19 februari 2019

Microsoft gaat door.

47 km


Misschien ga ik vanmiddag nog aan het klussen met de Quest, nadat ik gisteren al een kleinigheid had opgelost is het net alsof het rechter voorwiellager aan het eind van z’n leven is gekomen. Het ritje voor vandaag was even op en neer naar Zwaagdijk om te zien hoe het zus Margriet vergaat. Ik ben er maar heel even geweest en heb daarna mijn weg weer vervolgd.
Afgesloten zonder toelichting
In Medemblik moest ik weer omkeren omdat men het pad om kasteel Radboud er uit had gehaald en de weg was afgesloten.
Ezels genoeg in de wereld

Vrijstaande toren in Midwoud
Later zag ik bij Midwoud weer een heel “koppel” ezels, het lijken er alle jaren wel meer te worden en de kerk heeft nog steeds een geheel vrijstaande toren.
Nieuw areaal voor Microsoft met op de
achtergrond de bouwkranen van Google
Er stond vanmorgen in de krant dat ook aan de westkant van de A7 in de Wieringermeer een volgend perceel is toebedacht aan een datacentrum en het schijnt  ook weer voor Microsoft te zijn die al een perceel van een kleine 40 ha bijna heeft volgebouwd, verdere bekendheid geeft dit bedrijf niet en de gemeente is ook gebonden aan die afspraak, mondje dicht.
Middenmeer aan het kanaal

Entree van Middenmeer
Bij Middenmeer begint de zon er af en toe door te komen en als ik dan bijna thuis ben is het weer een echt voorjaars gevoel met de bloeiende berm. Slechts 47 km deze keer, volgende keer wat meer hoop ik.

18 februari 2019

Klein simpel onderhoud.

83 km


Sneeuwklokjes staan nu overal in bloei

Alles heeft zo z’n onderhoud nodig, kilometers lang is er niets aan de hand en is een druppel olie hier en daar voldoende om alles geruisloos te laten verlopen maar vandaag week dat patroon een ietsje af. Op mijn ritje richting de “Zuidoost” hoorde ik af en toe een heel licht tikje wat er normaal gesproken niet was. Goed opletten wanneer en waar dat geluidje vandaan kwam, maar helaas ik kon het niet thuis brengen. Op mijn vaste stopadres ook nog even gekeken maar nee onbekend geluid, dan thuis maar een grondiger inspectie uitvoeren want ik heb nou eenmaal een hekel aan geluidjes die “zomaar” zich zelf presenteren. 
De eerste van de twee bruggen

Les Deux Ponts

Richting Schardam

De tweede brug in Oudendijk
waar iemand te snel naar naar rechts is gegaan.
Maar ik had geluk, eenmaal na koffie, koek en een broodje ging ik weer huiswaarts en weer dat tikje, mijn geluk was dat de zonnestralen naar binnen schenen op het inwendige trapgebeuren van de Quest en toen zag ik bij elke trapbeweging dat het kapje, dat als ketting “afschermer” dienst doet, even naar binnen floepte en weer terug sprong.
Voor de "operatie"

Na een voorspoedige ingreep
In het begin zat dit vast met een klinknagel of popnagel, maar ooit eerder heb ik hetzelfde gehad en had toen de klinknagel uitgeboord en er een schroef met ring en moer op geplaatst en die was nu los getrild denk ik. Thuis de fiets op zijn kant een kruiskop schroevendraaier en een tang en vijf minuten later was het euvel verholpen en is hij “voorlopig” weer muisstil. En daar heb ik 83 km voor moeten fietsen om dat te ontdekken, maar met plezier.

