Twee etappes vandaag

Vandaag ging de rit in twee etappes, vanmorgen eerst even een “los traprondje” van 54 km en vanmiddag kwam daar nog een 82 km bij. Oorzaak, te laat opstaan, ik was van plan geweest naar Oudemirdum te fietsen voor een heen en weertje maar ik was pas om kwart voor 8 uit bed en kwam toen tot de ontdekking dat het heel licht regende, het stelde eigenlijk niets voor maar het was toch wel zo van invloed dat ik meteen maar “de handdoek in de ring heb gegooid” . Het andere programma hield in dat ik pas om 1 uur een fotoboek op kon halen uit de winkel en zo lang moest ik mijzelf vermaken. Dus tegen half 11 omkleden en een stukje wegtrappen, waar maakt niet uit dus via de Alkmaarseweg zat ik al snel in de richting van Obdam. Mijn zwager was thuis maar had bezoek van een medeschrijfster voor het blad van “skroivende vort” een uitgave met allerlei Westfriese verhaaltjes enz.. Mijn zus was gaan wandelen met het kleinkind wat de gelederen heeft versterkt en waar net als overal opa en oma worden ingeschakeld voor oppasklusjes. Vanaf de Obdammerdijk ben ik nog wat verder gereden en toen afgeslagen om via het dorp Hensbroek en Obdam richting het oosten aan te houden om zo langs de A7 uit te komen bij Wognum en toen weer naar Benningbroek en later naar Middenmeer.

Om half 2 het fotoboek ophalen en even naar Zuidoostbeemster brengen. Een ritje met iets meer belevenissen, gesneden door een vrachtwagenchauffeur van een destructiebedrijf, volop in de remmen voor een over het fietspad kruisende bestelbus met een kenteken uit Litouwen, circa 150 school gaande, (thuisvarende) kinderen met goed gevolg weten te ontwijken al was het diverse keren hand op zijn kant en het vervelende is dat er zo’n hoop aanstellerige meisjes bij fietsen die zo nodig moeten gillen om wat aandacht te krijgen. Gelukkig ging het allemaal net goed. Na mijn bezoek in de “Zuidoost” waar ik nog even het gras heb gemaaid ben ik weer huiswaarts gegaan, eerst meende ik dat het met een omweg nog wel leuker kon worden maar even later realiseerde ik mij dat ik dan pas rond half 7 of later zou binnenlopen en dat is nou ook weer niet nodig. Dus het pad redelijk snel weer terug gereden bijna alles langs dezelfde wegen, alleen voor Wognum moest ik even omrijden, ze zijn bezig met het kruispunt van de Oude Hoornseweg en de Nieuweweg, mogelijk komt er een rotonde, ik zie het t.z.t. wel. In dat omrij stukje kwam ik langs de kerk die wordt opgeknapt denk ik anders is hij niet zo ingepakt. Thuis gekomen alles uit de Quest en in de was waar nodig en de “koets”weer op stal gezet, morgen zien we wel weer.

Oponthoud bij DSB

Op een mooie zomerdag, zo klonk dat liedje, het was vandaag eigenlijk ook een mooie zomerdag. Er stond wel veel wind maar ik leer daar toch redelijk gemakkelijk mee om te gaan in de Quest. In het begin vond ik het over het algemeen vaak te link, vooral met zijwind, maar vandaag ging het allemaal super goed en snel. Vanmorgen kreeg ik een telefoontje dat klonk ongeveer zo : “Opa Pé alle banden van mijn fiets zijn lek en nu kan ik niet fietsen” dan blijft er maar één mogelijkheid over en dat is naar de “plaats des onheils” gaan en het probleem oplossen. Ik had het idee dat de banden vrijwel leeg zouden zijn en als er dan een autoventiel op de binnenband is gevulkaniseerd dan is het moeilijk pompen met een standaard fietspomp. In de Quest zit een hele simpele hogedrukpomp waarmee het probleem snel is op te lossen. Dus even een tripje maken om de banden weer in goede staat te brengen, op naar Zuidoostbeemster. Alles gaat snel en ik zit in een mum van tijd al in Lambertschaag en Abbekerk waarna ik bij Benningbroek de weg oversteek en richting Wognum ga. Daar is mijn eerste bijna noodstop voor een meneer die afremde en meteen linksom ging op het fietspad, alles ging goed en met een blij gebaar passeerden we elkaar. Bij de bocht in het fietspad stopte een meneer en verleende mij lachend voorrang maar enkele tientallen meters verder moest ik echt in de remmen. Allemaal mensen met camera’s en filmapparatuur, en figuranten, mijn eerste gedachte was, ze gaan een film maken van/voor of door Dirk Scheringa. Het laatste is wel ongeveer het juiste denk ik, DSB heeft zaken gedaan en mensen die denken dat ze daar zelf wijzer van worden hebben ooit ja gezegd en komen er nu achter dat ze gewoon stom zijn geweest. En omdat zo’n stommiteit lang doorwerkt nemen ze nu een dag vrij om hun ongenoegen kenbaar te maken en gaan daarbij de hulp inroepen van de media die daar grif op inspeelt. Even later zag ik een meneer op een verhoog staan die zijn mede lotgenoten begon toe te spreken, ik ben toen maar verder gegaan. Maar voor het zo ver was kwam de meneer, die eerder op het fietspad omkeerde, erbij staan en maakte zijn verontschuldiging over zijn “misstap”, al pratende vertelde hij, mijn zoon rijd ook in zo’n fiets, ik nieuwsgierig en vragen wie die zoon dan wel was, “Nou, Nico, Nico Steur”, inderdaad ik ken Nico van de Twiskerligfietsclub en zo kan ik nu oordelen dat Nico nog een jonge vader heeft. Eenmaal op de plaats van bestemming was het banden oppompen en niet helemaal meteen wegwezen, eerst nog even een heerlijke cappuccino en toen kon ik er weer tegen. Het was nog voor 12 uur en zodoende vond ik dat ik mijn rondje wel iets mocht vergroten door langs Oost en West-Graftdijk te gaan en dan via Alkmaar weer naar huis waar het tellertje op 97 km is blijven staan en het totaal op 47.911 km.

