Een ommetje met een goed einde

 

155 km

de één fietst en de ander supt 

En weer moest ik de route aanpassen, het zit zo, nu ik weet dat de aardbeien vandaag of mogen weer aan de weg staan was het de bedoeling om aardbeien te halen (en te betalen wat soms door mensen bewust wordt vergeten), bij het stalletje langs de weg en dan die bij Tiny brengen. Helaas wel lege bakken maar geen aardbei te bekennen, jammer dan maar even langs gaan zonder aardbeien maar ze is er niet en na een belletje weet ik dat ze op de tennisbaan staat even “enkelen” met haar tennismaatje Zsuzsi de Jong, twee “jonkies” niet voor een kleintje vervaard.

Volgermeer polder

Volgermeer polder

Volgermeer polder

Volgermeer polder

Volgermeer polder

Ik heb toen mijn route aangepast en kwam zodoende in een heel ander regio terecht en weet nu dat er in de Volgermeerpolder een hoop bloemen bloeien op deze grote vuilnisbelt en

dat de omleiding nog steeds van kracht is dus weer langs de geraamtes waarbij ook de rollator in ere wordt gehouden. Even later door Zuiderwoude en zo naar de dijk langs het Markermeer om even op

Marken bij “Het Paard” langs te gaan dat tot mijn verbazing helemaal in de steigers staat voor onderhoud neem ik aan. Er komt net een bootje langs met een flinke golfslag en snelheid, die nog even meepikken en dan weer verder richting Volendam enz. Even verder komt een meisje aanlopen met een prachtig wit paard, stoppen en wachten, de oren gingen meteen recht omhoog en het meisje al pratende wist hem te kalmeren zodat we allemaal weer opgelucht verder konden. Dan door Monnickendam, Volendam en Edam om de laatste kilometers te maken richting huis. Als ik nou nog even langs de route van vanmorgen ga, wie weet staan er nu wel aardbeien.

Ik heb geluk van ver zie ik ze al staan, super meteen 2 doosjes in de Quest en  € 6,- in het busje en thuis meteen even gesnoept en dat na 155 km, mocht wel ik had het verdiend.

De eerste doosjes voor eigen gebruik

 

Het was vandaag een gepland kort ritje, even langs mijn naaste familie in Wervershoof, ik was al een heel tijdje geleden voor het laatst bij broer Ben en zus Margriet geweest dus even mijn neus om de hoek steken.

Ik ging van start richting Wieringerwerf omdat ik had gelezen dat de renovatie van de Medemblikkerweg inclusief het fietspad een maand eerder klaar waren dan was voorzien. Inderdaad het is een luxe om hier te fietsen.

In Medemblik is het druk met zeilbootjes die klaar worden gemaakt voor een internationaal treffen, ik zag bootjes met diverse vlaggen o.a. Nederland, Duitsland, Polen en Italië. Ben was thuis en daar even zitten kletsen om vervolgens naar Margriet te gaan die niet thuis was dan maar even langs Aad en Ans, Aad was alleen dus ook daar even kletsen en toen weer door met de bedoeling naar huis te gaan met een kleine omweg. Onderweg bedacht ik dat ik wel even via Lekermeer kon gaan, misschien zijn er al aardbeien bij het stalletje en anders sla ik meteen na de boerderij af om via de Rijndijk mijn weg te vervolgen en mogelijk is er al iets van de teelt van deze zomerkoninkjes te zien bij de kassen.

Het leek een toeval, de teler zou net op de fiets stappen toen ik er aankwam. Eerst heb ik gevraagd of ze t.z.t. weer langs de weg komen te staan, “Ja dat komen ze zeker, ze zijn wat laat dit jaar en ik was ook wat later met planten en dan werkt alles samen” hij had de aller eerste doosjes net geplukt voor eigen gebruik en misschien komen de eersten zaterdag aan de weg. Maar als ik ze neer zet zijn ze vaak binnen 5 minuten al weg vertelde hij, dus er moet eerst wat voorraad komen.

  Ik ben in elk geval gerust gesteld, zeer binnenkort kan ik m’n hart weer ophalen met heerlijke verse aardbeien zo van het land. Deze ontmoeting heeft mijn dag weer goed gemaakt en die paar km omrijden was dit best waard het totaal was 71 km als weekafsluiter.

Het leven is waard om te leven.

 

Mensen wat is het toch genieten met zulk weer en dan nog een heerlijk rondje fietsen louter voor je plezier en dan onderweg nog een “appje” krijgen dat kleindochter Fleur geslaagd is voor haar rijbewijs, het kan allemaal niet op, met recht, wat is het leven mooi. De planning was om even naar Zuidoostbeemster te fietsen, Tiny zou thuis zijn, maar voor ik zo ver was kwam er bericht dat ze naar Oostzaan zou gaan dus even de koers wijzigen en dan komen we elkaar zo maar weer tegen. Het is zonnig en windstil, eerst nog even koffie en dan gaan met die “banaan” richting Oostzaan, zonder omwegen is dat 55 km en terug zie ik wel.

