Een lang weekend in de natuur.

 

Daar is ie dan weer, een aantal dagen van huis geweest en de mooiste dag was naar mijn smaak gisteren met een prachtige wandeling op en over de Posbank, een schitterend natuur gebied met enorm veel wandelpaden in de vrije natuur die nogal flink op en neer gaan. Dus vandaag had ik het voornemen om een rondje te fietsen, helaas de weergoden waren mijn niet zo goed gezind, meteen al regen bij het ontwaken en dat bleef zo. Dus dan maar wat boodschappen doen en hopen op betere tijden, inderdaad die kwamen. Het was rond half 12 droog en ik was er klaar voor, even een broodje enz. enz. en toen was het zover. Ik had in m’n hoofd om even naar de “ Zuidooost” te fietsen en bij Tiny, de fietsen die wij hadden gebruikt tijdens ons weekend in Beekbergen, vlakbij de Posbank . Gisteren was het droog maar de dagen ervoor zou zwemles best passen in onze bezigheden. Dus zodoende dat ik de beide fietsen vandaag even ging schoonspuiten van al het zand wat we mee hadden genomen.

De eerste foto die ik heb genomen heb was toen Nel Kok-Rinkel (familiebanden)  mij naam noemde en even later  stopte ik voor zij links en ik recht zou gaan. In korte broek en de zonnebril was ze volledig in “sporttenue” om te fietsen en dat doet ze heel veel.

Bij Tiny even de spuit op de wielen en ze zijn weer herkenbaar ze liepen zelfs aan van het zand wat overal zat door de vele natte paden met veel zand die we hadden gefietst in de voorgaand dagen. En dan kom je onderweg weer mensen tegen die met onderhoud van weg en waterwegen druk werk hebben en helemaal geen aandacht voor dit speciale koeien ras wat steeds meer voorkomt in Nederland.

Als ik bijna thuis ben blijft een fazanten hen verdacht lang staan op het fietspad en inderdaad er “schoten” een paar pullen dwars over toen ik lang genoeg stil bleef staan. En zo kwam ik weer thuis na 85 enorme winderige kilometers, maar het was weer heerlijk.

Ik was de weg kwijt.

 

Ik dacht dat ik zo goed als alle wegen in N.H. boven de grens Alkmaar naar het noorden wel zo’n beetje allemaal heb gehad, vandaag bleek dat ik hopeloos verdwaald was in Petten. Ik zou even een klein rondje doen en dat werd het ook maar over slecht begaanbaar terrein en een voor mij onbekende omgeving was dat nog een hele klus.

Uiteindelijk was ik eruit en zag enkele toeristen tussen de onverwachte spuiters op een pleintje elkaar vermaken. Maar helaas de diverse omleidingen brachten me vandaag ook weer wat verder van huis dan de bedoeling was.

De afgesloten vlotbrug was aanleiding om nog weer verder van mijn route af te wijken. Enige maanden geleden ging een vrachtwagen met te zware vracht over de vlotbrug en nu zitten de overige weggebruikers met de ellende want hij was goed naar de “knoppen”.

Vervolgens bij Schoorldam even geduld hebben om tenslotte na enkele kilometers de Wieringermeer waar in te gaan waar ik nog een liefhebber in een ligfiets tegen kwam, even kletsen en weer verder en thuis is alles weer over na ik meen 69 km.

Hier onder mijn dwaaltocht. https://youtu.be/DMHbWvpLrrk?feature=shared

Een blauwe reiger was de "winnaar" vandaag

 

Vandaag even kort, ik heb vanmiddag nog iets anders te doen, een minder blije bezigheid. Maar goed ik ben weer thuis en onderweg eigenlijk weinig foto’s gemaakt, vooral omdat dit het standaard rondje was Hoorn-Enkhuizen-Medemblik. Er staat wel een meer dan stevige wind uit het zuidwesten maar daar is doorheen te komen. Hoorn is snel weer achter me,

nog even een foto van de Oosterpoort en dan de dijk op.

