Kort maar krachtig

Nog weer een klein rondje door de regio, Als eerste even naar Zwaag om bij Kees en Lucy te horen hoe hun vakantie is geweest en na de koffie door via Bobeldijk naar Obdam waar Tom en Gerda niet aanwezig zijn. In de Wieringermeer lijkt het te droog om de ijsbergsla snel te laten groeien, er wordt volop beregend. Als ik de volgende foto maak ben ik al op de Obdammerdijk waar een trekker de weg blokkeert. Langs de Langereis bloeien volop waterlelies en in Aartswoud neem ik het binnendoor weggetje naar ’t Blôte Bienepad, een wandel/fietspad dwars door het land wat uitkomt in de Tropweere en dan links en vervolgens rechtsom overgaat in het Pannepad. Onderweg zie ik nog een paar hazen en stop even bij het uitkijk punt de z.g. “Kolk van Dussen” . Bij de oversteek moet ik even wachten op heel zwaar transport om vervolgens de polder in te gaan en bij de Oudelanderweg nog even een foto maak van een bloeiend perceel aardappelen. De rit is weer ten einde en geeft aan dat het 66 km is geweest.

Een miskleun of pure pech.

Mijn schoonzoon zet de caravan weer binnen

Fleur mijn kleindochter uit Oudemirdum start de dag met een lach

Gister dus niet fietsen en vandaag weer een leuk rondje

Het weer had vele gezichten vandaag en dat begon bij Medemblik

Het nieuwe monument bij Andijk, 100 jaar droge voeten.

Op de dijk in Volendam was dit het beeld richting Marken

Een monument in het "Palingdorp"wat ik pas vorige week voor het eerst zag.

Ik heb voor vandaag enigszins verkeerd gegokt, geredeneerd naar de situatie van gisteren dacht ik dat het vandaag ook wel mee zou vallen. Ik heb het geweten, alle buien heb ik ongeveer gehad denk ik, juist omdat ik mijzelf een mooi weer fietser noem. Toen ik op de diverse “weerprofeten” overal “groen” licht kreeg op het door mij voorgenomen rondje, ben ik van huis gegaan. Ik had het “nobele” idee om een rondje te maken langs de dijk, eerst Medemblik, Enkhuizen  en Hoorn en dan door naar Edam, Volendam, Monnickendam enz. Helaas de weergoden hebben me gestraft, eenmaal in Volendam heb ik de koers gewijzigd door meteen rechts te gaan en weer naar Middenmeer te koersen waar ik na 131 km het voor vandaag voor gezien heb gehouden.

"De armoe houd je netjes".

Er is een gezegde dat ongeveer zo uit ziet, “De armoe houd je netjes” of het nou zo zwart wit is weet ik niet maar het is wel een beetje van toepassing op mijn fietsgedrag voor vandaag. De windstoten die in het vooruitzicht worden gesteld hebben voor mij de keuze bepaald, niet op pad gaan als je niet moet. En het moet niet ik ben en blijf een z.g. mooi weer fietser. Afgelopen weekend zijn we met de familie op pad geweest en toen kwam ik toch weer in Volendam op “De Dijk” nu als toerist, je houd het niet voor mogelijk. De organisatie had hierbij ook nog een fotosessie gepland in het kostuum van het alom bekende palingdorp en ja daar sta je dan in tenue met z’n allen. Vanmorgen ook nog even aan de Quest gesleuteld, schokbreker uit elkaar halen, schoonmaken en smeren en meteen een paar nieuwe rubberringen om de kettingrol geplaatst. Na een kort proefritje door het dorp vastgesteld dat hij weer superstil is geworden. Mogelijk woensdag weer een echte fietsdag.

