Lichte tegenslag, morgen niet fietsen.

Ik dacht echt neem een Quest dan gaat het veel sneller

Een gebroken hart kan veel erger zijn

Het zat een beetje tegen vandaag, nee niet met het weer of m’n conditie maar deze keer is een onderdeel van de Quest spelbreker. Als eerste vandaag op verjaarsvisite bij Jan en Rita in de Zuidoost, eerst langs Tiny die oppas heeft en vanmiddag pas weg kon, kletsen omkleden en naar de jarige. We zaten gezellig buiten en de koffie met gebak ging er heel goed in, later nog iets extra’s en dan weer op huis af. Langs het Noordhollands kanaal richting Oost en West Graftdijk en vervolgens naar de Westdijk. Toen ik omhoog draaide vanuit Graftdijk naar de Westdijk reden er net een paar knapen op de racefiets van zo om en nabij de 18 tot een goeie 20 die richting Alkmaar op het verlanglijstje hadden. Na wat afremmen voor een meneer in een invalidevoertuig die eigen regels leek te hebben kon ik de achtervolging inzetten. De mannen hadden dat door en versnelden behoorlijk maar net voor het fietspad had ik ze te pakken en was er één zo onverstandig om uit te proberen of hij een Quest kon volgen, nou een klein stukje ging dat wel maar toen de teller op 53 km kwam ging het licht uit, gelukkig maar want ik zou dat ook niet zo lang vol hebben gehouden. Onderweg zie je af en toe wat in het veld en langs de weg zoals 3 hazen bij elkaar en de “bannepaal” in Obdam en zo ben je weer in de polder waarbij de fiets rechts voor vanaf de start vanmorgen tot nu toe geregeld wat piepte, de schokbreker is aan wat nieuw vet toe dacht ik toen, dus thuis later de fiets “opereren”. Met moeite kreeg ik de schokbreker open en toen kwam de aap uit de mouw. Zowel de onderste als de bovenste veer was gebroken, meteen gebeld met Velomobiel en Theo zou ze vanmiddag nog op de post doen en als alles goed gaat heb ik ze morgen maar dat wordt dan wel in de loop van de middag. Een dag niet fietsen helaas, maar gisteren 204 km en vandaag 103 km dan moet er nodig een dag gerust worden zeggen de deskundigen.

Heerlijk rondje

Vandaag een “kort” verhaaltje bij een redelijk lange rit. Waarom , nou er was weinig te beleven onderweg, ’t leek net alsof ik alleen op de wereld was, ik kwam bijna geen kop tegen. Op de rit van Middenmeer tot op de dijk bij Enkhuizen ben ik één fietser gepasseerd, op de dijk van Enkhuizen naar Lelystad kwamen er drie fietsers mij tegemoet en heb ik er één ingehaald. Van Lelystad langs de dijk naar de Ketelbrug één wandelaar en verder niets, dan begin je toch een beetje te denken wat doet iedereen op maandagmorgen. Toen ik onder en over de Ketelbrug ging heb ik het cameraatje maar aangezet dan heb ik straks als ik thuis kom nog wat te “klooien”. Aan de andere kant op de Ketelmeerweg kwam mij nog een gele Velomobiel tegemoet maar verder stilte voor wat betreft actief volk. Wel zag ik in de Noordoostpolder dat het hier en vooral daar droog was, een enorme stofwolk gaf aan dat men bezig was. Bij Siebo en Bianca even schaften en dan weer door, wel heb ik de blauwe hortensia nog even vastgelegd en toen op naar Middenmeer. Het gaat allemaal heel rap en bij de laatste stop, bijna op de kop van de dijk maar nog wel in het mooie “Frieseland” heb ik nogmaals een foto gemaakt van de mooiste handgemaakte fiets van deze eeuw, daar woont en werkt een timmerman met liefde voor zijn vak, anders maak je niet zulke dingen. Er zat een echtpaar wat heel wat te vragen had over de Quest en zo verdoe je weer enige tijd om daarna het laatste stukje te “pakken” naar Middenmeer Bij Den Oever zijn ze er nog niet uit waar de rooie vuurtoren moet komen staan als de Afsluitdijk een heel ander aanzicht moet krijgen, volgens mij alles mooi zo laten, kost niets en is nu ideaal. Als ik thuis ben blijkt het totaal ruim over de ronde getallen te zijn n.l. 80.164 km en was het voor vandaag 204 km
https://youtu.be/NtTjBw_rpQI een kort filmpje van een stukje van deze ronde, de Ketelbrug

