Begin van nieuw leven onderweg.

93 km

Waar zal hij mij vandaag brengen ? 

Wat is het warm heb ik vandaag al verschillende keren gehoord en “Is het niet warm in zo’n gele koker”. Ik moet dan alle keren ontkennen dat het warm is, door de rijwind blijft het heerlijk en heb je met de warmte helemaal geen problemen. Het ritje van vandaag is maar heel kort, alleen even op en neer naar Tiny in de “Zuidoost”, normaal een retourtje van 80 km maar aangezien ik meestal een omweg zoek wordt het wel eens ietsje langer.

Het kalf komt er aan

De kerk van Schermerhorn

Zo ook vandaag en toch wilde ik de eerste kilometer of 7 a 8 dezelfde route volgen omdat ik op de heenweg het begin van een geboorte van een kalf zag en was benieuwd of deze ondertussen al op deze wereld stond, soms kan dit uren duren. Mogelijk liep het kalfje al ergens ik zag moeder en kind tenminste niet. Daarna ben ik afgeslagen om toch een andere route te volgen als heen.  Een beetje kris kras door de landen om na 93 km weer thuis aan te komen.

Het zat niet mee om in Friesland te komen

126 km

“Op een mooie zomerdag ……… “ enz. ja zo is het wel vandaag, een echte mooie zomerdag en weer kon een geplande rit niet doorgaan. Het lag in de bedoeling om vandaag met de boot van Enkhuizen naar Stavoren te varen en dan via Oudemirdum onderlangs over Lelystad en Enkhuizen weer naar huis te fietsen.

Geen keuze meer

Eerst uitzoeken hoe laat of vroeg de eerste boot gaat vanaf Enkhuizen en vervolgens digitaal een ticket regelen. En toen kwam de “dreun” geen kaartje te krijgen op woensdagmorgen alles “uitverkocht” dat had ik nooit verwacht, dus die rit gaat niet door. Wil je over de Afsluitdijk naar Friesland dan moet je 2 dagen van te voren vervoer regelen via “Loket Afsluitdijk” en ik dacht als alternatief even met de boot dat kan altijd, niet dus, ook al ver vooruit regelen. Het wordt hoogste tijd dat de Afsluitdijk fietsers weer toelaat op het fietspad. Dan zoek je een andere route binnen de provincie grens en dat is ook weer gelukt. Eerst even via Oostzaan om te kijken wat ik voor materiaal nodig heb voor een klein klusje en dan door naar Zaandijk om bij Jaap en Diny van der Jagt langs te gaan, een goeie kennis van de Middelbare Handels Avondschool uit ongeveer 1957, een mooie tijd geleden dus.

Niemand thuis

Zaanse Schans

Zaanse Schans

Zaanse Schans

Dit blijft een prachtige adelaar

van de Zeepziederij

Hij in dekking

Zij ook in dekking

En weer liep het anders wat overigens geen probleem was, in Oostzaan een paar banden plakken en een zadel op de juiste manier vastzetten en dan door naar het geplande adres en hier was niemand aanwezig dus omkeren, foto maken en via de Zaanse Schans naar Middenmeer wat voor vandaag 126 km opleverde

Gewoon een "stukkie" fietsen

Een heel verschil met gisteren, geen regenwolkje te zien, laat staan dat er regen viel het was alles zon wat de klok sloeg.

Ik had Tiny beloofd dat ik voor wat aardbeien zou zorgen dus een op en neer-tje naar de “Zuidoost” is meteen geregeld. Ik wist dat ze op dit moment even niet thuis zou zijn dus de aardbeien op het aanrecht gezet een bakkie cappuccino voor mezelf gemaakt en de klus geklaard.

Daarna via Purmerend langs het Noordhollands kanaal, aan de rechterkant zie je veel vee en links is het kanaal. In één van de bochten uit veiligheid voor mezelf en anderen stoppen en voorzichtig het schichtige paard dichterbij laten komen, het meisje bedankte me diverse keren en zei ook nog toen het beest begon te springen, “Als hij maar niet in het water terecht komt” het ging allemaal goed en iedereen was weer opgelucht en zij vooral.

