Op school leerde ik nog over "De waker, de slaper en de dromer"

Geestmerambacht

Gezien vanaf Camperduin/Hargen

De hekken blokkeren alles en iedereen

Richting Petten

Richting Camperduin/Hargen

Ongeveer halverwege

Plaatselijk is het zand hoger als de bestaande dijk

Vreemd, nergens geen spuitende boten op zee

Wel veel materiaal om het zand te verplaatsen

De op/afrit om nog een keer langs het water te rijden

De eerste van een serie van drie, mogelijk zijn het de laatsten

Maar het bleef mooi weer ook op de korte Afsluitdijk

Hoe komt het met de Hondsbossche zeewering, ik weet het niet en velen met mij. Afgelopen week stond er een stuk in het NHD, de plaatselijke krant, over de Hondsbossche zeewering en dat was niet overal lovend. Men, en dat zijn de voorstanders, hebben het over een dijkversterking, een versteviging van de bestaande bescherming tegen de zee en dat is te zien ook maar de neven werking op het land binnendijks beginnen hier en daar toch de kop al op te steken, meer kwelwater en wat zullen de gevolgen zijn van zo’n enorme druk die ontstaat door het ophopen van zand aan de ene kant terwijl de andere kant alleen maar omhoog kan. Een meneer die ik sprak bij Camperduin/Hargen vertelde dat het niet onmogelijk moet worden geacht dat de dijk zomaar wel eens een paar meter zou kunnen worden weggedrukt door de zandsuppletie, “Men doet maar, maar de natuur moet je niet dwingen” zei hij. De tijd zal het leren maar ik keek mijn ogen uit, “ons” fietspad is bijna niet meer nog maar 3 km is er over van de 6 maar hoelang kan het laatste stuk nog worden afgelegd met een twee of in mijn geval, een driewieler. Door alle geruchten was ik nieuwsgierig geworden en bedacht vanmorgen dat ik wel weer een keer die kant op kon gaan, bovendien in het noorden brak de lucht wat en mogelijk krijg ik dan ook nog de zon te zien. En zo was ik vanmorgen vertrokken richting het “Geestmerambacht” om zo de verkeersdrukte overal te ontwijken en bij Schoorl dam te oversteek te maken naar Schoorl en zo verder via de duinen naar Hargen om te zien hoe het er toegaat. Om een beeld te krijgen van de hele situatie zou je er zelf moeten kijken, het is onvoorstelbaar, vanaf de dijk is de zee verdwenen en zie je alleen maar zand en nog eens zand. Ik heb wat extra foto’s gemaakt zowel in Noordelijk als in Zuidelijke richting en later, toen ik bij de laatste op/afgang nog over de Hondsbossche kon fietsen, bedacht ik dat dit weleens de laatste foto’s konden worden in zo’n situatie, fietsen met de Quest langs de Noordzee in Noord-Holland. Gelukkig had ik de zon erbij en dat maakt dan weer veel goed, want jammer blijft het. Het rondje stopte vandaag na 105 km.

Weer over die te smalle brug

Een dag waarop ik helemaal geen zon heb gezien, de elektronische weerprofeet gaf ook voor de hele dag bewolking aan dus het klopt wel dat het vandaag geen zomer meer is. Desondanks ben ik weer heerlijk rond geweest al was het alleen maar op en neer naar de “Zuidoost”, even bij Tiny kijken en daarna weer op huis aan. De “waterval” van de Zuidoost zet ik ook maar een keer op een plaatje. En als ik er dan toch ben kan ik ook nog wel even het grasmaaien dat gaat in een moeite door. Echte liefde gaat door de maag zegt men weleens, nou, zo wil ik het nou niet direct omschrijven, maar als je zelf geen vis lust of kunt ruiken en je brengt dan evengoed een zoute haring met uitjes en zuur mee voor zo’n ligfietser dan is dat toch wel degelijk een vorm van dat gezegde. Als ik na een hapje en een drankje weer richting Middenmeer ga doe ik dat via Kwadijk en Hobrede om dan toch ook nog weer in Edam terecht te komen en dan richting Oosthuizen. Zonder er verder over na te denken kom ik weer in Berkhout en neem de Slagterlaan om in Bobeldijk te komen en dan verder. Ik kom er te laat achter dat ik weer over die te smalle brug moet maar het is niet anders. Later in Bobeldijk moet ik voorzichtig doen om geen brokken te maken met een zwaan die op de weg marcheert en richting zijn kroost loopt, het gaat allemaal weer goed en zo kom ik na nog een aankondiging van Excursies bij Agriport weer in Middenmeer na precies 90 km.

