14 augustus 2018

Dijkentocht nu het nog kan



Even op de oude toer, rondje om nu het nog kan. De berichten waren gisteravond goed dus meteen plannen om de volgende morgen mijn kans waar te nemen. Om 7 uur ging ik van huis en reed richting Wieringerwerf om de wind niet al te ongunstig te hebben.
Een vreemde lucht in aantocht

Ik geloof nooit dat het droog blijft

  De lucht werd van minuut tot minuut donkerder en de kans dat ik het niet droog zou houden begon steeds meer vorm te krijgen, we zullen wel zien gewoon doorrijden. Ik begon aan de Afsluitdijk met grote vreze, een “donker gordijn” kwam steeds dichterbij maar wonderlijk genoeg geen spatje regen, wel waren de wegen in Friesland allemaal nat met plassen langs de weg dus daar is het dus gevallen. Bij Bianca koffie met koek en samen met Thimo en Bianca zitten kletsen over de vakanties die achter de rug zijn en de voorbereidingen van Thimo voor zijn nieuwe school in Leeuwarden. Voor vertrek nog even gecontroleerd op buienradar hoe het mogelijk zou worden, het blijft droog, maar de wind is ondertussen “pittig” aan het worden.
De brug in Emmeloord


De Ketelmeerweg brengt me bij de Ketelbrug
Ik neem de weg door de Noordoostpolder via Emmeloord waar ik voor de eerste keer moet stoppen voor de brug die omhoog staat. Vanaf de Ketelmeerweg zie ik de brug al dichterbij komen en na de brug ga ik langs het water en de “windmolens” naar Lelystad.
"Bouwsteentjes"

Langs het lijntje worden de basaltblokken geplaatst
na de vakantie gaan ze weer door.

Ik nader de toren bij de sluizen van Lelystad

Al de stenen van rechts moeten nog op het talud links
worden geplaatst en dan met een teerachtig gietsel worden vastgelegd.
Ik stop nog even bij de basaltblokken die langs de kant liggen, Johan en Nollie hebben nog vakantie maar alles ligt en staat er nog dus ze kunnen zo weer aan de bak, trouwens wie zou er hier wat weghalen ’t is allemaal veel te zwaar voor mensen zoals wij, nee, steenzetters moeten wel super sterk zijn, wat een brokken die allemaal met de hand worden verwerkt. Bij Lelystad even wachten op de brug die ook omhoog staat en dan de kale dijk op.
Meer fietsers

En zelfs een miniauto
Het leek stil maar op het laatste stuk werd het nog een min of meer druk met fietsers en een “miniauto”. Na Enkhuizen door Westfriesland  op naar Wervershoof, Medemblik, en dan Middenmeer waar deze keer 207 km zijn verzameld op de teller.


13 augustus 2018

"Van wie ben je d'r ien"




Het zit niet mee vandaag, de regen valt op verkeerde momenten. De berichten voor vandaag waren min of meer somber maar vanmorgen toen ik wakker werd viel het alles mee. Eerst wat boodschappen doen dan op "verjaarsvisite" bij zus Ans die haar 72e verjaardag viert en omdat de buienradar aangaf dat het toch wel mee zou vallen zou ik vanmiddag nog even een rondje wegtrappen. Onderweg in de auto hoorde ik van de lokale weerman Jan Visser dat het vanmorgen inderdaad wel mee zou vallen en dat de buien vanmiddag talrijker zouden worden, voor mij dus een behoorlijke misrekening. Het klopt allemaal niet met de Quest op pad, het regent nu volop en het laatste kwartier is de meter van 0,4 naar 13,2 mm gegaan. Dan even iets anders op 19 juli had ik een stukje op mijn blog geschreven over een ontmoeting vlak bij huis met een naamgenoot, op zich niets bijzonders maar dat die meneer er een eigen verhaaltje van heeft gemaakt en dat in een krant vermeldt wist te krijgen wist ik niet, hij vertelde dat hij Peter Koomen heette en ik ben gewoon Pé, dus ietsje soberder, later vroeg hij: “Van wie ben jij d’r ien en weer weun je” mijn antwoord was , “Van Gert Koomen en ik kom van Zwaagdijk en woon in Middenmeer” Ja dat is een Westfriese eigenschap als je met iemand in gesprek raakt en het wordt wat interessanter dan volgt al snel de vraag zoals hij ook schrijft “Hoe heet je en van wie ben je d’r ien”.

Ondertussen kreeg ik ook nog een foto binnen van Elise de vriendin van neef Hugo Wester die hem had gemaakt in Edam waar ik even bij ze langs was geweest. En die bloem blijft alle jaren dezelfde en zal nooit veranderen door de jaren heen maar blijft wel mooi. Mogelijk morgen weer een echte fietsverslag en niet zo’n verzameld “gezwam”.

