Een heerlijk zondags toertje

 

127 km

Als je denk dat thuis zitten in je ééntje de toekomst is dan is het de hoogste tijd om je bewust in een andere richting te sturen. Af en toe heb ik dat en gelukkig kan ik me steeds meer en gemakkelijker in je goeie richting verplaatsen dus ook vandaag. Al op tijd een ander “pak” aan en gaan met die “banaan”. Laat ik maar eens richting Oostzaan fietsen het is goed weer en of er iemand thuis is ontdek ik vanzelf als ik daar ben. De rit erheen gaat bijna vanzelf en als ik naast de fiets sta is m’n eerste ervaring dat de deur waar de fietsen staan open is dus er zal best iemand op de vlakte zijn. Eén en ander uit de fiets gepakt en achterom en daar is Boris die me welkom heet. Zijn moeder Patricia, was naar de tennisbaan, Eric, zijn vader deed wat boodschappen en de andere jongens zijn nog in dromenland. Boris heeft koffie en samen kletsen we over dit en dat. Boris moet zo meteen naar Hoorn en als scheidsrechter “functioneren” bij Always Forward. Ik ga m’n fiets weer thuisbrengen en zet de helm weer op en goed en wel buiten komt Eric met de boodschappen, nog even kletsen en dan stap ik weer in de fiets.

Als ik de eerste hoek om zal gaan moet ik stoppen voor moeder eend en met haar kroost en als ik inderdaad stop gaan die beesten op de weg zitten zonder verder te lopen dus heel voorzichtig passeren. Ik ga nog even met een ommetje naar Zaanstad even kijken of Jaap van der Jacht thuis is daar ben ik al een hele tijd niet meer geweest. Als ik aanbel doet zijn vrouw de deur open en even later zitten we aan de koffie Jaap is ergens aan het wandelen met z’n oudste dochter.

Na verloop van tijd stap ik weer op en ga via “De Zaanse Schans” weer richting Middenmeer.

Onderweg zie ik een paar zwanen op de slootkant staan waar ze toilet maken en spiegelend in het water heb ik er vier in één keer. Al met al was dit goed voor 147 km gezondheid.  Het stukje vermaak gaat via “De Zaanse Schans”

https://youtu.be/zPKQ-Q7U1z0

Wonderlijke ontmoetingen.

 

91 km

Een wonderlijke dag zo kan ik deze zaterdag wel noemen. Ik zou een ritje gaan maken en wist nog niet waarheen en dan wordt het dwalen door de noord kop van de provincie Eenmaal  van huis was het een route die ik wel meer gereden had, ik zou haast blindelings gaan fietsen want hij wist bijna vanzelf waar hij heen moest, hier links daar rechts en ga zomaar door.

Op een bepaald moment zag ik dat het druk was op het Markermeer vooral de zeilboten met kleurige zeilen vielen op. Verder zie je op de dijk eigenlijk de standaard voorbij vaarders de één wat groter als de ander maar allemaal nog een keer varen met dit mooie weer. Ik ben niet helemaal tot aan Hoorn gegaan omdat ik onderweg bedacht dat ik wel een zak Elstars kon meenemen onder weg bij het Wijzenddijkje  bij Blokker wat inderdaad ook is gelukt. Als alles geregeld is en toen ik weer klaar was om te gaan stopte er een echtpaar die bijna ook appels zouden mee nemen .

De mevrouw sprak mij aan over de mooie fiets en van het één kwam het ander. Ik werd eerst nog verward met een ander maar aan het eind van het verhaal had ze al vaker over mij gehoord bij haar dochter Lianne en schoonzoon Gerard en laat die laatste nou net mijn garagehouder zijn voor onderhoud aan mijn auto, neef Gerard, dan is de wereld weer klein

.Als ik weer onderweg ben zie ik een hele grote trekker die grasland bewerkt en de hele grasmat omwerkt maar ik zie geen chauffeur, wat blijkt deze trekker werkt via de satelliet en is geprogrammeerd op deze handelingen, keren de freesmachine optillen aan het eind van de akker en weer laten zakken als hij weer verder gaat, knal hoor.

En zo kom ik weer al dichter bij Middenmeer om de volgende verrassing te ervaren. Ik fiets op de parallelweg langs de A7 als ik wordt gepasseerd door een vrij grote auto met Poolskenteken die even verder sopt en waarbij de chauffeur uitstapt en z’n hand opsteekt, wil mogelijk iets vragen dacht ik maar als ik erbij ben gestopt staat Matthijs Leegwater me op te wachten. Matthijs is Pool en Twisker en vertelde dat iedereen gelukkig was. Op het zelfde moment stopte er nog een ander persoon op een deftig opgetuigde racefiets met  een Roemeense nationaliteit, de wereld is klein om het kort samen te vatten. En dit alles over 91 km genieten.

https://youtu.be/62gebYrf4yM

Nog een zonnige toer.

 

102 km

Vrijdag, ja dat was altijd de dag dat we elkaar ontmoeten voor het weekend maar helaas dat is niet meer en vandaag was ik uitgenodigd door Patricia die vandaag in de Zuidoost moest zijn voor het afwikkelen van bepaalde zaken en verder van huis uit kon werken.

