Zon bij de start en later onweer met regen en hagel

Het was prachtig, echt het was, want onderweg veranderde er heel veel. Laat ik “vooraan” beginnen, eerst ramen lappen aan de voorkant van mijn huis zowel boven als beneden, de schuifladder in stelling brengen enz. enz. net voldoende om te bedenken dat ik nu weer ontspanning had verdiend. Een bak koffie, omkleden en gaan, richting Oostzaan. Wonderlijk, Bram had gevraagd of opa advies kon geven voor de aanschaf van een laptop, ik had wel gezegd dat ik daar geen verstand van had maar dat leek hem toch wat onwaarschijnlijk. Toen ik Middenmeer uitreed was het eerste wat ik in de berm zag , moeder eend met haar jonge kroost dus “ klik” en ze stonden erop. In Oostzaan was het gezellig druk, uit school hadden de jongens weer vriendjes mee dus moesten de harige konijntjes meteen weer extra in handen en zo rond 13.00 uur ben ik weer verder gegaan, richting Middenmeer met een omweg. Zo kwam ik met wat omwegen bij het kerkje van Holysloot en moest weer terug om een doorgaande weg te vinden die me via Monnickendam naar Katwoude en Volendam bracht. Op de dijk rustig aan omdat er veel toeristen liepen maar daarna kon ik weer volop aan de bak. Ik haalde op een bepaald moment een groep van 7 wielrenners in en zag bij het passeren dat de achterste mijn broer Ben was. Ik ben maar “vol gas” doorgereden omdat ik al een paar lichtflitsen had gezien en de lucht zag wat vreemd in de richting waar ik heen moest. Achter Berkhout nog even een bollenveld vastleggen en dan weer door, als het maar droog blijft dacht ik toen nog. In de buurt van Wognum “knetterde” het een paar keer en meteen kwamen er hagelstenen naar beneden. Bij de tunnel onder de A.C.de Graafweg stoppen, er stonden op dat moment een heel stel scholieren en wat ander fietsers. Eén van hen was een kennis van mij, Co Sjerps die ook al schuilde voor de regen en hagel. Ik heb nog even gewacht en ben toen doorgegaan met de schuimkap erop. In de Wieringermeer was de weg overal droog, ik ben gestopt om de kap weer achter de stoel te plaatsen en maakte meteen een paar foto’s van waar ik nu geen last meer van had, een donkere lucht achter de Microsoft gebouwen. Na 143 km was deze dag weer ten einde voor wat betreft het fietsen, nu zorgen voor de warme hap en de dagelijkse rituelen.

Snel op de dijk

Vanmiddag nog even een stukje video opgenomen, enkele maanden geleden was het van Hoorn naar Schellinkhout en deze keer is het andersom, dus van Schellinkhout naar Hoorn. Dit is mijn favoriete rondje, weinig of geen verkeer en ruimte aan alle kanten. Geïnteresseerd, klik dan op onderstaande link.

https://www.youtube.com/watch?v=aWhesTVB_-I

Zonnerit.

En vandaag was het weer zon, zee, wind en natuur. Het eerste wat mij opviel is dat de landbouwvoertuigen, in dit geval een tractor, steeds moderner over het veld gaan, was het vroeger normaal dat er vier wielen ronddraaiden nu zijn de voertuigen vaak uitgedost met rupsbanden, het wordt steeds mooier zullen we maar zeggen. Eerst naar Wervershoof, bij zwager Piet en zus Joop informeren hoe de vlag er daar bij hangt, Piet heeft wat “rommel aan de vin” een uitdrukking die in het verleden werd gebruikt in de Westfriese vaarpolders als de schuit niet voldoende snelheid meer had, dan zat er meestal wat rommel aan de vin in de vorm van wat waterplanten. Piet is optimistisch en moet afwachten wat de verdere onderzoeken naar voren brengen. Na de koffie heb ik mijn rondje afgemaakt via een min of meer vaste route. Eerst een foto maken van de “Keizerskroon” die bij de familie achter het huis in bloei staat. Als ik via Andijk naar Enkhuizen ga moet ik op een bepaald moment bij “Sprookjes wonderland” achter een voertuig blijven, helaas ging dat ding wel 6 km p/u de mannen hadden alle aandacht bij de dieren in het ontspanningspark en passeren op dit smalle fietspad is wat moeilijk in deze situatie en dan staat er achterop de kar ook nog www.werksaamwf.nl , het werkte maar wel erg langzaam. Bij de visboer t.o. het station een heerlijke bak kibbeling en dan verder de dijk op richting Hoorn, net voorbij Hoorn is er langs de dijk een stukje natuurgebied waar eenden en ganzen het hele jaar door aanwezig zijn en zo te zien worden de aantallen goed aangevuld met “jong talent”. Dan via Scharwoude naar Grosthuizen, Avenhorn en De Goorn op de polder af waar ik na 95 heerlijk kilometers de handel weer op stal heb gezet.

