Nog een zonnige toer.

 

102 km

Vrijdag, ja dat was altijd de dag dat we elkaar ontmoeten voor het weekend maar helaas dat is niet meer en vandaag was ik uitgenodigd door Patricia die vandaag in de Zuidoost moest zijn voor het afwikkelen van bepaalde zaken en verder van huis uit kon werken.

Over honderdenmeters was dit het beeld

........ en dat bleef zo.

Dus op naar de Zuidoost. Onderweg was het op meerdere plaatsen overbevolkt met ganzen en elke keer zou ik er zo duizenden  “tellen” in schatten ben ik slecht maar kort gezegd  ’t stikt van de beesten die de maatschappij heel wat geld kosten door de vergoeding die naar de boeren gaat waar ze veel gras op vreten en door de uitwerpselen wil op die stukken geen koe meer vreten.

De gasbron onderweg blijft een schitterend stukje nostalgie, in de tweede wereld oorlog weet ik ervan dat bij mensen die zo’n gasbron hadden dat er een oude fiets op was gemonteerd en dan ging men gastrappen om meer gas te krijgen voor de kook toestellen in huis.

Over de paralelweg  was het even voorzichtig rijden omdat de weg niet zo veel ruimte meer bood door het lossen van blauwe zakken die bij een woning werden verwerkt.

Het omrijden bij Oosthuizen is voorlopig een vaste route en iets verderop zag ik wat de oorzaak was van deze omrit, dikke buizen bij het gemaal en over de weg naar de ringvaart. In de Zuidoost was het weer goed ondanks dat het weer vele gevoelens wakker maakt. Na de lunch stap ik weer op en neem net als altijd weer een andere route en kom thuis na 102 km. Het bewegend gedeelte gaat door Kwadijk ....

https://youtu.be/XRtu9Nce67U

Nooit te oud om te leren, waardeer je eigen mogelijkheden.

 

Een dag vol hindernissen waarbij ik veel heb geleerd, is dat nog mogelijk op mijn leeftijd zou je zeggen, ja dat is mogelijk. Ik had wat problemen met de auto die een verstopping had in het warmte systeem, een afspraak gemaakt in de garage en vandaag ging hij onder het mes. Omdat de garage pak weg 10 km bij mij vandaan is heb ik de fietsendrager er achter gehangen om de gewone fiets mee te nemen dan kan ik mooi even naar familie fietsen in Wervershoof en dan op de gewone sportfiets.

Helaas nadat de fiets van de auto was de banden oppompen en starten, het ging niet helemaal goed bij het pompen was het Franse ventiel verdroogd en liep ik na enkele kilometers naast de fiets, de band was leeg net bij de wroetende varkens. Dus lopend naar de fietsenmaker  op 3 km. Alles verloopt verder volgens plan eerst naar een winkel om cartridges aan te schaffen maar die is pas om half 10 open dan even naar een schoonzus die gelukkig thuis is, een bakkie doen en dan naar Wervershoof pak weg zo’n 10 km verder. Het eerste adres broer Ben niet thuis, het tweede adres Aad en Ans niet thuis, het derde adres Joop en Piet niet thuis en als laatste Margriet . Ik had daar al een auto zien staan en veronderstelde dat die visite had. Inderdaad er was een neef op visite die net een nieuwe auto had en de levering had wat langer geduurd omdat er heel veel aanpassingen nodig waren wil Sander er mee kunnen rijden, hij heeft in z’n jonge jaren bij een wielerwedstrijd een dwars laesie opgelopen en daarmee  was z’n onderlichaam totaal verlamd. Hij verplaatst zich nu naast de auto met een ligfiets, een handbike. Zijn vrouw fietst met een racefiets en van hun dochter weet ik het niet, maar de familie is wel sportief.

Het verbazingwekkend is dat ik hem alleen maar ken als een enorme optimist, ooit toen hij op visite kwam en ik vroeg “Hoe gaat het Sander” kreeg ik als  antwoord “Och ome Pé voorheen ging het beter maar nu gaat het ook”. En die optimist vertelde, toen ik zei, : “Je fietst niet zo veel meer” en toonde toen een paar foto’s. Verbazingwekkend Nederlands kampioen tijdrijden in zijn categorie en Nederlands kampioen met de wegrace, dus hij fietst nog wel degelijk. En ik voelde me een beetje misdeeld omdat ik vandaag niet met de Quest een rondje kon fietsen.

En als je dan ziet hoe hij zelf en z'n fiets in deauto weet te krijgen, knap hoor en grote beqwondering.We moeten meer respect hebben voor mensen die door omstandigheden niet meer kunnen wat ik/wij nog wel probleemloos doen, ik heb weer wat geleerd. 

Van Alkmaar naar De Woude en de Obdammerdijk.

