Een heerlijke verrassing onderweg.

 

Het was weer een prachtige dag, even op en neer naar m’n zoon in Alkmaar leek me een leuk tripje. De wind was nog wel wat stevig maar daar is door heen te komen alleen de temperatuur werkt nog niet mee, het was nog fris. Bij Gerard één druk op de claxon en vanaf z’n terras opent hij de garage onder het appartement. En zo zit ik al redelijk op tijd in Alkmaar aan de koffie met iets erbij. Weer even bijkletsen en daarna weer de terugreis aanvaarden. Er gaan nogal veel sirenes van ambulances en politie, op de andere baan richting Alkmaar zie ik een auto dwars op de weg staan, schijnbaar een foutje gemaakt.

Ik kan mijn weg gewoon vervolgen richting Stompetoren enz. en zie zo af en toe weer iets wat m’n aandacht trekt. Alpaca’s, bermbloeiers, een boer die tussen de rijen schoffelt en in de verte een wei vol met koeien veel te veel om te tellen.

Ik rij maar wat richting Middenmeer en kom “toevallig” ook op een heel veel belovende T-spitsing. Jaren lang stond hier het stalletje van de aardbeienkoning en wat een verrassing hij is er weer. Meteen stoppen en twee bakjes inslaan, ze zien er weer geweldig uit, zo vers van het land. Als ik weer thuis ben staat er voor vandaag 87 km op de teller, niet onverdienstelijk lijkt mij.

Dicht bij huis blijven.

 

Het was maar kort vandaag mede omdat de voorspellingen niet zo florissant waren maar dat is net als zo vaak best meegevallen. Ik had me al voorgenomen om niet te ver van huis te gaan, eerst naar Zwaag om weer eens bij Leo te kijken die af en toe tekenen van ouderdom schijnt te hebben, deze keer raakte hij een nachtje te logeren maar is ondertussen weer veilig thuis en het gaat zelfs beter als voor de misstap. Leo schonk zelf de koffie in en we hebben even zitten kletsen toen schoonzus Nera zich ook even melde met de vraag hoe het met Leo ging, Riet was afwezig. Het gaat weer prima en zijn verjaardag komt steeds dichter bij en dat is geen probleem met zijn gezondheid. Als ik weer op stap, ga ik via Obdam, even bij zus Gerda kijken die ook in de “revisie” is geweest, het gaat hier ook allemaal in positieve richting.

Samen op de nok, grutto en scholekster

En zodoende werd mijn rondje vandaag heel kort en was ik na 57 km alweer binnen en heb in alle rust de banden alvast weer op spanning gebracht op het gras achter in de tuin.

Bijna het standaard rondje.

 

We zijn weer terug van een aantal dagen in het Brabantse Vught, het was er prettig vertoeven. Alle dagen een stukje gefietst en de eerste dag een rondje gelopen om “De IJzeren Man” van een kleine 5 km.

Een rondje wat ik nooit meer zal vergeten, tijdens mijn militaire rekruten opleiding van lichting 59-6 moesten we op een bepaalde dag van ene luitenant Waanders hard lopend dit rondje “trainen”, nu ging het heel wat rustiger. Gisteren weer thuis gekomen en vandaag weer met twee benen op de grond gestaan. En meteen na de boodschappen proberen of de fiets het nog deed, hij was nog net zo goed als een week geleden. Over Medemblik om een papier te laten zien en een afspraak maken, alles was oké.

Dan via Medemblik naar Hoorn, binnendoor en buitenom was ik zomaar bij de dijk en ben richting Enkhuizen gegaan, op dit hele stuk tot aan “De Woeste Hoogte” kwam ik een paar wandelaars en fietsers tegen en niet één auto of motor, het was heerlijk trappen zonder obstakels.

Langs de “Haringstad” op naar Medemblik en het is te zien dat er al iets van de vakantiedrukte zichtbaar wordt, veel meer bootjes in groot en klein formaat op water.

Ik heb helaas Ed de Boer gemist in zijn kano, wel passeerde ik zijn auto waar zijn vaartuig op wordt vervoerd. In het Enkhuizer stadspark nog even wat zwanen gespot en dan weer door.

Na Medemblik ligt de polder weer voor me waar ik een trekker zag waarmee het land weer wordt klaargemaakt en bij de oversteek van de Medemblikkerweg naar de Westermiddenmeerweg waren de ganzen ruim vertegenwoordigd in het kanaal. Al met al een bijna standaard ritje van 84 km genieten.

