Honderd spatten regen en veel wind

En weer is het maandag en weer storm en regen, we zouden beter uit zijn geweest met helder vriesweer want dit is ook niet alles. Zo rond een uur of 11 toch maar even omkleden en weer een keertje oefenen of het allemaal nog gaat, het is per slot van rekening al een week geleden dat ik voor het laatst op pad ben geweest, de hoogste tijd om de fiets weer een keertje uit te laten en dan mag ik gelukkig altijd mee. De bedoeling is een klein rondje alleen even heen en terug naar Tom en Gerda, ik ben er geweest en kon het echt niet laten om er toch een rondje van te maken en zodoende werd het een paar kilometer meer, net als bij de slager “Mag het ietsje meer zijn“. Bij mijn zwager en zus staat de koffie meteen weer ingeschonken en komt de koek er ook bij en bij het tweede bakkie een flinke plak krenten/spijs brood.

Heen ging ik met een kleine omweg en via de vernieuwde brug over de ringsloot, van smal bruggetje is hij nu omgetoverd in een grote brede brug. Later, toen ik op weg was naar huis zag ik op de Koggeweg weer een prachtig teken dat het er weer aan zit te komen, voorjaar. De sneeuwklokjes bloeien en dan komt het vast weer goed, het voorjaar is in aantocht maar er is nog van alles mogelijk m.b.t. sneeuw en vorst, geduld, dus niet helemaal uit je dag gaan.

Ook de zwanen nemen de vlucht als ik in de buurt kom en via Wogmeer en wat binnenpaden raak je bijna verward in de wegen naambordjes, Lekerveen, Lekermeer en Zuidermolendijkweg en allemaal binnen 100 meter.

Op het laatste stuk voor de polder zie ik de 6 nieuwe energie-molens volop draaien, het wonderlijke is dat ik bij het overzetten van de foto’s zie dat er ook nog een buizerd op een paaltje zit die ik eerder niet had opgemerkt, ogenschijnlijk staat er alleen een paaltje maar het is echt een buizerd als aanvulling. Thuis staat de teller voor deze rit op 50 km met vermelding van ongeveer 100 spatten regen en veel wind.

Een weerzien na ruim 20 jaar.

Weer niet op pad, het is een slechte week in alle opzichten, ik ga niet in details maar niet fietsen is nog het minst erg. Wel had ik vandaag nog een prettige ervaring ik kreeg n.l. een “bouwwerk” in bewaring wat ik ruim 20 jaar geleden heb gemaakt, de bolderkar. Bij de geboorte van ons eerste kleinkind zijn opa’s en oma’s altijd extra “gek” en zo maakte ik toen een bolderkar voor de gelukkige ouders van Stef en ruim een jaar later kwam er een tweede kleinzoon waarvoor opa nu slechts een naam moest bij schilderen op het vervoermiddel. Jarenlang is hij gebruikt, vooral tijdens vakanties als vervoermiddel naar het strand, alles kon erin, kinderen strandtassen enz.. Nooit zag ik hem terug en vandaag kwam het verzoek van zoon Gerard of de bolderkar in opslag kon i.v.m. de verhuizing die toch steeds dichterbij komt. Een solide kar zo durf ik nu wel te zeggen.

Het wonderlijke is dat er in de bolderkar een vlinder zijn winterslaap deed die nu wreed werd verstoord. De dagpauwoog ziet er geweldig goed uit, als ik de foto’s later bekijk zie ik dat hij behoorlijk “ruig” is en van bovenaf is hij maar klein, maar zodra de vleugels worden open geklapt is hij toch behoorlijk. Hopen dat het op korte termijn weer allemaal ten goede zal keren en dat ik weer onbezorgd mijn rondjes kan maken.

Geen ijsvrij maar sneeuwvrij.

Inderdaad het weer houdt mij netjes, vaak hoor je een soort gelijke opmerking en dat is dan “De armoe houdt mij netjes”. De vooruitzichten zijn inderdaad niet mijn weer, en mag het, als de Nederlandse Spoorwegen al minder treinen laten rijden en code geel overal wordt rondgebazuind dan mag ik toch niet eigenwijs zijn en met de Quest op pad gaan. Rond 10 uur zouden wij hier (Middenmeer) aan de beurt zijn, ik zie nog niets maar het is wel koud.

Ik was net nog even naar de supermarkt om een paar boodschappen en zag daar nog een simpel setje om kleine reparaties gemakkelijk uit te kunnen voeren en voor € 5,- ben ik daar niet aan bekocht hoop ik. Volgende keer maar weer wat meer ervaringen van langs en onderweg.

Rondje regio

Het vriest en het vriest niet zo’n situatie hebben we vandaag. De dag begon zonnig en het vroor hier ruim 3 graden, welgeteld gaf de buitenvoeler -3,2 graden C. aan en met de zon erbij best lekker weer. Eerst een paar boodschappen doen en dan sterk overwegen om even de fiets “uit te laten” voor een klein rondje.

De dag was al op tijd begonnen door de “sterke” verhalen over de “bloedmaan”, nou omdat ik meestal vroeg uit de veren ben was het niet verwonderlijk dat ik tegen 6 uur wakker was en zodoende later een paar foto’s heb proberen te maken. Ik snap echt niet dat ze hier zo’n ophef over maken niks bijzonder als je het mij vraagt, maar het is weer klaar voor jaren.

