Bouw van datacentrum Microsoft is begonnen

De dag begon goed dat kan wel gezegd worden maar het einde zou weer slecht worden en het kwam allemaal uit. Via de Alkmaarseweg ging ik vanmorgen de polder uit en af en toe was de zon erbij maar even zoveel keren was hij achter de wolken. Het lag in de bedoeling om met een kleine omweg naar de “Zuidoost” te rijden en zodoende kwam ik door Zandwerven waar de hazen druk bezig waren in het open veld, er was er slechts één die even rust nam zodat ik hem of haar kon vastleggen op grote afstand. Met wat kleine omwegen kwam ik bij Tiny en dan is er altijd koffie. Dus na de koffiestop en een broodje weer met de volgende omweg naar Middenmeer. Via Kwadijk richting Edam en dan naar Volendam om via de dijk langs het IJsselmeer de weg naar huis te nemen. In Volendam is het rustig op de dijk hoewel die “gele banaan” weer diverse keren op de foto gaat, zelf knip ik ook maar een keer af, er is ruimte genoeg vandaag. Na Volendam neem ik in Edam de ophaalbruggen met als tweede de Pietersbrug, om mijn weg te kunnen vervolgen langs de dijk. Het gaat allemaal voor de wind en dat is te merken. Bij Schardam gooit een visser wat vangst restanten terug in het IJsselmeer wat gretig aftrek vindt door meeuwen en een paar eenden. Op het fietspad tussen Benningbroek en Abbekerk passeer ik twee amazones die aangeven dat ik wel voorzichtig verder kan rijden, ik “kruip” voorzichtig naderbij en met gespitste oren wachten de viervoeters op wat komen gaat, het gaat allemaal naar wens en de dames bedanken me voor de aangepaste vorm van voorbij rijden. Zo kan het dus ook en nu is het nog een paar kilometer tot aan de polder ingang bij Agriport. Aan het einde van de afslag bij de Oudelanderweg, bij het voormalige bedrijf van Reinier Muller is men volop bezig voor het nieuw te bouwen datacentrum voor Microsoft, de tijd zal leren hoe deze verandering het beeld van de polder gaat bepalen. Ik zie dat de teller op 100 km staat en neem de GPS in mijn hand om ze naast elkaar te houden en aan te tonen dat de teller van de fiets nagenoeg gelijk is aan de GPS. De eerste spatten beginnen nu ook te vallen en met een kleine 5 a 10 minuten ben ik thuis na 106 km die weer een heerlijke ervaring waren, een ontspannen ritje.

Even warmdraaien

Eerst even dit, zulke mooie bloemen koopt men voor Valentijnsdag in Middenmeer, 't is maar dat je 't weet.

Het loopt wat minder goed als ik me had voorgesteld, het regent en dat stond niet op mijn verlanglijstje. Niet getreurd dan ga ik eerst in huis maar weer even aan de bak, enkele taken verrichten die vaak als specifiek vrouwelijk worden aangemerkt maar die ik me ondertussen al behoorlijk eigen heb gemaakt. Als het zo rond het middaguur weer droog is ga ik wat eten en besluit maar om een klein stukje te proberen, ’t is per slot van rekening alweer 3 dagen geleden dat ik in de Quest heb gezeten, en om half één ben ik onderweg. Een enkele spat regen doet me besluiten om het voor vanmiddag wat binnen de perken te houden en zo ben ik met een rondje van 43 km alweer thuis. Ik verlaat Middenmeer via de Schagerweg en voor de verandering ga ik overal weer eens binnendoor, Kolhorn is het eerste dorpje en dan richting Barsingerhorn. Ik stop daar even bij het oude raadhuis uit 1622 en even verder bij de voormalige “tramhalte” aan de Heereneweg, verder naar Haringhuizen, niet dat je daar “haring kan happen” er is geen winkel te bekennen laat staan een visboer. Aan het eind van dit petit dorpje draai ik linksom en ga naar Moerbeek eigenlijk een nog kleinere “nederzetting” in het Noord-Hollandse landschap maar het is nog niet op, ik kom ook nog door De Weel en stop in Oude-Niedorp bij neef Pé en zijn vrouw Corry, heel even bijkletsen en dan op naar Middenmeer, laten we zeggen dat dit een oefenrondje was, maar wel heerlijk ontspannend.

