15 november 2018

Hij is weer 100 %


46 km

Even terug komen op het verhaal van gisteren, mijn vermoeden was juist, de trapas was echt naar de “Filistijnen” . Vanmorgen al op tijd richting Dronten om bij Velomobiel de zaak na te laten kijken en indien mogelijk direct te repareren. Alles is goed gekomen, rond half 9 was ik op De Vliet in Dronten waar Allert op de hoogte was van het mogelijk probleem.
De trapas links

De trapas rechts
De fiets van de aanhanger getild en meteen onder het “mes”, aan de ene kant was niet veel te zien aar aan de andere kant zat wat slijpsel plus een klein beetje speling in het geheel. Tijdens de eerste controle ontdekte Allert ook een paar haarscheurtjes in het voorste deel die meteen ook werden hersteld, geweldig wat een service.
Na 124.679 km gesneuveld

De stukjes lager en kogeltjes liggen er naast

Q4 in het gelid

Maar ook nog een "gewone"Quest

Allert last een haarscheurtje
En zo reed ik rond 11 uur weer richting Middenmeer waar ik na een broodje, me heb omgekleed om nog even van dit mooie weer te genieten.
Op Agriport verrijzen heel veel woningen voor buitenlandse werknemers
Tegen de tijd dat ik weer de polder in kwam met de Quest zag ik dat de bouw van wooneenheden voor buitenlandse werknemers al aardig vorm begint te krijgen aan de ingang van de polder bij het Agriport gebeuren.
Bijna thuis

Middenmeer ligt links onder het tunneltje door.
Vlak voor Middenmeer nog snel even afdrukken voor een plaatje van dicht bij huis, een blauwe lucht en heerlijk weer op deze 46 km. En wat fietst het weer geruisloos na de ervaring van een dag eerder.

14 november 2018

Foute boel ?



Prachtig weer maar toch foute boel, ten minste dat denk ik, en morgen hoor, of zie ik wel of ik het bij het juiste eind had. Omdat ik al een tijdje niet om de Noord was geweest leek het me verstandig om die kant weer eens op te gaan. Richting Wieringen en dan naar de “Korte Afsluitdijk”.

Als ik bijna de hoek om zal gaan zie ik in de verte iemand op een e-bike rijden, het lijkt mijn buurman wel en inderdaad het is Ben Hoitink al vroeg op pad voor een rondje voor de koffie. Stoppen en kletsen waarbij Ben de opmerking maakt “Ja je moet 10 km van huis om je buurman te spreken” even later gaan we ieder ons eigen pad vervolgen.
Op de “punt” van Wieringen ga ik een keer niet over de Quarantaineweg waar heel vroeger mensen met een besmettelijke ziekte werden “gedumpt” vanaf de vissersboten zodat de rest van het eiland gezond zou blijven, ik ga richting Den Helder. Via, via, kom ik op de zee promenade langs het Marsdiep, weinig golven, een rustige zee.


Door “De donkere duinen” is het enige leven wat ik zie wat paardjes en verderop nog een paar Schotse Hooglanders, tot op dat moment, het volgende beeld waar ik maar geen foto van heb gemaakt was een meneer met wat overtollig gewicht die samen met, naar ik aanneem familie, een tripje maakte op een elektrische fiets en voorover gestrand was in het zand door wat in de berm te rijden. “Te veel naast het fietspad” vroeg ik, “Inderdaad niet handig van me maar ik kom weer overeind” en de rest van de club lachte met hem mee.
Later ook nog even stoppen bij de kunstvis en dan weer verder en toen begon het, één twee drie kraakte het en piepte het terwijl ik niets voelde, stoppen onderzoeken en niets vinden, voorzichtig proberen en zowaar het leek over maar met “regelmaat” ging het niet goed voorzichtig ben ik thuis gekomen en na verder inspectie denk ik aan de trapas lagers, dus morgen naar Dronten, we zullen zien of ik na deze 85 km weer rustiger mijn ritjes kan maken want dit was wel met erg veel lawaai.           

