Weer een trainingsrondje

Het blijft maar mooi weer dus onbeperkt met de fiets op pad. Langzaam begint het te “kriebelen” om weer een keer naar Oudemirdum te gaan via de dijk Enkhuizen- Lelystad en eventueel dezelfde dag weer retour, helaas via dezelfde route. Maar dan wordt het wel zo’n 240 km, ik vraag me alleen nu nog af of dat niet te “gortig” is op één dag. In de loop van volgende week ga ik de situatie wel opnieuw bekijken en , wie weet ? Vandaag heb ik het bekende rondje gemaakt in omgekeerde volgorde, eerst Medemblik dan Enkhuizen en Hoorn als sluitstuk maar het blijft het H-E-M rondje. Prachtig weer en ik denk, weinig wind, daar merk je vaak weinig van, het fietst gewoon super in een Quest.

Bij Medemblik zag ik de molenaar omhoog klauteren in een wiek om het zeil even uit te rollen zodat er meer wind wordt benut.

Later in Enkhuizen ging de boot net van start om naar Stavoren te varen met een paar passagiers, zou ook nog met de Quest kunnen als alternatief.  Iets verder op de dijk hoorde ik een drone maar zag hem niet, dus stoppen en inderdaad daar was hij een jongeman was druk aan het oefenen met zijn nieuwe aanwinst.

Even een foto maken net als van een paar boten op het Markermeer.

Net voor Hoorn kwamen mij 2 ligfietsers tegemoet die enthousiast de hand opstaken dus even stoppen en kletsen het waren 2 Engelse mannen die al 6 dagen in Nederland rondreden en ik was de eerste ligfietser die ze ontmoeten. Ze zouden onderweg naar Enkhuizen een camping zoeken en dan morgen de dijk Enkhuizen – Lelystad nemen en mogelijk naar Dronten gaan om een kijkje te nemen bij Velomobiel. Ik heb het rondje afgemaakt via Berkhout waar Ben en Lyda weer niet thuis waren. Uiteindelijk stopte de teller vandaag op 90 km.

Over de "Noordkaap"

Vanmorgen begon ik met goede moed in de tuin, niet te lang want dan krijg ik er een hekel aan, dus ik was al heel snel klaar, een andere keer maar weer een klein stukje dan komt het vanzelf goed. Een bak koffie en dan maar even omkleden en genieten van het mooie weer. Als ik net van huis ben met de Quest en de kruising ben gepasseerd richting Slootdorp ontmoet ik daar Gerrit Butter, de man die in het verleden al het losse aardappel transport regelde voor Agrico, mijn toenmalige werkgever en heb daar een heel tijdje staan kletsen. Als we voldoende gegevens hebben uitgewisseld gaan ieder zijns weegs, ik ga richting Den Helder en dan zie ik wel hoe ik verder ga. Het fietst weer als vanouds, rustig trappen en dan beseffen, het hoeft niet hard te gaan, als het maar mooi gaat en als het mooi gaat dan gaat het vanzelf hard. Inderdaad zo was het vandaag op de hele rit, zonder moeite “vlogen” de kilometers onder de wielen door.

Op Wieringen stoppen voor een paar boom paddenstoelen en langs de Balgweg stoppen om de geur van de freesia’s in beeld te brengen.

Eenmaal langs het Marsdiep zag ik naast de “gangbare” bootjes één opvallend vaartuig, bij nader inzoomen kon het haast niet anders, ik betaal mee aan deze verkwistende “rodeo” vaarders, de politie. Bij vuurtoren de “Lange Jaap” ben ik even naar de bovenkant van de dijk gelopen om een foto te maken van de hele toren. Er was ook nog een meneer met een te korte hengel, hij ging tenminste vanaf de pier een stukje lopend het water in om zijn dobber wat verder weg te krijgen.

Ook de Schotse Hooglanders zochten verkoeling en het was merkbaar drukker op de fietspaden, de vakantie drukte neemt toe.

Bij Hargen was ik even gestopt bij de plaats waar het beeld van de “Strandjutter” staat er kwam toen een meneer naar mij toe die een paar vragen had over de Quest, hij kon er niet bij dat die “dingen” altijd zo hard gingen.

Dan nog even door naar Schoorl en vanaf hier ombuigen naar Middenmeer waar de bouw van de windmolens gestaag doorgaat, wel hoog hoor en dan komen er 99 in de polder, van die “joekels”. Als hij weer binnen staat is de teller opgelopen naar 106 km, heerlijk wat is een Quest toch een mooi stuk "speelgoed".

Even op en neer naar de "Zuidoost"

Op tijd van huis omdat er bij Tiny een grote klus op stapel stond waar ik geen hand naar uit kon steken en dan voel je je een beetje overbodig.

