17 januari 2019

Wegenbouwers schieten flink te kort



Even heel kort, ik “moest” er gewoon even uit, binnen zitten is een heel slechte eigenschap van me, dat kan ik helaas (gelukkig) maar heel kort. Ondanks de kans op buien met zelfs hagel ben ik na de middag toch even van start gegaan. Een klein rondje moet kunnen, inderdaad maar wat kom je dan allemaal weer tegen.




Een ritje door het Robbenoordbos en dan uitkomen vlak bij Den Oever het eerste stuk nam ik een nieuwe asfaltweg, helaas net aangelegd maar doodlopend voor een “windmolenpark” dus terug en dan verder het vaste pad nemen. Mooi weer en zelfs de zon laat zich zien wat ik niet had verwacht.


Gelukkig is het overdag en niet ’s avonds dat ik bij Den Oever aankom, ik denk dat het fataal af zou zijn gelopen, zeker voor de fiets, als ik hier in de duisternis langs zou zijn gegaan. Geen aanwijzingen, en een hek op het pad wat nu is opgegraven en dan vrij sterk stijgende stelconplaten om boven te komen. Als ik daar met een gangetje op af zou zijn gegaan zou dat twee lekke banden opleveren en mogelijk ook twee kapotte wielen, de platen liggen “gewoon” iets te hoog voor gewone fietswielen en zeker voor de 20”wielen van een Quest. Er was geen mens te zien anders had ik wel aanmerkingen gemaakt, je kon ook niet met de fiets da Afsluitdijk op.



Verder over Wieringen langs de haven en dan binnendoor naar Stroe waar ik afgeslagen ben bij de ”Heidense kapel” . Het is nu nog merkbaar dat het water hoger is als normaal, nooit eerder stond er water bij de Quarantaineweg en nu kreeg je een beeld van een echte Waddenzee.

Op het laatste stuk zag ik zwarte wolken aankomen die niet veel goeds voorspelden en zo kreeg ik ook nog een flinke hagelbui voor ik thuis was op dit ritje van 48 km.

16 januari 2019

De laatste eer



Een moeilijke dag vandaag, afscheid nemen van een goede buurman die niet meer onder ons is. Vrij onverwacht werd Jef ziek en amper enkele weken later is het over. Geregeld contact is nooit meer mogelijk terwijl we in het verleden elkaar vaak spraken of tegen kwamen, beiden met ons geliefde vervoersmiddel. Jef vaak op pad naar het bedrijf van zijn zoon Marc of onderweg om ergens in de polder unieke foto’s te maken, weer moeten we ons realiseren dat het leven onverwacht een wending kan nemen die we zelf niet hadden voorzien.

15 januari 2019

Jan Geel kan "toveren"



Het is allemaal weer goed gegaan met mij, ik heb vandaag tijdens de rit wel diverse keren gedacht aan “Erwin-Tante Lies” wat kan het toch ongelukkig lopen, als ik er aan denk lopen de rillingen over mijn rug. Ik was vanmorgen eerst richting Jan Geel gereden die vorig jaar een klapper heeft meegemaakt bij terugkeer van een groot Velomobielen evenement en er achteraf gezien nog best is afgekomen, maar dit met Erwin hakt er wel even in.
In Oostwoud was Jan net als altijd in zijn werkplaats druk bezig. Jan is al een heel tijdje in de weer één van zijn oudere Questen om te bouwen en aan te passen op de lengte en breedte van zijn zoon, ja met een lengte van 2.04 m. moeten er wat aanpassingen worden gemaakt en daar is Jan goed in, vlak bij het “instapgat” een paar “verhogingen” of bulten  voor de knieën en meer naar de voorkant een paar ingebouwde bulten voor de schoenmaat, Jan zit nergens mee, hij heeft zelfs in de spiegeltjes een stukje dodehoekspiegel ingebouwd.
En dan nog iets na de klapper was Jan zijn Quest helemaal ontzet en niet meer te repareren maar wat doet hij,…….even denken knutselen en nog een keer denken dan ombouwen en zo heeft Jan een “nieuwe” aanhanger met oploop-rem ook groen net als zijn groene Quest want “Jan Geel gaat Groen” heb ik al een keer geschreven. Bij Jan vandaan ben ik nog even doorgereden naar Tiny in de “Zuidoost” waar het altijd top is.
Thuisgekomen eerst nog even langs “Kippen-Dam” en in de straat zie ik dat het bij de overbuurvrouw snel is veranderd, in tijd van een paar uur hebben ze daar zonnepanelen geplaatst, zo te zien is dat netjes gedaan. Mijn blik is nog redelijk scherp, ook na 88 km.

14 januari 2019

Hagel, "storm" en regen deren ons niet .......



