Willem is weer bijna terug

De tijd vliegt, het is zo weer weekend en dan zijn we al erg dicht bij de Kerstdagen. Vandaag nog even een rondje mee gepikt geen speciale bestemming op het programma maar wel even langs de “Zuidoost”. In de Wieringermeer gestopt en diverse foto’s gemaakt van een buizerd maar thuis gekomen viel het resultaat erg tegen dus die zijn allemaal in de prullenbak gegaan. Op het dijkje langs de ringvaart scheen de zon recht voor me en kon ik echt de zon wel in het water zien schijnen maar leuk was anders vooral omdat ook het natte wegdek de weerspiegeling in de hand werkte. Bij Tiny was er meteen weer een heerlijk bakkie en nadat we samen een broodje hadden gegeten ben ik weer verder gegaan via Kwadijk en Edam naar Volendam. Het was rustig op de dijk en toen ik stopte om een foto over het water te maken leek Marken ook wel heel dichtbij. En als je dan stil staat duurt het echt niet lang of “Azië” hangt om je fiets heen, die enkelen die er liepen kwamen als vliegen op de honing af. Een jongeman vroeg of hij er in mocht zitten voor een foto, geen probleem dus zij kon een mooi plaatje maken voor thuis met haar geliefde in een “Hollandse klomp” . Langs de dijk ben ik ook nog even gestopt en zag toen een schaap echt schaapachtig kijken maar het ging mij om de ganzen die overvlogen enorme aantallen waarvan er maar een paar op de foto gingen. Bij Avenhorn passeerde mij een auto die via de claxon mijn aandacht trok, ik heb gezwaaid en reed verder het was voor mij niet te zien wie dit was. Maar iets verder bij de parkeerplaats bij “De Hulk” stond de chauffeur van die auto op mijn route, ik was stom verbaasd, gister dacht ik nog ik moet eigenlijk weer een keertje bij Willem langs want die zit nog steeds met zijn been en zie daar hij staat langs de weg en loopt alweer, niet echt goed maar hij leeft weer helemaal op. Goed bericht hij is echt aan de beterende hand en wil op dit moment eigenlijk al ietsje te veel, ik heb hem geadviseerd , forceer het nou niet heb geduld en anders moet Joke je maar in toom houden. En wat denk je wat Willem zei: “Ze kent me al 36 jaar , hoe wou ze dat doen” Nog even en dan is Willem Vierbergen weer echt de ouwe, en zo kwam ik bij de afslag die ik al honderden keren heb genomen en zag een bord staan, dat gaat straks dus over en moet ik met een omweg en bovendien geen idee wat er moet gebeuren langs de Parallelweg  maar deze 102 km kon ik nog vol maken via het oude pad. 

Wisselvallig weer

Het weer is vandaag zeer wisselvallig, vanmorgen toen ik de linker-voorband even zou vervangen voor één waar de lucht niet direct uit zal lopen, dus hij was lek, reed ik de fiets naar buiten en gelukkig was het binnen 5 minuten klaar , wat een plensbui. De lekke band zou ik binnenshuis even plakken maar bij controle bleek het lek net naast het ventiel te zitten, niet aan beginnen en meteen wegdoen. Maar door dit gegeven leek het me verstandig om de net geplaatste nieuwe band nog maar eens te controleren naast het velg-lint bij het ventiel, er was niets bijzonders te zien dus weer plaatsen en op druk brengen. Nog maar amper klaar moest ik vluchten voor een enorme hagelbui en meteen stond mijn besluit vast, voorlopig binnen blijven . Maar ja als de zon later schijnt en de verleiding toch wel erg groot is besluit ik zo rond 12 uur toch maar iets zinnigs te doen en dat zal dan inhouden dat ik een klein rondje ga maken. Ik had gehoord dat het bij zus Margriet toch niet helemaal rozengeur en maneschijn is dus zal ik in die richting gaan, een “op en neer-tje” naar Zwaagdijk. Langs de dijk van de Wieringermeer naar Medemblik schijnt de zon nog volop en later bij Onderdijk is te zien dat er al behoorlijk wat regen is gevallen het wordt een waterige omgeving richting surfterrein. Bij Margriet is het inderdaad niet zo jofel maar haar stemming is daar in tegen helemaal anders, ze praat ongeveer zo dat de “rafels aan d’r mond hangen” dat zei een buurjongen vroeger altijd als iemand aan één stuk door kletste. Ze opende de deur al voor ik uit de fiets was en vroeg of ik ook trek in soep had, ze zag me aan komen. Na dit bezoekje ben ik nog even “noodgedwongen” blijven zitten omdat het weer flink regende maar toen de zon er weer bij kwam ben ik met een kleine omweg weer richting huis gegaan. Via Benningbroek waar ik nog even een foto heb gemaakt van de boerderij waar ik ooit achter het linker raam heb gelogeerd bij ome Arie en tante Truus maar dat is ook al zo’n 65 jaar of meer geleden, nou niet zeggen wat is ie al oud want ik voel me nog steeds bij de jongere garde horen, hoe de grens daarvoor ook mag zijn ingesteld. Maar goed, na 50 km was ik toch weer binnen en heb onderweg ook nog een paar buien afgewerkt.

