03 augustus 2021

Van alles en nog wat zal ik maar zeggen.

94 km

 

Straks de O-ringen maar weer even vervangen de ketting maakt na dit ritje meer geluid als ik wenselijk vind dus even sleutelen. Waar ging het ritje vandaag heen, naar de haven van Medemblik waar ik was uitgenodigd voor de koffie bij mijn schoonzoon en dochter op hun zeilboot, ze waren gisteren vanuit Friesland het IJsselmeer overgestoken zodoende.

Hier waren vroeger de voetbalvelden van 
MFC en DVO en nu bootjes

In zo’n haven is het vol weet ik nu, Medemblik heeft nogal wat havens voor pleziervaart, ik meen 5. Gelukkig had ik doorgekregen waar zij aangemeerd lagen en zo kwam ik een keer op een plaats waar ik normaal nooit zou komen.
Anna in vol ornaat

De Quest was nooit zo dicht bij het water

Schoonzoon Siebo wacht al op zijn viste.

Een bakkie gedaan aan boord en vervolgens zou ik het HEM-rondje pakken maar onderweg is de richting aangepast richting Overleek, op naar de aardbeien die ik weer door heb gebracht naar Tiny in de Zuidoostbeemster.
Een moedige "doe-het-zelver"

Bijna goed geschreven "Westfries" dialect.

Eenmaal weer onderweg zag ik aan de Grootweg een mevrouw bezig met naar ik altijd heb gedacht, “mannenwerk”, buitenom schilderen op niveau. Ik heb haar gemeld dat ze er goed op stond, “Ja” zei ze: “Ik krijg alle keren te horen doe je voorzichtig en zal je niet vallen” maar dit ging haar goed af.


Later door Berkhout en langs Scharwoude waar nog genoeg ganzen lopen te grazen.



Als ik bij Tiny ben geweest gaat de retourrit via Middenbeemster en later langs de Obdammerdijk waar ik ben gestopt omdat ik in mijn ooghoek meende dat er leven was op een nest beneden langs de weg op het water. Het bleek inderdaad een zeer jong meerkoeten gezinnetje, de moeder was druk bezig nog meer riet aan te slepen om het “huis” wat groter te maken, wat wil je ook met 4 “kinderen”.

Doordat de Quest stil stond was het voor een mevrouw aanleiding om het voertuig eens wat beter te bekijken en zo volgde een heel gesprek over de fiets, ze leek me bijna zover om er ook zo in te gaan investeren, de tijd zal het leren. Later nog even langs zus Gerda, een glas fris, kletsen en dan de laatste kilometers naar Middenmeer waar de dagteller 95 km op z’n “geweten” had bijgeschreven.

02 augustus 2021

Oefen ritje

 


Het heeft even geduurd maar hij is er weer, de vakantie periode is voor iedereen “heilig” dus ook wij waren even afwezig en dan krijgt de Quest ook zijn welverdiende rust. Het was dus vandaag weer even wennen aan een ander ritme maar de dag was al voor een deel ingevuld, de auto moest vandaag voor een APK beurt naar de garage en toen ik eenmaal weer thuis was heb ik de wasmachine ingeschakeld om wat kleding wat rond te laten poedelen om vervolgens wat boodschappen te halen en pas daarna kwam de Quest aan de beurt. Een klein rondje deze keer, ja wat heet klein, het was maar 60 km.


Door Slootdorp richting Robbenoordbos waar ik nog een obstakel tegen kwam, een omgewaaide boom die over de weg lag. Ik ben even naar garage Den Das gereden om te vragen met welk vervoermiddel ze rijden om ligfietsen over de Afsluitdijk te brengen, het schijnt weer met de langere bus te gaan dus dat voelt voor mij weer veiliger en hangt de fiets niet gedeeltelijk buiten en wordt de deur met bandjes dicht gehouden.



Dan langs de haven waar ik nog een Duits echtpaar sprak die meenden al fietsend de Afsluitdijk over te kunnen, ik heb ze verteld dat dat al jaren en nog tot 2025 niet meer mogelijk is en ze verwezen naar het busstation waar ze kosten “frei” naar de andere kant konden.



