeweg valt iets bijzonders mij op, “planken” aan verschillende bomen, bij nader inzien zie ik wat het zijn, vleermuizenkasten. Ooit ben ik een keer in Gaasterland op zoek geweest naar soort gelijke huisvesting voor de vleermuizen die bij dochter Bianca ’s avonds door de schemerlucht bewegen. Bij de boswachterij waren ze te koop voor een stevige prijs zoals ik dat toen beoordeelde, ik denk dat er hier langs de weg zeker een 25 a 30 van deze onderkomens hangen. Via Oudesluis ga ik linksaf naar de Kneeskade richting Anna Paulowna, daar aangekomen zie ik een bord van “Landgoed Hoenderdaell” vaak staan hier stukjes in de krant over dit “dierenparkje” en ik kan de verleiding niet weerstaan om de weg in te slaan op zoek naar de ingang en dan zie ik wel weer. Bij de parkeerplaats staan heel wat auto’s en ietsje verder is een beeldentuin met echte kunst, herkenbaar voor een leek zoals ik ben. Even wat foto’s maken en de laatste kilometers naar Middenmeer afleggen, voor de wind langs de “Korte Afsluitdijk” en De Haukes” naar Slootdorp en Middenmeer waar de teller 75 km aan heeft gegeven voor dit ritje. Wel een paar extra foto's, maar ja 't is leuk.

Is dit een vorm van verslaving ?

Ik zou haast zeggen, laten we het maar niet over het weer hebben, maar je komt er gewoon niet onderuit. Ik had me al voorgenomen dat fietsen er deze week niet in zal zitten, misschien een kort ritje maar de vooruitzichten spreken voor zich. Maar vanmiddag kon ik me al niet beheersen en ben mezelf gaan zien als een verslaafde, effe een klein stukkie, al ben ik maar even in beweging was het idee. Nou ik ben inderdaad in beweging geweest en daar is het dan ongeveer bij gebleven, toen ik na lang overwegen in het andere pak ging was het droog dus meteen gaan en na 5 km kwam ik gelukkig bij de Westfriesevaart waar 3 viaducten naast elkaar liggen en kon ik onder droge omstandigheden de kap achter de stoel vandaan nemen en zo met de “deksel” erop weer richting Middenmeer fietsen, het regende me op dat moment veel te hard. Langs de Cultuurweg weer naar huis en bij de brug onder de Alkmaarseweg stoppen omdat het ondertussen weer droog was en de kap weer achter de stoel kon worden geplaatst. Onder, en bij de beide viaducten, heb ik nog wel even een foto gemaakt en kan ik die erbij “plakken”, nog nooit was een rondje zo kort slechts 12,7 km, zielig maar waar, ik vond het nog leuk ook.

Het is geen Quest maar wel een driewieler

Vandaag fietsten we samen naar Oostwoud naar de overal aangekondigde “Tuinfair”, er was van alles behalve de zon die wel was beloofd. Het was vanaf Middenmeer slechts 16 km en voor de wind gaat dat heel gemakkelijk. Al rondlopend over het enorme erf van deze toch excentrieke boerderij zag ik ook een aantal “oldtimers” staan. Maar waren het wel allemaal oude auto’s, nee, er stond er één tussen die erg opvallend was, een driewieler, geel van kleur, open van boven en laag. Zou dit een verouderde uitvoering van de Quest zijn of wordt het concurrentie voor ons geliefde gele “fietsje”. Thuis heb ik eerst even gezocht en las op internet dat de Lomax een “auto” is die als bouwpakket verkrijgbaar is. Dus geen oldtimer maar een sinds 1993 op de markt verschenen product. Met de telefoon een paar foto’s gemaakt die ik hierbij plaats, wonderlijk dat met een hele kleine Nokia zulke foto’s zijn te maken. Terug van Oostwoud tegen wind was achteraf ook goed te doen al was het niet met de Quest maar met de z.g. “huistuinenkeukenfiets”.

De tuin i.p.v. fietsen

Het is zaterdag, gewoonlijk voor mij geen fietsdag en ook vandaag dus niet. Wel heb ik op advies van Tiny iets zinnigs aan mijn tuin gedaan, zelf heb ik geen groene vingers zoals men dat noemt. Bij Tiny is het net andersom, die ziet elk blaadje groeien en wat niet groen is wordt verwijderd. Ik was eigenlijk best tevreden met de situatie zoals het was maar eerlijk is eerlijk het aanzien is een stuk beter geworden na deze simpele advisering en uitvoering. Even een paar plantjes kopen bij het grootste tuincentrum van N.H. , “De Boet” in Hoogwoud en het geeft meteen een zomers aanzien. Als het nog een beetje beter wordt met het weer en als de temperatuur meewerkt komt er vast wel weer een stukje over de belevenissen met de Quest, nu blijft het hierbij.