Te veel wind ?

Ze zeggen weleens “De armoe houd je netjes”, nou wat betreft het weer klopt dat helemaal, ik durf het niet aan om de drie meter bloot te stellen aan dwarswind op één of andere dijk. Thuis blijven is wel moeilijk, je vervalt dan aan simpel huishoudelijk werk, stofzuigen, planten verzorgen enz. enz. niet mijn grootste liefhebberij. Ook bladerde ik door wat foto’s van de afgelopen maanden en mede door het hoge water, waar weer een waarschuwing voor is gegeven, vraag ik me af of het weer zo hoog zal komen als toen. Ook kwam ik nog een diervriendelijk plaatje tegen van enkele maanden geleden, ik reed er vorige week nog langs maar zag er niet één meer, misschien hebben ze hun eindbestemming al gekregen, wie weet. En dan die stomtoevallige foto van die gulzige blauwe reiger, die hoeft tot aan de Kerst niet meer te eten. De Neckermolen langs het N.H.kanaal doet het bij deze buien nog altijd goed. Volgende keer hoop ik op betere omstandigheden want ik blijf een mooi weer fietser.

Klussen op afstand

De berichten waren niet direct slecht maar goed wil ik ze ook niet noemen, wel wat extra wind en kans op een bui. Ik had iemand beloofd om een kleinigheidje op te lossen maar daarvoor moest ik wel in Oostzaan zijn dus even een stukje fietsen voor het goede doel. Ik werd wakker en toen regende het behoorlijk maar het was toen nog maar amper half 7. Tegen de tijd dat ik van plan was om te gaan zal het allemaal wel anders zijn en dat was het ook. De zon was af en toe aanwezig en de temperatuur was zo’n graad of 6, allemaal zeer acceptabel. Ik ging deze keer via de Alkmaarseweg en zo kwam ik richting Spanbroek waar de eerste bui zich aankondigde waarbij een regenboog goed zichtbaar was. Via Avenhorn naar Middenbeemster en dan rechtdoor naar het Noordhollandskanaal om langs het kanaal naar Purmerend te gaan. Op een bepaald moment zag ik dat de zon weer bijna tevoorschijn kwam en dat met de molen op de achtergrond, ja dat moet een mooi plaatje worden en inderdaad ’t ziet er goed uit. Na Purmerend naar Purmerland en dan Oostzaan, en toen ging de snelheid hard naar beneden, lek, inderdaad linksvoor dus 5 a 10 minuten oponthoud en dan verder naar het juiste adres waar Tiny ook aanwezig is vanwege “oppasdag”. Omkleden, koffiedrinken en dan aan de slag. Even knutselen en toen het klaar was had ik weer een goed gevoel. Tiny had de kleinkinderen ondertussen van school gehaald en vervolgens allemaal samen aan tafel voor een broodje waarna ik me weer klaar heb gemaakt voor de rit naar huis. Via “Het Twiske” naar Purmerend en dan via de Oostdijk op naar Middenmeer wat net 111 km opleverde die weer in goede gezondheid zijn afgeraffeld.