13 november 2018

Op z'n Westfries: "Effies gauw"

80 km retourtje


Toch nog, ja inderdaad, gisteren ging ik er vanuit dat het vandaag niets zou worden maar het is goed gekomen. Vanmorgen naar een verjaardag van een schoonzus en rond 13.15 uur een heen en weer rit naar de “Zuidoost”. Toen ik vanmorgen van huis ging was het een tijdje noodweer, ’t kwam met bakken uit de “hemel” de ruitenwissers moesten een tijdje op maximaal om zich te houden maar na een minuut of 10 was het weer bijna droog, vanmiddag was het prima weer , wel een harde wind maar er moet iets zijn om over te klagen zegt men dan. Bij Tiny even een bakkie doen en dan weer de andere kant op.
6 molens staan er weer

Oostdijk het is nog droog

Oostdijk het bleef droog

En ook terug niets op de afgesloten weg
Zo wel heen als terug ben ik langs de Parallelweg gegaan, er staat nog wel een bord met de tekst “afgesloten voor doorgaand verkeer” maar de wind/energiemolens staan, en grote vrachtwagens en een hoge kraan zijn niet meer nodig dus de borden mogen dus ook weg. Op de Oostdijk zie ik af en toe nog wel wat donkere wolken maar het bleef droog op dit ritje van 80 km.

12 november 2018

Hoeveel kilometer gaat een ketting probleemloos mee.





Vandaag kwam het er niet van en waarschijnlijk morgen ook niet, vanmorgen was het weer de spelbreker, vanmiddag moest ik thuis zijn voor andere zaken en morgen zal ook niet gaan, in een grote familie heb je wat meer verjaardagen als gemiddeld. Niet getreurd gewoon doorgaan en dat werd vanmiddag een heel klein beetje onderhoud, hier en daar een beetje smeren en de remmen bijstellen, in mijn ogen belangrijke zaken. Remmen doet hij altijd prima maar als ik hem op de handrem zette op een hellende weg dan mocht hij nog weleens wat automatisch verplaatsen wat niet wenselijk is, nu is het weer vast op de plaats en is hij niet meer weg te duwen.

En dan de ketting, hoelang gaar een ketting mee in de Quest, het zal voor velen verschillend zijn als ik de geluiden soms hoor. Deze Quest, de 402, heeft ondertussen 124.515 km onder de wielen door “zien” gaan en de eerste ketting is indertijd vernieuwd na ruim 70.000 km en de huidige ketting lijkt nog niet aan vervanging toe. Wat door mij wel alle keren goed wordt bijgehouden is olie op de ketting, als ik maar half het gevoel heb dat het tijd wordt gaat een doek onder de ketting en met het olie spuitje er bovenop trek ik de ketting rond en ondertussen drupt het oliespuitje op de schakels. Het was kort vandaag een volgende keer hopelijk weer een fietsverhaaltje wat er onderweg te zien was.

08 november 2018

Binnen blijven zou stom zijn.



Met zulk mooi weer is het gewoon stom om thuis te blijven en achter de geraniums is al helemaal iets wat ik verafschuw. Dus even een ritje maken staat voor vandaag hoog in het vaandel, laat ik nog maar weer even bij zus Margriet langs gaan en dan het rondje compleet maken via Berkhout en Scharwoude langs de dijk naar Hoorn en zo weer verder naar Enkhuizen en Medemblik, in gedachten is het HEM-rondje al gemaakt. Margriet is net thuis ze was even weggeweest om weer wat gezondheid op te doen bij de medische raadgevers. Na een bak koffie met koek ben ik weer verder gegaan over Zwaagdijk, later op de Slagterlaan in Berkhout  moest ik in de remmen.

Er liepen een paar mensen die de hond uitlieten, Lida en broer Ben. “Ja “ zei Ben, “ Ik moet effen de “Duitse Herder” uitlaten”, als je twee keer hond zegt is er niets meer van het beestje over.



Na een tijdje kletsen weer verder richting Scharwoude waar ik bij de dijk linksaf ga richting Hoorn en geniet van de heerlijke zon die dit echt weer als een feestdag maakt. Door Hoorn gaat probleemloos net als later door Enkhuizen en Medemblik.
Net voor Middenmeer kom ik nog even achter een bollenplantmachine te rijden waar een auto na heel veel claxonneren nog steeds niet voorbij komt. Eenmaal binnen zie ik dat de teller is gestopt op 99 km voor vandaag.

