Over de klinkers in Jisp

Vanmiddag ging is weer richting Middenmeer met een “ommetje” en ging toen via Wormer en Jisp, zodoende dit filmpje van 6 minuten, veel klinkers maar aan het eind gelukkig weer asfalt.

https://youtu.be/GZ8QKnKL6ko 

Op en neer naar Oostzaan.

En weer is ie thuis en weer heeft ie genoten van alles onderweg, weinig wind geen spatje regenen en redelijk droge wegen. "Oppasdag" voor Tiny en dan is op en neer naar Oostzaan net zo’n ritje. Eerst had ik nog gereageerd op een aanbod van een GPS die aangeboden werd door Wijnandt uit Veendam, maar helaas ik was te laat, die van mij valt af en toe zomaar een stukje uit en toevallig gebeurde dat ook vandaag weer over een stuk van 3  a 4 km.          Maar goed even op en neer naar Oostzaan had ik mezelf beloofd en zo reed ik via de bijna vaste route richting het zuiden, dwars door de Beemster tot aan het Noordhollands kanaal en dan via het fietspad naar Purmerend. Aan de overkant is men bezig met onderhoud aan de molen die aan het kanaal staat, een koud klusje lijkt mij, ja ook dat hoort erbij. In ‘t Twiske passeer ik iemand in een scootmobiel die iets zegt wat ik amper versta dus remmen en stoppen, “Je valt goed op in dat gele ding” dat was het wat de man zei, en zo ontstond er een heel gesprek. Ondertussen werd ik gebeld door Patricia, even een ander onderwerp en daarna ging ons verhaal weer verder. In Oostzaan zag ik nog een heel perk met bloeiende dahlia’s en dat nodigde meteen weer uit om een foto te maken. Terug ga ik via de Zaanse Schans en Wormer en maak zo weer een leuk rondje van uit en thuis 129 km.

Klein nuttig onderhoud

Vanavond nog even een klein klusje, de ketting lijkt af en toe wel ietsje geluid te produceren wat ik niet thuis kan brengen. Het enige wat mijn inziens mogelijk zou kunnen zijn is het kettingwiel waarvan ik de twee rubberringen al “jaren” niet meer heb gezien, nou ja jaren, m.a.w. het is al heel lang geleden dat ik daar iets aan heb gedaan. Even de auto naar buiten en dan de looplamp als extra verlichting erbij en 15 minuten later was het gefikst, er zijn twee nieuwe ringen geplaatst en de stilte is ingetreden. Op de foto is duidelijk te zien dat er groeven zijn ontstaan door slijtage. Simpel onderhoud is belangrijk en geeft achteraf veel plezier.

"Arme mensen paling"

Zwager Tom als tuinman

Een lifter op de Quest

Molen "De Vier Winden" uit 1891

Elstar de lekkerste appel

Gerookte makreel, of is het toch "Arme mensen paling" ?

Ook de dinsdag is weer voorbij gevlogen, de planning was voor vandaag rustig aan doen en weer een keer langs de familie die met de gevreesde ziekte te maken heeft. Het is nog droog en dat zal het wel blijven ook volgens de berichten, omkleden en de fiets weer uit z’n “nachthok” halen. Op naar Wervershoof via Medemblik , door diverse wegomleggingen kom ik uiteindelijk toch weer op het oude pad. Op de dijk vanaf Medemblik is er weer een automobilist die het idee heeft dat ik op zijn weg rij, ik zag trouwens nergens een bordje van “eigen weg” maar hij maakte wel gebaren alsof ik op zijn terrein reed, laat maar hij is niet de eerste en zal ook niet de laatste zijn die de regels niet helemaal kent. Bij Ben en Riet gaat het zo z’n gangetje, niet juichen maar wel opgewekt verder leven, het is niet anders. Dan door naar zus Margriet die ondertussen al van alles heeft gehad na de diverse chemo kuren, ook daar is het berusten in haar lot en niet de “veren” laten hangen. Omdat ik gisteren mijn zak appels had weggebracht naar Oudemirdum moest ik zelf weer nieuwe kopen en dan ga ik via Nibbixwoud naar de familie Baas in Wognum om nieuwe voorraad. Omdat ik toch een “ziekenboeg” rondje doe ga ik ook nog even naar Obdam waar de zus van zwager Tom na een opleving nu wel erg hard geraakt is door diezelfde gevreesde ziekte, het gaat erg slecht mat Marian. We kletsen even en daarna ga ik toch maar richting  Middenmeer via de Dijkweg, nog even een foto maken van “De Vier Winden” uit 1891 en als ik thuis kom de ingeslagen voorraden in de huis brengen om als eerste de gisteren gescoorde makreel “soldaat” te maken, heerlijk, al noemen ze dit ook wel “arme mensen paling” en dat allemaal na slechts 65 km. 
De totaalteller van deze Quest staat momenteel op 84.103 km.

