14 januari 2019

Hagel, "storm" en regen deren ons niet .......



De nieuwe week draait alweer en de start is eigenlijk niet zo geweldig. Wind, regen, hagel en ook zon, ja alle soorten heb ik vanmorgen gehad. Ik ging van huis met een heerlijk zonnetje dus dat wordt hem weer vandaag, nou niets is minder waar het was af en toe bar slecht langs de weg. Mijn rondje ging via Obdam naar Berkhout, in Obdam kwam ik op een leeg “nest” zoals men dat weleens probeert uit te leggen, niemand thuis.


Ik ging verder langs de Obdanmmerdijk richting de molen waar de “molenaar” bewoner, druk bezig was de wieken vast te zetten i.v.m. de donkere lucht die er aan kwam, “Mogelijk een bui met windstoten en dat wil ik voor zijn” zei de man en inderdaad het was even later flink raak zonder ernstige gevolgen, zelf stond ik onder een viaduct en heb daar het passeren van de bui afgewacht. Het bleef verder droog tot ik in Berkhout was waar ik bij Lida en Ben om een bakkie ben geweest, weer gezellig kletsen.



Het was al rond 12 uur toen ik weer onderweg was naar Middenmeer en kon mooi de buien ontwijken richting het noorden.


En hopen dat ik niet te veel vrachtwagens tegenkom want dan ben ik zo uitgekeken door het opspattende stuifwater richting mijn schermpje. ook werd het af en toe  griezelig donker op afstand en na de hagel van eerder onderweg vond ik dat het zo wel weer toe kon op de slechts 55 km van deze maandag.

10 januari 2019

Even twijfelen en dan gaan

66 km


Zwaagdijk was tegen maar ze komen toch

Het was vanmorgen echt weer zo van zal ik gaan of blijf ik binnen, zwaar bewolkt en volgens de buienradar geen goede vooruitzichten op droog weer. Gelukkig heb ik na in huis met stofdoek en stofzuiger te hebben “gespeeld” de stoute schoenen aangetrokken en met af en toe een paar spatten een heerlijk rondje gemaakt. Het lag in de bedoeling om via Obdam naar Wervershoof te gaan en dan bij een paar zussen langs te gaan. De eerste was niet thuis en in Wervershoof was er meteen koffie met koek.
Een "doenige"zus
Mijn oudste zus en haar man Piet, waar ik al een hele poos niet was geweest, is altijd al erg “doenig” geweest, mijn zus bedoel ik. Met Kerst kregen we al een kaart die bij het lijstje zelfgemaakt werd vast gezet en nu was ze bezig met een andere hobby, hoe bedenkt een mens het. Met plasticstukjes en naald en draad wordt onderhand een heel dorp in elkaar gezet/geprutst. Piet zei al, “Zenuwenwerk waar je ’s nachts niet van kan slapen” maar hij is dan ook de rust zelve. Ik heb daar een tijdje gezellig gezeten en ben vervolgens weer richting Middenmeer gegaan.
Opperdoes

Opperdoes
Door Opperdoes, waar bij de entree van het dorp vanaf Medemblik nog altijd een paar leuke beelden staan.
Magneetje vastzetten

Magneetje vastzetten
Als ik thuis ben heb ik me voorgenomen om meteen het magneetje aan de spaak beter vast te zetten, onderweg valt af en toe de teller weg en als ik dan de magneet controleer is hij elke keer verdraaid en gezakt. Eerst los, schoonmaken en weer plaatsen nu meteen een stukje tape om hem extra te borgen op zijn plaats. En dat alles na 66 km met af en toe een beetje motregen.

09 januari 2019

Bewegen is goed voor een mens



Wat weer een prachtige dag, als de zon er ook weer bij is ben je alle dagen met wat regen en te harde wind zo weer vergeten. Er staat nog wel een behoorlijk wind maar als ik die recht achter en later recht voor heb is dat niet zo’n probleem. Vandaag maar even op en neer naar Oostzaan, Tiny zal daar als het goed is zijn om de z.g. "oppasdag" te vervullen. Heen dus met de wind van achter en dat scheelt inderdaad een slok op een borrel het gaat als een speer. Aangekomen in Oostzaan eerst omkleden want alles is toch wel wat erg nat van het zweet. Ja, je gaat van huis met een graad of 4 dus wat extra kleren aan maar dat is al gauw te veel blijkt wel. Patricia is ook thuis en die heeft nog een paar kleinigheidjes voor opa Pé, na de lunch even rommelen in de garage en na een poosje is het meeste weer goed bruikbaar, Bram blij, Thomas blij en uiteraard Patricia ook.
Het is rond een uur of 2 als ik weer richting huis ga, een klein stukje ”Twiske” en verder dezelfde weg als heen. Het zonnetje schijnt en staat alweer behoorlijk laag dus uitkijken als ik recht tegen de zon in ga.

