Even op en neer naar Dronten

165 km Middenmeer-Dronten-Middenmeer

Het weer bij de start

Hier was het ruim 40 jaar geleden.

Ton Ten Brinke doet onderhoud

Moois bij Velomobiel in Dronten

Fietsers van rechts ????

Dat gele daar in het midden wil oversteken

Trintelhaven

De schakel tussen Enkhuizen en Lelystad

Af en toe dreigende luchten

Wat zoekt die man ?

Hij telt vogels

Probeer hier maar eens het juiste aantal vast te leggen

Het weer bij thuiskomst

Het was toch rookworst van de HEMA

Al zou je dat hier niet zeggen

Vandaag heb ik het foutje van een paar dagen geleden weer hersteld, bij een lekke band op de “Korte Afsluitdijk” ging het wieldoekje er van door en om er achteraan te gaan tussen de auto’s leek me niet zo verstandig. Zodoende “moest” ik naar Dronten om een vervanger en meteen maar een paar nieuwe buitenbanden meegenomen als reserve materiaal. De weerberichten zijn nou niet direct geweldig, maar ja ik zal wel zien. Na zo’n kilometer of 15 kreeg ik het eerste buitje, net niet genoeg om de kap erop te doen en achteraf kwam het tweede buitje toen ik al bijna weer thuis was, dus dat is allemaal mee gevallen. Als ik op de dijk vanaf Enkhuizen richting Lelystad ga passeer ik af en toe hele families op de fiets allemaal voor de wind en blij dat het zo gemakkelijk gaat. Op het laatste deel zie ik iemand die boven het asfalttalud wat aan het werk is, wat er aan de hand is zie ik nog niet, maar als ik stop kom ik tot de conclusie dat hier de gedenksteen moet zijn geplaatst toen deze dijk aan elkaar werd gekoppeld. Inderdaad de man die bezig is stelt zich later voor als Ton Ten Brinke uit Lelystad en omdat hij actief is voor de “Fietsersbond” pleegt hij nu even onderhoud aan deze steen. Ik had er al wel eens over gehoord maar hem nog nooit gezien, je vliegt er zo voorbij met een Quest, maar nu is het duidelijk. Ik keek er van op dat deze dijk er alweer meer als 40 jaar ligt. In Dronten doe ik mijn boodschappen en zie weer een hele hoop mooie fietsen staan, Allert en Eva zijn samen bezig en ik vertrek weer richting N.H.    Als ik de kruising nader stop ik om toch nog maar weer een paar foto’s te maken de bermen, ook in Flevoland worden deze zeer slecht onderhouden want als je hier klakkeloos over zou steken is de garantie om dit levend af te sluiten minimaal, jij ziet niets maar een automobilist ziet al helemaal niets van zo’n opvallende “gele banaan”. Op de Knardijk zie ik nog iemand vogels tellen en fotograferen, er zijn weer enorm veel aalscholvers. En ook bij “Trintelhaven” even stoppen om een ander monument te vereeuwigen. Het laatste stuk naar huis gaat weer met top snelheid en zo kom ik na 165 km weer binnen. Vergeet het bijna, maar onderweg op de Knardijk lag er nog een grote “worst”, leeg laten lopen en thuis opblazen voor de buurkinderen kunnen ze genieten van rookworst van de Hema.

Hoe lang kan dit goed gaan ?

Nog even een klein “toetje” op het ritje van vandaag. Op het filmpje rij ik geregeld tussen de 37 en iets over de 40 km en geruisloos over prachtig glad asfalt, heerlijk. Als ik thuis kom ga ik later de banden even controleren omdat ik op de “Korte Afsluitdijk” een afloper had, de snelheid ging er helemaal uit dus stoppen en vaststellen dat links voor aardig slap was. En als ik dan de banden van dichtbij bekijk, nou nou dat is aan vervanging toe, meteen aan de bak en hij staat nu weer op nieuwe “poten”.
Klik op onderstaande link
https://youtu.be/eVSJUR8dKB8

