18 oktober 2014

Natuurtochtje van 40 km




Even een kort berichtje er tussendoor, ik heb vandaag gefietst, niet met de Quest maar samen met Tiny op de “huistuinenkeukenfiets”. Ja en waar hebben we gefietst, in de provincie waar ik af en toe met de Quest ook heen “vlieg” meestal via de Afsluitdijk en soms “onderlangs” en dat is dan via Enkhuizen en Lelystad om in Oudemirdum te komen. De berichten waren uitstekend voor vandaag en samen een keer een stukje fietsen is dan best leuk dus op naar Oudemirdum waar de familie net terug was van een vakantie uit een warm land, ze hebben genoten dat werd duidelijk uit alle reacties. Na de koffie hebben wij de fietsen startklaar gemaakt en hebben een prachtige route van ruim 40 km gereden. Onderweg een broodje eten langs het Slotermeer en dan ook nog “hand-bewerkte” vliegenzwammen in de berm tegenkomen, de natuur laat heel veel moois zien.

16 oktober 2014

"Merkwaardig" die schapen







Voor mijn gevoel is het al heel lang geleden dat ik een stukje heb geschreven maar het gevoel zegt niet alles, er is maar één dag “pauze” geweest. Die dag, dat was gisteren, toen heb ik me verdienstelijk proberen te maken door wat snoeiwerk in de tuin bij een ander, bij wie wil je graag weten, dat doet er niet toe, we deden het samen, Remco en ik. En voor vandaag, het zou een regendag worden, had ik Quest-onderhoud in de planning. Van morgen zo rond 8 uur lag hij op zijn zij in de garage en was het eerste wiel al gedemonteerd, de remmen en schokdempers schoonmaken en opnieuw een beetje vet op de draaipunten. Een standaard klusje waar ik geen moeite mee heb. Als extra heb ik de vier moeren die in de achterwielkast zitten één voor één losgedraaid, nieuw “lagervet” ertussen gedaan en weer vastgedraaid, er kwam af en toe een klein beetje water naar binnen vanaf het achterwiel en hopelijk is dat nu weer verholpen en mocht dat niet zo zijn dan gaat er een ander product tussen voor afdichting. Na de middag even een proefrondje en dan meteen bij Ben en Riet langs om te informeren wanneer er gestart gaat worden met de chemokuur die de laatste strohalm voor Riet zou kunnen zijn. Dan bij zus Margriet aan, op Zwaagdijk, die weer een ietsje aan de beterende hand lijkt te zijn na de 5e kuur, ja het is een beetje rommelig op dit moment in de familiegelederen. Ik maak mijn rondje af door via Zwaagdijk en Wognum ook nog even aan de Obdammerdijk mijn neus laat zien bij Tom en Gerda, daar gaat alles goed, dat mag ook wel weer eens gezegd worden. Bovendien hebben we weer een heel aantal feestjes in familiekring in het vooruitzicht dus niet zeuren, kop op en doorgaan. Onderweg zag ik weer veel ganzen en ook nogal wat “merkwaardige” schapen, ja die waren echt “gemerkt” en als je niet beter zou weten zou je ook nog ongerust kunnen worden. Het was weer een klein rondje maar wel weer met een super soepel rijdende Quest over deze 64 km.

14 oktober 2014

Nat ritje






Elke dag heeft zijn eigen verrassing in “petto”, werd ik vanmorgen eerst verrast met een zonnetje wat op de bomen achter mijn huis  een leuke herfst verkleuring liet zien enkele uren later begon ik te twijfelen of het wel zo goed was geweest om dit rondje te maken. De berichten waren niet direct verontrustend, een kleine kans op wat lichte motregen en omdat het gisteren ook meeviel dacht ik dat het vandaag ook wel los zou lopen. Helaas het pakte anders uit maar ondanks alles heb ik toch weer genoten, ja waar zeur ik dan ook over. Eerst richting Medemblik en meteen langs de dijk richting Andiik om even bij zus Lia aan te gaan en even later weer door naar Enkhuizen. Al snel kwam de eerste bui, licht maar wel vervelend, in Enkhuizen was het droog maar toen ik weer op de dijk reed bij Broekerhaven begon het weer en pas na zo’n 50 km regenkilometers werd het weer droog en toen was ik bijna thuis. Surfen in de regen en harde wind schijnt toch iets speciaals te zijn want er was animo genoeg. Het wegdek glom van de regen en via “Kippen-Dam” in Hoogwoud heb ik het laatste stukje in wat meer hemelwater afgelegd en misschien daardoor plakte er mogelijk iets aan de band waardoor hij lek raakte op nog geen 2 km van huis, dus eerst verwisselen. En dan even bij zoon Gerard wat kip brengen en vervolgens snel door naar een warme douche waar ik na 97 km dik aan toe was.

