Mijn neef wist me te overtuigen, we leven in onze plus uren.

 

 

Alle begin is moeilijk , ook als je weer volle maan wil worden, zo is het in het leven ook.                     

Het is prima weer om een ritje te maken vooral omdat het voor de komende dagen niet mijn weer schijnt te worden. Ja, waar zal ik heen gaan, liefst een andere route dan waar ik al zo vaak heb gereden. Wacht , mijn neef die ook toevallig Pé heet, met zijn vrouw Corrie daar ben ik al een tijd niet meer geweest. Dus op naar Oude Niedorp alles in een slow gangetje, zelfs zo langzaam dat ik werd ingehaald door iemand op de racefiets. Het was een jongeman die een kilometer verder op de hoek stil stond en de weg kwijt was,  zo vertelde hij toen ik vroeg of ik kon helpen. Hij was op weg naar Bergen waar zijn oma woonde die hij wilde verrassen. Ik heb hem de weg gewezen en zo zijn we allebei weer verder gegaan. Nog geen kilometer verder was ik bij neef Pé en zat ik al snel aan de koffie, Pé die in hart en "ziel" altijd een blije boer is geweest en gebleven, Pé beredeneerde  dat we allebei in de plus uren leefden, we zijn allebei 83, we mankeren allemaal wel wat, maar wie doet dat nog op onze leeftijd en jij helemaal met die “lappen” die jij fietst. Hij heeft eigenlijk wel een beetje gelijk, hoewel m’n ritje van vandaag niet ver zou worden, we hebben onze tijd verkletst.

Na de zoveelste koffie ben ik weer huiswaarts gegaan over Schagen met een prettig gevoel, we hadden onze mankementen eens goed in overweging genomen en beseften inderdaad dat we heel gelukkig leefden met die kleine euveltjes.

In Middenmeer bekeek ik al het uitlopende in de tuin, het leven komt er weer aan, na deze 41 km.

Verrassende gebeurtenisssen dit weekend.

 

Dit was me het weekend wel, de ene verrassing na de andere zou je kunnen zeggen.

Vorige maand op 26 januari schreef ik aan het eind van mijn blog dat er delegatie van de gemeente Hollands Kroon bezig was met een fotoreportage van of voor de gemeente, ik zou daar net afslaan toen mij werd gevraagd of ik even langs kon rijden met de Quest dus geen probleem. Er wordt van gemeente wege elke week een klein krantje uitgegeven dus ik die maandag erop kijken of er misschien een redelijke foto tussen zat, maar er was niets ook de daarop volgende keren niets dus het zijn allemaal “miskleunen” geweest had ik beredeneerd. En in het weekend gebeurde het onverwachte, ik kreeg zaterdag een app van Tonnie Tuinte uit Hengevelde met een kranten foto erbij. Ik stond versteld want dat was een foto van de “reportage” uit de Wieringermeer. Meteen geïnformeerd hoe hij aan dat bericht en de foto kwam, als antwoord, uit de Volkskrant van vandaag. Voor ik het allemaal tot me door had laten dringen, in een landelijk dagblad, kwamen er meer reacties van mensen die het hadden gezien of gelezen want die fiets van jou valt wel op.

En thuis gekomen na het weekend had iemand uit de straat die dubbele pagina uit de Volkskrant al bij mij in de deur gestopt . Via via, kwam ik aan een heldere weergave van de bewuste foto die heel wat “stof” heeft doen opwaaien.

De eerste prijs voor de Wickys

Het weekend ging verder met de zondag, we waren uitgenodigd bij familie om in Zwaag bij de optocht te komen kijken, de grootste optocht boven de grote rivieren zegt men vaak en dat is ook zo het was weer geweldig.

En dan waar het omgaat het rondje fietsen van vandaag, ik kwam Jan Bouma weer tegen dus even bijkletsen en dan op naar Hoorn om te starten met het H.E.M. rondje.

Het water is buitendijks op een hoop plaatsen nog lang niet op het oude niveau, het “Markermeer” is nog steeds buiten zijn oevers getreden als ik dat zo mag noemen.

Bij het strandje van Frans leek het alweer aardig naar normaal te gaan en zo kwam ik door Enkhuizen waar de zwanen nog rustig langs het park “peddelen” en bij Middenmeer worden de bermen elke dag mooier langs de Hoornseweg. Nog een paar keer afslaan en ik ben weer thuis na 89 km genieten.

Een uit de hand gelopen koffierondje.

 

Het was vandaag bijna bladstil en daar heb ik van genoten. Ik kreeg al op tijd een appje van mijn zoon dat als ik in de buurt van Alkmaar zou komen dan was er koffie. Dus het werd een koffie rondje maar dat is achteraf iets uit de hand gelopen, maar wel mooi. De start was wat omslachtig, Deltanetwerk heeft ook in Middenmeer de graafwerkzaamheden voor de aanleg van glasvezel op zich genomen.

Gisteren aan het eind van de dag lag deze groene massa pal bij mij voor het raam en toen ik vanmorgen weg zou gaan moest ik via het stukje tuin voor het huis mijn weg zien te vinden en ook dat is gelukt. In Alkmaar was er dus koffie met koek en na één en ander te hebben besproken ben ik weer naar huis gegaan en dat werd weer een omweg zoals gewoonlijk.

Als het al luchtvervuiling is dan zie je het gauw genoeg, o.a. van de vuilverbranding bij Alkmaar en het bespuiten van een perceel in de agrarische wereld.

Met diverse afslagen links en rechts kwam ik in Graft en even een foto maken en het historische gemeentehuis en later van het stille water langs de Noorddijk.

