Retourtje naar de "Velomobiel hemel"

165 km

Het is gebeurd vanmorgen, in de ogen van verschillende mensen was het een “asociale” claxon die ik in mijn ‘nieuwe” Quest had mee geërfd, hij is vervangen. Het schrille piep geluid is weer een normale claxon geworden.

De Velomobielhemel in Dronten

Theo plaats de echte claxon

Ik had in mijn hoofd om een paar binnenbanden in Dronten op te halen maar omdat ik al gebeld had om een claxon op te sturen leek het me net zo handig om die door de vakman in te laten zetten en zo’n ritje naar de "velomobielhemel" is helemaal niet verkeerd. Op tijd vertrokken en weer vroeg thuis dat is het motto. Een moment heb ik nog getwijfeld om vanaf Dronten naar Oudemirdum te rijden, nog ruim 50 km plus de 80 km die al op de teller staan wordt dan 130 km en ook als ik dan weer naar huis ga komt er altijd nog eens een 125 km bij omdat ik alleen onderlangs kan zolang de Afsluitdijk dicht is voor fietsers, dat zou dan minimaal 255 km worden, nee ik heb onderhand begrepen dat je als je ouder wordt en tegen de 80 aan begint te leunen, dan moet je af en toe wat “gas” terug nemen. De rit erheen verloopt heel vlot, je kan echt merken dat er iets aan de hand is, weinig autoverkeer geen wandelaars of fietsers en al helemaal geen schoolgaande kinderen die nog weleens wat slinger gedrag vertonen.

Een schepbak met pootaardappelen

en planten maar weer.

Vakwerk, mag best gezegd worden.

Tulpen beregenen

Ook in de Flevopolder bloeien de tulpen en worden de eerste aardappelen weer geplant, vullen van de plantmachine met de schepbak en dan maar weer toeren over de akker. Met deze lichtval van de zon is het een uitzonderlijk mooi gezicht die lange regels keurig recht tot aan het einde.

Stay Home

Ir. Lely, die op de Afsluitdijk heeft mijn voorkeur.

Geen levend wezen in heel Batavia stad

Nog even die brug over en dan ben ik weer bijna thuis
 als ik de laatste 60 km niet mee zou tellen.

In Lelystad wijk ik even van de route en zie wat aparte beelden één van Cornelis Lely en da andere met een monddoek voor waarop is te lezen “Stay Home” helaas ik ben weer ongehoorzaam door zo ver van huis te gaan. Dan het ouwe schip en de brug als laatste en dan weer in één gang op naar Middenmeer waar de dagteller 165 km heeft verzameld.

Niet te ver van huis

67 km

Het was weer een dag met veel belevenissen, zowel positief als negatief. Het begon gisteravond al toen ik de auto binnen zou zetten en de Quest eerst achteruit naar buiten reed, achter lek dus dat is morgenochtend eerst even plakken of vervangen, het werd vervangen want het lek zat precies bij de aansluiting van het ventiel dus was niet meer te plakken.

Deze herrieschopper is simpel te vervangen

Vervolgens een belletje naar Velomobiel in Dronten en een ander claxon besteld deze is zo’n schril alarm piep geluid wat niet verkeersvriendelijk overkomt merk ik af en toe wel onderweg.  Dan na de koffie op pad en de eerste bui thuis afwachten, gelukkig maar kort dus van start, na een paar kilometer omkeren en eerst mijn helm ophalen, met alleen een pet op voel ik me toch minder beschermd.

Wieringermeer

Wieringermeer

Wieringermeer

Nieuwesluizerweg

Opschrift bij het Joodse werkdorp monument

Dan meteen maar richting het noorden en dan zie ik wel waar ik terecht zal komen. Langs de Molenweg naar de Nieuwesluizerweg ga ik richting Wieringerwaard. Er staan heel wat percelen tulpen in bloei en aan het eind van deze weg passeer ik nog een gedenkmonument wat aan het begin van de oorlog voor velen een echt harde leerschool is geworden. Het Joodse werkdorp waar jonge joodse mensen een opleiding volgden om in de landbouw t.z.t. in eigen land de kost te verdienen, helaas de Duitse bezetter maakte korte metten met dit verblijf.

Het zegt vele militairen genoeg

ook Nieuwesluis

Beregenen van bollenveld

Nog geen kilometer verder net buiten de Wieringermeer ga ik rechtsaf naar het gehucht “Nieuwesluis” de naam doet me meteen denken aan het strafkamp voor militairen wat in mijn tijd ook gevestigd was in “Nieuwesluis” maar dat was niet dit lieflijke plaatsje wat nu stiltegebied is. De tulpen worden al volop voorzien van water zie ik en zo kom richting Wieringerwaard en Anna Paulowna.

Oprichters van Hoenderdaell ????

Ingang van het Dierenpark Hoenderdaell

Ik sla daar nog even af richting “Dierenpark Hoenderdaell” er is niets, alles is gesloten , een dooie troep zoals op zoveel plaatsen door de corona toestand. Ik kom nog langs een monument waarvan ik denk dat het te maken heeft met de oprichters van dit park. Bij het verlaten van het park maak ik nog een foto van de toegangspoort vanaf de dijk er is toch verder geen verkeer.

Blauwe druifjes oftewel "Muscaries"

Blauwe druifjes oftewel "Muscaries"

Maar geel is toch mooier

Hyacinten met hun sterkte geur.