Is dit het "zwarte" schaap ?

Niet te ver vandaag en dus een “binnendoortje” eerst naar Ben en Riet en kijken hoe het met de “brekebeen” staat. De fiets naar buiten en meteen maar richting Medemblik en Wervershoof, onderweg bedenk ik dat ik ook wel langs de grasdrogerij kan gaan en langs het natuurgebiedje richting Opperdoes. Zo gezegd zo gedaan, er lopen een paar wandelaars met honden en verder is het er doodstil, de weinige watervogels zijn allemaal op afstand dus gewoon doorrijden en via Opperdoes naar broer Ben. Als ik daar aankom zit ook zwager Aad er aan de koffie en Riet zorgt meteen weer voor het volgende bakkie.  Onder het genot van één en ander hoor ik dat zoon Ruud is aangereden met zijn Quest, een mevrouw die niet goed uitkeek met haar auto was de veroorzaakster van wat leed en schade wat overigens achteraf allemaal is mee gevallen. Er staat een harde wind en ik besluit om Zwaagdijk maar rechtuit te gaan dan heb ik de wind alles op kop en dat valt meestal wel mee. Via de Bobeldijk en wat andere slingerpaadjes kom ik steeds dichter bij Obdam en zie ergens een heel stel schapen bij elkaar staan, stoppen en een foto maken maar op de foto met het minste aantal is er één van de groep die opvalt, je zou dit beestje ondanks zijn witte vacht kunnen bestempelen als het “zwarte” schaap in de familie, bij haar ontbreken de oormerken, opvallend,  misschien bestemd voor de zwarte markt of voor het “offerfeest” wie zal het zeggen. Als ik toch in de richting van Obdam ga kan ik ook wel even bij Tom en Gerda langs gaan. Op de Obdammerdijk stop ik weer voor een foto, nu het riet allemaal is verdwenen is goed te zien dat de waterstand in de ringvaart nogal wat hoger staat als het slootje rechts van de weg, in de zomer zie je hier helemaal niets van. Bij Tom en Gerda een bakkie doen even bijkletsen en dan op naar huis, nog een kleine 20 km en ik ben er weer, wat in totaal 71 km als “dag-afstand”  laat noteren.

De nazorg van de duin en bosbranden in Schoorl

Wat een meevaller, vanmorgen toen ik wakker werd en naar buiten keek zag ik op het garage dak allemaal van die kringetjes vanwege wat regendruppels, ik had er al rekening mee gehouden dus de voorspellingen komen uit. Helemaal tegen mijn gewoonte in heb ik me nog een keer omgedraaid en meende uit te slapen, vergeet het maar na tien keer draaien ben ik er maar uit gegaan het was al bijna 8 uur. Vervolgens de ochtend rituelen met aan het einde een paar boterhammen en de krant. Het was ondertussen wel droog en het werd ook wat lichter en zo kwam het dat ik zo rond 10 uur van start ging en na 2 km weer omkeerde om mijn helm op te halen. Ik had wel mijn pet op maar de koude wind maakte me erop attent dat ik een deel thuis had gelaten, het voelde wat frisjes aan op een hoofd waar geen haar meer op staat. Laatst had ik weer een duinkaart besteld en besloot daar vandaag maar weer eens gebruik van te maken, op naar Schoorl. Als ik bij het Verlaat aankom en de tunnel zie is dat echt een plaatje waard, wat een prachtig bouwwerk met zoveel veilig fietsgenot. Als ik eenmaal in Schoorl ben is de eerste klim op de Schoorlsezeeweg altijd een stevig begin, de snelheid zakt en de banaan klimt, hoe is het mogelijk. Het valt mij op dat er nogal wat groot materiaal rond dwaalt in het duingebied, shovels, kranen en vrachtwagens, niet te kort. Als ik weer verder ben en de afslag richting Bergen aan Zee neem wordt het me duidelijk, overal waar enkele jaren geleden hele stukken duin en bos door brand zijn verwoest worden nu de restanten van afgebrande boomwortels enz. verwijderd en dat is schrikbarend veel. Je fietst af en toe door een kale vlakte en beseft dat die malloten die dit ooit aangestoken hebben weinig besef hebben van wat wel en niet kan. Gelukkig kom ik ook weer in mooiere stukken waar het weer heerlijk toeren is, vooral met een stukje afdaling van 10 %. Na Bergen aan Zee neem ik de volgende afslag en weer door de duinen, op en neer langs de Schotse Hooglanders en enkele wandelaars totdat ik weer op de weg uit kom en linksaf ga om de ronde niet al te groot te maken. Vanaf mijn keerpunt tot aan Middenmeer heb ik zo’n beetje alles voor de wind of schuin van achteren wat wel prettig fietst om na 93 km weer binnen te lopen na een heerlijke zonnige rit.