Later als ik op de Slagterlaan fiets zie ik heel veel zwanen bij elkaar, al rijdende een foto maken valt niet helemaal mee maar achteraf is het toch wel leuk vooral vergroot naar “groot formaat” is goed te zien dat er heel wat bij elkaar waren. Onderweg tot twee keer toe bijna geschept door een auto in beide gevallen namen zij de binnenbocht en werd ik afgesneden en kon een aanvaring voorkomen door mijn toevlucht te zoeken in de berm, jammer dat er nog zoveel onoplettende automobilisten zijn die dan ook nog kijken alsof ze water zien branden. Maar goed ik kwam weer veilig thuis na 110 km weer een echt ritje zoals het hoort.

08 januari 2019

"Klooidag" en nog wat.

Een "nieuw" uiterlijk


Het is zijn weertje, storm dus jutten.

Windstoten van nu 35,6 km p/u
 en af en toe wat harder

Zoals ik gisteren al heb aangegeven zou het vandaag wel niets worden door de te verwachten harde tot stormachtige wind, inderdaad ik bleef thuis. Wel wat zitten “klooien” met het uiterlijk van mijn blog maar daar bleef het wel ongeveer bij. Voor morgen lijken de kansen aanzienlijk beter dus daar ga ik dan maar vanuit. De lekke banden zijn weer geplakt en alles lijkt klaar om te gaan, dus tot morgen zullen we maar zeggen. 
O ja ik heb ook nog een poging gedaan om een formulier te pakken te krijgen met de naam "Gezondheids verklaring" om mijn rijbewijs te kunnen verlengen bij het inmiddels beruchte CBR. De gemeente Hollandskroon verstrekt dit niet dus werd ik verwezen naar "Regelzorg". Inderdaad nadat mijn gegevens waren genoteerd plus het banknummer van "regelzorg" waar ik € 41,- op over moest maken zal ik komende dagen de eerste stap kunnen zetten. Gevolgd door een medische keuring voor 75+ sers om mogelijk in de loop van juli weer voorzien te zijn van het benodigde rose plastickaartje, een spannende bezigheid. 

07 januari 2019

Veel kommer en kwel

43 km


Het was een schelpenpaadje

De waterberging achter Twisk

Bandenwissel bij de familie

Arnold Schalkwijk reed in 2018 maar liefst  18.000 km

Dit is veel goedkoper als herstellen

Een "baggerpad" ........

door bietentransport over de weg.

Het was vandaag niet het weer waar ik op zat te wachten, weinig wind maar “druilerig” en later toenemende wind, nee niet mijn weer. Na het weekend is het altijd prettig om toch de benen even te strekken dus na wat huiselijke bezigheden omkleden en gaan. Als ik dan zo onderweg ben en weer geniet van de vrijheid en vooral de gezondheid dan dwalen mijn gedachten wel een beetje af door de gebeurtenissen in de afgelopen dagen, een overbuurman die geheel onverwacht werd geconfronteerd met de ernstige ziekte waar geen middel meer tegen helpt, een jong iemand die te snel heeft gereden en daar zijn einde vond tegen een boom, een vroeger maatje van de lagere school die ook plotseling tijdens een spelletje dart het einde vond, nee dit was niet mijn weekend en als ik dan later via Oostwoud over de Hazenweel besef dat hier in het weekend ook een 18 jarige jongeman is verongelukt dan ga je wel een keertje extra nadenken hoe betrekkelijk alles is. Er was gelukkig ook nog voldoende positiefs de afgelopen zondag, met Tiny’s familie de jaarlijkse “Nieuwjaarsreceptie” en daarna een reünie van de familie van mijn kant waar alle neven en nichten present waren en dan heb je een heel groot gezelschap, bij beide bijeenkomsten was het “beregezellig” . Het fietsritje was maar kort vandaag even langs Margriet en eventueel zus Ans en zwager Aad de laatsten waren niet thuis maar ik kon meteen bij hun op ’t erf de voorband wisselen die ondertussen leeg was gelopen. Toen ik daar weg zou rijden moest ik stoppen voor een wandelaarster, hé weer een bekende Ria Sijm-van Diepen één van de groep meiden die vroeger bij elkaar kwamen als z.g. “6e klassers” waar mijn vrouw in die tijd ook deel van uit heeft gemaakt. Een tijdje kletsen en dan toch op huis aan, in de polder kom ik nog een bekende tegen Arnold Schalkwijk onderweg naar de fietsenmaker om zijn schijfrem na te laten kijken, Arnold reed vorig jaar 18.000 km een nieuw record en dat alles in zijn 79e levensjaar, taaie rakkers die veel fietsers denk ik. Op de Westermiddenmeerweg was het flink oppassen doordat er nog bieten werden gerooid die over de weg werden afgevoerd, één baggerbende maar ik ben weer veilig thuis en hoop dat er snel weer een vervolg zal komen, morgen lijkt moeilijk maar woensdag lukt het vast wel weer.  



