Het is geen Quest maar wel een driewieler

Vandaag fietsten we samen naar Oostwoud naar de overal aangekondigde “Tuinfair”, er was van alles behalve de zon die wel was beloofd. Het was vanaf Middenmeer slechts 16 km en voor de wind gaat dat heel gemakkelijk. Al rondlopend over het enorme erf van deze toch excentrieke boerderij zag ik ook een aantal “oldtimers” staan. Maar waren het wel allemaal oude auto’s, nee, er stond er één tussen die erg opvallend was, een driewieler, geel van kleur, open van boven en laag. Zou dit een verouderde uitvoering van de Quest zijn of wordt het concurrentie voor ons geliefde gele “fietsje”. Thuis heb ik eerst even gezocht en las op internet dat de Lomax een “auto” is die als bouwpakket verkrijgbaar is. Dus geen oldtimer maar een sinds 1993 op de markt verschenen product. Met de telefoon een paar foto’s gemaakt die ik hierbij plaats, wonderlijk dat met een hele kleine Nokia zulke foto’s zijn te maken. Terug van Oostwoud tegen wind was achteraf ook goed te doen al was het niet met de Quest maar met de z.g. “huistuinenkeukenfiets”.

De tuin i.p.v. fietsen

Het is zaterdag, gewoonlijk voor mij geen fietsdag en ook vandaag dus niet. Wel heb ik op advies van Tiny iets zinnigs aan mijn tuin gedaan, zelf heb ik geen groene vingers zoals men dat noemt. Bij Tiny is het net andersom, die ziet elk blaadje groeien en wat niet groen is wordt verwijderd. Ik was eigenlijk best tevreden met de situatie zoals het was maar eerlijk is eerlijk het aanzien is een stuk beter geworden na deze simpele advisering en uitvoering. Even een paar plantjes kopen bij het grootste tuincentrum van N.H. , “De Boet” in Hoogwoud en het geeft meteen een zomers aanzien. Als het nog een beetje beter wordt met het weer en als de temperatuur meewerkt komt er vast wel weer een stukje over de belevenissen met de Quest, nu blijft het hierbij.

De echte polder is niet meer

 

Het is vandaag een dag geworden zonder fietsen, een bijna, nee zeg maar een zware opgave om de hele dag in huis door te brengen, maar ik ben er door gekomen en voel me nog steeds goed. Al een paar keer, als ik ’s avonds over de A7 reed langs het Agriport gebied, zag ik hem staan, de verlichte boortoren net voor het kassencomplex aan de Oostlanderweg (vroeger was dit het laatste stuk van de Oudelanderweg)en dan is het niet zo’n kunst om zoiets vast te leggen. Men gaat hier naar 2,5 km diepte voor warmwater voor de kassencomplexen om de energierekening straks met zo’n 14% naar beneden te krijgen. De tijd zal het leren maar het beeld zoals ik dat als jochie had van de Wieringermeer gaat steeds meer verloren, de rode daken en groene velden, het enige wat blijft zijn de rechte polderwegen waarover het in doorsnee goed fietsen is met een velomobiel, weinig bochten en supersnelle trajecten voor de Quest.