Kleintje toe

Een kort ritje vandaag als ik tenminste het traject van gisteren ernaast zou leggen, even op en neer naar Zwaag was de eerste aanzet maar het liep ietsje uit. Ik had een paar Cd’s met wat foto’s die ik weg zou brengen en dat was ook vrij snel geregeld. Via Benningbroek en Wognum langs de A7 is recht toe recht aan, bij Zwaagdijk even links en dan via het tunneltje naar Zwaag. Bij het tunneltje ben ik even gestopt, laatst hoorde ik dat door verbreding van de N 302 de weg waar dit tunneltje onder doorgaat, het tunneltje voor voetgangers en fietsers moet komen te vervallen, als reden wordt opgegeven dat het te duur wordt om ook de tunnel te verlengen, dus alles ter ere van de benzine en diesel monsters, vrij vertaald auto’s. Nadat ik mijn boodschap had gedaan ben ik Zwaag uitgereden richting  de Rijweg  en ben daar rechtsaf gegaan om via Blokker naar het fietspad langs de N 506 naar Hoorn te gaan en daar de dijk gepakt langs het IJsselmeer. Het is ondertussen af en toe zonnig dus het komt weer helemaal goed, bij Schellinkhout zie ik nog een surfer die in zijn eentje over de golven “vliegt”, lijkt mij erg koud met dit weer, maar ik ben geen kenner en ook geen liefhebber van watersport. Als ik weer verder ben en ter hoogte van Wijdenes een fietser van links omhoog zie komen ga ik even in de remmen, inderdaad ik ken de man die er aan komt, Jan Imming die ondanks zijn handicap alle dagen zijn rondje maakt. Heel even kletsen en dan weer verder via Enkhuizen en langs het z.g. “Enkhuizerzand” waar een mooie speelplaats voor kinderen is, waar maak je kinderen blij mee, uiteraard met speeltoestellen en water. In Andijk ga ik nog even bij mijn jongste zus Lia aan die toevallig thuis is, weer even kletsen en een bakkie doen en dan de laatste etappe naar Middenmeer, langs de Flevoweg  is het fietspad, althans het eerste deel, klaar maar nog niet toegankelijk, aan het begin en einde staan nog afsluithekken, misschien volgt er ooit een officiële opening wie zal het zeggen. Vandaag dus een kort stukje van 87 km bij een pittig windje en later veel zon.

Het is nog niet zo slecht langs de Nederlandse wegen

Bianca schreef, "Je was net weg Pa toen was hij er weer"

