Vrij ritje over de dijk.

Maandagmorgen, 11 uur en van start voor zo maar een rondje, waar ik heen zal gaan weet ik eigenlijk nog niet maar het is mooi weer en de zon komt er af en toe even bij.

Eerst maar eens richting Obdam, bij de familie Wester ben ik al een paar weken niet geweest en daar is het altijd gezellig voor een praatje en een bak koffie. Inderdaad de eerste reactie was ook zo, "We hebben je al een tijd niet gezien" na de koffie ben ik via de Zomerdijk richting Hoorn gegaan en vanaf dat punt via de dijk naar Enkhuizen en vervolgens naar Medemblik en Middenmeer.

Zo is het wel erg kort omschreven waar ik toch wel wat langer over heb gedaan. In Hoorn, de eerste Zuiderzeestad, heb ik geprobeerd om alle drukke punten te omzeilen en met zo min mogelijk "poes pas" op de dijk te komen, kan niet zeggen dat dat onverdienstelijk is gegaan, op de dijk aangekomen leek het net of de wind was gedraaid en ik nu wat meer de hulp van achter kreeg maar dat bleek achteraf toch niet het geval.

Bij Enkhuizen liep het ook allemaal prima en zonder erg veel oponthoud kwam ik weer op de dijk na de tweede Zuiderzeestad. Vervolgens op naar de derde Zuiderzeestad, Medemblik, voor ik daar was kwam ik mijn jongste broer tegen op de hoek van de Kagerbos/Simon Koopmanstraat in Wervershoof. Ben was met de racefiets net van start en was van plan om naar Den Oever te rijden en weer terug. We hebben even samen gereden maar ik moest me inhouden en hij moest alle zeilen bijzetten dus na enkele honderden meters gingen we elk onze eigen weg.

Thuis gekomen stond de teller op 97 km en was het gemiddelde 33,7 km p/u geweest, en dat ondanks het passeren van 3 stadjes waar je echt niet door kan rijden zoals je het liefst zou doen.

De totaalstand is momenteel 11.471 km, in de winterperiode telt het toch minder snel dan in de rest van het seizoen.

Water-overlast ?

Vanmorgen voor het eerst sinds 2 weken weer een klein ritje gemaakt, even naar een verjaardag van een familielid. Omdat ik meen dat ik nog een hele hoop dingen moet doen ben ik meer even gebleven, dus een kort ritje van Middenmeer naar Wervershoof, een retourtje van 36 km. Omdat het toch maar voor even was nam ik mijn fototoestel niet mee en ging via Medemblik langs de dijk over het fietspad richting Onderdijk en dan naar Wervershoof. Er stond toch nog een stevige wind wat me vooral opviel toen ik langs het IJselmeer reed na het gemaal "Vier Noorderkoggen" bij Medemblik. Witte schuimkoppen op de golven en af en toe wat geruk aan de Quest. De weg naar Wervershoof was snel afgelegd en na een paar bakken koffie en wat toebehoren bij een verjaardag, ging ik, omdat ik het dus druk meende te hebben, weer na een klein uurtje richting huis. Uiteraard via de zelfde weg maar dat was even schrikken toen ik weer langs het fietspad vlak bij het IJselmeer reed, het water kwam over het lage dijkje en spoelde een flink deel onderwater maar ook het fietspad vertoonde meer water dan mij lief was, ik veronderstelde dat het met een paar centimeter wel over zou zijn, maar nee hoor de Quest schepte water dus afremmen en met een "slakken gangetje" verder, keren kon ook niet meer, en zo kwam ik weer op het hoger gelegen gedeelte. Na de middag moest ik weer op pad, nu met de auto, en toen heb ik toch nog even een paar foto's gemaakt van deze bijzondere ervaring. Een man van de gemeente was net bezig om borden te plaatsen zodat er verder geen ongelukken zouden gebeuren.Het water van het IJselmeer wordt met zo'n harde wind uit het oosten dus flink opgestuwd tegen de Noord-Hollandse kust wat toch zorgt voor water-overlast.