Super kort

Het was maar heel kort vandaag, alleen op en neer naar Zwaagdijk met een kleine omweg. Als eerste stonden Aad en Ans op de lijst waar ik even mijn neus zou laten zien dus via Medemblik naar Wervershoof. In Medemblik waar ik de dijk op zou gaan zag ik een meneer op het havenhoofd staan met een apparaat in zijn handen en een vreemde bril of i.d. op zijn hoofd dus mijn nieuwsgierigheid was gewekt en nu weet ik nog steeds niet wat het was en wat hij er mee deed. Duidelijk was wel dat er tientallen zeilbootjes de haven verlieten voor een zeilwedstrijd die door het gebrek aan wind niet veel spectaculairs zullen opleveren. Het gezelschap was wel erg internationaal, volgens een mevrouw kwamen ze zelfs uit Rusland, ’t zal wel maar Duitsland, Engeland en Denemarken waren in ieder geval wel aanwezig. Richting Onderdijk was even aanpassen vanwege de kermis die de doorgang voor fietsers bijna blokkeerde. Bij Aad en Ans even zitten kletsen en daarna nog even naar zus Margriet waar het op dit moment niet erg goed blijft gaan, hopen is het enige wat ik kan doen maar de tijd zal leren hoe dit uitpakt. Dan via Westwoud en weer op naar Middenmeer via het natuurgebied achter Twisk waar een aantal speciale vogels is te zien vandaar dat er nogal wat mensen staan met enorme kijkers enz. Aangekomen in Middenmeer is het net 51 km geworden.

Kleintje toe

En dan ben je zomaar weer een week verder en heeft de teller niet stil gestaan.`Ik telde net even alles bij elkaar van de afgelopen 4 dagen en het is eigenlijk niet netjes 569 km  en vandaag waren het maar 87 km’s dus vandaag heb ik me gedragen zullen we maar zeggen. Maar het gaat zo lekker en je komt ook nog eens ergens, achter de geraniums is nog niet aan mij besteed. Van start via Opperdoes en dan weer afslaan naar de parallelweg en daar haalde ik een wielrenner in, bij het passeren volgde een kort “Hoi” met als reactie “Hi Pé” afremmen en de volgende vraag was “Ken je me nog” en of ik hem kende , Ger Reuvers, ik denk van zo’n 20 a 25 jaar geleden verzorgde Ger de aanvoer van de pootaardappelen voor de centrale sorteerinrichting bij Agrico waar ik in die tijd mijn dagen sleet. Maar tot aan Zwaagdijk hadden we drukke praat en daar ben ik linksaf gegaan naar zus Margriet het rommelt flink bij mijn zus die chemo gaat haar niet in de koude kleren zitten. En vervolgens naar schoonzus Riet, Ben zijn vrouw, waar het ook niet op rolletjes lijkt te lopen, was Riet maar net zo gezond als haar tuin, dat is net een lusthof.. Ter opfrissing van alle berichten in familiekring ben ik toch maar weer een rondje langs het water gaan maken, die IJsselmeerdijk fietst heerlijk en geen zijwegen en als je dan. Ik ben voor Hoorn van richting veranderd en ben ietsje binnendoor naar huis gereden. Vlak voor Middenmeer meende ik iemand met een zwaar bepakte fiets te kunnen helpen met de juiste richting , ik kon wel aangeven wat de beste richting was zo vlak bij huis maar de jonge Fransman was op weg naar Bremen en dat is net iets buiten mijn boekje.

