Toch maar gegaan, hoewel ........

 

Wat zal ik doen, gewoon er in berusten dat het vandaag geen fietsdag is of wordt, of zal ik de stoute schoenen aantrekken en gewoon van start gaan en dan zie ik wel waar het schip strand. Als eerste een paar boodschappen doen om weer in mijn levensonderhoud te voorzien en dan koffie enz. Het overzicht van de buienradar geeft me niet veel positiefs te zien, tot de middag gaat het nog wel maar daarna is het mis. M’n besluit staat vast omkleden en gaan en dan zie ik wel. Anja de Graaf schreef in haar verslag in het blad Ligfiets& “Als Pé niet weet waar hij heen moet dan wordt het meestal het z.g. HEM-rondje” ze heeft gelijk, het werd vandaag ook het HEM-rondje.

De zon kwam er nog bijna door in de Wieringermeer maar eenmaal op de dijk na Hoorn begon ik hem toch wel te knijpen, elke meter werd de lucht zwarter, als dat maar goed blijft gaan.

Tot kort voor Enkhuizen was het een soort zondvloed, zo erg zelfs dat ik ben gestopt om de schuimkap erop te doen. Toen het eenmaal weer droog was heb ik de kap weer weggedaan en kon weer frank en vrij rondtoeren.

Door Enkhuizen verder over de dijk langs het IJsselmeer richting Andijk er zijn weer bootjes genoeg van uitzonderlijk groot tot prachtig klein.

Op de dijk moest ik nog even voorzichtig doen omdat er een meneer met een paar honden op het fietspad liep, voorzichtig, even stoppen en toen volgde er een leuk gesprek. Hij liep vaak hard en fietste ook geregeld en daarnaast geregeld de honden uitlaten, dus niet achter de geraniums. De route ging verder over de dijk naar Medemblik en dan de polder in waar de teller het einde van 81 km aangaf voor dit ritje en blij dat ik niet achter de geraniums ben gaan zitten.

Kleintje dicht bij huis.

 

Vanmorgen had ik eerst wat andere bezigheden en zodoende kon ik pas ruim na de middag een rondje maken met de Quest. Niet ver van huis gaan deze keer anders is het donker voordat ik weer thuis ben. En als ik dan in de buurt wil blijven voor een klein rondje moet ik de buitenkant van de polder rondgaan, de Schagerweg heen en terug eraf trekken dan blijft er nog genoeg over en ben ik steeds dicht bij huis. Dus eerst de Schagerweg en dan langs de Koggerandweg naar Medemblik om vervolgens langs de dijk in Noordelijke richting te gaan.

Bij de haven van “Oude Zeug” even kijken of er iets bijzonders is maar dat valt tegen, een grote hijskraan is bezig met onderdelen van windmolens te verplaatsen en verder is er niets bijzonders. Wel de nodige boten en bootjes op het IJsselmeer waarbij de windmolens van het Friese energienetwerk zelfs heel dichtbij lijken te komen als ik in zoom.

Bij het monument van “het gat van de dijk” is het nogal druk door de verplaatsing met wat meer gegevens trekt het toch meer mensen vooral in deze vakantieperiode.

Ik vervolg mijn ritje richting Wieringen om langs de rand van de polder te blijven en zie langs de Waardweg dat er een begin wordt gemaakt met het combinen van de eerste tarwe. Achter de combine zit een "hakselaar" die het stro gelijk verpulvert om met wat groenbemesting een betere structuur te maken voor het volgende gewas. Zo’n 60 jaar geleden maakte ik voor het eerst kennis met graan in het algemeen, ik kon toen tarwe , gerst en haver nog niet van elkaar onderscheiden, ik had er nooit iets mee te maken gehad maar toen ik er eenmaal in zat leerde ik heel snel en zal het nooit meer vergeten, zo rond mijn verjaardag, de 28^e van deze maand, was het de meeste jaren “topdruk” met ontvangst, drogen en verwerking van allerlei graanproducten. Nu kijk er met plezier op terug net zo plezierig als het rondje fietsen van vandaag wat er na 70 km weer op zat.

Hoe een sof-reis voor mij een gouden randje kreeg

 

197 km

Laat ik meteen maar met de deur in huis vallen, ik heb vandaag een sof-reis gemaakt die toch nog weer, voor mij,  een gouden randje kreeg. Ik zal het hele verhaal vertellen, met de Quest heb ik af en toe problemen met de elektrische bedrading, er moet ergens een kleine kabelbreuk zitten die soms het contact niet doorgeeft, even aan de draden schuiven en drukken en jawel hoor het is weer in orde maar ik kan niet vinden waar het zit. Om dit probleem voorgoed uit de wereld te helpen dacht ik even naar Dronten fietsen en de vaklui er naar laten kijken.

Het was er stil ......

Eerst gecontroleerd of ze open zijn, inderdaad gisteravond stond er gesloten het was ook rond 19.00 uur morgen open om 8.00 uur dus alles oké, maar dat liep ik op, het was er stil toen ik op tijd voor de deur stond. Ik had ook al bedacht als het euvel snel verholpen is rij ik eventueel door naar Kampen nog eens kijken bij ”Mijn vriend van langs de weg” Albert van Dijk, Albert is ondertussen 97 jaar en ik hoor bijna niets meer van hem.

