Een sombere dag

Zo mooi als het gisteren was zo somber is het vandaag, geen zon gezien en bovendien hing het tegen regen aan. Toch maar even benen strekken en op en neer naar de “Zuidoost” Het zicht is niet bepaald hoop gevend en het zal wel niet veranderen denk ik. Ik neem de Alkmaarseweg als startbaan en heb min of meer de wind mee. Als ik langs Hoogwoud richting Zandwerven fiets zie ik de versiering achter een schutting die de herkomst van een melkveehouder niet kan verbloemen, de melkbussen doen nu dienst als tuinversiering. Het is tamelijk fris en ik ben bijna van plan de schuimkap erop te doen maar rijd toch maar verder. Eenmaal in de Beemster zie ik bij dezelfde teler als vorig jaar een aankondiging staan dat hij aardappelen heeft, mogelijk bovenmaats pootgoed dat hij nu als consumptie aan de man probeert te brengen. Het is, voor zover ik na kan gaan een echte Agrico-teler, mijn vroegere werkgever. De poes, of is het een kater, snap niet veel van die “banaan” voor de poort en wacht rustig af wat komen gaat. Na Middenbeemster is het nog maar 5 km via de Rijperweg om bij Tiny te komen, onderweg moest ik toch nog weer een keer in de remmen. Ik zag n.l. een schaap, nee in dit geval een ram, die “het” deed zonder stempelkussen. Ik denk dat dit een geval was van uitproberen voor het “schapenhuwelijk” het werd nergens aangegeven of hij nou wel of niet mocht, hij deed het gewoon en zij vond het goed. Bij Tiny was er koffie en koek en konden we alles weer even doornemen, het wel en wee van deze wereld, het is de laatste tijd alleen maar negatieve berichtgeving in de krant hebben we samen vastgesteld. Gelukkig leven wij nog een gezond en gezellig leven met alle ups en downs die we af en toe ook tegenkomen. Nadat  we samen de lunch hebben gebruikt ben ik weer opgestapt om richting Middenmeer te gaan via wat omwegen probeerde ik via Oosthuizen naar Etersheim te fietsen en dan langs de dijk naar Scharwoude maar de weg was afgezet en ik moest andersom en kwam later toch weer op de dijk om zo bij Scharwoude een oude scheepsmotor op een plaatje vast te leggen. Echt een hele oude scheepsmotor die ooit in Denemarken is gefabriceerd en al jaren op het hoekje staat te “pronken”. Nog even via Bobeldijk en Wognum naar Benningbroek en Abbekerk  op naar Middenmeer en zo ben ik weer thuis wat voor vandaag 87 km op de teller aangaf.

En toen zat ik even met Oma Mia op het bankje.

Wat is het weer mooi langs de weg, heel anders als de afgelopen zondag, nu weer droog en volop zon. Ik heb voor vandaag als eerste een bezoekje aan zus Margriet op het programma staan en daarna zie ik wel. Zo rond 10 uur ga ik van huis richting Agriport waar alle dagen het Microsoft verhaal groter wordt, nu is er aan de westkant tegen de A7 een hek geplaatst al even stijf en strak als alles wat er allemaal wordt “ geplant” en gebouwd. Ik neem deze keer weer eens een andere route en ga langs het spoorlijntje waar het kleine molentje altijd een leuk object blijft. Via wat gebruikelijke omwegen kom ik op Zwaagdijk en zie op een bepaald moment dat ook hier de techniek al volop is ingeburgerd om de heg in model te  “knippen en scheren” . Vroeger was dit jaarlijks handwerk, 2 mannen liepen toen weken met de sikkel en heggenschaar en tegenwoordig zittend in een verwarmde trekker met een hakselapparaat wat hydraulisch bestuurd wordt gaat het vlugger en moeiteloos.  Aangekomen bij zus Margriet blijkt ze niet thuis, de auto staat wel binnen maar er is geen teken van leven dus dan weer verder. Ik ga vervolgens via Wervershoof naar de dijk om weer een min of meer vast rondje te maken. In Enkhuizen is men nog steeds bezig met de restauratie van het monumentale pand aan de haven en even verder zit een meneer met een enorme telelens, hij probeerde een zwaan in de juiste houding  vast te leggen. Ik kom weer op de dijk en met de wind schuin achter lijkt het wel vanzelf te gaan. En als ik het voor mij bekende bankje nader zie ik dat er weer iemand daar zijn of haar rustpunt heeft gevonden. Het is zelden leeg op deze plaats, ik rem wat af in de bocht en besluit om  ook even te stoppen bij de mevrouw die meteen haar hand als begroeting opsteekt. “Een rustpunt” is mijn vraag en meteen kwam er een stortvloed aan woorden over haar lippen. “Ja ik maak alle dagen dit loopje en wil het halen en dat lukt mij nog steeds” Hé dacht ik zou dit haar dan zijn, en mijn vraag aan haar was dan ook “Bent U Oma Mia soms” Inderdaad, het antwoord was bevestigend, dit was dus Oma Mia. Al diverse keren ben ik hier langs gegaan en op een bepaald moment stond er een bordje bij dit bankje, het “Oma Mia bankje”. Het bordje is ondertussen al een aantal keren door de baldadige slopende jeugd verwijderd vertelde ze en nu, nadat het voor de zoveelste keer weer was verwijderd en terug gevonden, staat het bij mij in de tuin met een bankje vertelde ze, want een bankje had ik niet. Zo zie je maar weer er is altijd wat te beleven langs de weg en zo bracht deze bijna 83 jarige Oma Mia weer “stof” genoeg op om een stukje te schrijven. Toen ik weer thuis kwam en de Brugmantia zag staan was het wel aanleiding om nog even een plaatje te maken met datum van de nog steeds bloeiende tuinplant . Alles van vandaag was goed voor 108 km in zon en weinig of geen wind, m.a.w. prachtig rondje echt fietsweer.