Angstig moment

Vaak heb ik in de blogspot van Wim Schermer gelezen dat hij nog al eens problemen heeft gehad met paarden die zijn pad "kruisten". Laatst reageerde er nog iemand erg laconiek op één van de verslagen met een uitdrukking dat de paarden in Noord-Holland nogal onrustig zijn t.o.v. de paarden in het Groninger gebeuren. Zelf ben ik ook al vele malen met de edele viervoeters geconfronteerd geweest en alle keren hield ik me in m.b.t. snelheid en vooral door de ervaringen van Wim en ik moet zeggen dat ging altijd goed, tot vorige week. Fietsend vanaf Middenmeer richting Hoorn en verder in zuidelijke richting, ging ik via de voor mij vaste route en die loopt voornamelijk in het verlengde van de A7 dan weer links dan weer rechts van de snelweg. Vanaf Abbekerk volg ik het fietspad naar de oversteek in Benningbroek en zo'n kilometer voor die oversteek/kruising gebeurde het. Ik zag een jonge amazone aan komen rijden op een heel mooi paard zoals ik dat als leek beoordeelde, met in mijn achterhoofd twee gedachten, Wim is huiverig voor paarden en de man uit Groningen verwijst het zo'n beetje naar het rijk der fabelen, met mijn gevoel erbij geprojecteerd dacht ik dat de man uit Groningen wel gelijk zou hebben, dus niet te veel snelheid minderen. Ik heb het geweten, op zo'n 20 meter voor mij maakte het paard een enorme sprong en ik dacht dat hij zo de A7 op zou rennen maar gelukkig had het meisje het dier goed in de hand en wist ze hem van die richting af te krijgen, als een "raket" ging hij er van door en net voor het viaduct wist ze het beest weer tot bedaren te brengen. Voorzichtig ben ik weer verder gereden en heb me verontschuldigd en gezegd dat ik de volgende keer eerst wel zal stoppen. Ze reageerde nogal onbezorgd met de woorden "Och deze is nogal onrustig maar het ging wel even erg hard" Dus als er paarden onderweg in de buurt van een Quest komen kijk dan uit want alles is mogelijk dat weet ik nu ook uit ervaring, liever even stoppen om ongelukken te voorkomen.

" Sonja Bakkeren? "

Daar gaan we weer, de eerste rit in 2007. Alle plichtplegingen van de afgelopen feestdagen zijn weer goed doorstaan en het eerste ritje zit er weer op. In het verleden heb ik altijd gezegd ik kan eten en drinken wat ik wil maar groeien doe ik nergens van, hélaas het is iets anders geworden. Was ik in het verleden vast geprikt op 80 kg enkele jaren geleden is dat naar beneden gegaan en was het altijd zo tussen de 76 en 78 kg.
Na de feestdagen en NIET fietsen is het weer bijna het "oude" gewicht van 80 kg.
Maar het is weer achter de rug en de Quest is weer van stal geweest, banden even bijpompen en hélaas tot de ontdekking komen dat de linker voorrem weer iets vast blijft zitten, na wat heen en weer bewegen van de remhandel blijft hij weer vrij van het remsegment en lijkt alles weer geregeld.
Welke route zal ik nemen, de keuze is niet moeilijk, alle wegen zijn recht en er zijn geen stoplichten in de buurt dus eerst maar richting Flevoweg, onderweg even naar kennissen aan de Tussenweg om ze nog een voorspoedig 2007 te wensen en dan weer verder.
De windvlagen lijken wel steeds sterker te worden en dat rijdt niet echt lekker dus ik zoek een route die zoveel mogelijk recht tegen wind in gaat, in Lambertschaag ga ik rechtsaf over de Oosterboekelweg en zo kom ik na nog wat kleine bochtjes naar links en naar rechts uit eindelijk op de A.C.de Graafweg waar de eerste stoplichten m’n tempo even tot bedaren brengt. Ik vervolg mijn route via Zijdewind langs Schagen om op de laatste kruising rechtsaf te gaan over het fietspad naar Middenmeer, een heerlijk rondje van bijna 50 km met een gemiddelde van 34,8 km p/u, en alles ondanks de lichte buitjes onderweg. Toen ik mij om ging kleden en nog even op de weegschaal ging staan gaf het apparaat aan dat ik 79,2 kg woog en nu ik weer onder de douche vandaan kom en weer de zelfde stap maakte stond hij op 76,4 kg, mijn fietskleding woog wel veel zwaarder als voor het fietsen en was ook nogal erg nat, daar zaten mogelijk die andere kilo’s in."Je kunt er niet voor Sonja Bakkeren"

