17 januari 2018

Stormachtig

Rondje van 41 km

Kerk van Westerland op Wieringen

Coupure bij Den Oever


Ja ik was weer heel even op pad, het weer werd beter, tenminste het regende niet meer en dan die wind, nou ja ik zal wel zien. Ik had een route in m’n hoofd waar ik de zijwind waarschijnlijk niet zou voelen, naar Wieringen via Slootdorp dus achter de bomen en “uit de wind”, nou vergeet het maar op de open stukken was het goed opletten. Dan via Westerland naar het buitendijkse gedeelte waar ik al vaker langs ben gereden dan heb ik de wind schuin achter me en zal het niet moeilijk worden om later via Den Oever weer naar Middenmeer te gaan. De coupure op de haven van Den Oever is niet meer afgesloten hoewel het water nog vrij hoog staat. Ik had op het stuk langs “Het Wad” de Quest een tijdje de “vrijheid” gegeven maar schrok van de snelheid die steeds verder op liep, ik durfde de camera niet in te schakelen, twee handen stevig aan het stuur, het pad is niet echt vlak en hobbelt nogal maar zag op een bepaalt moment, dat zonder één trapbeweging, de teller 43 km aangaf, afremmen en later op een minder heftig stuk wel de camera inschakelen. De snelheid liep hier ook al snel omhoog maar met  afremmen hield ik hem in bedwang met een ruime 30 km en zo kwam ik met een ervaring rijker in Den Oever waar richting Middenmeer werd ingeslagen waar ik na 41 km de Quest weer binnen heb gezet.
Onderstaande link geeft een korte indruk van deze ervaring



16 januari 2018

Kleintje toe


Nog even een “kort” stukje film van het ritje van vanmorgen. Onderstaande link aanklikken en het moet lukken via Youtube.

Hagel is nog altijd striemend hard.

44 km 

Het is overal nat

Zo is het zonnig

en zo wordt het angstig donker

En toch nog "droog" thuis 1 km voor Middenmeer

Heerlijk, ik ben weer even op pad geweest, het weer werkte niet echt mee maar ik heb weer even genoten. Het was echt overwegen vanmorgen, zo van zal ik , of blijf ik binnen, gelukkig ben ik gegaan. Het was maar kort en ik heb aan den lijve weer ondervonden dat hagel nog steeds striemend hard is als je het in je gezicht krijgt, maar van de andere kant geeft het toch ook weer een heerlijk gevoel. Het ritje gaat even op en neer naar Wervershoof om bij Ben een bakkie te doen. Ik ben weer van alles en nog wat op de hoogte gebracht en na de koffie ben ik weer op huis aan gegaan via Zwaagdijk en dan over de Tuinstraat naar Oostwoud om m’n neus nog even om de hoek te steken bij Jan Geel die altijd aan het knutselen is. Ik heb wel gezien dat het overal kletsnat is, niet alleen langs de wegen en fietspaden maar op het land is het ook hopeloos nat. En dat kwam ook tot uiting met het weer op dit ritje, zo volop zon en een ander moment een regen en zelfs een hagelbui maar al met al heb ik toch weer genoten en heb ontdekt dat de conditie wel wat begint af te takelen, gewoon meer fietsen dan komt dat wel weer goed en was deze 44 km vandaag alvast een klein beginnetje. 

11 januari 2018

Een mistig ritje


Het was een klein wereldje vandaag en in eerste instantie had ik het idee dat het vandaag niets zou worden, te mistig. Eerst dan maar boodschappen doen voor de komende dagen en als ik dan langs de weg kom zie ik vanzelf wel of het mee of tegen valt om straks wel of niet te gaan. Ik kreeg het idee dat de mist al wat begon op te trekken dus tegen 11 uur had ik het andere pak aan en ben ik gestart. Het viel inderdaad mee en een H.E.M. rondje zou er wel in zitten was ik van mening, dus op naar Hoorn. De vaste route over Scharwoude waar ik voor het eerst op mijn rondje langs de dijk kom te rijden.

Door Hoorn op naar Enkhuizen, het valt op, kort na Hoorn, dat  er op het buitendijkse land zoveel water staat waar de ganzen een extra bad kunnen nemen. De mist is hier zeker niet minder langs het water en af en toe is het zelfs wat dichter heb ik het idee.
Als ik stop om een foto te maken is niet te zien waar de mist over gaat in water van het Markermeer, één grijze massa.

