Er verdwijnen al bloeiende velden.

 

71 km

Ik had voor vandaag een heel ander route in m’n hoofd, het werd heel iets anders. De bloeiende tulpenvelden zullen na het weekend hier en daar al flink zijn verdwenen denk ik dus vandaag nog maar even een rondgang maken.

Het zijn unieke beelden als er meerdere keuren naast elkaar staan.

Al snel kwam ik achter een groep mensen die ook genoten van de velden en een fietspad door het land namen wat ik ook heb gevolgd, maar netjes er achterblijven omdat de ruimte om te passeren ontbrak.  Toen de weg weer normaal was kon ik veilig passeren.

Even bij het kapelletje op de Keins gestopt waar binnen altijd kaarsjes branden.

Even verder werd met de kilverbak het land helemaal vlak getrokken en geschoven. Ook een indrukwekkende installatie qua breedte om de tulpen over een behoorlijke breedte te spuiten.

Ook de regeninstallatie kwam zelfs tot op de weg waarvoor ik even ben gestopt.

En dan de “angst” van iedere toerist, het koppen van de tulpen om de bol beter te laten groeien, de kleuren verdwijnen in rap tempo. Vroeger was dit allemaal handwerk en er mocht geen bloemblaadje tussen het gewas vallen, dat was in die tijd  dat ik ook nog bollenkweker was met in die tijd de vereiste teeltvergunning. Gelukkig kwam ik in een ander sector en bleef betrokken bij het agrarisch gebeuren maar geen gewroet in de grond. Het ritje van vandaag werd net 71 km met later weer zonnig weer.

https://youtu.be/rIDSjwhkKZY         Bochtige West-Friese omringdijk

https://youtu.be/pFae29Upy6E       Via de Schorweg naar de Balgweg .

Gewoon een mooi ritje

 

94 km

En weer is het prachtig weer, en weer ga ik op pad. Nu richting m’n broer Ben die vaak afwezig is en normaal in Wervershoof verblijft.

Ik ga via de Westermiddenmeerweg en dan de Medemblikkerweg voor Medemblik passeer ik nog een brug die gezien de voorbereidingen van een noodbrug voor wandelaars en fietsers , de volgende brug is die gesloopt en herbouwd gaat worden. Bij Medemblik wenkt een verkeersregelaar dat ik over de nieuwe brug mag rijden omdat het werk toch een kwartiertje stil zal liggen.

Achter kasteel Radboud om naar mijn bestemming, Ben is thuis en we kletsen een hele poos met veel positiefs en als de cappuccino verwerkt is stap ik weer op om na Medemblik naar Enkhuizen en Hoorn te rijden.

En dan zie ik in de verte twee mensen aankomen de éne op de racefiets en de andere met een heel erg lage fiets, als dat Sander en Paula niet zijn. Inderdaad het zijn ze, stoppen en veel kletsen. Sander heeft door een fataal ongeluk tijdens een wielerwedstrijd en noodlottige val gemaakt met gevolg een dwarslaesie en rijd zodoende heel verdienstelijk met een aangepaste ligfiets en heeft mede hierdoor zijn vrouw Paula ook “besmet” met het fietsvirus. Paula gaar binnenkort “La Marmotte” fietsen in Frankrijk. Een zware fietstocht door de Franse Alpen die ik ook een paar keer heb gereden, om nooit te vergeten.

Later door Berkhout kom ik wat buitenmaatse bloembakken tegen echt prachtig zoals die zijn opgemaakt.

Ook nog een keer stoppen en een foto maken om te kiezen wat het mooiste geel is, het bloeiende koolzaad in de berm of de Quest, ik vind de Quest gewoon mooier en dat alles na 94 km genieten.

Met weer een paar stukjes video,

https://youtu.be/tise0q60UKI           Onder de A7 door

https://youtu.be/X2KlXO5Z-ww       De nieuwe brug bij Medemblik

https://youtu.be/mx09qKdOwO4    Langs Schellinkhout

Een ligfiets of toch een scooter

 

100 km

Een zonnige dag maar veel wind en bij de start nog maar amper 7 graden maar de drang om even naar Tiny te fietsen gaf de doorslag. De koffie was al bijna gezet toen ik arriveerde en met een stuk appeltaart zaten we gezellig te kletsen. Tiny had nog geen bericht van de Bergman kliniek voor een kleine ingreep m.b.t. haar gezondheid maar net toen ik zat kwam er bericht dat het zeer nabij is. Het ongelukkige is dat ik dezelfde dag ook 2 afspraken heb waarvan één naar de cardioloog, bijna 2 jaar na de eerste behandeling. We zoeken naar een oplossing voor die dag zodat we allebei de medische technieken later zullen waarderen.

Een regenboog in de beregening van de tulpen.

Heel veel bruine geiten en geitjes.

De ophaalbrug in Edam

De bannepaal van Hoorn in Schardam

Tulpen bij Bobeldijk

Als ik weer huiswaarts ga kom ik weer op redelijk bekent gebied maar ook hier weer wegomleggingen en dan maak je weer een paar kilometer meer wat met dit weer geen straf is. Ik zeg vaak, onderweg maak je altijd wel wat mee en zo was het ook vandaag. Ik zag vanmorgen een piep klein advertentietje, ik meen bruin, in het NHD onder aan een pagina, elektrische scooters te koop.

