Het zal beter worden

Mogelijk ben ik te vroeg van huis gegaan want het zou beter worden vandaag maar ik heb er nog weinig positiefs van ondervonden. Toen ik van huis ging was het inderdaad droog maar wel zwaar bewolkt en somber weer. De planning is een klein rondje en op tijd binnen zijn met dit sombere weer, een klein rondje gaat dan voor minimaal 50 km eerst maar eens naar de Obdammerdijk en zowaar daar is Tom aanwezig die net zo goed koffie kan zetten als Gerda die vandaag oppas –oma speelt bij de kleinkinderen in Westwoud. Na de koffie met een beetje omweg weer naar huis en dan zie je toch dat er heel wat water is gevallen de afgelopen paar dagen. Als er water tussen de aardappelruggen staat is dat vaak in de z.g. spuitsporen, dit zijn de vaste paden waar de trekkers door rijden als er gespoten wordt, maar nu stond er in dit perceel tussen alle ruggen water en als dat weer te lang blijft staan zijn deze pootaardappelen verrot zo simpel is dat. In de polder is te merken dat er weer een opleving is in de glastuinbouw er wordt weer nieuw gebouwd, het volgende warenhuis wordt uit de grond gestampt. Maar ook de akkers waar de oogst, in dit geval ijsbergsla, al is geoogst staan hier en daar stukken blank, het is echt nat. Toen ik thuis kwam stond de teller voor deze dag op slechts 55 km en nu begint het buiten helder te worden. En dan die eerste foto, ja Belle had een compilatie gemaakt van wat verschillende shirts met speciale opdruk gerelateerd aan Velomobielrijders en eerlijk gezegd heb ik de “mijne” er uit gepikt en in die geest iets aangevuld en  nagemaakt, ik had nog 1 velletje liggen om shirts te bedrukken. 

Ik ben tevreden zonder een km. te hebben gereden

Het bewijs dat ik een mooi weer fietser ben wordt vandaag nog weer eens bevestigd. Afgelopen weekend de planning voor deze eerste dag van de “werkweek” gemaakt en dat zou inhouden dat ik vandaag naar Dronten zou fietsen, helaas het weer is spelbreker. Nadat ik vorige week met de auto naar Velomobiel in Dronten was geweest om een paar veren op te halen was het ook de bedoeling geweest om weer een paar reserve buitenbanden mee te nemen en dat heb ik gewoon vergeten door de situatie met nieuwe fietsen die er net binnen kwamen. Er kwamen wel een paar reacties van mensen die hun nieuwe Velomobiel reeds herkenden, o.a. een blauwe DF en een zwarte Quest, van de foto die ik bij mijn vorige verslagje had geplaatst. De veren die ik toen heb vervangen werken weer prima en ’s avonds bedacht ik dat ik de andere kant ook maar even moest smeren voor er weer piep geluidjes zouden optreden. Het demonteren , smeren en weer monteren verliep prima alleen bleek na al deze handelingen de kilometerteller niet meer te werken en dan is dat zoeken en uit proberen, af en toe had ik weer “beet” maar als je tijdens een proefrondje dan weer 18 km op de teller heb en dan weer 35 km en zo staat hij weer op 0 dan worden “medische” ingrepen noodzakelijk. Dus de planning, vanmorgen naar Dronten teller vervangen of repareren en banden meenemen, maar dat is dus met recht in het (regen)water gevallen en als onrustig persoon die ik af en toe ben ga je niet stil zitten en gaat de fiets weer op zijn kant om toch maar iets te proberen, en ja hoor na lang zoeken werd het duidelijk, slijtage aan de kabel, na overleg met Allert heb ik de soldeerbout warm gemaakt en ben aan het “prutsen´ gegaan en zowaar het werkt weer. Vraag niet voor hoelang, maar na het probleem gebied goed te hebben verpakt met een aantal lagen plakband en ook de tweede slijtplek wat extra bescherming te hebben gegeven is de afwerking begonnen met terug plaatsen en monteren van alle onderdelen, ik ben tevreden al heb ik geen kilometer gereden, het werkt weer.

