08 april 2021

Het zoveelste HEM-rondje

 


Donderdag 8 april 2021, koud, winderig en zwaar bewolkt zo komt deze dag in de boeken te staan. Ze hebben van die mooie gezegdes bedacht zo van “maart roert zijn staart” en “april doet wat hij wil” en tot nu toe is dat helaas waar, maar verlies de moed niet het wordt beter nog even geduld. Het is standaard dat donderdags mijn laatste fietsdag van de week is een enkele keer uitgezonderd en zo is het vandaag dus ook eerst vanmorgen wat boodschappen doen en daarna een rondje ontspannen. Morgen eerst om de 2e prik om gezond te blijven en vrij van Corona en dan begint voor ons het weekend en daar heb ik zin in net zo goed als ik alle keren zin heb om een rondje te fietsen. Het ritje van deze dag ging weer over het vaste traject Hoorn-Enkhuizen-Medemblik, het bekende HEM-rondje wat weer 90 km op de teller heeft gezet. Nog maar net van huis ging het bijna mis, het fietspad langs de Flevoweg kruist als eerste de Westermiddenmeerweg waar echt borden staan om o.a. het fietspad voorrang te verlenen, twee vrachtwagens stonden te wachten en trokken op toen ik er aan kwam, geen probleem maar toen ik echt zou oversteken was er ook nog een chauffeur met een gewone luxe auto die ook doorreed en door flink fors in de rem te knijpen voorkwam ik een daverende knal, de chauffeur stak nog wel verontschuldigend z’n hand op, zo zie je maar het blijft altijd opletten langs de weg.


Onderweg zag ik een stelletje zwanen die echt samen gras, hooi enz.enz. verzamelden om hun nest te bouwen om gezinsuitbreiding te verzekeren.

Door Berkhout richting de dijk en dan op naar Hoorn  wat allemaal soepel verloopt, er stond toch nog een pittig windje wat bij “het strandje van Frans” goed was te zien.


Als ik al ruim over de helft van dit stuk dijk ben zie ik een witte vogel veraf in het grasland, een zilverreiger zou kunnen maar volgens mij is het een lepelaar maar dat is niet duidelijk te zien, stoppen en inzoomen, inderdaad het is een lepelaar.


Nog maar amper heb ik mijn toestel weer opgeborgen en lopen er nu vijf dus nogmaals inzoomen en afdrukken.


Dan in Enkhuizen even stoppen bij Paulus Potter en links en rechts wat foto’s maken het blijft een prachtig stukje van de “Haringstad”.

Als ik bijna thuis ben komt vriend Jan Bouma ook weer in gestrekte draf in mijn richting rennen en op afstand even een plaatje maken kan altijd en zo kwam ik weer binnen na 90 km genieten.

07 april 2021

Heel even op pad geweest

 

46 km

Eindelijk kon het weer, hoewel, het was maar net aan m.b.t. de harde wind. En dan niet eerder dan zo rond 12 uur want de buien kwamen af en toe nog flink door. Vanmorgen eerst nog een karretje leegmaken dat nog vol stond met takken en ander snoeiafval wat net voor de Paasdagen was verzameld door de “tuinploeg” , broers van Tiny, die elk jaar bij Tiny een rondje door de tuin maken echte mannen met kennis van zaken en ik ben dan meestal voor de afvoer van hun werk. Zo rond de middag is alles gereed om op pad te gaan om een klein rondje te maken over Wieringen, door de harde wind zoek ik een route waar ik zo weinig mogelijk zijwind heb en dat is redelijk gelukt hoewel ik op een bepaald gedeelte toch flink moest afremmen om niet te hard te gaan.

Hyacinten in de polder

het peilhuisje

                                       





In de Wieringermeer zag ik nog een enkel perceeltje hyacinten in bloei staan maar het echte werk begon nadat ik het peilhuisje op Wieringen was gepasseerd, wind schuin van achter, het leek wel een zeilboot en aangezien het achter de dijk niet overal even vlak is moest ik uit veiligheid bij 40 km wel wat afremmen. Bij Vatrop met ik altijd een paar keer “steken” om de bocht te kunnen maken en zag dat in het natuurgebiedje een aantal kluten uit de wind beschutting had gezocht.

Verder over Den Oever en nog even een vissersboot die in dok lag vast leggen om de tocht via het Robbenoordbos te vervolgen naar Middenmeer om net 46 km vol te maken.




01 april 2021

Bloeiende bollenvelden

 


Vanmorgen had ik me voorgenomen om de tuin maar weer een keer een beter aanzicht te geven, onkruid en rommel moesten het veld ruimen en dan is het echt zo van “effen flink kwaad maken en je bent klaar” en het is klaar zonder dat ik me kwaad heb gemaakt. Als beloning vond ik dat ik nu wel een stukje ontspanning had verdiend dus omkleden en vanmiddag nog even een klein rondje. Even naar broer Ben in Wervershoof en verder heb ik geen speciale bestemming. Hij was thuis en na een poos kletsen ben ik weer opgestapt om richting Middenmeer weer op te zoeken.


Op de kruising zie ik een meerkoet die voorlopig daar wel blijft zitten, een mooi nest onder een boom en op het water.