Een gewoon mens

De kans is heel groot dat ik vandaag niet van huis zal gaan met de Quest, het gevolg is dan dat je wat meer achter de pc zit en alles van de afgelopen maanden eens doorloopt. Waar heb ik allemaal gezeten en hoe was het weer en wie en wat zag ik onderweg, het is te veel om op te noemen. Eerst over het weer, de site www.hetregentbijnanooit.nl heeft de afgelopen dagen veel in de belangstelling gestaan en terecht, het regent ook bijna nooit en dan bedoel ik de momenten dat je op weg zal gaan. Er valt overal wel eens een buitje maar gemiddeld genomen valt het best mee, vandaag is het ook grote delen van de dag droog, de weersvoorspellingen geven echter ook aan dat het vrij hard kan gaan waaien en samen met de regen die dan mogelijk kan vallen heb ik voor mijzelf vastgesteld dat ik vandaag een “baaldag” vier. Dit is eigenlijk helemaal buiten mijn normale instelling om, nooit opgeven gewoon doorgaan en niet zo kinderachtig is meer mijn “lijfspreuk”, maar ja een mens moet ook eens iets anders doen dan fietsen. Waar kom je dan allemaal, voornamelijk kris kras door Noord-Holland waarbij de noordelijke helft van de provincie bij uitstek mijn voorkeur heeft. Als zuidelijkste regio is Durgerdam en alles wat daar boven ligt wel het uiterste zuidelijke deel van de provincie voor mij en dan zo ongeveer de lijn Oostzaan Heemskerk en dan het liefst ver om alle steden en stadjes heen rijden, bij voorkeur, gladde rechte asfaltwegen. Maar omdat ik verknocht ben aan rechte polderwegen en dan ook nog graag de Afsluitdijk in mijn parcours opneem ga ik ook met regelmaat de dijk over naar Friesland, Kees gaf al in zijn blog aan (www.keesvanhattem.blogspot.com) dat hij wist hoe het kwam dat mijn gemiddelde dan vaak wat hoger is, ik claxonneer al ver voor ik iemand passeer schijnt het, best mogelijk, maar het scheelt wel als mensen op tijd weten dat er iets aan zit te komen. Naar Den Helder fiets ik ook met een bepaalde regelmaat om dan via de Zeepromenade de kop te ronden en later via de duinen vaak tot aan Schoorl of Bergen de kust blijf volgen en dan meestal weer dwars over naar Middenmeer fiets. En wat kom je dan allemaal tegen onderweg, nou daar is wel een heel boek over te schrijven. Op de eerste plaats de goede maar ook een heel stel slechte automobilisten, van die figuren die niet tegen hun verlies kunnen, van die sikkeneurige beklagenswaardige autofanaten, zo is het wel genoeg, laat ik het hebben over de leuke dingen. Heel wat mensen die achter het stuur zitten zwaaien of geven je zelfs voorrang op oversteekplaatsen en lachen vriendelijk daarnaast heel veel mensen die opmerkingen maken, of in het algemeen, of persoonlijk gericht. Daarbij zijn ook leuke en minder leuke opmerkingen, echt het gemiddelde van de samenleving zal ik maar zeggen. En niet te vergeten de partij voor de dieren, af en toe zou je die grote honden ergens heen wensen, en die kleintjes, dan ben je bang dat je er overheen zal rijden en dan zijn er ook nog de paarden, maar zelden geeft het geen problemen maar als je dat eenmaal weet wacht je maar rustig af tot ze gepasseerd zijn. Alles op een rijtje zettend denk ik dat je als Quest-rijder overal bekijks hebt en dat het voor velen aanleiding geeft om ’s avonds op een verjaarsfeestje te vertellen dat ze vandaag iets geks hebben gezien, iets op wielen wat hard ging en er zat ook nog een gewoon mens in.

Toch weer een paard langs de weg.

Ik had niet verwacht dat ik vandaag nog een klein rondje zou maken, naar de tandarts om één en ander te reviseren wat met wat trek en paswerk mogelijk is gemaakt, zoiets geeft altijd wat meer problemen dan 100 km fietsen. Maar goed , ik ben er geweest en wat de toekomst zal brengen zien we later wel weer. Het was al 2 uur geweest voor ik op weg ging en dan is een Petit rondje bij huis meer op zijn plaats dan een grote ronde. Op het kaartje is duidelijk te zien langs welke wegen ik ben gereden alles “bijna” binnen de polder en via een toertje door Medemblik weer naar huis. Langs de Koggerandweg was het weer een keer zo laat, op grote afstand zag ik het al aankomen, een paard met amazone en een vriendin op de fiets meerijdend. Ik ben al vrij vroeg gestopt omdat het vaak mis gaat als je op het laatste moment in de remmen gaat dus stilstaand langs de weg heb ik het afgewacht en toch ging het mis, tenminste bijna mis. Het arme beest kreeg mij in de gaten of beter gezegd de Quest en begon meteen moeilijk te doen. Links, rechts, vooruit, achteruit alle danspasjes kwamen er aan te pas. Het meisje had hem echter goed in de hand en even later liep het beest, nog wel schrikachtig langs en kon ik ook weer verder. In Medemblik ben ik rond kasteel Radboud gereden en toen weer op Middenmeer aan omdat de lucht niet helemaal mijn lievelingskleuren begon te vertonen. Slechts 33 km, volgende keer, als het mogelijk is maar weer een paar meter meer proberen te fietsen.