De laatste ronde

Nog maar een keer proberen, zojuist een nieuw verhaal geschreven maar bij het "posten" is er iets fout gegaan waardoor het niet werd toegevoegd maar wat ik veel erger vind is dat ik het nu opnieuw moet schrijven.
Het afgelopen jaar is voor mij geweldig geweest, iets meer dan een jaar een fantastische vriendin waardoor het leven weer extra zin heeft gekregen in vergelijking met de periode daar voor en dan ook alweer ruim een jaar in een Quest rond fietsen, het is allemaal geweldig.
De laatste ronde dus in twee opzichten, het jaar 2006 is bijna ten einde en de laatste ronde in de Quest ging over de dijk.
De vraag is dan welke dijk, deze keer eens een rondje wat ik ooit heb bestempeld als de z.g. HEM-ronde wat zoveel wil zeggen als Hoorn-Enkhuizen-Medemblik alles over de dijk langs het IJselmeer. Starten in Middenmeer en dan dit rondje maken is iets meer dan 80 km. Ik had me voorgenomen om het nu eens een keer rustig aan te doen en ik mag zeggen dat die opzet redelijk is geslaagd. Volgens de GPS reed ik dit rondje van 81,5 km in 2 uur en 26 minuten waarbij er ergens een maximum snelheid is gereden van 45,7 km en het eind gemiddelde stond op 33,4 km per uur, allemaal binnen de perken om zomaar te zeggen. Het totaal aantal kilometers met de Quest is in mijn ogen behoorlijk voor een "bejaarde" (zo heet iemand toch die bijna nog van voor de 2e wereldoorlog is) 11.119 km en dat in 13 maanden. Het mooie aan dit alles is dat er geen kilometer met tegenzin is afgelegd, nee, vaak als ik ergens was geweest ging ik met een omweg naar huis, alleen al omdat het zo'n heerlijk vrij gevoel geeft in zo'n superfiets met de naam QUEST.

Rondje over dijken.

Heerlijk rustig weer geen wind en een beetje zon, als ik 's morgens van start ga staat de zon om deze tijd van het jaar erg laag en ik trek de klep van mijn pet extra diep over mijn ogen om zo toch veilig m'n rondje te kunnen maken.
Ik ga eerst richting " 't oude land" weer zo'n uitdrukking die alleen in de polder te horen is, de polder is ondanks z'n ruim 60 jaar, sinds de tweede keer dat hij droog werd gemaakt, altijd nog het nieuwe land. Dus wat buiten de polder ligt heet 't oude land.
Die richting is dan voor mij meestal eerst via Lambertschaag en Abbekerk en zo door Benningbroek en Wognum naar Berkhout enz. na een paar oversteken en bochten ga ik op het fietspad en vervolg mijn weg naar Oosthuizen waar ik de dijk neem om zo in Zuidoostbeemster te komen.
Na 40 km is er m'n vaste "routestop" waar ik altijd hartelijk wordt ontvangen en goed verzorgd. Zo rond half 2 vervolg ik m'n weg weer en ga deze keer ook weer voor Purmerend rechtsaf langs het kanaal. Als ik bijna in de buurt kom van Spijkerboor moet ik uit de Quest om hem voorzichtig door de berm te duwen langs een grote trekker met kiepwagen en een kraan die samen in de grond staan te "roeren" die uit het kanaal is gebaggerd. Als ik richting Alkmaar ga zie ik dat het bord wat aangaf dat de Oostdijk was afgesloten, is verdwenen. Dus meteen rechtsaf om te constateren wat men allemaal heeft verbeterd, nou aan het wegdek is niets verbeterd, alleen maar slechter geworden volgens mij, maar langs de hele Oostdijk hebben ze veel grond aangevuld op het talud van de dijk en wat volgens mij nog niet klaar is. Maar ik ben ook geen persoon die hier met verstand van zaken over kan oordelen dus de tijd zal het leren wat er verder nog gaat gebeuren.
Aan het einde van de dijk wel iets opvallends, ooit, nadat ik het heb opgezocht zag ik dat het 15 maart 2004 is geweest, had ik een foto gemaakt van wat toen nog een bouwval was en waar de verbouwing maar niet wilde vlotten.
Afgelopen zomer had ik al het idee om hier nog een keer een foto te maken, er staat nu echt iets leuks wat toen haast onmogelijk leek. Rechts op de schuur die er achter staat is in de dakpannen nog het nummer 47 te zien als bewijs dat het dezelfde bouwlokatie is. Toen ik later thuis kwam zag ik dat het net een rondje was geworden van 100 km waardoor het totaal nu op 10.995 km is gekomen.