Zwanen zat in de Noordkop

Het telt zomaar door, ik keek net op de totaalstand van deze Quest en dat is momenteel 48.815 km en de vorige stond bij het noodlottig afscheid op 54.206 km, er komt geen eind aan, als het aan mij ligt voorlopig zeker nog niet, het gaat veel te mooi om te stoppen en het houd je uit de kroeg zullen we maar zeggen. Vanmorgen was het weer niet helemaal zoals ik het graag zou zien, iets regen en koud en dat op 15 mei, bedroevend zulk somber en koud weer maar we moeten het ermee doen en het zal vast wel weer een keer warmer worden. Na controle van de buienradar ben ik zo rond half 12 van huis gegaan om vandaag eens een keer een klein rondje te doen, het bleef dus binnen de perken met de 70 km die de teller aangaf. Via Medemblik en Wervershoof naar Zwaagdijk, het eerste waar ik daarmee werd geconfronteerd was een betweterige chauffeur die me haast dreigend naar het fietspad probeerde te dirigeren wat voor hem helaas niet zinvol was want hij kon zelf maar net een lantaarnpaal ontwijken. Zo halverwege, net na de Rijweg en de van Deurneweg, stond een bord dat automobilisten niet verder konden wegens werkzaamheden, fietsers konden gewoon door, helaas na een kilometer of 4 moest ik ook terug omdat ze nou net een stukje fietspad ook gingen asfalteren. Een beetje omrijden en ik zit weer op bekend terrein, Zwaag uit en over de A7 naar Bobeldijk. Het viel me op dat er hier en daar weer zwanen zaten te broeden en ik nam me voor om de eerst volgende vast te leggen op zijn kunstig in elkaar gebouwde “kraamkamer”. Tenminste als ik er nog zou tegenkomen, nou geen gebrek, na amper 1 km te hebben gereden passeerde ik alweer een broedende “langnek” stoppen, camera pakken en uit de tas nemen en toen ik weer opkeek was het nest leeg, althans geen zwaan meer, wel eieren. De vogel stond enkele meters verder in afwachting van mijn capriolen, één foto maken en meteen weer verder, in mijn spiegeltje zag ik dat hij alweer richting “kraamkamer” liep dus geen noodlottige gevolgen. Later kwam ik nog een aantal nesten met broedende zwanen tegen, ’t stikt er weer van om zo te zeggen. Richting Obdam rijdend kwam ik Kees Schouten nog tegen, heel even stopen en na een kort praatje weer verder, de close up die ik van Kees had gemaakt was dusdanig schrikaanjagend dat ik die maar niet plaats. In Obdam bij de Obdammerdijk even stoppen waar zwager Tom een gevaarlijke klus aan het opknappen was, de waterborden en de goot aflappen zodat alles weer gaat glimmen. En zo bleef het ritje van vandaag qua afstand netjes binnen de perken en eenmaal thuis scheen de zon weer op het "gele gevaar"

Ruim rondje NH.

Het werd vandaag weer een benenstrekker, lekker lang uit waaien op een droog parcours, heen tegen de wind in en terug meest gunstig. En toch heb ik een heel stuk met de hand aan de rem gereden, de oorzaak hiervan is meestal het onbekend zijn met de omgeving. Op de kaart is wel te zien waar ik allemaal weer heb gezeten, ik was van plan om met een beetje omrijden richting Zuidoostbeemster te gaan en dat is in elk geval gelukt, maar dan kom ik wel, op voor mij vreemde wegen en paden. De Zaanstreek ligt me niet zo, te veel stoplichten en zijwegen die ik niet op voorhand weet te liggen en daarbij stukken weg die opgebroken zijn enz. enz. niet mijn ding om zo te zeggen. Het was mooi weer en dat maakt dan weer veel goed en toen ik eenmaal een bordje zag staan waarop vermeld was dat ik richting “Zaanseschans” reed kreeg ik het gevoel dat ik weer bijna thuis was. De realiteit heeft me duidelijk gemaakt dat ik nog wat verder van huis was. Toen ik na dit ommetje aankwam in de “Zuidoost” was Remco al bezig met wat ik van plan was te doen n.l. even het grasmaaien. Mooi gelegenheid om hem op een plaatje te zetten, dan weet zijn moeder dat ik niet altijd op tijd ben om dit klusje te klaren. Na verloop van tijd en de nodige versterkende middelen ben ik weer richting huis gegaan en zo kwam ik via wat binnenpaden voor de wind in no time in de Wieringermeer en dit alles was vandaag goed voor 112 km.

