13 december 2018

De wereld is klein



Een wonderlijke samenloop van omstandigheden zo kan ik het korte ritje van vandaag wel noemen. Ik ging van huis om naar Den Oever te rijden waar Johan van Dijk, een zoon van “Mijn vriend van langs de weg”” Albert van Dijk, te zien die bezig is met het steen zetten langs diverse waterkeringen samen met zijn zwager Nollie. De ene keer zie ik ze langs de dijk van Lelystad naar de Ketelbrug en nu hebben ze een klus op Den Oever. Het is een “uitstervend” beroep, steenzetter, zwaar werk en er zijn er niet veel meer in Nederland. Eenmaal aangekomen op de werkplek bij de haven kwam er nog iemand een kijkje nemen bij de mannen, Johan en zijn zwager Nollie.



Al pratende bleek deze meneer ook wel iets van het vak te weten, hij was opzichter geweest bleek later en nog verbazingwekkender, hij was een oud collega van Johan zijn vader, Albert van Dijk de 94 jarige man uit Kampen die na de tweede Wereldoorlog jaren bij de Rijksdienst heeft gewerkt op Den Oever.
Hoe is het mogelijk, Frans Visser een oud collega van Albert en zo bleek, hij kende nog veel meer mensen uit de wereld van steenzetters. Zo zie je maar weer, de wereld is klein en als je met niemand praat gaat alles aan je voorbij.


Ik ben na wat foto’s te hebben gemaakt weer verder gegaan om via Oosterland en Hippolytushoef naar Westerland te rijden en dan weer de polder in. Wat schetst mijn verbazing op Westerland roept iemand naar mijn naam en wat blijkt, een andere zoon van Albert, Jan, hij staat net even te kletsen met zijn overbuurman die ook al 92 jaar is en die wilde weer weten hoe ik ooit een bekende voor de familie van Dijk was geworden. Nou zei Jan “Zo’n jaar of 8 geleden heeft hij mijn vader ontmoet op de Afsluitdijk en nu hebben ze geregeld contact” is de wereld klein of niet. Om kwart over 12 was ik weer thuis met een geweldige ervaring rijker en het was best die 43 km waard.

12 december 2018

Heel kort vandaag

Rondje van 63 km


Het was een “probeersel”, maandag niet, dinsdag niet, oorzaak een beetje een “volle kop” ik voelde me eigenlijk wel goed maar men zegt altijd kijk uit als je verkouden bent, blijf in de warmte, nou en dan vind ik 2 dagen al heel wat. Dus vandaag even proberen, nou ’t ging weer goed, wel merk je, dat je dan al een aantal dagen, in dit geval 5, achter elkaar niet hebt gefietst, maar na 10 km was dat alweer normaal.
Wognum

Molen bij Wognum met veel vogels

De 6 nieuwe molens langs de A7 bij Abbekerk
Richting Berkhout en vaststellen dat daar weinig leven in de brouwerij was net als later en Obdam waar ook geen kop was te zien.
Wachten hielp niet de mensen die hier zouden moeten werken
zijn afwezig
En zo werd het vandaag een kort rondje zonder koffiestop en stond alles na 63 km weer binnen.

06 december 2018

Het was weer een keer raak, lek.



Het was minder mooi als wat ik had gehoopt en verwacht, geen zon en een egaal donker wolkendek het zou de voorbode van een slechte dag kunnen zijn. Niet getreurd het viel alles weer mee, een heel klein beetje neerslag in de vorm van wat motregen maar verder bijna windstil dus heerlijk fietsweer. Laat ik maar weer eens naar Zwaag gaan en bij Riet en Leo kijken hoe het daar gaat. Eerst de banden even controleren op voldoende druk maar dat was eigenlijk overbodig, voor zaten ze allebei tussen de 6 en 7 atm. En achter zat er nog 5 in.
Het ging allemaal voorspoedig tot ik merkte dat na de oversteek bij Benningbroek de snelheid er wat uit leek te zijn, even het stuur loslaten en meteen ging de fiets naar rechts dus moest het daar wel mis zijn, inderdaad lek. Achter de stoel staat altijd een buitenband met daarin een binnenband licht voorzien van wat lucht, de fiets op zijn kant in de berm en zonder bandenlichters kon ik de lekke verwijderen en de reserve er voor in de plaats zetten. Ik denk inclusief het oppompen en alles weer op zijn plaats zetten dat ik zo’n minuut of 5 à 6 bezig ben geweest eer ik weer verder kon. Net toen ik de fiets weer “op de been” had stopte er een auto en zowaar Miranda van Hal, (dochter van Jan en Nera) zag mij staan en was gekeerd om te vragen of ze kon helpen, super toch. In Zwaag ging het goed met de familie en Riet zorgde meteen weer voor koffie met speculaas vanwege het traditionele Sinterklaasfeest.

