Zon en regen

Een prachtige dag met zon en helaas ook een paar buitjes en daar kreeg ik mijn deel van. De rit voor vandaag ging naar Bovenkarspel naar Dick en Greet waar ik al een heel tijdje niet was geweest. Meestal ga ik dan via een omweg en dat was vandaag ook het geval. En zo kwam ik op een bepaald moment bij de dijk langs het IJsselmeer ter hoogte van Scharwoude om vandaar richting Hoorn te nemen. Er lopen nog steeds gehoornde schapen op de dijk zag ik en op het “Houten Hoofd” in Hoorn was het rustig , een echtpaar zit achter de Hoofdtoren heerlijk in de zon op een bankje en de jongens van Bontekoe veranderen ook niet. Ik kom in Bovenkarspel en daar zit het echtpaar al aan tafel, ze moesten zo weg vandaar wat eerder aan de lunch. Ik ben vanaf Bovenkarspel door Enkhuizen gereden naar de “vaste” route waar ik de eerste bui kreeg en meteen een pittige maar toen ik stil stond om de kap te pakken was het alweer over dus dan maar weer verder. Later in Andijk moest ik even stoppen wegens werkzaamheden aan de waterleiding de leiding hing in een kraan boven de weg en daar moest ik onderdoor. Nog even bij Ben en Riet aan en toen naar huis, helaas 4 meter fietsen en ontdekken dat ik linksvoor lek  ben, wisselen , pompen en dan weer op pad, onderweg nog even de schaapjes op de foto die nu nog op het droge staan, als ze niet in het water terecht komen.Thuis is het rondje afgesloten met 94 km op de teller en de wetenschap dat een rit die begon in de zon werd afgesloten in de regen.  

Te lijmen met een natte vinger door de zon

Ik kwam in verleiding, oorzaak de zon, hoe zit dat, ik zal het uitleggen. Mijn voornemen was om de schokbrekers te smeren en de remkabels wat soepel te houden met wat olie enz. En zo was ik heel stoer bezig, het rechterwiel met schokbreker lagen op de werkbank en toen gebeurde het, de zon kwam volop door. Mijn eerste gedachte was, fietsen, vooral omdat ik dit niet had verwacht. Het duurde zodoende niet lang om alles weer rijklaar te maken, schoonmaken en smeren en weer in elkaar zetten. Daarna omkleden en gaan, maar voor ik zo ver was zag ik, dat bij mij in de tuin, het voorjaar ook al volop aanwezig was, bloeiende krokussen en bloeiende narcissen meteen even een foto maken, vooral die krokussen met de regendruppels erop zagen er leuk uit. Dan van start richting Twisk, het “land” van Matthijs waar ik aan het eind even ben gestopt voor “Moeders erf” een apart opschrift op deze woning. Iets verder door Oostwoud en dan door het “Egboetswater” waar ik even uit de Quest moest om de bomensnoeiers te ontwijken, de man bovenin stopte en gaf aan dat ik veilig passeren kon. Op Zwaagdijk even langs zus Margriet en na een korte stop via Wervershoof weer op huis aan. Het ging aldoor nog redelijk tussen de buien door, helaas het laatste stukje kwamen er nog wat spatten waardoor ik snel de schuimkap erop heb gedaan. Een kilometer verder was het weer over, opruimen en meteen een foto maken van de nieuwe “bomenwijk” het is toch wel een aangekleed geheel nu er beplanting is. En dat alles over 43 km die niet helemaal droog zijn geweest.

Middenmeer - De Woude - Middenmeer

Wat was het vreemd stil vandaag, niet dat het bij mij in huis over het algemeen lawaaierig is, maar buiten, geen of weinig wind dus het kan weer. De banden even nalopen of ze voldoende “hardheid” in huis hebben, het is allemaal oké, voor 7 bar. en achter 5 bar. en dat geeft al jaren geen problemen. De boodschappen voor vandaag zijn binnen dus ik kan op weg. De familie Schermer op De Woude staan op mijn verlanglijstje, met Wim zal het wel goed gaan maar hoe gaat het met Marian, die na een val lelijk terecht kwam waardoor er heel wat “dokterverstand” aan te pas moest komen om haar weer in mobiele richting te krijgen. De vorige keer dat er even was leek het nog verre van ideaal maar nu gaat het weer de goeie kant op, ze is er nog niet, maar als ik het vergelijk met de eerste keer dan is het een enorme vooruitgang , nog even volhouden en ze loopt weer zonder hulpmiddelen door het huis, het gaat gelukkig weer super goed met haar. Na de koffie, die Wim al heel snel tevoorschijn toverde, en wat bijkletsen, ben ik weer richting Middenmeer gegaan en dan uiteraard weer via een andere route. Richting West-Graftdijk en dan via de Oudelandsdijk naar Driehuizen dan door deze “nederzetting” (sorry Sebastiaan) naar de Kleine Dijk waar ik aan het eind, over de fietsbrug, richting Grootschermer ga en voor de ringvaart bij Noordeinde op Schermerhorn af ga. Net voor de fietsbrug zie ik dat het al meer als 100 jaar oude vierkant van een boerderij weer opnieuw wordt gebruikt in de nieuwbouw. Na hier en daar wat afslagen te nemen fiets ik verder naar Avenhorn en zie in de Mijzenpolder een groot stuk land met een dijk er omheen om als baggerdepot te dienen en wat daarbij opvalt is de kraan van zwager Arie, hoewel de uitvoering alweer jaren wordt verzorgd door beide zoon Co en Jos Out. In Spanbroek is het historische gemeentehuisje nog altijd een apart gebouw. Als laatste stop ik nog even bij Kippen-Dam voor wat heerlijk “spul” en zo zit de rit er weer bijna op, hij mag weer rusten na 91 km, en wat heb ik weer genoten.