Buurt verkeer

De laatste zomerse dag van deze week, of moeten we al denken aan de laatste stuiptrekkingen van wat zomer heet ? Laten we niet klagen maar eerlijk is eerlijk we hadden ons allemaal iets anders van de zomer voorgesteld. Vandaag is het gelukkig nog prima weer om een stukje weg te trappen, ik heb besloten om het niet te lang te maken maar waarom weet ik eigenlijk niet. Volgende week maar weer een keer naar Oudemirdum, deze week is er afleiding genoeg in andere zaken. Vanmorgen heb ik een klein buurt ritje gemaakt van net 62 km, om het Robbenoordbos, langs het Wad en dan via Breezand en Anna Paulowna weer naar huis. Langs de noordkant van het eiland Wieringen tegen het Wad aan staat nog een stevige wind maar geeft wel weer mooie plaatjes van waar water en wind op elkaar botsen. Langs de Stoomweg richting Breezand wordt nog hard gewerkt in een perceel Santedecia’s, een bloem uit de “Calla familie” hebben ze mij wijs gemaakt, ’t zal wel. Het gaat allemaal als de gesmeerde bliksem, schuin voor de wind op naar Wieringerwaard, helaas een omleiding en kom ik voor de aangegeven richting voor fietsers die voor mij met passen en meten niet te nemen is, dan maar terug en door de woonwijk de juiste weg zien te vinden wat ook weer is gelukt om veilig in Middenmeer te komen.

Vaste rit

Het zit er weer op, af en toe een klein buitje en heeeeel veel wind. En dan weer ervaren dat de nog steeds niet gemaaide bermen toch wel behoorlijk gevaarlijk zijn in het verkeer en niet alleen voor figuren zoals ik die zich verplaatsen met een lage ligfiets. Op een bepaald moment reed ik op de dijk langs het IJsselmeer net na Hoorn richting Enkhuizen met de volle wind op de zijkant en heb dit een beetje als griezelig ervaren. Net alsof het rechterwiel neiging had om te gaan zweven en dat terwijl het “baasje” liefst met twee benen op de grond blijft. Gelukkig is dat een stukje van een ruime kilometer en dan draait het alweer in gunstige richting en is alle angst verleden tijd. Bij Schellinkhout wordt druk gebruik gemaakt van het “surfstrandje”, het is er druk en surfen gaat zowel voor als tegen wind heel snel. Zonder vaste bestemming gewoon een mooi rondje had ik in gedachten maar in Bovenkarspel ben ik toch even van de route afgeweken om bij schoonzus Greet en haar man Dick langs te gaan, even bijkletsen en dan weer door. En als ik dan in Enkhuizen kom zie ik de visboer alweer van grote afstand, een bakkie kibbeling gaat er bij mij altijd vlot in, dus ……. Nadat ik over het eerste ophaalbruggetje ben gefietst kom ik om de hoek bij de tweede die zowaar omhoog staat, ik denk dat dit de tweede keer is in al die jaren dat ik hier langs ga. Dan verder bovenop de dijk naar Medemblik en dan de polder weer in om na 99 km weer thuis te komen.

Ontspannen rondje door N.H.

Nu schijnt de zon hier in Middenmeer maar vanmorgen was het een tijdje dichte motregen en zag ik mijn kansen om als “mooi weer” fietser van huis te gaan met de minuut slinken.  En achteraf is het allemaal weer goed gekomen, rond 11 uur was het droog en rond 12 uur was ik reisvaardig. In Berkhout was het nog even een paar druppels en dat was voor de jongedame voor mij aanleiding om de paraplu te verheffen boven het appen op de fiets, wat is veiliger, ik weet het niet, dit is ook niet zo safe dacht ik. Bij Tiny was het reünie van oud collega’s dus daar heel even in en uit, voornamelijk om een moertje te vinden wat ik onderweg ben kwijt geraakt en waardoor het beschermkapje boven de ketting wat irritant begon te ratelen. Het moertje wat ik vond paste en had de juiste schroefdraad en zo kon ik weer veilig en geruisloos verder. Terug langs het Noordhollands kanaal richting Alkmaar en dan passeer ik het bewuste bord weer, even stoppen en inderdaad ik zoek nooit meer ik heb haar al gevonden. Later kom ik langs Heerhugowaard via de Huygendijk langs het Poldergemaal wat tegenwoordig museum is. En langs de Obdammerdijk zie ik nog een Schotse hooglander staan en klik hij staat er op, stoppen bij Tom en Gerda , een bakkie doen, kletsen en weer naar Middenmeer waar het pad van de buren klaar is en alle lof voor de stratenmaker, keurig werk. En zo kwam er weer een eind aan een gezond rondje van 102 km door N.H.