Zandsculpturen op Texel

Vandaag eens een keer niet met de Quest op pad maar met de gewone “huistuinenkeukenfiets”. Afgelopen zondag waren er een paar familieleden die het wel leuk zouden vinden om een rondje Texel te doen met z’n vieren. En zo is het eigenlijk gekomen, als dag dat dit zou gaan gebeuren werd gekozen voor dinsdag 1 september, vandaag dus. Met de boot van half 10 werd de overtocht gemaakt nadat we eerst met de auto naar Den Helder waren gekomen. Op het eiland hebben we eerst de oostkant van het eiland genomen heerlijk met de wind mee en volop zonneschijn. Bij Oudeschild werd de eerste koffiestop ingelast en daar was het heel goed toeven met appelgebak en cappuccino, het vervolg traject ging grotendeels buitendijks net als het eerste stuk. Op een bepaald moment zijn we linksaf gegaan via de Stuifweg en Oorsprongweg, tegen een harde wind in die schuin linksvoor blies. Aan de andere kant van het eiland zijn we weer in een rustig tempo in zuidelijke richting gegaan waarbij we bij de Slufter even over de dijk gegaan om daar in alle rust weer een pauze in te lassen. Het was opvallend druk vonden wij, de scholen zijn weer begonnen maar nog niet in het buitenland, vooral Duitsland en zodoende was het vaak achter elkaar fietsen om de tegenliggers veilig te laten passeren. Er zouden ook nog zandsculpturen te zien zijn bij Paal 15 dus verder door De Koog waar eerst nog even “geschaft” moest worden en op naar Paal 15. Het was een kleine afslag ergens in het bos en die bracht ons naar de plaats waar de kunstwerken stonden. Het is al een hele tijd te bezichtigen wat ook wel bleek uit het onkruid wat op sommige plaatsen bij de sculpturen de kop opstaken. Hierna door naar de boot die ons weer veilig naar de overkant heeft gebracht en vanwaar we de laatste etappe naar huis hebben volbracht per auto. De thuisreis duurde extra lang door ongelukken op de A7 ter hoogte van Wognum, eerst op de baan in noordelijk richting en mogelijk door “kijkers”later ook een zeer ernstig ongeluk op de baan in zuidelijke richting. Thuis gekomen vlug iets eten omdat mijn vriendin naar bridge moest en ik ben weer naar mijn eigen optrekje gegaan om de ervaringen van vandaag aan het blog toe te vertrouwen.

Vijftig kilometer is te snel

Het was een wonderlijke dag vandaag, er werd van alles beloofd m.b.t. zon en zomerweer, vrij vertaald weer voor bikini en korte broek, nou vergeet het maar, althans tot zo rond half 3, 3 uur toen begon het echt weer op zomer te lijken. Desondanks had ik me voorgenomen om vandaag even op en neer te gaan naar Oudemirdum, een standaard ritje waar over het algemeen weinig bijzonders over valt te vermelden. Vanmorgen zo rond half 9 ging ik van huis, het had net licht geregend maar het was weer droog hoewel de lucht nog wel wat beloofde, zwarte wolken en veel wind. Richting Wieringerwerf, niet langs de Hoornseweg want daar zijn ze bezig met “serieus geld wegsmijten”, wat is het geval, jaren geleden, (minstens 40 jaar) stond er langs de snelweg tegenwoordig bekend onder de naam A7 een heel klein tankstation en mogelijk is daar de bodem ooit wel wat vervuild en omdat de dichtstbijzijnde boerderij op minstens 100 meter afstand staat en er alle dagen auto's langs rijden gaat men alles uitgraven en er “schone grond” storten omdat er misschien anders wel eens ongelukken zouden kunnen gebeuren. Nee er wordt daar niets gebouwd of verbouwd en er bestaat echt geen risico dat er iets vervelends staat te gebeuren dus dan is het “serieus geld wegsmijten” naar de mening van vele inwoners van de Wieringermeer. Dit was even het begin van mijn fietstocht, ik moest nu over de andere kant en dat is echt niet langer of korter dus daar zit mijn agressie niet in. Via Wieringerwerf kwam ik langs de A7 in Den Oever waar de Flora en visserijdagen hun laatste etmaal ingaan daarna wordt Wieringen weer nuchter zullen we maar zeggen. Op de Afsluitdijk had ik de wind , die behoorlijk hard blies, schuinachter en dat was te merken, alles ruim boven de 45 km, de hele afstand over de dijk. Wat wil nou het geval, al jaren hoopte ik dat ik de wielrenners zoals Dirk de Vries, Dirk Steltenpool enz. enz. eens een keer achterop zou rijden en vandaag was het bij toeval zo ver. In die tijd dat ik ook nog op de racefiets zat en met deze mannen mee reed was ik altijd blij als er een brug open stond of dat er iemand lek reed, dan kon ik weer even bijkomen, het was voor mij vaak net boven mijn kunnen. Op een bepaald moment zag ik heel ver weg dat er iets op het fietspad reed, ik kon nog niet zien of het naar mij toe kwamen of dat het voor mij uit ging. Omdat het heel langzaam wat groter werd begreep ik dat het dus in dezelfde richting reed als dat ik ging. Heel langzaam werd het duidelijker, het waren minstens 2 figuren zag ik en weer dichterbij gekomen stond het voor mij vast dat het er 4 waren die er toch flink de gang in hadden. Het was zo ver, de 2 Dirken met nog 2 mannen waren bezig aan het zoveelste rondje IJsselmeer boven de 500 die Dirk de Vries al had volbracht. Toen ik er achter reed heb ik even het fototoestel opgediept en een foto gemaakt, (ze reden toen zo rond de 42 km) daarna weer opgeborgen op de claxon gedrukt en gegroet met “Goede morgen jongelui gaat het wat” De 2 Dirken herkenden mij en deden ook geen poging om even mee te rijden, één van de andere mannen haalde nog even diep adem en was toen ook al gezien want ik zag hem gelijk weer wegzakken in het spiegeltje, 50 km is voor de gemiddelde wielrenner toch net iets te veel van het goede vooral als je tegen een Quest moet “strijden”. Langs de dijk in Friesland stond de wind behoorlijk strak op kop maar zonder problemen reed ik om 5 over half 11 langs de school in Oudemirdum waar het net speelkwartier was, even op de claxon gedrukt en toen Fleur om 12 uur thuis kwam was het eerste wat ze zei: “Ik zag opa langs school gaan en dat heb ik aan mijn vriendinnetjes verteld dat mijn opa in die Quest fietst want dat zag ik aan de helm” Mooi toch van zo’n lieverd, Thimo zei nog dat hij me wel gehoord had maar niet gezien, “Je ging wel te hard denk ik”. Tegen 1 uur reed ik weer richting Noord-Holland en tegen 3 uur, kwart over 3 was ik weer in Middenmeer en kwam over de brug aan de ander kant van het dorp binnen, ik had er weer een rit met heel veel voldoening opzitten.