Ladies day

Vandaag is het “Ladies Day” of gewoon op z’n West-Fries “Vrouwendag” wat wil dat zeggen. Vandaag heeft Tiny met haar zussen en schoonzussen een dag zonder mannen en dat wordt uitbundig gevierd. Voor zover je van uitbundig kan spreken, beginnen met koffie en gebak dan naar één of ander evenement later thuis “borrelen” en vervolgens allemaal samen uit eten, deze keer naar “Stoer in de Beemster”. Dus geen mannen, ik ben er vandaag meteen maar heen gefietst om de koffie en gebak te keuren en dat was allemaal geweldig lekker dat kan ik je verzekeren en langzaam druppelt de visite binnen. Jammer dat om gezondheidsredenen er enkelen ontbreken maar omdat er verder geen manvolk bij hoort te zijn ben ik maar weer snel opgestapt met de wetenschap dat ik vanmiddag zo tegen “borreltijd” weer ten tonele mag verschijnen om de dames van een natje en droogje te voorzien zoals dat zo mooi heet. Mijn ritje voor vandaag zal dus niet lang worden even heen en terug en een ietsje om. Op de heenweg moest ik een poosje wachten op de bomen en takken “versnipperaar” die op de Oostdijk bezig was maar dat verliep verder vlot. Na de koffie enz. bij Tiny ben ik via De Rijp weer op Middenmeer af gegaan en zag onderweg dat gelukkig nog heel veel echt Hollands zwartbont vee in de wei liep. Op afstand leek de kerk van De Rijp ook wel een gewild foto object en na De Rijp nog even een glimp opvangen van de beeldentuin van Nic Jonk in Grootschermer Omdat de snelheid elke keer als ik een blik op de teller wierp nogal aan de hoge kant zat voor mijn doen concludeerde ik dat het wel haast windstil moest zijn, inderdaad geen windmolen leverde energie op op dat moment en in de sloten waren ook geen golfjes te zien. En als laatste zag ik een boer druk bezig met zaaien in de oogstmaand, de tijden veranderen dus echt, ook na 95 km.

Vader en zoon doen een rondje

Het is eigenlijk niet de moeite om hier over te schrijven zo’n kort ritje van slechts 63 km. Ik kwam vanmorgen maar slecht opgang, geregeld bezoek aan het toilet gaf me niet zoveel vertrouwen om ver van huis te gaan. Maar tegen half 11 toch maar wat moed verzameld en van huis gegaan. Op de Alkmaarseweg zag ik op grote afstand, ja werkelijk, grote afstand, mogelijk door het “bionische oog”, een paar “lotgenoten” annkomen. Stoppen en meteen het fototoestel in de aanslag brengen. Er volgde al snel een uitwisseling van gegevens en zo hoorde ik dat het vader en zoon betrof die op weg waren vanaf Hillegom naar Leeuwarden waar de zoon momenteel woont. Pa blijft voor een nachtje en gaat morgen weer huiswaarts richting Hillegom, knap hoor. Ik ga even naar Obdam maar tref daar niemand thuis wel bloeien de hortensia’s  mooi voor het huis. Dan door via de Zomerdijk naar Wognum en Nibbixwoud waar ik later nog een perceel bloeiende anemonen op een plaatje zet. Als ik bijna thuis ben neem ik de Tussenweg en stop even bij de kippenstal om een foto te maken, jaren achtereen heb ik mijn vriend geholpen met de stal schoon te maken na een periode van 6 weken kuikens mesten. Maar dat is ook alweer geschiedenis zoals er al zoveel in het leven is veranderd. Ik voel me ondertussen iets beter maar het echte gevoel is er op dit moment nog niet.

Een heerlijk rondje

Het is maar hoe je het bekijkt, de berichten zijn maar zo, zo, en ik heb zin voor 10 dus dan maak je gewoon een rondje met de Quest. Gisteren nog even een glutenvrij brood gebakken voor Tiny en dan is het vandaag mooi de gelegenheid om dat weg te brengen. De lucht ziet wel wat somber maar als ik de buienradar bekijk dan gaat alles net buiten mijn route om. Helaas ik heb mis gegokt want vanaf Middenbeemster kreeg ik de laatste 5 km alles wat er in een uur zou kunnen vallen, ’t ging erg hard voor een klein tijdje. Bij Tiny weer iets droogs aantrekken en vervolgens koffie. De man van het riool die gisteren was begonnen had nu zijn zoon gestuurd die iets kleiner was en onder de woning de juiste buis wist te vinden en na een tijdje werken was het euvel verholpen en kon alles weer dicht worden gemaakt. Na een broodje ben ik weer huiswaarts gegaan en heb toen de route maar iets aangepast. Op de Oostdijk lagen diverse takken in de berm als gevolg van de storm . Na Oosthuizen via Etersheim langs de geiten en op de IJsselmeerdijk langs de verzorgingsboerderij “Stille Pieter” van de familie Schilder waar sinds enige tijd een goeie kennis een paar dagen per week verblijft. Door Hoorn naar Enkhuizen en dan op Medemblik af, vlak voor vuurtoren “De Ven” ben ik even gestopt om toch nog even een zeilboot vast te leggen. Toen ik mijn camera op zou bergen zag ik een duif vlakbij in het gras die kennelijk zijn of haar kruit verschoten had, aan beide poten een ring maar nog niet geklokt, rustig een paar foto’s maken en dan weer verder naar huis waar ik na 118 km de “dagrit” er weer op had zitten.