13 oktober 2014

Toch nog een ritje gemaakt.







De start was vanmorgen zoals was voorspeld, regenachtig en geen zon. Op zich vond ik dat geen probleem, ik had me n.l. voorgenomen om vandaag een “huistuinenkeukenfiets” onderhanden te nemen. Vorige week in Oostzaan lukte het niet zoals ik had bedoeld maar in het weekend had ik hem opgehaald om thuis één en ander even te fixen. De fiets opgehangen aan de daarvoor bestemde haken en op een prettige werkhoogte aan het sleutelen. Met beleid alles demonteren om de achterband te verwijderen en straks de nieuwe er voor in de plaats te zetten. Het ging redelijk voorspoedig en toen ik meende even een nieuwe binnen en buitenband te halen bleken de meeste fietsenzaken maandag gesloten, in Zwaag was Jan Staak om 13.00 uur open dus even met de Quest op en neer. Ook het voorspatbord was verwijderd en met wat aanpassingen heb ik daar ook de materialen voor om hem weer te herstellen. Op mijn ritje ging ik van start in een stralende zon en passeerde ik het lege boemeltje dat richting Medemblik reed. Bij de fietsenmaker was ik snel geholpen en ben toen nog even bij Leo en Riet langs gegaan, heel kort bijkletsen en weer op huis aan. Onderweg in de polder was men druk bezig met bollenplanten op de moderne wijze, “nettenplanten” en volgend jaar weer even simpel rooien. Het vooraf bewerken van de grond gaat al even eenvoudig. De lucht werd wel steeds donkerder maar tot ik weer thuis was bleef het droog en zo kan ik straks de reparatie voortzetten, er was wel een ritje van 46 km voor nodig maar het stemt weer tot tevredenheid.

09 oktober 2014

Even uitwaaien om op andere gedachten te komen.








Het is ondertussen weer mooi weer geworden, toen ik van huis zou gaan heb ik het vertrek een paar keer uitgesteld omdat het nog even flink regende. Ik wilde gewoon even naar Wervershoof, bij Ben en Riet langs die gisteren zeer slecht bericht kregen van de oncoloog, Riet zit in de molen en die draait de verkeerde kant op.. Omdat ik weet hoe dat voelt is elke vorm van ondersteuning welkom. De tijd zal leren hoe het allemaal uitpakt maar op dit moment heerst er geen hoera stemming. Bij het tweede adres is het niet nodig om langs te gaan , zus Margriet krijgt vandaag weer een volgende chemokuur en is dus niet thuis. Ja mensen die “sluipmoordenaar” komt ongewenst langs in mijn familie, laten we hopen op betere tijden.

Als het eenmaal droog is ga ik richting Medemblik en stop even bij kasteel Radboud om op het IJsselmeer een kijkje te nemen bij een aantal boten dat net de haven verlaat. Nog wat verder, op Onderdijk is de volgende fotostop, “De Dijkwerker” een beeld gemaakt door Jan van Velzen mag ook weer een keertje mee in de fotoserie van mijn ritjes. De rit gaat verder over Zwaagdijk en dan naar Zandwerven om in Obdam bij Tom en Gerda aan te wippen maar die zijn ook gevlogen. Wel zie ik dat er nog genoeg gras is voor heel veel Hollandse koeien die de wei flink bevolken, langs de Obdammerdijk lopen ze weer, alsof het geen kerstmis zal worden, onbezorgd pikkend langs de weg, een aantal jonge kalkoenen.  De zon begint steeds langer achter het wolkendek vandaan te komen en het zal niet lang meer duren dan praten we over een zonnige dag, behoudens die paar rotberichten van de oncoloog. Overigens een kort ritje van ik meen 69 km.

