16 november 2017

Simpel onderhoud







Onderhoud, gisteren had ik dit al aangekondigd en vandaag moest het dus gebeuren. Eerst maar met de waterstraal binnen maar vooral de buitenkant  goed schoonmaken, er kwam heel wat uit wat er niet thuis hoort. Dan links voor het wiel demonteren en inderdaad 2 kapotte spaken die netjes verwijderen en nieuwe er voor in de plaats. Meteen de schokdemper maar even uit elkaar halen en opnieuw in het vet zetten, alles gaat zoals het hoort. Dan de andere kant ook de zelfde behandeling en alle ringen en rubbers weer op de juiste plaats. Bij het weer in elkaar zetten bleek er ook een kogelkopje niet meer 100% te zijn dus die ook meteen vervangen. Als alles klaar is bekijk ik het geheel nog eens, neem de ketting af met een doek om vervolgens wat olie op de ketting te doen, als laatste alle materialen terug in de fiets zoals reserve binnen/buitenband die standaard achter de stoel staat de tas met reserve materiaal kaarten enz. enz. om tot slot een proefritje te maken door het dorp van een paar kilometer, alles is oké.

15 november 2017

Het is me niet gelukt.


Het zat vandaag wel en niet mee, een op en neertje naar Oostzaan is niet het probleem, vanmorgen op tijd van huis om bij Tiny een bakkie te doen en meteen een kleinigheidje oplossen aan de fiets van Thomas. Op de rit er naar toe is het droog maar wel net aan, bovendien hangt er een nevel/mist die somber aan doet. Maar dat er geen wind is kan weer beoordeelt worden als een grote plus. Als ik aankom in Oostzaan is er in no time koffie in geschonken door Patricia die vandaag thuis werkt. Eerst omkleden in een droog “pak” en dan even rommelen aan de fiets van Boris, hij kwam vanmorgen terug van de fietsrit naar school omdat hij meende dat de ketting eraf gelopen was. Het bleek de Nexus 3 versnelling te zijn die alle grip kwijt was, nou red ik mezelf heel lang maar dit is nieuw voor mij. Onderzoeken hoe alles in elkaar zit en dan via internet de afstelling opzoeken, een fluitje van een cent. Alles precies volgens het montagefilmpje en advies van de mecanicien afgesteld en ingesteld, helaas geen meter grip hij draaide nog net zo “loos” rond als daarvoor. Dat probeer ik dan nog een aantal keren van voor naar achter en van achter naar voor enz. enz., het is me niet gelukt en dan blijft de echte fietsenmaker over waar Boris vanmiddag na thuiskomst uit school naar toe zal gaan. En zulke dingen zinnen me dan niet, ik deed het toch zoals voorgeschreven, waarom nou niet in één keer goed. De band plakken van Thomas zijn fiets is zo gepiept, dat is dan in elk geval wel gelukt.


Na de middag ga ik weer richting huis en omdat het niet koud is en wel droog ga ik deze keer maar weer eens via de “Zaanse Schans” het was er nog nooit zo rustig. Heel kort daarna begon het te motregenen en dat deed het nog na 119 km toen ik thuis was.

Volgens mij is de Quest blij dat hij naar binnen mocht. Ik heb voorlopig voor morgen een onderhoud en schoonmaak dag ingesteld, ik twijfel een beetje aan de hoedanigheid van de spaken en er zit nogal veel “bagger” in de wielkappen.

14 november 2017

Weer honden langs de baan.




Een slechte dag, nou ja wat is slecht, laat ik zeggen een minder goeie dag. Vanmorgen was het droog en dat nodigde mij meteen weer uit om een klein stukje rond te gaan. Helaas nergens een “spat” zon te zien en de vooruitzichten beloven ook geen echt “daglicht”. Laat ik maar een HEM-rondje maken dan ben ik weer op tijd thuis en dan zie ik wel verder. Meteen maar de vaste route genomen langs de A7 en alleen in Bobeldijk van mijn route afgeweken door over het “Klompenmaekerspad” naar Berkhout te gaan en zo naar Scharwoude waar ik de dijk kan opdraaien.
In Scharwoude moest ik even wachten voor de gesloten overwegbomen, dat geel is me net iets te hard om tegenaan te rijden.