een geslaagde proefrit

Ik mag wel stellen dat de “proefrit” goed geslaagd is geweest. De eerste rit met een “gereviseerd” rechteroog, het is allemaal heel duidelijk en zonder omhaal, ’t is af. Het ritje was bedoeld als proefrit maar ja als ik dan ook weer van start ben lijkt alles weer net als voorheen,” gaan met die banaan” en niet zo sloom doen. Bij Fred eerst wat aardbeien gehaald en vervolgens mijn voornemen werkelijkheid laten worden door deze aardbeien bij Tiny achter te laten, het is allemaal weer gelukt. Ja en hoe gaat het dan na zo’n staaroperatie, om kort te gaan super, de bril die ik normaal op mijn neus had zit in een etui in de fiets en ter bescherming van mijn oog heb ik een zonnebril ervoor in de plaats. Het zicht is met deze halve maatregel, ja, want dat andere oog moet nog, is al super scherp, misschien wel beangstigend, als dat andere oog ook is “gerenoveerd” zie ik misschien dingen die nu nog verborgen blijven, ik wacht wel af. Bij Tiny kwam een meneer om bij de woning de afvoer gangbaar te maken maar dat is nog niet erg gelukt, morgen komt het vervolg. Ik moest weer “op tijd” vertrekken omdat ik rond 3 uur thuis moest zijn om mijn oog te voorzien van enkele druppels die voorgeschreven zijn na de operatie, het is allemaal in orde en mogelijk op korte termijn weer een ritje want het was wel weer erg leuk in de Quest na zo’n poos van “stilstand”, ze zeggen toch altijd, stilstand is achteruitgang en dat klopt daarom werd het vandaag maar 104 km, hoewel dat toch weer een leuk begin was.

Ik was gast in het "Westfriesgasthuis"

Het beeld voor de operatie

En na de operatie

Hij leeft nog en hoe, afgelopen dinsdag de eerste staaroperatie aan den lijve ondervonden, de operatie is zo goed als ongemerkt aan mij voorbij gegaan. Tijdens deze medische ingreep werden er door de chirurg enkele vragen gesteld die ik netjes heb beantwoord en na een korte periode kon ik het ziekenhuis in Hoorn verlaten, een ziekenhuis wat overigens het hoogst heeft gescoord in de lijst van goede gastvrije ziekenhuizen in Nederland. Een aanrader voor een prettige en goed verzorgde behandeling, het heet ook niet voor niets het “Westfriesgasthuis” Maar goed het is nu 3x per dag druppelen en straks een tweede behandeling voor mijn andere oog. Maar hoe is het resultaat, verbluffend in één woord, op de twee bijgevoegde foto’s heb ik ongeveer het beeld weten te creëren zoals het was en zoals het nu is, onvoorstelbaar. Nog even inhouden om weer met de Quest op pad te gaan maar het komt goed, zeker weten.

Moet ik nood gedwongen gas terugnemen ?

Weer even iets van me laten horen, meer is het eigenlijk niet. Het laatste ritje is alweer bijna een week geleden als je wat ruim rekent. Dinsdag 21 juli is een paar dagen voor Tiny’s verjaardag en dan zorgen we samen dat alle ingrediënten aanwezig zijn om er een geslaagde dag van te maken en dat is dankzij het mooie weer uitstekend gelukt, overdag buiten met tientallen mensen op visite en ‘s avonds binnen de voortzetting en afsluiting.Vrijdag “bijkomen” en dan is meteen het weekend weer begonnen en zo kom ik niet zo één twee drie in de Quest. Maar dan komt er ook nog iets achteraan, waardoor ik ietsje langer mijn “gemak” moet houden denk ik. Voor onze vakantie vond ik dat mijn gezichtsvermogen op afstand wat minder scherp was dus misschien een andere bril maar bij de opticien kreeg ik, na de tweede meting, het advies om eerst naar de huisarts te gaan enz. enz. Dan zit je in de molen en van het één kwam het ander en zo stond ik op de lijst voor een staaroperatie aan beide ogen. Het eerste bezoek aan het Westfries Gasthuis in Hoorn was net voor de vakantie en a.s. dinsdag om, schrik niet, 7.00 uur ben ik de eerste. En als alles goed gaat 25 augustus het vervolg, allemaal niet ernstig maar ik ben bang dat ik niet volop aan de “bak” mag met m’n hobby. Dus maak je niet ongerust als ik een tijdje niet “online” ben. Dit is een tijdelijk ongemak wat goed te verhelpen is. De Quest krijgt noodgedwongen een heel korte rustperiode en dan is er ook nog een andere Quest om me te vermaken.