Langs de "knoflookboer"

Er is weinig of niets te melden dus ik kan het heel kort houden vandaag. Wel ben ik even op en neer geweest naar de “Zuidoost”. Vorige week waren de meeste bladeren al geruimd en vandaag leek het me een gunstig moment om nog een keer met de bladblazer te oefenen. Tiny had ’s morgens wat en ‘s middags weer iets anders dus als ze er niet is kan ik m’n gang gaan dacht ik. Maar toen ik er aan kwam stond de auto alweer op het pad dus ongezien zou niet lukken. En zo zit je weer aan tafel met koffie enz. en daarna nog een broodje om vervolgens toch mijn klusje uit te voeren. Het was zo gepiept en rond half 2 was ik weer onderweg naar huis. Deze keer via Middenbeemster en dan passeer je het totaal nieuwe bedrijf van de ”BeemsterGarlic”. Sommige mensen vinden het een vreselijke lucht of liever gezegd een stank waarvan je over je nek zal gaan, ik heb er geen hekel aan moet ik eerlijk zeggen. Er is weinig of geen wind en zodoende vliegt het er over en ben ik vrij snel weer in Middenmeer wat deze dag 81 km opleverde.

"Hoe hard gaat dat nou ?"

Het heerlijk avondje ligt alweer ‘ver’ achter ons en de Kerstgeluiden borrelen overal naar boven, of het nu op de radio of TV is, laat staan de winkels en vooral de tuincentra, het zit er weer aan te komen. Het weer mag dan voor mij net zo zijn zoals vandaag, of ik heb het getroffen, of het is overal zo geweest, maar dat betwijfel ik, maar met een enkel klein buitje heb ik toch nog een leuk rondje gemaakt. Eerst even naar Obdam maar daar was niemand thuis dan door naar Blokker waar, na later bleek, Ria ook niet aanwezig was. Op een stukje richting Spanbroek keek ik links en zag zwarte luchten terwijl op het zelfde moment rechts uitnodigde om een shirt uit te trekken. Ik ben toen vanaf Blokker maar door naar de IJsselmeerdijk gereden. Ik kwam onderweg nog een hardloper tegen, een t-shirt met korte mouw en ook in korte broek, ik vroeg me wel af of dat nou nog verstandig is met dit weer want gisteravond toen ik nog langs de weg was met de auto kreeg ik een paar hagelbuien dus dan is de temperatuur toch wat aan de lage kant, maar ja hij leek me nog vrij jong en dan heb je nog jaren om verstandig te worden, ze zeggen toch altijd “verstand komt met de jaren”. Op de dijk kreeg ik wat meer overzicht over de te verwachten buien of zonnestralen, het werd van alles wat, een beetje hagel en ook een beetje regen maar verder een super ritje tot aan Enkhuizen waar ik bij de vaste route geblokkeerd werd door de werkzaamheden die wat meer ruimte nodig hadden dan voorgaande keren. De kap er even af en links en rechts voorzichtig langs die grote wielen. Na de ophaalbrug weer stoppen om de schuimkap er weer op te zetten en toen werd ik aangesproken door een mevrouw die vroeg, net als ik eerder in Enkhuizen heb meegemaakt, “Hoe hard gaat dat nou ? “ “Volgens mij staat ie stil mevrouw” en dan volgt er meteen weer een prachtige discussie, er werd van alles gevraagd over de Quest en dat werd door die mevrouw even snel vertaald in het Frans en doorgegeven aan een meneer die haar vergezelde. Weer een leuke ervaring en zo beleef je alle keren wel iets, na Enkhuizen ben ik vanaf “De Ven” maar onder aan de dijk blijven rijden, de wind rukte hier en daar nogal dus beneden is dan veiliger. In Medemblik nog even vanaf de rails meelmolen “De Herder” op een plaatje gezet en toen naar huis waar ik na 95 km weer binnen was. 

Zal ik, of zal ik niet ?

