Inspannen en morgen ontspannen

Voor de start

Goed bezig

Gewoon doorgaan

Het is klaar en ziet er "redelijk" uit

Het was wel en geen fietsweer, later op de dag was het eigenlijk wel goed fietsweer maar toen het nog geen goed fietsweer was, ’s morgens om 7 uur, had ik samen met zwager Jan een ander klusje. Het pad bij Tiny moest een keer worden aangepakt en dan speciaal het gedeelte vanaf de weg naar de brug. Karretje achter de auto zand halen, niet te zwaar beladen, en dan aan de bak. Ik had de telefoon al in mijn handen gehad om Jan af te bellen maar ja het moet een keer gebeuren en het wordt wel weer droog. Het was een hele klus vooral omdat de stenen verschillend van dikte waren, ik ga hier niet verder over zeuren, het was een “berenklus” maar het is klaar en morgen kan ik weer een rondje ontspannen hoop ik, als de ongebruikte spieren niet al te stijf zijn.

Twee keer geluk, leve de "oudjes"

Dit mooie weer is niet voor iedereen goed denk ik, vandaag tot 2 keer toe bijna slachtoffer van oudere verkeersdeelnemers. Wat is ouder, ik weet het niet maar zo op het eerste gezicht waren het mensen die een bepaalde leeftijd al een poosje achter zich hebben, ze waren duidelijk “oud” in hun doen en laten. Het eerste bijna ongeval deed zich voor toen ik op het fietspad reed en een mevrouw de “haaientanden” voor lief nam en mij bijna te pakken had, gierende banden en de handen voor het gezicht maakten duidelijk dat ze erg geschrokken was. Gelukkig alles zonder kleerscheuren en ook ik trilde wel een beetje maar de rit ging weer door. Later had ik nog zo’n gevalletje deze keer een meneer die achteruit vanaf de weg ging keren of het erf op gaan, ik weet het niet maar ik ging rakelings achter hem langs, een “Sorry ik zag je niet” was het enige wat er nog met moeite uitkwam en weer ging ik verder. In beide gevallen ben ik niet alert genoeg om meteen een foto te maken, vooral die mevrouw die d’r handen voor haar gezicht had vond ik wel leuk. Mijn ritje was voornamelijk langs wat familie om te zien of alles nog een beetje goed ging, helaas hier en daar was er niemand thuis en dan hoor ik later dat een schoonzus weer in het ziekenhuis is opgenomen, het gaat niet overal voor de wind dat is een ding dat zeker is. Als ik weer richting Middenmeer ga zie ik in Avenhorn een groot bord met de tekst “Softijs” remmen en heerlijk in de zon genieten van dit lekkers. En als ik daar zit zie ik aan de overkant een heel apart bord met een geboorte aankondiging, misschien is het al vaak gelanceerd maar voor mij is dit helemaal nieuw, hoe kom je er op. Na 96 km kan alles weer op stal en ik onder de douche.

Super oogstweer

Rondje van 99km

Zo zag het er 2 jaar geleden uit

En dit is van vanmorgen

In de bocht voor Bobeldijk

Hij is echt aan zijn eind

De nieuwste "mode" kleuren

Meer standaard

 "'t huissie" van vroeger

Graszaadhooi bewerken voor het in balen persen

Stof   ........

Stof  .......

en nog eens stof.

Het was weer prachtig  vandaag, de hele dag volop zon en dan ook nog genieten van al het gebeuren in de landbouw. Het begin van vandaag is iets met Facebook daar werd een foto getoond van 2 jaar geleden en dit was meteen aanleiding om meteen mijn bloeddruk maar weer een keer te controleren, het lijkt allemaal goed zo te zien dan meteen maar een stukje fietsen. Ik ga voor de verandering maar een keer naar de “Zuidoost” en aan het begin van de Bobeldijk moet ik even uitkijken om deze trekker met 2 aanhangers te passeren, toevallig of te zwaar beladen, wie zal het zeggen maar rechts achter is de band er wel afgelopen en is hulp wel dringend nodig als hij nog verder wil. Het volgende verschijnsel is in de Beemster vanaf de Oostdijk zie ik in het land de nieuwste kleur voor grasbalen, ik dacht dat die dag al was geweest laatst in Amsterdam. Ik ben even bij Tiny geweest en toen ik terug ging met de vertrouwde omweg ben ik in Oude-Niedorp nog even langs mijn neef geweest die zijn nostalgische melkemmers en “ ’t Huissie” nog niet laat vervallen. Eenmaal weer in de Wieringermeer zag ik op verschillende plaatsen grote stofwolken, een teken dat er in graszaad of graan wordt gewerkt, het graszaaghooi wordt meteen geschud om het zo snel mogelijk droog in balen te persen en de combine die vlak langs de weg een perceel tarwe oogst is wel een heel duidelijk voorbeeld van de stof problemen zoals ik ze “vroeger” ook vaak heb ervaren bij het binnenhalen van de graanoogst. Het was weer super wat slechts 99 km lang was.