Lekker rondje

Het is zomers vandaag en dat is goed genoeg voor een wat groter rondje, hoe groot, och dat zal de tijd wel leren. De was hangt en ik heb me omgekleed en ga eerst maar eens richting Zaanse Schans want als ik daar eenmaal ben kan ik, of naar Jaap en Diny van der Jagt in Zaandijk, of naar Oostzaan waar Tiny vandaag oppasdag heeft. Op het “randje” van de Wormer zie ik heel veel paarden bij elkaar dus even een foto voor Fleur maken, die is altijd weg van foto’s waar paarden op staan. Via de Zaanse Schans, waar volgens mij heel of half China en Japan rond loopt, neem ik iets verder de verkeerd afslag en kom ik met wat omwegen toch nog bij familie v.d. Jagt. Een tijdje bijkletsen onder het genot van koffie en cake met aardbeien en slagroom en daarna ook nog even richting Oostzaan. Tiny had mij uiteraard niet verwacht maar ook hier weer een drankje en als ik een paar foto’s heb gemaakt achter het huis ga ik weer richting Middenmeer via “’t Twiske” naar Purmerend en vervolgens via Middenbeemster om mijn pad verder in te korten.  Ik neem de weg via “De Lagehoek” en kom weer een kennis tegen, Gerard Bosman de voormalig kapper uit Hoogwoud. We staan een hele poos te kletsen en ik begrijp dat hij eigenlijk niet zo lekker in z’n vel zit, zijn “rikketik” is de boosdoener, het is afwachten hoe één en ander zich gaat ontwikkelen maar laten we daar het beste maar van hopen. Als we zo staan te praten zie ik in de sloot een aantal enorme vissen voorbij zwemmen maar als ik probeer er een foto van te maken lijkt het tegen te vallen. Later als we onze weg weer vervolgen stop ik nog een keer en nu lukt het wel om zo’n enorme “Zeelt” in beeld te krijgen. Als ik later thuis kom staat de teller voor vandaag op 132 km.

Vlakbij

Dat zoiets zomer heet is alleen te merken aan de kalender, het viel vandaag weer eens een beetje tegen. Het ritje voor vandaag is klein slechts 54 km op en neer naar Zwaagdijk en Wervershoof. Langs de Medemblikkerweg passeer ik de kruising met het Wagenpad waar vanmorgen een 51 jarig persoon om het leven is gekomen, die met een brommer betrokken was bij een verkeersongeval, er wordt op dit moment gerepareerd aan de brugleuning die geraakt is door de auto die hierbij was betrokken. Langs  de Medemblikkerweg staat een mooie baan aardappelen en dat is voor mij toch weer aanleiding om even te stoppen, de ware aard verloochend zich nooit. In Wervershoof even naar Ben en Riet en later over Zwaagdijk bij Margriet aan maar die rust waarschijnlijk op dit moment. Als ik richting Middenmeer ga neem ik een ongebruikelijke route via Nibbixwoud en zo naar Opmeer en door Hoogwoud naar huis. Langs de Alkmaarseweg komt er zelfs nog heel even een “piK” zon maar daar blijft het bij ook toen ik, de met diverse bloemen ingezaaide berm langs een perceel graszaad.