Middenmeer-Zaandijk-Middenmeer

Rondje van 114 km

Broedende Fuut

Zaanse molens 

De Zaan met molens

Wordt dit de volgende renovatie klus

In de bocht aan het einde van Wormer

Links Tiny met Suze beide slagvaardig

Het was weer even wennen, vorige week woensdag was mijn laatste “oefening” met de Quest. Vandaag een heel apart verhaal, via Facebook was ik iemand tegen gekomen die ik sinds de periode dat ik de “Middelbare Handels Avondschool” bezocht nooit meer had gezien of gesproken en via dit item hebben we het contact weer vernieuwd. Jaap van der Jagt uit Lutjebroek, al jaren woonachtig in Zaandijk, en dat na bijna 60 jaar. Omdat het weer vanmorgen redelijk goed was heb ik meteen maar besloten om die kant op te gaan en als ik in de buurt ben dan bel ik wel of ze thuis zijn. In de buurt van de “Zaanse Schans” even bellen en jawel hoor ze zijn aanwezig en dan volgt uiteraard bij aankomst een heel gesprek over en weer hoe het ons beide is vergaan, Jaap is zeer succes vol geweest en heeft zelfs nog een eigen accountantskantoor gehad gedurende zo’n 25 jaar en woont nu, met zijn vrouw, zeer tevreden en gelukkig in Zaandijk, helemaal aan de buitenkant met een prachtig uitzicht over een waterrijk natuur gebied en de Watermolensloot. Na de nodige koffie ben ik weer opgestapt en heb via de Zaanse Schans de weg terug weer genomen. Op de brug moest ik even wachten voor de slagbomen en heb meteen maar een paar foto’s gemaakt over de Zaan. Eerder had ik al een fuut op zijn nest vastgelegd, het blijven altijd mooie plaatjes, loerend via zijn geopende oog om in geval van nood snel weg te kunnen. Ik ga via een achterom weggetje naar Wormer en passeer daar een woning die mogelijk overgaat van huidige eigenaar naar Ruben en Cristel en komt er voor zwager Tom zijn zoveelste verbouwingsklus er aan. Aan het eind van Wormer even stoppen in de bocht naar Jisp om een foto te maken over het water richting Neck om in dat dorp later even langs de tennisbaan te gaan waar Tiny samen met Suze net zouden beginnen een de wekelijkse derby, knap hoor van dit super duo. Mijn ritje gaat verder via Middenbeemster naar Avenhorn enz. om na 114 km alles voor vandaag weer af te sluiten.

Noodverband

Ik had mezelf een “vrije” dag beloofd, een dag dat ik de fiets met rust zou laten. De verwachtingen beloven wind en regen maar dat viel achteraf allemaal erg mee. Ik moest glutenvrij meel halen voor mijn bakcapriolen en ook langs de “hofleverancier” van de Elstar appelen en dat allemaal samen past niet in de Quest, dus met de auto op pad. Als alles binnen is en het brood rijst bijna de pan uit zit ik eigenlijk te “niksen”. Toen bedacht ik dat laatst de rem even bleef hangen, een mooie gelegenheid om die vandaag even te opereren. Tijdens die simpele operatie kwam ik nog iets anders tegen, de z.g. krimpkous die over de schokdemper heen zit is op verschillende plaatsen gescheurd, lek, en dat moet niet. Een belletje naar Velomobiel en Theo stuurt een paar nieuwe. Om dit voorlopig nog te kunnen gebruiken heb ik maar een noodverband aangelegd met grijs duct tape dan kan ik altijd weg als de nood hoog zou worden. Alles zit weer in elkaar en een proefritje in het dorp moet nu wel kunnen.