Ontmoeting met een vroegere dorpsgenoot

Vandaag nog een rondje gefietst als 68 jarige, morgen is dat over volgens de kalender. Een ander voordeel van de toekomstige getallen is dat je ze op alle mogelijke manieren kan omdraaien maar er zal niets meer veranderen, het blijft 69. Ik ga er vanuit dat ik dus nog 31 jaar voor de boeg heb want ik wil nog steeds 100 worden en in mijn achterhoofd denk ik dan elke keer “’t zal wel tegenvallen” maar dat zie ik dan wel weer. Mijn ritje ging vandaag via Medemblik en Enkhuizen naar Alkmaar en dan weer naar Middenmeer. Het is wel heel snel geschreven op deze manier maar het fietsen duurde iets langer. Eerst twee opmerkingen van automobilisten, en allebei zeer positief, vaak is het juist anders. De eerste opmerking kwam van een meneer die stond te tanken, “Jij moet toch ook niet tanken met dat ding” dat was volkomen juist ingeschat, hij kwam even kijken bij de Quest en vond het geweldig , “Zo’n ding in deze kleur dat zie je tenminste als je in de auto zit” toen ik hem vertelde dat er vaak anders werd gereageerd zei hij: “Die stakkers die je afsnijden en al die andere flauwekul die moesten ze een tijdje in de bak stoppen dan bedaren ze wel” . De andere opmerking kwam van een man die bij een brug aan het werk was, “Keurig in zo’n kleur kan je nooit over het hoofd worden gezien, dat is hartstikke veilig” Zo zie je maar er zijn ook een hele hoop positieve mensen op deze “aardkloot”. Op mijn ritje van vandaag ging ik bij de T-splitsing bij de Tolweg linksaf richting Hoogkarspel en daar passeerde ik een man op een open driewielige ligfiets. Juist op het moment dat ik passeerde herkende ik de persoon, Jan Imming, vroeger net als ik ook van Zwaagdijk en getrouwd met mijn buurmeisje Margriet Aker (onder insiders bekend als Margriet van Jan) die weer vriendin is met één van mijn zussen. Jan en Margriet heb ik verschillende keren ontmoet op verjaarsfeest van mijn zus en op een keer hoorde ik dat de gezondheid van Jan nogal wat te wensen overliet. Weer later hoorde ik dat het heel slecht ging met Jan maar juist daarom vond ik het geweldig dat ik hem tegen ben gekomen en nog wel zelfstandig op de fiets. Vandaar dat ik zelf ook denk dat ik tot mijn 100ste nog wel kan fietsen als je maar optimistisch blijft net als Jan. We hebben samen een klein stukje opgereden en Jan vertelde dat Margriet oppasoma was bij de kleinkinderen van hun zoon die daar ginds woonde, daarbij wijzend in de richting van de bekende watertoren van Hoogkarspel. Ik heb mijn weg weer vervolgd en ben via Westwoud en Zwaag richting Bobeldijk gegaan en zo via De Leet naar Heerhugowaard, net voor Oudorp rechtsaf op naar Middenmeer waar ik op de teller van de Quest 106,80 km had afgelegd en volgens de GPS 106,88 km, dus de teller is wel in orde.

