17 juli 2018

Een wonderlijke ontmoeting



Het zal vandaag een dag worden zonder bijzonder dingen dacht ik, maar toch iets wonderlijks, een bijzonder ontmoeting.                                                                                                                                Na de grotere rit van gisteren dacht ik vandaag een mini-rondje te doen, maar ja wanneer is het mini. Voor de één bij 25 km en bij de ander wat hoger, ’t werd iets meer net als bij de slager “mag het ietsje meer zijn”.
Op en neer naar de “Zuidoost” is normaal 80 km maar vandaag bedacht ik net na Wognum dat ik wel een doosje aardbeien mee kon nemen. Om op het juiste adres te komen moest ik iets omrijden, geen probleem voor goed “spul” heb ik graag wat over en ze zijn weer geweldig deze aardbeien. Dan door naar Tiny die niet thuis was, dus ik kon mijn gang gaan, even grasmaaien voor zover er nog gras staat, ’t groeit nergens vanwege de droogte. Toen ik klaar was kwam ze net binnen, ze was even druk geweest bij zoon Remco in Purmerend. Samen een bakkie doen en later een broodje waarna ik weer richting huis ben gegaan via Middenbeemster en de Rijp.

Later via de buitenkant van Obdam om vast te stellen dat zwager Tom en zus Gerda elders bezigheden hebben en ook zie ik waarom de Obdammerdijk zo lang afgesloten is. Er komt een hele nieuwe en bredere brug wat uiteraard niet in een paar dagen geregeld is. Iets verder is een molen waar het bruggetje heel wat sneller was vernieuwd. Als ik bij de kruising kom bedenk ik dat een soft- ijsje er best in zou gaan met dit weer, dus even rechtdoor naar Opmeer.
Als ik rustig van dit lekkers zit te genieten passeert er iemand op een elektrische fiets die groet en nog eens achterom kijkt, ik kende deze meneer niet. Een paar tellen later is hij terug en vraagt, “Ben jij Pé Koomen ik lees je blog elke dag” er volgt meteen een druk gesprek. “Ik zag ‘Senior’ op je fiets staan en docht dut is ‘m echt”. “Ja je skroive nagal pittig vind ik, en deur Cees Roozendaal bin ik d’r an kommen” Het blijkt meneer Co Rood te zijn die voorheen heel vaak met Cees zijn vader rondjes fietste en nu Cees zijn moeder nog geregeld bezoekt. Zo kreeg deze dag toch nog weer een speciaal tintje met deze ontmoeting van iemand die ik onder de trouwe lezers mag rekenen begreep ik en dat alles op een rondje van 91 km.

16 juli 2018

Rondje als vanouds




Laten we het maar niet over het weer hebben want daar raak je nooit over uit gepraat, dan te koud dan te nat nu te droog nu te zonnig en ga zomaar door. Ik was op tijd wakker en om kort te gaan, ruim half 7 ging ik van huis voor een rondje over de dijken en om half 2 was ik weer thuis, niks mis mee. Op de heenreis nergens moeten stoppen voor bruggen of sluizen en ik kon overal zomaar doortrappen.
Bij de Maxima centrale even stoppen en een foto maken om die meteen even door te sturen naar Oudemirdum via de app met de vraag of daar iemand thuis zou zijn. De reactie kwam meteen, tot 10 over 11 maximaal want dan moet ik met Thimo naar Sneek voor zijn eerste autorijles, haal je dat ?
Geen probleem zelfs nog even stoppen bij Johan van Dijk de steenzetter en horen hoe het met vader Albert van Dijk gaat. En daarna door naar de Ketelbrug om deze keer via Emmeloord te gaan, de vorige rit ging ik via de dijk door Urk en dan naar Lemmer, voor de afstand is het om het even, ook nu was het 205 km en dat was het via Urk ook meen ik.
In Oudemirdum even een bakkie doen en dan weer door naar Middenmeer, toen ik op de sluis reed bij Den Oever zag ik een gele Mango staan en wat bleek, André Dronkers uit Julianadorp hield even pauze.
Volgens André hadden ze bij de visboer ook ijs, helaas dat was niet het geval maar in Middenmeer bij “Jan Patat” was er genoeg en een hele grote had ik wel verdiend vond ik op dat moment nog slecht 1 km van huis stond de teller op 204 km.