In Enkhuizen is het iets beter maar eenmaal buiten de “Haringstad” lijkt het weer een stuk slechter te worden m.b.t. het zicht. Tussen de leuning van de ophaalbrug zie ik de Willem Barentsz liggen een andere als de walvisvaarder van weleer.
Dan richting Medemblik in een steeds mistiger wordende omgeving en als ik eenmaal thuis ben heb ik toch weer een heerlijk ritje kunnen maken van 87 km.


09 januari 2018

Was het een griepje of zomaar iets ?


Ja daar is ie weer, inderdaad het is weer “redelijk”, nog niet echt 100 % maar ik kon het niet langer uitzweten, gevoelsmatig moest ik benen strekken en luchthappen. En hoe het morgen gaat zien we dan wel weer. De berichten geven voor morgenochtend nog wat neerslag dus het is goed geweest dat ik het vandaag heb geprobeerd. Via de Alkmaarseweg richting Obdam en bij zwager Tom even een bakkie doen en




terug via Spanbroek waar ik een paar foto’s heb gemaakt van de kerk op de hoek naast het oude “Raadhuis” en de achterkant van het z.g. “Pronhuys” met zijn talrijke dakkapellen dan via Wadway, Wognum en Zwaagdijk naar Wervershoof en even kijken bij broer Ben maar die is weer niet thuis en dan zo naar Medemblik en naar Middenmeer een bescheiden rondje van precies 60 km.
Langs de Medemblikkerweg werd op grote afstand geploegd met heel wat meeuwen er om heen dus even inzomen en afdrukken.

08 januari 2018

'Gedwongen" rust


Hij staat nog op rust, voor hoelang ? Ik weet het niet een beetje flink zweten doe ik graag in de Quest maar nu zweet ik af en toe zonder dat er aanleiding voor is. Ben vanmiddag nog even naar m’n oude werkplek gefietst om te zien of de bouw nog een beetje doorgaat maar verder ben ik niet gekomen. Zodra alles weer in orde is ga ik weer blij op pad, nu dus nog even “gedwongen” rust. Zag gisteren opvallend veel en brutale halsbandparkieten bij mijn tijdelijke verblijf in Zuidoostbeemster. 

02 januari 2018

De eerste suikerbieten van 2018 worden geoogst


Een klein “koppie” is er af, maar hij is er in elk geval wel af, na 2 weken niet echt in beweging te zijn geweest werd het echt “de hoogste tijd”. Ongelooflijk 20 december vorig jaar was mijn laatste ritje, ja wat klinkt dat hè, vorig jaar, we hebben het voortaan gewoon weer over 2018 en iedereen die het nog niet begrepen had, alsnog de beste wensen. Toen ik wakker werd regende het en dat was bijna een streep door de rekening maar al snel was dat over en kwam later de zon er zelfs even bij. De planning was, even op en neer om een paar familieleden de hand te schudden en dan weer naar huis, niets forceren zo’n eerste oefenrit. Broer Ben was de eerste, niet thuis dan naar zwager Aad en zus Ans, even een bakkie doen en wat bijpraten dan nog even op Zwaagdijk naar Margriet die er ook was en vervolgens op huis aan.

Via de “van der Deurneweg” waar de zon het bijna zomers deed aanvoelen naar Nibbixwoud waar ik “Bessie” nog even heb vastgelegd. Bessie is een kerkje dat in het begin een katholiek kerkje was, later gereformeerd en nog later cultureel centrum(pje) Via Wognum en Benningbroek kom ik al aardig dicht bij huis en via de Cultuurweg zou het vrij vlot kunnen gaan.

Helaas hier kom ik een te groot obstakel tegen maar de chauffeur was meteen genegen om de aanhanger even opzij te rijden waarna ik kon passeren en vervolgens werd de doorgang weer geblokkeerd.

Bij Middenmeer moest ik nog een keer extra goed kijken, “Is dat echt zo” vroeg ik mij af “Zijn ze nog aan het suikerbieten rooien” inderdaad de eerste suikerbieten van 2018 werden vandaag geoogst, nog nooit eerder meegemaakt dat er in januari nog bieten worden gerooid, zo zie maar weer als je onderweg bent kom je altijd wel iets of iemand tegen en zo kwam ik na 54 km weer thuis.