Een vrije ronde

De wind was het enige wat me wat tegen viel, ik had een rustiger weertype  in mijn hoofd maar het was niet anders. Nadat ik gisteravond het gras achter had geverticuteerd en vanmorgen het laatste stukje voor het huis was ik van mening dat de beloning in een rondje fietsen zou zitten. En inderdaad de beloning was “zoet”, zomaar een stukje in het wilde weg gereden en dat lijkt het er toch vaak op dat de automatische piloot richting de “Zuisoost” koerst en dat was vandaag ook het geval. Even bij Tiny om een bakkie en dan weer door langs de Zuiderweg tot aan het einde en dan ben je dichtbij de Graftdijken, zowel Oost als West. Onderweg nog wel even gestopt om de geiten met enorme horens te vereeuwigen. En op een bepaald moment nam ik zelfs even de tijd om te stoppen en iets naar binnen te werken. Ik zag toen wat koolzaad opslag  in de berm staan en dat bloeide wat weer een heel ander gedachten patroon bij me wakker maakte. Op 17 april 1945 heeft de Duitse bezetter de dijk van de Wieringermeer opgeblazen en een algemeen gezegde in die tijd was toen zo, “En het koolzaad stond volop in bloei toen de polder onder water liep” bedenk wel , dat is over een paar dagen 70 jaar geleden, waar blijft de tijd. Maar iets verder in de Heerhugowaard zag ik een enorm perceel met diverse kleuren, dit keer geen tulpen maar hyacinten, prachtig .En weer verder nog steeds in “De Waard” lag de oogst van de machines die de sloten en kanalen schoonmaken, mijn fiets lag er gelukkig niet bij. Op het laatste stuk nog diverse omleidingen en afgesloten fietspaden zodat ik geregeld om moest om thuis te komen na precies 101 km 

Een sof reis, maar toch genoten.

Het was eigenlijk een sof-reis, het was niet nodig geweest maar ik heb er wel weer van genoten. Het zit zo, vorige week heb ik na veel zoeken en uiteindelijk de problemen gevonden na 10 km te hebben gelopen en gestept voor ik thuis was, een gebroken tandwiel in het steunwiel onder de stoel. Eén telefoontje naar Dronten en het bedoelde onderdeel was per post de volgende dag binnen. Maar door de reacties van mensen die hier ook wel eens mee te maken hadden gehad leek het me veiliger om toch maar een steunwiel te kiezen met een stalen i.p.v. een aluminium tandwiel. Dus leek het me de kortste klap om met het nieuwe steunwiel naar Dronten te fietsen en daar om te ruilen voor een steunwiel met stalen tandwiel. Zo gezegd zo gedaan, van morgen op naar Dronten, onderweg in de Flevopolder zag ik de eerste bloeiende gele tulpen die net onder het plastic vandaan waren gehaald. En toevallig op de terug weg waren de mannen bezig om ook de rest het echte zonlicht te laten zien. In Dronten werd mijn vermoeden bevestigd, ik vond het n.l. nogal zwaar het nieuwe setje, juist het bleek dat dit al een steunwiel was met een stalen tandwiel dus min of meer een reisje voor niets, maar zoals ik al aangaf, het was weer een heerlijke belevenis. Voor ik echt de dijk opging leek het me wel een keer leuk om de "Poepende man" een keer van dichtbij te bekijken, dus even van de route af om naar dit stalen kunstwerk te rijden. Wat een geweldige "meccano-doos" vooral als je er onder staat. Terug langs de dijk zag ik op een bepaald moment een witte vogel opvliegen die iets verder weer neerstreek, telkens als ik in de buurt kwam vloog hij weer verder en dat ging een keer of 4 a 5 zo door, ik heb ondertussen thuis wel vastgesteld dat het om een zilverreiger ging die ik nog niet vaak ben tegengekomen. Ook komen er heel langzaam wat meer bloeiende tulpenvelden en zo kwam ik in Andijk waar ik nog even bij mijn jongste zus Lia aan ben gegaan, Lia is een blije oma die af en toe oppas-oma speelt een taak die ze stralend weet te volbrengen. En zo lag de eindstreep weer in Middenmeer na 163 km. 

Een rooie route is foute boel.