07 november 2018

Droog heen en terug



 Voordat het zal gaan motregenen eerst nog even naar zus Margriet op Zwaagdijk. Via Medemblik maar een kort ritje.

In Onderdijk is men bezig een grote boom achter een woning vandaan te kappen en omdat er geen andere weg is , dan maar door de lucht en dat gaat ook. Margriet is niet thuis, een goed teken, dus ga ik weer verder om via een andere weg even naar zwager Aad te gaan die het gras nog maar een keer maait, Ans is niet aanwezig.



Vervolgens via het Egboetswater en Oostwoud naar mijn vaste route richting de grasdrogerij, helaas weer een afsluiting dan maar via Opperdoes naar de oversteek om te polder in te gaan waar hier en daar de typische polderbeelden in zicht komen.
In het carnavalsblad van “De Meerkoetelaars” waar ik jaren aan heb meegewerkt was er alle jaren wel de opmerking “En de boer hij ploegde voort” en zie hier hij doet het nog steeds. Het was kort maar wel weer leuk deze 48 km.

06 november 2018

Kort maar zonnig



Daar gaan we weer, een kort ritje met uitzonderlijk mooi weer in november, hoe is het allemaal mogelijk. Via Berkhout even een paar CD’s afgeven en dan door naar de “Zuidoost”. In Berkhout lijkt niemand aanwezig dus een korte stop en dan in de Zuidoost aankomen met de wetenschap dat ook hier niemand thuis zal zijn maakt de tocht wel erg heen en weer.
Op de heenweg is de omleiding niet verwacht maar zelfs hier is het fietspad afgesloten dus weer een afwijking in de geplande route. Het is niet erg want het was voor mij of over Zwaagdijk of linea recta naar Berkhout noodgedwongen dus het laatste wat niet helemaal geslaagd is geweest. Na een kleinigheid te hebben achtergelaten op Tiny’s adres ben ik via De Rijp weer richting Middenmeer gegaan.


De nieuwe fietstunnel tussen Hensbroek en Obdam


 De koeien liggen bijna allemaal om de melk goed af te leveren vanavond door veel te rusten en bij de molens van Schermerhorn hebben zich een aantal “eendenliefhebbers” verzameld voor een groepsfoto, ze treffen het met dit geweldig mooie weer. Net als de hardloper die zijn oefenrondje maakt en die zelfs als zomeratleet gekleed gaat. Vlak voor Middenmeer nog even een foto maken van dit geweldige weer en de verkleurende bladeren. Dit alles heeft 91 km opgeleverd waarbij ik echt weer heb genoten. Voor de liefhebbers hier een klein stukje van onderweg, https://youtu.be/e7rn4GSBq5E

05 november 2018

Effen een "bakkie" doen



Ik ben nog nooit eerder met zulk somber weer de dijk over gegaan, thuis kwam de zon er nog even door maar amper 10 km van huis was alles helemaal over, somber weer. Maar het kon de pret niet drukken, even op en neer om een bakkie te doen in Oudemirdum. Het was af en toe net alsof het heel licht motregende maar dat was verbeelding, de wind was ongunstig op de zijkant het reed zwaar naar mijn begrip.

Om kwart over 10 was ik bij Bianca, ze had de oppas over een hond van een kennis maar die had ze net uitgelaten dus tijd voor koffie en kletsen.
Omdat er een familie reünie op handen is lagen er een aantal fotoboeken op tafel, één heel speciale foto heb ik er uitgepikt, een fotootje van ongeveer 48 jaar geleden toen was Bianca nog een baby en wat nog wonderlijker is, ik had nog haar. Na nog een bakkie te hebben gedaan ben ik weer opgestapt, ik neem bijna dezelfde weg weer terug op een paar plaatsen rij ik ietsje anders maar thuis is het toch weer die standaard 160 km.


Op de Afsluitdijk aan de “Friesekant” wordt i.v.m. de werkzaamheden aan de Afsluitdijk een enorm parkeerterrein aangelegd en bij Den Oever is het uitkijken op het fietspad, linksom is voor de Quest een moeilijke draai maar het is gelukt.