Mobiel op laag niveau.

Een mens is een simpel wezen, ook als je in een Quest rond gaat rijden. Gister vertelde ik dat ik via ZO Beemster een rondje had gemaakt langs de Langereis enz. en dat ik daar een kennis was tegen gekomen.
Vandaag heb ik ook weer even een klein rondje gemaakt en nu werd het slechts 66 km. Toen ik gistermiddag weg ging bij mijn vriendin zocht ik een moment naar mijn mobiele telefoon, vast ervan overtuigd dat ik hem bij me had toen ik van huis ging.
Hélaas hij was toen niet te vinden, niet in mijn tas, niet in de Quest, echt nergens te vinden. Waar zal ik hem hebben laten slingeren, in de garage gekeken in en om huis ook op het gras waar de Quest op z'n kant had gelegen bij het banden pompen.
Onvindbaar, ja wat nu, waar moet ik nu zoeken. Met de gewone telefoon mijn mobiel bellen leek me de oplossing, inderdaad hij ging gewoon over in de garage, dus dacht ik die ligt op de werkbank of daar in de buurt. Ondertussen had ik hem alweer uitgedrukt wat tot gevolg had dat ik het spoor meteen weer bijster was. Dus weer opnieuw bellen en ja hoor ik hoorde de "noodkreet" en wel uit de Quest, dat kon toch niet ik had al zo serieus gezocht.
Wat bleek nu, gistermorgen met het licht smeren van de ketting had ik de beschermkap iets te ver naar voren er weer opgezet en onderweg in de buurt van Abbekerk was ik gestopt om het storende geluid op te lossen, even de beschermkap los getrokken en weer opnieuw, en nu op de juiste plaats, terug gezet. Tijdens deze handeling is mijn mobiel van af z'n vaste plaats in de kettinggoot onderin de Quest gegleden en werd pas ontdekt na een paar telefoontjes en tientallen kilometers later.
Met een doek heb ik hem weer wat opgepoetst en geconstateerd dat er een klein gleufje in de body is gesleten door de ketting maar hij werkt nog en zal voortaan geen kans krijgen om op zo'n laag niveau mee te rijden.
Gelukkig heb ik hem onderweg niet nodig gehad want hij was wel enige tijd echt spoorloos

Langs de Langereis

Klinkt leuk, maar wat is de werkelijkheid. Vanmorgen was het eindelijk weer een keer ideaal fietsweer, weinig wind denk ik, en een heerlijk zonnetje erbij. Eerst de banden even nakijken en bijpompen, voor 7 atm. en achter 5. Nadat dit geregeld was nog even wat eten en drinken en dan van start. Het is ondertussen wel tegen 11 uur maar ja wat wil je, eerst de kerstboom optuigen en hier en daar wat ophangen en neer zetten om wat van de Kerst-sfeer in huis te krijgen en dan op pad.
Ik had ondertussen een telefoontje gehad van mijn vriendin dus was de route snel vastgesteld, richting ZO Beemster. Na 40 km precies stond ik achter het huis en kon ik m'n inmiddels natte plunje vervangen door iets droogs, ja zweten is in de Quest zo klaar. Vooral omdat het nog steeds geen winter wordt en de temperaturen veel te hoog zijn is het vaak te warm in de "gele bak".
Over het algemeen kleed je jezelf vaak te warm voor zo'n ritje, het zou best nog in de korte broek kunnen maar als je dan uitstapt staat het ook zo raar om deze tijd van het jaar, in de zomer oké maar tegen Kerstmis, nee dat zou niet mogelijk moeten zijn.Na op m'n pauze-adres even iets te hebben gegeten en gedronken ben ik met een kleine omweg weer naar huis gereden. Dat omrijden gaat dan net voor Purmerend rechtsaf langs het kanaal op een mooi fietspad, langs Spijkerboor richting Oost en West-Graftdijk en dan een paar keer helemaal rechtsom en omhoog richting Alkmaar, daar schieten ze nog steeds niet erg op met de wegen en ook voor de fietsers blijft het bedroevend slecht, aan alles is te merken dat een fietser een soort derde rangs verkeersobstakel is. Parkeren doe je als wegwerker en automobilist naast de rijbaan dus op een fietspad en die lummels die dan niet met een auto gaan moeten maar niet zeuren.
Vanaf Alkmaar richting Stompetoren en net voor Schermerhorn linksaf via de Noordschermerdijk langs Ursem en bij Rustenburg rechtsaf steeds langs de ringvaart tot Heerhugowaard via de Plemdijk enz.naar de Langereis.
Weer een weg langs het water, Nederland is per slot van rekening niet voor niets een waterland. Aan het begin van de Langereis is bovenstaande foto gemaakt, net toen ik daar mee klaar was kwam er een bekende op een sportfiets aan rijden, Arnold Schalkwijk uit Wieringerwerf. Al diverse keren hebben we elkaar ontmoet, voorheen onder zakelijke omstandigheden en tegenwoordig allebei als "fietsfanaten", dat kan ik gerust ook van hem zeggen, kom ik met de Quest op een ruime 10.000 km per jaar hij gaat ver over de 13.000 km per jaar, dus ik ben maar een beginneling.
Thuis gekomen stond het gemiddelde op 35,5 km was de max. snelheid 54,5 km en was de rit deze keer 103 km lang geweest wat het totaal op 10.729 km heeft gebracht.