09 augustus 2018

Een indrukwekkend stukje voorwerk



Je zal het maar hebben, nou ik had het, een ontstoken talgklier op mijn rug en dat zit niet lekker in een Quest vooral omdat het gevalletje midden op zat. Even een afspraak gemaakt met de dokter en met een simpele snijbeweging werd alles opgelost dus vanmiddag weer even een klein rondje proberen en dat ging goed. Het voornemen was om voor, of rond half 3 weer thuis te zijn omdat er volgens de buienradar rond die tijd wel grote kans was op regen. Een HEM rondje zit er zodoende niet in dan wordt het net te laat, een beetje improviseren en zo ging ik via Medemblik naar Wervershoof.
Het fietspad vlak langs het water

Na zo'n fles is opruimen niet meer mogelijk
Het is tegenwoordig mogelijk om vanaf Medemblik tot aan Wervershoof op het fietspad te rijden zonder de weg te moeten oversteken, een nieuwe blik op open water en een rustbank waar de resten van een alcoholisch feestje niet meer konden worden opgeruimd, best voor te stellen als je die fles leeg hebt gemaakt.
Neef Joost met Amos

Echt liggen in de ligfiets
Ik ga via de Tolweg naar Hoogkarspel en dan door naar Blokker waar Joost en Karen met hun zoon Amos bij Joost zijn vroegere thuis verblijven vanuit Singapore, heel even bijkletsen en dan weer door want om half 3 zal het foute boel zijn. Voor Amos is het echt een ligfiets, maar als hij later wat groter is past het vanzelf.
Een grote zwanen familie
Weer naar Middenmeer via de Bangert  en Zwaag , in de Bangert is de familie zwaan druk met toilet maken bezig.
Draadeinden voor de windmolen

Twee stoere werkers

Enorm wat gaat er veel ondergronds

Het heeft straks ook wat te houden

En alles moet er nog aan vast gemaakt worden
'
Een blik vanaf het viaduct, rechts de A7
en op de achtergrond alles Microsoft
Dan net buiten de Wieringermeer langs de A7 zijn kort geleden 6 windmolens gesloopt en door verkocht naar Polen, ze zijn nog prima zegt men maar hier komen wel nieuwe molens waarvoor laatst beton werd gestort in schuine gaten in de grond. Nu kon ik van dichtbij bekijken wat er allemaal nodig is om een grotere molen veilig op te zetten, onvoorstelbaar beton en ijzer, niet tekort. Twee Duitse mannen versleepten de hoeveelheid betonijzer richting voetplaat waar de molen straks bovenop zal komen te staan. Een kort ritje en toch weer iets speciaals gezien op de 55 km van vandaag.



07 augustus 2018

Reparatie en de laatste "Hitterit"



Dat was het dan, de laatste buitensporig warme dag, tenminste, als we de weerprofeten moeten geloven. Ik vind het niet erg moet ik eerlijk zeggen, warm is mooi maar de schade die er momenteel al is ontstaan aan land en tuinbouwgewassen zullen we hoe het ook gaat aan den lijve ondervinden. Straks is er minder van één en ander en gaan de prijzen flink omhoog en zullen we tot volgende zomer de nadelen van dit weer moeten ervaren, alles heeft zijn prijs.

Voor vandaag stond er een kleine bootreparatie op het programma, niet dat ik nou zo’n allround ben op dat gebied maar een poging is nooit weg. Het bootje in Oostzaan is een beetje lek en dat is vervelend, een aantal klinknagels zijn los en daar komt water door naar binnen. Na overleg met meer deskundigen heb ik met speciale kit een aluminiumplaatje over de desbetreffende lekkages geplakt en nu hoop ik dat het “genezen” is. Tiny was ook op de fiets naar Oostzaan gekomen en samen hebben we een summiere lunch gebruik zittend aan het water.



Rond 13.00 uur ben ik weer huiswaarts gegaan met een hele vreemde omweg en zo kwam ik langs de Twiskermolen en daarna door Landsmeer en meer van die hele kleine dorpjes om uiteindelijk bij Monnickendam uit te komen en dan langs de dijk noordwaarts, thuis aangekomen bleek het toch nog weer 141 km te zijn in deze laatste “hitterit”.

06 augustus 2018

Zo'n rondje lijkt wel al korter te worden




Het was weer een mooi rondje vandaag, het fietspad van Enkhuizen naar Lelystad weer eens uitgeprobeerd en ik moet zeggen, het is goed bevallen. En als je die dijk hebt gehad kom je vanzelf bij de Ketelbrug en op dat punt heb ik even getwijfeld, ga ik over Urk of over Emmeloord, het is het laatste geworden. De schapenstront hebben me toch wel wat huiverig gemaakt en als je er eenmaal fietst is er eigenlijk geen weg terug dus meteen maar besloten om via Emmeloord te gaan waar de omleiding voor fietsers ondertussen is opgeheven, ik kon zo doorrijden.