Zal ik ’t doen of zal ik het niet doen dat was voor mij de vraag vanmorgen. Ik heb het gedaan en ik moet eerlijk zeggen, ik ben blij dat ik het heb gedaan. Gewoon een rondje met de Quest gemaakt, het was weer heerlijk en hoe kwam dat, ik denk dat het voornaamste was een iets gunstiger temperatuur, geen jas aan en voor het eerst de schuimdeksel gebruikt. Ver zal mijn ritje niet gaan, het is al tegen de middag dat ik van start ga, toen ik de Quest naar buiten haalde kwam ik er achter dat links voor leeg stond. Beter hier als onderweg dus meteen de band even plakken en zodoende wordt het nog weer iets later. Als ik net buiten het dorp ben kom ik een bekende tegen, Gerrit Butter, we hebben elkaar al “jaren” niet meer gesproken dus even afremmen en heel even kletsen. Ik vervolg mijn rit weer richting Slootdorp en maak het plan om via Wieringerwaard naar Anna Paulowna en zo naar Wieringen te rijden via de “korte Afsluitdijk”. Net voor Anna Paulowna ga ik rechtsaf naar “Landgoed Hoenderdael” even kijken of de kunstwerken er nog staan, ze zijn allemaal weg, wel zitten er een paar konijnen op de weg en zijn er weinig of geen bezoekers in het dierenpark. Ik vervolg mijn weg naar Wieringen en neem van begin tot het einde de weg zo veel mogelijk langs de kust. Het is zeer matig langs het Wad, nevelig/mistig en laag water, er is weinig te zien. Via het haventerrein bij Den Oever kom ik in de polder en ga een stukje door het Robbenoordweg en later richting  Kreileroord, het 4^e dorp van de Wieringermeer. Als ik thuis kom staat het tellertje op 60 km die ik niet graag gemist zou hebben, het was weer super.

Koud en nog eens koud......brrrrr.

Weer een sombere dag, nergens een klein straaltje zon te bekennen, het is niet anders we zullen het ermee moeten doen. De temperatuur is iets hoger als ik het vergelijk met gistermorgen, de apparatuur geeft nu 2,5 gr C. aan maar na mijn korte ritje staat voor mij wel vast dat het veel kouder is als gisteren. Ik had hele stoere plannen, op en neer naar Oostzaan of iets in die richting maar onderweg ben ik bekeerd, het werd slechts 44 km. Langs de Flevoweg zag ik dat het perceel waar de ploegschaar doorheen werd getrokken al aardig naar de laatste strook begint te lopen, het deed me denken aan een slotzinnetje dat jaren werd gebruikt in het carnavalsblad hier in de Wieringermeer “En de boer hij ploegde voort”. Op de hoek van de Tussenweg/Medemblikkerweg  is het glasbedrijf volop in productie de verlichting nodigde alle planten uit om sneller te groeien. In mijn ommetje kwam ik langs gemaal Lely en ben daar de polder uit gegaan langs het voetpad boven op de dijk, de golven maken me ook al niet warmer en de “beste stuurlui” staan er nog steeds op de hoek van de haven. In Wervershoof even bij Ben en Riet aan om vast te stellen dat die niet thuis zijn, volgende keer beter. Terug naar huis via het “Egboetswater” en nog even via Oostwoud om bij Jan Geel mijn neus om de hoek te steken. Jan is net als altijd druk in zijn hobby ruimte en heeft de versnellingsbak van een “bejaarde” Ferguson onderhanden die vroeger tijdens de z.g. Marshallhulp net na de tweede wereldoorlog via Amerika in Nederland terecht is gekomen. Als ik de laatste kilometers afleg naar Middenmeer ga ik via de Nieuwlanderweg en zie dat de “waterpijp” niet brand maar net als ik er langs rij floept hij weer aan en wordt het te veel aan “watergas” op de manier weer afgefakkeld, ik denk dat dit automatisch gaat want al meerder keren heb ik hem zien doven als ik langs reed.