Gelukkig had ik nog een glutenvrij brood gebakken en kon die snijden en in de vriezer doen maar verder was het kijken hoe de mannen deze moderne klus klaarden. Het is verbazend snel gebeurd, een team wat echt op elkaar is ingespeeld. Wat betreft het fietsen, ik moet zeggen dat zo’n tweede rit, na een lange fietsvrije periode, me al heel wat gemakkelijker afgaat als de rit van gisteren. De conditie komt weer terug en het lijkt wel of het tempo ook wat omhoog lijkt te gaan, allemaal positief nieuws. Weinig “spannende” foto’s slechts de kerk van Hensbroek en een zwanen gezin dat nog niet is volgroeid met zwarte en witte “kindertjes” en niet te vergeten de heerlijke bessen bij Tiny in de tuin. De mannen waren al ruim voor de middag weer vertrokken en ik heb gewacht tot na de lunch om de weg naar huis weer in te slaan waar ik na 84 km weer binnenstond.                       

Het fietspad is oké tussen Enkhuizen - Lelystad

Controle van het fietspad langs de dijk Enkhuizen – Lelystad zo zou dit verhaal kunnen worden gedoopt. Het is volledig goedgekeurd zo zou ik het in ’t kort kunnen omschrijven, een paar min puntjes worden mogelijk op termijn bijgewerkt. Mijn laatste ritje was van 3 juni en het is vandaag 1 juli de dag waarop het fietspad langs de dijk tussen Enkhuizen en Lelystad weer officieel open zou worden gesteld, het werd een paar dagen eerder met veel vlagvertoon van Rijkswaterstaat.

Mijn grote angst was het zand waar veelvuldig over werd geschreven en waarbij zelfs een paar keer de dijk in beide richtingen werd afgesloten voor gemotoriseerd verkeer vanwege de door de wind ontstane zandbanken op de rijbaan. Op een paar kilometer na Enkhuizen kwam ik in het “gevaren gebied” het viel alles mee, wel was de bezemwagen er net langs gegaan, een grote trekker met een nog grotere bezemrol kwam me tegemoet na gedane arbeid. Tot aan Trintelhaven is er t.o.v. voor het onderhoud weinig veranderd behoudens dan de enorme zandvlaktes links en rechts van de dijk, het fietspad heeft hier weinig veranderingen ondergaan.

Na Trintelhaven wordt alles anders, geen zand meer en een mooi nieuw fietspad en dat bleef zo tot aan Lelystad. Op de brug/sluis ben ik weer omgekeerd, de brug stond ook net omhoog dus verder gaan had geen zin en de dijk inspectie was hier ten einde.

Nog wel even naar de “poepende man” gereden, een paar foto’s en dan weer terug naar Middenmeer. Vanaf het water wordt nog wel flink gewerkt, de steenlaag onder aan de dijk wordt vervangen door een nieuw keientapijt en de onderste rij is overal “vast gestort” met een teerachtige substantie. Al met al een prima fietspad wat weer in mijn ogen, drukker werd gebruikt dan gewoonlijk, want ik kwam er heel wat tegen of misschien net zo nieuwsgierig naar het resultaat als ikzelf. Zo werd mijn eerste "oefen" ritje meteen alweer 121 km, een goed begin is het halve werk zullen we maar zeggen.Net voor Middenmeer kwam ik Jan Bouma alweer tegen, bezig met een trainingsrondje.

Bijna standaard ritje van net geen 100 km

99,9 km

Soms denk ik “alweer” , inderdaad er is alweer een week voorbij, wat vliegt de tijd toch, voor het je het weet ben je oud. Daarom vandaag nog maar even een rondje trappen met de Quest, het beginnen steeds meer de zelfde rondjes te worden deze keer via Obdam en Berkhout naar Scharwoude om daar langs de dijk het HEM-ritje af te raffelen.   Het kaartje geeft aan dat de rit net de 100 km niet heeft gehaald, dus deze rit was kort t.o.v. de liefhebbers van lange tochten.                                

Naar Obdam gaf hier en daar wat oponthoud, gewoon de gele borden volgen en je komt vanzelf weer op de juiste route, men was met grof geweld bezig zag ik wel.

Eén van de herrieschoppers.

De Gele Lis.

Langs de Obdammerdijk is alles in rust lijkt wel en iets verder maken de parelhoenders herrie genoeg, net op een moment dat ik was gestopt om een foto van een oude en een moderne molen in één beeld te pakken. Nog iets verder trokken de gele lissen mijn aandacht, er staan er genoeg langs de waterkant. In Berkhout spreek ik Ben heel even, hij is op weg naar de auto. Langs de dijk is het vrij rustig net als in Hoorn, alles rust i.v.m. de komende dagen als het echt nodig is om je uit te sloven, de zomerdrukte staat voor de deur met gister een afwijkende dag gezien de temperatuur. Over de dijk is het altijd super rijden nergens wegen van rechts en hoog uit een tegenligger en verder geen problemen.

In Enkhuizen heb ik mezelf getrakteerd op een heerlijke bak kibbeling van de visboer waar ik geen onbekende ben. Zoveel vliegjes als er vorige week waren, zo weinig zijn er nu, ik heb er totaal niets van gemerkt tot aan Medemblik is het dus vrij rond toeren wat thuis 99,9 km heeft opgeleverd.