Wat is het leven toch mooi, ik heb dat al vaker gezegd en geschreven maar als je de zaak positief bekijkt is er weinig te klagen. Vanmorgen op tijd uit de veren en op naar Friesland, een retourtje Oudemirdum zit er voor vandaag wel in. Het weer werk mee en er zijn geen wolken en dat beetje wind nemen we op de koop toe. Ik weet dat Bianca thuis is dus ik kom niet aan een vaste deur. Misschien toevallig maar ik kom weinig schooljeugd tegen dus de kans op aanvaringen is te verwaarlozen en de rit verloopt net als zo vaak, volle snelheid de Afsluitdijk op en meteen stoppen voor de eerste foto. Als ik in Oudemirdum kom is de temperatuur al wat opgelopen, bij vertrek was het net 0,5 C. dus net geen vorst. De bouw gaat steeds een stapje verder en begint steeds meer vorm te krijgen, een super doe het zelf prestatie. Op de vijver ligt nog ijs en de temperatuur is hier ondertussen op een graad of 7 a 8 gekomen het wordt steeds mooier. De eigen Boeroendoeks, een klein formaat eekhoorn, is ook al uit de winterslaap, het wordt voorjaar. Als ik na de middag weer terug ga naar Middenmeer zie ik als ik bij het monument kom dat Cornelis Lely  nog mooi in de zon staat, er zijn echter geesten die de Afsluitdijk willen verbouwen en dan moet Cees wijken, de tijd zal het leren. Als ik bijna bij Den Oever ben is het nog even problematisch ik kan er niet door, er staat een auto die alles afsluit, even later komen de mannen aanlopen, ze hebben een stalen buis opgehaald om het hek te repareren, ongelofelijk zegt één van de mannen, hoe kom je met een auto hier en weet je dan zo’n hek te ontzetten, het kost enorm veel moeite om dit weer recht te krijgen. De auto werd even verplaatst en ik kon weer verder. Ik neem de weg langs het Robbenoordbos dan zie ik weinig schooljeugd op het laatste stuk. Op een bepaald moment ging de snelheid steeds verder omlaag, afremmen en links en rechts de banden voelen, niet aan de hand maar toch hij ging steeds zwaarder dus stoppen en achter voelen en inderdaad die was bijna leeg, stoppen en maartregelen nemen om na een kort oponthoud weer verder te rijden naar Wieringerwerf en uiteindelijk Middenmeer waar ik stopte met 163 km op de teller en gemiddeld toch nog precies 32 km p/u. Maar wat ik nog wel moet melden, tijdens het wisselen enz. van die lekke band stopten eerst 2 mannen met de racefiets en vroegen of ze konden helpen en even later stopte er een auto met een echtpaar wat ook hulp aanbood, het is nog niet zo slecht gesteld met de gemiddelde voorbijganger langs de Nederlandse wegen.

De bananen vliegen je om de oren

Ik moest er even op uit, gewoon om te proberen of het nog ging met dit koude weer. Het viel weer allemaal erg mee, het ging voortreffelijk, niet dat ik ver van huis ben geweest of dat ik een lange rit heb gemaakt, nee gewoon even uitwaaien en ervaren wat die bikkels voelen die alle dagen naar hun werk moeten en  in een velomobiel die afstand overbruggen. Ik ben even op verjaarsvisite geweest bij een schoonzus die het eigenlijk niet zou vieren, ze werd 70 en stond er alleen voor m.b.t. het verzorgen van de eventuele visite, Ben staat, beter gezegd zit nog steeds, buitenspel. Hij praat wel stoer maar alleen met zijn “vierpoot” kan hij uit de voeten en als hij dan iets in zou moeten tappen heeft hij geen hand over. Dus op en neer naar Wervershoof een retourtje van 37 km uit en thuis, maar toch hoor je dan weer dingen die bijna als vanzelf sprekend klinken uit de mond van kinderen. “Hé banaan” is iets wat het meest wordt gelanceerd en alle keren als je langs een schoolplein gaat waar het net speelkwartier is, dan is het gejuich niet van de lucht en vliegen de bananen je om de oren. Zo ook vandaag in Medemblik en dan let je bijna niet goed op om rechtdoor langs de kop van de haven te rijden omdat de brug afgesloten is. Aanleiding om thuis gekomen de banaan die Teun ooit heeft gemaakt weer eens voor het daglicht te halen en proberen een vergelijking te maken met de Quest en de banaan, het verschil is mij te groot, de vorm haalt het lang niet, alleen de kleur en het enthousiasme waarmee beiden zijn gemaakt doen niet voor elkaar onder denk ik. Toen ik die foto maakte zag ik ook dat er bij mij in de tuin bloeiende heide stond die de zaak weer een voorjaarskarakter geeft, nog even en we praten over het echte voorjaar wat voor mij niet snel genoeg kan beginnen.

Hoe koud was het ?