"U bent gedateerd"

Wat is het leven zonder humor vroeg ik mij vanmorgen af, ik had er toen al zo’n 70 km op zitten. Hoe kom je met dit weer zo ver zou je zeggen, nou gewoon een heen en weertje naar Oudemirdum. Toen ik van huis ging was de lucht redelijk blauw, nog wat lichte bewolking maar de zon zou spoedig tevoorschijn komen want na Wieringerwerf reed ik in een heerlijk najaarszonnetje. Dat even naar Oudemirdum werd inderdaad maar even, het weer veranderde snel en voor de middag was ik alweer op weg naar huis. Maar eerst dat geval op de heenreis, net voor het “Akwadukt” bij de Galamadammen voelde ik dat ik niet alles meer zelf in de hand had met de fiets hij begon een eigen weg te zoeken, gewoon lek. Stoppen en vervangen net voor ik zou “duiken” onder dat bewuste  “Akwadukt”. Ik was iets eerder een wandelaar gepasseerd en die kwam nu naar mij toe lopen toen ik net weer reisvaardig was. Er volgt dan al heel snel een gesprek en dan ging op een bepaald moment als volgt. “Goh, toen je mij voorbij reed dacht ik daar gaat een jongeman, zo snel, een flits en weg was je alweer” “Ja ja “ was mijn reactie maar toen kwam zijn vervolg, “Maar nu zie ik dat je ook al gedateerd bent” “Inderdaad zei ik, ik ben van ’40 dus ik doe al een tijdje mee” “Geweldig wat een prachtig “ding” en doet U dat vaak” en zo ging het nog even door maar dat “Gedateerd” vond ik een machtig mooie uitdrukking, een vorm van humor. Bij Bianca was ook Fleur nog net even thuis, ze had een vernieuwd rooster van school en dat hield in, op maandag de eerste drie uur vrij waar ze niet blij mee was maar het is niet anders. De wind begon ondertussen behoorlijk aan te trekken en af en toe leken de eerste spatten ook wel te vallen. Nog een bak koffie en dan gaan, helaas even geduld, nu stond de achterband helemaal plat dus meteen maar plakken nu sta ik nog binnen en is het droog. Daarna meteen richting het Noorden om de afsluitende laatste 80 km af te leggen. Heen geen kop te zien op de Afsluitdijk en terug werd het zicht beperkt door lichte regen die bleef vallen tot ik weer thuis was na 160 km.

Van Oost naar West en terug

Wat kan een mens toch een geluk hebben, vandaag was ietsje minder, maar toch ik had weer geluk want toen ik van huis ging was er af en toe een beetje zon te zien en na zo’n kilometer of 10 was hij er even volop. Helaas, het was maar van korte duur want op een bepaald moment heb ik nog overwogen om het pad wat in te korten, ik zal nooit een liefhebber worden van regen of motregen. Maar het stelde eigenlijk helemaal niets voor, het was snel weer droog dus had ik weer geluk. Het was weer een rit zonder bestemming, of eigenlijk heb ik altijd wel een bestemming ,”weer naar huis” maar wel met een omweg. Eerst even iets anders, ik kreeg vragen over de bevestiging van de Action camera, vrij simpel ik heb een beugeltje gemaakt wat is vast kon zetten aan een spiegeltje en van het aangeschafte standaardje heb ik het onderste deel met plakschijf weg gelaten en de rest klem gezet in de beugel, het staat “muurvast” en toch kan ik hem alle kanten opdraaien. Ik ben eerst maar eens richting het “Geestmerambacht” gereden waar de recreatieplas een troosteloze aanblik gaf en bovendien leek het wel een honden uitlaatplek, ’t stikte er van. Aan het eind de juiste kant opdraaien en daar staan ze weer, Schotse hooglanders de meesten zijn nog erg jong als ik het formaat beoordeel. En het levert altijd wel een paar leuke foto’s op. Daarna via Koedijk over de brug en onder de autoweg door richting Bergen en Bergen aan Zee. Dan door de duinen naar Schoorl waar de ene helft beplant is en de andere kant is het zo kaal als de “neten” en vandaar weer richting Middenmeer. Ik moet nog wel even iets recht zetten, langs de “Westfrieseomringdijk” is er meer fietspad dan ik eerder heb aangegeven, ik kwam nu vanaf de Hartweg en daar kon ik ook al veilig over het nieuwe fietspad. In Middenmeer stond de dagteller op 84 km die weer in goede gezondheid zijn weggetrapt.