Het is rustig langs de Oostdijk en zo kwam ik op tijd voor de koffie in het “Zaanse”. Even kletsen en daarna weer door, ik had bedacht dat ik gelijk wel even naar Zaanstad kon rijden om te kijken of een vroegere schoolmaat van de Handelsavondschool mogelijk thuis zou zijn. Met een mooie slinger kom ik in het drukkere verkeer met stoplichten enz. Het is al meer dan een jaar geleden dat ik er ben geweest maar zonder problemen reed ik er naar toe. Ik had geluk Jaap v.d. Jagt was thuis en kwam toevallig net naar buiten om zich in de schaduw te “nestelen”. Onder het genot van een heerlijk glas fris hebben we heel even bijgepraat omdat hij en zijn vrouw op tijd weg moesten om naar een dochter op bezoek te gaan die in Utrecht verbleef met gezondheidsproblemen.

Van Zaanstad ben ik via “De Zaanse Schans” richting de thuishaven gereden al moest ik op een bepaald moment uit de fiets om die op het voetpad trekken, een paard wilde niet vooruit maar wel achteruit en zo zouden we nooit verder komen, pas toen de fiets echt aan de kant stond lukte het en was de jonge amazone heel blij en bedankte diverse keren.

Net voor West-Graftdijk zag ik 4 volwassen mannen met bootjes spelen op het Noordhollands kanaal zo zie je maar iedereen heeft een afwijking ik met de Quest en de mannen met een “klomp met een zeiltje”. Vervolgens richting Neck en Purmerend en dan naar Alkmaar en uiteindelijk Middenmeer waar de dagteller 137 km aangaf voor vandaag.

Een pont en heel veel zand veranderden mijn route

 

Als het weer zo blijft zoals het vandaag weer is, dan ben je de koude dagen in dit voorjaar weer snel vergeten. Het toertje van vandaag gaat weer een keer richting de kust om zo over Den Helder weer de thuisbasis op te zoeken.

Helaas het gaat weer een keer anders dan de planning was, bij St.Maartensvlotbrug was ik genoodzaakt flink om te rijden. De pont is wel geschikt voor wandelaars en fietsers maar niet voor velomobielen en hiermee vervalt meteen de rit over De Helder.

Geen probleem dan maar meer zuidelijk en zo kom ik met wat ommetjes uit in Petten waar ik de rit langs het water bij de Hondsbosche zeewering toch blijf missen, de rit door dit opgespoten kunstduin is niet interessant, eentonig en saai.

Aan het einde nog even bij de strandjutter kijken en dan weer verder door de duinen naar Schoorl en Bergen.

Helaas ook hier is het mis, over een flinke lengte is er geen fietspad meer te zien alleen maar een berg zand, wel een bord waarop staat dat fietsers verplicht moeten afstappen en dat doet iedereen of je wil of niet. Ik ben omgekeerd en via Schoorl de thuishaven weer opgezocht.

Via de “Lage Hoek” waar de grutto op z’n eigen bord stond te pronken en langs de zeikerds kom ik weer in de polder, het molengebied bij uitstek, waar bij thuiskomst net de 100 km is overschreden.

Na een vakantieweekje weer zonnig weer

 

Er is een gezegde, “Wie verre reizen doet kan veel verhalen”, ik, wij waren niet ver, Friesland klinkt wel ver maar het is één van de mooiste provincies en nog vlakbij ook. Wij waren een weekje in Gaasterland en om het helemaal duidelijk te omschrijven we zaten in Oudemirdum en hadden daar een week geboekt via www.vakantiehuisje-gaasterland.nl het was een hele week genieten, alle dagen zon en een schitterend verblijf tegenover het “Jolderenbos”. Alle dagen via knooppunten een tochtje uitgezet en met z'n vieren, de zus van Tiny, Riet en haar man Leo waren ook present, rustig toeren door steeds wisselende omgevingen. Dochter Bianca vertelde dat er heel dichtbij jonge vosjes waren die momenteel geregeld buiten hun hol kwamen maar je moest het wel treffen, soms wel en soms niet te zien.

Jonge vossen ....

spelen in de zon ......

en oefenen al voor de eerste prooi ....

als het maar geen kippen worden.

Ik heb geluk gehad, lopend vanaf ons verblijf kon ik na zo’n 4 a 500 meter achter een boom een paar hele leuke foto’s maken zonder gezien te worden. Maar goed aan alles komt een eind en zo ook aan ons verblijf in Gaasterland en heb ik vandaag weer een klein rondje in de Quest gemaakt.

Starten vanaf Middenmeer

Schilderen aan de Dromedaris

Gestart in Middenmeer en dan via Medemblik op naar Enkhuizen en dan zit het ritje pas rond als je ook Hoorn hebt aangedaan. In mijn ogen kan er nog best een ommetje bij en als ik dan de dijk blijf volgen wordt het vanzelf wat groter.

De Kwadijkerbrug

De brug was dicht maar de slagbomen gaan
zo weer omhoog

Bij Edam vind ik het mooi genoeg en buig af richting Kwadijk waar de nieuwe brug sinds enige tijd open is maar net als ik eraan kom staat hij omhoog dus even wachten en door Kwadijk naar

Halve doorgang opletten dus 

Middenbeemster waar het opletten is bij de brug die over één kant is geteerd en bestrooid met spit, straks de andere kant denk ik.

De eersten staan alweer in bloei

Bij de “Lage Hoek” zie ik de eerste waterlelies weer bloeien, het blijven prachtige bloemen op het water. Al met al werd het toch weer een rondje van 127 km en dat voor een klein ritje dan mag je niet mopperen.