En weer is het een dag zonder sneeuw ijzel of andere winterse ellende, zo mag ik het toch wel noemen, niet in de ogen van de mensen die zweren bij sneeuw en ijs. IJs vind ik prima met droog en zonnig weer maar sneeuw daar heb je drie keer ongemak van, als het valt, als het ligt en als het weg gaat. Ondanks de in mijn ogen positieve weersomstandigheden was het vandaag toch behoorlijk fris, de gevoelstemperatuur geeft voor Middenmeer zelfs – 2 C. aan maar het ritje was er niet minder om. Even de benen strekken en dan is het snel beslist dat een rondje naar de “Zuidoost” (ja Jan A. weer de “Zuidoost”) tot de mogelijkheden behoort. Heen ga ik via de Alkmaarseweg en dan naar Aartswoud , Hoogwoud enz. om via Spierdijk en Avenhorn de Beemster in te gaan. Op dit punt ben ik even gestopt om een foto te maken van “De Vlinder” die onaantastbaar op een meerpaal zit en door de baldadige jeugd tot nog toe met rust wordt gelaten. Ik had hem al diverse keren gezien en had me voorgenomen om er een keer een foto van te maken en kwam het er dus nu een keertje van. Verder door de polder richting Westbeemster en Middenbeemster om daar linksaf te slaan naar Zuidoostbeemster waar ik de Quest achter het huis even rust gun. Vervolgens even omkleden want ik heb het altijd te warm in de fiets en natte kleding kan je dan maar beter verwisselen. Later hebben we samen een broodje gegeten en na een bak koffie ben ik weer richting Middenmeer gegaan. Als ik via wat omwegen toch weer langs de IJsselmeerdijk kom zie ik bij Schardam dat de lucht iets begint te breken in het oosten, misschien krijg ik nog zon voor ik thuis ben. Het zat er niet in dus ben ik met bewolking thuis gekomen na iets van 84 km meen ik. Het totaal staat nu op 58.666km en dat allemaal op de eerste ketting die regelmatig wordt gesmeerd, dit speciaal voor Marcel die bij 50.000 km de “zaak” vervangen heeft en vele anderen die nog veel eerder hebben vernieuwd.

Weer een fietstunnel "klaar"

Het viel alles mee vandaag, mijn beeld voor vandaag was gevormd door matige berichten met kans op regen en zelfs een kleine kans op wat natte sneeuw, maar alles bleef weg, nou  ja een beetje regen maar niet hinderlijk. Ik had me voorgenomen om weer eens een keer bij Kees van Hattem langs te gaan dus op naar “De Waard”. Ik was nog maar amper het dorp uit toen ik al voor stoplichten moest wachten, de weinige stoplichten in de polder knipperden voor de ”Alkmaarsebrug”, vrij lang wachten voor mijn gevoel maar eindelijk kwam daar een binnenvaart schuit langs geladen met, wie zal het zeggen, het zou kunstmest kunnen zijn maar dat was verder niet belangrijk, ik kon weer verder en zelfs met af en toe een zonnetje maakte het toch weer een  ideaal ritje. Na Noord-Scharwoude het fietspad op de dijk volgen naar Heerhugowaard, ik dacht er een bepaald moment nog aan om eerder binnendoor te gaan via het industrieterrein om zo de omleiding en wegwerkzaamheden te ontlopen maar op het laatst ben ik toch maar gewoon via de vaste route gegaan. En gelukkig want tot mijn stomme verbazing was de tunnel klaar en kon ik zonder stoplichten en omleidingen via de nieuwe route naar mijn bestemming, wat een enorme verbetering, onder de tunnel aan de andere kant is het nu nog linksaf naar “De Waard” en rechtsaf naar Broek op Langedijk. Volgens de laatste berichten, zoals Kees later vertelde kan men straks gewoon rechtdoor rijden en ligt de weg open richting Alkmaar, we zullen zien hoe dat t.z.t. is geworden. Bij Kees en Marian een poosje zitten kletsen onder het genot van een bakkie koffie met koek, heerlijk weer even bijpraten. Bij mijn vertrek besloot ik om ook even via Obdam te gaan dus een klein beetje de buitenkant volgen en zo kom je op de Obdammerdijk. Tom stond net op het punt om een klusje buitenshuis te doen en Gerda was niet aanwezig dus een korte stop. Vervolgens via Opmeer en Hoogwoud naar Aartswoud waar het monumentje met een paar vliegwielen uit het oude gemaal opvallend zijn opgesteld. In Broek op Langedijk staat ook een soort gelijke opstelling van een paar vliegwielen, als het zo uitkomt maak ik daar ook wel een keer een paar foto’s van. In Aartswoud een paar foto’s maken en dan verder richting Middenmeer   waar de teller op 63 km is gestopt voor vandaag.