Harde wind en de Quest.

Ja daar zit je dan, met dit weer is zelfs een Quest niet het meest ideale vervoersmiddel. Harde wind, en dan van opzij is toch een beetje link en vooral als je dan ook nog over dijken en langs brede sloten en vaarten fietst. Schreef ik vorige week nog dat ik die week nogal wat kilometers had gefietst, deze week ben ik eigenlijk nog niet weg geweest, nou ja 35 km naar m'n jongste broer in Wervershoof dat is alles.
Vandaag en ook de komende dagen zal ik niet in de gelegenheid zijn om de Quest van "stal" te halen, voor onderhoud is dat uiteraard wel mogelijk.
Maar welk onderhoud, een druppeltje olie op de trappers en de ketting heb ik ook al een hele tijd niet meer gezien dat is dan eigenlijk het enige. De buitenkant wordt met regelmaat netjes gehouden met de autowasborstel en als het enigzins nodig lijkt ook nog een beetje was er over om hem te laten glimmen.
Het grotere tandwiel voor bevalt mij prima, standaard was er een tandwiel gemonteerd van 52 tanden dat is nu vervangen voor een 57 tands en dat is wel wat zwaarder om te trappen maar nu gebruik ik de achterste tandwielen van de derailleur tenminste (voor deze aanpassing fietste ik bijna altijd op de 52x12 of 52x11) en staat hij meestal op de z.g. 6e of 7e versnelling wat neer komt op 57x14 of 57x13 dan heb ik als het wat vlugger "moet" altijd nog twee mogelijkheden over n.l. 12 en 11 op de cassette van het achterwiel. Kenners zullen vast wel zeggen, "Veel te zwaar" het zal best waar zijn maar ik kan niet licht fietsen, ooit in de beklimming van de Alpe d'Huez, toen nog met de racefiets, passeerde ik twee Fransen en boven gekomen werd er driftig gekeken en gecontroleerd wat voor versnelling ik reed, "Combien des dents" toen ik zei dat er voor 52 en 42 tanden zaten en achter was toen mijn grootste tandwiel 23 was hun reactie "C'est impossible" .
Hard fietsen heb ik altijd gezegd, dat kan ik niet, maar op de grote plaat lang volhouden gaat me prima af en mogelijk dat dit op latere leeftijd ook nog een tijdje zo zal blijven.

Onbeperkt fietsen met GPS ?