Bij Schellinkhout zijn weer een aantal mensen aan het surfen en daar is wind genoeg voor. En dan in Enkhuizen zag ik weer iets heel abnormaals, ik zeg vaak, onderweg beleef ik altijd wel wat en dit is heel uitzonderlijk. Zelf heb ik zoiets al eens eerder mee gemaakt bij de slotgracht om kasteel Radboud, toen was een jonge gans voor zover ik kon,

zien het slachtoffer en vandaag was het ?????? ik weet het niet zeg het maar. Maar hij had alle moeite om zijn slachtoffer naar binnen te krijgen, de foto’s tonen alles. Het was in mijn ogen kort omdat ik nog iets anders heb vanmiddag maar toch wel weer 90 km genieten.

Via Opperdoezerronden.

 

Vanmorgen had ik een “opdracht” van een goeie kennis ,”Pé kan jij zorgen voor wat “Opperdoesserronden””, een buitengewoon smakelijke vroege aardappel die alleen in een straal van, ik meen 10 km, in Opperdoes mag worden geteeld.

Wilgenpluis

Dus op pad bij mij vandaag een kleine 10 km, langs het fietspad waar heel veel pluisjes lagen van de wilgenbomen, het eerste bord waar ze te koop worden aangeboden gestopt en er was voorraad, “Hoeveel wil je hebben”’ dat hangt van de prijs af ,-  € 5,- per kilo en dan schrik je wel even, nee dan maar even afwachten. Het volgende adres en daar vroeg de man € 4,- per kilo daar heb ik wat meegenomen en ging weer blij onderweg. De aardappeltjes afgeleverd en daarna even bij Tiny om een bakkie. En later weer op huis aan. En net als altijd terug via een “omweg”, Middenbeemster, De Rijp, Graft, Noordeinde, Schermerhorn, 

en ga zomaar door.

En als je het weet kom je langs plaatsen waar de grutto veelvuldig voor komt en waar het selecteren van de aardappelen deels geautomatiseerd is .

Kort voor Middenmeer kwam ik nog een bekende tegen, even stoppen en kletsen waarna André en ik onze weg weer vervolgen.

Als de teller is gestopt staat er 102 km op de dagteller en was het weer mooi, ik ben een gelukkig mens.

Jammer de echte aardbeien oogst moet nog beginnen

 

Ik had heel goede plannen voor vandaag tenminste als het weer redelijk is en dat was het. Wel een strakke wind maar het was droog en dat zou het blijven. Gisteren de eerste aardbeien opgedaan dus even een paar doosjes naar Tiny brengen. Aangekomen  op de Lekermeer stond er niets, zelfs de kar was niet te zien, de auto stond niet bij de kassen langs de Rijndijk maar wel thuis in de schuur zag ik. Dus vandaag geen aardbeien.

Ik had zelf het idee dat de eerste pluk waarvan ik gisteren heb geproefd, dat die de eerste overrijpe aardbeien zijn geweest want na 20 km in de Quest was er heel wat beurs getrild. Nou dan maar verder, maar toen zag ik de lucht strak grijs en wit van het water in de verte, ik wist dat daar een boerderij moest staan maar de bui gaf zoveel water dat ik ben omgekeerd, liever wat zicht en in de regen is dat flink beperkt vooral als het zo hard gaat.

Dan maar even naar zus Gerda in Obdam via de Rijndijk, een mooi slingerend fietspad (langs de aardbeien kassen) op naar Obdam.Aan het einde rechtsaf  waar iemand, die voor mij reed en waar meteen de schapen op reageerden een extra hapje werd door de man rond gestrooid ook bij het tweede koppel, bij het zien van de man renden de schaapjes al naar de dam voor deze traktatie. 

Helaas geen mens aanwezig dus weer onverrichter zake op huis aan. Later hoorde ik waar de familie was en daar kom ik heel veel later nog wel een keer op terug.De koeien van de familie Klaver lopen in grote getalen vrij uit en de waterlelies beginnen ook al te bloeien. Zodoende was het tochtje van vandaag maar 50 km die erg winderig waren maar wel droog.

