Wel droog en niet droog

 

Haast ongemerkt loopt het voorjaar teneinde en hebben we de zomer te pakken en bijna alle dagen kunnen we vaststellen dat het voorjaar nog steeds heel veel te wensen overlaat, het is en blijft te koud en daarbij valt er af en toe net te veel neerslag. Maar eerlijk is eerlijk, vanmorgen viel het hier mee, het miezerde rond 8 uur een beetje en dat was het. Na wat klusjes in en om huis en een paar boodschappen doen, was het hoogtijd om me om te kleden en een ontspanningsritje te maken. Op buienradar leek het ten noorden van de denkbeeldige lijn Hoorn Alkmaar droog te blijven dus het gebied stond toen vast, rondje “noordkop” en dan zie ik het wel. Via de Schagerweg richting Callantsoog en dan omhoog naar Den Helder, kort voor de duinen kwam de zon er zelfs even bij, echt fietsweer.

Een zwaan die zijn nest op stand had gebouwd ging op de “kiek” en vervolgens wat tulpen velden langs de duinen richting Den Helder waar ze, helaas voor de teler, waarschijnlijk een bak gele tulpen door de rose hadden gegooid wat een hoop extra werk op zal leveren. Bijna op het zelfde stuk land werd er druk geplant met bolletjes zag ik wel, maar de manier waarop dit gebeurde was voor mij nieuw, drie karren achter de trekker en op die karren lagen de planters op hun buik de bollen één voor één plaatsen.

Aan het eind van de duinen linksom draaien en de zee promenade opdraaien waar net iemand van start ging op een voor mij nieuwe fiets, een handbike waarmee de man mij ruim voorbleef en dat met een snelheid van zo rond de 30 tot 32 km, knap hoor.

Even later voelde ik dat het foute boel was, rechtsvoor lek, de fiets omhoog naar de grasrand en de band wisselen. Ik moest me wel haasten want de lucht veranderde heel snel en net voor ik weer de gang erin had begon het te kletteren, bij Hotel “Lands end” stoppen en onder een overkapping een kwartiertje gedwongen pauze, de boot naar Texel is ondertussen weer vol en vaart af naar het eiland.

De lucht bleef erg wisselvallig en hier en daar kwamen weer van die donkere wolken die niet veel goeds voorspelden.

Toch nog maar even via Wieringen naar Den Oever en daar kwam ik een “lot genoot” tegen, Ben Vissers uit Hippolytushoef die vertelde dat hij nog maar 3 maanden de gelukkige bezitter was van zo’n schitterende Quattrovelo.

Na de korte pauze van kennismaken en kletsen het laatste stukje naar Den Oever en vervolgens naar Middenmeer, het bleef op het laatste stuk droog hoewel de lucht af en toe angstig donker werd in de richting die ik nog moest afleggen en dat alles met in totaal slechts 89 km.

Ik zag nog een voor mij nieuw kunstwerk staan langs het kanaal, richting Slootdorp, een korte vissteiger met dit beeld waarbij de vis hoog in het “vaandel” zit.

Noem het maar een "thuis wedstrijd"

 

Het zal deze week wel de laatste rit zijn geweest, het programma voor de komende dagen is overvol met andere bezigheden. Toch weer een heerlijk ritje gemaakt, wel over bijna vaste paden maar rustig aan dan zie je weer een hele hoop. De berichten gaven aan dat het rond 12 uur wel eens een beetje zou kunnen gaan regenen maar ik ben droog uit en thuis gekomen. Doordat ik de ervaring van vorige week had met een hele hoop vliegjes op de dijk nam ik bij voorbaat de weg onderaan de dijk in Andijk, tot ik een bord tegen kwam waar een omleiding op stond aangegeven, dus op dat punt toch maar boven op de dijk mijn weg vervolgen.

Op een te groot blad omhoog was nog daar aan toe maar uit veiligheid stoppen voor een onwillig paard en dan stoppen vroeg even later om een behoorlijke inspanning om boven te komen.

  Kort voor de licht opstand beter bekend als vuurtoren “De Ven” waren een paar vissers bezig met de netten en de “kotter” lag voor anker te wachten op terugkomst van de mannen.

