Aardbeien koerier.

104 km

 In Noord-Holland is het tot nu toe droog, geen spat regen gehad onderweg en het ziet er nog niet naar uit dat er regen zal komen, tenminste niet vanmiddag, wat er vanavond komt zien we dan wel weer. Ik wist dat Tiny kleinzoon Boris met zijn vriendin Julia zou krijgen voor de lunch dus dan zijn wat extra aardbeien altijd welkom.  De route stond dus vast alleen nog een inschatting maken hoe laat Ton Karsten, de “aardbeien koning” om de koffie zal gaan want dan brengt hij gelijk weer verse voorraad aardbeien mee vanaf zijn overdekte pluklokatie.

De scheiding tussen goed en slecht .......

.... is dit slecht ? 

Ik ging op tijd van start net zoals altijd, het was zonnig maar in de verte zag ik wel dat het straks ander weer zal worden wat achteraf erg is meegevallen.

Moedig in de bocht

Er is nog niets

In de bocht even afremmen voor een zwaan die zijn eigen weg koos en nog geen kilometer verder kwam ik te vroeg, de kar stond nog niet aan de weg maar de eerste stond al te wachten.

Maar na 5 minuten .....

..... was er weer voldoende

Niet veel later, misschien vijf minuten, kwam de bestelbus met verse voorraad, bij de schuur werd de verrijdbare stal vol gezet en geplaatst aan de weg. Onvoorstelbaar binnen 5 minuten was er al een kwart ingeladen in luxe auto’s, bestelbusje en in de Gekko Quest en afgerekend. Daarna op naar de “Zuidoost” koffiedrinken met koek en weer op naar Middenmeer, uiteraard met een omweg.

Bij Spijkerboor

Bij Spijkerboor lag het pontje voor fietsers en wandelaars al klaar maar de schipper genoot nog van de rust zo te zien.

Stilte voor de storm ? 

Het is windstil, geen golfje op het water dus ook gemakkelijk fietsen en zo kwam ik via Graft, De Rijp en Noordeinde in Grootschermer.

Grootschermer

Grootschermer

Einde Grootschermer

Diverse ophaalbruggetjes

Een beeld van Nic. Jonk

Weer een iets recentere brug

Linksaf gaat verder en rechtsaf is doodlopend, laat ik deze keer maar eens rechtsaf gaan en zien hoe doodlopend of het is. Ophaalbruggen, huizen, en aan het eind een grote keerplaats met een hek als afsluiting.

Drie op een rij bij Schermerhorn

Na deze invulling van mijn nieuwsgierigheid nog een paar foto’s gemaakt en op naar Middenmeer waar de 104 km op een nuttige manier zijn ingevuld

Op en neer naar De Woude

 

Het lijkt er op dat het zonnige weer van invloed is op het fietsgedrag van iedereen. Ik kwam vandaag verschillende fietstoeristen tegen want als je mensen ziet met een aantal tassen die links en rechts aan de fiets hangen dan is het niet moeilijk te raden wat de intentie is. Ik “moest” vanmorgen eerst naar het gemeente huis van” Hollands Kroon” dat in Anna Paulowna te vinden is om mijn rijbewijs te laten vernieuwen dus ging ik niet te vroeg van start met de Quest.

Ik had me voorgenomen om vandaag via de aardbeienteler naar Wim en Marian Schermer te gaan op De Woude en dan rij je wat om, wat met dit weer geen probleem is.  

Onderweg ben ik een aantal keren gestopt om de schoenplaatjes goed in te stellen en dan vastzetten. Tegen de man in de winkel, waar ik ze vorige week heb gekocht, had ik al gezegd, zet maar niet te vast om ze zelf vast te zetten, maar hij zei dat zoals hij dat deed, dat het in 95% van de gevallen het juist was zoals hij dat deed, ik hoorde bij die 5 % want ik ben 3 keer gestopt om ze op de juiste manier goed vast kon zetten en had op voorhand al de passende inbussleutel mee genomen.

Verder ging het weer als vanouds heerlijk karren door de provincie en een heel stuk langs het Noord-Hollands Kaneel richting De Woude. Het pontje vaart constant heen en weer dus wachttijden stelt hier niets voor. Wim en Marian zijn thuis en ik werd ontvangen met koffie wat er altijd goed in gaat.

Hier en daar is het nog veel te nat.

Na een gezellig tijdje kletsen stap ik weer op om de 3^e keer een stop te maken langs het fietspad en de schoenplaatjes definitief vast te zetten, ze zitten nu zoals ik ze het liefst heb.

Verder richting het noorden om hier en daar nog een foto te maken en tot slot in Middenmeer arriveer na 106 km genieten.

Gewoon heel kort deze keer.