Vandaag 1 december 2006 een rustig weertype hoewel het volgens alle deskundigen veel te warm is voor de tijd van het jaar. Afgelopen week zijn er wel wat extra kilometers gemaakt heb ik achteraf wel gezien, maandag ruim 100 km, dinsdag ruim 100 km, woensdag naar Oudemirdum 160 km en gistermiddag nog weer even een ruim rondje wat tot resultaat heeft gehad dat de totaalteller nu op 10.590 km staat. Toen ik gistermiddag thuis kwam zag ik op de GPS (Garmin 60CS) dat het "bewogen gemiddelde" ook netjes aangaf hoe mijn gem. snelheid was geweest over zo'n 81 km, 35 km per uur, de teller van de fiets gaf 35,2 km aan dus de tellingen gaan echt wel serieus. Sinds kort heb ik een GPS aangeschaft, meer een "speeltje" met aan de andere kant de ervaring dat ik een paar keer in een aantal grotere plaatsen totaal de weg kwijt was en aangezien draaien en keren met de Quest niet direkt eenvoudig is leek me een GPS wel ideaal. Hoewel, een aantal kilometers omrijden is ook nooit een probleem, maar als je niet weet of je naar het centrum gaat of naar de buitenkant van een stad dan is zo'n stukje techniek wel aan te raden.
Maar dan, welke kan er redelijk lang zonder aparte voeding.
Zodoende is mijn keus gevallen op het voornoemde apparaat wat zo'n 20 uur op 2 penlite's werkt. En met oplaadbare-batterijen is één en ander lang vol te houden. Dus op zoek via Marktplaats.nl en het resultaat is duidelijk en tot volle tevredenheid. Daarnaast hoop ik dat we er tijdens onze vakantiewandelingen ook dankbaar gebruik van kunnen maken in de bergen via de topografische kaarten.

En heel jaar Quest.

Het eerste jaar Quest zit er op, vandaag nog een klein afsluitend rondje gemaakt. Om de spieren nog even los te trappen werd het maar 46 km waarbij ik langs de Noorder en Zuiderdijkweg in de Wieringermeer ben gereden.
In een eerder verslag schreef ik toen over het "gat" in de dijk waar die keer wat vrachtwagens bezig waren en ik toen bijna stapvoets moest rijden. Vandaag passeerde ik dat punt weer en besefte dat voor een "buitenstaander" dit een vreemde benaming moet zijn " 't gat in de dijk" met de bovenstaande foto is het hele verhaal duidelijk, maar dat betekende wel dat ik flink in de remmen moest en toen keren om deze foto te maken. Voor heel veel fietsers en ook Quest-rijders is dit een bekend punt, hoewel ik me afvraag of ze zich de tijd gunnen om hier even te stoppen, in deze bocht, in de verder kaarsrechte weg is en blijft het altijd opletten dus ziet men zo'n monumentje gauw over het hoofd.
Toen ik weer thuis, achter het huis uit de Quest "klom", stond het totaal op 10.127 km en was het gemiddelde deze keer 36,9 km p/u.
Sommige mensen vragen zich af of die gemiddelde snelheden wel kloppen, het moet goed zijn de wielinstelling is 149 volgens opgave van Ymte voor 20"wielen en als ik verder kijk dan is de afstand naar Oudemirdum vanaf Middenmeer precies 80 km en dat was het ook met de racefiets en later ook met mijn eerste ligfiets en met de Quest is het weer het zelfde dus ik twijfel niet aan de gegevens.
Zaterdag en zondag zal de Quest niet van stal komen en is dit dus een heel jaar Quest(en).

Alles is mogelijk.

Inderdaad, alles is mogelijk, nou ja , alles....... . Het volgende, vorige week vrijdag was het schitterend weer, behoorlijk veel wind, maar volop zon. Niet elke dag zit ik in de Quest en zo kwam het dat ik net die vrijdag met mijn vriendin op het strand liep in Egmond aan zee en daar zagen we het gebeuren, hij kwam uit zee maar Neptunus was het niet, het was gewoon iemand die graag met een sport bezig is, ik fiets graag en hij zwemt graag. Op de vraag van mijn vriendin of het niet te koud was op 17 november werd geantwoord dat hij zich goed insmeerde met vaseline en doordat hij elke dag even ging zwemmen het allemaal wel mee viel.
Zo zie je maar alles is mogelijk.