Over honderdenmeters was dit het beeld

........ en dat bleef zo.

Dus op naar de Zuidoost. Onderweg was het op meerdere plaatsen overbevolkt met ganzen en elke keer zou ik er zo duizenden  “tellen” in schatten ben ik slecht maar kort gezegd  ’t stikt van de beesten die de maatschappij heel wat geld kosten door de vergoeding die naar de boeren gaat waar ze veel gras op vreten en door de uitwerpselen wil op die stukken geen koe meer vreten.

De gasbron onderweg blijft een schitterend stukje nostalgie, in de tweede wereld oorlog weet ik ervan dat bij mensen die zo’n gasbron hadden dat er een oude fiets op was gemonteerd en dan ging men gastrappen om meer gas te krijgen voor de kook toestellen in huis.

Over de paralelweg  was het even voorzichtig rijden omdat de weg niet zo veel ruimte meer bood door het lossen van blauwe zakken die bij een woning werden verwerkt.

Het omrijden bij Oosthuizen is voorlopig een vaste route en iets verderop zag ik wat de oorzaak was van deze omrit, dikke buizen bij het gemaal en over de weg naar de ringvaart. In de Zuidoost was het weer goed ondanks dat het weer vele gevoelens wakker maakt. Na de lunch stap ik weer op en neem net als altijd weer een andere route en kom thuis na 102 km. Het bewegend gedeelte gaat door Kwadijk ....

https://youtu.be/XRtu9Nce67U

Nooit te oud om te leren, waardeer je eigen mogelijkheden.

 

Een dag vol hindernissen waarbij ik veel heb geleerd, is dat nog mogelijk op mijn leeftijd zou je zeggen, ja dat is mogelijk. Ik had wat problemen met de auto die een verstopping had in het warmte systeem, een afspraak gemaakt in de garage en vandaag ging hij onder het mes. Omdat de garage pak weg 10 km bij mij vandaan is heb ik de fietsendrager er achter gehangen om de gewone fiets mee te nemen dan kan ik mooi even naar familie fietsen in Wervershoof en dan op de gewone sportfiets.

Helaas nadat de fiets van de auto was de banden oppompen en starten, het ging niet helemaal goed bij het pompen was het Franse ventiel verdroogd en liep ik na enkele kilometers naast de fiets, de band was leeg net bij de wroetende varkens. Dus lopend naar de fietsenmaker  op 3 km. Alles verloopt verder volgens plan eerst naar een winkel om cartridges aan te schaffen maar die is pas om half 10 open dan even naar een schoonzus die gelukkig thuis is, een bakkie doen en dan naar Wervershoof pak weg zo’n 10 km verder. Het eerste adres broer Ben niet thuis, het tweede adres Aad en Ans niet thuis, het derde adres Joop en Piet niet thuis en als laatste Margriet . Ik had daar al een auto zien staan en veronderstelde dat die visite had. Inderdaad er was een neef op visite die net een nieuwe auto had en de levering had wat langer geduurd omdat er heel veel aanpassingen nodig waren wil Sander er mee kunnen rijden, hij heeft in z’n jonge jaren bij een wielerwedstrijd een dwars laesie opgelopen en daarmee  was z’n onderlichaam totaal verlamd. Hij verplaatst zich nu naast de auto met een ligfiets, een handbike. Zijn vrouw fietst met een racefiets en van hun dochter weet ik het niet, maar de familie is wel sportief.

Het verbazingwekkend is dat ik hem alleen maar ken als een enorme optimist, ooit toen hij op visite kwam en ik vroeg “Hoe gaat het Sander” kreeg ik als  antwoord “Och ome Pé voorheen ging het beter maar nu gaat het ook”. En die optimist vertelde, toen ik zei, : “Je fietst niet zo veel meer” en toonde toen een paar foto’s. Verbazingwekkend Nederlands kampioen tijdrijden in zijn categorie en Nederlands kampioen met de wegrace, dus hij fietst nog wel degelijk. En ik voelde me een beetje misdeeld omdat ik vandaag niet met de Quest een rondje kon fietsen.

En als je dan ziet hoe hij zelf en z'n fiets in deauto weet te krijgen, knap hoor en grote beqwondering.We moeten meer respect hebben voor mensen die door omstandigheden niet meer kunnen wat ik/wij nog wel probleemloos doen, ik heb weer wat geleerd. 

Van Alkmaar naar De Woude en de Obdammerdijk.

 

92 km

Ik ben weer thuis van een leuk rondje naar familie en kennissen op De Woude. M’n bestemming was gisteren al ongeveer ingevuld, één appje van zoon Gerard dat hij vandaag thuis zou zijn was voldoende om m’n route in te vullen.

