Bijna niet van huis.

 Ik ben vandaag met heel andere dingen bezig dus een rondje fietsen staat op een heel laag pitje. Na een aantal mislukkingen besloten om te stoppen met het maken van een speciale uitnodiging, dan maar een klein rondje fietsen. Even naar Wervershoof om bij Margriet langs te gaan en daarnaast zit er nog meer familie. Het bezoek verloopt vlot en ze kletst de oren van m’n “kop”, maar met koffie en koek is het wel te doen. Na dit bezoek ga ik weer huiswaarts en zie toevallig bij zus Ans een bekende lopen, broer Ben heeft net met Aad de boot weer te water gelaten in Medemblik en parkeert nu de auto weer.

Even kletsen en weer verder, ik ga via het “Egboetswater” en zie diverse keren jonge konijntjes oversteken, zeker wel 7 of 8 keer er zijn er dus zat.

Ik steek de Papenveersloot over en maak een paar foto’s van het “meertje” vlak bij de “Amerikaanse” windmolen.

Via Hauwert, Nibbixwoud, en Wognum ga richting Wadway en dan zie ik een neef van me bij z’n woning staan, voor zover ik weet is het Theo. Ja er waren er 12 meen ik. Ik weet nog dat zijn vader, mijn oom, bij ons thuis kwam vertellen dat er weer gezinsuitbreiding was en dat het elftal nu compleet was met een reserve. Even kletsen langs de weg en toen vertelde hij dat hij samen met zijn vrouw heel veel had gelopen, o.a. naar Rome en ook al naar Santiago de Compostella, ik wist niet dat die tak van de familie ook zo sportief was.

Dan weer verder om via de Lage Hoek, waar ik een aantal Grutto’s zag die om de beurt “lawaai” maakten naar elkaar, naar Middenmeer waar de teller slechts 58 km aangaf.

Hoe veilig is het langs de weg met hoog bermgras enz.

 

Wat een verschil met de warme dagen van gister en eergister, het voelde tamelijk fris vanmorgen. Het enige wat ik vandaag op het programma had, was even heen en weer naar de Zuidoostbeemster om iets weg te brengen voor Remco.

Na de plensbuien van gisteravond en afgelopen nacht was het weer duidelijk nat op de akkers, vorige herfst niet kunnen oogsten en dit voorjaar vaak niet kunnen zaaien of planten, waar moet dat heen.

Bij Oosthuizen is te zien dat de kerk ook z’n onderhoud nodig heeft alles is omkleed met stalen stellingen. Bij Tiny koffie met koek en daarna weer terug naar Middenmeer, het zou dus 80 km kunnen worden, maar ja, je weet het wel.

Eerst in de remmen en wachten tot de amazones zijn gepasseerd. Ik neem een andere afslag en ga richting Noordbeemster onderweg zie ik ook nog een meerkoet op haar nest zitten, laat voor de tijd van het jaar.

Weer meer richting de eindbestemming staat een baan pioenrozen die al te ver heen zijn om nog op tijd te oogsten voor de verkoop.

De zeikerds staan ook weer rechtop zie ik en net op dat moment gaat mijn mobiel en hoor ik een blije Remco, de zoon van Tiny,  z’n verhaal vertellen.

Geen automobilist die je kan zien

Eenmaal in de Wieringermeer wordt ik nog weer een keer geconfronteerd met de ergernis van de veel te hoge bermen die ter ere van de bloemetjes en de bijtjes niet gemaaid worden, tot er doden vallen. Ik heb het ooit meegemaakt dat er in Friesland op een fietspad, waar al eens was geklaagd over de spleten tussen de tegels, dat één van de clubgenoten in zo’n spleet terecht kwam en over de kop sloeg waarna ziekenhuis opname volgde, de zelfde dag werd het fietspad door de gemeente onderhanden genomen, we wachten maar af.

Ook zie ik hier net als op zoveel percelen dat het weer enorm nat is er staat veel water op het land. En dit waren mijn ervaringen van vandaag over 87 km.

Keren door te hoge waterstand

 

Het is weer een heerlijke dag met veel zon en een licht windje, ideaal voor een rondje om de noord. De boodschappen zijn net gehaald, de was draait en kan straks aan de lijn om vervolgens de banden weer op de juiste spanning te brengen en een bak koffie doen. 

Het gaat allemaal weer als vanzelf en het eerste oponthoud is als ik al bijna in Den Helder ben. Het fietspad wordt van een nieuwe laag asfalt voorzien en via wat rijplaten wordt ik omgeleid naar de weg die normaal verboden is voor fietsers. Bij de stoplichten heb ik mazzel een andere fietser heeft op de knop gedrukt en ik kan zo verder rijden door groen.

Bij de veerboot naar Texel is het niet echt druk en het grootste schip ligt klaar om de “poorten” weer te openen voor laden en lossen. Langs de dijk van het Marsdiep is het vrij druk met fietsers en wandelaars en dat is begrijpelijk met dit mooie weer.