En dan weer over de Quest, vandaag 22 november 2006 is de magische grens van 10.000 km gepasseerd. Nog 4 dagen eventueel te gaan om het jaartotaal vast te stellen want op 26 novenber 2006 heb ik dit wonder op wielen precies één jaar.
Wat heb ik al die kilometers heerlijk gereden, soms vlug soms wat langzamer maar alle keren met onvoorstelbaar veel plezier. Eén ding is jammer, waarom was de Quest er 25 jaar geleden nog niet, dan had ik er zovele jaren meer van kunnen genieten. Als je zoals vandaag over de "korte" afsluitdijk (tussen Wieringen en Ewijcksluis) langs het Amstelmeer fietst met de zon erbij en een lekker fris windje dan kan het gewoon niet meer stuk. Later via Den Helder weer langs het Noord-Hollandskanaal langs 't Zand naar de afslag Schagen en dan het laatste stukje naar Middenmeer waar de teller voor deze trip 64 km aangaf en dat het totaal nu 10.042 km was geworden met een gemiddelde snelheid van 34,8 km per uur.

Zelfs de ganzen schrikken.

Maandagmorgen, af en toe een beetje regen en harde wind. Ik was van plan om even een flink rondje te maken maar door de wind heb ik de route maar flink ingekort. Eerst richting Medemblikkersluisweg, de wind rukt flink aan de Quest, en vanaf dat punt beslissen, ga ik langs de Medemblikkersluisweg naar de dijk om langs gemaal Lely naar Den Oever te gaan of neem ik de route naar ZO Beemster. Door de rukwinden besluit ik, om toch maar om niet te ver van huis te gaan, dus wordt het richting Den Oever dan kan ik langs de dijk naar het noorden rijden en heb geen zijwegen of sloten naast me en over de noordkant van de polder weer min of meer recht tegen de wind in zal geen problemen geven.
Als ik dan aan de westkant van de polder ben ligt de weg achter een dijk waar ook nog een flinke beplanting is zodat ik overal de rukwinden van opzij kan ontlopen. Vanaf gemaal Lely gaat het, met de wind iets schuin achter, verbazingwekkend snel, 47 km is op de teller meer regelmaat dan uitzondering, maar toch, bij het "gat" in de dijk zoals dat bij ons wordt genoemd, moet ik een stukje stapvoets rijden, een aantal vrachtwagens met shovels enz. is bezig met laden en/of lossen en gebruiken daarbij een vrij groot gedeelte van de weg waarbij de nodige slip-ingredienten ruimschoots op de weg blijven liggen. Vervolgens, na een aantal kilometers, door het tunneltje onder de A7 door waar je op loopsnelheid de juiste weg zoekt tussen de paaltjes door en dan weer opgang komen langs het Robbenoordbos. Op een gedeelte wat volgde langs de Amstelmeerweg, zaten nogal wat ganzen die opvlogen toen ik met het "gele gevaar" langs kwam, toen snel stoppen en het fototoestel in stelling brengen. Het is moeilijk te zien maar het waren er honderden, niet alles vloog op en een deel zette weer de poten op vaste wal, dus wat ik gehoopt had kwam er niet helemaal uit "een hele grote zwerm". Hoewel er geen spat regen is gevallen tijdens dit stukje besluit ik toch om mijn route wat in te korten waardoor ik na 52 km weer thuis ben en zie dat het gemiddelde op deze rit 35,8 km is geweest en dat het totaal nu is opgelopen naar 9798 km.

Het Hollandse weer.

Heerlijk, een zonnetje en weinig wind, inderdaad zo ging ik vanmorgen van start. Maar schijn bedriegt, amper 3 km van huis zag ik in de spiegeltjes van de Quest dat de lucht achter mij nogal donker was geworden terwijl voor mij nog een heerlijk zonnetje scheen en hier en daar een wolkje. Dit alles bracht me op het idee om te proberen beide op één foto te krijgen, al is het dan met de hulp van een achteruitkijkspiegel van de Quest gegaan, het resultaat op de foto spreekt voor zich.
Meteen nadat ik de foto had gemaakt moest ik snel de Quest weer keren in de rijrichting om, als het te erg zou worden, een schuilplaats te hebben,
2 km verderop onder het viaduct, aan het eind van de Flevoweg bij de A7 langs de Medemblikkervaart.
Voor ik daar was ging het al aardig te keer en heb uiteindelijk een minuut of 10 onder het viaduct gestaan. Toen ik mijn weg weer vervolgen kon scheen de zon weer en was het weer een ideaal fietsweertje.
Via ZO Beemster, waar ik even een pauze had ingelast en waar ik met koffie en een broodje werd gesterkt voor de terugreis, ben ik langs het NH-kanaal in noordelijke richting gereden om na 91 km weer thuis te staan. Onderweg nog een paar keer een klein beetje regen en dan heerlijk onder de douche, wat is dit leven toch mooi om te leven.