08 oktober 2014

Het zat vandaag echt tegen.










Het zat vandaag de hele dag een klein beetje tegen, het begon al met de slechte weersvooruitzichten  en geen zon waar we eigenlijk niet meer buiten kunnen, het is zo lekker en het begon al echt eigen te voelen. Eerst was ik nog van plan om naar Oudemirdum te gaan maar de berichten hielden me tegen, dan maar even naar Oostzaan, ik had gehoord dat er iets met de fiets van Patricia niet helemaal in orde was. In de polder was het eerste wat opviel, de gasvlam bij de warmwater boring aan de “Nieuwlanderweg” voor oud gedienden, dit was de Oudelanderweg. Het volgende obstakel waar ik zonder nadenken weer op af reed is de te smalle brug bij Bobeldijk dus deze keer maar een stukje omrijden. In “Het Twiske” komt er nog een waterig zonnetje door maar de lucht wordt al donkerder en donkerder. Als ik in Oostzaan aankom zie ik Tiny lopen die een paar boodschappen heeft gedaan, ze geeft me de sleutel dan kan ik mijn gang gaan. Eerst mijn eigen band even plakken die ik langs de Purmerenderweg heb vervangen voor een reserve. En dan, na de koffie,  in de garage kijken wat er precies loos is. Het zadel van de fiets van Patricia is finaal versleten en niet meer te repareren die moet worden vervangen en ook de standaard hangt nog net aan zijn laatste stukje schroefdraad. De fiets van Eric staat met een lekke achterband dus zo doe ik goede zaken zal ik maar zeggen. Nou zo simpel ging het allemaal nou net weer niet. Het gat in de band was dusdanig groot dat plakken uit den bozen was, nieuwe band halen, nieuw zadel halen en alles weer even in en uit elkaar prutsen. Het zadel en de standaard is zo gepiept de binnenband vergt meer actie, met de z.g. “derde hand” de band er tussenuit halen en de nieuwe terug plaatsen, alles in elkaar, de band oppompen en …………… knal. Ik heb echt wel iets gezegd wat niet netjes was, ik had alles nog langs gevoeld of er iets scherps in de buitenband zat maat alles leek oké, ook het velg-lint zat goed maar toch weer een band aan flarden. Goed zoeken en van binnenuit bekijken bracht het euvel aan het licht, een min of meer verdroogde buitenband die gescheurd was en daardoor de klapbanden heeft veroorzaakt. Ik ga de volgende keer wel weer even naar Oostzaan om één en ander definitief goed op te lossen nu was ik er even klaar mee. Handen wassen en richting Middenmeer met onder weg hier en daar afzettingen zonder aanwijzing dus terug en later wachten en me een klein beetje zitten ergeren, nee het zat vandaag echt niet mee en toch weer heerlijk gefietst ook al was het vandaag 121 km.

06 oktober 2014

Nog één keer over de smalle brug.









En weer draaien we de kalender naar een nieuwe week, maandag morgen. Maar eerst even heel kort over gisteren, toen moesten we op verjaarsvisite naar Friesland mijn enige kleindochter was jarig, 12 jaar alweer en dan hangt er op een kast in de kamer een bed-overtrek die ze van haar ouders kreeg voor haar verjaardag met een foto waarbij ze op een paardje/pony zit, ze is er dolblij mee en wij, Tiny en ik wisten niet dat de techniek al zo ver gevorderd was, dat je op bestelling van een simpel fotootje zo’n prachtige bed overtrek kan laten maken.