De echte polder is niet meer

 

Het is vandaag een dag geworden zonder fietsen, een bijna, nee zeg maar een zware opgave om de hele dag in huis door te brengen, maar ik ben er door gekomen en voel me nog steeds goed. Al een paar keer, als ik ’s avonds over de A7 reed langs het Agriport gebied, zag ik hem staan, de verlichte boortoren net voor het kassencomplex aan de Oostlanderweg (vroeger was dit het laatste stuk van de Oudelanderweg)en dan is het niet zo’n kunst om zoiets vast te leggen. Men gaat hier naar 2,5 km diepte voor warmwater voor de kassencomplexen om de energierekening straks met zo’n 14% naar beneden te krijgen. De tijd zal het leren maar het beeld zoals ik dat als jochie had van de Wieringermeer gaat steeds meer verloren, de rode daken en groene velden, het enige wat blijft zijn de rechte polderwegen waarover het in doorsnee goed fietsen is met een velomobiel, weinig bochten en supersnelle trajecten voor de Quest.

Zwanen zat in de Noordkop

Het telt zomaar door, ik keek net op de totaalstand van deze Quest en dat is momenteel 48.815 km en de vorige stond bij het noodlottig afscheid op 54.206 km, er komt geen eind aan, als het aan mij ligt voorlopig zeker nog niet, het gaat veel te mooi om te stoppen en het houd je uit de kroeg zullen we maar zeggen. Vanmorgen was het weer niet helemaal zoals ik het graag zou zien, iets regen en koud en dat op 15 mei, bedroevend zulk somber en koud weer maar we moeten het ermee doen en het zal vast wel weer een keer warmer worden. Na controle van de buienradar ben ik zo rond half 12 van huis gegaan om vandaag eens een keer een klein rondje te doen, het bleef dus binnen de perken met de 70 km die de teller aangaf. Via Medemblik en Wervershoof naar Zwaagdijk, het eerste waar ik daarmee werd geconfronteerd was een betweterige chauffeur die me haast dreigend naar het fietspad probeerde te dirigeren wat voor hem helaas niet zinvol was want hij kon zelf maar net een lantaarnpaal ontwijken. Zo halverwege, net na de Rijweg en de van Deurneweg, stond een bord dat automobilisten niet verder konden wegens werkzaamheden, fietsers konden gewoon door, helaas na een kilometer of 4 moest ik ook terug omdat ze nou net een stukje fietspad ook gingen asfalteren. Een beetje omrijden en ik zit weer op bekend terrein, Zwaag uit en over de A7 naar Bobeldijk. Het viel me op dat er hier en daar weer zwanen zaten te broeden en ik nam me voor om de eerst volgende vast te leggen op zijn kunstig in elkaar gebouwde “kraamkamer”. Tenminste als ik er nog zou tegenkomen, nou geen gebrek, na amper 1 km te hebben gereden passeerde ik alweer een broedende “langnek” stoppen, camera pakken en uit de tas nemen en toen ik weer opkeek was het nest leeg, althans geen zwaan meer, wel eieren. De vogel stond enkele meters verder in afwachting van mijn capriolen, één foto maken en meteen weer verder, in mijn spiegeltje zag ik dat hij alweer richting “kraamkamer” liep dus geen noodlottige gevolgen. Later kwam ik nog een aantal nesten met broedende zwanen tegen, ’t stikt er weer van om zo te zeggen. Richting Obdam rijdend kwam ik Kees Schouten nog tegen, heel even stopen en na een kort praatje weer verder, de close up die ik van Kees had gemaakt was dusdanig schrikaanjagend dat ik die maar niet plaats. In Obdam bij de Obdammerdijk even stoppen waar zwager Tom een gevaarlijke klus aan het opknappen was, de waterborden en de goot aflappen zodat alles weer gaat glimmen. En zo bleef het ritje van vandaag qua afstand netjes binnen de perken en eenmaal thuis scheen de zon weer op het "gele gevaar"

Ruim rondje NH.

