15 oktober 2020

Kort, iets regen en lek.

 

64 km

Nog even een afzakkertje voor het weekend, zo noem ik het ritje van vandaag. Er is weinig nieuws onder de zon dus het kan een kort rondje worden zonder opvallende gebeurtenissen onderweg.

Het land klaarmaken ......


De tulpen aanvoeren ......

Het planten met een enorme machine .....

........ vol in beweging.


Het is tijd om de tulpen te planten wat vandaag de dag een klusje is van een paar uur terwijl in mijn jeugd er weken mee gemoeid waren. De fiets gaat geruisloos van de éne kilometer naar de andere hoewel hij op een bepaald moment wel iets naar rechts begon te trekken, zou ik lek zijn rechtsvoor, afremmen en voelen, inderdaad hij begint slap te worden. In de berm, de fiets op z’n kant en de band verwisselen voor de reserve die achter mijn stoel staat. De pomp is voorhanden en met amper 5 minuten was het gepiept. En dat was ook het moment dat een mevrouw, die daar woonde, aankwam lopen en aanbood om te helpen, zoiets maak je niet vaak mee, ik heb haar bedankt voor het aanbod maar ik was alweer reisvaardig. Dat was langs de Langereis en omdat ik geen speciaal doel had ben ik maar afgedwaald naar de Obdammerdijk waar Tom en Gerda thuis waren en de koffie snel was gezet. Net voor ik daar was kreeg ik de eerste spatten mee van wat even later toch nog een aardig buitje werd. Ik had mede daardoor besloten om niet te ver van huis te gaan, hoewel het toch nog weer uit de hand dreigde te lopen via een hele serie dorpjes o.a. Obdam, Spanbroek, Wadway, Wognum, Zwaagdijk, Wervershoof  en Onderdijk om zo via Medemblik weer in de polder te komen, op naar Middenmeer.

Net voor Medemblik

Mooi weer bij Onderdijk


Als dit maar niet definitief is

Op de hoek van de vroegere Oudelanderweg, nu Nieuwlanderweg, bij de hoek van de vuilstort staat een bord wat nogal definitief lijkt. De tijd zal het leren maar dat zou jammer zijn ik ga daar heel vaak langs. Na 64 km zat het erop voor vandaag.

14 oktober 2020

Toevallig even klussen.

 

80 km

En weer werd het mooi weer, hoewel de wind wel behoorlijk in kracht toenam werd het weer een ontspannen ritje. Heel even op en neer naar de “Zuidoost” omdat ik beloofd had het gras bij Tiny te maaien en nu kon het want het was droog, althans geen regen. Vandaag is het toch een bijzondere dag de oudste kleinzoon van Tiny is vandaag jarig en is alweer 17 jaar geworden en daar zou oma even naar toe, ik bleef uit veiligheid vanwege de corona  maar thuis en kon dus mooi even mijn klusje doen.

Een waterig zonnetje


Geen pannendak ....

...... maar gewoon riet


Op de heenreis een waterig zonnetje zoals al was voorspeld maar verder liep alles gesmeerd, in de Beemster wordt al heel lang aan een nieuwe stolpboerderij gebouwd en ik vroeg me al een tijdje af wanneer de pannen erop zouden komen maar nu is het raadsel opgelost, het wordt een "strodak", de rietdekkers waren net begonnen.
Maaiwerk is ....

....... goed gelukt.


Ziezo .....ook weer bruikbaar.


Het gras heb ik er met een goed half uurtje af en even later komt Tiny ook thuis vanuit Oostzaan, ze heeft een lang oranje snoer mee, “stuk” was mijn vraag, inderdaad iemand heeft met de heggenschaar het snoer van de maaimachine in twee stukken geknipt en misschien kan Pé het nog repareren. Geen probleem, toevallig had ik nog wat materiaal o.a. stekkertjes enz. dus even knippen en “plakken” en het is voor elkaar, ik voelde me weer een keertje nuttig. Zelfs de TV die wat “afwezig” was is weer tot leven gekomen, al met al een mooie dag. Dan weer naar Middenmeer als de gesmeerde bliksem wat inderdaad is gelukt met precies 80 km op de teller.