Ik vervolg mijn weg weer en ga via de Rijweg, de verbinding tussen Zwaag en Zwaagdijk, ooit ging ik een jaar op de fiets van Zwaagdijk naar Zwaag, altijd een vlakke weg, nu is er een viaduct aangelegd vanwege de nieuwe autoweg de N307, 4 ”racebanen” vanaf de A7 naar Enkhuizen.
Op Zwaagdijk passeer ik een hardloper die ik op het laatste moment herkende neef Dick Hoogeboom uit Hoogkarspel, stoppen en kletsen en bij het afscheid “Nou tot de 6e van het Nieuwejaar bij de familie reünie” inderdaad dat is al dichtbij. Iets verder om de hoek kijken bij zus Margriet, ze blijft maar “aanmodderen” met haar gezondheid maar ze is er nog.


Dan via Wervershoof langs Medemblik waar een blik op het IJsselmeer weinig moois laat zien, in de Wieringermeer sta ik toch geregeld versteld van de veranderingen, in het Agriport gebied zie je alleen maar verlichte kassen en het ene datacentrum is nog niet klaar en het volgende van Google zorgt geregeld voor opgravingen enz. enz. de polder is de polder “bijna” niet meer en steeds meer vruchtbare landbouwgrond wordt opgeofferd aan de techniek dat is wat ik dacht na de 53 km van vandaag.


04 december 2018

Bij mezelf om een bakkie



Het kan verkeren, bij mezelf om een bakkie, hoe zit dat in elkaar zou je zeggen, het kwam zo. Gisteren had ik op Facebook een paar foto’s geplaatst en daar kwam een reactie op van Johan van Dijk, één van de zonen van Albert van Dijk, mijn vriend van langs de weg. Johan gaf aan dat als ik weer een stukje ging fietsen dan kon ik de steenzetters weer ontmoeten die momenteel een klus hebben bij Den Oever, Johan z’n geboorteplaats. Mijn planning voor vandaag was even naar Tiny in de Zuidoostbeemster en verder niet te veel flauwekul. Aangezien de berichten voor de rest van de week niet erg best zijn leek het me verstandig om dan eerst even naar Den Oever te fietsen en terug thuis even een bakkie doen en daarna door naar de “Zuidoost” zo gezegd zo gedaan. Net voordat ik zou vertrekken nog even op de buienradar kijken en zien dat er binnen de kortste keren een flinke hagelbui hier over zou komen, ik zag inderdaad een enorme zwarte wolk die niet veel goeds voorspelde maar alles ging hierlangs, geen spatje gehad onderweg naar Den Oever.

Eerst een rondje gereden over het haventerrein, niks te zien, terwijl Johan had aangegeven, we zijn bezig in het begin bij de opgang naar de haven vlakbij de grote “zwerfkei”. Weer linksom omhoog en toen zag ik de bus staan en gelijk kwamen ze aanlopen met een opzichter. Johan liep meteen mee om even een stukje te zetten terwijl zijn zwager Nollie zei: “Nee ga jij maar alleen, als echte Noordhollander, in ben een Kampenaar dus jij moet alleen op de foto in je geboorte dorp”. Hierna weer terug naar Middenmeer, een bakkie doen en dan door naar de Zuidoost.
Het was nog steeds droog hoewel de lucht af en toe angstige beelden tevoorschijn toverde. Ik heb nergens een spatje gehad het was prachtig weer. Op de Oostdijk kwam ik de tweede bekende tegen, de eerste was in Berkhout, broer Ben liet het hondje van Lida uit en ondertussen nam hij brood mee bij de “broodkraam” op het hoekje,
de tweede bekende was Jack Dekker, nu in z’n eentje op weg naar de Streek waar zijn vrouw oppasdag had en samen gaan ze vanavond weer op huis aan, dan met de auto. Bij Tiny is het net als altijd gezellig, kletsen, een broodje en dan weer op huis aan.