Nu kon ik meteen door naar Kampen dus eerst even bellen, er werd opgenomen door Cela die hem geregeld bijstaat en helpt waar nodig. Wil je Albert even zelf hebben vroeg ze, ik heb toen uitgelegd dat ik in Dronten stond en van plan was naar ze toe te komen. Prima dan ga ik even verse koffie zetten en zo kwam ik weer een keer in Kampen. Toen Cela hem vertelde dat ik er aan zat te komen begreep hij dat niet direct maar toen hij 95 werd had ik hem een mok gestuurd met een foto van ons beide erop en toen Cela deze beker uit de kast pakte en hem toonde begreep hij meteen om wie het ging. Het doet me echt goed deze geweldige overlevende van Buchenwald weer in levende lijve te ontmoeten, Albert wordt en is echt oud, er beginnen steeds meer gebreken naar boven te komen vertelde Cela, maar hij is zo sterk ondanks z’n leeftijd.

Het ongeluk wil dat ik mijn fototoestel was vergeten en mijn mobiel maakte gelijk misbruik van de situatie door ongevraagd van alles en nog wat te doen, behalve een fatsoenlijke foto wilde niet lukken. Cela heeft haar toestel gebruikt om een foto van ons samen te maken wat Albert zeer op prijs stelde.

De rit terug naar huis gaat bijna over dezelfde paden en wegen met alleen in N.H. een kleine afwijking maar alles met elkaar was het een retourtje van precies 197 km en om 14.00 uur kwam ik onder de douche vandaan weer heerlijk opgefrist van een prachtige rit.

Van alles en nog wat zal ik maar zeggen.

94 km

 

Straks de O-ringen maar weer even vervangen de ketting maakt na dit ritje meer geluid als ik wenselijk vind dus even sleutelen. Waar ging het ritje vandaag heen, naar de haven van Medemblik waar ik was uitgenodigd voor de koffie bij mijn schoonzoon en dochter op hun zeilboot, ze waren gisteren vanuit Friesland het IJsselmeer overgestoken zodoende.

Hier waren vroeger de voetbalvelden van 
MFC en DVO en nu bootjes

In zo’n haven is het vol weet ik nu, Medemblik heeft nogal wat havens voor pleziervaart, ik meen 5. Gelukkig had ik doorgekregen waar zij aangemeerd lagen en zo kwam ik een keer op een plaats waar ik normaal nooit zou komen.

Anna in vol ornaat

De Quest was nooit zo dicht bij het water

Schoonzoon Siebo wacht al op zijn viste.

Een bakkie gedaan aan boord en vervolgens zou ik het HEM-rondje pakken maar onderweg is de richting aangepast richting Overleek, op naar de aardbeien die ik weer door heb gebracht naar Tiny in de Zuidoostbeemster.

Een moedige "doe-het-zelver"

Bijna goed geschreven "Westfries" dialect.

Eenmaal weer onderweg zag ik aan de Grootweg een mevrouw bezig met naar ik altijd heb gedacht, “mannenwerk”, buitenom schilderen op niveau. Ik heb haar gemeld dat ze er goed op stond, “Ja” zei ze: “Ik krijg alle keren te horen doe je voorzichtig en zal je niet vallen” maar dit ging haar goed af.

Later door Berkhout en langs Scharwoude waar nog genoeg ganzen lopen te grazen.

Als ik bij Tiny ben geweest gaat de retourrit via Middenbeemster en later langs de Obdammerdijk waar ik ben gestopt omdat ik in mijn ooghoek meende dat er leven was op een nest beneden langs de weg op het water. Het bleek inderdaad een zeer jong meerkoeten gezinnetje, de moeder was druk bezig nog meer riet aan te slepen om het “huis” wat groter te maken, wat wil je ook met 4 “kinderen”.

Doordat de Quest stil stond was het voor een mevrouw aanleiding om het voertuig eens wat beter te bekijken en zo volgde een heel gesprek over de fiets, ze leek me bijna zover om er ook zo in te gaan investeren, de tijd zal het leren. Later nog even langs zus Gerda, een glas fris, kletsen en dan de laatste kilometers naar Middenmeer waar de dagteller 95 km op z’n “geweten” had bijgeschreven.

Oefen ritje

 

Het heeft even geduurd maar hij is er weer, de vakantie periode is voor iedereen “heilig” dus ook wij waren even afwezig en dan krijgt de Quest ook zijn welverdiende rust. Het was dus vandaag weer even wennen aan een ander ritme maar de dag was al voor een deel ingevuld, de auto moest vandaag voor een APK beurt naar de garage en toen ik eenmaal weer thuis was heb ik de wasmachine ingeschakeld om wat kleding wat rond te laten poedelen om vervolgens wat boodschappen te halen en pas daarna kwam de Quest aan de beurt. Een klein rondje deze keer, ja wat heet klein, het was maar 60 km.

Door Slootdorp richting Robbenoordbos waar ik nog een obstakel tegen kwam, een omgewaaide boom die over de weg lag. Ik ben even naar garage Den Das gereden om te vragen met welk vervoermiddel ze rijden om ligfietsen over de Afsluitdijk te brengen, het schijnt weer met de langere bus te gaan dus dat voelt voor mij weer veiliger en hangt de fiets niet gedeeltelijk buiten en wordt de deur met bandjes dicht gehouden.

Dan langs de haven waar ik nog een Duits echtpaar sprak die meenden al fietsend de Afsluitdijk over te kunnen, ik heb ze verteld dat dat al jaren en nog tot 2025 niet meer mogelijk is en ze verwezen naar het busstation waar ze kosten “frei” naar de andere kant konden.

Langs “Het Wad” liepen heel wat kluten foeragerend rond en ook scholeksters stonden rustig op 1 poot in de wind wachten op betere tijden.

Dan langs “De Heidense Kapel” en de ingestorte boerderij op naar de “Korte Afsluitdijk” en via Anna Paulowna en het

Oude Veer naar Oudesluis en op naar huis in Middenmeer .

Ik passeerde de sluis bij Kolhorn richting Middenmeer en zag nooit eerder zoveel liefhebbers in één keer binnen stromen. En dat alles na precies 60 km oefenen.