Dan rechtsaf om nog wat bloemenvelden vast te leggen, wat is zo’n enorm areaal blauwe druifjes toch indrukwekkend niet allen de kleur maar ook de oppervlakte. Iets verder ook blauw maar nu zijn het hyacinten.

Jan en Tine

Als laatste kom ik Jan Bouma nog tegen, deze keer met zijn vrouw Tine en nu eens een keer niet in hardloop tenue. Al met al vandaag een ritje van 67 km om er weer aan te wennen.

"Zeikerds" onderweg.

In kerkelijke kringen heet het vandaag “Witte Donderdag” en morgen “Goede Vrijdag” allemaal in aanloop naar de Paasdagen. Door de corona problemen gaat helaas de “Texeltoer” vanuit Twisk op “Goede Vrijdag” niet door, jammer dat is wel zeker maar ik heb toch mijn rondje weer kunnen maken. Ik had nog een CD-tje voor broer Ben uit voorzorg in mijn tas in de fiets gedaan, je weet maar nooit waar je terecht komt zo’n dag. Ik reed op het Wagendwarspad waar ik vroeger met mijn vader en broers nog een stuk tulpen had staan op huurland bij de familie Bischoff-Tulleken, al minstens 60 jaar geleden, toen mobiel ging. Het was Ben, “Ben je thuis” “Nee ik rij nu op het Wagendwarspad, ik kom eraan en geef die CD wel even af”, en zo kwam ik toch nog even bij familie in Wervershoof. Vervolgens, omdat ik toch op die route zit maar het vaste rondje Medemblik-Enkhuizen-Hoorn al is het nu niet officieel het HEM-rondje. Hier en daar wat omrijden in Enkhuizen waar flink gegraven wordt langs de doorgaande wegen.

Onderweg zie ik weer veel, heel veel, bloeiende bollenvelden en niet te vergeten ganzen. Langs de dijk is het heerlijk om te fietsen, helaas voor de Paasdagen is de dijk afgesloten voor automobilisten en motorrijders en mogen alleen wandelaars en fietsers hier gebruik van maken, het is ook af en toe te gek.

Ik haal ook nog een andere sportfanaat in die op skeelers flink de gang erin heeft.

Ik dwaal af en toe flink uit de richting en ga via Obdam binnendoor langs de “Lage Hoek” waar ik ben gestopt voor een aantal “Zeikerds”, ja je zal ze in je tuin hebben. Aan de ander kant van de weg staan een hele serie keurig netjes geknotte wilgen waar menigeen een voorbeeld aan kan nemen.

Als ik net weer opgang ben komt er een speciale tegenligger aan, snel de camera gepakt en hopen dat de foto is gelukt. Eerlijk ik vind het prachtig, zo’n foto van blije mensen die allebei de hand opsteken, als ik ze zou kennen dan ging de foto op vol formaat meteen per mail naar ze toe . Nog een laatste perceel tulpen en dan thuis de “handel” weer in de garage en de teller weer op nul nadat de ruime 100km van deze dag is gewist.

Kleurig koolzaad met een gedachte

Het was weer een top dag vandaag, zon en weinig wind.

De zon is al vroeg maar de maan weet ook nog van geen wijken om half 7 vanmorgen. Om een redelijke bestemming te vinden was nog wat raadselachtig, naar Friesland is onderlangs nog te gek, 250 km en bovenlangs moet je 2 dagen van te voren afspreken, allemaal omslachtig en dan mag ik door de regelgeving nog niet eens te dicht bij de kleinkinderen, mijn dochter en schoonzoon komen.

Dan maar een ander ritje en zo ga ik eerst even bij Tiny langs in de “Zuidoost” onderweg zie ik dat de boer aan de Middenweg dichtbij Middenbeemster iedereen prettige Paasdagen wenst maar wel met 1,5 meter afstand, zeer ludiek. En dichtbij Zuidoostbeemster zie ik een stel ganzen  met pullen zwemmen.

Tiny heeft al heel snel koffie en koek op tafel en na het tweede bakkie vervolg ik mijn weg en dwaal zomaar af naar Marken, even het cameraatje aanzetten en filmen hoe ik naar “ ’t Paard” fiets , dwars over het eiland, als het straks lukt komt het filmpje wel op “Youtube” vanavond. Het was er nog nooit zo stil geen kop te zien en dat gold zeker voor Volendam de hele dijk was leeg, nog nooit eerder meegemaakt.

Na deze rustige toeristen plaatsen kwam ik via Edam weer richting Middenmeer maar onderweg nog wel even stoppen bij het bloeiende koolzaad langs de dijk. Hierbij denk ik dan altijd aan een vroegere collega die zei dan bij zulke beelden: “Toen de polder onder water ging in de oorlog op 17 april 1945 stond het koolzaad in bloei” hij heeft het toen aan den lijve ondervonden.

In Middenmeer enkele honderden meters van huis kom ik Jan Bergsma tegen met zijn paard, de vader van mijn buurvrouw, even stoppen en op afstand een praatje maken. Als ik thuis ben staat de teller voor vandaag op ruim 133 km die in goede gezondheid zijn afgelegd.

Bij de buren ik een pakje voor mij bezorgd met twee verloopnippels, onvoorstelbaar in een doos(je)  van 18x10x12 cm voor iets wat zeker door de brievenbus had gepast, zo zie je maar massa maakt indruk.