Toekomstig fruit in Agrico-zakken

Daar gaan we weer, het weer “bestuderen” blijft het droog, wordt het regen , is het erg de aangekondigde hoeveelheid neerslag enz. enz. Het is allemaal enorm meegevallen, rond 8 uur nog wel wat regen gezien, maar onderweg was het droog met af en toe een beetje zon. Van start tegen half 11, 11 uur , ik weet het niet precies, maar langs de Flevoweg was de eerste “foto stop” men was druk bezig met grond bewerken, injecteren en bemesten, en met een tweede machine werden de ijsbergsla plantjes aan de “lopende” band geplant, alles moet en gaat steeds sneller. Later door Medemblik langs de dijk waarbij ik ook een keer een foto heb gemaakt van het stoomgemaal, “De Vier Noorderkoggen” na wat onderhoud weer best de moeite om even bij stil te staan. Verder langs de dijk via Wervershoof en Andijk richting Enkhuizen, bij het passeren van de aalscholverkolonie ben ik weer even gestopt om een foto te maken van deze nieuwe generatie IJsselmeervissers, er komen weer zat jongen als ik het gepiep zelfs tegen de wind in zo hoor, dan kan je beter een fazant hebben, mooier van kleur en minder schadelijk. Nadat ik Enkhuizen was gepasseerd werd de lucht steeds donkerder maar regen van betekenis viel er niet, een paar spatten en toen was het weer droog. Ik ben deze keer van de dijk af gegaan bij Oosterleek een piepklein dorpje aan de rand van het IJsselmeeren later via de Hemweg zag ik nog iets aparts staan wat mijn aandacht trok omdat het logo van mijn vroegere werkgever nogal duidelijk “misbruikt” werd. Agrico, een bedrijf wat zich al jaren bezig houdt met alles wat met aardappelen te maken heeft gebruikt voor export jutezakken met het bedrijfslogo in heldere kleuren en dat viel op omdat die zelfde zakken in dit geval werden gebruikt om een paar bloeiende fruitbomen, mogelijk bestemd voor plaatsing in een privé tuintje, compleet met grond t.z.t. toch ergens te planten waar ze verder vrucht mogen dragen. Bijna weer in Middenmeer heb ik langs de Cultuurweg nog een laatste foto gemaakt van een perceel tulpen, nog een paar dagen en er is nergens meer een bloeiende tulp meer te vinden, alles wordt “gekopt”. Als alles weer binnen staat geeft de teller 84 km aan, gereden in een rustig tempo en met heel veel plezier.

Weervoorspellers gaan de mist in.

De weervoorspellers van vandaag waren geen goede raadgevers, hier in de kop van Noord-Holland zitten ze er flink naast. Toen ik vanmorgen de radio aan had gezet werd er al heel snel melding gemaakt van regen die zo rond de middag overal in het land zijn sporen achter zou laten, dus voor de middag nog even een klein ritje maken. Morgen wordt broer Ben, ja die wielrenner, 70 jaar dus daar ga ik vandaag nog niet naar toe, dat komt morgen wel. Dan iets verder op Andijk zal mogelijk de jongste nog wel thuis zijn, de scholen hebben nog vakantie, inderdaad Lia is thuis en dan is er al snel een bakkie “troost”. Het ziet er allemaal al piekfijn uit in hun nieuwe “paleisje” maar vanmiddag komt de gordijnenman en z.s.m. volgt de rest. Na de koffie ga ik weer huiswaarts want je weet maar nooit. In Wervershoof ga ik even het recreatiegebied in en maak een paar foto’s van de te smalle brug voor de Quest en later zie ik ook nog een aantal futen en eenden die moet ik wel op de plaat vastleggen zo dichtbij. Ik draai later nog even in Wervershoof bij zwager Aad en zus Ans het erf op en heel snel daarna ga ik richting “De Meer” en besluit het rondje na precies 50 km en de zon komt er zelfs af en toe doorheen en nog steeds geen regen.