13 oktober 2020

Vaste route zonder koffiestop

 

Wat is het toch een pracht als de zon er door komt, vanmorgen eerst nog iets bewolkt maar al snel werd het helder en kwam de “koperen ploert” erbij. Het toertje van deze dag wordt er weer één uit de bekende doos, via Obdam en daarna het H,E,M- rondje lijkt me wel geschikt. In Obdam is het rustig en net als ik weer op de weg sta komt Tom om de hoek en gaf aan dat hij thuis was. Volgende keer maar weer en zo namen we afscheid op afstand.



De rit gaf weinig schokkends alles is net als een hele poos geleden en zo draai ik al snel door Hoorn het z.g. “Houten Hoofd” op bij de haven, het is vol aan deze aanlegsteiger allemaal boten van  “de bruine vloot”. En de “Hoofdtoren” en de “Scheepsjongens van Bontekoe” zijn ook nog steeds hetzelfde. Dan op naar Enkhuizen over de “Westfriese omringdijk”.



Bij Wijdenes wordt hard gewerkt aan de nieuwe camping waar de omwonenden nogal bezwaar tegen hebben gemaakt wat weinig resultaat heeft opgeleverd. In Enkhuizen de vaste route om na de “Haringstad” richting Medemblik te gaan wat niet helemaal vlot ging verlopen.






Onderweg al diverse omleidingen en vooral fietspad blokkades gehad maar hier moest ik toch even uit de fiets om die in de kant te zetten en samen met de chauffeur het fietspad weer vrij te maken wat overigens van beide kanten met een brede glimlach werd opgelost.


Er was ook nog iemand op het IJsselmeer z’n kano aan het uitproberen en iets verder liet iemand de onderkant van zijn zeilboot zien, voor mij allebei waaghalzen. In Medemblik kon ik voor de “trein” mijn weg vervolgen richting Oudelanderweg (nu Nieuwelanderweg)  in de Wieringermeer om thuis de teller weer op nul te zetten na 97 km.

12 oktober 2020

Een doedelzakspeler in de duinen


 Het ging weer fantastisch, de start was wat sobertjes maar toen de zon er af en toe bij was gekomen was het weer een echt plezier ritje. Deze keer maar weer een keer over de noordkant en dan eerst over Wieringen en dan via Den Helder weer afzakken om het ”rondje” compleet te maken.





Langs de “bovenkant” van Wieringen langs het Wad is het nog somber er hebben een paar mensen aanstalten gemaakt om een stukje wadlopen te oefenen en iets verder ware een paar mannen bezig met wat ik als jochie ook wel heb gedaan “hoekwanden”, een lange lijn met om de paar meter een dwarslijntje met een haakje en daaraan een worm om zo paling te vangen in de slootjes vlak bij huis. Toen ik flink inzoomde zag ik dat er allemaal dwarsdraadjes aan de hoofdlijn zaten die door de tweede persoon werd opgewonden dus ik denk dat dit ook onder het mom “hoekwanden” hoort. En dan bij laagwater binnenhalen met of zonder platvis.


Bij Texel kwam net de boot aan vanaf Texel en iets verder op de Noordzee zag ik nog een klein schuitje uit Lemmer die naar mijn smaak wat erg ver van huis was.


Verder door de duinen en toen kwam ik weer eens iets bijzonders tegen, op afstand leek het een doedelzakspeler. Inderdaad het klopte helemaal alleen was deze meneer maar wat ver van de bewoonde wereld gaan oefenen want het klonk voor geen meter.




Weer verder via de nodige kustplaatsen naar Petten waar ik nog weer werd aangesproken door een meneer, “Was het geen Pé als ik het goed heb”,
 inderdaad, “Een mooi verhaal in de krant laatst” ja je bent meteen “berucht en beroemd” merk ik elke rit weer, het zal langzaamaan wel weer gewoon worden.

Door Schoorl langs de prachtige molen die onlangs door de jeugd weer een keer flink in negatieve zin onderhanden is genomen, pure vernielzucht. Thuis was het zomaar weer 119 km “therapie” die ik goed heb doorstaan.

08 oktober 2020

Sleutelen omdat het regent

 

Regen en nog eens regen en wat kan je dan het best gaan doen, “onderhoud” aan de Quest. Ik heb een paar keer ervaren dat er bij regen af en toe een druppel water tevoorschijn komt boven de linker wielkast dus onderzoeken wat daar de oorzaak van is. Het nodige gereedschap voor het daglicht gehaald en op onderzoek, één en ander losgemaakt, geïnspecteerd en zonder genoegdoening weer in elkaar gezet, ik kan niets vinden. Wel alles extra stevig vastgezet en wie weet is het nu in orde, we zullen zien.




