Waar een mens van kan "groeien"

Het was weer tijd om het gras in de “Zuidoost” op lengte te houden en dat wil zeggen, maaien, dus even op en neer naar deze stek waar ik graag kom. De zon is er nog niet bij maar hij zit er aan te komen, de wind heb ik nu nog tegen maar dan is het terug weer vol gas voor zover de verkeerssituaties dat toelaten. Over de Oostdijk lijkt het trouwens altijd wel zonnig en windstil, het zoeft er over. 

Tiny is niet thuis dus ik ga mijn gang en maak even een foto voor en na het karweitje, het is te zien. Als ik bijna klaar ben komt Tiny met zus Riet even langs om de auto te parkeren terug van een boodschap om daarna lopend naar Purmerend te gaan, de zon is nu volop aanwezig dus goed wandelweer. Als ik de zaak heb opgeruimd stap ik weer in het voertuig en stuur hem naar Monnickendam om vanaf daar langs de dijk omhoog te gaan richting Middenmeer.

Bij de afslag naar Katwoude stop ik even naast DE klomp die daar al jaren staat. Als ik goed en wel de Quest heb geparkeerd staan er pardoes een stuk of 10-12 toeristen vanuit de U.S.A. er wordt behoorlijk “geknauwd”. Als één van de heren het woordje Senior op mijn fiets ziet staan vraagt hij of dat het merk is. “Nee dat heeft met mijn leeftijd te maken” “Oh you are 68 sir ?”, ik heb netjes geantwoord, “Yes plus 10” en dan volgt er van de omstanders een licht applaus,(ik groeide een beetje). Door naar Volendam en over “De Dijk” naar Edam en verder naar Scharwoude waar ik waar afsla naar Berkhout.

Bij de Parallelweg langs de A7 moet ik weer omrijden over Twisk vanwege de opbouw van de windmolens één staat er al en de tweede is in aanbouw, hierna nog 4 dan is de zaak weer compleet.

Vlak voor Middenmeer worden aardappelen gerooid en de meeuwen genieten mee zo te zien en dit was weer alles over 110 km.

Ik ga af in de categorie lange voertuigen.

Heerlijk wat weer een superdag, na een heel gezellig weekend waarbij we vrijdag en zaterdag een wandeling hebben gemaakt, op beide dagen routes 10 km, door de natuur langs wegen en paden uitgezet in het “wandelnetwerk Noord-Holland” en zondag naar een verjaardagsfeestje van schoonzoon Siebo en kleindochter Fleur,  ben ik vandaag weer met de Quest op pad geweest. Wind was er wel maar niet noemenswaardig en daarbij de route zo kiezen dat het gunstig uitpakt. Als eerste naar Margriet op Zwaagdijk en daarna door naar het vaste rondje langs de drie oude “Zuiderzee stadjes” Hoorn, Enkhuizen en Medemblik.

Net voor mijn eerste stop kwam ik een vroegere buurjongen tegen die enige tijd flink en de “lappenmand” heeft gezeten maar hij is er weer helemaal, al pratende kwam er nog iemand bij staan, het was zwager Piet die een rondje op de elektrische fiets maakte.

Net voorbij het hedendaagse “winkelcentrum” van Zwaagdijk stond een “uitgerekte” auto en daar kon ik niet zomaar voorbij rijden, "effe" meten of ik nog mee kan doen in de categorie lange voertuigen, nee ik ga zwaar af, hier staat geen maat op, helaas. En toch zou ik mijn Quest er niet voor willen ruilen.

Via Berkhout naar de dijk. Langs de dijk zie ik weer grote aantallen zeilboten en allerlei klassen, het blijft een mooi gezicht.

Dan bij Onderdijk langs de golfbaan “De Vlietlanden” over wat bruggetjes en door een stukje bos en zo kom ik weer in de polder waar een goede bekende weer zijn hardloop rondje heeft gemaakt, Jan ( Bouma) is en blijft actief.

Thuis heb ik het genoegen met de nieuwe fietskabel van Velomobiel dat de teller weer helemaal echt is, op de dagteller 102 km precies, en op de GPS 102,6 km voor mij te verwaarlozen. Het was weer een heerlijk ritje op maandagmorgen zo in het begin van de “werkweek”.

Motregen maar toch .......

Het is vandaag een min of meer sombere dag, geen zon en af en toe een heel klein motregen buitje. En dat was meteen oorzaak om vandaag thuis te blijven maar nadat ik wat boodschappen had gedaan kreeg ik weer dat gevoel van:  “Niet achter de geraniums, kom op in de weer” en dat is prima gelukt. Een ritje vlak bij huis deze keer van Medemblik naar Den Oever en binnendoor over Wieringen naar Middenmeer.

Na het fietstunneltje onder de A7  te zijn gepasseerd zag ik dat er op het perceel aan de overkant met enorm veel grond wordt gesleept waarvoor weet ik niet maar dat hoor ik t.z.t. wel.

Het begon al vrij snel wat te motregenen en op een bepaald moment bedacht ik dat de kassen het enige licht op deze sombere dag zouden leveren, achteraf viel het wel mee.

Bij Medemblik is een zandlosplaats ingericht, misschien gaan ze de polder ophogen met zand, wie weet. De ingezaaide akkerranden met bloemenzaden heeft wel resultaat en het ziet er ook nog leuk uit.

Als ik langs het monument ga waar de dijk in 1945 op 17 april is opgeblazen stop ik toch weer even voor een paar foto’s.

In Den Oever is de vernieuwde coupure open en dit ziet er heel wat solider uit als de vorige nu met dubbele deuren.