Iets verder zag ik iets wits in het grasland staan en kon niet onderscheiden of het nou een zwaan was of een zilverreiger, flink inzoomen en nu zie ik dat het een zilverreiger was die toilet aan het maken was op één poot. Bij Spijkerboor passeerde een echtpaar, beiden in een kano richting Wormerland via het water.

Ik heb mijn route een beetje aangepast en zag in de Heerhugowaard dat de zonnebloemen niet alleen in Frankrijk bloeien en zo kwam ik bij zus Gerda aan de Obdammerdijk waar koffie en koek meteen tevoorschijn werden “getoverd”. Bij kletsen en weer de laatste etappe “volmaken” naar Middenmeer wat een totaal score bracht van 109 km.

Van zon naar douchen onderweg

En we gaan weer gewoon verder hoewel de berichten voor vandaag niet zo geweldig zijn lijkt het allemaal erg mee te vallen. Eerst een paar boodschappen doen en na wat huiswerk, een bakkie doen en omkleden. Af en toe de zon erbij, het komt helemaal goed.

Bij het verlaten van de polder zag ik iets wat bij mij wat vreemd overkomt, zo te zien een hele berg tarwe op een hoop buiten gestort. Zoiets ken ik wel uit het verleden als de opslag binnen vol was dan moest je wel eens iets bedenken maar dat kan nu nog niet aan de orde zijn, of het is nog oude oogst die i.v.m. onderhoud alvast naar buiten is gebracht, ik weet het niet.

Ik toer lekker door en kom steeds dichter bij Callantsoog waar de bloemen nog steeds volop in bloei staan, een prachtig gezicht.

Door Callantsoog richting Den Helder is het vrij druk op het fietspad met vakantiegangers, de lucht begint ondertussen erg bedenkelijke kleuren te presenteren, zal dit wel goed blijven gaan? Ik was niet van plan om terug te keren dus we zien wel wat het gaat worden. Nou, ik weet het inmiddels, door de “Donkere Duinen” begon het licht te spatten maar na enkele honderden meters voor de “zeepromenade” ging de “hemelsluis” open. Gelukkig had ik de kap er al op gezet en zat ik droog, hoewel, als het zo hard gaat komt er overal wel water door. Bij de TESO-boot was het erg druk en stapvoets gingen de auto over de weg en ik moest stoppen omdat de fiets begon te “zwabberen” achter lek en dan een band vervangen in de stromende regen is weer een nieuwe uitdaging, het is allemaal gelukt en mijn regenjasje kon weer in de fiets voor ik verder ben gegaan.

De regen is ondertussen bijna verleden tijd en alles lijkt weer als vanouds te worden, heerlijk verder fietsen om nog even een bedenkelijk plaatje te schieten bij het begin van de “Korte Afsluitdijk” het zal toch niet nog een keer zo te keer gaan. Het bleef droog en na 73 km kon ik thuis één en ander droog maken en de band gaan plakken en toch heb ik weer genoten.

Tweehonderdduizend

Tweehonderdduizend kilometer

Hoe zal ik dit op een nette manier kenbaar maken, voor mij een magische mijlpaal 200.000 km fietsen met een Quest. Ik begon ooit op 26 november in 2005 enkele maanden na mijn 65ste verjaardag met Quest 136 die “sneuvelde” in De Rijp na 54.342 km door een aanrijding. Met veel geluk reed ik na ruim een week weer met een nieuwe Quest de 402 die het geweldig heeft gedaan, ingeleverd met een stand van 137.147 km op de teller rond begin december vorig jaar. Lang getwijfeld, zal ik nog een keer een nieuwe bestellen, maar als je dan nuchter nadenkt heb ook ik geen oneindig leven, op 28-08-1940 zag ik het levenslicht dus nog een paar weken dan staan er 8 kruisjes. Nu stond er op de site van Velomobiel in Dronten een 2e hands met een goede staat van dienst en op de teller stond toen 17.139 km en zo ging ik op 10 december 2019 verder  met de Quest 687 opgesierd met een reflecterende Gekko. De kilometerstand is nu 25.673 km, als ik dan de beginstand er af ga trekken blijft er 8.534 km over die ik erbij heb gereden. Het is ondertussen wel een getallen brei geworden maar alles met elkaar komt het neer op 200.023 km en dan te bedenken dat ik nooit had verwacht om ooit de 100.000 km vol te maken met een Quest en nu zelfs over de 200.000 km en dat allemaal amper 4 weken voor mijn 80ste verjaardag en zoals in de “kop” van mijn blog staat geen kilometer met tegenzin en laat je nooit weerhouden dat leeftijd een beperking is.

