28 september 2020

Een klein wereldje

91 km

 Het was vandaag een kleine wereld maar het bleef droog en dat is minstens zo belangrijk. Het werd daardoor een vast ritje over de dijk. Dan weet ik in ieder geval dat er over het grootste deel van de rit geen verkeer van rechts kan komen en dat ik de minder overzichtelijk stukken ondertussen op m’n duimpje ken.
Nog steeds de goedkoopste oplossing
om verantwoordelijkheid af te schuiven

De rest van de "Ambtenaar" zit hoger

Hij ziet geen barst mist of helderweer 


Valt niet tegen

Klein maar fijn

Duidelijk op afstand te herkennen



Hoorn op de achtergrond

Het eerste stuk naar Scharwoude is achteraf het minst nevelige stuk geweest, alles was toen nog redelijk helder maar langs de dijk was het echt laag hangende bewolking en zodoende voelde ik me daar toch redelijk veilig temeer omdat ik een paar kleine lichtjes van voren had en achter drie rooie “stippen” die goed zichtbaar zijn. Er was bovendien heel weinig verkeer en door Hoorn, Enkhuizen en Medemblik zoek ik altijd de wegen waar zo wie zo weinig of geen verkeer langs komt. Alles bij elkaar een leuk toertje wat thuis gekomen ruim 91 km op de teller heeft gebracht.


24 september 2020

Kort en snel.

 

53 km

Nog even een kleine afsluiter van de fietsweek waar ik niet voor had gerekend, zo zie je maar er is niets veranderlijker als het weer. Het zou geen lange rit worden want ik had me voorgenomen om rond 12 uur uiterlijk half 1 weer thuis te zijn en dat is prima gelukt. Ik sta er alle keren weer versteld van dat zo’n Quest zo gemakkelijk boven de 30 km komt zonder dat je er een extra inspanning voor doet. Ik rijd meestal met een gangetje tussen de 30 en 35 km en als het gunstig gaat dan is dat ook wel eens wat hoger net als vanmorgen. Een mooi wegdek geen zijwegen en ook nergens andere verkeersdeelnemers te bekennen dan staat de teller zomaar zonder inspanning boven de 40 km en dat vind ik hard zat.

En toen verdween de zon


Rusten en herkauwen


Bij vertrek scheen de zon heerlijk maar aan het eind van de Alkmaarseweg schoof er een “zak” voor de zon en bleef hij een hele poos weg, achter de wolken.

Jan Geel in zijn hobbykamer

Even via de Obdammerdijk, een bakkie doen en dan door naar Oostwoud om vast te stellen dat Jan Geel nog steeds doorgaat met knutselen, een grote liefhebberij van Jan. Na deze korte stop door naar Middenmeer met slechts 53 km op de teller.

23 september 2020

Voor de regen binnen

67 km


Om niet in herhaling te vallen, deze keer een andere start die niet direct over het weer gaat hoewel dat erg meevalt. Ik zat wat te klooien met de nieuwe vorm van, waarop ik een verhaaltje op mijn blog kan plaatsen en zag toen bij toeval hoe vaak ik ondertussen, in al die jaren, iets heb geschreven 2457 keer, dus dit is het 2458ste verhaaltje over die verslavende hobby van mij, fietsen met een Quest. Juist omdat de berichten wat minder hoog aangeschreven staan de komende dagen had ik me voorgenomen om vandaag even langs mijn oudste zus en zwager te gaan die laatst niet thuis waren.
Toch maar afremmen

een waterig zonnetje

Een waterig zonnetje lijkt niet veel goeds in “petto” te hebben. Deze keer waren ze er wel en zwager Piet, ook een tachtiger, kon en kan zich nog steeds niet overgeven aan alle maatregels door de corona, ondanks dat hebben we gezellig zitten kletsen over de gevaren langs de weg doordat niemand tijd lijkt te hebben om een ander voor te laten gaan, mogelijk heeft dat ook met corona te maken dacht Piet. Na de koffie heb ik mijn weg vervolgd door om te rijden door de verkaveling, overal graaft men in bermen en wegen.
Knol begonia's

Knol begonia's

Knol begonia's

Op Zwaagdijk zag ik hele grote percelen met kleurige begonia’s van John Groot, die nu nog volop in bloei staan en kort voor de Lekermeer zwommen weer de nodige zwanen.
Kleintjes worden groot

Heerlijk en vers

Meerkoeten kolonie ? 
De mannen zijn "uit gezeken"


Nog een paar honderd meter en ik weet of er nog aardbeien zijn, puur geluk ze zijn er nog steeds, dus stoppen en een paar bakjes in de fiets, heerlijk zo vers van de plant. Ik ga via het kronkelende fietspad naar de Lage Hoek waar het net verzameltijd is van meerkoeten en iets verder zijn de mannen “uit gezeken” of het pompje is uitgeschakeld.
Aardappels rooien trekt meeuwen aan.

Als ik weer thuis ben was het een kort rondje van 67 km, alles droog en af en toe zon hoewel het nu een beetje regent.

