21 mei 2015

Van kippenhok naar vakantiewoning













Wat weer een dag, zon en een prachtig ritje maken, dan zeg ik toch weer vaak bij mijzelf “Wat is het leven toch mooi”. Ik was al een poosje niet met de fiets in Oudemirdum geweest dus vandaag, met goede weersvooruitzichten moest dat meteen gebeuren. Op tijd van huis en meteen flink de gang er in richting Afsluitdijk. Nauwelijks op de dijk kreeg ik af en toe een kletterend geluid te horen, wat een vliegjes, gelukkig door de stroomlijn en het kleine schermpje voorop ging alles over me heen en met de pet iets naar beneden had ik er verder weinig of geen last van. Later zag ik dat er een aantal “slachtoffers” waren gevallen die het leven lieten voor op de Quest en ook op het filmcameraatje zaten een paar “lijken”. Bianca was koning te rijk , ze had een “nieuw” kippenhok en zou vandaag wat toebehoren halen voor de eerste bewoonsters zullen arriveren.  http://www.vakantiehuisje-gaasterland.nl/  Via deze link kom je op de site waar meer staat over een ander huis, om de donder geen kippenhok maar een super lux huis om vakantie door te brengen. Bovendien kunnen de fietsen ook Questen veilig binnen staan in een grote schuur, een aanrader. Maar goed ik was met mijn ritje bezig, uiteraard was er volop koffie en koek en zo hebben we een tijdje gezellig zitten kletsen. Op een bepaald moment was het weer tijd om op te stappen en deze keer niet onderlangs maar via Starum, ja je leest het goed ”Fries voor Stavoren”. Via wegen en paden langs de dijk en dwars door het veld naar Hindelopen en zo weer terug op de vaste route. Het gaat allemaal gesmeerd en zo kom ik al snel op de Afsluitdijk en stop om de bloemenpracht op de dijk even vast te leggen. Thuis zie ik dat er redelijk vlot is gereden, toen ik stopte stond het gemiddelde nog op 32,3 kmp/u en na wat heen en weer lopen is dat snel gedaald naar 32 km p/u en dat over 171 km, niet slecht voor een amateur.

20 mei 2015

Het noordelijkste stukje vaste land van N.H.










Woensdag 20 mei is ook weer bijna verleden tijd, nog even een verslagje van de rit van vandaag en dan is het voor wat betreft het fietsen echt weer geschiedenis. Eerst zou ik richting Oudemirdum gaan maar het weer met z’n eerste buitje vanmorgen heeft me bekeerd, niet dat het veel om het lijf had, maar ik was er meteen klaar mee. Dan maar een rondje dichter bij huis gezocht en meteen kwam het idee om weer eens een keer via Den Helder te gaan, misschien is het nieuwe fietspad van Petten naar Hargen/Camperduin ondertussen wel open. Zo rond 10 uur gestart en richting Slootdorp naar Westerland op Wieringen, bij De Haukes werden net wat schapen los gelaten en als de eerste over de dam is volgt de rest ook wel en dat was hier echt het geval. Via de vaste route naar Den Helder waar ik alle stoplichten mee had en zonder te stoppen door kon naar de Zeepromenade die begint bij de aanlegplaats van de “Texelse-boot”. Het gaat allemaal voorspoedig en ook door de duinen gaat het snel, wel oppassen dat ik de bochten niet te snel neem en alles komt dan goed. Ook hier zijn de Schotse-hooglanders aan het grazen en ook lopen er een heel stel paardjes rond. Vervolgens Groote Keeten, Callantsoog en dan Petten. Als ik naar het begin van de zandsuppletie fiets zie ik dat er nog een hele dikke buis dwars over het nieuwe fietspad ligt dus dat is nog niet open om te gebruiken, dan maar langs de binnenkant van de dijk naar Hargen/Camperduin. Hier kijk je je ogen uit, ik was er al diverse keren geweest maar de drukte op het strand wordt alle keren groter en van de oude situatie is totaal niets meer te herkennen. Op de plaats waar voorheen het standbeeld stond van de “Strandjutter” fiets je nu minstens 100 meter rechtdoor en kom dan voor het strand. Ook hier ligt de buis voor afsluiting van het fietspad nog dwars over het pad maar als rechtgeaarde Nederlander ga je overal heen waar het verboden is, dus ook hier is dat het geval, zoals ik zie.( Ze moesten ze allemaal een bekeuring geven dan houden ze zich wel aan de regels). Ik ga verder naar Schoorl en via de Schoorlse-zeeweg kom ik in het dorp waar ik de route naar Broek op Langedijk neem om vandaar weer op Middenmeer af te stomen. In de polder zijn de bermen gisteren gemaaid en dat is wel zo prettig ervaar ik ook na die 106 km van vandaag.Toen ik het pad opdraaide hoorde ik een buurmeisje en haar vriendinnetje roepen "Hé bananen meneer" dus de dames meteen maar gevraagd of ze op de foto wilden met die "banaan" en dat was meteen klaar.

19 mei 2015

Weer of geen weer, gaan met die banaan.