Het voelt als buurtverkeer.

 

En we gaan weer vrolijk verder, vandaag is het nog droog en de komende dagen is dat zeer twijfelachtig, maar we wachten af. Net toen ik aan het bedenken was welke kant ik op zou gaan kwam er een reactie van mijn zoon uit Alkmaar. 

Op dit zelfde plein stond op een keer de vW bus van hetzelfde vrachtbedrijf waarmee opa van Wieren zakken naar de telers bracht voor het aardappelen sorteren. De sleutel stond er nog in en plots zag de wagen, die nog in de versnelling stond, schokkend vooruit gaan richting de muur, gelukkig kon ik zoon Gerard nog optijd eruit halen en bleef alles heel, hij was nog erg jong maar al wel heel ondernemend. Naar aanleiding van een foto over een vrachtwagen van de firma van Wieren waarbij ik nog een opmerking had geplaatst reageerde hij om z’n onschuld nog eens aan te tonen, hij was toen ook nog maar 5 of 6 jaar.  Hij wist hier niets van. Dus op naar Alkmaar omdat hij vandaag thuis werkte kon een bakkie er tussendoor wel even. We hebben uiteraard gezellig zitten kletsen en als ik weer verder ga neem ik de richting verder door Sint Pancras en vervolgens enz. enz.

Op de heenreis moest ik al meteen weer omrijden en heb me weer geërgerd aan het zoveelste gele bord.

Langs de Noordervaart staan heel veel Margrieten in bloei en dan moet ik wel even stoppen om dat vast te leggen.

Al dwalende kom ik op de Lekermeer en waarachtig ze zijn er weer, de lekkerste aarbeien, 2 dozen meegenomen voor € 6,- en heerlijk van smaak dat zonder suiker toe te voegen.

Dat de koeien weer buiten lopen is op veel plaatsen merkbaar de wei is soms overbevolkt.

Net voor Benningbroek staat een veld met pioenrozen in het begin van de volle bloei maar het is nu al een mooi gezicht. Als ik Middenmeer weer ben binnen gereden staat de teller voor deze rit op 84 km.

Dicht bij huis blijven.

 

44 km

Alles staat klaar voor bemesting
met vloeibaar mest.

De laatste fietsdag van deze week is weer verleden tijd en dat is omgezet in een buurtritje. Even op en neer naar Wervershoof naar zwager Pieten mijn oudste zus Joop. En horen of zij ook op de hoogte zijn van de consternatie die gisteren werd veroorzaakt door zwager Tom. Gerda had diverse berichten als app door gestuurd op de familie app maar daar willen Piet en Joop niet van horen, allemaal veel te moeilijk zei Piet. Hij was alleen en was bezig de heg te snoeien toen ik het pad opreed. Een mooie gelegenheid om even te pauzeren en een koppie te doen en zo zorgde Piet voor koffie met koek. We hebben gezellig zitten kletsen waarbij Piet aangaf dat hij op de hoogte was via de mail maar dat hij ook steeds meer begint te vergeten dus geen gedoe met appjes enz.

Samenscholing ?

En een vluchtweg.

Richting Oostwoud

Het   stoomtreintje naar Medemblik

In de verte zie ik het stoomtreintje weer  gaan richting Medemblik. Als ik weer opstap na het tweede bakkie ga ik ook nog even naar Aad en Ans die niet thuis zijn dus weer verder richting een flink koppel ganzen.

Onbekende paal

Voorafgegaan door twee anderen.

Zoals gewoonlijk ga ik naar huis via een andere weg als heen en zie weer verschillende dingen die de moeite waard zijn om vast te leggen. Zo staan er langs de Cultuurweg een aantal palen waarvan ik de kennis niet heb waarvoor die zijn, ze staan wel erg dicht bij het grote project van Microsoft maar  of het daarmee te maken heeft weet ik niet. Bij thuiskomst staat er 44 km op de dagteller, niet veel maar wel leuk.