En dan zie ik op een bepaald perceel land nog weer een gewas liggen wat nog officieel geoogst moet worden, een stukje vlas. Pas na het z.g. repelen wordt het vlaszaad geoogst en zulk vlaszaad heb ik vroeger vaak verwerkt, drogen op een eest en via een z.g. padditafel het lichte zaad scheiden van het volle en goede zaad, allemaal nostalgie. Iets verder in de Noordoostpolder is met bezig de bermen te maaien maar ik denk dat er na deze handeling nooit meer iets te maaien valt het is nu al één grote stofwolk. Als ik bij Siebo en Bianca kom in Oudemirdum gaan ze net aan de koffie dus ik weet mijn tijd, koffie met koek en heerlijk ontspannen bijkletsen. Thimo is ook thuis die heeft maandags vrij en Fleur, die vandaag ook vrij heeft, zit ergens op een paard hoor ik van haar moeder. Na verloop van tijd vertrek ik weer richting N.H. en moet een paar keer wachten voor sluizen en ophaalbruggen maar verder gaat het als een speer en ben ik in no time bij Den Oever waar een bakkie kibbeling op me wacht.
Halverwege de dijk is het druk op het stuk “vrij” kamperen, nooit eerder zag ik hier zoveel campers staan. Eenmaal weer onderweg wordt ik op het fietspad ingehaald door Georg Krüg die op en neer is geweest naar Drachten. We rijden samen kalm aan tot aan Wieringerwerf waar Georg via het bospad de kortste route naar huis neemt en ik de laatste kilometers naar huis afleg waar de 204 km weer netjes is bijgeschreven aan het totaal en dat met een gemiddelde over ruim 200 km van 31,1 km p/u.

02 augustus 2018

Niet te snel met dit weer



Het lijkt gek, maar vaak denk ik, voor ik van huis ga, wat zal ik vandaag weer beleven, zo ook vandaag maar achteraf kan ik nu zeggen “Ik heb niets beleefd vandaag” . Gewoon een heen en weertje naar de “Zuidoost” en verder niets, bij Tiny zijn haar broer Co en Else zijn vrouw omdat ze op de bovenste verdieping wonen met rondom glas dus niet te harden met deze temperaturen. En bij Tiny is ruimte genoeg in de tuin met heel veel “schaduw zitjes” , gezellig kletsen en later een broodje waarna ik weer opstap, of is het instappen met een Quest. Ik elk geval ben ik vertrokken richting Middenbeemster om later via de dijk langs De Rijp te gaan naar Oost en West-Graftdijk.                 


Bij Spijkerboor is de pont druk bezet met fietsers wat heel begrijpelijk is met dit warme weer. Molens zijn er genoeg langs de dijken van de Beemster en de Schermer en bij Middenmeer is het zelfs een momentje druk met een paar bootjes op het kanaal waar de brug even verticaal gaat.


Als ik stop bij de garage zie ik op de GPS dat het een “knap” rondje is geworden, 107 km en gemiddeld nog boven de 30 km p/u waar zit je verstand als ik dat zie, volgende keer maar een tandje terugschakelen.

01 augustus 2018

Retourtje Zaanstad

125 km


Familie van der Jagt was er even niet

Gewoon in de polder

tussen Jisp

en Neck

Veel te warm, het was het derde stel wat ik zag
Heel kort vandaag, althans het verslag, de rit was weer redelijk qua afstand. Gisteravond bedacht ik dat ik wel weer een keer naar Zaanstad kon gaan om een vroegere klasgenoot op te zoeken van de “Middelbare Handelsavondschool” ja zo heette dat vroeger. Ik weet nog dat ik examen moest doen in die periode, overdag examen van de Tuinbouwschool (om akkerstudent te worden) en dezelfde dag ’s avonds examen van de Handels avondschool, op maandag woensdag en vrijdag. En wonderlijk het is in beide gevallen gelukt het diploma te halen wat in m’n latere werk nooit van enige toepassing is geweest. Maar goed we hadden het over fietsen ik ben dus vanmorgen richting de “Zaan” gefietst en dat ging allemaal gestroomlijnd. Eenmaal vlakbij begon de ellende, omleidingen, wegafzettingen, verkeersregelaars noem maar op. En zo reed ik wel een half uur rond zonder dichterbij te komen uiteindelijk de routeplanner op de telefoon ingeschakeld en 5 minuten later was ik ter plaatste. Helaas niemand aanwezig dat is dan jammer maar om van te voren te bellen zie ik ook niet zitten dan verplicht je jezelf om ook werkelijk die kant op te gaan maar nu had ik toch een doel om later met een ommetje weer richting Middenmeer te gaan waar ik na 125 km weer een heerlijke douche kon nemen.
Tot slot nog een kleine toegift op de terugweg ging ik via het fietspad van De Zaanse Schans even de camera aan en zie wat het is geworden door de link aan te klikken
 https://youtu.be/7gSJe-dPmcs