02 juli 2020

Er is geen klassering voor fietspaden



Ik zag vanmorgen een foto met een verhaaltje over een rit van vorig jaar op deze dag, het fietspad “controleren” van Enkhuizen naar Lelystad, de dijk was enkele jaren afgesloten voor fietsers. Vorige week maandag kwam er bericht dat de dijk officieel werd overgedragen als zijnde voltooid en een half uur later werd er medegedeeld dat het fietspad van Trintelhaven tot Enkhuizen de komende 4 dagen afgesloten werd voor onderhoud, toen een afvaller en meteen bedacht ik dat ik vandaag dat gedeelte wel zou kunnen bekijken hoe het nu is geworden.








Om mijn eerlijke mening te geven, als er klasseringen zouden bestaan in de vorm van A, B of C fietspaden dan zou deze vernieuwde versie wat mij betreft dichter bij de C dan de A komen, een magere B. De fietspaden waar ik vandaag verder op reed waren allemaal vele malen beter, dit is met een lege portemonnee even afgeraffeld.



Even rondgekeken op de “rustplaats” waar ooit het zendschip van Radio Veronica lag, wat foto’s gemaakt en weer terug richting Enkhuizen om daar linksaf te gaan langs de dijk naar Hoorn. Bij Schellinkhout was men volop aan het surfen, zat wind en de ruimte. Al met al een leuk ritje waarbij ik geen regen heb gehad en wat eindigde na 107 km in Middenmeer.

30 juni 2020

Nog even volhouden voor ronde getallen

63 km


Achter de brug heel veel schapen

Nog volop beregenen

Getallen en nog meer getallen

Het is anders als vorige week maar dat wist iedereen al, lagere temperaturen en minder zon. Toen ik vanmorgen van huis ging was het 14,7 graden C. en nu ik weer thuis ben staat hij op 15,7 graden C. een “behoorlijke” stijging van temperatuur. De wind is wel een stuk minder als gisteren maar toch nog wel pittig. De bedoeling was het H.E.M.-rondje via Berkhout naar de dijk, maar toen ik bij Hoorn was en het begon met een flinke dichte mot-regenbui heb ik gelijk de koers aangepast, ik fiets per slot van rekening voor mijn plezier en daar hoort nat laten regenen niet bij. Via Zwaagdijk even zien hoe de veranderingen zijn bij de verbouw van het vroegere huis van Margriet en dan in Wervershoof even langs Aad en Ans en zo weer richting Middenmeer waar de dagteller net 63 km aangaf. Ik bekeek ook de totaalteller en ging gelijk rekenen …………………. 24.421 km als hij op 25.650 km komt te staan dan heb ik een rond getal gescoord n.l. nog 1.229 km om de 200.000 km vol te maken met 3 verschillende Questen terwijl ik nooit had verwacht dat ik bij aanschaf van de eerste 100.000 km zou halen en nu bijna al het dubbele. En dat zeg ik erbij “Nog geen kilometer met tegenzin, alle keren is het genieten”

29 juni 2020

Aardbeien ritje

50 km


De weken draaien gestaag door en zo zitten we weer in week 27 , we kunnen juli al bijna “ruiken” nog maar een paar dagen en we beginnen aan de tweede helft van dit jaar, nog 6 maanden en het is weer over met 2020. Maar laten we bij de les blijven, er staat veel wind en een lange rit zit er gevoelsmatig niet in, waarom weet ik niet maar ik zal wel zien.
Simpel omdat we in agrarisch gebied zijn
Net na Middenmeer werd het fietspad geblokkeerd door een mestwagen van van der Stelt, de chauffeur probeerde mij ervan te overtuigen dat dit wel mocht, "Je zit hier in een agrarisch gebied dus" ik zei hem, "Dat lijkt me een zwakke argument, onder die smoes zou ieder landbouwvoertuig kunnen gaan en staan waar hij wil", ja dat vond hij ook wat zwak verdedigd, maar je kunt er langs en zo kon ik weer verder.
Ze zijn er nog steeds
Mijn eerste bestemming is naar Lekermeer vlak bij Wognum, ik haalde daar al vaak heerlijke aardbeien maar afgelopen weekend was er niets, ja er stond een simpel bord “Op” . Ik kon me niet voorstellen dat het nu zomaar over zou zijn dus om mezelf te overtuigen even er langs rijden. Ze stonden er weer volop, tegelijk met een mevrouw deed ik mijn” bestelling” en die zei ook gelijk, “Gelukkig ze zijn er weer het hele weekend was er niets”.
Jong en toekomst

