Een warme ronde.

 

Even rustig een rondje rijden vanaf Middenmeer naar Middenmeer, dus hier en daar in slow-motion. Ik had weinig zin om op pad te gaan met dit warme weer, ik kan beter tegen de kou als deze temperaturen.

De buitentemperatuur is op dit oment 28,9 graden C. ongewoon hoog maar morgen wordt het beter. Althans de temperatuur zakt en de regen kansen stijgen. Met een klein ommetje het HEM-rondje gereden, is redelijk veilig voor wat betreft verkeersdrukte en weinig wegen van rechts langs het water.

Eerst een fazanten haan die op het open veld rondliep vast leggen en dan weer verder.

Op mijn min of meer vaste route door Wognum naar de Zomerdijk zag ik op de hoek het zwanen echtpaar wat nogal onrustig leek, niet verwonderlijk, de eerste van de gezinsuitbreiding zwom al in het water dus vermoedelijk wachten op de rest, vandaar die onrust.

Dan een stukje nieuwe route langs het water, bij het Hoornse stadstrand is ook een fietspad wat achter de schouwburg "Het Park"om gaat langs het water, meteen een stukje klinkerweg ontlopen en minder door de stad.

Later het “HOUTEN HOOFD” oprijden en een paar foto’s maken van de cruiseboten die Hoorn aandoen en een Duits echtpaar wat ook wat kennis opdeed in Hoorn.

De Hoofdtoren staat er “strak” bij tegen een helder blauwe achtergrond. Bij de visboer in Enkhuizen een bakje kibbeling scoren en dan op huis aan.

Het is overal rustig, wel zag ik al een aantal regeninstallaties om de tulpen nat te houden. Het ritje van vandaag was 99 km op deze warme dag die verder goed is verlopen.

Een heerlijk ritje met de zon mee.

 

113 km

En daar is ie weer, na een aantal dagen waar we heel andere dingen aan ons hoofd hadden is het vandaag weer een soort fietsdag geworden. Het begon vorige week donderdag, m’n broer de 9^e jarig, de 10^e een zwager, de 11^e een schoonzus en de 12^e mijn dochter in Oudemirdum en nu dus weer een vrije dag. Het is warm en zonnig, eerst even een paar boodschappen doen en daarna even naar de Zuidoostbeemster.

Snelle vermeerdering

Zou het regen worden ? 

Klaproos

Heel veel margrieten

Ik had me al een aantal dagen geërgerd aan de dopjes die uit de bomen op het pad terecht kwamen en tussen de straatstenen zaten maar nooit de gelegenheid om met de bladblazer schoon schip te maken omdat dus andere verplichtingen ons bezig hielden maar nu speciaal een op en neer-tje naar Tiny waar ik nog maar amper weg was. Het is een klusje van niks maar het knapte er wel van op. Koffie met koek in eerste instantie en later nog een broodje en toen kon ik weer huiswaarts.

Het is en blijft .......

groen met of zonder geraniums.

Een klein beetje om en zo wam ik weer in de polder en dat alles na 113 km genieten en thuis meteen nog even het “gras” en de geraniums maaien wat ook weer is opgeknapt.

Op en neer om de "plantjes water te geven".

 

103 km

Vandaag is het 7 mei 2023 en ik kan vermelden dat dit weer een prachtige dag is. Weinig wind en veel zon. Het is de hoogste tijd om m’n gezicht in de Beemster te laten zien dus na de boodschappen even op en neer om bij Tiny rondom het huis de “plantjes water te geven” met speciaal product uit een plastic fles en in verdund vorm. De naam weet ik niet meer maar uit de proef van enkele dagen geleden hebben we het vertrouwen dat het doet waarvoor het wordt gebruikt.

Net nog niet .......

.................uit het nest

Hier en daar omrijden i.v.m. graafwerkzaamheden en weg  afzettingen maar rond half 11 zit ik aan de koffie. Zwager Frans zit er ook al die was met de racefiets en als we nog even geduld hebben komt Thomas met een paar vriendjes op de fiets uit Oostzaan.  En allemaal werden we even aangesproken door een meneer die het inrijverbod op deze weg probeerde te bekrachtigen en ons allemaal doorliet omdat het tweede huis buiten het afgesloten deel lag waar nieuw asfalt werd gelegd. Eerst koffie met koek en even bijkletsen.

De brug was weer eens te smal

Het mooiste geel staat vooraan
en niet die boterbloemen in het grasland

Nog één keer voordat de bloemen er af zijn

Na het tweede bakkie de spuitbus vullen en aan de bak, ondertussen kwam Thomas met z’n maats aangefietst. Ik maak het een volgende keer wel af en dan hopen op goede resultaten.

De kastanjeboom bloeit volop...

.....langs deLangereis

De terug weg gaat zoals standaard via een andere route en zo kwam ik thuis na 103 zonnige klokmeters.

Er is nog hoop want ik was te vroeg.

 

Soms denk ik weleens dat de herstel werkzaamheden aan de Afsluitdijk een positieve ommekeer maken, helaas de traagheid van “het logge overheidslichaam” toont zijn ware gezicht weer eens.

Dat was vanmorgen maar ik was te vroeg ze zijn nu bezig las ik net toen ik wat gegevens opzocht die ik eerder had gelezen over wat gegevens betreffende gewicht, hoogte, plaatsing enz.