03 januari 2019

Het zoveelste vaste rondje Hoorn-Enkhuizen-Medemblik

90 km


Windstil
Gisteren had ik de rit voor vandaag al min of meer gepland, het bekende H.E.M. rondje. Ik was er al een tijdje niet geweest, op de dijk langs het Marker/IJsselmeer, het voormalige IJsselmeer en nog eerder de Zuiderzee, maar ja we moeten met de tijd mee.
Een zilverreiger tussen de ganzen

Alles vliegt weg incl. de zilverreiger
Het weer is prachtig en er is hoegenaamd geen wind, ik ga deze keer via Lekerveen en Lekermeer waar ik door een wandelend echtpaar wordt aangesproken over de ganzen die opvliegen. Inderdaad voor auto’s fietsers enz. blijven de vogels op de grond maar voor een gele Quest gaan ze vlot aan de haal dat heb ik al vaak ervaren. De route gaat via Bobeldijk en Berkhout naar Scharwoude waar ik de dijk neem richting Hoorn. Na de Slagterlaan linksom door Berkhout waar ik even op de claxon druk als ik Lida en Ben zie zitten op hun vaste stek.  Het is bijzonder rustig langs de dijk en zelfs door Hoorn is weinig leven te bespeuren.
De schouwburg en kerk van Hoorn

Stilte op de dijk

Een moedige zeiler
Op het water zie ik weinig golfslag maar nog wel iemand die zijn zeilboot van stal heeft gehaald of hem naar de stalling brengt, wie zal het zeggen.
De Dromedaris in Enkhuizen

Ook oud kan mooi zijn
In Enkhuizen blijft de Dromedaris nog altijd een mooi gebouw waar nogal wat foto’s van zijn gemaakt evenals de woningen op deze hoek van de haven. Vanaf Enkhuizen richting Medemblik is een vaste, bijna blindelings te rijden weg die ik vlot onder de wielen door laat gaan en dan de polder weer in.
Even er omheen en weer verder
Langs de Medemblikkerweg, waar een enorm aantal kabels en leidingen onder de grond worden gestopt is de firma Jimmink bezig het overtollige water weg te pompen waarbij het fietspad is geblokkeerd, helaas even uit de fiets en vervolgens naar Middenmeer waar de teller precies 90 km heeft opgeteld bij zijn totaal.




02 januari 2019

Verkenningstocht

72 km

“De beste wensen” heb ik nu wel genoeg gehoord, het is de hoogste tijd om de benen weer een keer te strekken onder de “polyestermantel” van de Quest. Vanmorgen was ik nog min of meer optimistisch en had in mijn hoofd om het jaar goed te beginnen door op en neer te gaan naar Oudemirdum. Maar aangezien ik vaak heb aangegeven dat ik een mooi weer fietser ben en als het dan regent is het snel bekeken, niet naar Friesland. Zo tegen half 11 was het al langere tijd droog dus het moet nu mogelijk zijn om een ritje te maken in een andere richting.
De nieuwe stek in Alkmaar

met onderin de garage
Laat ik eens richting Alkmaar gaan om poolshoogte te nemen van de “stek” waar mijn zoon en lieve schoondochter dit jaar komen te wonen. Door verplaatsing van zijn werkplek naar Haarlem is dit een goeie oplossing en beide zitten straks op ongeveer gelijke afstand van hun werk, de éne naar het noorden en de ander naar het zuiden. Ik had het eerst bekeken op de kaart en vastgesteld dat het ongeveer tussen St.Pancras en Alkmaar in lag, mooi aan de buitenkant van de stad. Omdat ik een aantal jaren in Broek op Langedijk mijn werk had was de route simpel, via “Broek” naar St.Pancras wat aan Broek op Langdijk vastligt en dan voor de spoorwegovergang naar rechts dan moet ik er ongeveer zijn en dat klopte helemaal, een mooie stek zoals ik dat als leek kon beoordelen. Even een paar foto’s maken en dan een rondje creëren wat mij meestal niet moeilijk afgaat.
Het bleef droog, hoewel het spannend werd.
Richting de buitenkant van Alkmaar/St.Pancras naar Heerhugowaard en dan ook nog even bij zus Gerda aan in Obdam, koffie met cake en slagroom gaat er altijd in. Onderweg nog een paar keer aan het weer getwijfeld maar met een paar spatten was dat verder redelijk te noemen.
Schapen in hoog gras


Ze worden steeds brutaler ...

.. op hooguit 3 meter afstand bleef hij gewoon zitten

De schapen rond Abbekerk lopen in het hoge gras en hebben genoeg te vreten zo te zien net als de halsbandparkieten de afgelopen dagen in de “Zuidoost”.
Al met al werd het vandaag een proefritje van 72 km en het lijkt me goed te zijn afgegaan, morgen maar weer als alles goed gaat.