Het Mariakapelletje op de Keins

Het is nog steeds droog en volgens de berichten zal er in de loop van de avond pas een enkele bui mogelijk zijn. Mijn bezigheden in en om huis zijn weer geregeld en ik heb me weer omgekleed en zo rond half 11 ben ik op pad gegaan. Ik las net in de krant dat men in de kop van Noord-Holland speciale oefeningen gaat houden en dat het mogelijk rond het Amstelmeer daardoor tot wat overlast zou kunnen leiden. Mijn ritje ging wel in noordelijke richting en via de haven van Den Oever en via wat binnenwegen naar de korte Afsluitdijk en die gaat langs het Amstelmeer. Van enige activiteit is geen sprake, alles gaat gewoon net als alle andere dagen ik heb probleemloos mijn weg kunnen vervolgen en ben vanaf de Balgweg afgeslagen naar links en ben op een bepaald moment langs het Noordhollandskanaal in zuidelijke richting gegaan en bij de afslag richting Schagen ben ik die kant op gegaan. Bij de Keins leek het me leuk om weer eens een keer bij het Mariakapelletje langs te gaan. Jaren geleden heb ik hier ook wat foto’s gemaakt voor het z.g. “Westfrieslandspel” Er was aan het kapelletje zowel binnen als buiten niets veranderd, binnen branden weer de nodige kaarsjes en er staan ook weer bloemen, zelf heb ik ook, net als toen, weer een kaarsje opgestoken, het is gewoon weer een gezegende dag, dus laat mij mezelf een keer te buiten gaan met het opsteken van een kaars. Toen ik bij de kapel was zat er ook een oudere mevrouw in één van de bankjes en toen ze later mijn Quest buiten zag staan kwam ze terug om te vragen hoe ik er in kon komen want er zit nergens een deur, toch scherp opgemerkt. Na wat omwegen kwam ik tenslotte toch weer bij de “ingang” van de polder, daar ging ik via de sluis naar de Kolhornerweg en zag daar een bordje wat ik nog nooit eerder had opgemerkt, het is wel klein maar wel interessant om even te lezen, ook het verval van het waterpeil buiten en binnen de polder is nogal aanzienlijk, ik weet het niet meer precies maar ooit heb ik het in één van de verhaaltjes aangegeven, ik had het toen gevraagd aan de sluiswachter die er net bezig was, ik meen dat het verval zo’n meter of 6 is. Het laatste stukje was nog maar 5 a 6 km langs de Kolhornerweg en dat is dan heel snel einde tocht bij mij achter het huis. De totaalstand van de teller staat nu op 47.514 km.

Regenachtig

Ietsje ander weer vergeleken bij maandag, vanmorgen vroeg, zo rond een uur of half 7 was het nog zonnig maar in de loop van de morgen werd het steeds somberder. Ondanks dat ben ik toch nog even weg geweest, eerst een paar huishoudelijke klusjes en daarna omkleden om op verjaardagsvisite te gaan. Niet in een net pak met alle toeters en bellen maar gewoon lekker in mijn fietsoutfit. Mijn zus in Obdam kreeg vandaag weer een hoger waarderingscijfer, of ze er gelukkig mee is, net als alle vrouwen voelen ze zich snel te oud dus geen uitzondering. Onderweg naar Obdam kreeg ik de eerste flinke bui op mijn kop en dat betekende even stoppen onder een hele grote boom maar toen die ook begon door te lekken heb ik toch de kap maar gepakt en die er overheen geplaatst. Na een paar kilometer was alles weer normaal en kon de kap weer weg want daar is het nu nog te warm voor. Maar iets verder begon het weer flink te regenen en ben ik maar door gegaan. Na koffie en gebak en later wat frisdrank ben ik weer opgestapt en ben toen nog maar even naar Zuidoostbeemster gereden. Voor ik daar was ben ik onder het viaduct van de A7 op de Rijperweg gaan schuilen voor een enorme bui, het leek niet meer te stoppen maar gelukkig in een “regenvrij” moment ben ik in een soort sprint naar mijn vriendin gereden en kon me daar omkleden in mijn reserve kleding die ik altijd mee heb. Toen het eindelijk weer droog was heb ik alle “moed” verzameld en ben richting huis gegaan, het bleef droog tot ik helemaal binnen was, op de Cultuurweg, die weer open is voor fietsers, ben ik gestopt om een foto te maken, één lange sprintbaan waar maar zelden motorvoertuigen rijden. Thuis gekomen zag ik dat ik een rondje had gemaakt van 87 km door de “kop” van de provincie, als je al van de kop kan spreken, meer het oostelijke middendeel.

Kees had een idee voor een "bidprentje"