Als je dan even uit de fiets komt en de bermen bekijkt is het één bloemenzee van bloeiend koolzaad. Even later door Enkhuizen en over de dijk verder naar Hoorn waar ik even verder via Grosthuizen weer in de “bewoonde” wereld verder ga naar Middenmeer wat uiteindelijk 95 km op heeft geleverd.

En mogelijk mee van de laatste bloeiende bollenvelden voor dit jaar want er wordt wel volop "gekopt"

Van motregen naar prachtig weer en heel veel tulpen

 

De dag begon veel belovend, het was droog, zouden de voorspellers het toch mis hebben ? Door de eerste indruk was ik al vroeg enthousiast om een lekker rondje te maken en inderdaad tegen 10 uur was ik startklaar, vol goede moed op pad.

Helaas op nog geen 5 km van huis werd het donkerder en 10 minuten later volop regen, wel motregen dus de hoeveelheid viel wel mee en na een kwartiertje was het weer over en kon ik weer zonder kap verder.

Nou had ik gehoord dat er een zwager van me, uit het oosten van het land, vandaag 80 jaar was geworden en dat dat in Schoorl gevierd zou worden en toen bedacht ik, als ik hem nou feliciteer via een appje en hij zou toevallig zeggen, kom maar om een borrel, dan zou ik in de buurt zijn, jammer genoeg is er tot op dit moment, minstens 5 uur later nog niet gereageerd.

Een ander ervaring had ik nog wel onderweg, hij trok naar rechts dus lek, stoppen en wisselen en later in de duinen het lek opgezocht, wat niet moeilijk was er was een witte “paal” geplaatst en de band geplakt heerlijk op een bankje in de zon.

Verder was het overal mooi met nog heel veel bloeiende tulpenvelden in de hele kop van Noord-Holland.

Ik zag vandaag heel veel  en daarbij vielen de honderden auto’s op die via Den Helder op weg waren naar Texel.

Maar het fietsen ging overal super goed en zo kwam ik weer op tijd thuis, niet te veel schrijven omdat er zat foto’s zijn die een duidelijk beeld geven van de rit van vandaag die na 106 km ten einde is gekomen.

Een bijna windstil rondje

 

Wat een verschil als ik het weer van de laatste dagen er bij haal, toen storm en regen en later harde wind en vandaag gevoelsmatig windstil, nou ja niet helemaal maar het was geweldig mooi weer. Even een afkick rondje over Hoorn, Enkhuizen en Medemblik als je dit rondje maakt is het alleen uitkijken door de drie stadjes en ver op de dijk is het heerlijk doortoeren zonder ander verkeer. Dit is in de weekenden anders, de bewoners langs de dijk hebben het bijna weer voor elkaar dat er in de weekenden in de zomermaanden geen motorrijders over de dijk mogen rijden.

Een enkel bootjes waagt zich in het ruime sop en in Enkhuizen worden de alpaca’s bij gevoederd door de jeugd zo te zien.

Op de dijk besluit ik de eerste de beste afrit te nemen omdat het stikt van de vliegjes op dit gedeelte, ik kom tegenliggers tegen die zich verschuilen achter alle mogelijke doeken voor mond en ogen zodat ik af en toe flink met de claxon in de weer moet om veilig verder te kunnen.

Bij Medemblik gaan een aantal van de allerkleinsten het water op voor het eerst de zeilkunsten machtig te worden.

Na Medemblik de polder in en daar kom ik nog weer langs een mooie baan van “mooi geel is niet lelijk”.

En op grote afstand een fazanten haan vastleggen langs de Medemblikkersluisweg deze weg wordt ieder jaar slechter omdat hij niet meer als doorgaande weg wordt beschouwd en nu alleen als sluipweg dienst doet door wegafsluiting en onderhoud van de Medemblikkerweg.

Langs de Flevoweg is Marc Kerckhoffs druk bezig met het machinaal koppen van de tulpen, in mijn jonge jaren, zo’n 65 jaar en meer geleden, gebeurde dit met de hand. Iedere bloem afzonderlijk van de steel knikken en in een mand verzamelen en owéé als er een bloemblaadje tussen het gewas viel dan kwam daar, als het niet werd opgeruimd, gegarandeerd “vuur” van een, ziekte die de plant vernietigde. Dan gaat dit heel wat sneller en de bloemen worden tegenwoordig gewoon tussen de paden gestrooid, straks alleen nog even met de hand na koppen. Als ik thuis ben blijken het vandaag 94 km’s te zijn geweest.