Geen zon in het Noorden

De wolkenvelden in het noorden zijn tot op dit moment nog volop aanwezig, jammer ik en nog vele anderen hadden voor vandaag juist een extra zonnige dag verwacht. Ik weet dat er in de familie vandaag “Vrouwendag” wordt “gevierd” en dan heb je met zo’n groot gezelschap zon en warmte nodig, helaas de zon komt te laat. Ik had vandaag zin om even op en neer te gaan naar Oudemirdum. Ik wist dat Siebo en Bianca niet thuis zouden zijn maar de vorige keer zorgde kleinzoon Thimo ook voor koffie met koek en dan zal hem vandaag ook wel weer lukken. Het gaat allemaal als vanouds en al spoedig ligt de Afsluitdijk weer achter me en de weg langs de dijk naar Oudemirdum lijkt ook alle keren wel korter te worden.  En dan is de achterdeur vast, niets aan te doen even achter kijken en daar ik ook al weinig leven te bespeuren, niets aan te doen maar daar komt Thimo al aanlopen, “Ik hoorde wat maar opa was meteen alweer vertrokken” Nou ik ben er nog en kom bij jou om een bakkie dus dat ging weer goed, “Fleur is met het paard onderweg maar waar ze is weet ik niet”, zei Thimo. Even een belletje en met een 20 minuten was Fleur er ook, opa wilde foto’s maken van haar met het paard en dat is dus geen probleem, naast de blauwe hortensia’s in de tuin en een insect op de Quest  doen “paardenfoto’s” het ook altijd goed op mijn blog.Als ik weer richting huis ga neem ik een kleine omweg via Stavoren en Hindelopen en zo kom ik weer thuis na 172 km.

Ritje langs het water

Ik heb het al vaker geschreven, “Wat doet het weer veel met een mens” zoals het de afgelopen dagen is geweest, afgelopen weekend waren we in de provincie Utrecht waar ik de speciale foto maakte van een paddenstoel/zwam op een boom en daar hebben we 3 dagen gefietst in de zon en geen regen en dan vandaag weer een rondje met de Quest, het kan niet op. Van start richting Slootdorp en dan langs de noordkant van Wieringen naar Den Oever, het is laag water en dat is te zien, vorige keer dat ik hier reed was het juist hoogwater en nu dit en het stinkt ook nog. Ik besluit om een rondje langs het water te maken dus verder via Den Oever en Medemblik naar Wervershoof en Andijk waar het nieuwste monument voor mij veel herkenningspunten heeft. Doordat er weinig wind staat zijn er mogelijk veel zeilers die het nu wel aandurven, het is druk op het water. In Enkhuizen moet ik even wachten voor de Dromedaris-ophaalbrug er komt net een gezelschap onder leiding van een gids (die ze in het Engels de weg wijst) en die snappen nog niet zo veel van de Nederlandse verkeersregels merk ik wel. Bij de visboer tegenover het station is de kibbeling weer voortreffelijk en zo ga ik weer verder over de dijk, door Hoorn durf ik vandaag niet, na een week kermis wordt dit altijd afgesloten met z.g. “lappendag” waarbij er ook een weekomzet aan drank in één dag wordt gerealiseerd, dus maar niet langs de kroegen op de haven waar mijn verkeersvrije zone ligt. Ik sla dus in het begin van Hoorn af en ga via Blokker naar mijn zus Ria die blijkt oppasdag te hebben want kleinzoon Thijs is druk kletsende aanwezig. Na een bakkie koffie ga ik via Westwoud, waar de “bannenpaal” nog niet helemaal is afgeschilderd, de drie kraaien in het boompje worden vervangen door drie sterren zoals het volgens de geschiedenis moet zijn. Als ik bijna thuis ben zie ik de zwanen familie weer die ik heel in het begin vaak volgde , zo te zien zijn ze al aardig op weg om volwassen te worden. Het totaal werd net 125 prachtige kilometers die weer een hoop energie geven.