 

Heel kort deze keer, vanmorgen werd ik net als gisteren wakker van de regen maar daarna werd het helder en kwam de zon er af en toe bij. Even op en neer naar wat familie In Wervershoof had ik twee adressen op m’n verlanglijstje. Eerst naar Margriet en daarna naar Piet en Koop waar het heel gezellig was. Piet was geregeld aan het woord en verloochende z’n West-Friese afkomst niet.

Na een,  voor mijn doen, vrij lange visite ben ik weer opgestapt om ook nog even naar Tom en Gerda te rijden in Obdam. Langs de Rijndijk langs de aardbeien teler en zijn kunststof kassen en daar liepen heel wat pas geschoren schapen met lammetjes.

En wat speciaal mijn aandacht trok was de molen, eerst op stoom toen via de windkracht en uiteindelijk elektrisch maar alles vraagt z'n onderhoud en was hier te zien.En zo werd het een kort ritje van 69 km.

Een vertrouwd rondje

 

Het viel wel maar niet mee, dan bedoel ik de regen. Vanmorgen hoorde ik het al heel vroeg regenen en rond 7 uur ben ik opgestaan en toen was het droog. Dus het komt goed vooral omdat ik later 6 verschillende “weerprofeten” had gecontroleerd, o.a. Buienradar, Buienalarm, Het Weer HD, WeatherProHD, Weer&Radar  en Weer. Ik weet nu zeker dat je hier niet te veel vertrouwen in moet hebben. Ik heb zeker 20 km of meer in een bui gereden, soms harder soms zachter maar ik, als “Mooiweer” fietser heb het overleefd en ik vond het nog leuk ook. Het positieve, ik waardeer het z.g. HEM-rondje steeds meer, je kan bijna overal flink doorrijden en nergens gevaarlijke situaties. Vooral na de ervaringen van de laatste tijd in het verkeer, iedereen heeft haast en als fietser ben je echt een storend element, die voor dit soort automobilisten maar een lastig obstakel is op “hun” weg.

Het ging dus op de vertrouwde manier door de polder met z’n vele molens en langs de aardbeien waar het alweer druk was op naar Hoorn en achter de Park Schouwburg langs.

Helaas moest ik verschillende keren uitkijken door de zoveelste bui met wat extra wind.

Via een weg die langs het park loopt in Enkhuizen nog even een foto maken van een “nest” jonge zwanen terwijl de ouders op afstand toekeken terwijl een mevrouw ze stond te filmen.

Tussen Enkhuizen en Andijk staat nog steeds een heel stuk land onder water en bij Onderdijk liepen een aantal paarden met veulen en dat is altijd leuk. Bij de brug tegenover het gemaal de “Vier Noorderkoggen” stonden enkele maanden geleden zomaar twee palen midden op het fietspad die later weer zijn weggehaald. Maar vandaag is er weer één terug geplaatst, waarom, vraag je je dan af. Als ik weer thuis ben zou ik meteen even het grasmaaien, helaas het begon meteen te regenen dus dat houd ik tegoed na deze 91 km.

Het kon weer, hoewel ........

 

Het is droog dus meteen waarnemen, gisteren was het echt “kl.te” weer en nu lijkt het een stuk beter. Na een bak koffie op pad en eerst puzzelen hoe ik Middenmeer kan verlaten, de normale route is afgesloten net als bijna alle aansluitende wegen.

De professor ter Veenweg wordt opnieuw “ingericht” en dat zou een maand gaan duren dus maak je borst maar nat zegt men dan weleens. De enige mogelijkheid om op de A7 te komen is met de auto via Wieringerwerf en als de brandweer of ambulance met loeiende siréne bij een woning in deze straat moet zijn is het hélaas niet aan gedacht.

Ik vond uiteindelijk een klein paadje om richting de Beemster te gaan via de route langs Lekermeer waar de “aardbeienkoning” woont die voor de klanten een speciaal nieuw verkoopstalletje heeft ingericht.

Net voor ik op deze plaats aankom krijg ik een flinke bui over me heen  maar gelukkig was het ook weer snel over.  Ik plaats weer twee bakjes in de Quest , reken af en fiets naar Tiny om daar een bakje af te leveren. Even bijkletsen onder het genot van een bakkie koffie en dan weer naar huis waar ik het tweede bakje voor eigen gebruik uit de Quest pak. Ik heb hiervan geleerd, ruim 60 km een bakje aardbeien vervoeren op de bodem van de Quest is niet aan te bevelen, Ze gaan dan snel richting aardbeienjam, ze schudden en trillen te veel, voortaan maar op noppenfolie of iets dergelijks is misschien beter.

Het was moeilijk om Middenmeer uit te komen en onderweg zat het me ook niet echt mee, door iepziekte moesten er een aantal iepen verwijderd worden en als er dan geen ander mogelijkheid is om te parkeren staat alles op het fietspad. Uitstappen en handmatig mijn weg vervolgen wat ook weer ging, dit was nog op de heenweg, terug ging alles probleemloos en was ik na 84 km weer binnen.