Snelfietspad

Het was even uitproberen of de video zou werken, het werkt. Een filmpje met weinig interessante beelden maar het geeft wel het beeld hoe een snelfietspad kan "werken"

https://youtu.be/rwg5rYB8Sew

Weer een superdag.

Deze dag heeft een speciaal tintje, 52 jaar geleden werd ik voor de eerste keer vader, om kort te gaan vandaag is mijn zoon jarig. Maar dat was geen rede om niet even een rondje te fietsen, ik ga er straks even heen, hij woont vlakbij. Het ritje van vandaag ging bijna via een vaste route, naar de “Zuidoost” je kan je trouwens ook onderhand gaan afvragen welke route niet tot de categorie “vaste route” behoort, ik ben in Noord-Holland al zo vaak hier en daar geweest en dan krijg je dat, wel steeds zoveel mogelijk buiten de verkeersdrukte om, daar houd ik niet zo van. Eerst even 25 meter lopen en om de hoek kijken wanneer ik weer via de Kerkhoflaan kan gaan vertrekken, nou voorlopig dus niet zoals op de foto is te zien en als je dan de andere kant opkijkt en je ziet geen auto alleen zon dan is het niet zo moeilijk om een route te kiezen. Ik ga recht toe recht aan zoals ze soms zeggen en in no time was ik bij Tiny. Dan volgen de gebruikelijke rituelen, koffie, koek, kletsen een broodje enz. en dan weer op huis aan. Ik ga via het fietspad langs het Noordhollands kanaal, dus via West en Oost-Graftdijk en verder via de Westdijk richting Alkmaar. Nog even door een stukje “Park van Luna” in de Heerhugowaard en dan langs de dijk naar Middenmeer. Langs de Oostdijk van “De Waard” heeft een rietdekker een stukje vakwerk afgeleverd, mogelijk is het riet in de uitverkoop want iets verder heeft deze molen ook een nieuw jasje gekregen. Al met al weer een prachtig ontspannen toertje van net geen 100 km, slechts 99,5 km deze keer.

Mist in de kop van N.H.

Ik zou vandaag niet weggaan, te mistig in de kop van Noord-Holland, maar net als zo vaak het geval is, de berichten waren ietsje meer zuidelijk in de provincie van dien aard dat ik dat wel zou kunnen wagen. De “weerman” (Jan Visser) had het over zonneschijn richting Volendam dus die kant op.Eerst nog even een foto maken van de mistdruppels op een struik in de tuin en dan op pad. In de polder en daarbuiten was het zicht niet optimaal maar door zoveel mogelijk een route te kiezen over fietspaden voelde ik me redelijk veilig. Bij Wognum werd het helder en een paar kilometer verder kreeg ik de eerste zonnestralen. Opgewekt weer verder maar bij Scharwoude zat het weer potdicht en zodoende ben ik daar meteen rechtsaf gegaan naar Grosthuizen, langzaam werd het weer beter, maar niet zo dat ik er over zou gaan juichen. Dan maar met een kleine omweg richting Middenmeer en zo kwam ik via de oversteek bij Wogmeer in Obdam waar de zon weer volop aanwezig was. Bij zus Gerda even een bakkie doen en daarna het laatste stukje naar huis waar ik weer in een zeer “kleine en kort zichtige” wereld binnen reed, alles weer mist, uitkijken en thuis de “zaak” weer veilig op “stal” zetten na 63 km.