Het kan haast niet anders om even langs een gedenkwaardige plek te rijden van Tonnie Tuinte, “Het huis van de Wadden” waar we allebei goede herinneringen aan hebben, Tonnie van zijn 2 daagse superronde over de dijken en ik van de eerste ontmoeting met hem, waar ik te horen kreeg dat ik voor een groot deel de doorslag heb gegeven waardoor hij nu in een Velomobiel zijn rondjes maakt. Tina kwam meteen naar buiten en nodigde mij uit om een bakkie te doen, een andere keer maar nu ging ik door naar huis.

Midden in Den Oever staat de molen en iets verder staat de kerk van Oosterland vaste kenmerken in de omgeving en als laatste kon ik vaststellen dat er koeien zat zijn in Nederland al was het maar 55 km vandaag het was toch leuk.

M.O.M. oftewel Middenmeer-Oostzaan-Middenmeer

Het blijft toch nog een beetje “zomeren” tenminste vandaag viel het weer alles mee, zon en wat wolken wisselden elkaar af maar met deze temperatuur kunnen we 100 worden. Vandaag stond er een retourtje Oostzaan op het program, als ik niet te gek doe zal dat zo rond de 110 km worden.

Op de heenweg moet ik al omrijden door Twisk, langs de parallelweg wordt de eerste molen weer geplaatst en dat vraagt nogal wat ruimte, op afstand toch een foto gemaakt en zien hoe het er morgen bijstaat. Verder gaat het allemaal voorspoedig en bij oppas oma Tiny is er koffie, Patricia werkt vanuit huis en is druk in de weer met telefoon en laptop. Na de koffie een paar kleinigheidjes oplossen en na de lunch weer op huis aan.

Die witte koeien is ’t hem toch niet, ze kijken je zo glazig aan, nee mij niet gezien. Laatst hoorde ik iemand zeggen dat koeien zo enorm intelligent zijn, nou als ik de foto’s serieus bekijk is er weinig sprake van intelligentie bij die koppen.

Even verder aan de Middenweg passeert mij een man op een mountainbike er volgt een kreet van herkenning, stoppen en even bijkletsen, het is Pé Smit uit Wervershoof die een laatste vakantiedag goed probeert te besteden.

De oversteek bij Spierdijk is niet meer, je moet nu door de tunnel aan de andere kant blijft het goed opletten er wordt nog geasfalteerd. Na het nieuwste tunneltje is het gesneden koek, trappen en gas geven, je weet wel.

En dat geeft aan het eind een verbluffend beeld van de tellers, 113,10 km op de GPS en ook precies hetzelfde op de teller, waarom verbluffend, onderweg staat hij af en toe op 0 km en toen ik 79 km op de GPS had, stond de draadloze teller op 76 km, hij heeft de laatste 37 km ingehaald. De oplossing is nabij, bij Velomobiel zorgt men voor een nieuw kabeltje waardoor ik mijn oude teller weer kan installeren, nog even geduld, deze 113 km staan weer genoteerd.

Broer Ben fietst heel anders.

Het regent bijna nooit, er is een “blogger” die dit ooit in de wereld heeft gebracht maar het klopt ook nog. Gisteren een beetje en vandaag ook een beetje maar de hoeveelheid mag geen naam hebben. Rond 1 uur ging ik van huis voor een klein rondje, even over Berkhout om te kijken of ik broer Ben daar zou treffen, nee hoor hij is er niet vertelde Lida hij is aan het fietsen met één of twee mensen die zelf niet zo mobiel meer zijn.

De weg was hier droog en schoon, anders als in de Wieringermeer en dan vooral op een weg die voor automobilisten doodlopend is, de Cultuurweg, op minstens 4 stukken was het voorzichtig door baggeren, er wordt hier niets opgeruimd zolang er geen ongelukken gebeuren.

In Lambertschaag moest ik omrijden wegens een wegafsluiting dus dan maar over De Weere waar ik bij de kerk linksaf ga richting Benningbroek en verder.

Na een korte stop bij Lida ging ik richting Obdam en zie, daar ging hij, broer Ben met zijn witte haardos viel al van grote afstand op met de “duofiets” inclusief ondersteuning. Even het filmapparaatje inschakelen en een paar foto’s maken heel kort kletsen en dan weer verder.

Onderweg nog even gestopt voor een zwanen familie die al aardig richting volwassen gaan, allen de snavels moeten nog op kleur komen. In Obdam is alles gesloten en ga ik weer verder naar Middenmeer waar de 60 km net vol is gekomen.

Tuinen en fietsen

De afstanden worden steeds korter, de lengte van elke rit is meegenomen maar door omstandigheden moet ik ook wel eens iets anders doen.

Vandaag was dat de tuin, het wordt herfstig en dan moet hij bijna op de “winterlaag”. Spitten enz. nou spitten doe ik niet mijn rug heeft al genoeg op z’n donder gehad maar hij is evengoed weer netjes voor de eerst komende maanden en als het een beetje wil vriezen is hij volgend voorjaar weer goed bewerkbaar. Maar door zulke bezigheden komt een rondje fietsen al snel in gedrang en kon ik pas veel later van start. Het was al 2 uur eer ik die gelegenheid had, nog maar even op en neer naar Wervershoof bij Ben kijken.

Bij Opperdoes kreeg ik de eerste bui, niet erg maar de regenboog geeft aan dat er iets naar beneden kwam. Ben is warempel thuis en had visite van een dochter van Lida, zijn vriendin. “Je krijgt 2 minuten want we moeten zo weg” nou dan duurt dat bezoek niet lang en zo was ik weer snel op thuisreis

. Langs Medemblik in het buitenhaven gebied nog een paar foto’s en dan in Middenmeer de herfstkleuren nog even vastleggen en thuis gekomen constateren dat het slechts een kleine 38 km is geworden.