Een rit als vanouds

De volgende zomerse dag begint vandaag al weer vroeg, geen wolkje te bekennen en een prettige temperatuur, zou het echt zo door blijven gaan ?  We zullen wel zien maar dit hebben we alvast. Nadat ik binnenshuis wat heb “gerommeld” bedenk ik dat ik Kees van Hattem maar eens moet gaan bellen, misschien kunnen we samen een rondje maken. Het is een schot in de roos, Kees stemt meteen in met het voorstel en ik ga me omkleden en zal richting Heerhugowaard gaan. Bij Kees en Marian aangekomen eerst een bakkie koffie en dan gaan we op stap, Kees gaat voorop en zal de route bepalen. We gaan weer over wegen en paadjes waar ik, voor zover ik me kan herinneren, één keer eerder heb gereden. Via een hele serie binnen weggetjes die me doen denken aan het z.g. “Braamstruikesebinnenpad” komen we steeds meer in de buurt van Bergen aan Zee. Hier is het even zoeken naar het fietspad door de bossen en duinen richting Schoorl maar uiteindelijk komen we er. Onderweg stoppen we even bij de houtstapel die er ligt van de bomen die zijn gekapt nadat ze zo goed als dood waren gegaan door de bosbranden van een paar jaar geleden. Het is een prachtig rondje en via wat zij en omwegen komen we weer richting Noordhollandskanaal. Het is de bedoeling om via de nieuwe vlotbrug over het kanaal te gaan, Kees had van iemand gehoord dat het nu voor elkaar was en dat de passage vlot is te nemen. Maar ja dan komen wij met onze “gele bananen” voor een bord wat niet veel goeds laat zien, omrijden via de vaste brug bij Schoorldam en verder niet meer hier in de buurt komen. Als we bij de brug zijn zien we de rose Quest van “De Muis” staan, dan maar even aan de kant en koffie “scoren” als we net zitten komen ook de ouders van Yvonne aanlopen dus we zitten met 5 personen en de hond Astra voor het etablissement waar Yvonne haar werk heeft. Na de koffie gaan we weer verder richting Heerhugowaard en Middenmeer, in de buurt van Oudkarspel gaan we ieder een kant op en zien elkaar t.z.t. wel weer, Kees naar “De Waard” en ik naar Middenmeer waar de eindstand is bepaald op 110 km voor vandaag, een prachtige rit samen met Kees door weer eens een andere omgeving.

"Ken je me nog" zei de KLM piloot

Het was vandaag een dag waarop je weer van alles kon beleven. Tenminste ik wel, als eerste even bij wat familie langs om een DVD te brengen met wat foto’s van het afgelopen weekend met de hele “club” in Vierhouten gebivakkeerd. Het weer is geweldig en de stemming gaat dan ongemerkt wel met 10 punten of meer omhoog. Als eerste naar de “Bangert” bij Maarten en Monique de eerste aflevering, vervolgens naar Gerard en Nel, niet thuis, dan Frans en Carin, niet thuis, dan Jan en Nera, niet thuis. Het gaat wel snel op zo’n manier het volgende adres is Leo en Riet die er wel zijn en als laatste in Zwaag Kees en Lucy die ook “gevlogen” zijn. Ik heb er nu nog 3 bij me, één voor Tineke en Jos in Hoorn ook daar is het stil in huis, de laatste 2 gaan respectievelijk naar Zuidoostbeemster en Purmerend. Toevallig staat de auto van Co en Else in de “Zuidoost”  waar hij wordt gepoetst dus meteen daar een schijfje in leggen en de laatste is voor Tiny, hiermee is deze klus geklaard. Bij Tiny gelijk een broodje naar binnen werken want het is ondertussen bijna half 1. Als ik weer opstap neem ik richting Purmerend en dan langs het Noordhollandskanaal richting Spijkerboor en Oost en West-Graftdijk. Ik ga deze keer iets meer binnendoor en kom in Driehuizen en Schermerhorn. Dan langs de Mijzendijk naar Avenhorn. Hier staat net een wielrenner in de bocht en we raken aan de praat over , hoe kan het anders,  …… de Quest. Na dit praatje neem ik richting Grosthuizen en alles lijkt vandaag wel soepeler te lopen als anders. Even later passeert mij een auto en als ik een blik opzij werp omdat hij naast me komt rijden hoor ik iemand roepen “Ken je me nog” inderdaad ik ken hem nog Ben Datema. “Ik stop zo meteen wel even bij je huis” en enkele honderden meters verder draait Ben zijn erf op. Hoe is het mogelijk een KLM piloot die zijn verwondering uitspreekt over de snelheid van de Quest, inderdaad het gaat vandaag allemaal als vanzelf. Na een tijdje met Ben te hebben staan kletsen ga ik weer verder en dat ging niet helemaal zonder hindernissen, tenminste als je van hindernissen kan spreken. Op het stuk fietspad vanaf Benningbroek naar Abbekerk hebben een paar malloten wat stickers rondgestrooid en dat bemerkte ik pas toen ik was gestopt omdat ik meende lek te zijn gereden door een regelmatige tik in de wielkast, stoppen en wat blijkt een mooie sticker die op de band plakt en dat gebeurde in totaal 3 keer op amper één kilometer. Van de laatste twee heb ik maar een foto gemaakt. Op het laatste stuk voor Middenmeer ben ik nog weer gestopt om een paar foto’s te maken van de bloeiende tulpen percelen van Marc Kerckhoffs, een jaar geleden reageerde zijn broer Huub geregeld op dit soort foto’s vanuit New Sealand, mogelijk is dit weer aanleiding om de draad weer op te pakken. Thuis gekomen stond de teller voor vandaag op 112 km met een gemiddelde van 31,8 km dus vrij rustig en ergens een maximum van 54,5 km.