De molen ( De Nachtegaal) in de Beemster staat er mooi bij in de volle zon en later bij de “Lagehoek” zijn de meerkoeten volop aanwezig.
Thuis heb ik de fiets even aan de buitenkant afgelapt, hij zat onder de "prutspetters" van passerende auto’s en ziet er na de 116 km van vandaag weer uit als nieuw en zo fietst het ook, geruisloos zoeft hij er over.

03 december 2018

Het weer viel alles mee.



Week 49, nog even en het is weer oudejaarsdag, wat vliegt die tijd. Je bent oud voordat je het beseft zegt men weleens, ik begin er in te geloven. Omdat de berichten niet zo rooskleurig zijn voor de hele dag besluit ik om maar niet naar Oudemirdum te gaan en een “buurt” ritje maken.

Van huis richting Berkhout om als eerste stop de spoorwegovergang bij Bobeldijk de regels in acht te nemen, die gele dingen van ijzer zijn net even te hard voor mij en ik wil nog steeds 100 worden, dus stoppen. Om de hoek bij de Slagterlaan zijn geen voertuigen te zien dus niemand aanwezig, dan door naar Scharwoude om de dijk te nemen richting Hoorn.


Ik zie een ligfietser voor me rijden en zie als ik hem passeer dat het een kennis is uit Purmerend Joop Köhne. Inhouden en samen oprijden naar Hoorn, Joop gaat wat onderhoud doen aan zijn zeilboot. Onverwacht raken we elkaar kwijt, Joop gaat rechtdoor waar ik linksaf ga en ik vervolg mijn weg verder over de dijk na eerst nog even achter op het Oostereiland een foto te maken van de vroegere gevangenis, de “Krententuin”. Ik neem meteen nog maar een foto van de Hoofdtoren, eigenlijk een zielig bouwwerk als je het van opzij ziet staan.



Er staat een stevige wind en bij Schellinkhout wordt druk gesurfd waarbij er af en toe iemand in de lucht hangt.



Bij Enkhuizen ga ik een keer via het eerste pad om de Dromedaris en passeer “Paulus Potter” die niet van z’n plek komt. Verder via de dijk naar Medemblik de polder in waar de vette klei net is omgeploegd, en dat zag ik tijdens het ritje van vandaag wat is geëindigd na 90 km.


29 november 2018

Mooi weer fietser, dus niet op pad.



Het is nu kwart voor 3, de hele morgen regen en aangezien ik een mooi weer fietser ben kwam er vandaag niets van terecht. Maar nu is het droog en wat doe ik, nee ik blijf thuis. De auto ziet er niet uit van een ritje door de polder over de Tussenweg waar Google enorm z’n best doet om een groot datacentrum uit de grond te stampen, maar een hoop van die grond ligt nu op de weg waar ze met bezem en spuitwagen de zaak weer opknappen, helaas gingen wij daar net langs.
En omdat ik af en toe een glutenvrij brood bak voor Tiny moest ik weer even een nieuwe zak meel halen bij de molen in Blokker. Met de auto en deze keer niet met de Quest, het ongeluk wil dat ze net de afslag die ik zou nemen vandaag tot morgen vroeg hebben afgesloten dus omrijden.
                                                   
Als ik over de Zuiderdracht in Blokker rijd zie ik een verminkte molen draaien, wonderlijk dat dit evengoed prima rond gaat, even een foto en een stukje film, dit kom je niet alle dagen tegen, hij ziet net zo verminkt als de molen op Wieringen bij Hippolytushoef, via de link draait hij even rond op "halve kracht"   https://youtu.be/Hixlz7GafAc



Ik heb in elk geval weer glutenvrij bakmeel en een schone auto waarbij ik er versteld van stond dat hij nog echt rood was.