Vandaag een retourtje gemaakt met Kees naar Oudemirdum, voor mij is het dan de standaard 160 km maar voor Kees komt er dan nog een retourtje Heerhugowaard overheen en dat is dan ook nog eens 50 km dus hij komt vandaag op zo’n 210 km. Om 9 uur zouden we vertrekken en voor die tijd hebben we hier eerst nog even koffie gedronken. Kees was ruimschoots voor vertrek aanwezig en om iets voor 9 uur zijn we van start gegaan. Prachtig weer een de wind op de Afsluitdijk echt dwars op de zijkant maar het liep allemaal gesmeerd in het standaard tijdsbestek kwamen we bij Bianca in Oudemirdum. Meteen werden we voorzien van koffie en zaten buiten op het terras, heerlijk even languit zitten. De kinderen moesten niet opgehaald worden van school want ze had ze al verteld dat opa zou komen met nog een meneer en dat ze zelf naar huis moesten komen en dat deden ze uiteraard keurig. Na het tweede “bakkie” werd de tafel gedekt en konden wij een broodje mee eten aangevuld met een paar koppen thee. Dat wil zeggen dat een mens dan weer is voorzien van energie en weer in staat moet worden geacht om de thuis reis van 80 tot 105 km naar huis weer vlot weg te trappen. Ook dat is vlot verlopen, onderweg nog wel even een paar foto’s gemaakt van mijn reisgenoot en ook bij Cornelis Lely hebben de Questen geposeerd achteraf had één van die foto’s waar Kees op staat een goed plaatje kunnen worden voor Kees zijn “bidprentje” , wat was het geval. Op de Havenweg reden we richting Zuidgesterweg en om daar te komen moesten we de Rijksstraatweg oversteken, ik reed voor gaf richting aan naar de fietsoversteekplaats en ging alvast voorsorteren naar het midden van de weg, Kees volgde op dezelfde manier, hierdoor kon een haastige automobilist niet snel passeren en moest helaas voor hem even achter ons blijven en afremmen. Wat is er erger voor een automobilist om af te moeten remmen voor een paar van die “dingen” waar hij enkel maar last van heeft. Wij moesten een aantal minuten wachten omdat er vrij veel verkeer over de Rijksstraatweg passeerde en toen we veilig over konden steken stond daar die bewuste automobilist aan de andere kant van de rotonde ons op te wachten. De hand omhoog, dus wij ons van geen kwaad bewust, stopten netjes, “Jullie zijn levens gevaarlijk want zomaar naar links gaan onverantwoord en wat als ik zomaar over jullie heen was gereden” wij wisten het niet , Kees zei nog wel “Dan hadden we een mooi bidprentje kunnen maken” De arme man zei nog wel “Prettige middag verder” en stapte toen weer in zijn auto, allemaal erg jammer voor deze chauffeur maar wij begrijpen hem nog steeds niet, ja , wel dat wij voor hem in de weg reden maar wij horen toch ook bij de weggebruikers en wij hielden ons keurig aan de regels.

Nog even de Zomertoer 2009

Het zal zwaar weer worden vandaag dus als ik nog wat wil moet ik er vlug bij zijn denk ik. En of ik nou wel of niet goed gedacht heb, of hoe het ook allemaal gekomen is, ik ben weer thuis en de teller gaf vandaag precies 100 km aan, mooi gegaan zal ik maar zeggen. Om 7 uur was ik al actief bezig in de tuin, nou is dat ook weer niet zo bijzonder maar als ik me dan even flink inspan ben ik ook zo weer klaar en dat was om half 9 al zo ver. Eerst maar even een bakkie koffie doen dat heb ik nu wel verdiend zullen we maar zeggen. Nu had ik gisteren bij de Zomertoer 2009 een shirt met een L in het tasje met pet en vaantje en ik dacht dat ik echt wel een grote brede man was, mooi niet, veel te groot. Mijn eerste gedachte was,”Nou jammer” maar toen ik in de krant las dat ze vanmorgen weer vanuit Medemblik gingen starten bij Cafe Brakenboer en de mevrouw waar ik het van in ontvangst had genomen mij verteld had , “Als het niet past, kom je maar ruilen” dus ik vanmorgen even naar Medemblik. Het was er beginnend druk, de eerste stuk of 10 brommers stonden al aan de kant, vandaag zou er een rit worden gemaakt via diverse dorpen in de kop van Noordholland met nostalgische brommertjes. Tijdens mijn verblijf daar op de Oosterhaven kwam ik bij toeval ook nog een kennis tegen die daar woonde, Martin en Tiny Weel, we hebben een tijdje staan kletsen en ondertussen groeide het aantal deelnemers voor de “brommertocht” langzaam aan tot tientallen, een prachtig gezicht en af en toe herkende ik situaties met brommertjes uit mijn jeugd. Eén van de deelnemers kwam op een solex, overbekend in de jaren ’50 en’60, hij vroeg of er ook een monteur aanwezig was want hij had zijn stopkabel er afgetrokken en kon het motortje niet meer stoppen, dat “spul” heeft nou eenmaal niet het eeuwig leven. Na mijn boodschap in Medemblik, wat heel vlot werd afgehandeld, ben ik door gereden naar Zwaag, er is een zwager jarig dus even langs voor de felicitaties. Op het stukje van Middenmeer naar Medemblik kreeg ik een heel klein buitje en het begon erg te waaien bovendien werd de lucht al flink “rabbig” en zouden er best meer buien kunnen komen. In Onderdijk stonden er zelfs plassen langs de weg en in Wervershoof was alles nog droog, zo zie je maar met buien weet je het nooit. In Zwaag zat men buiten en met koffie en gebak is dat lang vol te houden. Zo rond kwart voor 12 ben ik weer opgestapt en omdat de lucht weer helemaal helder was ben ik nog maar even naar Zuidoostbeemster gegaan. Ook daar was visite, ik ging er van uit dat die allemaal alweer weg waren als ik daar tegen half 1 binnen zou komen rollen, maar nee hoor “De Banaan” is gesignaleerd en vormt meteen gesprekstof vooral m.b.t. wielrenners die meestal met schreeuwen en brullen in groepsverband zich een weg banen door Noord-Holland. Als men een individuele renner tegenkomt is er meestal niets aan de hand en worden de verkeersregels netjes nageleefd maar met groepen en groepjes is dat altijd hopeloos. Ik ben het daar helemaal mee eens, het is jammer dat het imago van de mensen op een racefiets door een stelletje “wilden” zo omlaag wordt gehaald. Zo rond half 3 ben ik weer opgestapt en heb mijn rondje vol gemaakt via Middenbeemster, De Rijp, Graft enz. In Graft ben ik nog even gestopt voor een foto, dit monumentale pand ben ik al zo vaak voorbij “gevlogen” en dan dacht ik vaak, “volgende keer zal ik een foto maken” en nu is het er eindelijk een keer van gekomen. Als ik thuis ben is het nog steeds droog en schijnt de zon, mogelijk dat het ergens anders wel slecht weer is of is geweest.