Ik heb even rondgereden bij de plaatsing maar er gebeurde nog niets, windstil geen grote kraan te zien dus men rust nog.

Het is rond de haven allemaal een somber beeld meer verval dan voortvarende beelden, overal liggen materialen die mogelijk nog gebruikt gaan worden, nee mijn instelling van iets aanpakken en netjes en vlot afmaken is hier een onbekende uitdrukking. Later nog even omgereden om een beter beeld te rijgen van de pompen die wel klaarstaan om geplaats te worden. Uiteindelijk maar via de coupure het haven terrein verlaten en min of meer teleur gesteld dat er weer niets gebeuren gaat. Maar dat gaf ik net al aan, “ik was te vroeg”. Zodoende werd het een klein rondje. Wel wist ik nog een recente foto op te pikken via internet van iemand die dichter bij kon komen en dat was van vandaag om 12.30 uur.. Het rondje was deze keer maar 56 km.

Een rondje wat zomaar groter is geworden

 

Als het weer zo zou blijven kom ik dagen tekort om in en om huis wat nuttigs te doen, de verleiding is dan te groot om niet een klein stukje te gaan fietsen. En zo ging het vandaag ook, in eerste instantie zou ik in de tuin wat gaan wieden enz. maar de zon en alles wat daar bij hoort was de oorzaak dat ik de tuin “links” liet liggen. Even naar Obdam daar ben ik al een hele poos niet geweest. De hele familie was thuis, d.w.z. Tom, Gerda en 2 van de 3 zonen die waren gecharterd om grof grint op de paden om het huis te storten. Dus ik kwam in een drukke omgeving, maar Gerda had meteen weer koffie gezet en de parasol geplaatst en was vervolgens weer de zorgzame oma voor de kleintjes die een bloemenkraam hadden om bloemen uit opa’s en oma’s tuin te verkopen en oma speelde als vroegere kleuterjuf het spel dapper mee.

Bij vertrek was ik een het zoeken naar een bestemming, een route uit de vrije hand maar wel langs de aardbeien koning van Lekermeer langs de Rijndijk. Het is allemaal weer in wording, er staan 4 kappen met stellingen op hoogte waar de aardbeienplanten zijn geplant en nu wachten op de zonnige vruchten die straks weer langs de weg te koop worden aangeboden, ik heb er nu al zin in. Langs dit pad staan nog heel wat tulpen en dus hier en daar maar een keer afdrukken.

Hier en daar zit er weer een zwaan te broeden en op het water langs de dijk is het druk van de zeilbootjes.

Bij de “lichtopstand” naast het “Oma Mia Bankje” even stoppen om weer een nette foto te maken. Hij zit weer opnieuw in de verf en nu maar wachten tot er weer  wat onverlaten de zwarte spuitbus gaan gebruiken, het is immers niet in de bewoonde wereld en thuis mag het niet. Er kwamen net een oudere meneer met een dochter of kleindochter die alle belangstelling hadden voor de Quest. Een tijdje kletsen en weer verder richting Enkhuizen en verder naar Andijk en Middenmeer werd dit net 104 km, volgende keer de tuin maar hoop ik.

Een mooi rondje wat ik al vaker heb gereden

 

Wat weer een schitterende dag, heerlijk zonnig weer en geschikt om een rondje te fietsen. Eerst maar even naar Zwaag en bij Leo en Riet langs, Leo heeft wat “rommel aan de vin” een uitdrukking op z’n West-Fries als het wat minder vlot gaat.

Maar voor het zover was kwam ik bij Wognum nog meer familie tegen, zwager Gerard met z’n schoonzus Nel die samen de wind trotseerden, eerst tegen wind en terug voor was de theorie en dat klopte. We stonden gezellig te kletsen, eigenlijk op een ongelukkig plek, in de bocht van een rotonde waar het fietspad liep, maar het allemaal goed gegaan en na ons kletspraatje zijn we weer verder gegaan. Bij Leo en Riet was het goed, hoewel Leo toch wat minder mobiel was op dit moment maar met wat aanpassingen in z’n medicijnen is er weer hoop dat het beter gaat worden. Riet had ondertussen voor koffie gezorgd en buiten uit de wind en in de zon zaten we een poosje te kletsen. Ik ben weer verder gegaan om het HEM-rondje er aan vast te plakken beter bekent als het rondje Hoorn-Enkhuizen-Medemblik.

Onderweg maak ik dan zoals gewoonlijk hier en daar een foto dus nu ook weer variërende van het wooncomplex bij Middenmeer voor mensen die door omstandigheden dringend om onderdak zitten te springen, denk dan aan vluchtelingen gescheiden mensen enz. enz.

Later bij Wognum wat jonge Nijlgansjes met moeder gans.

Door Hoorn even de Oosterpoort op de kiek en later een zeilbootje op het Markermeer.

Langs de dijk kort voor Enkhuizen was een jonge boer z’n “rijkdom” aan het bekijken, misschien dacht hij op dat moment wel, “ hoelang kan ik hier nog van genieten, zo’n prachtige veestapel” die door de “grootmachten” de grond in wordt gewerkt. Eenmaal weer thuis bleek het toch nog weer 86 km te zijn geweest die ik met plezier heb afgelegd.