29 augustus 2016

Helemaal weer de "oude"










Ja, hoe moet ik het verhaaltje van vandaag beginnen, weer een jaar ouder en wijzer, hoewel dat laatste sterk in twijfel kan worden getrokken, maar het is wel realiteit. Na alle inspanningen en ontspanningen van het afgelopen weekend heb ik vanmorgen de “draad” toch maar weer opgepakt en heb de Quest weer uit gelaten. Elke keer als ik nu buiten kom en naar de garage loop of thuis kom zie ik één van de cadeautjes van gisteren en dat maakt me meteen weer vrolijk en nog blijer. Zoals ik al zei, de Quest is weer uitgelaten, een rondje richting kust en dan een stukje omhoog om zo weer naar Middenmeer te gaan. Bij het Geestmerambacht zag ik een mooi bord staan, helaas er zat niemand hoewel je daar wel goed zit. Later, na wat omwegen kwam ik in Bergen aan Zee en dan via het fietspad door en langs de duinen naar Hargen om dan via de, laat ik het maar de “oude” Hondsbossche zeewering noemen, naar Petten. Van Petten richting Callantsoog, dan naar Schagen, helaas voor fietsers is er geen doorgang dus toen via de Korte Ruigeweg naar “De Keins” waar ik even ben gestopt bij het kapelletje. En als ik dan weer thuis ben en de poort open doe zie ik weer het warme welkom wat me toelacht vanaf (het schilderij)  de foto aan de muur, ook nu weer, na 76 jaar en  85 km, heerlijk, wat is het leven mooi.

25 augustus 2016

Weer ontsnapt nu slechts 15 cm.


Net mooi voor 100 km

Tijd nemen voor koffie

Eén van de herdenkingstegels van na de onderwaterzetting
in de gevel naast de voordeur van Tussenweg 13

Peul en Cuny lieten het onkruid vrij achter

Een andere uitvoering die ik onderweg zag.

Net uit de haven van Medemblik

De oversteek van de weg naar het "Zuiderzee"museum in Enkhuizen

Hier kwam de juffrouw van rechts en zag de "haaientanden" over het hoofd
en mij ook tot op 15 cm

Door Aartswoud is dan heel wat veiliger.

’t Is mooi geweest voor deze week, de vooruitzichten worden toch weer wat anders en dat was te verwachten, zo warm dat is niet vol te houden. Als eerste vanmorgen een gluten vrij brood bakken dan ondertussen de was ophangen en daarna hier en daar “Miep Kraak” spelen in huis, ’t is allemaal zo gepiept. En dan, ik heb zowaar een keer de tijd genomen om rustig een bakkie te doen achter het huis onder de luifel, het is zeer goed bevallen moet ik eerlijk toegeven. En daarna iets heel anders, mijn buurman Jef Kerckhoffs is bezig de “tegels” op de boerderijen in de polder vast te leggen. Er zijn waarschijnlijk 4 soorten die beschikbaar zijn gesteld door de toenmalige regering en werden ingemetseld in de nieuwe woningen bij de boerderijen die door de onderwaterzetting van de polder, door de Duitse bezetter en het niet hebben overleefd. Vanmorgen bedacht ik dat ik bij de boerderij van Paul Buijsse op Tussenweg 13 ook wel eens zoiets had gezien, dus even langs Tussenweg 13. Inderdaad er is naast de voordeur zo’n tegel te zien en duidelijk is dat er geen bewoners hier meer aanwezig zijn, de trots van Paul en Cuny is nu een verwaarloosde bende aan het worden. Door dit  eerste “schot in de roos” keek ik verder langs een aantal boerderijen en zag er nog veel meer maar ook één van een andere uitvoering. Ik had besloten rustig aan te doen en maar een kort rondje te maken, het eerste is gedeeltelijk gelukt het tweede eigenlijk helemaal niet, 100 km kan je met dit weer niet echt klein noemen dacht ik. Na Wervershoof bij Ben en Riet langs en dan het vertrouwde ritje over de dijk langs Enkhuizen en Hoorn enz. Bij Enkhuizen ervaar ik weer de angst om over te steken, toch maar stoppen om een foto te maken het is nog net als alle jaren, levens gevaarlijk voor fietsers. Eenmaal weer aardig richting huis kreeg ik nog weer de schrik van mijn leven. Ik reed op de voorrangsweg en moest volop in de remmen toen een jongedame van rechts de haaientanden mogelijk was vergeten, ik stond stil tegen het midden van de weg en zij stond geen 15 cm meer van mij af. Ik heb nog nooit iemand gezien, die zo snel de achteruit ingeschakeld had om terug te gaan. De achter mij rijdende auto stak de duim op en de bij rijdster riep uit het raam, “Prima gereageerd op die trut” ja wat moet je hier van zeggen het is voor de zoveelste keer goed afgekomen. Ik heb dit rondje weer overleefd en achteraf schrik ik er niet zo snel meer van, als het maar geen gewoonte gaat worden, al was het maar over 100 km.