 

92 km

Ik ben weer thuis van een leuk rondje naar familie en kennissen op De Woude. M’n bestemming was gisteren al ongeveer ingevuld, één appje van zoon Gerard dat hij vandaag thuis zou zijn was voldoende om m’n route in te vullen.

Onderweg even aangeven waar ik op dat moment ben om op tijd de koffie klaar  te hebben. Bij Gerard het stukje video bekijken wat ik had opgenomen met de daarvoor bestemd koppel stukken, het viel me zwaar tegen dus bij thuiskomst het “oude ”systeem maar weer gemonteerd. Na de koffie weer van start en toen bedacht ik dat ik wel weer eens bij de familie Schermer langs kon gaan op De Woude. Wim en Marian waren thuis en daar weer koffie gedaan en een poosje zitten kletsen, ze worden beiden ouder maar de stemming blijf positief.

Er lagen alheel veel peren op de grond.

Ze liepen gewoon langs de weg .....

 ...........en niet alleen.

Als ik mijn weg weer vervolg neem ik een route die ik jaren geleden ook wel eens heb gereden en zo kwam ik in Grootschermer. Ook nog via Ursem en langs de familie Wester aan de Obdammerdijk om na nog wat kilometers weer thuis ben aangekomen na 91, 92 of 93 km ’t zal wel maar het was leuk.

In de Wieringermeer werden op diverse percelen aardappelen en bieten  gerooid. En als sluitstuk weer een stukje video, volgende keer wat beter hoop ik.

https://youtu.be/85gDvu51vM8

Kleintje motregen

 

84 km

 Een beetje sombere dag, er is geen “spatje” zon te zien maar een voordeel is dan ook geen zonnebrand smeren en windstil weer.  Ik ga langs de aardbeienteler om te kijken of het nog werkt of dat het over is. Ze zijn er nog en met 2 doosjes kan er één bij Riet worden gebracht, ze zijn er nog dus straks even via Zwaag om een bakkie en meteen een doosje daar achterlaten. Schoonzus Tineke zit er ook dus het was er gezellig. Als ik weer verder ga neem ik de weg richting het Wijzend dijkje om uiteindelijk via Hem/Venhuizen weer op de dijk te komen en richting Enkhuizen neem.

Waar de handbediende brug net omhoog was gedraaid dus even wachten Na Enkhuizen langs de dijk naar “vuurtoren” De Ven waar het heel licht begon te motregenen.

Op het IJsselmeer werd nog een grote sleep voortgetrokken door een klein sleepbootje en bij Medemblik zag ik nog een grotere driemaster die op weg leek naar de haven van Medemblik.

Vlak bij huis worden er op volle snelheid in mijn ogen kleine suikerbieten geoogst.

Het tweede doosje aardbeien heeft het overleefd maar vraag niet hoe, die hebben zo’n 65 km in de Quest gestaan te schudden en trillen er zitten wat gekneusde plekken op zag ik wel maar de smaak heeft er niet onder geleden op deze totaal iets van 84 km meen ik. De video gaat van Enkhuizen naar De Ven.   https://youtu.be/llv15U_KfAY

Het bureau leek wel leeg, ik kwam voor niets.

 

81 km

Ik had vandaag een moment dat ik een aanval kreeg van “werkwoede” stof afnemen stofzuigen en ga zo maar door. Het ging gelukkig snel over en kon ik na een bak koffie m’n bijna standaard tenue aantrekken. En zoiets is ongeveer of helemaal gelijk aan omkleden en de Quest in de goede richting zetten. Ik was van plan om weer een keer in Noordelijke richting te gaan en onderweg bedacht ik dat ik weleens zou kunnen kijken waar het politiebureau in Den Helder zou staan waar mijn zoon Gerard z’n werk heeft. Als je het weet is het niks maar als je , zodra je van de bekende route af gaat, een enorme zoekerij en ontdekken dat Den Helder veel groter is als wat ik voor ogen had.

Maar goed ik stond op een bepaald moment op de juiste plaats, weinig te zien van wat hier is gevestigd, geen enkele agent die het gebouw in of uit kwam, toen Gerard maar even gebeld met de vraag of hij op z’n werk was. Als antwoord kreeg ik te horen, nee vandaag toevallig thuis. Nou daar sta je dan in Den Helder terwijl de gezochte thuis was in Alkmaar. Volgende keer beter kreeg ik later via de app op m’n mobiel en dat is altijd mogelijk , de tijd zal het leren. Na deze misser ben ik richting Middenmeer gegaan en dat was nog niet zo eenvoudig. En zo heb ik dus ervaren dat Den Helder veel groter is dan ik ooit had kunnen denken.

Ik kwam al snel in de z.g. “Donkere duinen”, linksom rechtsom en goddank kwam ik weer op een geasfalteerd pad wat weer naar de bewoonde wereld ging. Ik kwam weer in bekender gebied en kon toen m’n rit weer vlotter afmaken.