Bij Schellinkhout werd nog door een klein groepje genoten van wind en  water, het blijft een mooi gezicht al ging die éne meneer wel erg krap langs de kant. Er stond echt nog wel een pittig windje wat goed te merken was in de fiets. Af en toe een paar miezerige buitjes, eigenlijk kon het de naam regen niet eens hebben en in de verte boven het water leek het weer op te lichten dus straks is het weer helemaal droog.


In Enkhuizen zit Paulus Potter nog steeds op dezelfde stek en liggen de geitjes er ook nog, wonderlijk dat de “schepper” van dit soort kunst een gewone tuinder was uit Onderdijk, Jan van Velzen.

Na Enkhuizen richting Medemblik, boven op de dijk had ik de eerste ontmoeting met een mevrouw die haar hondje uitliet, het beestje liep los maar na een claxon signaal riep ze hem bij zich en bedankte me dat ik was gestopt. Op het laatste stuk nogmaals een paar viervoeters met dezelfde ervaring, na dat "geintje" van gisteren denk je er toch geregeld aan als je weer iemand ontmoet met een hond.
In de Wieringermeer was het nog steeds somber en de gladde zware klei maakt het er niet mooier op en al helemaal niet, toen het nog even een echte bui werd tot aan Middenmeer, waar ik na 92 km onder de douche kon gaan.

13 november 2017

"Pong" en toen was het over.





Maandag de 13e, die 13e heeft soms iets "onheilspellends" wordt weleens gezegd, ik heb daar nooit enige waarde aan gehecht. Het schijnt dat vrijdag de 13e wel een “foute” dag is, ook nooit iets van ondervonden in negatieve zin. Maar toch vandaag zat het niet helemaal mee en of dat nou in die speciale datum zit weet en geloof ik nou ook weer niet. Ik had wat uitgeprint voor Tiny dus had ik een mooie smoes om weer even naar de “Zuidoost” te gaan al was ik er ook maar net weg. Er stond een stevige wind en de temperatuur vond ik niet erg aantrekkelijk, waterkoud, ik weet het niet maar voor de wind naar Zuidoostbeemster ging heel voorspoedig. Bij Tiny was er weer koffie met koek en later een broodje, omkleden was eerst niet nodig dacht ik, maar toen ik wat droge kleding aan had was het wel zo prettig. Je pakt dan één en ander uit de Quest en zet later alles weer terug, maar daar ging het nou net mis dat “alles” had ik niet helemaal ingevuld en kwam daar wat “te” laat achter. Op de terugweg ging ik over Middenbeemster via de Rijperweg, netjes over het fietspad waar op een bepaald moment een klein hondje liep zonder baasje of bazinnetje. Toen het diertje dat “gele ding” aan zag komen schoot het via de berm de weg op en juist op dat moment kwam er een auto langs. “Pong” en toen zag ik rechts een mevrouw in de auto zitten met de hand van schrik voor de mond, ze is gestopt zag ik maar voor het arme beestje was geen redding meer mogelijk. Ik dacht een moment zou ik stoppen en een foto maken, nee, niet van zulke situaties en reed dus door. Pas in Graft bedacht ik dat het historische gebouw nog een keer op de foto mocht en greep naar mijn camera, helaas niet aanwezig dus die staat nog een kleine 20 km terug bij Tiny, dan maar met de telefoon een plaatje
maken, dus die 13e heeft vandaag wel iets. Het rondje liep verder zonder ander ongemakken en bracht me thuis na 92 km in goede gezondheid.

09 november 2017

Korter dan kort.


De “weekafsluiter” is maar heel kort geweest vandaag, heel simpel omdat ik wat thuiswerk had bedacht en ook omdat de berichten voor vanmiddag wat minder zijn. En als je alleen bent wat doe je dan zoal, heel gewoon net wat anderen ook doen, wassen, strijken, afstoffen, enz. enz. vooral goed voor mezelf zorgen en nu komt het, autowassen en een keer in de was zetten. En zo kwam het er niet van om een groter rondje te maken en ging ik rond kwart over 11 van huis om bij zus Margriet te kijken hoe het met haar was. Het ging goed want ze was de ramen aan het lappen, ze had geen tijd.