24 augustus 2016

Twee fietsen

De Oostdijk 's morgens

De Oostdijk 's avonds

De jeugd met paarden en pony's

De ondergaande zon met wat wolken

Te warm om te fietsen heb ik weleens horen zeggen, ja vandaag zou je dat kunnen bedenken maar ik zeg altijd “Te warm om te fietsen kan niet want je hebt altijd rijwind”. Wat was het heerlijk, vanmorgen al op tijd naar de “Zuidoost” om later samen met Tiny naar een verjaarsfeestje te gaan in Zwaag op de Bangert. En dat met de “huistuinenkeukenfiets” je weet wel zo’n ding waar je een plakkerig en gevoelig achterste op krijgt. Eerst 40 km met de Quest genieten en bij Tiny koffie met koek, wat lanterfanten en na de lunch op die bekende fiets en Tiny op de e-bike op naar de Bangert ruim 22 km. Later, na van alles en nog wat te hebben genoten, weer op de Beemster af via het restaurant aan de IJsselmeerdijk bij “Ootje konkel” hebben we heerlijk gegeten en het laatste stukje naar huis is dan zo gepiept wat door dit kleine ommetje 25 km is geworden. Aangekomen op het “thuisadres” na de koffie op naar Middenmeer. Onderweg een paar keer gestopt voor het paardenvolk want uit ervaring is me nu wel duidelijk dat stoppen het dankbaarste resultaat oplevert. De ondergaande zon, vlak voor ik de laatste 5 km afraffelde, was nog wel even de moeite om te stoppen en zo reed ik vandaag  toch nog 127 km waarvan 80 in de Quest. 

23 augustus 2016

Warrig rondje











Het was echt ontspannen vandaag, hoewel de spieren, die al heel lang geleden regelmatig  werden gebruikt maar gisteren onverwacht extra op hun “donder” kregen, sputterden toch nog wel even tegen, maar gewoon doordouwen dan gaat het vanzelf weer over. Het is zomaar een warrig rondje geworden via Barsingerhorn en langs Schagen naar de Middenweg door Dirkshorn naar Stroet, Sint Maarten, Sint Maartensbrug , Sint Maartensvlotbrug en dan Sint Maartenszee. De weg oversteken en door de duinen achter het reactor centrum van Petten om waar zelfs een motoragent actief leek. Door Petten op naar het fietspad waar aan het eind even gestopt moet worden bij de “Strandjutter”. Aan zee is wel wat publiek maar in zee is het onvoorstelbaar rustig, nog te koud denk ik. Dan door de duinen waar de heide begint te bloeien en later na Bergen aan Zee afslaan naar Egmond door het duingebied waar loslopend vee altijd de aandacht trekt. Voor Castricum ben ik op een bepaald moment afgeslagen richting Akersloot om zo via Alkmaar en Heerhugowaard waar ik in de verte een “gele banaan” aan zag komen die meteen op mijn rijrichting parkeerde, Kees van Hattem. We hebben even in het gras gezeten en de hoogst nodige nieuwtjes uitgewisseld waarna we ieder ons eigen weg weer hebben vervolgd en zo kwam ik weer in Middenmeer na 121 km.

22 augustus 2016

Inspannen en morgen ontspannen

Voor de start

Goed bezig

Gewoon doorgaan

Het is klaar en ziet er "redelijk" uit


Het was wel en geen fietsweer, later op de dag was het eigenlijk wel goed fietsweer maar toen het nog geen goed fietsweer was, ’s morgens om 7 uur, had ik samen met zwager Jan een ander klusje. Het pad bij Tiny moest een keer worden aangepakt en dan speciaal het gedeelte vanaf de weg naar de brug. Karretje achter de auto zand halen, niet te zwaar beladen, en dan aan de bak. Ik had de telefoon al in mijn handen gehad om Jan af te bellen maar ja het moet een keer gebeuren en het wordt wel weer droog. Het was een hele klus vooral omdat de stenen verschillend van dikte waren, ik ga hier niet verder over zeuren, het was een “berenklus” maar het is klaar en morgen kan ik weer een rondje ontspannen hoop ik, als de ongebruikte spieren niet al te stijf zijn.