Maar goed het gaat over de rit van vandaag, was het vorige week zoiets als naar “Robbeneiland” bij Petten, vandaag was het simpel op en neer naar Zuidoostbeemster. Je merkt toch dat de natuur aan het veranderen is, je ziet weer geploegde akkers en met een nevelige achtergrond doet het herfstig aan. Als ik de Beemster in draai via de Nekkerweg zie ik dat de afgezaagde “kabouterboom” behoorlijke gezinsuitbreiding heeft gehad en dat er zelfs “vee” voor de paddenstoel woning  loopt te grazen, leuk dat er op zo’n verlaten weg toch nog iets aparts is te bespeuren. Bij Tiny zijn net een broer en schoonzus aangekomen om hun condoleance over te brengen, morgen weer een afscheid van een dierbare die net 65 jaar is geworden en nog geen 3 maanden geleden namen we afscheid van zijn vrouw. Ik vertrek later weer en neem de route via wat omwegen naar de dijk in Volendam om zo weer langs het IJsselmeer richting het noorden te gaan. In Volendam is het tamelijk rustig slechts een paar bussen met Aziaten zwermen uit over “De Dijk” en nemen weer tientallen foto’s van dat “gele ding”. Als ik in de buurt van Scharwoude kom zie ik dat bij de “zorg boerderij”  “Stille Pieter” de dierverzorging in goede handen is. Even later realiseer ik me te laat dat ik weer op de brug in de Slagterlaan af rijd waar ik eigenlijk niet meer langs wilde omdat die smalle brug eigenlijk te smal is voor de Quest. Voorzichtig aan kom ik er voor de laatste keer over, want rond 17 oktober is de nieuwe brug in gebruik dus het moet maar en er kwamen geen andere fietsers langs. Het laatste stuk gaat steeds meer met flink wind in een gunstige hoek want het vliegt er over en de enige keer dat ik nog stop voor ik thuis ben is bij het Microsoft datacentrum dat steeds verder in ontwikkeling is en waar dagelijks meer als honderd auto’s staan van mensen die met de realisering van dit alles te maken hebben. Thuis gekomen blijkt dat het ritje van vandaag net 100 km is geworden.

02 oktober 2014

Natuur in zijn zuiverste vorm, van rund naar zeehond












Ik zag gisteren of vandaag in de krant een stukje staan met foto’s over de zandsuppletie langs de NH-kust en het leek mij ook wel weer een geschikt moment om mijn licht daar ook weer een keer op te steken. Deze keer maar eens niet volgens de “vaste” route maar gewoon in en afslaan daar waar ik een langere tijd niet meer heb gefietst. Ik ging van start via de kaal geschoren Brugstraat hier in Middenmeer, het zal nodig zijn maar het is nu wel een erg armetierig gezicht. Ik ga via Slootdorp naar Wieringerwaard en dan via de Zijperdijk richting  Groote Keeten om langs de duinen via Callantsoog richting Petten te fietsen. Bij St.Maartenszee neem ik de afslag door de duinen, achter het reactorcentrum om en kom zo in Petten. Het is mooi weer en langs de zee bij het begin van de Hondsbosschezeewering loopt en fiets heel wat volk en de meesten gaan in zuidelijke richting, op naar de zandsuppletie met tegenwoordig zijn zeehonden. Als ik het huidige eindpunt nader is het er “druk” van de fotografen iedereen wil de kans waarnemen om de zeehonden van wat dichterbij te bekijken en er zijn er genoeg. Doordat ik redelijk in kan zoomen met mijn camera zie ik er een hele hoop liggen en ook geregeld onderduiken alsof ze spelen met de golven. Ik vervolg mijn weg weer door linksaf omhoog te rijden en onderaan de dijk aan de landzijde rechtsom te gaan richting Hargen waar de strandjutter echt geen zicht meer heeft op zee, hij ziet alleen nog maar een zandberg voor hem. Iemand van Rijkswaterstaat gaf hier nog wat uitleg over de “slappe dijk” die nodig aan onderhoud toe was, vandaar deze grote aanpak met de nieuwe zandduinen. Richting Schoorl ga ik weer verder door de duinen en kom zo bij het eerste vee-rooster en zie deze keer weer heel wat Wagyou runderen lopen. De laatste keren zag ik nergens van die beestjes en meende dat ze allemaal al geslacht waren voor de super biefstukken tegen nog “superder” prijzen, maar er lopen er nog zat. Diverse foto’s tonen dit aan en ik moest op een bepaald moment maken dat ik weg kwam want er was er één zo vrij om mij van achter te “bespringen” dus snel de camera gedraaid en hopen dat hij of zij er op staat. Na Schoorl weer verder richting Middenmeer en als ik daar weer ben gearriveerd staat de teller op 91 km, gezond en ontspannen wel te verstaan.