19 januari 2017

Quest 402 is de 100.000 km gepasseerd en fietst nog als nieuw

Rondje van 92 km

De zon is mijn grootste vriend denk ik, wat is hij voor mij van enorm veel invloed op mijn doen en laten en hoe ik me voel. Het mag dan wel een graad of 4 onder nul zijn als ik van huis ga maar de paar zonnestralen veranderen de hele wereld. Ik heb me voorgenomen om vandaag minimaal een rondje van 80 km te maken want die teller moet vandaag  “over de kop” d.w.z. hij moet weer op nul komen en dat is gelukt.
De eerste ijsvorming
Een standaard ritje van een goeie 80 km is het HEM-rondje dus richting Hoorn, in de hoek bij het industrie gebied van Hoorn vormt zich op het water het eerste ijs, het zal hier voorlopig wel bij blijven als ik de berichten moet geloven.
De bocht van Frans is bezet met eenden.

Jan Imming altijd blij

En alle dagen gaan als therapie 

Een blije groet op de dijk
Later kom ik op de dijk een oude bekende tegen Jan Imming op zijn driewieler met ondersteuning, ik kan bewondering hebben voor Jan de oud onderwijzer, zwaar gehandicapt en toch alle dagen proberen zijn rondje te maken en alle keren blij en opgewekt. Even een paar foto’s maken en als ik hem later passeer een arm die omhoog gaat, super van zo’n man.
Nevel of mist verder op het IJsselmeer
Na Enkhuizen richting Andijk en Medemblik, verder op het IJsselmeer hangt een mistdeken waar we hier gelukkig geen last van hebben.
Nog even en hij gaat naar 0,0

Jan Geel kwam ook nog langs
Als ik door Medemblik ga zie ik dat de teller op 99.999 km staat dus nog even en het is verleden tijd, dan is de “ton” vol en niet meer aan te tonen dus stoppen bij meelmolen “De Herder” en eerst een foto maken. De molenaar komt even aanlopen en we staan even te praten als Jan Geel ten tonele verschijnt, Jan gaat nog even een rondje trainen voor volgende week als hij met een paar maats naar Groningen gaat, de Noordelijk Velomobieltocht.
Nieuwe kleine cijfertjes.
Ik vervolg mijn weg weer voor de laatste 10 km en zie thuis op de GPS dat het totaal voor vandaag 92 km is geweest

18 januari 2017

Misschien morgen, wie zal het zeggen.





Het zat er niet in voor vandaag, gewoon een luie dag om het een naam te geven. De zin ontbrak, ik had nog een paar klusjes in huis dus dat moest eerst gebeuren. Tegen de tijd dat ik aan fietsen begon te denken was ik al een paar keer buiten geweest, zo “effe” in een trui zonder pet of jas en had toen ervaren dat het “hufterig” weer was, koud en een beetje mist, niet mijn weertype. Later nog wel even met de gereviseerde “huistuinenkeukenfiets” weg geweest en meteen maar een paar foto’s gemaakt van de omgeving. Dus de plannen die ik gisteren nog had om het getal rond te maken zat er niet in , wie weet misschien morgen want het is nu wel erg dicht bij.

17 januari 2017

Er was weer genoeg te zien langs de weg.

Rondje van 87 km

Smienten

Oostdijk richting Purmerend

Halsband parkieten

Nestdrang ?