Een optocht boven de grote rivieren zonder Quest

Het zit er voor vandaag en misschien ook morgen niet in, te veel wind, dat is voor vandaag de grootste spelbreker. Afgezien van mijn instelling dat ik eigenlijk een mooi weer fietser ben is dat beetje regen nog niet eens zo erg, maar die wind, nee niet op twee wielen of omslaan, dan maar een dag niet met de Quest op pad. Wel hebben we afgelopen zondag genoten van de carnavalsoptocht in Zwaag, al jaren de topper boven de grote rivieren. Ieder jaar worden we uitgenodigd bij familie in Zwaag, Tiny’s geboortedorp, en zo zagen we ook dit jaar de stoet weer voorbij trekken. Zelf heb ik jaren in de carnavalsvereniging “De Meerkoetelaars” gezeten hier in de Wieringermeer en dan moet ik bekennen dat die optochten tot op de dag van vandaag niets voorstellen als je die in Zwaag meemaakt. Er is in Zwaag de laatste jaren één groep, “De Wicky’s” die als bouwploeg de eerste plaats bezetten in de eindrangschikking zowel de publieksprijs als de eindbeoordeling door de jury, dit jaar hadden ze als ode aan de Prins “alles in ’t fruit” in elkaar gezet, een wagen tot in detail afgewerkt en bestand tegen eventuele harde wind of regen. Net heb ik de weerkaarten nog eens bekeken maar echt het zit er niet in, volgende keer beter.

Klein onderhoud en daarna een rondje

Vanmorgen eerst even klussen, het remlicht straalde me vanmorgen tegemoet en dat is niet de bedoeling als hij stil staat, er bleek, na een tijd prutsen en zoeken, een draadje wat “smeekte” om weer aansluiting te krijgen op het totale circuit en zodoende weer aan en uit te gaan bij de juiste handelingen van het remmechanisme. Met een amateuristische soldering is dat gelukt. Geduld loont over het algemeen, vandaag was dat ook het geval. De regen viel vanmorgen gestaag en pas na de middag zou het vanuit het Westen opklaren dus mijn gemak houden en afwachten. Het is inderdaad goed afgekomen, zo rond 1 uur was ik in het “uitgaanspak” voor de Quest en heb het meteen waar genomen. Deze keer maar weer eens richting Den Helder daar ben ik al een hele tijd niet meer geweest. Via Slootdorp en de “Korte Afsluitdijk” naar de Balgweg die me over het Noordhollands kanaal brengt vlakbij Den Helder. In de haven lag een booreiland en als je er dan zo dicht langs komt moet er wel een paar foto’s van worden gemaakt, wat een enorm gevaarte als ik dat zo bekijk. Ik ga bij de aanlegplaats van de Texelse boot linksom over de buitenkant langs het Marsdiep richting “Lange Jaap” de vuurtoren richting het zuiden. Een kleine kilometer na deze baken voor de scheepvaart linksom de “Donkere Duinen” in op naar Callantsoog waar ik vervolgens richting Schagen neem om na 73 km weer thuis te komen, geen regen of ander ongemak, wel, al was het maar kort, een “pik” zon meegenomen.

Door De Rijp enz.

Een “toe(r) tje”  toe, heel kort, gisteren reed ik door De Rijp en Graft enz. weer naar huis en omdat ik in De Rijp ooit mijn eerste Quest ( zie foto) tegen een auto heb geparkeerd ben ik altijd erg voorzichtig als ik hier rond ga. Gelukkig was dat een uitzondering die ik nooit meer hoop te beleven maar tijdens dit ritje ging het goed. Klik op onderstaande link,