Ik heb heel hard gevloekt en gescholden

Voor vandaag had ik een smoes om even naar de “Zuidoost” te fietsen, iets wegbrengen wat ook op een andere dag had gekund maar je moet toch iets zinnigs doen zeg ik altijd. Zo tegen een uur of 10 was ik zo ver. De temperatuur is nog steeds laag 1,2 graden C. en nu ik weer thuis ben zie ik dat hij nu is opgelopen naar 1,5 gr.C. echt een merkbaar verschil. Maar goed ik ging even naar Tiny hoewel ik bijna zeker wist dat ze niet thuis zou zijn maar dat zie ik straks wel. En nu komt het, het werd bijna geen straks doordat ik net werd gemist op de Oostdijk tussen Hobrede en de afslag naar Kwadijk. Mensen wat heb ik hardop gevloekt en gescholden, helaas het hielp geen donder. Ik zag op de bochtige dijk dat er een aantal motorrijders mij tegemoet kwamen, 4 in totaal. Omdat ik uit ervaring weet dat deze dijk, net als zoveel andere bochtige dijken, zich bij uitstek leent om lekker te scheuren met de motor en daarbij de bochten af te snijden hield ik daar al rekening mee. De eerste motor reed netjes normaal rechts, de tweede ging niet netjes binnendoor en dat was het nou net, die hufter nam de binnenbocht en ik ging flink in de remmen en had meteen de schrik te pakken, scheldend en de vuist omhoog zwaaiend naar de nummers 3 en 4, laat nummer 3 ook vriendelijk zwaaien zonder begrip van mijn woede en wat is hier nou zo erg aan, het waren vier motoragenten, tenminste zo waren ze “vermomd”. Ik was echt even uit mijn rol van rustige fietser, zijn dat nou de figuren die het ons moeten voorhouden hoe je, je als heer in het verkeer moet gedragen. Gelukkig is alles verder goed gegaan, Tiny kwam bijna gelijk mij weer thuis en zodoende was er snel koffie en zaten we een tijdje gezellig te kletsen. Na dat we samen de lunch hadden gebruikt ben ik weer richting Middenmeer gegaan via Middenbeemster en De Rijp op naar Grootschermer, Schermerhorn enz.enz. tot aan Middenmeer net goed voor 87 km.En daar zag ik de spreuk staan die me weer goed deed, alles wat niet positief is vergeten en denk maar aan alles wat wel leuk is. Ouder worden is echt geen ramp neem dat maar van mij aan.

Koud hoor .......

Jullie wisten het natuurlijk al, het is hartstikke koud. Maar ja m’n gevoel of noem het verslaving heeft me toch naar buiten gelokt waardoor ik toch weer een klein stukje moest fietsen. Even op en neer naar Obdam en dat is gelukt maar echt ik vond het “hufterig” koud. Mijn fototoestel was wel mee, maar de GPS was thuis gebleven en zodoende leek het me wel leuk voor een keertje om het GPS programma van “Endomondo” , die mijn kleinzoon op de smartphone had gezet, te gebruiken en bekijken wat dit programma registreren zal. Alles kwam erbij te staan zelfs hoeveel calorieën ik had gebruikt, klopt volgens mij niks van als ik op 46 km maar klein 400 cal. verbrand of verbruik dan was ik allang 200 kg geweest en het blijft al jaren rond de 78 kg “zweven”. In Obdam was Gerda thuis en samen aan de zoveelste koffie voor vandaag met een stuk gevulde speculaas/banket. Terug maak ik zoals gewoonlijk een klein ommetje en ben via Spanbroek, Wadway en Wognum gegaan. Eenmaal in Lambertschaag even stoppen bij het  “Groene kerkje” en 100 meter verder de Westfriese uitdrukking van de “oude bakkerij”. In de polder kwam ik weer een keer voor een berg afval terecht, vorige week werd er ook een kas leeg gehaald en lagen de oude voedingsbodems die het voedingssubstraat krijgen toegediend voor de paprika’s of tomaten dwars over het nieuwe fietspad en nu moest ik uitkijken langs de weg. Maar ik kwam weer veilig binnen en bedacht dat het voor morgen wel beter mag zijn wil ik gaan.