De "Blauwe Engel
Dan door naar Obdam al maanden niet bij Tom en Gerda geweest dus daar even een bakkie doen, onderweg langs de “Blauwe Engel” en nog een stelletje zwanen gespot met kroost en dan weer op huis af.
"De Rietput"

Arnold Schalkwijk is onderweg

Bloeiende aardappelvelden blijven mooi, nostalgie.
Op het randje van de polder maakte ik nog een foto richting Rietput waar 2 huizen staan en was net weer opgang aan het komen toen ik ben gestopt voor een goeie bekende, Arnold Schalkwijk. Arnold’s eerste vraag was, “Wilde je ons niet zien vorige week in de buurt van Zuiderwoude” ik had ze inderdaad niet gezien maar we hebben nu een hele poos staan kletsen en beseffen allebei dat in beweging blijven zeer positief bijdraagt aan onze gezondheid, en ik zeg er altijd bij “En een flinke dosis geluk”. Arnold ging nog richting Schagen en ik nog zo’n kilometer of 6 a 7 naar Middenmeer waar de rit voor vandaag eindigde na slechts 50 km.

25 juni 2020

Retourtje Alkmaar





Lelijk en toch mooi

Beter met lege handen blijven in dit geval.

Een woud van Berenklauwen
Het is de hele week al prachtig fietsweer maar persoonlijk mag het voor mij wel wat koeler zijn, ik ben niet zo weg van de hoge temperaturen. Je hebt altijd wel rijwind maar als je een moment stil komt te staan dan is het mij net effe te warm. Gisteravond kwam er een appje van mijn zoon, “Als je morgen weer in die “gele cocon” gaat rijden, ik ben de hele dag thuis” dus vanmorgen even richting Alkmaar, zeg maar Sint Pancras. Op nog geen 100 meter vanaf het bewuste adres een kleine omleiding omdat ze bezig waren met het fietspad, om dit terug te voorkomen nam ik een andere weg, nooit meer doen dan raak je verdwaald in Alkmaar maar gelukkig kwam ik er weer uit en dan via het “Geestmerambacht” weer naar Middenmeer.
Dan ziet dit toch leuker met al die kleuren
Eerst nog langs een “vollegronds” teelt van Berenklauwen, wat stonden er veel ondanks dat ze mooi zijn blijven het gevaarlijke planten niks geen kleur alleen maar kans op blaren door het sap van deze planten. Na 70 km was ik weer op de basis en kon onder de douche wat wel lekker is na zon “zweetrit”.

24 juni 2020

Gaan met die banaan, .........

83 km


Het was vandaag een beetje een aparte dag, eerst niet fietsen en later toch wel fietsen, ik zal het uitleggen. Er zouden vandaag een paar vaklui komen om de platen van de overkapping tussen de woning en het schuurtje te vervangen en dan zorg je uiteraard voor koffie en/of frisdrank. Nou dat wil zeggen niet weggaan en thuisblijven. Maar het liep allemaal wat vlotter dan verwacht en doordat ze ook nog elders iets moesten verrichten werd de klus enige tijd onderbroken en vond ik de tijd rijp om ook maar even afwezig te zijn.
Oud en nieuw na 7.000 km

Het zit weer op zijn plaats

Oud vervangen ....

een klusje voor vaklui.