Toen ik zittend in de Quest de zaak had vast gezet en een blik wierp op m’n gereedschap bedacht ik dat er genoeg voorhanden is om een hele operatie uit te voeren en nu ligt er heel veel niet bij, vooral het grovere materiaal zoals slijptol, boortol, hamers ijzerzagen groot en klein enz. enz. Ik heb in elk geval deze regendag weer nuttig doorgebracht en hoop op droger weer. Maandag had ik me voorgenomen om naar Oudemirdum te gaan en onderlangs over Lelystad en Enkhuizen weer naar Middenmeer te rijden maar ik twijfel nadat ik de vooruitzichten heb bekeken, te nat voor een mooi weer fietser zoals ik ben.

07 oktober 2020

Buienradar heeft gefaald.

 

86 km

Gewoon gaan, maar de buienradar heeft gefaald in alle opzichten, vanmorgen volop zon en in de verte een verdachte wolk, de buien radar gecontroleerd en inderdaad straks een enkele bui maar rond 10 uur is het klaar en blijft het droog. Na de koffie omkleden en gaan en zo heb ik ervaren dat het na ongeveer 7 km begon te motregenen en dat duurde zo ’n kleine 30 km eer het weer droog werd voor de laatste 5 km. Ik was toen in de “Zuidoost” waar Tiny niet aanwezig was dus ben ik meteen weer doorgegaan om niet te veel af te koelen.


Voor ik van huis ging een regenboog



Opvallend veel grasland
doodgespoten om straks tulpen te planten

Nat is het ondertussen wel

Nog meer doodgespoten grasland

Af en toe blauwe luchten .....


.....ook in Middenmeer
Via Middenbeemster naar Avenhorn waar ik mijn mobiel hoorde, stoppen en het was inderdaad Tiny, ik had niet goed geluisterd en had kunnen weten dat ze er op dat moment niet was, inderdaad zo gaat dat, volgende keer beter. Nog even op de Obdammerdijk gestopt en bij zus  Gerda een bakkie gedaan voor ik weer in Middenmeer ben aangekomen na 86 km

"De speciale krant"

. Bij Gerda nog de “speciale krant” mee gekregen voor dochter Bianca die het verhaal wel had gelezen maar de echte krant zou ze toch wel leuk vinden dus die gaat t.z.t. mee naar Oudemirdum.

06 oktober 2020

Och was ik maar .......

 


“Och was ik maar bij moeder thuis gebleven” zo werd er wel eens gezongen, niet dat het zo erg was maar onderweg had ik wel een moment dat die gedachte door mijn hoofd speelde. Ondanks dat de vooruitzichten slecht waren ben ik op een moment dat het droog was meteen in het andere pak gegaan en heb de Quest uit de garage gereden, het is nu of nooit. Met het voornemen van, “waar ik ook rij, als het begint te regenen neem ik de eerste de beste afslag om weer naar huis te fietsen”. En zo is het dus vandaag ook gegaan.



Vlak bij huis maakte ik de eerste stop, echt nog geen kilometer van huis zag ik een enorme paddenstoelen  verzameling ik meen dat dit een “elfenbankje” wordt genoemd, vanuit de fiets even haastig een paar keer afdrukken en thuis zie ik wel wat het is geworden. Dan door het fietstunneltje om via de Flevoweg in zuidelijk richting te gaan schuin tegen een stevige wind in.

Op een bepaald moment kwam de zon zelfs heel even om de hoek maar iets verder twijfelde ik aan alle goeie bedoelingen van die zonneschijn. Nadat ik Lambertschaag was gepasseerd en over het fietspad richting Benningbroek ging begon het meteen even serieus te regen. De eerste afslag is halverwege het fietspad richting Sijbekarspel en dan weer afslaan naar de Gouwe om weer zo snel mogelijk thuis te komen wat gelukt is na slechts ruim 31 km. Maar ik ben wel weer even heerlijk in de buitenlucht geweest.

En dan komt de zon er weer door als ik in Middenmeer ben.