Zilverreiger

Les Deux Ponts

Vluchtende meerkoeten

Vorst in de bomen

De start was wat somber, bewolkt, ietsje mistig en geen zon te bekennen. De planning was een “op en neertje” naar de “Zuidoost” en dat is gelukt. Onderweg voelde het behoorlijk fris aan en dan knipper je toch even met de ogen als je een vrouwelijke hardloopster/trimster van start ziet gaan in korte broek en blote benen en een shirt met korte mouwen, zou ik het dan voor mijzelf kinderachtig  beoordelen en zelf een koukleum worden ? Het was te snel voorbij om er een foto van te maken maar apart is het wel bij temperaturen rond het vriespunt. Kort voor Oosthuizen zie ik dat door bevriezing bij een flink stuk nog open water een verzamelplaats is ontstaan van smienten een eenden soort/ras wat vaak in grote groepen bij elkaar zit. Via de Oostdijk ga ik verder en later via de Volgerweg bij een boom, waarvan ik bijna zeker weet dat er halsband parkieten verblijven, ben ik even gestopt. Inderdaad ze zitten er weer en het is net alsof ze al bezig zijn met nestruimte te reserveren. Bij Tiny is het net als altijd gezellig, koffie koek en later een broodje waarna ik mijn pad weer in ga korten. Langs de Purmerenderweg, richting Oosthuizen zie ik nog weer een zilverreiger in het land staan, het blijven schuwe vogels en net toen ik hem vast had gelegd ging hij er weer vandoor. Bij Oudendijk stop ik voor de 2e brug en maak een foto van het Bruin eetcafé “Les deux Ponts”. Als ik via de Langereis ga moet ik nog afremmen voor de meerkoeten die langs de weg zitten en bij nadering van dat ”gele gevaar” nog snel naar het water vluchten. Dat het niet echt boven nul is toont het laatste beeld, de rijp op de bomen blijft er de gehele dag opzitten en is na dit ritje van 87 km nog steeds aanwezig.

16 januari 2017

Plaatselijk rondje

Route 107 km

Boerenkool met vorst erover bij Middenmeer

Schermerhorn

Zeilen met de "mast" van Lelystad op de achtergrond

Langs de "vestingwal" van Enkhuizen

Andijk aan de dijk

Ik weet dat ik sommige mensen tegen de haren in strijk als ik zeg, “ gelukkig geen winter”. Ik fiets liever en dat kan met het weer zoals we vandaag ervaren in de kop van Noord-Holland, helder en zonnig en een temperatuur van 3,5 C. boven de vorstgrens. Ik heb nog een moment getwijfeld om naar Oudemirdum te fietsen maar dat wordt dan minimaal 160 km en of dat verstandig is weet ik niet, ik ga niet voor 9 uur half 10 van huis en dan kom ik daar rond de middag aan en als Bianca dan weg moet vanwege haar werk, nee niet doen. Dus zodoende werd het een rondje door de omgeving via Obdam waar geen mens thuis was door via een route richting Schermerhorn en uiteindelijk op de dijk langs het IJsselmeer, ja weer die dijk. Het fietst er altijd vrij rustig en door Hoorn en Enkhuizen weet ik ondertussen ook de meest rustige straatjes wel te vinden. Op het IJsselmeer zie ik op grote afstand nog een zeilboot die samen met de “hoge mast” bij Lelystad opvalt met dit weer. Na Enkhuizen blijf ik op de dijk via Andijk en Wervershoof kom ik in Medemblik maar eerst moest ik rechtsvoor nog vervangen, de gang ging er heel langzaam uit en ik geloofde eerst nog in een slechte conditie na een griepje van vorige week. Maar de laatste 20 km ging het steeds minder, stoppen en even in de band knijpen en dan is het duidelijk een afloper. Vijf minuten later ben ik alweer onderweg en dat gaat weer super en zo kom ik binnen na 107 prettige kilometers.

12 januari 2017

Nu sneeuwt het nog niet








Nadat ik de “weerman” had horen praten over wat ons te wachten staat de komende dagen leek het mij verstandig om nu de kans nog waar te nemen. Een klein rondje ondanks de toch al behoorlijk harde wind moet kunnen. Deze keer maar iets noordelijk, via de Schagerweg rechtsaf naar de Waardweg en dan de Amstelmeerweg, allemaal op het “randje” van de Wieringermeer en dan over het voormalige eiland Wieringen. Opvallend waren de alpaca’s die ik zag lopen bij Westerland om even verder langs het Wad uit te komen via de Quarantaineweg waar het “Rijks Peil Schaal” huisje het enige baken vormt. Het is stormachtig en zonder al te veel inspanning waait de snelheid op naar 43 km, een beetje afremmen is veiliger, op heel veel stukken vliegen de vogels op die hier in grote groepen vlak bij het water bivakkeren. Hier en daar is het doorgaande pad zelfs onder gelopen maar het gaat allemaal goed. Na Den Oever ga ik een stukje langs de Noorderdijkweg om op een bepaald moment af te slaan en nog een stukje door het Robbenoordbos te gaan. Langs de Oosterterpweg zijn op verschillende plaatsen de auto’s door de berm gereden en hebben het fietspad flink onder de bagger gereden, voorzichtigheid is geboden. Thuis staat de teller op slechts 56 km maar je weet maar nooit wanneer er weer een vervolg mogelijk is, op naar de sneeuw ????? ik hoop het niet.