22 september 2020

Nog één zomerdag dit jaar

 

108 km

Zal het de laatste mooie dag zijn geweest vandaag, geen wind veel zon en vanmorgen een beetje mist die snel optrok.
Morgen regen en verder deze week ook

Ik ben bang van wel als ik de “weerprofeet” bekijk voor de komende dagen.   We zullen wel zien maar vandaag heb ik weer genoten van alles wat ik onderweg ben tegen gekomen. Eerst even naar mijn zoon in Alkmaar dat is wel eens treffen omdat hij vaak onregelmatige diensten heeft op de meldkamer, met wat appjes over en weer wist ik dat hij vanmorgen thuis zou zijn dus op naar de “Kaasstad” hoewel hij voor mij gewoon in Sint Pancras woont, meer een echt Westfries dorp, maar ja met die stadsuitbreiding weet je het soms niet meer. Als je bij hun op het terras staat en je zou slecht kunnen gooien dan komt het geworpen voorwerp altijd in Sint Pancras terecht en toch heet het Alkmaar. Het was wel behoorlijk mistig toen ik van huis ging, in het dorp ging het nog wel maar daar buiten was het toch wel hevig.
Rodekool oogsten

Windstil achter Sint Pancras om

Het trok al snel op en toen was het weer een stralende dag met weinig of geen wind, geen golfjes op het water wel hard werkende mannen die bezig waren met het oogsten van rodekool, 4 man snijden en op de wagen twee man om ze in kratten te stapelen. Bij Gerard koffie en op het terras zitten kletsen daarna nog een bakkie en toen meteen maar even door naar Tiny in Zuidoostbeemster.
Even stoppen voor deze fazantenhaan

Nog één keer met de boot weg

Onderweg een bootje en daarna vlakbij een fazantenhaan die even later opvloog. Tiny had de bridgemorgen met een aantal dames en was rond half 1 klaar en door wat langzaam te fietsen kwam ik niet te vroeg en zat ik nog even met de dames aan tafel maar het spel was toen dus over.
Heerlijk Elstar appels

De waterberging achter Twisk

Nog volop in het blad

De eerste suikerbieten liggen alweer
klaar voor afvoer naar de fabriek

Na de lunch weer op huis af, eerst langs de aardbeienstal waar het bordje “op” was te zien dus meteen door naar Wognum bij de appelen teler langs te gaan en zie, de Elstars waren weer volop aanwezig 5 kg voor slechts € 6,- groot en vers zo van de boom. Dan door Nibbixwoud en Midwoud naar Middenmeer waar de dagteller vandaag is blijven steken op 108 km.

21 september 2020

Een zomers toertje om "De Noord"

 

119 km

En weer is er een nieuwe week van start gegaan zonder dat we er zelf iets aan hebben gedaan, ’t gaat gewoon door en zo worden we allemaal ouder en ”wijzer”. Dat laatste trek ik wel een beetje in twijfel want wie gaat er nou voor z’n plezier weer 119 km fietsen, ik zei “de gek”. Het was er weer echt weer voor, geen wind en volop zon en ik heb er weer van genoten.

De "huistuinenkeukenfiets"

Afgelopen week zaten we met z’n vieren in Beekbergen en is de “huistuinenkeukenfiets” flink uitgeprobeerd en dat is ook goed bevallen maar er gaat toch niets boven de Quest.
Bij Den Oever zijn alle vissersschepen op zee


Heel voorzichtig past net

Bij Den Helder wachten op de boot ? 

... hij komt er aan

Eén van de Wieringer vissersboten
 in het Marsdiep

Het water is niet te diep
Hij kijkt over iedereen en alles heen


Na de duinen de bossen
bij Schoorl

Na de duinen de bossen
bij Schoorl

Nederland is over bevolkt ook 
door de koeien

Vanmorgen eerst de was aan de lijn daarna omkleden en richting het noorden en dat is voor mij richting Den Helder, deze keer via Den Oever een heerlijke rit waarbij ik in Den Helder flink moest omrijden om weer op de vaste route te komen. Langs het Marsdiep door de duinen en via Petten naar Hargen waar het nog vrij druk was, iedereen wil die laatste zomerse dagen volop meemaken.
Door de duinen naar Schoorl en dan weer richting Middenmeer waar het net 119 km is geworden.

14 september 2020

Belofte maakt schuld



Hoe is het mogelijk zulk prachtig weer in september, het geeft niet hoor, dit hebben we weer. Eindelijk is het dan gelukt om zwager Tom te spreken en te vernemen wat hem ertoe heeft gebracht om de pers in te schakelen m.b.t. mijn fietsritjes. Hij moest lachen toen ik de vraag stelde, “Gewoon een afspraak nakomen, ik heb jou gezegd toen je 79 werd, als je met je 80e nog zo fietst dan geef ik dat door aan de krant en belofte maakt schuld”. Zo, dan kan ik gerust verder leven met de wetenschap dat ik in Noord-Holland nergens meer als onbekende ergens langs kan gaan.






Ik heb er heel veel onbekende vrienden en vriendinnen bijgekregen en wordt onderweg geregeld herkend door de gekko die op de fiets staat. Het zal langzaamaan wel weer normaal worden denk ik want dit nieuwtje gaat er vanzelf wel weer af. Ik heb mijn ritje vervolgd via wat mooie rustige wegen langs molen De Breek in Eterheim/Oosthuizen vlak bij het land van Dik Trom en dan via de dijk langs het Markermeer en later IJsselmeer via Hoorn Enkhuizen en Medemblik naar Middenmeer waar net 114 km op de dagteller kwam te staan. Het was wel warm maar lang niet helder over het water.