14 februari 2019

Een feest ritje



Hoera wat een feestdag, Valentijn en een echte voorjaarsdag met zon en de vooruitzichten met nog meer van zulke dagen. Wat is het leven weer mooi, nou laat ik zeggen, nog mooier want alle dagen zijn toch feestdagen, genieten van alles wat het leven ons te bieden heeft al valt het ook wel eens een keertje tegen maar dan weer gewoon “kop op”. Ik ben van start gegaan om even naar de “Zuidoost” te gaan en dan waarschijnlijk meteen door, omdat Tiny niet thuis zal zijn i.v.m. haar donderdagse ontspanningsoefeningen en daarna misschien  nog wat andere bezigheden.
Als ik door Hoogwoud ga passeer ik de familie Bosman waar Gerard druk bezig is om zijn auto nog meer te laten glimmen, even kletsen en dan weer verder.
In de Beemster zie ik hier en daar de tulpen al weer behoorlijk boven de grond uit komen, nog een tijdje hogere temperaturen en de bollenvelden staan weer in bloei. Zoals ik had verwacht is er niemand aanwezig, even iets binnen leggen en dan via Middelie mijn weg vervolgen richting Volendam.


Het is bijna beangstigend stil op “de Dijk” en ik ga onderlangs met de fiets en maak een paar foto’s maar die enkeling die dan nog wel op “de Dijk” liep ziet dat gele gevaar meteen staan en de camera klik weer met regelmaat. “Mogen we foto’s maken van uw voertuig” vroeg de dochter, het gezin was op vakantie in Holland vanuit China, foto’s maken is natuurlijk geen probleem dus zodoende heb ik ook maar een plaatje gemaakt van deze toeristen met een lege dijk daar achter.


Aan het eind van de dijk dreef nog een stukje “Volendamse humor” in het Markermeer en later ook in Edam de ophaalbrug meepikken voor een foto.
Toen ik weer in Middenmeer de “handel” binnen had staan stond de fietsteller op 100,21 km op de GPS stond 100,73 km en via de Smartwatch is het 100,47 km geweest, opdat ik maar niet twijfel aan de afstand.

13 februari 2019

Langs wat familie en verder niets


55 km

Vandaag een kort ritje, langs wat familie en verder weinig spectaculairs onderweg. Als eerste naar Zwaag en bij zwager Leo kijken hoe het gaat, het blijkt dat alles weer ongeveer op de regel is en hij is op weg naar de 100 zullen we maar zeggen. Door wat veranderingen met de afslag naar Zwaag kom ik op een stukje weg waar ik nog maar één keer eerder heb gereden onder het viaduct door en als ik dat een fietser inhaal en naar rechts kijk meen ik een vroegere dorpsgenoot te herkennen. Op mijn vraag of hij Otsen heet krijg ik een bevestigend antwoord, inderdaad maar wie ben jij dan ?  En zo ontmoet je weer iemand die ik zeker al in geen 60 jaar meer heb gezien. Na een kort oponthoud vervolgen we allebei onze weg weer richting Zwaag. Nadat ik bij Leo en Riet koffie heb gedronken rij ik ook nog even naar zus Ria in Blokker en daarna naar Zwaagdijk bij zus Margriet die ook vandaag “gevlogen” is.
Het blijft uitkijken ook op het fietspad

Somber weer als de zon ontbreekt

Weer een boerderij minder aan de Tussenweg

Op de bouwplaats waar Google komt

Het wordt enorm groot
Tot slot nog bij Aad en Ans aan in Wervershoof om via Medemblik weer de polder in te gaan en over de Tussenweg langs de bouw van Google. Nu even serieus zoeken op het bord bij één van de ingangen en inderdaad naast alle verboden ook het verbod om te fotograferen, uiteraard op het terrein maar daar kom ik dus niet. En zo kwam ik weer thuis na 55 km , kort maar wel gezond zullen we maar zeggen.

12 februari 2019

Geen problemen bij Google



Wat weer een fantastische fietsdag, weinig wind en een beetje zon maakten het ideaal. Eerst maar even een paar boodschappen doen en dan op pad. In de winkel kwam ik een kennis tegen die me vertelde dat er bij de bouw van Google niet gefotografeerd mag worden vanaf de Flevoweg en Tussenweg, een uitdaging om dat te testen.

Dus op naar de plaats des onheils, er zou nu een bord staan dat er niet gefotografeerd mag worden maar vanaf de weg kunnen ze dat wel willen maar rechtsgeldig is hun wens niet. Ik zag geen bordje met een fototoestel met een streep erdoor heen en ook ondervond ik geen problemen of mensen die me niet leuk vonden in zo’n gele fiets.