18 augustus 2016

Twee keer geluk, leve de "oudjes"





Dit mooie weer is niet voor iedereen goed denk ik, vandaag tot 2 keer toe bijna slachtoffer van oudere verkeersdeelnemers. Wat is ouder, ik weet het niet maar zo op het eerste gezicht waren het mensen die een bepaalde leeftijd al een poosje achter zich hebben, ze waren duidelijk “oud” in hun doen en laten. Het eerste bijna ongeval deed zich voor toen ik op het fietspad reed en een mevrouw de “haaientanden” voor lief nam en mij bijna te pakken had, gierende banden en de handen voor het gezicht maakten duidelijk dat ze erg geschrokken was. Gelukkig alles zonder kleerscheuren en ook ik trilde wel een beetje maar de rit ging weer door. Later had ik nog zo’n gevalletje deze keer een meneer die achteruit vanaf de weg ging keren of het erf op gaan, ik weet het niet maar ik ging rakelings achter hem langs, een “Sorry ik zag je niet” was het enige wat er nog met moeite uitkwam en weer ging ik verder. In beide gevallen ben ik niet alert genoeg om meteen een foto te maken, vooral die mevrouw die d’r handen voor haar gezicht had vond ik wel leuk. Mijn ritje was voornamelijk langs wat familie om te zien of alles nog een beetje goed ging, helaas hier en daar was er niemand thuis en dan hoor ik later dat een schoonzus weer in het ziekenhuis is opgenomen, het gaat niet overal voor de wind dat is een ding dat zeker is. Als ik weer richting Middenmeer ga zie ik in Avenhorn een groot bord met de tekst “Softijs” remmen en heerlijk in de zon genieten van dit lekkers. En als ik daar zit zie ik aan de overkant een heel apart bord met een geboorte aankondiging, misschien is het al vaak gelanceerd maar voor mij is dit helemaal nieuw, hoe kom je er op. Na 96 km kan alles weer op stal en ik onder de douche.

17 augustus 2016

Super oogstweer

Rondje van 99km

Zo zag het er 2 jaar geleden uit

En dit is van vanmorgen

In de bocht voor Bobeldijk

Hij is echt aan zijn eind

De nieuwste "mode" kleuren

Meer standaard

 "'t huissie" van vroeger

Graszaadhooi bewerken voor het in balen persen

Stof   ........

Stof  .......

en nog eens stof.

Het was weer prachtig  vandaag, de hele dag volop zon en dan ook nog genieten van al het gebeuren in de landbouw. Het begin van vandaag is iets met Facebook daar werd een foto getoond van 2 jaar geleden en dit was meteen aanleiding om meteen mijn bloeddruk maar weer een keer te controleren, het lijkt allemaal goed zo te zien dan meteen maar een stukje fietsen. Ik ga voor de verandering maar een keer naar de “Zuidoost” en aan het begin van de Bobeldijk moet ik even uitkijken om deze trekker met 2 aanhangers te passeren, toevallig of te zwaar beladen, wie zal het zeggen maar rechts achter is de band er wel afgelopen en is hulp wel dringend nodig als hij nog verder wil. Het volgende verschijnsel is in de Beemster vanaf de Oostdijk zie ik in het land de nieuwste kleur voor grasbalen, ik dacht dat die dag al was geweest laatst in Amsterdam. Ik ben even bij Tiny geweest en toen ik terug ging met de vertrouwde omweg ben ik in Oude-Niedorp nog even langs mijn neef geweest die zijn nostalgische melkemmers en “ ’t Huissie” nog niet laat vervallen. Eenmaal weer in de Wieringermeer zag ik op verschillende plaatsen grote stofwolken, een teken dat er in graszaad of graan wordt gewerkt, het graszaaghooi wordt meteen geschud om het zo snel mogelijk droog in balen te persen en de combine die vlak langs de weg een perceel tarwe oogst is wel een heel duidelijk voorbeeld van de stof problemen zoals ik ze “vroeger” ook vaak heb ervaren bij het binnenhalen van de graanoogst. Het was weer super wat slechts 99 km lang was.