Omdat ze op tijd begonnen had ik mooi de gelegenheid om een kleine “operatie” te verrichten aan de Quest. Hij maakte te veel geluid voor mijn gevoel als ik flink aanzette op de trappers, al enkele keren proberen uit te vinden waar het vandaan kwam bleef ik steken bij de O-ringen van het tandwiel onder de stoel. Deze vervangen en alle leed is geleden hij is weer geruisloos. Het rondje voor vandaag was weer uit het standaard pakket, via Onderdijk en Andijk over de weg en niet bovenop de dijk daar reden te veel vakantiegangers en dat is meestal link, het HEM rondje. In Enkhuizen bij de visboer een bakkie kibbeling en dan weer door.
Enkhuizen
Bij Enkhuizen passeerde mij een wielrenner die meteen flink op de pedalen ging staan om mij voorbij te komen wat heel simpel lukte. Ik kom wel op de dijk als hij ook die kant op gaat, inderdaad hij sloeg af bij Broekerhaven en reed de dijk op, “jacht voor fikkie”. Inderdaad, eerst een beetje opgang komen en dan de “turbo” even mee laten draaien, hij reed zo rond de 37 a 38 km maar toen ik passeerde stond mijn teller op 44 a 45, ik zag hem nog even spartelen om staande op de pedalen mij in te halen maar hij verdween als sneeuw voor de zon in de verte en dat smaakt toch wel weer goed. Bij Hoorn een ander route genomen om weer in Middenmeer te eindigen na 83 km.

23 juni 2020

Een iets ruimer rondje



Het was weer een prachtige dag om te fietsen, jammer dat de geplande rit niet door kan gaan maar het was vandaag toch weer flink de moeite zullen we maar zeggen. Vaak ga ik op de dinsdag even naar de “Zuidoost” en waarom zou ik dat vandaag niet doen. Ik wist dat Tiny vandaag zus Riet op visite zou krijgen om samen een dagje vermaak te zoeken in Purmerend, winkelen enz. nou dan weet je het wel. Even via de aardbeienleverancier een doosje gezondheid meenemen en tevens controleren of de wegafsluiting door de Bobeldijk al is opgeheven. De weg is weer vrij dus ik moet niet omrijden en dan gaat het snel en zo zit ik aan de koffie bij de dames. Waar ga je verder heen, vroeg Riet nog, ik weet zoiets bijna nooit van te voren dus ik zie nog wel. Het werd een rondje via bijna Amsterdam als verste punt en dan langs de kust omhoog via Marken.







De weg in Durgerdam is nog steeds enorm slecht en zal nooit beter worden, anders wordt het een racebaan en dat zou de huizen en het kerkje in de bocht niet ten goede komen. In één van de vele bochten ben ik even gestopt om een paar foto’s te maken, links en rechts water en een weg en dijk die in een bocht richting Uitdam gaan.


Dan via de Waterlandsezeedijk naar Marken, rechtdoor naar “Het Paard” via de asfaltweg en terug langs de buitenkant tot aan het dorp. Bij “Het Paard” heb ik even staan kletsen met een paar jongens, de één uit Utrecht en de ander uit Amsterdam, die ook een rondje maakten op de racefiets.


Later passeerde ik ze op weg naar Monnickendam terwijl ze mij passeerden toen ik een foto maakte van een “Berenklauw” die er erg onschuldig uitziet maar kom er niet mee in aanraking je hebt zo blaren. In Volendam op de dijk even een broodje paling en dan weer verder, en hier werd ik weer gepasseerd door de beide mannen op de racefiets iets verder een praatje maken waarbij ze aangaven even een "terrasstop" in te lassen alvorens huiswaarts te gaan.

Ik vervolg mijn weg weer en tijdens dat “laatste” stuk hoor ik één, twee, drie, mijn naam, “Hi Pé” remmen en stoppen, het echtpaar was ook gestopt en kwam naar mij toe, tot op dat moment onherkenbaar maar éénmaal dichterbij herkende ik hem, Jack Dekker met zijn vrouw Lia. Meestal is deze kilometervreter in een ander tenue en met de racefiets, maar het werd even bijkletsen waarna ieder zijns weegs is gegaan.


Onderweg nog één keer in de remmen voor een overstekende zwaan en even verder moederzwaan met de kroost. Thuis gekomen stond de teller voor vandaag op 146 km die in goede gezondheid bij elkaar zijn gereden.