Onderweg zag ik een bloeiend perceel met lelies een heel groot stuk boerenkool, klaar voor de oogst en iets wits in de duinen, even stoppen en een paar foto’s gemaakt van een vrij grote cirkel met lichte paddenstoelen.

En bijna standaard , waar ik ook kom, een wegafzetting.

Maar de boer hij ploegde voort en z’n collega spoot weer iets dood zo te zien. Als de fiets weer in de garage staat was dit na 81 km genieten.  En een stukje film of video van het meest noordelijke gedeelte van Westfrieseomringdijk .

https://youtu.be/UQFnVX4ndGc

Kleintje Wervershoof en Zwaagdijk

 

55 km

Zaterdag 19 september, geen speciale dag maar een sombere zaterdag, het regent een klein beetje als ik amper 1 km  van huis ben. Ik was van plan om een klein ritje te maken even naar m’n oudste zus Joop en haar man Piet in Wervershoof. Ik kwam ze gisteren toevallig tegen maar ben niet gestopt door tegemoet komend verkeer . Ik zag op afstand twee mensen aan komen met spierwit haar en toen ik er dichter bij kwam bleken het zwager Piet met m’n oudste zus Joop te zijn dus vandaag er maar even heen fietsen en ik zie el of ze thuis zijn.

Bij Medemblik op de buitenhaven is het een enorme drukte vanwege internationale zeildagen.

Aangekomen in Wervershoof kwam Piet net met z’n nieuwe aan winst naar buiten, ik ben zo weer terug was z’n reactie.

Binnen was Joop bezig met aan haar outfit te doen ze moesten om kwart over 12 naar Baarn waar kleindochter Mara één van haar kunstwerken zou onthullen, een auto beschilderd met o.a. zonnebloemen i.o. van de eigenaar. Na koffie met koek ben ik weer opgestapt richting Zwaagdijk om via de Tuinstraat meer richting huis te gaan.

Op een bepaald moment reed ik in Abbekerk richting Lambertschaag toen ik een inrij verbodsbord zag staan, meestal kunnen fietsers er wel door dus ik was zo vrij omdat te proberen. Na zo’n kilometer of 3 was het toch definitief over er kwam een meneer in een gele jas op weg en gebaarde dat ik echt terug moest, het was niet anders dus keren en via een ander weg weer op mijn bestemming komen.

De "kerstverlichting" is alweer aan.

Langs de Flevoweg waar ik een sanitaire stop had en tot mijn verbazing zag ik daar ook heel wat vruchten aan de struiken die ik nog nooit eerder had gezien ondanks dat ik hier al tig keren langs ben gereden. Een kort ritje maar wel weer leuk en slechts 55 km. Het stukje beweegbare beelden is over Zwaagdijk-Oost tot aan de Tuinstraat.

https://youtu.be/xuqQ_lXaPE4

Waar moet ik heen ?

 

105 km

Waar zal ik heen, er is een liedje met soort gelijke tekst. Nou zing ik niet en als ik dat wel zou doen zouden ze me binnen de kortste keren oppakken en ver weg stoppen, ik kan niet zingen.  Ik ben toch maar van start gegaan en reed richting Oude-Niedorp en daar zag ik ze staan een aantal van dit soort bomen op een rij,

.Bijna rood van de bessen, een goed bessenjaar dus maar wel apart. Even verder werd hard gewerkt bij de bijna automatisch kooloogst.

Veel later toen ik op de Zomerdijk reed zag ik bij een boerderij waar volgens mij vroeger een familie Rood woonde twee bakken met bloeiende bloemetjes staan langs het pad en bloemen doen het altijd.

Op naar de dijk en dan zie je op dezelfde plaatsen weer ganzen, zwanen en eenden.

Bij Andijk was weer eens een afsluiting/omleiding maar dat was met een ligfiets niet te doen, tussen de twee hekjes door en omhoog om boven op de dijk verder te fietsen dus de andere kant op en dan kom je er ook wel weer uit.

Op Onderdijk nog weer een keer een foto maken van de dijkwerker een kunstwerk van Jan van Velzen uit Onderdijk, zelfs in de Noordoostpolder bij het kantoor van Agrico staat ook een prachtig herkenbaar kunstwerk ook van dezelfde man Jan van Velzen een broer van Luuk die jaren bij Agrico heeft gewerkt.

In de Wieringermeerpolder ga ik via de Medemblikkersluisweg en zie dat er berm bescherming is geplaatst gelukkig komt mijn Quest er beter af want vrachtwagenchauffeur zijn is nog niet zo makkelijk zo te zien er zitten wat “schaafplekken” op de stenen. Als ik weer thuis ben is er zonder erg weer 105 km bijgekomen. Het videostukje is vanaf de Cultuurweg naar Middenmeer.

https://youtu.be/x8OmaJdQJKk