Langs het Oma Mia-bankje bij Overleek

 

102 km

Neem me niet kwalijk dat ik af en toe de naam van Tiny weer noem, we hadden zo’n geweldige band met elkaar vandaar. Zo ook vanmorgen, normaal ging ik op vrijdag naar de Zuidoostbeemster en nu is dat er niet meer en zoek ik een “uitlaatklep” voor dit ander patroon en die heb ik ook vandaag weer gevonden. Een rondje met de Quest maken is een heerlijke afleiding. Het HEM-rondje komt dan meestal als eerste in beeld, een rondje met weinig of geen verkeer van rechts weinig ander verkeer op de dijk en genieten van alles wat ik dan tegenkom.   Als ik van huis ga bedenk ik dat ik de rit best een beetje mag “oprekken” en zo ben ik ook van start gegaan. Het enige adres waar ik vandaag even m’n neus om de hoek kan steken is bij m’n jongste zus Lia en haar maatje Sjaak. Ze waren thuis dus daar even zitten met wat drinken en koek erbij. Ik maak m’n rondje verder af naar Middenmeer waar de teller op 102 km is blijven hangen. Het stukje video is van de dijk langs het Markermeer en het gehucht Overleek.   https://youtu.be/_p8-iYwpA4w  

Wat een prachtige bloeiende bloemen velden.

 

71 km

Dit is een verslagje van mee en tegenvallers. Vanmorgen werd ik wakker van een enorme plensbui dus blijf nog maar even liggen en dat lukte precies 4 minuten. Eenmaal beneden eerst even Buienradar controleren, het is straks droog in Noordelijke richting dus dat straks maar even uitproberen.  En iets heel speciaals, ik had absoluut geen haast en dan trap  ik veel ontspannener met een gangetje van maximaal 25 km, zou ik rustiger worden ? 

Even stoppen bij een auto die ergens druk mee bezig was, een drone uitproberen en dat ging goeden even met de eigenaar kletsen en toen weer verder.

Er leek wel geen gang meer in te zitten en inderdaad links voor was lek en dan moet je even knutselen om verder te gaan.

 Ondertussen viel me op dat er af en toe onderhoud wordt gedaan aan windmolens in de polder en er staan er zat.

Over Den Oever en kijken of de “fietsbus” er toevallig staat maar die is er niet. Ondertussen werd de doorgaande landweg afgezet om de koeien over te laten steken naar een ander perceel. En zo gaat heel langzaam de kruissnelheid iets omhoog. Ik kom soms ogen te kort om alles in me op te nemen.

De lucht tekende toch wel een beetje somber , ik heb geen spat gehad maar reed op een bepaald moment wel door behoorlijke plassen.

Een prachtig Fries paard en een boer die tussen z’n schapen staat als een echte herder. Een grote groep trekvogels bij een uitkijkpunt aan het einde van de “Korte Afsluitdijk”.

Ik dwaal zodoende overal een beetje rond en zie het bordje Korte Ruigeweg, laat ik dit maar volgen en toen kwam ik het tegen, onvoorstelbaar wat een prachtige bloemen arealen een schitterende “tuin” en dat in oktober  en enkele honderden meters verder weer zoiets, hier wordt ik echt blij van, neem van mij maar aan, naast een droevige periode zijn er ook positieve dingen in het leven wat wel doorgaat.

Het eerste perceel bestond uit gele zantedeschia’s een soort aronskelk bloem en die anderen weet ik niet maar het was de moeite waard om te stoppen voor wat foto’s aan het eind was het slechts 71 km maar zeer waardevol voor mij althans.

https://youtu.be/WIal03zl5Jo

Super toertje

 

119 km

Patricia en Remco zouden vandaag op de Volgerweg zijn en ik werd uitgenodigd om daar om een bakkie te komen er moesten wat zakelijke handelingen worden verricht, allemaal situaties die zijn ontstaan na het overlijden van een enorm lieve moeder en een geweldige vriendin. Het fietst net als alle dagen super licht en het lijkt alle dagen wel gemakkelijker te gaan. Thuis een paar bakken koffie gedaan en op de Volgerweg weer koffie. Remco was even om wat broodjes enz. te halen, dus we hebben elkaar maar even gesproken. Voor de tafel zou worden gedekt ben ik weer opgestapt ondanks de vraag om mee te lunchen. Toen ik even stilstond bij Oosthuizen om een paar wielrenners te helpen met een normale fietspomp kwam er een echtpaar naar mij toe en zij sprak mij aan zo van, “Nu zie ik je een keertje echt, Ria Kamp” een nicht van me die ik nooit zou hebben herkend, vooral met een helm op.