De Zomertoer 2009 van het Noordhollands Dagblad

De Zomertoer 2009 van het Noordhollands Dagblad die vandaag wordt verreden gaat onder de vlag van het ligfietsen, er zal worden gestart in Medemblik bij Café Brakeboer op de Oosterhaven. Als ik daar samen met Kees van Hattem aankom is het al een hele drukte en wordt er door één van de organisatoren tekst en uitleg gegeven wat er zo al op het programma staat, een hele lijst. Bezoeken van de boerderij van Vaandrager waar de lama’s en alpaca’s de boventoon voeren dan door naar het Robbenoordbos, eerst een rondje door het bos en dan tekst en uitleg van de boswachter, naar de haven van Den Oever weer iemand die daar met kennis van zaken één en ander zal uitleggen, vervolgens stond er nog een beeldentuin op de lijst en ook het museum van Jan Lont en dan tot slot nog even via Slootdorp en Middenmeer naar Agriport om daar de laatste ontwikkelingen te vernemen. Al met al een veel te vol programma wat later ook bleek want hier en daar was al wat afgezegd en dan zie je dat er al mensen aan het eind van hun “latijn” zijn en dan moeten ze nog vanaf Den Oever via een bepaalde route naar Medemblik, dit is voor velen te gek. Er reden ook een aantal dichte ligfietsen mee, 4 keer een Quest en 1 keer een Mango. Kees Schouten bleef met zijn Mango bij de langzamere groep en wij hebben vanaf Den Oever zelf een route gekozen over Wieringen naar Slootdorp Middenmeer, bij mij thuis nog even een versterking ingenomen en na een korte pauze zijn Wim Schermer Kees van Hattem en Jan Geel weer op pad gegaan voor hun laatste stuk(je). Wim moet nog naar De Woude, Kees naar Heerhugowaard en Jan naar Oostwoud, maar toch was het een geweldige dag met in totaal 52 deelnemers op allerlei soorten en merken ligfietsen. En laat ik op die tocht nou ook nog iemand ontmoeten die te herleiden is als familie, zijn opa en mijn oma waren broer en zus, beide met de achternaam op de Kelder, de wereld is echt klein.

Met een Quest zijn de kilometers veel korter

Wat is het leven toch mooi en vooral als de zon schijnt, gisteren, vandaag, morgen , overmorgen het kan niet op deze zomer is op weg om weer in de boeken te komen als zeer goed. Daarom vanmorgen alles weer in gereedheid gebracht om weer een rondje weg te trappen. Via Medemblik waar de brug net omhoog ging naar Enkhuizen, voor de openstaande brug krijg je al gauw de nodige opmerkingen over de Quest. Er stopt een echtpaar naast mij en de man zei gelijk : “We vragen niets hoor, maar hoe hard kan zo’n ding” er volgt dan van mijn kant de uitleg dat zoiets afhankelijk is van de snelheid waarmee je de trappers rond draait en dat je dan wel flink hard kan. Gelukkig ging de slagboom weer omhoog en ging ieder zijn eigen weg weer. Op mijn ritje kwam ik door Wervershoof en Andijk en bovenop de dijk is het heerlijk fietsen, de tegenliggers zijn de laatste vakantiegangers en als je een groepje passeert zie je altijd wel een aantal fototoestellen die een snel plaatje maken van de Quest. Dat heb ik over een kilometer of 7 a 8 wel 4 keer gehad en gelukkig zonder ongelukken want er zijn wat een stuntelaars bij, je schrikt je af en toe rot als ze amper weten wat links en rechts is en dan ook nog voor het eerst op een fiets zijn gestapt. Meestal zijn ze op grote afstand al herkenbaar, allemaal gehelmd soms met richting aanwijzers in de vorm van plastic handjes. Maar goed mijn ritje gaat verder via “De Streek” omdat ik niet weer door de omleiding achter Broekerhaven wil fietsen en in Bovenkarspel zit nog een zwager en schoonzus dus daar maar even aangewipt. De ronde gaat verder via Westwoud, Westerblokker en zo langs Hoorn en dan afbuigen naar Zuidoostbeemster. Kilometers lijken wel al korter te worden als je met een Quest fietst, zo zit je in Enkhuizen en Medemblik en het volgende moment staat het bordje Purmerend langs de weg. Bij mijn vriendin heb ik de inwendige mens weer een beetje gerust gesteld en zo kon ik de hele wereld weer aan. Het volgende deel van de rit ging via Middenbeemster naar De Rijp, Graft en het Noordeinde dan naar Zuidschermer en Schermerhorn en zo kan ik wel doorgaan met het noemen van de plaatsjes waar ik door en langs ben gefietst, het was weer geweldig. Op een bepaald moment zag ik een man bezig met z.g. “stoppelen” een hele zwerm zeemeeuwen volgde hem op de”voet” wat opvallend was. Toen ik de foto afdrukte viel het me achteraf erg tegen er waren er veel meer, volgende keer beter zullen we maar zeggen.Ruim 124 km stond er bij thuiskomst op de teller.