Is dit lente, volgens de kalender zitten we er volop in maar de ervaring leert je met beide benen op de grond te blijven en niet te nonchalant om te gaan met warm houdende kleding. We kunnen nu wel een hele klaagzang ophangen over het weer maar het verandert er toch niet door dus laten we het maar over het ritje van vandaag hebben. Heel lang wachten en geregeld op buienradar kijken en ja hoor om kwart voor 11 durfde ik het aan, de zon was er weer bij en meteen van start om net buiten Middenmeer de eerste foto te maken, een nat fietspad maar mooi weer. Op naar Wervershoof, Ben was even afwezig en Riet was in opperbeste stemming ondanks haar ziekte, even kletsen en dan door naar Zwaagdijk, Margriet is ook nog steeds herstellende dus daar ook even een bezoekje brengen. In Wervershoof moet ik al een aantal maanden omrijden omdat de brug in de hoek van de SimonKoopmanstraat er uit ligt, het wordt een hele nieuwe zie ik wel en de mannen vertellen dat het nog wel een hele poos zal duren voor het allemaal klaar is. Dan naar Margriet ze is niet thuis dus dat noem ik een goed teken en de volgende keer zie ik wel weer hoe het gaat. Ik fiets verder over Zwaagdijk en via Wognum,  Wadway en Spanbroek kom ik in Obdam waar Tom alleen thuis is omdat Gerda oppas-dag heeft. Koffie, kletsen en dan de laatste etappe naar Middenmeer, onderweg zie ik nog één van de laatste banen tulpen die nog niet “gekopt” zijn maar dat zal niet lang meer duren. En in de polder vlak voor Middenmeer zag ik een grote baan winter-gerst die al in de aar stond, de natuur gaat gewoon door. En dan als laatste kom ik Jan Bouma tegen die nog een rondje gaat hardlopen, tenminste als het droog wil blijven en zo kwam ik weer binnen ondanks diverse buien na 63 km.

18 mei 2015

Toegift van 80 km


En als je soms vroeg op de basis terug bent gekeerd is er wat extra tijd om weer eens een filmpje hier en daar wat in te korten en met wat tekst en muziek enigszins toonbaar te maken. Het ritje van vandaag, slechts 80 km, vorige week maandag was leuker, (ritje Kampen) maar hier heb ik ook weer van genoten. De link hieronder moet toegang geven tot deze aflevering.

Problemen die er niet zijn






Ik mag het eigenlijk niet zeggen, maar ik had een “probleem” vanmorgen, “Zal ik wel of zal ik niet gaan” er wordt regen verwacht en de temperatuur is ook nog niet zo aantrekkelijk. Ja waar een mens al een probleem van kan maken, maar dat heb je nou als je mooi weer fietser bent, je mist alles wat goed is voor een mens. Toch meteen maar besloten om wel te gaan heel even op en neer naar de “Zuidoost”. Ik had Tiny al “een paar uur” niet gezien dus er op af en als je daar dan bent en je hoort van Patricia die er ook kwam en vanmorgen net terug was gekomen uit Dubai waar het 45 graden was, dan vind ik die 12 tot 14 graden hier toch net zo prettig denk ik. Heen ging het via de westelijke route en langs “Stoer in de Beemster” een eetgelegenheid die vroeger “De Beemsterhofstee” werd genoemd en terug langs de andere kant waarbij ik bijna niet meer hoef op te letten, de Quest weet het bijna allemaal zelf al, steeds dezelfde weg. Onderweg kwam ik bij een hek, waar ik stapvoets langs moest, een hardloper tegen en dan volgt er al snel een praatje, hij was eigenaar beheerder van een zorg boerderij of instelling, in elk geval een plaats waar mensen die wat minder vlot door de problemen van het leven stappen en vaak een wat hogere leeftijd hebben, worden verzorgd en opgevangen. Even verder door Wognum en dan naar de polder waar ik een koppel eenden zag zwemmen die steeds dieper in het water leken te verdwijnen, een aantal verdween echt onder water maar dit stelletje bleef bij de “kindertjes” slechts 4 in getal. Als ik wat doortrap zat ik te bedenken dan kan ik net voor de regen het gras nog maaien, het is allemaal gelukt , 80 km gefietst, boodschappen gedaan en het gras gemaaid en het is nog steeds droog, waar maak ik me eigenlijk druk om ? 