Het weer viel mee.

Het weer viel alles mee vandaag, de berichten leken wat regen en ander ongemak te voorspellen maar ik heb geen spat water gehad onderweg. Het lag in de bedoeling om eerst even naar de “Zuidoost” te gaan met wat te bezorgen en dan door naar de regio waar wat familie in de “lappenmand” zit. Het ging allemaal als een trein, weinig verkeer langs de weg en geen schooljeugd waarbij je 3 keer zo goed moet opletten om er veilig langs te komen als bij een normale passage. Als ik bij Tiny kom staat er al bijna koffie met koek klaar, ik heb wat “zomerkoninkjes” mee die hier bij het benzinestation op het dorp te koop zijn. Daar tegenover heeft Tiny weer bessen uit haar eigen tuin, ’t is allemaal gezondheid van de bovenste plank. Na een broodje te hebben mee gegeten vervolg ik mijn geplande route weer en ga via Kwadijk naar Edam waar ik langs de woning van Hugo Wester ga maar daar wordt op dit moment niet geklust. Langs de dijk van het IJsselmeer ga ik op Hoorn af en via de haven weer richting provinciale weg om bij Hoogkarspel af te slaan naar Wervershoof. Mijn eerste bezoek betreft zwager Piet, de deur is los en Piet ligt in bed, dat wil zeggen dat het niet zo goed met hem gesteld is nog steeds te hoge koorts, ik spreek hem heel even en ga weer verder. Nu naar Ben en Riet, ik zie niemand en ga dan ook weer onverrichter zake op weg naar het volgende adres, zus Ans is wel thuis net terug van vakantie en begroet mij met  “Ha, daar is nog een gezond iemand” inderdaad het is een “zootje” in de familie wat betreft de gezondheid. Ik doe een bakkie koffie en maak de rit af naar Middenmeer waar de dagteller bij thuiskomst 108 km aangeeft. Even voorzichtig het pad op en nog een paar foto’s maken van de mannen die het pad van de buren opknappen en hoe, super mooi.

Hij is van de categorie "gelukkige ouwe zakken", ik kom in de buurt.

Bij de buren wordt het pad al vroeg overhoop gehaald maar daar heb ik geen last van.

Het ritje van vandaag kon nooit lang worden, eerst de caravan ophalen en weer naar de stalling brengen, start vanaf Middenmeer via Enkhuizen  Lelystad naar Ommen en dan terug via Oudemirdum, waar da caravan in de stalling staat bij mijn schoonzoon Siebo en dochter Bianca, en dan weer naar Middenmeer, ’t is net een rondje met de Quest maar dan ietsje langer en in dit geval met de auto. Ik ben weer thuis zo rond half 2 dan eerst wat eten en dan omkleden en met het “speelgoed” de weg op. Via Obdam, bakkie doen bij Tom, Gerda heeft oppasdag in de hoofdstad en zo weer via Wognum omhoog naar de polder. Op het fietspad langs de Flevoweg zie ik een bekende aankomen, we passeren elkaar zo vaak dus nu maar een keer stoppen en even bijpraten. De wielrenner miste mijn broer Ben al een tijdje, hij wist dat het met Riet af en toe niet zo lekker ging maar dat Ben ook even wat “rommel aan de vin” had wist hij niet. Hij zei: “Ik begin langzaam steeds meer te waarderen dat ik nog gezond ben, ik behoor volgens mijn broer tot de ouwe mensen en achteraf denk ik, hij heeft gelijk ik ben ondertussen ook 80 en fiets nog met plezier honderden kilometers”. Ja en zo begin ik ook af en toe te bedenken dat ik dicht bij die categorie begin te komen, “de gelukkige ouwe zakken” laat ze maar kletsen, ik voel me nog steeds goed. Misschien zit het wel in de naam deze man heeft ook zo’n afgekorte voornaam, hij heet ook Pé en zijn achternaam is Poland, een gelukkig mens zonder meer. Na ons kletspraatje gaan we weer door, hij naar Wognum en ik naar Middenmeer, “Doe je Ben wel effe de groeten van mij” was zijn laatste boodschap en zo kwam ik na 45 km weer op de basis.