14 juli 2018

Jan Geel gaat Groen




Vandaag weer eens een keer op de “huistuinenkeukenfiets” een rondje gereden met Tiny, ruim 40 km. Op en neer naar Wervershoof via Medemblik en na koffie te hebben gedronken bij Gerrit en Marian weer naar Middenmeer. Niet in één keer de kortste weg maar deze keer via Oostwoud om even te horen hoe het met Jan Geel is gegaan na zijn bezoek aan de huisarts i.v.m. het steeds terug kerende probleem met zijn sleutelbeen. Jan moet maandag naar de specialist in het ziekenhuis om te horen wat er verder gaat gebeuren dus afwachten. Hij was echter al wel druk in de weer met zijn “nieuwe” Quest die hij donderdag heeft opgehaald in Dronten. Een super mooie carbon fiets het enige afwijkende is de kleur” Jan Geel gaat straks in Groen”

12 juli 2018

Kleintje poelier



Nog even een kort ritje voor we het weekend in gaan, vanmorgen had ik wat andere bezigheden en zo rond de middag was alles geregeld en kon ik onbezorgd nog een stukje wegtrappen. Deze keer niet ver, gewoon in de buurt blijven en onderweg zie ik wel wat het gaat worden, en als het toch uit de hand zou lopen, je weet maar nooit. Het bleef bij mijn voornemen, kort, slechts 48 km uit en thuis even op en neer naar de Obdammerdijk waar zowel Tom als Gerda aanwezig zijn. Heerlijk buiten in de tuin bijkletsen over de laatste belevenissen in de familie onder het genot van een glas frisdrank


. En daarna met hele kleine afwijking in de route weer naar Middenmeer via de poelier in Hoogwoud. Ik ben een liefhebber van alle soorten vis maar wat hier bij poelier Thaam Dam te krijgen is, je krijgt het water ervan in de mond, mmmmm wat lekker. En zo was ik weer vrij vlot thuis en kon ik één en ander in de vriezer doen om t.z.t. weer een hongerige maag te vullen.

11 juli 2018

Twee vliegen in één klap.



Wat doet een mens als hij weer even op pad wil richting Overijsel, heel simpel naar Kampen fietsen om zijn vriend van langs de weg eens op te zoeken, dus dat was de rit van vandaag. Alles gaat gesmeerd en de rit over de Houtribdijk gaat ook weer zoals het hoort te gaan.
Voorbij “Trintelhaven” even stoppen een foto maken van het beeld van het fietspad zoals het er nu bij ligt.  

In Dronten langs Velomobiel om een paar buitenbanden op te doen en dan bellen met Albert van Dijk in Kampen , zou hij thuis zijn of is hij onderweg, ja, er wordt opgenomen, Albert is thuis en ik beloof hem dat ik even bij hem op visite kom, nog feliciteren met zijn 94e verjaardag van 5 juli.

Nog een kilometer of 15 door de polder met veel goudgeel graan percelen en ik ben bij “mijn vriend van langs de weg” Albert van Dijk. De koffie is snel gezet en dan komen de verhalen uiteraard ook van zijn val met de brommer waardoor hij een hele poos moest herstellen maar nu gaat het weer vertelde hij.


Ook zijn belevenissen van de jaren tijdens de oorlog komen ter sprake, alles heeft hij direct na de bevrijding opgeschreven en later uitgetypt en ingebonden in 4 delen, dit mag nooit worden vergeten vertelde Albert.


Trots toonde hij zijn brommer die al klaar stond voor een volgende rit, “Ja” zei Albert, “Ik ben alle dagen onderweg, ik kan niet thuis zitten ik vlucht elke keer weer” De oorlog heeft veel met hem gedaan, nooit vindt hij rust, steeds wordt hij weer achtervolgd door het verleden. Na een tweede bak koffie neem ik afscheid en vertrek ik weer richting Noord-Holland, nog zo’n kleine 100 km te gaan schat ik omdat ik terug via een andere route wil gaan.

Onderweg nog even een heel klein buitje wat wel uniek is na zoveel droogte en uiteraard langs de dijk weer een bootje "spotten".
Inderdaad het is ietsje om geweest want nu ik weer thuis ben staat de teller op 196 km die het zeer zeker waard zijn geweest om iemand te bezoeken die heel langzaam minder mobiel wordt maar wat wil je als je de 94 bent gepasseerd.