Onderweg even aangeven waar ik op dat moment ben om op tijd de koffie klaar  te hebben. Bij Gerard het stukje video bekijken wat ik had opgenomen met de daarvoor bestemd koppel stukken, het viel me zwaar tegen dus bij thuiskomst het “oude ”systeem maar weer gemonteerd. Na de koffie weer van start en toen bedacht ik dat ik wel weer eens bij de familie Schermer langs kon gaan op De Woude. Wim en Marian waren thuis en daar weer koffie gedaan en een poosje zitten kletsen, ze worden beiden ouder maar de stemming blijf positief.

Er lagen alheel veel peren op de grond.

Ze liepen gewoon langs de weg .....

 ...........en niet alleen.

Als ik mijn weg weer vervolg neem ik een route die ik jaren geleden ook wel eens heb gereden en zo kwam ik in Grootschermer. Ook nog via Ursem en langs de familie Wester aan de Obdammerdijk om na nog wat kilometers weer thuis ben aangekomen na 91, 92 of 93 km ’t zal wel maar het was leuk.

In de Wieringermeer werden op diverse percelen aardappelen en bieten  gerooid. En als sluitstuk weer een stukje video, volgende keer wat beter hoop ik.

https://youtu.be/85gDvu51vM8

Kleintje motregen

 

84 km

 Een beetje sombere dag, er is geen “spatje” zon te zien maar een voordeel is dan ook geen zonnebrand smeren en windstil weer.  Ik ga langs de aardbeienteler om te kijken of het nog werkt of dat het over is. Ze zijn er nog en met 2 doosjes kan er één bij Riet worden gebracht, ze zijn er nog dus straks even via Zwaag om een bakkie en meteen een doosje daar achterlaten. Schoonzus Tineke zit er ook dus het was er gezellig. Als ik weer verder ga neem ik de weg richting het Wijzend dijkje om uiteindelijk via Hem/Venhuizen weer op de dijk te komen en richting Enkhuizen neem.

Waar de handbediende brug net omhoog was gedraaid dus even wachten Na Enkhuizen langs de dijk naar “vuurtoren” De Ven waar het heel licht begon te motregenen.

Op het IJsselmeer werd nog een grote sleep voortgetrokken door een klein sleepbootje en bij Medemblik zag ik nog een grotere driemaster die op weg leek naar de haven van Medemblik.

Vlak bij huis worden er op volle snelheid in mijn ogen kleine suikerbieten geoogst.

Het tweede doosje aardbeien heeft het overleefd maar vraag niet hoe, die hebben zo’n 65 km in de Quest gestaan te schudden en trillen er zitten wat gekneusde plekken op zag ik wel maar de smaak heeft er niet onder geleden op deze totaal iets van 84 km meen ik. De video gaat van Enkhuizen naar De Ven.   https://youtu.be/llv15U_KfAY

Het bureau leek wel leeg, ik kwam voor niets.

 

81 km

Ik had vandaag een moment dat ik een aanval kreeg van “werkwoede” stof afnemen stofzuigen en ga zo maar door. Het ging gelukkig snel over en kon ik na een bak koffie m’n bijna standaard tenue aantrekken. En zoiets is ongeveer of helemaal gelijk aan omkleden en de Quest in de goede richting zetten. Ik was van plan om weer een keer in Noordelijke richting te gaan en onderweg bedacht ik dat ik weleens zou kunnen kijken waar het politiebureau in Den Helder zou staan waar mijn zoon Gerard z’n werk heeft. Als je het weet is het niks maar als je , zodra je van de bekende route af gaat, een enorme zoekerij en ontdekken dat Den Helder veel groter is als wat ik voor ogen had.

Maar goed ik stond op een bepaald moment op de juiste plaats, weinig te zien van wat hier is gevestigd, geen enkele agent die het gebouw in of uit kwam, toen Gerard maar even gebeld met de vraag of hij op z’n werk was. Als antwoord kreeg ik te horen, nee vandaag toevallig thuis. Nou daar sta je dan in Den Helder terwijl de gezochte thuis was in Alkmaar. Volgende keer beter kreeg ik later via de app op m’n mobiel en dat is altijd mogelijk , de tijd zal het leren. Na deze misser ben ik richting Middenmeer gegaan en dat was nog niet zo eenvoudig. En zo heb ik dus ervaren dat Den Helder veel groter is dan ik ooit had kunnen denken.

Ik kwam al snel in de z.g. “Donkere duinen”, linksom rechtsom en goddank kwam ik weer op een geasfalteerd pad wat weer naar de bewoonde wereld ging. Ik kwam weer in bekender gebied en kon toen m’n rit weer vlotter afmaken.

Onderweg zag ik een bloeiend perceel met lelies een heel groot stuk boerenkool, klaar voor de oogst en iets wits in de duinen, even stoppen en een paar foto’s gemaakt van een vrij grote cirkel met lichte paddenstoelen.

En bijna standaard , waar ik ook kom, een wegafzetting.

Maar de boer hij ploegde voort en z’n collega spoot weer iets dood zo te zien. Als de fiets weer in de garage staat was dit na 81 km genieten.  En een stukje film of video van het meest noordelijke gedeelte van Westfrieseomringdijk .

https://youtu.be/UQFnVX4ndGc