Langs “Het Wad” liepen heel wat kluten foeragerend rond en ook scholeksters stonden rustig op 1 poot in de wind wachten op betere tijden.




Dan langs “De Heidense Kapel” en de ingestorte boerderij op naar de “Korte Afsluitdijk” en via Anna Paulowna en het

Oude Veer naar Oudesluis en op naar huis in Middenmeer .

Ik passeerde de sluis bij Kolhorn richting Middenmeer en zag nooit eerder zoveel liefhebbers in één keer binnen stromen. En dat alles na precies 60 km oefenen.

26 juli 2021

Ja, hij was weer even onderweg ....

 

95 km

Ja inderdaad ik was weer even op pad, niet lang ook niet echt kort maar net lang genoeg om weer tevreden thuis te komen, het luie zweet is er weer uit. Het weer is nog goed en de berichten zijn niet direct vast te noemen, wisselvallig met kans op buien en zelfs onweer, dan meteen maar op pad dacht ik nadat de was aan de lijn hing. Of dat straks droog is zie ik later wel nu eerst even wat ik meen verdient te hebben, een klein rondje fietsen. Bijna een vaste route waar ik ondertussen de “knijppunten” weet waar ik extra op moet letten voor andere weggebruikers. Enkel bij Hoorn was er een malloot die de binnenbocht nam waar ik net aan kwam, gelukkig reed ik helemaal rechts en kon geen millimeter meer naar binnen anders was het waarschijnlijk “boem” geweest, zo zie je maar wakker blijven en reken bij elke kruising of bocht op die onbekende andere weggebruiker.

De lucht is in beweging

Maar voorlopig is het droog

De lucht werkt wel en als de voorspellingen uitkomen krijgen we vanmiddag regen met of zonder onweer, we wachten af. Op de dijk van Hoorn naar Enkhuizen zie ik nog weer een wielrenner gaan die ijverig zijn best doet om dat vervelende gele ding voor te blijven, jammer hij komt snelheid tekort, moet ie maar in een Quest gaan rijden.


Voorzichtig dan 
komt het allemaal goed
En de leiding was blij dat
 het weer goed was gegaan

Na Enkhuizen richting Andijk wordt het nog even spannend een heel “leger” aan ruiters en ruitertjes, ik had deze groep al eerder ontmoet en wist ongeveer wat ik kon verwachten, fiets aan de kant en even uitstappen zodat alles eens mens en een geel obstakel kon passeren wat helemaal goed en veilig is verlopen. In Wervershoof kwam ik weer op een "leeg nest" hoewel ze ook echt geen bezoekers zouden verwachten goed of slecht denk ik, je weet maar nooit.
Wij verwachten geen bezoek

Toen ik de Wieringermeer in reed
prachtige wolken luchten

Parkeerterreintje voor Microsoft

Langs de Cultuurweg in de Wieringermeer ligt de voortgang van het volgende Microsoft datacentrum voorlopig stil en zou het parkeerterrein dienst kunnen doen als landingsbaan voor kleine vliegtuigjes en/of helikopters ruimte genoeg en alles zonder vergunningen. Als ik weer thuis ben is het nog steeds droog en is het gerommel van onweer ook weer uit de lucht na 95 km genieten.

21 juli 2021

Een rondje 'Kris Kras"

 


Nog even een kort ritje voor we de verjaardagen cyclus ingaan waardoor er de komende tijd minder gefietst zal worden.


Het weer is zoals we ons dat al maanden terug wensten, echt geen wind zelfs “De Ambtenaar” in de Wieringermeer stond helemaal stil en de zon kwam er geregeld even bij om de temperatuur wat vast te houden. Ik ga vandaag een poging doen om bij zus Margriet langs te gaan de laatste paar keer was ze er niet dus we zullen zien. Als ik in Wervershoof ben zie ik dat ze deze keer aanwezig is dus de standaard bezigheden van koffie met koek en kletsen.