De nieuwe week draait alweer en de start is eigenlijk niet zo geweldig. Wind, regen, hagel en ook zon, ja alle soorten heb ik vanmorgen gehad. Ik ging van huis met een heerlijk zonnetje dus dat wordt hem weer vandaag, nou niets is minder waar het was af en toe bar slecht langs de weg. Mijn rondje ging via Obdam naar Berkhout, in Obdam kwam ik op een leeg “nest” zoals men dat weleens probeert uit te leggen, niemand thuis.


Ik ging verder langs de Obdanmmerdijk richting de molen waar de “molenaar” bewoner, druk bezig was de wieken vast te zetten i.v.m. de donkere lucht die er aan kwam, “Mogelijk een bui met windstoten en dat wil ik voor zijn” zei de man en inderdaad het was even later flink raak zonder ernstige gevolgen, zelf stond ik onder een viaduct en heb daar het passeren van de bui afgewacht. Het bleef verder droog tot ik in Berkhout was waar ik bij Lida en Ben om een bakkie ben geweest, weer gezellig kletsen.



Het was al rond 12 uur toen ik weer onderweg was naar Middenmeer en kon mooi de buien ontwijken richting het noorden.


En hopen dat ik niet te veel vrachtwagens tegenkom want dan ben ik zo uitgekeken door het opspattende stuifwater richting mijn schermpje. ook werd het af en toe  griezelig donker op afstand en na de hagel van eerder onderweg vond ik dat het zo wel weer toe kon op de slechts 55 km van deze maandag.

10 januari 2019

Even twijfelen en dan gaan

66 km


Zwaagdijk was tegen maar ze komen toch

Het was vanmorgen echt weer zo van zal ik gaan of blijf ik binnen, zwaar bewolkt en volgens de buienradar geen goede vooruitzichten op droog weer. Gelukkig heb ik na in huis met stofdoek en stofzuiger te hebben “gespeeld” de stoute schoenen aangetrokken en met af en toe een paar spatten een heerlijk rondje gemaakt. Het lag in de bedoeling om via Obdam naar Wervershoof te gaan en dan bij een paar zussen langs te gaan. De eerste was niet thuis en in Wervershoof was er meteen koffie met koek.
Een "doenige"zus
Mijn oudste zus en haar man Piet, waar ik al een hele poos niet was geweest, is altijd al erg “doenig” geweest, mijn zus bedoel ik. Met Kerst kregen we al een kaart die bij het lijstje zelfgemaakt werd vast gezet en nu was ze bezig met een andere hobby, hoe bedenkt een mens het. Met plasticstukjes en naald en draad wordt onderhand een heel dorp in elkaar gezet/geprutst. Piet zei al, “Zenuwenwerk waar je ’s nachts niet van kan slapen” maar hij is dan ook de rust zelve. Ik heb daar een tijdje gezellig gezeten en ben vervolgens weer richting Middenmeer gegaan.
Opperdoes

Opperdoes
Door Opperdoes, waar bij de entree van het dorp vanaf Medemblik nog altijd een paar leuke beelden staan.
Magneetje vastzetten

Magneetje vastzetten
Als ik thuis ben heb ik me voorgenomen om meteen het magneetje aan de spaak beter vast te zetten, onderweg valt af en toe de teller weg en als ik dan de magneet controleer is hij elke keer verdraaid en gezakt. Eerst los, schoonmaken en weer plaatsen nu meteen een stukje tape om hem extra te borgen op zijn plaats. En dat alles na 66 km met af en toe een beetje motregen.

09 januari 2019

Bewegen is goed voor een mens



Wat weer een prachtige dag, als de zon er ook weer bij is ben je alle dagen met wat regen en te harde wind zo weer vergeten. Er staat nog wel een behoorlijk wind maar als ik die recht achter en later recht voor heb is dat niet zo’n probleem. Vandaag maar even op en neer naar Oostzaan, Tiny zal daar als het goed is zijn om de z.g. "oppasdag" te vervullen. Heen dus met de wind van achter en dat scheelt inderdaad een slok op een borrel het gaat als een speer. Aangekomen in Oostzaan eerst omkleden want alles is toch wel wat erg nat van het zweet. Ja, je gaat van huis met een graad of 4 dus wat extra kleren aan maar dat is al gauw te veel blijkt wel. Patricia is ook thuis en die heeft nog een paar kleinigheidjes voor opa Pé, na de lunch even rommelen in de garage en na een poosje is het meeste weer goed bruikbaar, Bram blij, Thomas blij en uiteraard Patricia ook.
Het is rond een uur of 2 als ik weer richting huis ga, een klein stukje ”Twiske” en verder dezelfde weg als heen. Het zonnetje schijnt en staat alweer behoorlijk laag dus uitkijken als ik recht tegen de zon in ga.