Een nieuw gebit.

“Een nieuw gebit” ja echt waar zo omschreef Theo het vervangen van ketting en tandwielen vandaag. Van morgen al vroeg op pad, je weet maar nooit hoelang de klus zal duren dus zorg ik dat ik redelijk op tijd in Dronten ben. Eigenlijk voor het eerst dat ik in donker van huis ga, ik heb begrip voor alle velomobielrijders die onderweg tegenliggers moeten zien te ontwijken, wat een hoop ongedurig volk zelfs de claxon van zo’n Poolse idioot werd uitgeprobeerd. Die passeerde mij op het stukje Nieuwlanderweg van Agriport naar Opperdoes rakelings, ik denk dat hij niet te laat op zijn werk zou komen als hij wat eerder was opgestaan. Maar gelukkig ging verder alles goed en reed ik binnen de kortste keren op de dijk vanaf Enkhuizen naar Lelystad. In de Wieringermeer kleurde de lucht alleen licht door de kassen die van boven licht uitstralen maar op de dijk was het veel mooier met een opkomende zon. Later heb de zon zelf ook nog heel even gezien maar dat was snel over. Bij Velomobiel zaten de mannen net aan de koffie en na een bakkie mee te hebben gedaan werd mijn fiets meteen onderhanden genomen. Overal werd gewerkt de nieuwe vierwieler krijgt steeds meer vorm en Eva zorgt dat het perfect gaat worden. Bij mijn fiets het volgende, nieuwe tandwielen voor en achter, nieuwe ketting, een gebroken spaak vervangen en het wiel verder nalopen en aandraaien, links en rechts nieuwe krimphoezen over de schokdempers, hier en daar een lik vet en alles in elkaar zetten en klaar is “Kees”. Ook het achterste wieldoekje is aan vervanging toe en is meteen aangepakt.  Ja zo ging het ongeveer, prima en snelle service en voor 12 uur was ik alweer ruim onderweg naar huis. En inderdaad nu voel ik toch gelijk dat de vakman er naar heeft gekeken, geen piepje geen rammeltje en de ketting is weer fluisterstil, prima werk Theo en nog bedank. En zo kwam ik weer thuis na 161 km waarbij ik op de terugweg bij Enkhuizen de eerste regen heb gehad.
Nog even als aanvulling, Allert vroeg nog of ik over Swifterbant was gekomen, nee mijn ideale route gaat langs Lelystad hier nog een extra stukje van die passage.

"Uitgeramd"