Als ik weer vertrek ga ik als eerste richting Zwaagdijk en zo met een omweg naar Hoorn, langs de dijk wordt hier ook het talud gemaaid wat met zo’n “schuifarm” aan de maaibalk heel vlot gaat en meteen opzuigen, keurig netjes. Na Scharwoude ga ik linksaf de “Oude Hoornseweg” op en werd daar gepasseerd door een nog jonge wielrenner die geregeld omkeek of hij mij wel voor kon blijven en dat had hij nou niet moeten doen. Zoiets vraagt om te “rissen”. Wie dat woord ooit uitgevonden heeft, ik weet het niet maar ik ben er erg gevoelig voor, ”Racefiets Inhaal Syndroom” RIS. Hij reed zo rond de 38 tot 40 km p/u denk ik, en dat was jacht voor “Fikkie” een klein schepje er bovenop en dan met een extraatje er overheen, meteen uit het zadel en proberen weer bij te komen, helaas hij moest opgeven want de jongeman verdween als sneeuw voor de zon en was in no time niet meer te bekennen.

De volgende kwam al snel in beeld dus ook die werd slachtoffer van dat z.g. “rissen”.



Later door Schermerhorn langs de Oostmijzerdijk naar Avenhorn enz. met de gedachte ik ga alvast langs de aardbeien verkoop om te zien of ik er al met de auto op af kan gaan morgen.






Helaas nog steeds borden dat het niet kan of mag dus meteen maar een paar doosjes meenemen en zowaar scannen voor betaling met een Qr-code ook al omdat ik geen gepast geld bij me had, ook hier gaat men met de tijd mee. Via de “Rijndijk op huis aan in Middenmeer waar 103 km was volgemaakt, gewoon een pret-rit.

20 juli 2021

Rondje Marken

 

132 km

Heerlijk zeilweer

Waar gaan we vandaag naar toe was de eerste gedachte die bij me op kwam toen ik zo ver was dat de fiets weer voor het daglicht mocht verschijnen.

Nog vers en zwaar fietsen

Nog steeds in onderhoud

Laat ik weer eens een keer richting Marken gaan en dan zie ik wel hoe ik weer terug zal gaan. Het gaat allemaal vrij gemakkelijk en de eerste keer dat ik stop is bij “Het Paard” op Marken. Het laatste stukje van een paar kilometer ging niet helemaal vanzelf er was wegonderhoud gepleegd, een laag teer en meteen daar overheen een flinke laag split wat zwaar reed en de snelheid behoorlijk liet zakken. Het is erg rustig geweest op de heenrit en na een broodje naar binnen te hebben gewerkt ga ik linksom over het fiets/wandelpad weer retour.
Wat ieder bezoeker wil zien

Over de brug het dorp in

De Beatrixbrug nog even op de foto en ook de klompenmaker op de hoek bij de brug en dan op naar de dijk om weer op het “vaste” land te komen wat overigens niet zo vlot ging als ik had gehoopt. Ik heb het al vaak genoeg meegemaakt dat er een paard of paarden op het fietspad liepen wat voor mij altijd betekent, tijdig op de claxon drukken zodat de ruiter of amazone tijdig kan reageren door even uit te wijken naar een zijweg of i.d.
Hier zat ze nog rustig

....... maar dat was snel over, 
ze had alle moeite om hem in 
bedwang te houden.

Dat ging nu ook zo maar als je boven op een dijk fietst tussen Marken en Monnickendam en je kunt nergens naar beneden om elkaar te ontlopen dan is het wel frustrerend, dat stomme beest had totaal geen rust, eerst steigeren zodat het arme meisje bijna voor de vlakte ging en daarna meer om, als voor zich kijken en dat een paar kilometer lang, het schoot niet op.
Het brugdek gaat omhoog

Eindelijk ben ik bij Monnickendam en neem de kortste weg naar het snellere fietspad waar helaas de brug verticaal uit het wegdek omhoog werd getakeld om een paar bootjes door te laten. Verder tot aan huis toe geen obstakels meer en was het bij afsluiting toch nog weer 132 km.