Het werd vandaag weer een benenstrekker, lekker lang uit waaien op een droog parcours, heen tegen de wind in en terug meest gunstig. En toch heb ik een heel stuk met de hand aan de rem gereden, de oorzaak hiervan is meestal het onbekend zijn met de omgeving. Op de kaart is wel te zien waar ik allemaal weer heb gezeten, ik was van plan om met een beetje omrijden richting Zuidoostbeemster te gaan en dat is in elk geval gelukt, maar dan kom ik wel, op voor mij vreemde wegen en paden. De Zaanstreek ligt me niet zo, te veel stoplichten en zijwegen die ik niet op voorhand weet te liggen en daarbij stukken weg die opgebroken zijn enz. enz. niet mijn ding om zo te zeggen. Het was mooi weer en dat maakt dan weer veel goed en toen ik eenmaal een bordje zag staan waarop vermeld was dat ik richting “Zaanseschans” reed kreeg ik het gevoel dat ik weer bijna thuis was. De realiteit heeft me duidelijk gemaakt dat ik nog wat verder van huis was. Toen ik na dit ommetje aankwam in de “Zuidoost” was Remco al bezig met wat ik van plan was te doen n.l. even het grasmaaien. Mooi gelegenheid om hem op een plaatje te zetten, dan weet zijn moeder dat ik niet altijd op tijd ben om dit klusje te klaren. Na verloop van tijd en de nodige versterkende middelen ben ik weer richting huis gegaan en zo kwam ik via wat binnenpaden voor de wind in no time in de Wieringermeer en dit alles was vandaag goed voor 112 km.

Toekomstig fruit in Agrico-zakken

Daar gaan we weer, het weer “bestuderen” blijft het droog, wordt het regen , is het erg de aangekondigde hoeveelheid neerslag enz. enz. Het is allemaal enorm meegevallen, rond 8 uur nog wel wat regen gezien, maar onderweg was het droog met af en toe een beetje zon. Van start tegen half 11, 11 uur , ik weet het niet precies, maar langs de Flevoweg was de eerste “foto stop” men was druk bezig met grond bewerken, injecteren en bemesten, en met een tweede machine werden de ijsbergsla plantjes aan de “lopende” band geplant, alles moet en gaat steeds sneller. Later door Medemblik langs de dijk waarbij ik ook een keer een foto heb gemaakt van het stoomgemaal, “De Vier Noorderkoggen” na wat onderhoud weer best de moeite om even bij stil te staan. Verder langs de dijk via Wervershoof en Andijk richting Enkhuizen, bij het passeren van de aalscholverkolonie ben ik weer even gestopt om een foto te maken van deze nieuwe generatie IJsselmeervissers, er komen weer zat jongen als ik het gepiep zelfs tegen de wind in zo hoor, dan kan je beter een fazant hebben, mooier van kleur en minder schadelijk. Nadat ik Enkhuizen was gepasseerd werd de lucht steeds donkerder maar regen van betekenis viel er niet, een paar spatten en toen was het weer droog. Ik ben deze keer van de dijk af gegaan bij Oosterleek een piepklein dorpje aan de rand van het IJsselmeeren later via de Hemweg zag ik nog iets aparts staan wat mijn aandacht trok omdat het logo van mijn vroegere werkgever nogal duidelijk “misbruikt” werd. Agrico, een bedrijf wat zich al jaren bezig houdt met alles wat met aardappelen te maken heeft gebruikt voor export jutezakken met het bedrijfslogo in heldere kleuren en dat viel op omdat die zelfde zakken in dit geval werden gebruikt om een paar bloeiende fruitbomen, mogelijk bestemd voor plaatsing in een privé tuintje, compleet met grond t.z.t. toch ergens te planten waar ze verder vrucht mogen dragen. Bijna weer in Middenmeer heb ik langs de Cultuurweg nog een laatste foto gemaakt van een perceel tulpen, nog een paar dagen en er is nergens meer een bloeiende tulp meer te vinden, alles wordt “gekopt”. Als alles weer binnen staat geeft de teller 84 km aan, gereden in een rustig tempo en met heel veel plezier.

Weervoorspellers gaan de mist in.

De weervoorspellers van vandaag waren geen goede raadgevers, hier in de kop van Noord-Holland zitten ze er flink naast. Toen ik vanmorgen de radio aan had gezet werd er al heel snel melding gemaakt van regen die zo rond de middag overal in het land zijn sporen achter zou laten, dus voor de middag nog even een klein ritje maken. Morgen wordt broer Ben, ja die wielrenner, 70 jaar dus daar ga ik vandaag nog niet naar toe, dat komt morgen wel. Dan iets verder op Andijk zal mogelijk de jongste nog wel thuis zijn, de scholen hebben nog vakantie, inderdaad Lia is thuis en dan is er al snel een bakkie “troost”. Het ziet er allemaal al piekfijn uit in hun nieuwe “paleisje” maar vanmiddag komt de gordijnenman en z.s.m. volgt de rest. Na de koffie ga ik weer huiswaarts want je weet maar nooit. In Wervershoof ga ik even het recreatiegebied in en maak een paar foto’s van de te smalle brug voor de Quest en later zie ik ook nog een aantal futen en eenden die moet ik wel op de plaat vastleggen zo dichtbij. Ik draai later nog even in Wervershoof bij zwager Aad en zus Ans het erf op en heel snel daarna ga ik richting “De Meer” en besluit het rondje na precies 50 km en de zon komt er zelfs af en toe doorheen en nog steeds geen regen.