Ik ga via het “Egboetswater” en zie de eerste velden met bloeiende tulpen dus de eerste plaatjes van de “massa” , er zullen er nog wel meer komen dacht ik maar dat het enkele kilometers verder nog mooier was had ik niet verwacht.




Deze kleurige percelen waren onder plastic geweest waardoor alles een paar weken naar voren wordt getrokken en de bloei wordt bespoedigd.



Langs het water zie ik ook nog wat aparte bloemen staan die tussen de tulpen door best aan hun trekken komen en zo eindigde dit ritje al na 42 km die toch weer veel voldoening hebben gegeven.

31 maart 2021

Niet naar de "Velomobielhemel"

 

87 km

Vandaag wat dichter bij huis gebleven, ja wat is dicht bij huis, voor de één is 20 km al heel wat en voor de ander is 100 km gewoon. Voor mij is dichtbij huis even op en neer naar Tiny in de Zuidoostbeemster een beetje ruim over de 80 km zoals ik dan ga met wat omwegen.



Net na Abbekerk zag ik een plantmachine staan, wat een apparaat, in mijn tijd was het plantjes aangeven en één voor één achter het schopje in de grond, gelukkig is het nu anders.



Langs de Volgerweg was weer van alles, halsbandparkieten in de boom maar ook een nijlgans op grote hoogte geland op de knoesten en ook nog een fazant die het op een lopen zette. Bij Tiny was het weer als vanouds gezellig met alles wat daar bij hoort. Eenmaal weer op de thuisreis bedacht ik dat als, ik thuis kom dan moet ik eerst aan de fiets knutselen. Maandag en dinsdag op mijn retourtje Oudemirdum zat ik af en toe te “klieren” met de schakelaar net wel op een ander tandwiel en dan weer net niet, ik kon het maar niet goed krijgen. Verder eigenlijk niet meer aan gedacht totdat ik vanmorgen weer op pad ging, er is iets wat ik niet kan vinden. Ik begon al te denken aan afgebroken tanden of een kapotte ketting, heel vreemd en misschien wordt het wel een ritje naar Dronten om het in de “Velomobielhemel” na te laten kijken.


Dus thuis gekomen vanmiddag meteen aan de slag, de drie boutjes losdraaien en daar zag ik de vermoedelijke oorzaak van het vreemde schakelen, het gesealde artikel met het wetsartikel dat je met de Quest in bepaalde gevallen op de weg mag rijden, dat artikel heb ik al diverse keren aan de politie laten lezen en in de meeste gevallen gaven de mannen dan meteen toe dat ze dat wetsartikel niet kenden. Laat dat stuk nou tussen de kap/spatbord van het achterwiel door zijn gegleden en af en toe de kettingloop  bij de derailleur zat te “pesten”. Daarna nog even een proefstukje rijden en tot mijn genoegen is hij weer zoals het hoort dus vanmiddag de laatste 87 km met “storing” gereden, hij is weer geruisloos.

30 maart 2021

Heen en terug naar Oudemirdum

 

De rit terug vanaf Oudemirdum
 naar Middenmeer

Laat ik het kort houden, maandag was ik in Oudemirdum en vandaag kwam ik weer terug. Om heen over de Afsluitdijk te gaan om het rondje te maken heeft me de laatste keer wat afgeschrikt m.b.t. het vervoer, de Quest in een auto waar hij eigenlijk lang niet in past en dan met het oog op beschadiging maakt me wat huiverig. De vervoerder had wel een aantal dekens ter voorkoming van …. maar toch.

Op de heenreis de eerste foto


Middenmeer Oudemirdum 
via Lelystad en Emmeloord

Oudemirdum Middenmeer
via Urk en Lelystad

Omdat er bij mijn dochter slaapplaats was deze week ben ik heen en terug “onderlangs” gegaan. Heen via Enkhuizen , Lelystad, Emmeloord en Lemmer en vandaag terug via Lemmer en dan langs de dijk richting Urk en dan Lelystad en Enkhuizen en dan de afstand je zou het niet willen geloven een paar honderd meter verschil.

Fleur wilde weten of het paard
zou schrikken van de Quest

Soms in draf maar ook af en 
toe rustig

De Quest in de tuin 
bij de vijver

Schapen en lammetjes op de heenweg

Het was in Oudemirdum als het ware een paar vakantiedagen, rondje wandelen door het “Jolderenbos” met Fleur mee naar paardrijden en genieten van de ontmoeting van de kleinkinderen en ook mijn schoonzoon weer een keer ontmoet. Andere keren kom ik en ga ik weer voordat hij thuis komt van z’n werk.
Urk monument van de 
slachtoffers die op zee zijn gebleven

De vuurtoren op Urk

Van Lemmer naar Urk ......

....... liepen ook lammetjes genoeg

Heel veel scholeksters

Heel veel scholeksters

Diep geladen

Mijn privé nachtverblijf

Heen een behoorlijk harde wind vaak van opzij en vandaag weinig wind en volop zon het was een fantastische uitje ondanks en totaal 250 km want dat stelt zo ook niet zoveel meer voor als je het in twee keer mag afleggen.
28 molens van de Ketelbrug
richting Lelystad

De Ketelbrug

En dat als je vanaf Lelystad de dijk opgaat
richting Enkhuizen
Wel een “paar” extra foto’s deze keer.