"Two ladies and the wrong way"

De dames gingen helemaal de verkeerde kant op, dat was ongeveer het begin van mijn eerste ervaring van vandaag tijdens een klein rondje trappen. Zelf had ik in mijn hoofd om vandaag dicht bij huis te blijven en dan eerst even naar Ben en Riet in Wervershoof. Maar toen ik bijna de polder uit zou gaan door bij de grasdrogerij over te steken vanaf het Agriport gebied heb ik maar voor linksaf gekozen omdat er twee dames met racefietsen stonden te wijzen en te “studeren” op een kaart, blijkbaar zoekende naar de juiste weg. Inderdaad ik had ze al in de verte voor mij uit zien rijden op het fietspad langs het Microsoft datacentrum maar nu zat er een kink in de kabel. Stoppen en vragen of ik kon helpen “We don’t speak Dutch” maar daar kwamen we wel uit, ze moesten naar Den Helder en kwamen vanaf Medemblik, ja en dan ga je richting Amsterdam, je snapt wel dan komt het niet goed. Ik heb ze uit proberen te leggen dat ze niet verder naar het zuiden moesten maar gewoon omkeren en noordwaarts gaan en dat hebben ze toen gedaan. Ik ben verder gegaan naar Wervershoof waar Ben druk bezig was met zijn voortuintje en mij de boodschap gaf, “Riet heeft koffie” een poos met schoonzus Riet zitten kletsen, ’t gaat allemaal wel maar toch langzaam bergafwaarts, niet leuk. Toen door naar Andijk waar mijn jongste zus Lia vrij is van school en Sjaak ook nog vakantie had en dan weer een tijd mijn tijd en ook de hunne “verkletsen”. Onder het genot van wat fris hebben we wat bijgepraat en toen ben ik toch maar weer via de dijk naar Enkhuizen en later naar Hoorn gefietst. In de bocht waar een klein strandje is dacht ik weer aan zwager Frans, “Het blijft zonde om zo’n strandje t.z.t. te bestrooien” maar goed de rit ging verder langs Schellinkhout waar surfers hun best deden om het zeil omhoog te houden wat niet bij iedereen lukte. En thuis gekomen zag ik dat bij mij de bloemetjes ook redelijk in bloei staan ook na deze 100 km nog.

Een echte "benenstrekker" vandaag.

Inderdaad weer hetzelfde ritje als zo vaak, heen en terug naar Oudemirdum. Het werd weer de hoogste tijd om een keer op en neer te gaan en op zo’n stille maandag is dat het juiste “medicijn” om de week goed in te zetten. Van start richting Wieringerwerf even langs de apotheek voor wat oogdruppeltjes, het begin van een nieuw beeld van de wereld maar daar kom ik later nog wel een keer op terug. Dan door naar de Afsluitdijk met de wind schuin achter, de hele dijk stond de teller ruim boven de 40 km met geregeld 45 of ietsje meer, heerlijk, wat ging dat mooi. Bianca zou niet om half 11 thuis zijn maar de kinderen waren er wel en zo werd ik bij aankomst op koffie getrakteerd door kleindochter Fleur, en zeker geen kleine dochter, wat een “brok” van een meid wordt dat en ook kleinzoon Thimo groeit mij al over het hoofd. Later kwam Bianca ook thuis en zaten we met elkaar te kletsen over van alles en nog wat. Thimo die nogal handig is met alles wat digitaal is had de pc van kennissen “gered” van een totale ondergang, z.g. verloren gegane foto’s van Columbia werden weer tevoorschijn getoverd bij de gecrashte pc tot vreugde van de kennissen. Na de nodige koffie en een broodje ben ik weer vertrokken richting Middenmeer, nog even 80 km. Alles gaat als een “speer” en bij het begin van de Afsluitdijk nam ik de route naar de dijk , misschien een paar honderd meter langer maar wat zou ‘t. Toen ik daar even een banaan stond te verorberen kwamen er twee mannen op de bepakte fietsen vanaf de dijk en wat denk je, Matthijs Leeghwater met zijn fietsmaat die de “Noordkop” gingen verkennen, even kletsen en dan weer verder. Thuis staat het tellertje voor vandaag op bijna 165 km met een redelijk gemiddelde van 33,7 km p/u