Later als ik op de Slagterlaan fiets zie ik heel veel zwanen bij elkaar, al rijdende een foto maken valt niet helemaal mee maar achteraf is het toch wel leuk vooral vergroot naar “groot formaat” is goed te zien dat er heel wat bij elkaar waren. Onderweg tot twee keer toe bijna geschept door een auto in beide gevallen namen zij de binnenbocht en werd ik afgesneden en kon een aanvaring voorkomen door mijn toevlucht te zoeken in de berm, jammer dat er nog zoveel onoplettende automobilisten zijn die dan ook nog kijken alsof ze water zien branden. Maar goed ik kwam weer veilig thuis na 110 km weer een echt ritje zoals het hoort.

08 januari 2019

"Klooidag" en nog wat.

Een "nieuw" uiterlijk


Het is zijn weertje, storm dus jutten.

Windstoten van nu 35,6 km p/u
 en af en toe wat harder

Zoals ik gisteren al heb aangegeven zou het vandaag wel niets worden door de te verwachten harde tot stormachtige wind, inderdaad ik bleef thuis. Wel wat zitten “klooien” met het uiterlijk van mijn blog maar daar bleef het wel ongeveer bij. Voor morgen lijken de kansen aanzienlijk beter dus daar ga ik dan maar vanuit. De lekke banden zijn weer geplakt en alles lijkt klaar om te gaan, dus tot morgen zullen we maar zeggen. 
O ja ik heb ook nog een poging gedaan om een formulier te pakken te krijgen met de naam "Gezondheids verklaring" om mijn rijbewijs te kunnen verlengen bij het inmiddels beruchte CBR. De gemeente Hollandskroon verstrekt dit niet dus werd ik verwezen naar "Regelzorg". Inderdaad nadat mijn gegevens waren genoteerd plus het banknummer van "regelzorg" waar ik € 41,- op over moest maken zal ik komende dagen de eerste stap kunnen zetten. Gevolgd door een medische keuring voor 75+ sers om mogelijk in de loop van juli weer voorzien te zijn van het benodigde rose plastickaartje, een spannende bezigheid. 

07 januari 2019

Veel kommer en kwel

43 km


Het was een schelpenpaadje

De waterberging achter Twisk

Bandenwissel bij de familie

Arnold Schalkwijk reed in 2018 maar liefst  18.000 km

Dit is veel goedkoper als herstellen

Een "baggerpad" ........

door bietentransport over de weg.

Het was vandaag niet het weer waar ik op zat te wachten, weinig wind maar “druilerig” en later toenemende wind, nee niet mijn weer. Na het weekend is het altijd prettig om toch de benen even te strekken dus na wat huiselijke bezigheden omkleden en gaan. Als ik dan zo onderweg ben en weer geniet van de vrijheid en vooral de gezondheid dan dwalen mijn gedachten wel een beetje af door de gebeurtenissen in de afgelopen dagen, een overbuurman die geheel onverwacht werd geconfronteerd met de ernstige ziekte waar geen middel meer tegen helpt, een jong iemand die te snel heeft gereden en daar zijn einde vond tegen een boom, een vroeger maatje van de lagere school die ook plotseling tijdens een spelletje dart het einde vond, nee dit was niet mijn weekend en als ik dan later via Oostwoud over de Hazenweel besef dat hier in het weekend ook een 18 jarige jongeman is verongelukt dan ga je wel een keertje extra nadenken hoe betrekkelijk alles is. Er was gelukkig ook nog voldoende positiefs de afgelopen zondag, met Tiny’s familie de jaarlijkse “Nieuwjaarsreceptie” en daarna een reünie van de familie van mijn kant waar alle neven en nichten present waren en dan heb je een heel groot gezelschap, bij beide bijeenkomsten was het “beregezellig” . Het fietsritje was maar kort vandaag even langs Margriet en eventueel zus Ans en zwager Aad de laatsten waren niet thuis maar ik kon meteen bij hun op ’t erf de voorband wisselen die ondertussen leeg was gelopen. Toen ik daar weg zou rijden moest ik stoppen voor een wandelaarster, hé weer een bekende Ria Sijm-van Diepen één van de groep meiden die vroeger bij elkaar kwamen als z.g. “6e klassers” waar mijn vrouw in die tijd ook deel van uit heeft gemaakt. Een tijdje kletsen en dan toch op huis aan, in de polder kom ik nog een bekende tegen Arnold Schalkwijk onderweg naar de fietsenmaker om zijn schijfrem na te laten kijken, Arnold reed vorig jaar 18.000 km een nieuw record en dat alles in zijn 79e levensjaar, taaie rakkers die veel fietsers denk ik. Op de Westermiddenmeerweg was het flink oppassen doordat er nog bieten werden gerooid die over de weg werden afgevoerd, één baggerbende maar ik ben weer veilig thuis en hoop dat er snel weer een vervolg zal komen, morgen lijkt moeilijk maar woensdag lukt het vast wel weer.