https://youtu.be/MSU8YtcpxEM

Medemblik op z'n smalst rondom kasteel Radboud

Het was vandaag weer eens bijzonder kort, slechts 43 km. Omdat de berichten niet zo aantrekkelijk waren had ik me er eigenlijk al bij neergelegd dat het vandaag wel niets zou worden. Maar toen zo rond een uur of half 10 de straat begon op te drogen, na de laatste bui, kon ik de verleiding toch niet weerstaan om even van huis te gaan. Even naar Wervershoof om te vernemen hoe Riet haar verjaardag van afgelopen zaterdag had “overleefd”. Eenmaal van huis was ik blij dat ik gegaan was, het was weer heerlijk, zon en een klein windje vergeleken bij de laatste dagen. Langs de Flevoweg neem ik meteen maar de weg i.p.v. het fietspad, de boomplanters nemen nog steeds “alles” in beslag zag ik even verder al. En het volgende “probleem” kwam ik tegen in Medemblik, ik ben zo vrij om dit “Medemblik op z’n smalst” te noemen. Men is niet wijzer of de mensen die dit zo organiseren hebben een maximale prestatie geleverd. De foto’s spreken voor zich, op het bijgevoegde kaartje is te zien hoe ik in 99 van de 100 gevallen door Medemblik fiets, groen is mijn normale route, de paarse lijn geeft aan waar ik dus altijd langs ga maar waar ik na aanwijzing van de omleiding op een hoop zand en een hek over het trottoir terecht kwam. Dus dan maar naar de “vaste” route, juist,  die was dus opgebroken. Heel simpel terug langs de haven en via een andere weg op naar Wervershoof. Niet moeilijk maar wel op en top stom aangegeven, op z’n “Medembliks” dus, ik zal hiermee wel mensen tegen de schenen schoppen maar het is niet anders. In Wervershoof was Riet alleen thuis, Ben had een klusje bij zwager Aad. Het gaat momenteel geweldig goed met Riet hopen dat dit zo blijft gaan. Als ik weer richting Middenmeer ga is de lucht dusdanig donker dat ik de route wat inkort en doe meteen de schuimkap er maar op wat naar later bleek niet verkeerd is geweest.

Heerlijk ritje met zijwind

De storm is nog niet helemaal gaan liggen maar het ging vandaag redelijk, hoewel, het blijft oppassen geblazen. Ik was in eerste instantie van plan om een ritje Dronten te doen om weer een aantal reserve banden op voorraad te hebben maar de laatste berichten konden mij niet overtuigen om het te wagen. Harde windstoten en ook nog een beetje twijfelachtige berichten over de brug/sluis bij Lelystad die niet zonder problemen open en dicht gaat, nee geduld hebben er komt wel weer een andere gelegenheid met beter weer. Als alternatief heb ik een rondje “Zuidoost” gemaakt even bij Tiny om een bakkie. Het is voornamelijk een “Noord- Zuid” route dus met deze wind uit het Westen is het nog flink corrigeren om rechtuit te rijden, het gaat allemaal goed. En zoals altijd is het gewoon super gezellig, even kletsen en na de koffie en een broodje ga ik weer huiswaarts. Ik zoek, net als toen ik heen ging, een route die wat achter de rietschoot en wat huizen loopt om zo min mogelijk dwarswind op te vangen. En als ik dan een hele groep vogels zie is het even inzoomen en vaststellen dat er tussen de meerkoeten heel wat mooie eenden zitten. Ik heb in een vogelboekje gekeken met afbeeldingen maar kan ze niet thuisbrengen hoe ze in werkelijkheid “heten”. Bij Nieuwe-Niedorp is een “windmolen” uit de grond gestampt die onlangs nogal wat vragen heeft opgeroepen. Alles gaat gewoon zijn gang als je niet oplet staat er zo maar iets wat er gisteren nog niet was. Zo ook met de boomplanters langs het Flevoweg fietspad bij Middenmeer, het gaat vlot met de mannen. Het dagtellertje stopt voor vandaag op 91 km en ik heb weer voor 100% genoten ondanks de wat stugge windvlagen.

Stormachtig, oppassen.

Voor de wind door Wognum

Er komen bomen langs het Flevoweg fietspad

Ik wilde zo graag en ben ook gegaan maar het was niet het ideaalste ritje wat ik heb gemaakt. De berichten zijn zonder meer “gevaarlijk” voor een Quest, harde wind met windstoten tot 76 km en als je die op de zijkant van bijna 3 meter krijgt, nee voorkomen is beter dan genezen. En zo was ik na een op en neer-tje naar Obdam weer op tijd binnen en ik moet eerlijk toegeven het was nu al af en toe spannend. Als je zonder trappen het gevoel krijgt dat je in een zeilboot zit met de wind schuin van achteren en dan richting de 50 km gaat, nee ik blijf liever zelf baas over mijn doen en laten. Bij Tom en Gerda was de koffie met koek een heerlijke afwisseling tijdens de tekst en uitleg die ik van Tom kreeg over zijn volgende “verbouwings” klus bij zoon Hugo in Edam, er staat weer heel wat op stapel. Gerda was ondertussen druk met een vroegere collega/vriendin. Als ik weer onderweg ben is het in Wognum voor de wind een “eitje”, het vliegt erover. Onderweg zie ik dat er ondertussen overal weer sneeuwklokjes en andere gele bloemetjes in bloei staan, het voorjaar komt er weer aan. Vorige week vroeg ik me af wat voor zin het had om overal langs het nieuwe fietspad hoopjes grond neer te kiepen maar nu is het duidelijk, er worden boompjes geplant alleen jammer dat de kraanchauffeur even de benen had genomen waardoor ik lopend door het gras er langs moest, het was te drassig om er doorheen te fietsen. Toen de Quest weer was gestald in de garage stond er 46 km op de teller, niet de moeite, maar misschien morgen weer een betere rit.