Verder richting de waterberging achter Twisk waar een meneer probeerde een paar uitgebroken schapen weer in de wei te krijgen bij hun soortgenoten.


Via een aantal binnendoor weggetje kwam ik in het Egboetswater waar een viertal roeiers met stuurman hun sport beoefenden. Later, toen ik bij zus Margriet voor een vaste deur kwam te staan ben ik via Hoogkarspel en Westwoud naar het
Wijzenddijkje gegaan, de verbinding van Binnenwijzend naar Blokker en ben gestopt om een foto te maken van het afgelegde traject, een fietspad waar je niet van het pad af moet raken, geen berm en zowel links als rechts een sloot waar je met Quest en al beter niet in kan belanden.
Aan het einde zie ik twee wandelaars aankomen lopen, familie, de zussen Anja en Jolanda blijven ook in beweging samen met de viervoeter Bundy. Stoppen en heel even kletsen waarna ik weer verder ga richting Hoorn om dan het H.E.M. rondje te gaan maken wat overal vlekkeloos is verlopen zowel door Enkhuizen als door Medemblik.
Bij Middenmeer is de berm in tijd van één dag al sterk veranderd met de bloeiende krokussen in de berm langs de Hoornseweg. En dat alles na 98 heerlijke frisse kilometers.

11 februari 2019

Het kon weer.



Eindelijk kon het weer, een keertje heen en weer naar Oudemirdum. Ik had dit al een tijdje in mijn hoofd maar elke keer was het weer spelbreker en vanmorgen scheelde het ook niet veel. Ik ging van huis nadat ik een aantal buien over had laten waaien en toen ik eenmaal van huis was begon het al heel snel weer te regenen en heb ik in Wieringerwerf nog even onder het viaduct staan wachten tot het weer acceptabel was en ik redelijk verder kon.



 Op de Afsluitdijk was het nog maar zo, zo, hoewel het al snel opklaarde en de zon zelfs af en toe tevoorschijn kwam. De wind zat dwars achter de dijk dus het ging redelijk, aan het eind zag ik waar het dagrecreatie terrein voor opgeofferd is, opslag van speciale betonblokken voor dijkversterking vanaf Kornwerderzand richting Friesland werd me op de thuisreis verteld door Jan Wessels die ik toen nog heb ontmoet.


Ook een omleiding voor fietsers waar ik weinig problemen mee had omdat ik meestal via de brug op dit punt rechtsaf ga. Bij het Waddencentrum is het erg rustig, niet verwonderlijk, ook op de dijk kwam ik niet één fietser, bromfietser of wandelaar tegen, wie gaat er ook met zulk weer en temperatuur de dijk over ?



Bij Bianca koffie en koek en bijkletsen en later een broodje voor ik weer op huis af ga. Siebo is bezig een klein schuurtje te maken voor gasten van het vakantiehuisje die dan hun eigen onderkomen hebben voor fietsen enz. met een aansluiting om elektrische fietsen op te laden, echt een schoonzoon met twee rechterhanden in kwadraat.  De eekhoorns zitten rustig in hun buitenverblijf en de sierkrielkippen met haan lopen rustig rond over het erf.
Als ik bij de “kop” van de Afsluitdijk kom staat daar ook een bord zodat ik niet de extra ronde over de kop ga maken en op dit punt linksaf ga.
Bij Den Oever zijn Johan van Dijk en Nolly Diender net klaar om richting Kampen te gaan, de steenzetters hebben het voor vandaag weer verdiend.
Als ik dan onder het viaduct doorga staat daar iemand met een fototoestel, even stoppen een praatje maken het bleek dus te gaan om de eerder genoemde Jan Wessels die foto’s maakt in opdracht van o.a. Gemeente Hollandskroon van de veranderingen bij en in Den Oever en ook de verzameling van gegevens over de aanleg van de Afsluitdijk die de komende jaren een heel ander uiterlijk zal krijgen. Als alles weer is opgeborgen en de wasmachine draait kan ik aan het verslagje beginnen van de rit van vandaag die weer standaard 160 km onder de wielen door liet gaan. Ook de Diggro Q8 heeft op de heenreis één en ander vastgelegd wat op deze laatste foto is te zien.