Quest 402 video

Het is maar kort een stukje video vanaf de dijk langs gemaal “De Vier Noorderkoggen” naar Medemblik, om kasteel Radboud heen naar de haven en via de "Westerhaven" naar de Wieringermeerpolder.

klik op onderstaande link,

https://youtu.be/Ero-UTFDeRY

Even op en neer naar Dronten

165 km Middenmeer-Dronten-Middenmeer

Het weer bij de start

Hier was het ruim 40 jaar geleden.

Ton Ten Brinke doet onderhoud

Moois bij Velomobiel in Dronten

Fietsers van rechts ????

Dat gele daar in het midden wil oversteken

Trintelhaven

De schakel tussen Enkhuizen en Lelystad

Af en toe dreigende luchten

Wat zoekt die man ?

Hij telt vogels

Probeer hier maar eens het juiste aantal vast te leggen

Het weer bij thuiskomst

Het was toch rookworst van de HEMA

Al zou je dat hier niet zeggen

Vandaag heb ik het foutje van een paar dagen geleden weer hersteld, bij een lekke band op de “Korte Afsluitdijk” ging het wieldoekje er van door en om er achteraan te gaan tussen de auto’s leek me niet zo verstandig. Zodoende “moest” ik naar Dronten om een vervanger en meteen maar een paar nieuwe buitenbanden meegenomen als reserve materiaal. De weerberichten zijn nou niet direct geweldig, maar ja ik zal wel zien. Na zo’n kilometer of 15 kreeg ik het eerste buitje, net niet genoeg om de kap erop te doen en achteraf kwam het tweede buitje toen ik al bijna weer thuis was, dus dat is allemaal mee gevallen. Als ik op de dijk vanaf Enkhuizen richting Lelystad ga passeer ik af en toe hele families op de fiets allemaal voor de wind en blij dat het zo gemakkelijk gaat. Op het laatste deel zie ik iemand die boven het asfalttalud wat aan het werk is, wat er aan de hand is zie ik nog niet, maar als ik stop kom ik tot de conclusie dat hier de gedenksteen moet zijn geplaatst toen deze dijk aan elkaar werd gekoppeld. Inderdaad de man die bezig is stelt zich later voor als Ton Ten Brinke uit Lelystad en omdat hij actief is voor de “Fietsersbond” pleegt hij nu even onderhoud aan deze steen. Ik had er al wel eens over gehoord maar hem nog nooit gezien, je vliegt er zo voorbij met een Quest, maar nu is het duidelijk. Ik keek er van op dat deze dijk er alweer meer als 40 jaar ligt. In Dronten doe ik mijn boodschappen en zie weer een hele hoop mooie fietsen staan, Allert en Eva zijn samen bezig en ik vertrek weer richting N.H.    Als ik de kruising nader stop ik om toch nog maar weer een paar foto’s te maken de bermen, ook in Flevoland worden deze zeer slecht onderhouden want als je hier klakkeloos over zou steken is de garantie om dit levend af te sluiten minimaal, jij ziet niets maar een automobilist ziet al helemaal niets van zo’n opvallende “gele banaan”. Op de Knardijk zie ik nog iemand vogels tellen en fotograferen, er zijn weer enorm veel aalscholvers. En ook bij “Trintelhaven” even stoppen om een ander monument te vereeuwigen. Het laatste stuk naar huis gaat weer met top snelheid en zo kom ik na 165 km weer binnen. Vergeet het bijna, maar onderweg op de Knardijk lag er nog een grote “worst”, leeg laten lopen en thuis opblazen voor de buurkinderen kunnen ze genieten van rookworst van de Hema.