Weer langs “’t Blôte Bienepad”

De afgelopen week is afgesloten met een verjaarsfeest dat is geworden wat we er van hadden verwacht en waar we op hoopten, vier families bijeen voor het vieren van de verjaardag van mijn vriendin en mijn verjaardag, de eerste datum was al verstreken en de mijne is tegen het einde van de maand. Het was enorm gezellig en uit de reacties tot nu toe is het zeer geslaagd te noemen. Op zo’n avond met een kleine 100 “gasten” wordt je van alles en nog wat toegestopt, er waren ook cadeaubonnen van Leo Smit’s tweewielershop uit Medemblik en aangezien ik al enige tijd op het punt stond om de wieleruitrusting wat te vernieuwen, wat me steeds werd afgeraden met de adviezen van “Wacht nou even je verjaardag af”, was vanmorgen mijn eerste ritje langs deze rijwielzaak om in elk geval een nieuwe broek aan te schaffen. Na deze “daad” heb ik Kees van Hattem proberen te bellen op zijn mobiele nummer maar die was niet bereikbaar, ik had het idee dat hij misschien nog onderweg zou zijn vanaf Groningen en dan zou ik hem tegemoet rijden . Ik ben toen maar via wat binnenpaden langs het aangelegde natuurgebied gereden vanaf Opperdoes richting de A7 bij de grasdrogerij van Wil Hartog, ik keek mijn ogen uit zoveel vogels, maar vooral ganzen zwommen en vlogen er rond, heel achteraan, dicht bij de randweg tussen al die ganzen zag ik ook een paar lepelaars, een prachtig gezicht in zo’n stil gebied zonder lawaai van een stad of extreem verkeer. Langs de grasdrogerij heb ik een klein stukje Koggerandweg genomen om bij Lambertschaag weer over te steken naar het Pannenpad en vervolgens weer een keer langs “ ’t Blôte Bienepad” om zo weer in Aartwoud uit te komen. Omdat ik toch niet zeker was of Kees nou wel of niet op pad was besloot ik om langs zijn huis te gaan dan zie ik het vanzelf. Het rondje begon langzaam een ronde te worden en via ’t Park van Luna ben ik naar de Smaragd gereden. Daar zag ik dat de poort open stond en ben even aangewipt, alles open en los maar geen mens te zien, Marian is mogelijk wel ergens maar Kees is er niet want er staat geen Quest in de schuur dus zonder resultaat weer met een ommetje huiswaarts. Toen ik thuis kwam zag ik dat de teller nu een totaalstand heeft van 46.899 km wat wil zeggen dat dit ritje iets van een ruime 90 km is geweest.

Rondje langs het Marsdiep

En weer is de Quest op pad geweest, met zijn berijder erin, hoe kan het ook anders. De zon was niet helemaal fel maar toch geregeld aanwezig dus dan maak je weer plannen, zal ik maar weer een keer via de “noordkop” gaan daar ben ik al een poosje niet geweest, zo gezegd zo gedaan. Tegen 10 uur op pad, eerst even bij mijn zoon en schoondochter langs, ik kreeg net een MSN dat ze gisteravond rond kwart voor 11 weer thuis waren gekomen en i.p.v. een welkomstbloemetje heb ik een paar doosjes aardbeien gehaald bij de pomp en die gaan er zeker zo goed in. Toen op pad richting Den Helder via Slootdorp naar de Nw.Sluizerweg richting Wieringerwaard, aan het einde van deze weg staat het vroegere opvangcentrum voor Joodse werknemers in de Wieringermeer, als laatste gebruiker was hier voor zover ik weet een kunstenaar in gehuisvest die daar tevens een expositie ruimte had. De vorige eigenaar heeft het verkocht aan een meneer of instelling die er heel andere plannen mee heeft, hij wil er een grote groep buitenlandse, voornamelijk Poolse werknemers in huisvesten, met alle gevolgen van dien voor de buurt. Het is nog niet zo ver, maar de stemming van de buurt wordt al wel uitgedragen en begrijpelijk als je denkt rustig te wonen. Mijn tochtje ging verder via Wieringerwaard en Anna Paulowna naar Den Helder, een rondje via de Zeepromenade maar eerst even stoppen bij de Helihaven het blijft altijd een mooi gezicht die helikopters. Aangekomen op het Noordelijkse puntje van het Noord- Hollandse vasteland is het prachtig fietsen voor de wind langs het Marsdiep waar het me opviel dat er zo veel mensen stonden en zaten te vissen. Aan het einde, waar ik linksaf omhoog moet de duinen in ben ik even gestopt en heb nog een foto gemaakt van de “Lange Jaap” de vuurtoren bij Huisduinen, vlak onder Den Helder. Vervolgens langs en door de duinen naar Groote Keeten en Callantssoog en door Petten. Voor de verandering weer een keer de Hondsbosschezeewering op en langs het water naar Hargen. Het was opvallend dat er zo veel fietsers waren, allemaal met de wind een beetje mee langs het water fietsen. Bij Hargen ben ik maar een keer niet door de duinen gegaan en heb de weg gekozen om via Groet en Schoorl weer een beetje huiswaarts te keren waar ik na 108 km weer binnen ben “gelopen”, het totaal staat nu op 46.806 km en het blijft leuk in een Quest.