28 november 2018

Al 13 jaar ontspannen met een Quest

De meeste kilometers reed ik in deze regio


Het was 26 november 2005 toen ik mijn eerste Quest heb opgehaald in Dronten, na een wachttijd van ruim één jaar, bij bestelling was dit nog 9 maanden, wat een luxe en nooit gedacht dat ik afgelopen maandag dus 13 jaar met een Quest heb gereden. Alles op een rijtje zetten en nog eens narekenen met het volgende resultaat. De eerste Quest  met nummer 136 heeft het goed gedaan totdat ik iets niet goed deed en hem tegen een auto had geparkeerd. Waardoor ik na een hele hoop veranderingen en kontakten met goede vrienden alweer kon rijden na 2 weken nu met de Quest 402. Wat is me in deze jaren het meest bijgebleven van situaties onderweg, met stip op één staat nog altijd de ontmoeting met Albert van Dijk, alweer acht jaar geleden, de man die inmiddels 94 jaar is en overlevende is van Buchenwald. Dan de ontmoetingen met agenten van politie, zowel positief als negatief, verder het samen met een groep naar de bron van de Maas 1600 km in 10 dagen en zo kan ik nog wel honderd situaties en momenten naar voren halen die ik vaak op mijn blog heb proberen weer te geven. Wat ook zeker genoemd mag worden in de service bij Velomobiel in Dronten, het meeste onderhoud red ik zelf wel maar als er echt iets aan de hand is dan ben ik daar altijd meteen geholpen, alle keren “klaar terwijl u wacht” een super bedrijf. 
Hij was op na meer dan 124.000 km
De laatste keer was het de trapas die vervangen moest worden, iets te ingewikkeld voor mij omdat ik niet alle gereedschap voor zo’n operatie voorhanden heb. En dan hoeveel kilometers heb ik in die 13 jaar gereden met beide Questen, 179.578 km bijna onvoorstelbaar, per jaar komt dat neer op 13.812 km en het was, toen ik nog wat jonger was, minder per maand, de laatste jaren heb ik schijnbaar wat meer tijd. Hierbij kan ik ook nog vermelden dat de agressie onder de automobilisten iets lijkt te zijn afgenomen en zelf ben ik al jaren zo ingesteld dat ik nergens voorrang neem waar ik het WEL zou hebben want auto’s zijn veel sterker dan Questen of andere velomobielen. Wanneer ga ik fietsen, als het droog is en er niet te veel wind staat en altijd met plezier want het is en blijft een ontspannen bezigheid die ik na mijn 65ste ben begonnen en wat ik nog heel lang hoop te kunnen doen.

27 november 2018

Weer een keertje M-O-M.

159 km


Vandaag weinig nieuws onder de zon tenminste als hij er was, ik heb hem niet gezien. De berichten waren vanmorgen duidelijk overal zwaar bewolkt alleen in het Noord/oosten kans op wat zon.
In het Noord/oosten kans op zon
Het was het meest duidelijk aan het eind van de Afsluitdijk, ik kwam vanaf Noord-Holland waar het inderdaad zwaar bewolkt was en inderdaad de kop van Friesland leek onbewolkt te worden hoewel op de terugweg er geen “spat” zon meer was te bekennen. Ik ben dus op en neer geweest naar Oudemirdum, effen een bakkie doen. In de vakantiewoning verblijven momenteel neef Sjaak Verlaat met zijn vrouw Sandra en hun zoontje voor een paar weken, gister is hun nieuwe huis overgeschreven dus het zal nu wel klussen worden en wachten op alle meubelen en huisraad vanuit Australië om een nieuw begin te maken in Spanga. Ze waren niet aanwezig, Bianca vertelde dat ze vanmorgen al op tijd waren vertrokken mogelijk om een begin te maken in hun onderkomen en te zorgen dat ze ingeschreven staan in de gemeente anders mogen de containers met al hun spullen niet verder vanuit de haven. Toen ik weer op zou stappen zei Bianca dat Thimo met een kwartiertje thuis zou zijn uit school dus even wachten en samen lunchen.
De buitenkooi waar 2 eekhoorns in zitten

en af en toe verschijnen ze in het binnen hok in de kamer

Gezellige drukte makers
Thimo heeft daarna nog een tijdje geprobeerd om de nieuwste kaart van OSM weer op mijn GPS te plaatsen , helaas het lukte niet. Zodoende was het al ruim half 2 voor ik richting Middenmeer ging waar ik iets voor half 4 weer binnen was. De afstand kwam met een gewijzigde route op 159 km dus het komt steeds dichterbij.