Regen verwacht dus niet te ver van huis.

De weerprofeten hebben het helemaal bij het juiste eind, na de middag regenbuien. En met dat in mijn achterhoofd ben ik van huis gegaan, niet te ver en zorgen dat ik op tijd weer binnen ben. Omdat ik al een paar keer in Wervershoof aan de deur ben geweest bij broer Ben en zijn vrouw Riet leek het me gepast om het maar weer te proberen, dichtbij en dan ben ik rond de middag weer thuis. Het is nu nog droog en de eerste foto is van het gebeuren in het Agriport gebied, Microsoft, nergens die naam, maar wat er allemaal gebouwd wordt, het is ongelofelijk. Het “hoofdgebouw” , zo noem ik het maar, is al enige tijd in gebruik maar wat er allemaal nog in bewerking is, er komt geen eind aan, straks is er echt 40 ha bebouwd. Ik ga via Twisk en Oostwoud naar Wervershoof, een beetje met een omweg. Onder Hauwert staat een perceel witte tulpen in bloei en wat dit jaar steeds meer opvalt is dat er heel veel percelen onder plastic worden geteeld en pas op het laatste moment worden ze ontdaan van de “plastichoes”. Als ik via het fietspad door het Egboetswater ga staat er een bordje wat aangeeft dat de Liederik is afgesloten, geen probleem dacht ik want daar ga ik linksaf naar Wervershoof. Helaas ik kan geen kant op en moet over de brug linksaf omrijden om mijn doel te bereiken. De koffie bij de familie smaakt prima en als ik met het zoveelste stukje extra omrijden weer naar huis ga kom ik nog wel in Obdam en wordt het rondje toch zomaar weer wat groter dan de bedoeling was. Later zie ik nog een bloeiend “Tulpenboom” die ook nog in de serie mee wordt genomen en dat alles gedurende 70 km waarbij ik over twaalven thuis kom en dus de regen moet accepteren die “beloofd” was.

Leuk ritje

Een afzakkertje vergeleken met gister, vanmorgen eerst de wasmachine vullen en daarna de was aan de lijn en even later weer binnen halen omdat het heel licht regende, daarna wat boodschappen doen en dan op verjaardag visite. Jan is vandaag 67 jaar geworden dus even op en neer naar Zuisoostbeemster. Bij Berkhout zie ik dat de tulpen bijna bloeien en ook dat het viaduct nog lang niet gesloopt is dus voorlopig nog omrijden. Als ik weer naar huis ga neem ik uiteraard weer een omweg en ga bij Tiny langs om samen een broodje te consumeren en dan richting  Volendam langs de dijk richting  Hoorn, ik ga langs de molen het dorp binnen, in Volendam is het niet druk op “De Dijk” maar alles wat er loopt komt zeer waarschijnlijk uit China en die  weten nog steeds niet wat een claxon is, jammer maar ik heb de tijd. Bij Hoorn zie ik weer hele koppels jonge gansjes, zondag de eersten gezien bij Marken maar nu lijkt het wel of ze overal weer tevoorschijn komen. In Blokker dacht ik glutenvrij meel te halen bij molen “De Krijgsman” helaas de winkel is donderdag pas weer open, geduld hebben. Ik ga via het Wijzenddijkje naar Westwoud en zie dan een veld met zwanen, ik heb geprobeerd ze te tellen en kwam zo ongeveer bij een 140 stuks, de tijd dat dit een plaag wordt komt alle jaren dichterbij, let maar op. Bij Medemblik is het moeilijk doorrijden langs de haven als er zo’n obstakel staat dus ietsje omrijden en in de polder is deze amazone druk bezig met haar viervoeter terwijl even verder een fazantenhaan in de berm wegduikt. Als laatste moet ik in de remmen om niet in “aanvaring” te komen met zo’n grote witte vogel, al met al weer genoeg beleefd op deze 120 km.