De vaste ronde.

 

Ik had het plan om vandaag een dagje in de tuin te slijten maar door de capriolen van afgelopen zondag is het niet verstandig om dat “goeie” voornemen uit te voeren. Een klein stukje fietsen is beter voor dat rechterbeen.  Eerst even naar de winkel waar pleisters zijn te krijgen, sorry kopen. Dan koffie en omkleden, de fiets naar buiten controleren of alles aan “boord” is en gaan met die “banaan”. Het HEM-rondje staat boven aan de lijst, weinig of geen verkeer en niet te veel hoge bermen onderweg, gisteren had ik bijna een aanrijding. Ik reed de polder in langs de Alkmaarseweg op het fietspad waar een lichte bocht naar links in zit. Dus niet te zien of daar iets aankomt, in dit geval liep daar een mevrouw met een hond vol in de remmen en alle twee van de schrik bekomen, door het hoge bermgras zie je echt niets, zei ze, en ook voor gewone fietsers is dit levensgevaarlijk maar de overheden weten wat goed voor ons is, inderdaad. Maar goed, mijn rondje ging vandaag een andere kant op.

Ik verlaat de polder en zie toch wel heel veel windmolens die beeldbepalend zijn in de Wieringermeer.

In Hoorn neem ik weer het fietspad achter de Park Schouwburg en maak een paar foto’s.

Langs de dijk wordt gewerkt door de firma Koper om de dijk wat op te vullen, het kraantje ging zelfs op één rups en kantelde bijna.

Op een bepaald moment zie ik Ed de Boer de” kanoman” aan komen . Lijkt mij gewaagd met deze golfslag, maar Ed zal wel weten wat verstandig is.

Bij Broekerhaven komt net een kraan van de familie Out de dijk op, dit bedrijf ooit opgezet door zwager Arie, daarna zijn zoon Co en nu diens zoon alweer, de tijd vliegt. Dan door Enkhuizen en verder, in de buurt van de lichtopstand,(vuurtoren) bij Andijk komt een bekende mij tegemoet rijden, Piet Kunis stoppen en kletsen, Piet is deze keer niet met zijn “Different” die had wat nukken die eerst verholpen moeten worden.

Soms twijfel ik f het droog zal blijven maar dat is goed gekomen en in de Wieringermeer zag ik een aantal vrij grote percelen aardappelen waarschijnlijk “Opperdoeser” ronden als alles weer op z’n plaats staat geeft de teller  voor vandaag 91 km aan.

Het gaat weer goed ondanks .........

 

56 km

Vandaag was het echt een probeer dag, gistermiddag was ik niet zo handig om mijn been hoog genoeg op te tillen om een terras op te gaan met 2 ijsjes in m’n handen,  prompt lag ik voorover met  nog één ijsje in m’n hand en met m’n scheen tegen een betonnen rand. Jammer, nieuw ijsje halen en nu m’n been wat hoger opgetild. ( hier heb ik geen foto van) Het voelde allemaal wat anders als normaal en thuis bleek dat ik flink geraakt was door m’n stommiteit . Het werd wat dik en door de bloedverdunners die ik moet slikken duurde de verrassing voort want ook m’n andere scheenbeen had een opdonder gehad. Naar huis fietsen is prima gegaan maar vanmorgen voelde het allemaal wat anders dan normaal. Ondanks  wat ongemak toch op pad wel wat stijfjes maar niet zeuren er zijn erger dingen. Even naar zus Gerda die pas is geopereerd en nu weer thuis is en dan telkens de route iets oprekken.

Op een bepaald moment viel me een klein perceeltje op met zoals ik dat noem wat papaverbloemen en bij inzoomen zag ik dat er al peperbollen in de top zaten.

Richting Obdam zie je weer van alles, de prestige brug die aangelegd is alleen voor een paar wandelaars per jaar en wat verder ganzen in alle soorten en maten.

Kort voor mijn stopadres eerst nog even een zeer actieve volkstuinders tuin bewonderen met zulke vroege aardappels en nog iets verder stond een witte pauw mij op te wachten.

Na mijn korte bezoek ga ik weer via de Lage Hoek omdat ik pas had gelezen dat alleen ten zuiden van Amsterdam Grutto’s voorkomen, vorige week zag ik ze hier ook en inderdaad ze zijn er weer en maken een hoop lawaai als ik in de buurt kom. Eenmaal weer thuis staat er 56 km op de teller en het ging allemaal goed.