Welke route zal ik verder nemen op de terugweg naar Middenmeer, het ging door het land van Dik Trom het schooltje krijgt nog geregeld geïnteresseerden van de onderwijzer/schrijver/verteller van de vroegere “dorps figuur Dik Trom”.

In Hoorn even op het Houten Hoofd stoppen om een paar “dikke schuiten” op de foto te zetten.

Door Enkhuizen langs de stadsmuur wat gezien de kwaliteit van het pad niet aan te bevelen is, je rammelt er bijna uit elkaar.

Bij Schardam nog even gestopt bij de z.g.  banpaal, de Eenhoorn. Op deze 119 km heb ik een stukje video opgenomen door een deel van Spierdijk.

https://youtu.be/fmZlwLtVAJQ

Rechte wegen zijn soms ook mooi

 

71 km

In gedachten had ik voor vandaag een rustdag ingepland, maar ja de wil is goed maar het vlees is zwak zullen we maar zeggen. Even naar broer Ben in Wervershoof en dan weer naar huis, Ben was niet thuis mogelijk is hij bij Aad en zus Ans, inderdaad ik zag z’n fiets al staan. De koffie was al gezet dus meteen aan de bak. Er volgde af en toe een zwaar onderwerp, Ben had twee keer een geliefde verloren en ik helaas ook, Ben tilt er altijd zwaar aan en blijft altijd pessimistisch en ik verzet me daartegen door ook het positieve van het leven in te zien. Zo kunnen twee broers enorm verschillen blijkt wel. En toch was het gezellig om samen over andere onderwerpen ook te kletsen.

Als ik weer op stap ga is het weer nog mooier geworden dus niet direct terug naar huis maar een klein beetje omrijden. En zo kwam ik nog op heel ander plaatsen waar ik hier en daar een foto heb gemaakt en later weer blij was met die rechte wegen in de Wieringermeer, op de parallelweg naast de Alkmaars weg richting Middenmeer waar ik dit kleine stukje video heb laten draaien. En totaal was het zomaar 71 km           https://youtu.be/G-4KKqvOPEw

Via Oosterdijk niet te verwarren met Oostenrijk

 

91 km

“Nag effies gauw” ja zo dacht ik vanmorgen in m’n aangeboren dialect, wat is of was het geval ik maak zoals de meeste dagen wel een ritje met de Quest en dat plan was er ook voor vandaag, maar toen ik op “Buienradar” keek was het vooruitzicht niet zo geweldig, rond en de middag regen. Toen ik dat had gezien kreeg ik haast, dus nag effies gauw ’t HEM-rondje afraffelen want straks is er regen. Ik zou nu bijna zeggen het is nog nooit zulk ideaal fietsweer geweest, het bleef droog en geen spat regen gehad en nu ik weer thuis ben is de zon er zelfs bijgekomen.

Het was niet helder maar geen mist en zolang er nog mensen zijn die op het Markermeer gaan suppen dan valt het wel mee.

In de bocht bij Venhuizen zijn de zwanen weer terug gekeerd, vorige week zaten er een stuk of 3 maar het is nu echt weer dicht bevolkt .

Ook is het helder van dichtbij, bij Medemblik in de haven lag deze 4 master er helder bij en aan de overkant van de haven staan “De Beste Stuurlui” (ook van Jan van Velzen)  staan en zitten er nog steeds dapper bij. 

Op het water was het echt niet helder en ik snap niet wat voor aardigheid men dan heeft op het water met zo weinig zicht.

 https://youtu.be/6d_K_sqFe-0

Een heerlijk zondags toertje

 