Dus eenmaal weer in de polder even langs de opslag waar er zo’n 4000 staan. Inderdaad er werden er volgens de man die, naar ik aanneem, de leiding had eerst 1000 nagekeken en bedrijfsklaar gemaakt voor de verkoop en a.s. zaterdag is er open dag dus wie nog veranderen wil van ligfiets naar een elektrisch vervoermiddel neem je kans waar, mij niet gezien ik blijf bij de Quest. Eenmaal weer thuis na de laatste 7 km vanaf de scooters stond er toch weer 100 km op de teller en wat was het weer mooi.en ook de schildpad in de vijver bij het dorp was weer aanwezig.

De naamloze schildpad bij Middenmeer die er
al een aantal jaren verblijft.

https://youtu.be/EdacMZAp7P4            Warder en langs de dijk

https://youtu.be/i1wIxo-sHXg                Etersheim - Schardam

 

Bloemen onderweg

 

77 km

Het weer viel alles mee, de berichten waren min of meer matig voor vandaag maar op een buitje motregen van 10 minuten bleef het droog op mijn rondje. De bedoeling was om op m’n ritje ook wat mozaïeken mee te nemen maar dat is toch niet echt gelukt wel zat bloeiende bollenvelden.

De eerste al op 100 meter van huis in de polder, daarom m’n verhaaltje niet te lang.

Ik ging via de Schagerweg  en kon heel lang rechtdoor fietsen tot ik bij een afslag helemaal verkeerd reed en kwam op een volledige afsluiting van het oude fietspad, gewoon stom van mezelf.

Maar goed keren en weer verder en verder is het niet nodig om bollenvelden te vinden ’t stikt ervan. Mensen de lopen te selecteren op afwijkende planten, hier en aar een mozaïek en verder allerlei kleuren in de omgeving. Al dwalend kwam ik op het eiland Wieringen via de Balgweg en de “Korte Afsluitdijk”.

In Hippolytushoef een afsluiting evenals op de weg die ik dacht te nemen om van Wieringen in de Wieringermeer te komen, langs de haven in den Oever nog even kijken bij de werkzaamheden aan het begin van de dijk, op het fietspad staan hekken en op de weg ernaast is het nog echt een puinhoop, dus voorlopig geen vaste fietsroute naar Friesland via de dijk. Ik sprak nog iemand die daar aan het werk was, hij zei: “Ik werk hier nu al zes en een half jaar aan dit hele project maar of het ooit klaar komt, ik begin er zelfs aan te twijfelen”. Uiteindelijk kwam ik weer blij thuis en gelukkig na 77 km en daarbij 3 stukjes video van onderweg.

https://youtu.be/nGfsDq5VF3U       Via het Noord-Hollands kanaal naar Breezand

https://youtu.be/35UgHyoS32s       Omgeving  Breezand en ’t Zand

https://youtu.be/tKKefxIz3vA           Via de Balgweg naar de rotonde bij de "Korte Afsluitdijk"

Even van huis geweest.

 

En weer is het prachtig fietsweer, waar zal ik vandaag heen gaan. Het besluit is snel genomen, eerst naar Obdam bij Tom en Gerda langs, Gerda heb ik al een tijd niet gesproken en daar ga ik dus eerst heen, om vervolgens via Hoogkarspel en Wervershoof naar m’n oudste zus Joop en haar man Piet te gaan.

Het is echt onvoorstelbaar voor mensen die hier niet woonachtig zijn, het is het ene bloeiende tulpenperceel na het andere, prachtig gezicht.

Op een bepaalde afslag even opletten, vorig jaar zat daar een meerkoet te broeden waar door bewoners  4 ijzeren staven in het water zijn neergezet en inderdaad er zit weer een meerkoet op dat gereserveerde stukje langs het water.

En ook de ganzen populatie wordt weer groter als ik dat zo bekijk en dat vlak bij een prachtig gekleurd landschap.

Bij Hoorn is het druk bij het waaggebouw op het J.P. Koenplein, heerlijk in de zon.

Ook richting Hoogkarspel zit een zwaan te broeden en zulke plaatjes zijn op verschillende plaatsen te maken, de zwanen doen echt mee.

In Hoogkarspel even een foto maken van de watertoren, toen ik nog wat jonger was zeiden we vaak als we verder van huis waren: “Als we de watertoren zien zijn we bijna thuis”.

 Bij Medemblik nog aldoor over de noodbrug om de gang eruit te krijgen en als je dan net weer de gang erin hebt staat er een vloeibare bemesting installatie geparkeerd op het fietspad.

Als ik weer bijna thuis ben komen Servé en Corrie Jansen aangelopen die ik al tijden niet heb gesproken dus stoppen en even bijkletsen waarna er ook nog een foto wordt gemaakt en ik weer thuis kom na 77 km genieten in de zon.