Het ritje ging echt weer eens kris kras door Westfriesland terwijl ik ondertussen ook nog even bij zus Margriet ben geweest die na andere medicijnen weer helemaal opleeft. Toen ik van huis ging was het nog zonnig maar al heel snel was dat over en nam de bewolking steeds meer toe , langs de Medemblikkersluisweg zag ik dat de enige boerderij, vroeger van de familie Bergmans, ook is geruimd voor mogelijk “glas”,.

Na wat gedronken te hebben bij zus Margriet ben ik via het Egboetswater weer naar huis gegaan. De familie “Zwaan” is nog steeds een éénheid en blijft lang zitten langs de weg. Even verder valt het op, dat een paar hazelaars die op kleur zijn aan een verder kale struik. Het onderhoud aan de wilgen is duidelijk te zien de geknotte wilgen staan er voorlopig kaal bij.

Als ik later achter langs het Twisker natuurgebied wil gaan moet oppassen bij het passeren, het parkeren op een fietspad blijft me vaak ergeren maar daar blijft het dan meestal bij je doet er niets aan. In Middenmeer staat de teller onder een zwaar bewolkte lucht, waaruit zelfs een paar spatten regen vallen, op 53 km.

Wegenbouwers schieten flink te kort

Even heel kort, ik “moest” er gewoon even uit, binnen zitten is een heel slechte eigenschap van me, dat kan ik helaas (gelukkig) maar heel kort. Ondanks de kans op buien met zelfs hagel ben ik na de middag toch even van start gegaan. Een klein rondje moet kunnen, inderdaad maar wat kom je dan allemaal weer tegen.

Een ritje door het Robbenoordbos en dan uitkomen vlak bij Den Oever het eerste stuk nam ik een nieuwe asfaltweg, helaas net aangelegd maar doodlopend voor een “windmolenpark” dus terug en dan verder het vaste pad nemen. Mooi weer en zelfs de zon laat zich zien wat ik niet had verwacht.

Gelukkig is het overdag en niet ’s avonds dat ik bij Den Oever aankom, ik denk dat het fataal af zou zijn gelopen, zeker voor de fiets, als ik hier in de duisternis langs zou zijn gegaan. Geen aanwijzingen, en een hek op het pad wat nu is opgegraven en dan vrij sterk stijgende stelconplaten om boven te komen. Als ik daar met een gangetje op af zou zijn gegaan zou dat twee lekke banden opleveren en mogelijk ook twee kapotte wielen, de platen liggen “gewoon” iets te hoog voor gewone fietswielen en zeker voor de 20”wielen van een Quest. Er was geen mens te zien anders had ik wel aanmerkingen gemaakt, je kon ook niet met de fiets da Afsluitdijk op.

Verder over Wieringen langs de haven en dan binnendoor naar Stroe waar ik afgeslagen ben bij de ”Heidense kapel” . Het is nu nog merkbaar dat het water hoger is als normaal, nooit eerder stond er water bij de Quarantaineweg en nu kreeg je een beeld van een echte Waddenzee.

Op het laatste stuk zag ik zwarte wolken aankomen die niet veel goeds voorspelden en zo kreeg ik ook nog een flinke hagelbui voor ik thuis was op dit ritje van 48 km.

De laatste eer

Een moeilijke dag vandaag, afscheid nemen van een goede buurman die niet meer onder ons is. Vrij onverwacht werd Jef ziek en amper enkele weken later is het over. Geregeld contact is nooit meer mogelijk terwijl we in het verleden elkaar vaak spraken of tegen kwamen, beiden met ons geliefde vervoersmiddel. Jef vaak op pad naar het bedrijf van zijn zoon Marc of onderweg om ergens in de polder unieke foto’s te maken, weer moeten we ons realiseren dat het leven onverwacht een wending kan nemen die we zelf niet hadden voorzien.

Jan Geel kan "toveren"

Het is allemaal weer goed gegaan met mij, ik heb vandaag tijdens de rit wel diverse keren gedacht aan “Erwin-Tante Lies” wat kan het toch ongelukkig lopen, als ik er aan denk lopen de rillingen over mijn rug. Ik was vanmorgen eerst richting Jan Geel gereden die vorig jaar een klapper heeft meegemaakt bij terugkeer van een groot Velomobielen evenement en er achteraf gezien nog best is afgekomen, maar dit met Erwin hakt er wel even in.

In Oostwoud was Jan net als altijd in zijn werkplaats druk bezig. Jan is al een heel tijdje in de weer één van zijn oudere Questen om te bouwen en aan te passen op de lengte en breedte van zijn zoon, ja met een lengte van 2.04 m. moeten er wat aanpassingen worden gemaakt en daar is Jan goed in, vlak bij het “instapgat” een paar “verhogingen” of bulten  voor de knieën en meer naar de voorkant een paar ingebouwde bulten voor de schoenmaat, Jan zit nergens mee, hij heeft zelfs in de spiegeltjes een stukje dodehoekspiegel ingebouwd.

En dan nog iets na de klapper was Jan zijn Quest helemaal ontzet en niet meer te repareren maar wat doet hij,…….even denken knutselen en nog een keer denken dan ombouwen en zo heeft Jan een “nieuwe” aanhanger met oploop-rem ook groen net als zijn groene Quest want “Jan Geel gaat Groen” heb ik al een keer geschreven. Bij Jan vandaan ben ik nog even doorgereden naar Tiny in de “Zuidoost” waar het altijd top is.

Thuisgekomen eerst nog even langs “Kippen-Dam” en in de straat zie ik dat het bij de overbuurvrouw snel is veranderd, in tijd van een paar uur hebben ze daar zonnepanelen geplaatst, zo te zien is dat netjes gedaan. Mijn blik is nog redelijk scherp, ook na 88 km.