Ze kreeg me niet te pakken.

 

91 km

Maandag, wasdag, ja zo ging dat vroeger nou bij mij is het vandaag ook zo, maar ik was op tijd dus de was hangt en ik kan rustig een tijdje de fiets gaan uitproberen. Hij fietst nog net zo prettig als vorige keer dat voel ik na de eerste paar meters al. Het ligt in de bedoeling om vandaag weer een keer langs zwager Piet en mijn oudste zus Joop te gaan dat is al een hele tijd geleden dat ik daar ben geweest, dus richting Wervershoof. Inderdaad de garage/schuur staat open één auto is er weg de tweede staat wat meer naar achter en ook de deur van de aanbouw staat open en toch is de achterdeur vast, niet thuis dus. Nou dan een ander keer maar beter, dan ga ik nu meteen maar verder voor het HEM-rondje in omgekeerde volgorde.

Het is rustig op de dijk, af en toe een fietser en verder een nevelige blik over het water naar een enkele boot die er is te zien.

Als ik Hoorn nader zie ik een oude jeep langs de dijk staan, het baasje zoekt verkoeling in het water en ik stop om even een paar foto’s te maken van “Eva” dit met reddings-materiaal uitgeruste voertuig. Zijn baasje gaf vanuit het water zijn goedkeuring aan mijn doen en laten. Via de voor mij bekende route ga ik toch nog weer langs de “Lekermeer”  ondanks alle borden die aangeven dat die richting afgesloten is.

Ze zijn er nog in grote getalen, aardbeien. Een mevrouw die voor mij was, vertelde nog dat een paar uur geleden er nog niets was, maar nu gelukkig weer genoeg zo te zien.

Bij Middenmeer ging het voor de zoveelste keer weer bijna mis op nog geen 500 meter van huis komt er een mevrouw de uitrit bij haar huis langs de Wilgenlaan zo de weg oprijden en gelukkig zijn de remmen goed en lukte het haar niet om mij te pakken te nemen, haar man zag het gebeuren en ik heb hem maar gezegd dat hij vanavond pas op haar mocht gaan mopperen en dat alles na 91 km.

Afzakkertje van de "fietsweek"

 

De maand juli is ondertussen ook alweer voor een kwart verstreken en de zomer sukkelt zo langzaam voorbij, hoewel een dag zoals vandaag is echt zomer te noemen, volop zon weinig wind en veel blije mensen onderweg. Het verbaast me keer op keer dat er mensen naar me zwaaien of op de claxon drukken als ze mij passeren, soms zie ik een bekende maar vaak heb ik geen idee wie er zo enthousiast was.

Omdat ik niet met de auto langs de aardbeien verkoper kan ben ik vandaag nog maar even met de fiets die kant opgegaan. Ik moest wel wat hindernissen overwinnen en de moeilijkste was de verkeersregelaar die nogal kort van begrip leek. Alleen de weg oversteken als ik aardbeien heb en dan via de Grootweg verder leek hij wel niet te begrijpen, het is allemaal goed gekomen en hij lag me verder geen strobreed in de weg.

Iets verder zaten een paar zwanen en het leek wel alsof ze poseerden voor de foto.

Bij Tiny wordt de tuin elke dag mooier en als je dan zo’n hortensiastruik ziet, dat zegt alles.

Na de koffie en de lunch ben ik weer richting huis gegaan met een kleine omweg via Oost en West-Graftdijk richting Alkmaar en Obdam waar geen familie aanwezig was en ook nog even langs kippen Dam voor wat lekkers van de poelier.

Bij controle van de dagteller is er weer 100 km bijgeteld met dit ritje en heb ik met deze fiets ondertussen alweer 21.206 km “weg getrapt” en met plezier.

Even om een bakkie naar Oudemirdum

 

Retourtje van 252 km 

Vandaag een kort verhaal over een wat langere rit, gisteravond bedacht ik dat het de hoogste tijd werd om weer een keer naar Oudemirdum te gaan. Het is altijd een heel gedoe als ik met de speciale vervoersmethode over de Afsluitdijk wil, 2 dagen van te voren bellen, dat lukt dus niet, dan de vraag of ze met de juiste bus gaan, de laatste keer bleek met kunst en vliegwerk de Quest er eigenlijk niet in te passen. De andere manier is onderlangs gaan zowel heen als terug maar dat is dan wel 250 km. Eerst even bellen, Bianca is thuis en ik kan blijven slapen als ik dat wil, vanmorgen de keus gemaakt om via dezelfde route weer naar huis te gaan en dat is allemaal gelukt.

Heel veel bomen met een "onderscheiding"

Het gemaal bij Lemmer

Het einde van deze dijk

Het begin van de dijk naar Lelystad

Toen ik bij Bianca aankwam en de fiets net achter het huis had geparkeerd verscheen er een meneer op een super mooie sportfiets met v-snaar aandrijving en zijn eerste vraag was “Jij bent toch de vader van Bianca” inderdaad en zo kwam het gesprek opgang.

Jouke Haarsma enz.