Door de “Donkere Duinen” stop ik een keer om een flinke waterplas aan te klikken omdat ik in de verte meen dat er lepelaars staan, als ik de foto thuis bekijk zie ik dat met simpel weg meeuwen zijn.

Als ik verder zal gaan staat er een wielertoerist voor me en vraagt of hij een foto mag maken van de fiets, geen probleem en als we met elkaar in gesprek gaan begrijp ik dat hij uit Oostenrijk komt, redelijk ver van huis dus.

Later bij Hargen even stoppen op de vaste standplaats en tevens de “strandjutter” vast leggen. Het fietst prettig zonder vervelende weg omleggingen, maar dan op een plaats die ik nooit had verwacht was het over met de pret.

Water op de weg en de fietsers die na lang aarzelen het waagden gingen op het diepste punt zo’n 25 a 30 cm door het water. Dat betekende voor mij keren en via een omweg weer naar de route die ik van plan was af te leggen. Later zag ik in bepaalde stukken bos ook het water tussen de bomen en struiken staan dus het is nog flink nat in het duinlandschap. Via Bergen aan Zee, Bergen en Schoorl kom ik weer op “eigen” terrein om na 119 km weer thuis te arriveren.

De bermen zijn gevaalijk voor fietsers en automobilisten

 

Het was hoog tijd dat ik even bij Leo en Riet langs zou gaan, Leo komt nog steeds niet op volle toeren voor wat betreft zijn gezondheid. Riet was net bezig koffie te zetten dus ik was op tijd. Het was echt de bedoeling om daar vandaan weer rechtstreeks naar Middenmeer te gaan, de berichten waren wat “wazig” voor vanmiddag. Maar ja het vlees is zwak en zo daalde ik weer van mijn geplande route af en reed later zomaar door Hem en Venhuizen om uiteindelijk weer op de dijk terecht te komen. Hier en daar even een plaatje meenemen om m’n blog wat op te vrolijken.

Het “paard” in Hem en op de vroegere grens tussen Hem en Venhuizen waar de banpaal of grenspaal staat even stoppen en de tekst daaronder ook vereeuwigen.

Voordat ik de dijk ben opgegaan een veld met pioenrozen klaar om geoogst te worden.

Op het water is weinig drukte ik zie één vrachtboot. Door Enkhuizen en dan de dijk weer op, deze keer reed ik weer bovenop de dijk, geen vliegjes maar toch ben ik later maar weer door het dorp gaan fietsen het fietsen bovenop is link door het enorme hoge gras en alles wat ertussen groeit, omdat je zo laag bent, ben je niet zichtbaar voor tegenliggers en zelf zie ik ook niemand of te laat, dus maar weer naar beneden.

Voor mij mogen de bermen wel weer ingekort worden dat is voor iedereen veiliger ook voor automobilisten. En dit was het weer voor vandaag 83 km gezond rondtrappen.

Een leuk rondje

 

Vandaag is  het weer een uitgelezen dag om een rondje weg te trappen, zon en weinig wind. Even een appje naar mijn zoon of hij thuis is of op z’n werk. Het duurde niet lang toen er een reactie kwam, “woensdag ben ik altijd vrij” dus even op naar Alkmaar.

Bij Oude-Niedorp zag ik een boer bezig met de mestverspreider om via “sleep” pijpen de vloeibare mest te injecteren in het grasland. Maar ongelukkig genoeg maakte hij een bocht waardoor de gele en rode slang los raakten van elkaar en meteen spoot de gier in de vrije ruimte.Dus stopte de combinatie en werd de schade weer hersteld.

Enkele kilometers verder in de buurt van Noord-Scharwoude werd het land ook bewerkt en werd meteen geplant met de grote plantmachine. In Alkmaar koffie met een heerlijk cakeje  en na de nieuwste berichten weer verder.

En wat voor nieuwste berichten, Gerard is van plan, als hij bijna aan het eind van z’n werkzame leven is, naar Santiago de Compostella te fietsen, wel met elektrische ondersteuning, maar toch. Het is nog niet zo ver, maar het begin is er door lid te worden van de Sint Jacobsstaf en het voornemen om te beginnen met trainen.

De Quest stond weer veilig bij z’n soort genoten allemaal benzine monsters die sneller kunnen. Aan de buitenkant wordt de muur gereinigd met een hoogwerker en hogedrukreiniger.

Als ik uit alle verkeersdrukte weg ben ontmoet ik weer een bekende in z’n witte Quest XS die ook een rondje maakt.

Het trapt zomaar door tot ik wel even ben gestopt om een foto te maken van dit plantwerk in het groot, maar liefst 6 rijen in één keer, de techniek gaat steeds verder.

Dan bij Enkhuizen de “Koepoort” vastleggen en in Onderdijk de “Dijkwerker” en tot slot de eerste aardappelen die boven de grond staan, waarschijnlijk “Opperdoezerronden” een heel vroeg ras met misvormde knollen welke wordt aanbeden door liefhebbers. Als ik thuis ben staat de teller voor deze zonnige dag op 120 km.