13 mei 2015

Bezorgdienst









En alweer lijkt de “fietsweek” ten einde, maandag even naar Kampen gefietst, dinsdag samen met de auto naar Oudemirdum vanwege Bianca’s verjaardag, vandaag woensdag weer een rondje trappen en morgen een ingevoegde zondag, Hemelvaartsdag en dan is het normale weekend weer aangebroken. De weken vliegen voorbij, je bent oud voor je het weet. Afgelopen weekend had ik wat foto’s gemaakt en die zijn gisteravond op DVD gebrand en vandaag gedistribueerd bij de familie. Gestart vanaf Middenmeer en dan via het natuurpad langs de grasdrogerij naar Twisk om vervolgens via Oostwoud en Midwoud te rijden en bij de familie van Hal langs te fietsen. Juist op dat moment kwam Piet van Hal uit tegenovergestelde richting en reed het pad op bij zijn zoon Gerard. Enkele tikken op de claxon en verder, maar toen zag ik Gerard staan en heb afgeremd en ben even aan gegaan, een tijdje kletsen met zijn vader en later kwam ook Gerard erbij die al snel Miranda riep om de familie te begroeten. Miranda had hardgelopen en kwam net onder de douche vandaan en op de foto is dat niet voordelig zegt men dan, want het haar is nog nat, “En wat zou dat? “ Jonge mensen zijn zo wie zo altijd mooi, maar dat is een verhaal apart wat ik alleen aan Tiny zal vertellen. Weer verder naar de “Bangert” waar zwager Maarten de oppas had over zijn kleinzoon, Monique was naar d’r werk, vervolgens naar Gerard en Nel, Frans en Carin, Jan en Nera, Leo en Riet en in Zwaag dan als laatste Kees en Lucy. Ziezo, na de koffie bij Kees, waar Lucy ook oppas had over hun jongste kleinkind, door naar Hoorn om bij Tineke ook een DVD af te leveren en dan het rondje afmaken door via Hoorn naar de dijk langs het IJsselmeer te karren en zo over de dijk op Enkhuizen af te “stomen” Op de dijk kwam ik een hele serie solexen tegen, echte ouwe brommertjes, de vrolijk werden toegezwaaid door enkele mensen die bij de vluchthaven even pauze hadden ingelast. In Enkhuizen heb ik de kibbeling gekeurd van de visboer en dat was prima. Thuisgekomen stond de teller van deze “missie” op 95 km en dat als “postbode” met een Quest.

11 mei 2015

"Mijn vriend van langs de weg"








Hoe zal ik mijn verhaal vandaag beginnen, ik heb en wil heel veel vertellen en toch is het moeilijk om hier een juichend verhaal af te steken. Om kort te gaan, onlangs een weekje vakantie in Turkije en afgelopen weekend met de familie van Tiny het 2 jaarlijkse familieweekend en in die periode ontving ik een mail van Albert van Dijk , mijn bijna 91 jarige “Vriend van langs de weg” zoals Albert dat noemt. Ik las zijn bezorgdheid in die mail in Turkije, hij miste mijn verhaaltje en vroeg zich af, of mij een ongeluk was overkomen, toen bedacht dat ik er toch een keertje langs zou moeten gaan vooral omdat ik later nog een mail van hem kreeg waarin hij aangaf dat hij door een verstuikte enkel al een paar weken aan huis was gekluisterd en niet weg kon omdat de brommer dan nog te zwaar is om hem aan te trappen of op de standaard te zetten. Dus vanmorgen meteen, na al die ontspannen dagen, weer een keer serieus fietsen en om 7 uur van start richting Kampen, onderweg gaat alles voorspoedig en om 10 uur stond ik na 93 km op het juiste adres, ik moest bij Opperdoes al omrijden omdat daar de zaak was afgesloten en op de dijk was men ook bezig met meet werkzaamheden, maar verder ging het zeer voorspoedig. Bij Lelystad eerst maar even bellen anders wordt het misschien een rondje Oostvaardersplassen of naar Friesland, Albert was gelukkig thuis en zo kon ik richting Kampen aanhouden. De gastheer was enorm blij met mijn visite, goede vrienden komen achterom dus we gaan niet door de voordeur waren zijn eerste woorden en bovendien stond hij erop dat ik eerst ging douchen anders zou ik kou kunnen vatten en zo zat ik even later aan de koffie bij “Mijn vriend van langs de weg”, geweldig wat een man die Albert. Even later kwam zijn schoondochter Cela die zoals Albert vertelde, “Zij zorgt ervoor dat ik op het goede pad blijf”. Ab vertelde honderd uit over waar hij geregeld nog naar toe ging maar nu door zijn blessure durfde hij het even niet aan maar dat komt vast wel weer. En ook over zijn verblijf in Buchenwald en de vernederingen door eigen landgenoten na de bevrijding kwamen uitgebreid ter sprake. Op een bepaald moment kwam zijn kleindochter achterom en vroeg of ze een foto mocht maken van mij samen met opa. Echt ik heb bewondering voor iemand op deze leeftijd, 5 juli 91 jaar worden en dan nog alle plaatsen die hij aandoet op een rijtje noemen met datum en alles wat erbij hoort. We hebben gezellig zitten kletsen waarbij hij ook informeerde naar wat ik in mijn werkzame leven heb uitgevreten, echt een man van de wereld die diverse talen beheerst zoals ,Frans, Duits, Engels en vlekkeloos Russisch, ja geleerd in Buchenwald en daarna nog Russisch gestudeerd. Tegen 12 uur ben ik weer richting Noord-Holland gegaan na afscheid van deze bewonderenswaardige man te hebben genomen, ik ben blij dat ik er geweest ben en weer kreeg ik de wijze les “Pé, blijf in beweging dan gaat het altijd goed” met een kleine omweg kwam ik weer thuis en stond er iets van 195 km op de teller.