Op de rit naar huis via Medemblik de polder weer in en dan zie je ze allebei staan, gemaal Lely en de “Ambtenaar” twee grote bouwwerken die beide van nut zijn voor de polder en zijn bewoners, de één voor droge voeten en de andere voor energie in vorm van vele kilowatts. Iets verder langs de Medemblikkerweg werd een perceel waar de bieten net waren gerooid met zwaar materiaal de zware kleigrond gespit. Dit korte bescheiden rondje bracht me na 40 km weer thuis.

08 november 2017

Gisteren was het veel mooier.


Zo zonnig en mooi als het gisteren was, zo bewolkt en somber is het vandaag, vanmorgen wat heel lichte motregen en later wel weer droog maar min of meer mistig. Gisteren dacht ik nog, ik fiets morgen even naar Oostzaan als Tiny oppas-dag heeft maar vanmorgen werd het al wel bedenkelijk, die grijze lucht , nee ik wist het nog lang niet zeker. Maar ja, dan komt de menselijke zwakheid weer boven, “de wil is goed maar het vlees is zwak” en zo reed ik al heel snel richting Oostzaan en om kwart voor 12 zaten we aan een “bakkie”, ja toch weer even op en neer. Patricia kwam om kwart over 12 ook binnen om thuis verder te werken en Thomas was ondertussen thuis van school, een broodje en even kletsen om vervolgens de weg naar Middenmeer weer op te zoeken.





Op de weg er naar toe ging ik via de Oostzanerrijweg en dan passeer ik 10 bruggen en ophaalbruggen, allemaal niet groot maar “bulten” in de weg waarbij de tegenliggers allemaal voorrang hebben als ik in deze richting ga, dus goed opletten. Terug ben ik via het natuurgebied “Het Twiske” gegaan waar het ondanks het sombere weer altijd leuk fietsen is. In het begin een paar vissers op de plas wat me wel erg koud lijkt met dit weer zo stil te moeten zitten. Ik zag er ook een paar ezeltjes lopen en die moesten meteen op de prent, altijd leuk. De weg naar huis gaat in sneltreinvaart en als ik thuis ben geeft de teller voor vandaag 112 km aan, die ondanks koud en somber weer, heerlijk zijn verlopen.

07 november 2017

Een mooie dag en een heel kort ritje.


Zo’n zonnige dag en zo weinig gefietst, allemaal heel simpel te verklaren en ook nog een prachtige dag geweest zonder bijzonder veel kilometers. Ik was net thuis met wat boodschappen toen ik werd gebeld, broer Ben aan de lijn, “Ben je thuis of moet je nog weg” “Nee ik moet niet weg” “Dan ben ik over een half uurtje bij je voor koffie” en zo is het gekomen. Inderdaad binnen een half uur zaten we aan de koffie en hebben echt weer eens als vanouds zitten kletsen over van alles en nog wat, maar ook over het alleen zijn, wat voor Ben een zware hindernis is/was, die hij al aardig te boven weet te komen en dat doet me goed.
Tegen de middag was hij weer vertrokken en heb ik een broodje gegeten waarna ik me heb omgekleed om nog even een klein rondje te fietsen. Een stukje langs de Zuiderdijkweg en dan via Medemblik waar meelmolen “De Herder” volop draaide.







In Wervershoof kwam ik een bekende tegen die ik al jaren niet meer had gezien, Anton Sinnige, een tekenaar met een heel fijne pen. En even later in de “Koopmanspolder” passeerde ik twee wandelaars waarbij er één zei “Dag meneer Koomen” dan stop je en kijk je nog eens en ook als de zonnebril afgaat herken ik hem nog niet. Het bleek Gerrie Bruin uit Andijk te zijn een super snelle wielrenner uit het grijze verleden die samen met een andere meneer zijn rondje wandelde door dit natuurgebied aan het IJsselmeer.


Het rondje werd kort en zo ging ik via Wervershoof naar het “Egboetswater” en Twisk op naar de polder. Aan het begin stond een bord, “Weg vrij houden voor landbouwverkeer” inderdaad er werden bollen geplant en de meeuwen waren in grote getale aanwezig maar vlot doorrijden was op een bepaald moment onmogelijk, ietsje te veel bagger op het pad.
Thuis stond de dagteller op 48 km en gaf hij een totaal aan van 11.500 km en als je dan die 100.000 km erbij optelt, (de stand waarbij hij weer op 0 is begonnen), dan heeft deze fiets er al aardig wat kilometers op zitten.