Weer een keertje "onderlangs"

Wie of wat moet ik hier nu de schuld van geven, het mooie weer zie ik als de grootste veroorzaker van de rit van vandaag. Als het straks weer echt herfst en winter gaat worden zullen de ritten niet zo lang meer zijn, later van huis minder uren zonneschijn wat belangrijk is voor een mooi weer fietser zoals ik ben, dus dacht ik vandaag is het nog mooi dus gaan. En zo was ik al op tijd van huis en zag in de mist de eerste zonnestralen toch doorbreken en even later de volle zon, maar eerst moest ik wel even stoppen om een foto te maken van de “bron” van alle consternatie van een week geleden. Toen werd 112 gebeld door een vrachtwagenchauffeur vanaf de A7 dat er brand was bij het kassencomplex in het Agriport gebied, alles was uitgerukt, politie brandweer alles was present en de oorzaak bleek het affakkelen van het gas dat meekomt bij het oppompen van warmwater tot 92 graden voor de warenhuizen hier in de polder. Ik had mijn bedenkingen over de veiligheid bij de Enkhuizer scholen gemeenschap, leerlingen die van alle kanten daar naar binnen gaan en dan meestal niet te veel om de verkeersregels geven, maar ik moet eerlijk zeggen het viel vandaag erg mee, alles ging prima. Op de dijk richting Lelystad kwam ik een bord tegen “Werk in uitvoering” en enkele kilometers verder moest ik uit de fiets, een stuk fietspad zal worden vervangen en dan los je dat zo op. De volgende foto-stop is bij de Ketelbrug, het is en blijft een prachtig bouwwerk. Als ik in Oudemirdum  aankom is het verdacht stil en na een “belletje” wist ik dat Bianca eraan zat te komen. Thimo had zijn tas met gymspullen vergeten en die bracht ze achter hem aan zodoende was ze even afwezig. Ik kon ondertussen een paar foto’s maken in de tuin en na een paar bakken koffie ben ik weer richt N.H. gegaan. Op de Afsluitdijk haalde ik nog een lotgenoot in op een tweewieler en bij Den Oever moest ik wachten voor de ophaalbrug en kwamen de molen en de rooie flitspaal nog weer een keer in beeld. Eenmaal thuis zag ik op de GPS 204.26 km en op de teller aan de andere zijde was het ook zoiets en dan zie je dat er over 204.04 km een verschil is in beide systemen van welgeteld 220 meter en dat over deze afstand is te verwaarlozen..

Gewoon een stukje fietsen

Het moet een niet te lang verhaal worden want ik moet zo aan het eten beginnen, piepersjassen, groente klaarmaken enz. Maar eerst effen heel kort de dag van vandaag, van start richting Zuidoost om me heel even in te spannen met een piepklein klusje. De eerste hindernis is meteen een behoorlijke, fietsers afstappen enz. ik heb eerst geprobeerd om in de Quest te blijven maar een knik in de “brug” maakt dat onmogelijk dus er achter lopen en geregeld wat bijsturen omdat het zo smal is dat ik er niet naast lopen maar het is gelukt en terug neem ik zeker een andere route. Tiny was er nog maar die moest al heel snel vertrekken om samen met een aantal familieleden haar zus naar Schiphol te brengen omdat ze weer naar haar eigen “stekkie” gaat in Nw.Sealand. Ik heb het klusje afgemaakt en ben toen met een kleine omweg richting De Woude gereden, ik was al weer een hele poos niet bij Wim en Marian Schermer geweest. Alles is er prima en ze zitten beiden voor de woning onder de parasol en Marian zorgt meteen voor koffie, heerlijk . Even bijkletsen en vernemen dat Wim a.s. zaterdag van de partij is op Texel om daar met een aantal concurrenten de eerste plaats trachten te behalen in de race over het parcours langs de dijk. Als ik weer huiswaarts ga wacht ik even voor de pont die aan de overkant ligt en ga vervolgens richting Alkmaar en Heerhugowaard. Onderweg sla ik af richting Obdam en als ik daar aankom is Gerda net aan de telefoon en zie ik in de openstaande deur van de schuur een mooi gedicht hangen wat Tom ooit heeft gemaakt, in zijn beleving  van vroeger, spreekt hij hier zijn liefde uit voor het Westfriese-dialect wat tot uiting komt in dit gedicht. Na wat te hebben gedronken  bij Gerda maak ik de laatste sprong naar Middenmeer en zie nog een aardappelrooimachine in actie, het leven gaat gewoon door ook na de 105 km van vandaag.