127 km

Als je denk dat thuis zitten in je ééntje de toekomst is dan is het de hoogste tijd om je bewust in een andere richting te sturen. Af en toe heb ik dat en gelukkig kan ik me steeds meer en gemakkelijker in je goeie richting verplaatsen dus ook vandaag. Al op tijd een ander “pak” aan en gaan met die “banaan”. Laat ik maar eens richting Oostzaan fietsen het is goed weer en of er iemand thuis is ontdek ik vanzelf als ik daar ben. De rit erheen gaat bijna vanzelf en als ik naast de fiets sta is m’n eerste ervaring dat de deur waar de fietsen staan open is dus er zal best iemand op de vlakte zijn. Eén en ander uit de fiets gepakt en achterom en daar is Boris die me welkom heet. Zijn moeder Patricia, was naar de tennisbaan, Eric, zijn vader deed wat boodschappen en de andere jongens zijn nog in dromenland. Boris heeft koffie en samen kletsen we over dit en dat. Boris moet zo meteen naar Hoorn en als scheidsrechter “functioneren” bij Always Forward. Ik ga m’n fiets weer thuisbrengen en zet de helm weer op en goed en wel buiten komt Eric met de boodschappen, nog even kletsen en dan stap ik weer in de fiets.

Als ik de eerste hoek om zal gaan moet ik stoppen voor moeder eend en met haar kroost en als ik inderdaad stop gaan die beesten op de weg zitten zonder verder te lopen dus heel voorzichtig passeren. Ik ga nog even met een ommetje naar Zaanstad even kijken of Jaap van der Jacht thuis is daar ben ik al een hele tijd niet meer geweest. Als ik aanbel doet zijn vrouw de deur open en even later zitten we aan de koffie Jaap is ergens aan het wandelen met z’n oudste dochter.

Na verloop van tijd stap ik weer op en ga via “De Zaanse Schans” weer richting Middenmeer.

Onderweg zie ik een paar zwanen op de slootkant staan waar ze toilet maken en spiegelend in het water heb ik er vier in één keer. Al met al was dit goed voor 147 km gezondheid.  Het stukje vermaak gaat via “De Zaanse Schans”

https://youtu.be/zPKQ-Q7U1z0

Wonderlijke ontmoetingen.

 

91 km

Een wonderlijke dag zo kan ik deze zaterdag wel noemen. Ik zou een ritje gaan maken en wist nog niet waarheen en dan wordt het dwalen door de noord kop van de provincie Eenmaal  van huis was het een route die ik wel meer gereden had, ik zou haast blindelings gaan fietsen want hij wist bijna vanzelf waar hij heen moest, hier links daar rechts en ga zomaar door.

Op een bepaald moment zag ik dat het druk was op het Markermeer vooral de zeilboten met kleurige zeilen vielen op. Verder zie je op de dijk eigenlijk de standaard voorbij vaarders de één wat groter als de ander maar allemaal nog een keer varen met dit mooie weer. Ik ben niet helemaal tot aan Hoorn gegaan omdat ik onderweg bedacht dat ik wel een zak Elstars kon meenemen onder weg bij het Wijzenddijkje  bij Blokker wat inderdaad ook is gelukt. Als alles geregeld is en toen ik weer klaar was om te gaan stopte er een echtpaar die bijna ook appels zouden mee nemen .

De mevrouw sprak mij aan over de mooie fiets en van het één kwam het ander. Ik werd eerst nog verward met een ander maar aan het eind van het verhaal had ze al vaker over mij gehoord bij haar dochter Lianne en schoonzoon Gerard en laat die laatste nou net mijn garagehouder zijn voor onderhoud aan mijn auto, neef Gerard, dan is de wereld weer klein

.Als ik weer onderweg ben zie ik een hele grote trekker die grasland bewerkt en de hele grasmat omwerkt maar ik zie geen chauffeur, wat blijkt deze trekker werkt via de satelliet en is geprogrammeerd op deze handelingen, keren de freesmachine optillen aan het eind van de akker en weer laten zakken als hij weer verder gaat, knal hoor.

En zo kom ik weer al dichter bij Middenmeer om de volgende verrassing te ervaren. Ik fiets op de parallelweg langs de A7 als ik wordt gepasseerd door een vrij grote auto met Poolskenteken die even verder sopt en waarbij de chauffeur uitstapt en z’n hand opsteekt, wil mogelijk iets vragen dacht ik maar als ik erbij ben gestopt staat Matthijs Leegwater me op te wachten. Matthijs is Pool en Twisker en vertelde dat iedereen gelukkig was. Op het zelfde moment stopte er nog een ander persoon op een deftig opgetuigde racefiets met  een Roemeense nationaliteit, de wereld is klein om het kort samen te vatten. En dit alles over 91 km genieten.

https://youtu.be/62gebYrf4yM