Even in de Velomobielen hemel""

Wat later als gewoonlijk maar hier is toch nog een verslagje van deze “bewogen” dag. Het begon allemaal met een stel gebroken veren van de schokdemper die niet gepost waren bij Velomobiel dat werd helaas bevestigd bij navraag dus de kortste klap is dan om ze op te gaan halen en zo was ik om kwart over 8 vanmorgen al in Dronten. “Theo laat zich vandaag niet zien” was het eerste wat Allert zei, “z’n fout van niet geposte onderdelen wil hij niet horen, maar je komt mooi op tijd we hebben personeelsgebrek”. Wat is de oorzaak een auto met aanhanger moest gelost worden, allemaal carbon fietsen van Quest tot Strada en een aantal  DF’s en een ongekende kleuren variatie. Ik was een beetje in de “Velomobielen hemel” ’t weegt allemaal 3 keer niks maar voor mij ging het om een paar nieuwe veren die ik nadat de auto leeg was heb meegekregen van Allert, thuis straks even monteren en dan uitproberen. Het is allemaal weer geregeld en mijn rondje ging via Obdam en later via Berkhout en Hoorn naar Enkhuizen om tot slot ook nog via Andijk in Medemblik terecht te komen, het werd ondanks de late start toch nog weer 105 km.

Lichte tegenslag, morgen niet fietsen.

Ik dacht echt neem een Quest dan gaat het veel sneller

Een gebroken hart kan veel erger zijn

Het zat een beetje tegen vandaag, nee niet met het weer of m’n conditie maar deze keer is een onderdeel van de Quest spelbreker. Als eerste vandaag op verjaarsvisite bij Jan en Rita in de Zuidoost, eerst langs Tiny die oppas heeft en vanmiddag pas weg kon, kletsen omkleden en naar de jarige. We zaten gezellig buiten en de koffie met gebak ging er heel goed in, later nog iets extra’s en dan weer op huis af. Langs het Noordhollands kanaal richting Oost en West Graftdijk en vervolgens naar de Westdijk. Toen ik omhoog draaide vanuit Graftdijk naar de Westdijk reden er net een paar knapen op de racefiets van zo om en nabij de 18 tot een goeie 20 die richting Alkmaar op het verlanglijstje hadden. Na wat afremmen voor een meneer in een invalidevoertuig die eigen regels leek te hebben kon ik de achtervolging inzetten. De mannen hadden dat door en versnelden behoorlijk maar net voor het fietspad had ik ze te pakken en was er één zo onverstandig om uit te proberen of hij een Quest kon volgen, nou een klein stukje ging dat wel maar toen de teller op 53 km kwam ging het licht uit, gelukkig maar want ik zou dat ook niet zo lang vol hebben gehouden. Onderweg zie je af en toe wat in het veld en langs de weg zoals 3 hazen bij elkaar en de “bannepaal” in Obdam en zo ben je weer in de polder waarbij de fiets rechts voor vanaf de start vanmorgen tot nu toe geregeld wat piepte, de schokbreker is aan wat nieuw vet toe dacht ik toen, dus thuis later de fiets “opereren”. Met moeite kreeg ik de schokbreker open en toen kwam de aap uit de mouw. Zowel de onderste als de bovenste veer was gebroken, meteen gebeld met Velomobiel en Theo zou ze vanmiddag nog op de post doen en als alles goed gaat heb ik ze morgen maar dat wordt dan wel in de loop van de middag. Een dag niet fietsen helaas, maar gisteren 204 km en vandaag 103 km dan moet er nodig een dag gerust worden zeggen de deskundigen.