Ook zag ik nog een bord staan voor 23 juni dan komt hier de Ironman langs dus een heel parcours voor dit sportevenement vanuit Hoorn.

Nog "even" wachten tot 2030 ?

 

Het is vandaag dus echt geen weer om een rondje te gaan fietsen. Maar ik heb toch iets te melden over wat ik/wij zaterdag hebben gedaan. Een aantal dagen geleden werd er gemeld dat er gelegenheid was om het werk op de Afsluitdijk te bekijken. Zowel met uitleg in het daarvoor speciaal geplaatste “gebouw” als ook op de plaats waar dit allemaal wordt gerealiseerd, dus bij de sluizen zelf. Rond een uur of half 1 kwamen me op de Stontelerweg bij Den Oever waar ik al vaak langs ben gefietst maar nooit op het terrein was geweest, ik heb daar niets te zoeken, maar ik keek er van op zo’n groot parkeerterrein er achter de “dijk en bosschage” is aangelegd, maar langs de weg stonden veel meer auto’s.

De autoweg

Het tweede fietspad met stootblokken.

Eerst een rondleiding langs alle foto’s enz. enz. inclusief uitleg van werknemers van LEVVEL de organisatie/bedrijf die dit allemaal realiseert. Op mijn vraag aan één van die mannen, “Hoelang duurt het nog voor de beide fietspaden weer open zijn voor fietsers en ligfietsen”, helaas dat wist hij niet.

Heel veel belangstelling

Hier gaat het allemaal om

Vervolgens konden we een oranje hesje ophalen om met een busje voor ongeveer 10 personen naar de werkzaamheden te worden gebracht, er reden heel veel busjes op en neer.

Eén van de pompen

Drie pompen op rij

Het was indrukwekkend wat er allemaal wordt gedaan om Nederland veilig te houden m.b.t. hoogwater. En de belangstelling was enorm overal zag je oranje hesjes van de bezoekers. “Overal” kon je rondlopen en overal waren speciale smalle trappen aangelegd om bezoekers rond te leiden. Bijna aan het einde van de rondwandeling die enorm indruk wekkend was sprak ik nog 2 dames aan van het zelfde concern en stelde hun ook die zelfde vraag. “Hoelang gaat het nog duren voordat de fietspaden aan beide zijden van de dijk open gaan voor fietsers en ligfietsers” ( ik had al eerder vernomen dat 2030 mogelijk zou zijn)  Ik kreeg te horen, dat er dit en dat volgende maand zou worden beslist en dat de prijsopgave voor de nieuwe fietsbruggen in werking was. Ja en wanneer dat allemaal gerealiseerd zal zijn en al het andere werk, dat zou best nog zo’n 5 á 6 jaar kunnen duren. De moed zakte me niet meer in de schoenen ik wen er aan dat de opdrachtgever, de overheid, niet zo vlug werkt. Als ik de 90 maar haal en nog fiets dan klaag ik niet meer.

Kleintje "om" de deur.

 

Zal ik wel of zal ik niet, de zin ontbrak en ik was alleen van plan om te gaan als het zonnig zou zijn en dat was het nou net niet. Uiteindelijk toch maar een rondje om de deur. En dat leverde toch wel weer wat bijzondere foto’s. Via Slootdorp naar De Haukes en toen kiezen wordt het links de Korte Afsluitdijk of naar de afslag langs de camping en het peilschaal huisje. Ik nam de afslag richting Den Oever en dat is me niet slecht bevallen.

Een paar flinke regendruppels zijn wel gevallen maar toen was ik daar nog niet, alleen het wegdek was nat. Op een bepaald moment moest ik afslaan omdat het laatste stuk is afgesloten.

Vervolgens langs de camping bij het plaatsje Stroe en linksaf naar Den Oever. Een leuk beeld waar ik een foto van heb gemaakt was het beeld van de struiken en bomen langs de weg met aan het eind het kerkje van Oosterland. 

Er staan ook nog een paar dames met veel apparatuur met camera op statief om het mooiste plaatje te maken.

Op de haven zit een visser in het zonnetje zijn netten te boeten opdat er geen vis zal ontsnappen.

Via het Robbenoord en Sluitgatbos kom ik weer op de weg naar Wieringerwerf waar op bepaalde stukken heel veel “wilgenpluis” langs de weg ligt.

Vlak voor ik thuis ben zie ik dat er al een paar banen met Wintergerst richting afrijpen gaan en dan gaan m’n gedachten weer naar de jaren dat ik volop in de graanontvangst zat bij het bedrijf wat toen nog Z.W.M. was genaamd, later Zuiderzeepolders en weer later Agrico. Het ritje was kort net 47 km maar wel weer ontspannend.