Wat was het begin van de dag mooi, zon, zon, en nog eens zon. Na de koffie meteen in het andere pak en van start. Ik was al een tijdje niet met de Quest in Zuidoostbeemster geweest dus dat werd hoog tijd. Bij het naar buiten rijden vond ik de fiets wel wat aan de zware kant maar dat zal wel mee vallen als ik straks weer onderweg ben. Het viel ook best mee maar ik heb me voorgenomen als ik straks weer thuis kom dan gaat de slang erop, de spatborden van binnen schoonspuiten en bovendien is het prettig voor morgen als er onderhoud aan de fiets wordt gepleegd dat hij redelijk toonbaar is. Ik ga deze keer via de Alkmaarseweg en bijna aan het eind zag ik iets vreemds in de berm, afremmen en terug “flintstonen” inderdaad mijn ogen zijn nog redelijk, het was echt vreemd, om kort te gaan dat beest is “uitgeramd” geen schaap die er nog wat aan heeft. Een wond achter zijn oor is misschien de tik geweest die er een eind aan heeft gemaakt. En als ik daar zo sta zie ik in de verte nog zo’n gele “banaan” aankomen, een paar tellen wachten en mijn vermoeden is juist, Jan Geel. Een ander zou ik hier ook niet verwachten, Jan is vaak vroeg op pad en dat bleek nu ook weer, hij had al een rondje gedaan over Wieringen en was nu op weg naar de koffie bij zijn vrouw. We hebben even staan kletsen en waren het er allebei over eens dat het goor koud was, zowel Jan als ik gingen van huis in een stralende zon en al pratende verdween de “koperen ploert” achter een dik wolkendek, echt met het voornemen jullie zien mij niet meer terug. We hebben onze weg weer vervolgd, Jan naar huis en ik even naar de “Zuidoost”. De rit verloopt vlot en als ik ter plaatse ben tref ik niemand thuis maar na een telefoontje duurt het niet lang en is Tiny aanwezig. Kletsen, koffie, een broodje en dan weer verder en weer met de vertrouwde omweg via Kwadijk naar Edam, Volendam waar een ware rust gold op “De Dijk” en zo langs het IJsselmeer richting Warder enz. Toen ik Volendam uit reed en ik nog een foto maakte passeerde mij een jonge wielrenner, ik schat hooguit 20 jaar , spoedig passeerde ik hem weer en nadat hij zijn mobiel had opgeborgen spurtte hij naar mij toe en dan begint het spel, langzaam de “gaskraan” open zetten en zien dat hij steeds dieper weg duikt om na niet al te lange tijd de pijp aan “maarten” te geven, schitterend, ik reed net 45 dus het kon nog even. Het is ondertussen weer heerlijk zonnig en prettig langs de weg. Bij de afslag naar Scharwoude ben ik doorgereden naar Grosthuizen en Avenhorn om via Hoogwoud en Opmeer weer langs de Alkmaarseweg uit te komen om te kijken of het schaap al verdwenen was, oké, alles is opgeruimd en niemand zal er verder van wakker liggen hoop ik. Dan thuis na 105 km de fiets op zijn kant, de slang aankoppelen en spuiten, tjonge wat knap mens, sorry, een fiets daar van op, hij is weer super schoon.

Zomer in November ?

Vorige week maakte ik plannen om vandaag naar Dronten te fietsen en daar de Quest een APK beurt te laten geven maar gisteravond bedacht ik dat ik eerst naar de winkel zou moeten om wat proviand in te slaan om de 160 km te overbruggen van een retourtje Dronten. Zonder of te weinig “brandstof” is niet verstandig lijkt mij dus dan ga ik morgen maar, voor de zekerheid overleg ik eerst even met de mannen in Dronten. En omdat het morgen nog goed weer lijkt het een juiste beslissing. Helaas morgen is Allert alleen en er komt ook al iemand met een speciale opdracht dus dan wordt het moeilijk en zodoende besluit ik om dan voorlopig woensdag als “onderhoudsdag” te benoemen de tijd zal leren hoe het allemaal gaat lopen. Eerst dan maar even naar Wervershoof en Zwaagdijk, “zieken bezoek”, ja hoe moet ik het anders noemen, schoonzus Riet zegt dat het allemaal wel goed gaat maar tussen de regels door proef ik ook iets anders en als ik later bij zus Margriet kom wordt ik daar ook helemaal niet blij van, triest zoals een mens aftakelt door chemo. Gelukkig schijnt de zon en dat maakt nog weer een heel klein beetje goed. De skyline van Medemblik is in elk geval wel mooi tegen zo’n blauwe lucht en als er een keer weinig bootjes in de haven liggen krijg je weer eens een keer een “knap” beeld van de oude panden langs de haven. Na het rondje “ziekenboeg” ga ik ook nog even bij een vroegere buurjongen langs, Ton Langedijk. Omdat hij niet direct bij de deur liep moest ik even wachten en maakte van die gelegenheid gebruik om een paar foto’s te maken van het oorlogsmonument dat bij hem op het bedrijf staat. De woning op de achtergrond van die foto, tussen de propellerbladen,  was toen nog één woning  en mijn geboortehuis. De woning waar het monument nu staat in nieuw,  het vliegtuig viel amper 25 meter daar vandaan, in mijn kindertijd herinner ik mij het kruis met hekje wat er later kwam te staan en nu is vervangen door het huidige gedenkteken. Nadat ik bij Ton mijn boodschap had gedaan heb ik mijn rondje nog verlengd richting Blokker en Obdam, Ria niet thuis en bij Tom en Gerda in Obdam was er weer koffie. Thuis gekomen stond er 76 km op de teller en het totaal van deze Quest komt hiermee op 70.536 km.