Een rondje met ontmoetingen die je niet voor mogelijk zou houden.

“Wie verre reizen doet kan veel verhalen” een uitspraak die al heel wat jaren meegaat. En ik denk dat er een flinke grond van waarheid in zit, vandaag leek het zo’n dag te zijn. Ik was op tijd wakker en besloot vandaag dan maar weer eens richting Oudemirdum te gaan en verder zie ik het wel. De rit over de Afsluitdijk is gesneden koek zoals men dan wel zegt, het vliegt er over en binnen de kortste keren ben ik op Friese bodem. Wat me alle keren opvalt zijn de enorme aantallen ganzen, in Noord-Holland zijn er al veel te veel maar in dit gedeelte van Friesland lijkt me de plaag nog veel erger. Ik bel een kilometer of 10 voor Oudemirdum of Bianca thuis is, ze neemt op dus de koffie is verzekerd. We kletsen een tijdje over van alles en nog wat waarna ik besluit om “onderlangs” weer naar huis te fietsen. Ik krijg nog wat versterkende middelen mee en zet koers naar het zuiden, alles tegen de wind in maar dat betekent dat ik in N.H. het laatste stuk de gunstigste wind heb. In de Noordoostpolder heeft deze hyacinten teler wel een beetje gerommeld met het plantmateriaal, er staan verschillende planten tussen die er niet in thuishoren. Als ik dan in Emmeloord langs het “Voorhuys” ga zie ik een oude bekende en roep zijn naam “Hallo Kees”, totaal geen herkenning  bij de oud directeur van Agrico en vertwijfeld loopt hij in mijn richting, nog geen bekends, ik doe mijn helm en pet af en vraag of het nu wel herkenbaar is, helaas we schudden elkaar de hand en als ik mijn naam noem gaat er een wereld van herkenning open. Kees heeft weinig tijd want hij heeft een afspraak zodoende is deze ontmoeting maar kort, de laatste keer was bij mijn afscheid van de zaak en dat is al zo’n 19 jaar geleden. De rit gaat weer verder richting Ketelmeerweg om dan de draai te nemen naar de Ketelbrug waar uit tegenovergestelde richting een blauwe Mango nadert, wie dit was , ik zou het niet weten. Dan de dijk langs de “zwaaipalen” richting de centrale bij Lelystad. Onderweg stop ik nog even om een foto te maken van de mannen die een zeer exclusief beroep uitoefenen, steenzetters, er zijn maar heel weinig mannen die dit kunnen en bovendien is het  ‘t zwaarste beroep waar toe nu toe geen goede machines voor zijn ontwikkeld. Als ik even met de eerste man sta te praten komt er een tweede man aanlopen die door de eerste meteen op de hoogte wordt gesteld van het feit dat ik al “heel” van Middenmeer af kom fietsen. “Ja” zegt de tweede man “Ik weet het en hij kent mijn vader” ik keek hem wat wonderlijk aan en vroeg wie dat dan wel was, “Albert van Dijk” hoe is het mogelijk als ik Albert niet tegen kom dan is het zijn zoon wel. Voor wie Albert van Dijk niet kent, wij zijn “vrienden van langs de weg” en anders type je maar in Google “Albert van Dijk Buchenwald” dan gaat er een wereld voor je open die geen mens ooit hoopt mee te maken. Ik sta even met deze man te kletsen, het is zoon Johan, neg even en ik heb de hele familie ontmoet. Dan weer door en het begint wat te regenen, niet hard maar pas in Enkhuizen wordt het weer droog en tot aan Middenmeer heb ik weer volop zon, zo zie je maar, wie verre reizen doet enz. , want zo was het vandaag wel met 205 km.

Barsingerhorn in 6 minuten

Nog een stukje van de rit van gisteren noem het nostalgie, alles is “oud” maar wel waard om te beleven.

https://youtu.be/vTDRXfNGpYI