Een eerste oefenrondje

Noem het een therapeutisch oefenrondje of wat voor andere naam je ook wilt bedenken, het ging weer bijna zoals vanouds. Vanmorgen de “stoute schoenen” aan getrokken, in dit geval dus de fietsschoenen en geprobeerd of het weer kon. Het ging weer redelijk goed, ik voelde het nog wel iets maar voorzichtig een rondje maken ging weer prima. Een oud rondje via de drie “havensteden” Hoorn-Enkhuizen en Medemblik en een klein toetje. Je komt dan onderweg altijd wel weer iets vermeldingswaardig tegen, eerst het nieuwe asfalt vanaf de grasdrogerij naar Abbekerk en dan via Bobeldijk en Berkhout naar Scharwoude weer ik linksaf de IJsselmeerdijk op ga richting Hoorn. Het is rustig langs de haven en al snel ben ik op de dijk richting Enkhuizen. De eerste stop is tussen het oma Mia bankje en Oosterleek, ik zie n.l. op de dijk twee mensen en twee rollators. De éne is Oma Mia Kroes (84 jaar)  die ik een aantal jaren geleden heb gesproken en die dagelijks op en neer loopt van huis naar “haar” bankje. Ooit stond er een officieel bordje met daarop haar naam “Oma Mia bankje” maar helaas door de baldadige jeugd is dit meerder keren verwijderd en vernield en staat het nu bij haar thuis. Tegenwoordig maakt ze haar loopje met haar buurman als gezelschap en samen haalden ze het regionale dagblad voor hun uitzonderlijke prestatie. En juist op dat moment stop er een wielrenner, zwager Frans geniet ook van het mooie weer en maakt zijn rondje en informeert of het weer wat gaat met de lichte blessure, “Ik voel het nog wel maar het lijkt goed te gaan”.  In Enkhuizen even gestopt bij de visboer voor een bakkie kibbeling en dan verder, maar eerst nog even een paar foto’s van de “Haringstad” om op het laatste stukje Enkhuizen nog in de “ankers” te gaan voor tegemoet komend verkeer, een moeder met de tweeling kinderwagen vereist wat extra voorzichtigheid. Over de dijk naar Andijk en Medemblik brengt mij weer in de polder waar de teller bij thuiskomst 94 km aangeeft, het was weer heerlijk.

Gedwongen rust

"Moeder met kindertjes"

Door de gemeente in bescherming genomen

En dat terwijl de auto's langs rijden

En hij staat al een paar dagen te wachten tot hij weer uit mag.

Het valt niet mee, na de vakantie enthousiast van start , maandag 160 km, dinsdag 90 km en dan 2 dagen “droog” staan. Oorzaak een erg gevoelige achillespees bij mijn rechtervoet dus even gas terugnemen in de hoop dat het na een paar dagen weer in orde is. Woensdag reed ik nog wel over de Purmerenderweg in de Zuidoostbeemster, deze keer met de auto en ben toen gestopt om een jong “gezin” op de foto te zetten. Deze zwanen hebben hun home gekozen langs de drukke weg en de gemeente is zo diervriendelijk geweest om beschermende hekken te plaatsen met waarschuwingslinten. 

Slechts twee flinke buien

Vanmorgen zeer enthousiast begonnen om de tuin weer wat op orde te brengen maar omdat het weer niet helemaal maar zat, was ik al vrij snel klaar en heb ik me maar omgekleed in een sportievere creatie. Even op en neer naar de “Zuidoost” ik heb Tiny al een aantal dagen niet gezien dus een goede reden om die kant op te gaan. Het is bijna windstil en de grasdrogerij laat de “stoomwolk” recht omhoog gaan en bij Nibbixwoud staan de ranonkels volop in bloei. Ik kwam daar terecht omdat ik om moest rijden. Langs de “Rijke Wijzend” stonden mooie aronskelken in bloei dus even stoppen voor een foto. En dan komt de wraak van boven, die enkele bui van vanmorgen kreeg ik, en niet te kort, wat een tegenvaller. Enkele kilometers verder schijnt de zon en als ik bij Tiny aankom snapt zij niet dat ik regen heb gehad, “Hier is het de hele morgen zonnig en ik zweet er gewoon van” ja dat krijg je als je zo’n grote tuin flink onderhanden neemt. Maar gelukkig had ze tijd voor koffie en daarna hebben we samen nog wat gerommeld met wat plantjes. Zo rond een uur of één ga ik weer richting Middenmeer via Middenbeemster en dan op Avenhorn af waar hard wordt gewerkt om de bollen te oogsten, heel anders dan vroeger, nu de “bollennetten” ophalen waardoor de bollen ook binnen komen. Heel vroeger toen ik nog bij mijn vader bezig was stonden de tulpen nog op “bedden”, regels van 1 meter dwars op een z.g. bed met een hakmes, 3 klappen de bovenlaag eraf en dan nog 3 klappen om de bollen los te breken uit de grond, de tijden zijn veranderd, gelukkig maar. Onderweg nog even een flinke bui en vervolgens in Middenmeer vaststellen dat het vandaag 90 km is geweest.