Bijna werd het een “drama” nu moest ik maar 10 km lopen en was ik al bijna in de polder. Wat, is, was er aan de hand, vorige week bij de terugrit vanaf Texel hoorde ik af en toe een tik ergens in de fiets, mogelijk iets bij de derailleur was mijn eerste gedachte. Afgelopen week alles nagekeken door hier en daar wat open te schroeven maar nergens een afwijking te vinden, dus gewoon fietsen, de tik was en bleef. Gisteravond weer alles open maar nu het achterwiel en de tandwielcassette eruit en weer niets gevonden dus vanmorgen blij van start en een vast rondje gemaakt en me geregeld irriteren aan die tik, omhoog schakelen of naar beneden, niets hielp ’t bleef. Het moest wel een keer fout gaan en inderdaad in Aartswoud begon het min of meer te klapperen en ik kon ook niet meer trappen, niet forceren maar stoppen en lopen. Ik zou hem ter plaatse wel open kunnen schroeven maar zonder extra materiaal doe je niets dus de laatste 10 km lopen en zittend op de rand van de Quest steppend naar huis. Eenmaal thuis het kapje bij de derailleur eraf en tot mijn verbazing is er niets verkeerds te zien, waar nu zoeken ? De schermkap voor de ketting weghalen en tot mijn verbazing zie ik een stuk tandwiel op de ketting liggen, zou er dan een stuk uit de cassette zijn gebroken ? Weer het wiel eruit en de hele handel open tot ik de cassette in handen had, weer geen gebreken aan de tandwielen, wat nu. Dronten voor de 2^e keer gebeld en aan Allert uitgelegd wat er loos was en wat ik tegen gekomen was, een stuk tandwiel. De enige mogelijkheid volgens Allert zou het steunwiel onder de stoel kunnen zijn, dat tandwiel breekt een heel enkele keer, inderdaad dat was het probleem. Alles weer in elkaar zetten en gelukkig had ik nog een oud type tandwiel en met een paar nieuwe ringen is het voorlopig opgelost. De nieuwe uitvoering wordt vandaag nog gepost en als die er is gaat de omwisseling plaats vinden.  Zo zie je maar wie wat bewaard die heeft wat, ik was blij met het oude tandwiel en na die 95 km van vandaag en later nog een proefritje ben ik weer dik tevreden. Het totaal staat ondertussen op 76.050 km en nog steeds alles met plezier weggetrapt.

Weer 110 km plezier

En daar gaan we weer, kort maar krachtig. Vanmorgen in een toch wel redelijk dichte mist van huis en daarom zorgvuldig een route gekozen waar ik grotendeels via fietspaden mijn doel zou kunnen bereiken en dat is helemaal gelukt. Ik had wat dingetjes in mijn hoofd die vandaag moesten gebeuren, daarom eerst naar de “Zuidoost”. Tiny zou gaan oppassen en de tegelzetter is nog druk bezig dus ik ben invaller/koffiezetter enz. maar de goeie man zei dat hij rond 11 uur wel klaar zou zijn, het werd half 12 maar daarna kon ik ook weer mijn gang gaan en omdat ik gisteren een veer had gehaald voor de skelter van de kleinkinderen kon ik die nu mooi even er in zetten maar daarvoor moest ik naar Oostzaan waar Tiny dus “oppas-oma” speelde. Bij de Mammoetskelter eerst het spatbord demonteren en daarna de nog gedeeltelijk aanwezige oude rem-veer verwijderen, de nieuwe monteren en de zaak weer terug op zijn plaats schroeven en na 10 minuten was ook dat weer geregeld. Vervolgens een broodje eten en daarna op naar Middenmeer waarbij ik de éne keer linksom ga en de andere keer toevallig rechtsom, altijd een andere route als ’t half kan. Toen ik bijna bij Purmerend was kwam mij een fietser tegemoet die ik op grote afstand al meende te herkennen, inderdaad het was Rein v.d.Velden dus stoppen en even bijkletsen, naar omstandigheden ging het goed met Rein, “Ja die ziekte daar kan je niks tegen doen” zei hij en dat is inderdaad waar, maar het was nu zonder meer, in mijn ogen, prima met hem. Dan weer verder en via de Oostdijk naar Oosthuizen en zo verder naar Hoorn en uiteindelijk Middenmeer, vlak voor Wognum ben ik nog even aan de kant gegaan en gewacht tot de naderende combinatie met een viervoeter gepasseerd was, een ritje van precies 110 km uit en thuis.

Via "De Dijk" in Volendam

Nog even een kleine toegift van de rit van vandaag.