Heerlijk rondje

Vandaag een “kort” verhaaltje bij een redelijk lange rit. Waarom , nou er was weinig te beleven onderweg, ’t leek net alsof ik alleen op de wereld was, ik kwam bijna geen kop tegen. Op de rit van Middenmeer tot op de dijk bij Enkhuizen ben ik één fietser gepasseerd, op de dijk van Enkhuizen naar Lelystad kwamen er drie fietsers mij tegemoet en heb ik er één ingehaald. Van Lelystad langs de dijk naar de Ketelbrug één wandelaar en verder niets, dan begin je toch een beetje te denken wat doet iedereen op maandagmorgen. Toen ik onder en over de Ketelbrug ging heb ik het cameraatje maar aangezet dan heb ik straks als ik thuis kom nog wat te “klooien”. Aan de andere kant op de Ketelmeerweg kwam mij nog een gele Velomobiel tegemoet maar verder stilte voor wat betreft actief volk. Wel zag ik in de Noordoostpolder dat het hier en vooral daar droog was, een enorme stofwolk gaf aan dat men bezig was. Bij Siebo en Bianca even schaften en dan weer door, wel heb ik de blauwe hortensia nog even vastgelegd en toen op naar Middenmeer. Het gaat allemaal heel rap en bij de laatste stop, bijna op de kop van de dijk maar nog wel in het mooie “Frieseland” heb ik nogmaals een foto gemaakt van de mooiste handgemaakte fiets van deze eeuw, daar woont en werkt een timmerman met liefde voor zijn vak, anders maak je niet zulke dingen. Er zat een echtpaar wat heel wat te vragen had over de Quest en zo verdoe je weer enige tijd om daarna het laatste stukje te “pakken” naar Middenmeer Bij Den Oever zijn ze er nog niet uit waar de rooie vuurtoren moet komen staan als de Afsluitdijk een heel ander aanzicht moet krijgen, volgens mij alles mooi zo laten, kost niets en is nu ideaal. Als ik thuis ben blijkt het totaal ruim over de ronde getallen te zijn n.l. 80.164 km en was het voor vandaag 204 km
https://youtu.be/NtTjBw_rpQI een kort filmpje van een stukje van deze ronde, de Ketelbrug

Ladies day

Vandaag is het “Ladies Day” of gewoon op z’n West-Fries “Vrouwendag” wat wil dat zeggen. Vandaag heeft Tiny met haar zussen en schoonzussen een dag zonder mannen en dat wordt uitbundig gevierd. Voor zover je van uitbundig kan spreken, beginnen met koffie en gebak dan naar één of ander evenement later thuis “borrelen” en vervolgens allemaal samen uit eten, deze keer naar “Stoer in de Beemster”. Dus geen mannen, ik ben er vandaag meteen maar heen gefietst om de koffie en gebak te keuren en dat was allemaal geweldig lekker dat kan ik je verzekeren en langzaam druppelt de visite binnen. Jammer dat om gezondheidsredenen er enkelen ontbreken maar omdat er verder geen manvolk bij hoort te zijn ben ik maar weer snel opgestapt met de wetenschap dat ik vanmiddag zo tegen “borreltijd” weer ten tonele mag verschijnen om de dames van een natje en droogje te voorzien zoals dat zo mooi heet. Mijn ritje voor vandaag zal dus niet lang worden even heen en terug en een ietsje om. Op de heenweg moest ik een poosje wachten op de bomen en takken “versnipperaar” die op de Oostdijk bezig was maar dat verliep verder vlot. Na de koffie enz. bij Tiny ben ik via De Rijp weer op Middenmeer af gegaan en zag onderweg dat gelukkig nog heel veel echt Hollands zwartbont vee in de wei liep. Op afstand leek de kerk van De Rijp ook wel een gewild foto object en na De Rijp nog even een glimp opvangen van de beeldentuin van Nic Jonk in Grootschermer Omdat de snelheid elke keer als ik een blik op de teller wierp nogal aan de hoge kant zat voor mijn doen concludeerde ik dat het wel haast windstil moest zijn, inderdaad geen windmolen leverde energie op op dat moment en in de sloten waren ook geen golfjes te zien. En als laatste zag ik een boer druk bezig met zaaien in de oogstmaand, de tijden veranderen dus echt, ook na 95 km.

Vader en zoon doen een rondje

Het is eigenlijk niet de moeite om hier over te schrijven zo’n kort ritje van slechts 63 km. Ik kwam vanmorgen maar slecht opgang, geregeld bezoek aan het toilet gaf me niet zoveel vertrouwen om ver van huis te gaan. Maar tegen half 11 toch maar wat moed verzameld en van huis gegaan. Op de Alkmaarseweg zag ik op grote afstand, ja werkelijk, grote afstand, mogelijk door het “bionische oog”, een paar “lotgenoten” annkomen. Stoppen en meteen het fototoestel in de aanslag brengen. Er volgde al snel een uitwisseling van gegevens en zo hoorde ik dat het vader en zoon betrof die op weg waren vanaf Hillegom naar Leeuwarden waar de zoon momenteel woont. Pa blijft voor een nachtje en gaat morgen weer huiswaarts richting Hillegom, knap hoor. Ik ga even naar Obdam maar tref daar niemand thuis wel bloeien de hortensia’s  mooi voor het huis. Dan door via de Zomerdijk naar Wognum en Nibbixwoud waar ik later nog een perceel bloeiende anemonen op een plaatje zet. Als ik bijna thuis ben neem ik de Tussenweg en stop even bij de kippenstal om een foto te maken, jaren achtereen heb ik mijn vriend geholpen met de stal schoon te maken na een periode van 6 weken kuikens mesten. Maar dat is ook alweer geschiedenis zoals er al zoveel in het leven is veranderd. Ik voel me ondertussen iets beter maar het echte gevoel is er op dit moment nog niet.