10 juli 2018

Een "warrig" rondje.






 Ja dat klopt, gisteren niet gefietst, maar de dag wel nuttig besteed door goed mijn best te doen om van de tuin, ondanks de droogte, toch nog iets te maken. De heg wat bijknippen het struikje wat "kruinscheren", de oude dooie resten van wat planten opruimen en er wat anders voor in de plaats zetten en aan het eind bedenken dat het goed is geweest.

Toen ik op een bepaald moment bedacht dat ik wel koffie had verdiend en op mijn Ipad zat te “snuffelen” kwam ik een melding tegen van Adrie Visser die samen met haar vader Hendrik afgelopen weekend “La Marmotte” had gereden, in mijn tijd 174 km in de Franse alpen. Herinneringen komen dan weer boven en de “zilveren” medaille met inscriptie lag snel op tafel.
Vandaag kon ik weer een klein rondje maken door de regio, in Obdam kom ik te vaak bij een “verlaten” woning en daar vandaan naar Wervershoof deed ik dezelfde ervaring op, ook Ben was niet thuis. Er tussendoor ben ik nog bij Jan Geel aan geweest, toen ik Jan vroeg hoe het ging zei hij, “Ik ben niet optimistisch” al diverse keren schiet zijn sleutelbeen van zijn plaats waardoor er van aangroeien totaal niets terecht komt. Jan had hier al verschillende keren melding van gemaakt maar nooit werd er aandacht aan besteed, hij moest om half 12 naar de huisarts en zal dan via een verwijzing wel bij het ziekenhuis terecht komen waar mogelijk, zo dacht Jan zelf, wel een operatie zou volgen om er een plaatje in te zetten. Want als dit zo blijft kom ik nooit meer uit de Quest en de “nieuwe” is al besteld.

De ezeltjes vermeerderen zich ook regelmatig want vorig jaar liepen er hier veel minder en op diverse plaatsen werd er volop met de regeninstallatie gewerkt om toch nog iets van de gewassen te laten groeien. Tot slot nog even met een kleine omweg naar Zwaag, een paar foto’s maken en dan naar Middenmeer waar de 83 km weer onder de wielen door zijn gegleden.

05 juli 2018

Niet ver van huis

Rondje van 94 km


Het is vandaag 5 juli, voor mij toch wel een beetje een speciale dag, “mijn vriend van langs de weg” is vandaag jarig, 94 jaar is Albert van Dijk geworden en dat is best een felicitatie waard. Vanmorgen meteen maar een mail gestuurd en nu ik thuis ben zie ik dat hij er al op heeft geantwoord, een geweldige kerel die nog midden in het leven staat. Na de koffie ben ik maar in het vertrouwde pak gegaan, even uitwaaien. Ik had me voorgenomen om vandaag dicht bij huis te blijven en de familie die ik al een poos niet had gezien even op te zoeken en dat viel zwaar tegen. Ben in Wervershoof niet thuis, Aad en Ans ook in Wervershoof niet thuis, Ria in Blokker niet thuis, alleen Margriet op Zwaagdijk was er wel die had visite van een vroegere vriendin. Na Blokker heb ik eerst maar even gebeld of Tom en Gerda er wel zouden zijn, ook hier werd niet opgenomen dus dat wil zeggen, route aanpassen en vanaf Hoorn over de dijk naar Enkhuizen en Medemblik. In Enkhuizen nog een heerlijke bak kibbeling naar binnen gewerkt en dan verder op Middenmeer af. Een lekker rondje van 94 km waar ik een paar foto’s van heb gemaakt.
Jonge meerkoet 

Alle zeilen bijzetten

Dit is/was een meertje voor ganzen enz. helaas door de droogte
geen uitgebreid zwemwater meer.

Soms even wachten voor deze ophaalbrug

Medemblik tegen de rand van de polder.

Rode kool

Bloeiend onkruid

Bloeiend zijn ze heel mooi

Uitgebloeid maar nu de pest voor elke landbouwer 

In bloei is deze plant top.

Jeff Kerckhoffs mijn overbuurman gaat ook even op de pedalen