http://youtu.be/GpArgCzb_aY

Het was weer een heerlijk ontspannen ritje

Ontspannen ritje

De Paasdagen zijn weer achter de rug en het Paastreffen heeft weer een heel aantal bezoekers mogen ontvangen heb ik begrepen. Zelf had ik andere bezigheden en dat is me ook prima vergaan. En ja, dan begint de “nieuwe werkweek” weer, op tijd opstaan en eerst even bekijken of er binnenshuis nog dringende zaken zijn en als dat niet het geval is dan bekijk ik of ik al een fietsritje heb verdiend, jawel hoor het kan en mag wel. De bedoeling was in eerste instantie richting Oudemirdum, maar de snel opkomende mist heeft me er van weerhouden, dus een buurtritje maken als het wat helderder wordt. Dat buurtritje gaat tegen 10 uur richting Noordbeemster en dan naar “De Speelmuis” waar tevens skelters worden verkocht en waar dus ook “reparatie” onderdelen verkrijgbaar zijn, het ging om een speciale veer die bij het remsysteem hoort. En jawel hoor even wachten en met de veer weer verder, even naar Tiny, ik ben nu toch in de buurt. Er wordt daar hard gewerkt aan de badkamer en de tegelzetters doen hun best om er iets moois van te maken. Onderweg zag ik nog een “zwanenpark” er liepen er zeker meer als zo’n 60 a 70 stuks bij elkaar, arme boer, de koeien vreten het gras niet meer waar uitwerpselen van ganzen of zwanen liggen. Vanaf de “Zuidoost” ga ik via een omweg naar huis en neem de weg via Middelie waar ik eerst een blauwe reiger op het bord net op de dorpsgrens zag zitten en even verder een fazant langs de weg, mooie beesten hoewel de fazant toch mooier van kleur is. Toen ik de weg over wilde steken richting  Volendam ging dat niet en moest ik via de tunnel dat betekent uitstappen en lopen naar beneden en omhoog danmaar even omrijden naar mijn “oude” route dat gaat vlugger. Het is in Volendam vrij rustig op de dijk en zo kom ik later weer richting Edam om verder langs de IJsselmeerdijk te gaan tot Scharwoude daar afslaan en naar de vaste route richting Middenmeer waar ik na 104 km weer binnen ben gereden na een heerlijk ritje.

Texel toer live.

Hier nog een stukje “levende beelden” van de traditionele rit op Goede Vrijdag over het eiland  Texel,   “de Texel toer” Dit jaar 18 deelnemers en op één na allemaal dichte velomobielen. Met dank aan de organisatie van de “Twisker ligfietsclub”

http://youtu.be/z8tsUeyLbKo

De Texel toer 2015

Net 146 km, leuk rondje

Een goed begin is het halve werk

Op naar de boot en dan naar Texel

Willem is weer bijna klaar voor vertrek

En weer staan ze in het zonnetje

Matthijs en Wim moesten poseren

Effe wachte "bootje" komt zo

Koffie of thee met koek gaat er altijd in na zo'n rit

Nooit was het zo druk bij mij op het pad

De DF is echt een licht gewicht zoals Ymte hier laat zien.

Wat een prachtige rit, mooi weer en meer deelnemers dan was verwacht. Vanmorgen op naar Twisk voor de start van de traditionele “Texeltoer” op Goede Vrijdag. Ik ben traag van start gegaan want ik wilde niet bezweten aankomen bij Matthijs en toen ik daar kwam om half 9 zaten er al een heel aantal liefhebbers van de “eilandtoer” en tot 9 uur kwamen er nog steeds meer. Allemaal op de koffie met cake af want dat was er weer volop. Dan om 9 uur van start het oude pad tot aan de Wieringermeer vanaf de Koggerandweg alles de buitenkant houden omdat er was afgesproken met Rob dat hij aan zou sluiten vanaf Schagen bij de Waardweg en inderdaad hij was er zoals afgesproken. Bij de boot ging alles soepel en de overtocht is als vanouds. Op het eiland stond Martin Merkelbach ons op te wachten en fungeerde als reisleider over het eiland, een super mooi ritje wat niet alleen langs de zeedijk ging, maar afwisselend ook het “binnenland” in. Op het noordelijkste punt liet de koffie met appelgebak zich goed smaken en na deze stop was het tijd voor de foto bij de vuurtoren, iets wat alle keren min of meer verwarrend verloopt temeer omdat er nu een speciale foto gemaakt moest worden met Wim die de “krans” over ging dragen aan Matthijs. De rit door de duinen is altijd prachtig over een heel stuk vernieuwd fietspad. Bij de boot stond André weer te wachten die zijn eigen rondje heeft gereden omdat hij om gezondheidsreden niet de volle ronde kon maken. Vanaf de boot door Den Helder op naar Middenmeer, ik was vooruit gereden met Ymte om te zorgen dat de koffie klaar zou zijn als de rest binnen zou komen en dat is prima geslaagd. En zo zit de Texel toer voor 2015 er weer op en volgde de afsluiting dus hier voor mij met koffie en koek na 146 km, terwijl de anderen nog naar huis moesten en Ymte zelfs fietsend de dijk Enkhuizen Lelystad nog over..

Kleine aanvulling

Hier nog een kleine aanvulling (klik op onderstaande link)op het ritje van vanmorgen naar Wijdenes voor controle van "Fietsknooppunt 80 "
https://m.youtube.com/watch?feature=share&v=h9C8rzH4f8U