De "Twiskemolenloop"

Hoe sportief is de familie waar ik door omstandigheden deel van uitmaak, heel sportief.                    Het is vandaag prachtig weer, echt weer om een stukje te fietsen en dat doen we dan ook. Maar deze keer samen op de “huistuinenkeukenfiets” en een kort ritje via Purmerend naar Landsmeer waar “Twiskemolenloop” vandaag van start zal gaan. We zijn op tijd om de familie van start te zien gaan, en wat voor familie, allemaal even sportief, moeder Patricia regelde de inschrijvingen en vader Eric is klaar om met zijn 3 zonen van start te gaan. Thomas als jongste liep 5 rondjes over de sintelbaan en liep een toptijd voor zijn leeftijd, Boris ging van start voor de 5 km en liep de tweede tijd in zijn leeftijdscategorie en dan de toppers, Eric met de oudste zoon Bram en dan te bedenken dat Bram met zijn 11 jaar niet eens in de jeugdcategorie werd genoemd, er doen geen jongere kinderen mee dacht men, maar Bram scoorde een tijd van 59.53 uur, dus binnen het uur hardlopen en dat op zo’n jonge leeftijd, topklasse.

Boom plantdag.

Ik kan wel stellen dat het een magere week is m.b.t. fietsen. Vandaag was weer zo’n dag dat ik wat anders had, ik noem het voor het gemak maar “boom-plantdag”.Dochter Bianca uit Oudemirdum vroeg laatst of ik een keer gelegenheid had om te helpen, liefst aan het eind van de week, om wat struiken enz. te helpen planten bij het vakantiehuisje wat door Siebo en zijn vader samen uit de grond is “gestampt”. Ik vind het nog steeds een lux bouwwerk wat voorzien is van alle gemakken en dat t.z.t. weer in verhuur zal worden gebracht. Slechts een deel van het "struikgewas" kon worden opgehaald maar de voorbereiding voor dat deel wat naast de woning zal worden geplant is ook klaar en dat is zo gepiept..                 

De buitenkant is meestal werk voor Bianca, rommel opruimen en zorgen dat het aanzien in de natuurlijke omgeving past, dus wat struiken. Inderdaad het was maar even werk maar het aanzien is weer beter geworden. Tijdens het opruimen van wat oud materiaal kwamen er mensen, die eerder ook hun vakantie hier hadden doorgebracht, even kijken of het al bijna klaar was, maar dat zal nog wel even duren, volgend voorjaar gaan ze er vanuit dat het binnenwerk , schilderen enz. allemaal aan kant is en dan valt er een hele last van hun schouders en kunnen ze weer enigszins normaal gaan leven.

Kortzichtig

Door omstandigheden had ik gisteren een vrije dag, zo zou je kunnen stellen, ik ben niet met de Quest op pad geweest. Vandaag had ik grootse plannen, ik zou een keer naar Dronten kunnen fietsen om daar tandwielen en ketting uit voorzorg toch maar een keertje te laten vervangen. Helaas het weer werkte niet helemaal mee, het was pure mist, en dan kies ik liever voor wat meer veiligheid. Tegen 11 uur leek het een moment wat schappelijker dus toch maar een klein ritje maken, je moet per slot van rekening niet achter de geraniums gevonden worden. Laat ik maar eens bij zus Ria langs gaan in Blokker, om nou zo één twee drie recht toe recht aan te rijden, nee dat is niks voor mij, dus ga ik via wat kleine omwegen die kant op. De lucht is het ene moment donker en dan weer licht maar nevelig tot mistig is het op dit moment nog wel. Als ik bij Ria in Blokker ben gearriveerd blijkt dat ze niet thuis is, ik maak nog even een foto van een paar lelijke paddenstoelen in haar tuin en ga dan weer verder. Laat ik maar richting de IJsselmeerdijk gaan, maar te laat besef ik dan dat ik een richting hebt gekozen dwars door een stuk Hoorn waar ik heg nog steg weet. Gelukkig bracht de GPS uitkomst en kon ik dit stuk traject ontvluchten, nee hier moet ik niet wonen. Als ik eenmaal op de dijk ben is de mist zeker niet minder geworden, het is grauw en onsympathiek weer, niks voor, mij maar daarnaast ook wel weer lekker rustig overal, geen of weinig wind en heel weinig verkeer langs de weg. In één van de bochten langs de dijk zie ik een vrachtschuit die wel erg kort onder de kust vaart naar mijn idee. Als ik na Enkhuizen “De Ven” het vuurtorentje bij Andijk zie opdoemen is het wel duidelijk dat het lang niet helder is. Nog even flink doortrappen en ik ben weer thuis na 95 mistige kilometers.