Een super aandrijving

Hij bleek Jouke Haarsma te zijn afkomstig uit Bakhuizen, jaren in Rotterdam gewoond en gewerkt en nu weer terug zijn geboortegrond in Bakhuizen. Ze hadden jaren geleden als proef 2 of 3 winters in het zomerhuisje gezeten en waren goeie kennissen gebleven en zodoende had hij van Bianca wel gehoord over haar vader en de Quest en nu zag hij me gaan en kwam meteen achter mij aan het erf op om de fiets eens van dichtbij te bekijken. Zijn fiets was overigens ook van super kaliber met een v-snaar aangedreven i.p.v. de ketting, echt apart.

Allemaal onderdelen voor windmolens

Na de Ketelbrug richting Lelystad

Heerlijk zeilen

Onder de Ketelbrug

Vanaf Urk richting Ketelbrug

De Ketelbrug geeft iets oponthoud

Bij Medemblik krijgt de brug een nieuw dek

Na koffie en koek en later een aantal boterhammen ben ik weer opgestapt voor de laatste 125 km naar Middenmeer, onderweg hier en daar nog een foto maken en op tijd weer thuis mezelf verwennen met een bak cappuccino en dat alles na 252 km die best de moeite waard zijn geweest.

Veranderlijk weer.

 

Wat  een verschil als ik het weer van vanmorgen vergelijk met het weer van vanmiddag, toen redelijk zonnig en bijna windstil en vanmiddag zwaar bewolkt en een stormachtige wind schuin van achter. Ik ben niet ver geweest alleen even op en neer naar de  “Zuidoost” aardbeien brengen bij Tiny.

Als ik op de Flevoweg fiets zie ik een prachtige lucht, rechts helder blauw en links de wegdrijvende donkere wolken, het wordt een zonnige dag als ik dat zo bekijk. Op dit tijdstip zijn er volop aardbeien dus 2 doosjes voor € 5,- en zo vers en groot is niet te versmaden.

Via de “Rijndijk” kom ik op de T-splitsing uit voor de Grootweg, na de aankoop, 20 meter lopen en alle leed is geleden, “vol gas” naar de Beemster.

Als je de ene wegafsluiting heb gehad wordt de volgende alweer aangekondigd bij “De Hulk”, we zullen wel zien hoe ik daar t.z.t. langs kan. Tiny is niet aanwezig maar komt even later, ondertussen kan ik het gras nog wel even maaien, dat knapt altijd op. Zo rond 2 uur ga ik weer richting het Noorden en merk dat de wind nu behoorlijk blaast, uitkijken langs de weg en niet te veel sloten als ik zijwind heb.

Via De Lage Hoek kom ik langs ‘”De Zeikerds” waarbij er twee zijn gaan liggen en het blijken echte volhouders te zijn, ze stoppen niet met hun taak en blijven “zeiken”. Langs de Langereis volg ik het water maar de wind zit hier helemaal achter mij dus geen problemen.

Even stoppen voor een paar foto’s o.a. waterlelies en de schuur bij de manege die zonder sloopvergunning steeds kleiner wordt. Als de Quest eenmaal weer binnen staat blijkt hij 82 km onder de wielen door te hebben gehad voor deze rit.

Blijf goed opletten, je bent zo de klos.

86 km

 

Ja daar is ie weer, het zit deze zomer net erg mee, wel aldoor in beweging maar vaak zonder Quest. Ja dat heb je met een grote familie van 4 kanten, verjaardagen en jubileums zijn vaak aan de orde van de dag vooral als er al een vrij groot aantal familieleden  6, 7 en aan het eind van het jaar 14 familieleden ook al 8 kruisjes tellen, mogelijk door het gezonde platteland. Het weer is goed en daar maak ik gebruik van even op en neer naar Tiny, iets brengen en meteen langs het aardbeien verkooppunt.

Achteruit "Flintstonen"

Als ik in Lambertschaag rij staat er een vrachtwagen met aanhanger aan de linkerkant van de weg stil, geen richtingaanwijzer of tekenen dat hij zou gaan rijden dus rechts passeren dacht ik. En dan is het bijna raak, als ik er naast rijd komt hij in beweging en gaat rechtsaf, volop in de remmen en achteruit “Flintstonen” om niet in de prak gereden te worden, ook ik maak fouten in het verkeer maar kijk ook goed uit wat anderen doen want voor je het weet is het je laatste rit.

Nijlgans

Hoefblad zat .....

Van de schrik bekomen ga ik weer verder, helaas op dit moment geen aardbeien, wel een opgebroken weg, dus zonder mijn goeie voornemens verder naar de “Zuidoost” waar ik van Tiny hoor dat haar broer Frans met zijn zoon Joost en een vriend net 5 minuten weg zijn, alle drie met de racefiets.

Rechtuit naar de aardbeien ....

.... en er zijn er ....

..... genoeg op dit moment.

Na koffie met koek ben ik weer terug gegaan naar Middenmeer maar heb eerst de aardbeien verkoper gebeld en gevraagd of hun verkooppunt verplaatst was, “Nee hoor we zijn er nog alleen zijn we wat moeilijker bereikbaar doordat ze aan de weg werken maar met de fiets lukt het altijd”.

Langs de "Rijndijk"

Molen "De vier winden" van 1891

De terugrit staat dus vast, weer langs dezelfde weg om m’n slag te slaan wat nu wel is gelukt. Op dit punt 50 meter naar links het fietspad de “Rijndijk” op.

Het ziet weer verzorgd 

Verder door dit prachtig landelijk weggetje op naar huis waar ik na 86 km aankom om meteen even het gras te maaien.