Een heerlijk rondje

Het is maar hoe je het bekijkt, de berichten zijn maar zo, zo, en ik heb zin voor 10 dus dan maak je gewoon een rondje met de Quest. Gisteren nog even een glutenvrij brood gebakken voor Tiny en dan is het vandaag mooi de gelegenheid om dat weg te brengen. De lucht ziet wel wat somber maar als ik de buienradar bekijk dan gaat alles net buiten mijn route om. Helaas ik heb mis gegokt want vanaf Middenbeemster kreeg ik de laatste 5 km alles wat er in een uur zou kunnen vallen, ’t ging erg hard voor een klein tijdje. Bij Tiny weer iets droogs aantrekken en vervolgens koffie. De man van het riool die gisteren was begonnen had nu zijn zoon gestuurd die iets kleiner was en onder de woning de juiste buis wist te vinden en na een tijdje werken was het euvel verholpen en kon alles weer dicht worden gemaakt. Na een broodje ben ik weer huiswaarts gegaan en heb toen de route maar iets aangepast. Op de Oostdijk lagen diverse takken in de berm als gevolg van de storm . Na Oosthuizen via Etersheim langs de geiten en op de IJsselmeerdijk langs de verzorgingsboerderij “Stille Pieter” van de familie Schilder waar sinds enige tijd een goeie kennis een paar dagen per week verblijft. Door Hoorn naar Enkhuizen en dan op Medemblik af, vlak voor vuurtoren “De Ven” ben ik even gestopt om toch nog even een zeilboot vast te leggen. Toen ik mijn camera op zou bergen zag ik een duif vlakbij in het gras die kennelijk zijn of haar kruit verschoten had, aan beide poten een ring maar nog niet geklokt, rustig een paar foto’s maken en dan weer verder naar huis waar ik na 118 km de “dagrit” er weer op had zitten.

een geslaagde proefrit

Ik mag wel stellen dat de “proefrit” goed geslaagd is geweest. De eerste rit met een “gereviseerd” rechteroog, het is allemaal heel duidelijk en zonder omhaal, ’t is af. Het ritje was bedoeld als proefrit maar ja als ik dan ook weer van start ben lijkt alles weer net als voorheen,” gaan met die banaan” en niet zo sloom doen. Bij Fred eerst wat aardbeien gehaald en vervolgens mijn voornemen werkelijkheid laten worden door deze aardbeien bij Tiny achter te laten, het is allemaal weer gelukt. Ja en hoe gaat het dan na zo’n staaroperatie, om kort te gaan super, de bril die ik normaal op mijn neus had zit in een etui in de fiets en ter bescherming van mijn oog heb ik een zonnebril ervoor in de plaats. Het zicht is met deze halve maatregel, ja, want dat andere oog moet nog, is al super scherp, misschien wel beangstigend, als dat andere oog ook is “gerenoveerd” zie ik misschien dingen die nu nog verborgen blijven, ik wacht wel af. Bij Tiny kwam een meneer om bij de woning de afvoer gangbaar te maken maar dat is nog niet erg gelukt, morgen komt het vervolg. Ik moest weer “op tijd” vertrekken omdat ik rond 3 uur thuis moest zijn om mijn oog te voorzien van enkele druppels die voorgeschreven zijn na de operatie, het is allemaal in orde en mogelijk op korte termijn weer een ritje want het was wel weer erg leuk in de Quest na zo’n poos van “stilstand”, ze zeggen toch altijd, stilstand is achteruitgang en dat klopt daarom werd het vandaag maar 104 km, hoewel dat toch weer een leuk begin was.