In Berkhout kwam ik nog nicht Emmy tegen die wandelde daar met familie, net als in Middenmeer waar buurvrouw Betty ook een rondje wandelde bij de beginnende bloeiende krokussen en dat alles door een koffie rondje wat i.p.v. 60 nu 94 km is geworden.

Ik ben gezwicht, .........

Ik heb lang getwijfeld, zal ik gaan of blijf ik thuis met deze “stevige” wind. Gisteren een thuisklus en niet gefietst maar dan is het vandaag eigenlijk een “vergoeding” omdat ik gisteren niet kon. Zo rond half elf toch de verleiding niet kunnen weerstaan en het andere pak aangetrokken. Wel eerst bekeken wat een gunstige route zou kunnen zijn om niet te veel zijwind te hebben, dus van start.

Ik moet achteraf eerlijk toegeven ’t ging net aan, eerst richting Opperdoes en dan een foto maken van de plaats waar vroeger een kerk heeft gestaan volgens de overlevering, op de kruising op het randje van de polder en Opperdoes lag vroeger Almersdorp vandaar dat er in de polder ook een weg ligt met de naam “Nieuwalmersdorperweg”.

Om zoveel mogelijk buiten de zijwind te blijven ben ik richting Oostwoud en Midwoud gegaan en even bij Jan Geel aangewipt die bezig was in z’n overvolle werkplaats waar werd gewerkt aan de fiets met stoommachine uit de vorige eeuw, hij blijft actief met alles wat met fietsen te maken heeft.

Voor de wind naar Wervershoof en dan door het dorp richting Onderdijk in de hoop dat het fietspad weer begaanbaar is na de overstroming. Het water is gezakt en het fietst weer normaal en gelukkig onder de dijk waar ik geen last had van de harde zijwind. Er stond nog genoeg water bij de bomen enz. maar het fietspad is top.

Als ik weer de straat in wil rijden is het erg opletten en uitkijken, gister kreeg ik bericht, over een paar dagen gaan we graven in jouw  straat en vanmorgen was het al zo ver. En alles door deltanetwerk.n. die de glasvezel draden ingraaft. Het rondje was weer klein slechts 39 km maar wel weer een opfrisser na afgelopen maandag. 

Vroeger en nu een heel GROOT verschil

 

De laatste totaal kilometer stand is een mooi rondgetal en dat is vandaag  niet gewijzigd.                        Het is vandaag een vermoeiende dag geweest, iets wat ik nooit eerder heb ervaren, niet dat ik te ver of te lang heb gefietst, nee een klus die ik normaal wel even opknap maar vandaag was ik na de klus “gesloopt” net wat de wind voor mij eerder had gedaan. Om het weekend in het kort weer te geven, zaterdag “Mannendag” een gezellige dag met zwagers enz. in het café met biljarten en klaverjassen en ’s avonds prijsuitreiking er tussendoor een hapje en een drankje of ……… vul zelf maar in.

Zondag een foto gemaakt van een zwerver, die groene vogels blijven komen en nog eens bladeren door het verleden, de grootste massastart was ooit  de Dolomieten Marathon in Italië, ik heb m’n ogen uit gekeken zo massaal als dat was, één slinger tot diep in het dal met fietsers, en na afloop niet vermoeid.

En dan is het zomaar weer maandag, ik had me voorgenomen om de schade die de “slopende” wind had veroorzaakt te herstellen. Achteraf een hele klus die ik in het verleden wel even één, twee, drie, had opgeknapt maar die nu echt tegen is gevallen, maar het is weer hersteld en zodoende heb ik geen meter gefietst maar het voelde na afloop alsof ik 500 km achter elkaar had gereden. Ik wil er nog steeds niet aan, maar zou de leeftijd toch zijn tol eisen?  Volgende keer beter zal ik maar zeggen.

Zo komt "Jan Splinter" door de winter

 

Wat gaat het toch allemaal weer geweldig, in juni vorig jaar dacht ik dat ik de fiets wel in de willigen kon hangen, van het ene op het andere moment was ik hartpatiënt en nu is het, vooral met dit weer, gewoon een feestdag. Het rondje van vandaag was niet ver, allemaal vlak bij huis en dan in de zon en een Quest die helemaal geruisloos gaat, het was een topdag.

Ik twijfelde nog even welke kant of ik op zou gaan, het HEM-rondje of gewoon wat binnendoor. Het is wat binnendoor geworden, met een omweg naar de Obdammerdijk en dan zie je weer iets wat je nooit op een garagedeur zou verwachten, een springende volbloed. Het zal wel een “duur” kunstwerk zijn geweest maar wel mooi.

De kerk van Spanbroek blijft een mooi gebouw en het is opvallend dat de zwanen steeds meer als paartje in het grasland rondlopen als voorbereiding op het bouwen van een nest met alle gevolgen van dien. In Obdam bij Tom een bakkie gedaan en later weer verder, even kijken of Kees van Hattem toevallig thuis is, inderdaad Kees en Marian zijn er beiden. Het was weer gezellig kletsen over van alles en nog wat.

Eén van de onderwerpen betrof de “Volkstuin” waar Kees menig uurtje zoet brengt en toen kwam de nieuwe voorzitter ter sprake iemand die ik zou kennen, Tjalling Douma en zo is er weer een conclusie dat de wereld klein is. Tjalling is een vroegere collega van me en Marian wist te vertellen dat hij nog 2 jaar voor de boeg had tot zijn pensioen. Er werd meteen een foto gemaakt waar Kees en ik opstonden en die meteen verstuurd werd naar Tjalling met de boodschap  “Ken je hem nog ?”

Na deze visite ben ik weer huiswaarts gereden en was na 64 km weer thuis en heb meteen nog even het gras gemaaid en op de laatste foto staat de fiets op het ingekorte gras/mosveld met een cadeautje van Kees, een buitenband die voor Kees te smal was.