Volle wind in de zeilen

Waar was je gisteren, gewoon niet met de fiets op pad, wel naar een feestje in Doetinchem wat prima verzorgd was door Teun en Loes. Verder ga ik hier niet op in maar het was gezellig en goed voor elkaar. En dan komt de donderdag automatisch weer als volgende 24 uur op de kalender, niet bijzonders maar wel een dag om nog weer een heel klein stukje te oefenen of het nog gaat, ik kan mezelf en iedereen geruststellen, het ging nog prima. Via wat kleine weggetjes naar Medemblik en dan langs het water op naar Wervershoof, adres één broer Ben en Riet, niet thuis en ik zou vandaag maar een heel klein stukje van huis gaan, moet ik dan nu al terug gaan? Nee, dan maar even naar Andijk waar mogelijk hard wordt gewerkt aan het nieuwe onderkomen van Sjaak en Lia, inderdaad er werd hard gewerkt en ook zus Ans was van de partij, heel even iedereen van zijn werk afhouden en dan weer verder. Nu meteen maar door naar Enkhuizen, de dijk weer opgezocht en tot de conclusie komen dat er toch wel een pittige wind staat en dat de temperatuur veel te wensen over laat. Vanaf de dijk zie ik een boot gaan met de volle wind in de zeilen, volgens mij een soort “allehens” aan dek want af en toe kwamen er flinke boeggolven. Na de vuurtoren “De Ven” ging het vol gas richting Enkhuizen totdat ik een hardloopster aan zag komen, een beetje afremmen want volgens mij is dat nichtje Ellen en inderdaad het bleek inderdaad familie te zijn. Stoppen zoenen links en rechts en heel even samen vaststellen dat het, ondanks dat we allebei in de weer zijn, toch wel erg fris is. Dus het duurde niet lang dat we elk onze eigen hobby weer konden vervolgen om de “zaak” op temperatuur te houden. Door de stad langs de buitenkant en dan aan het begin nog constateren dat het bij “Sprookjeswonderland” wel heel druk is ondanks de lage temperatuur maar het is nu eenmaal voorjaarsvakantie. Ik heb mijn route een beetje ingekort en heb de afslag naar Hoogkarspel genomen om via “De Hout” naar Westwoud en Hauwert te rijden en dan via Opperdoes “De Meer” weer in te “duiken” om na 73 km thuis aan te komen.