11 januari 2017

Anders dan fietsen



Niet fietsen en toch een tevreden gevoel door gewoon een keer iets nuttigs te doen. Het weer was vanmorgen niet geschikt om een vertrouwd stukje te fietsen dus dan maar iets anders om in beweging te blijven. Het is gelukt, allerlei kleinigheidjes zijn opgelost tot opluchting van, vooral de kleinkinderen. Zo kwam een konijnenhok tot vorm vanuit de verpakking en wordt fietsen voor Thomas een uitdaging met zijn kleurige wielen. Vanmiddag leek het wel erg aantrekkelijk maar de harde wind heeft me netjes gehouden dus geen kilometers maar wel een prettig gevoel over wat is gepasseerd vandaag.

10 januari 2017

Wij hebben nog steeds veel geluk.



Heerlijk kan ik nu zeggen maar toen ik vanmorgen van huis ging was het allemaal maar net aan. Toen ik buiten stond, nadat ik de banden eerst nog even had nagekeken, leek het net alsof ik wat spatjes voelde, het zal toch niet vroeg ik me af. Net buiten het dorp werd het was serieuzer, de bril in de doos en met helder zicht verder, het bleef miezeren. 
Pas na “La Mѐre Ann” bij Oudendijk werd het droog meteen maar een foto maken dan kan ik later zien dat het wel mee viel vandaag. Verder, op naar de “Zuidoost”,  
Tiny zou thuis zijn en dan is er koffie met, tot mijn verbazing, appelgebak. We hebben alle ervaringen van de laatste 24 uur op een rijtje gezet en beseft dat wij tot nu toe veel geluk hebben, laten we hopen dat dit nog jaren zo zal blijven. Als ik weer richting Middenmeer ga neem ik weer een simpele omweg waardoor het rondje wat groter zal worden.


Via Edam naar de dijk en dan via Schardam waar nog steeds wordt gewerkt aan het nieuwe gemaal, maar ik kan er wel weer langs en ga zo verder naar Scharwoude. Als ik alweer aardig richting de thuisbasis kom zie ik een stuk grasland waar tientallen zwanen rondlopen, ik maak geen foto maar als ik na korte tijd een tweede gelijke situatie zie maak ik wel een foto,
de zwanenplaag komt er aan, niet zo snel als met de ganzen maar dat het komt staat voor mij wel vast.
Het weer is totaal anders als op de heenreis, nu volop zon.

De kilometerteller in de Quest werkt nog steeds onberispelijk gezien zijn optellend vermogen, dat is gelijk aan de GPS en het totaal, ja “ronde” getallen of hoe deze stand ook heten mag.

09 januari 2017

Het kan beter licht vriezen.





Ik ben weer heel even weg geweest, een langere rit zat er niet in. Na een paar dagen “huisarrest” vanwege een minder sterke periode van mijn gezondheid moest het vandaag weer even uitgeprobeerd worden. Het ging prima dus ik kan voor mezelf stellen dat ik er weer ben. En dan eerst even op en neer naar Riet en Ben in Wervershoof, de enige afwezigen bij een familie samenkomst van afgelopen zondag. De gezondheid was spelbreker en we kunnen alleen maar hopen dat het tij nog zal keren, tegen beter weten in. Het weer leek goed maar bij Medemblik werd het zomaar mistig en net na Medemblik moest de achterband het ontgelden, lek wat ik ontdekte toen in naar beneden reed over het haventerrein, slingeren en dan is het duidelijk. Ik weet nu ook weer hoe een lekke band onderweg is, want dat is al heel lang geleden. Even vervangen en oppompen dus lang duurt zoiets niet maar de mist leek in korte tijd wel behoorlijk dichter te worden. Niet verder gaan dan Wervershoof en weer terug stond voor mij toen al vast. In Wervershoof een poosje met broer Ben zitten praten over de situatie die zeer zorgelijk is. Na de koffie opgestapt en weer naar huis gereden via het “Egboetswater”.  De fiets gaat onvoorstelbaar stil en ik begin steeds meer te geloven dat het onderhoud van laatst wel degelijk van invloed is op de huidige geruisloosheid wat ik gedurende 41 km heb ervaren.