Meer dan 50 jaar komen de dames van B&O samen

142 km

Dit is weer echt zomerweer, zon en een beetje wind, goed voor snel verbranden of bruin worden net wat je voorkeur heeft. Ik houd het gewoon bij een rondje fietsen hoewel dat vandaag bijna uit de hand dreigde te lopen.

B&O dames

Eerste even naar de “Zuidoost” waar Tiny vandaag oud -collega’s op visite zou krijgen, ja hoelang moet je dan terug gaan, ik weet het niet maar in ieder geval meer dan 50 jaar geleden zaten deze dames samen op kantoor van veiling B&O ( Bangert en Omstreken) in Zwaag en nog steeds nauw contact door elk jaar bij één van de vier een gast-dag te organiseren. Een bakkie doen met gebak en dan weer verder en op dat moment is alles nog mogelijk, ga ik links of rechts, het werd links en die route ging naar Purmerend en nog een "stukkie" verder.

Niet scherp zonnig

Het "Paard"

Te druk om langs die kant terug te gaan

Op het erf staat een klein "Paardje"

Nog één bocht en ik ben weer op de "vaste" wal.

Marken vanaf Monnickendam gezien

Bij Durgerdam ging ik weer richting het noorden langs de dijk en als extra uitstapje nog even naar “Het Paard” op Marken, het was me te druk om over de buitenkant weer terug te gaan dus hetzelfde pad binnendoor naar Monnickendam en door Volendam over de Dijk waar het enorm druk was om verder “omhoog” te gaan naar Middenmeer waar ik na 142 km weer een voldaan gevoel had.      

Even rondje om

Nog maar weer een rondje over de voor mij bekendste dijk, Hoorn-Enkhuizen-Medemblik. Er staat een stevige wind maar dat komt allemaal wel goed.

De berm is hier al mooi versierd met prachtige bloemen.

Ik probeer het rondje ietsje op te rekken door een aangepaste route te nemen waar ik op een bepaald moment heel veel meeuwen op het land zag, geen wonder, achter het kilverbord om het land vlak te maken, komen genoeg wormen boven dus begrijpelijk een gratis maaltijd. Dan kom ik ook langs het stalletje waar ik met een bepaalde regelmaat aardbeien koop, “heerlijk vers zo van de plant naar de klant” en dat voor een superprijsje.

Al toerende kom ik bij Hoorn en ga verder de dijk op naar Enkhuizen. Bij Schellinkhout is het druk met de surfers en iets verder komt er een motor naast mij rijden. “Hoi Pé” stoppen en ik herkende hem niet  tot hij zei “Meestal zit ik in de kano” het was gelijk duidelijk, Ed de Boer de “kano-man” uit Bovenkarspel, hij liet z’n brommer uit zoals hij dat vertelde, de BMW met een historisch geboortejaar. Even bijkletsen en van elkaar horen dat we ons allebei goed voelen m.b.t. onze gezondheid en dat we in beweging moeten blijven, Ed ging vanmiddag met de kano in de weer op de golven van het Markermeer.

Weer verder om bij de lichtopstand even een foto te maken met de gedachte aan Klaske van den Hoek. Door Enkhuizen een bootje meepikken op het IJsselmeer en in

Medemblik wachten voor de stoomtram die van Hoorn naar Medemblik gaat met vakantiegangers als passagiers. Als ik de polder in draai staan er heel wat schapen die ook niet weten wat ze van dat gele ding moeten denken. Langs de Flevoweg zie ik Jan aan komen lopen dat was de laatste stop voor ik thuis ben waar er weer 100 km bijgeschreven kunnen worden.