Einde van de zomer ?

Afgelopen week nog heerlijk genoten van de zomer die niet lijkt te eindigen, maar het gaat nu toch over wordt gezegd.
Weer een paar keer een leuk stukje "weggetrapt" en dat loopt dan vaak in de honderden kilometers. Het voordeel van wonen in een polder (er zijn ook nadelen) is dat je met een Quest kilometers lange rechte wegen hebt waar op volle snelheid kan worden gereden en waarbij bijna nooit verkeershinder is, wel blijft uitkijken onder alle omstandigheden van groot belang.
Doordat de Wieringermeerpolder het laatste jaar nogal grondig wordt "gerenoveerd" (of verkwanseld) door enkele fanatieke liefhebbers van zaken doen in 't groot, waar dan ook vaak een financieel plaatje aan vast zit, zijn er in het zuiden van de polder een aantal wegen waar je beter niet kunt komen, zelfs niet met een auto laat staan met een fiets.
Eén grote "baggerbende" op de wegen, levens gevaarlijk, men rijdt net zo gemakkelijk door het land als op de weg zonder zich te bekommeren om alle stukken klei die dan van de wielen afvallen. Maar goed, als je dat weet moet je die hoek van de polder mijden.
Dus mijn rondjes gaan vaak een andere kant op, wel eerst 10 km recht uit en dan door Westfriesland of daarbuiten. Zo ook het laatste ritje via Onderdijk,Wervershoof, Zwaagdijk, Bobeldijk,Spierdijk, de Obdammerdijk enz. weer naar huis. Overal ....dijk wat dus aangeeft dat er nogal wat dijken zijn in Westfriesland en op of langs de dijken staan niet veel huizen zodat er ruimte is waar lekker doortrappen bijna altijd mogelijk is. Na wat extra omzwervingen buiten dit rondje om zag ik toen ik thuis kwam dat de teller op 145 km stond met toch nog een gemiddelde van 34,6 km. Op 26 november 2006 heb ik de Quest één jaar en als het zo door gaat zal de teller die nu op 9312 km staat wel eens in een vijf-cijfer getal kunnen veranderen.

Twee keer door Noord-Holland

Gisteren en vandaag heb ik weer een paar keer een leuk rondje gemaakt niet te ver van huis. Maandag gestart rond half 12 richting Z.O.Beemster dan heb je diverse leuke rechte stukken weg waar flink doorgetrapt kan worden. In de Wieringermeer gaat dat altijd probleemloos, zo kwam ik net van start, achter een trekker met aanhanger te rijden. Eerst was ik van plan er voor te blijven maar tegen wind kan zo'n grote trekker best dat laatste beetje weerstand wegnemen en toen hij voorbij was kon ik heerlijk achter hem aan met een gangetje van ongeveer 45 km, de eerste 10 km zaten er zo op. Vervolgens via Abbekerk enz. richting Hoorn waar ik, na wat oponthoud, weer volop door kon "karren". In ZO Beemster was niemand thuis, wat ik al een beetje had verwacht, dus weer door, richting Purmerend om net voor de brug rechtsaf te slaan en langs het kanaal met volle snelheid richting West en Oost-Graftdijk te gaan. Na een beetje bochtenwerk op het fietspad aangekomen richting Alkmaar, weer alle ruimte om door te 'snorren' op volle snelheid. Bij Alkmaar is het nog steeds een rommeltje wat verkeerssituaties betreft zelfs richting Heerhugowaard was het normale fietspad geblokkeerd en moest ik een andere route nemen. Nog even via familie in Obdam en vandaar weer naar huis met 108 km op de teller en een voldaan gevoel de Quest weer "op stal" gezet.

Vandaag werd het rondje, iets kleiner, deze keer 95 km en een ontmoeting onderweg met twee uitersten voor wat betreft hun woonplaats. Vlak bij Hoorn moest ik even in de remmen tot ik helemaal stil kwam te staan. Wat auto's links en rechts en uit één van die auto's kwam een arm die me een seintje gaf even te wachten. Wat bleek, de man wilde graag een foto maken, de zoveelste, maar ik vond dat prima en waar kwam deze keer het echtpaar vandaan "We are from Brasil" en daar zien we zoiets nooit. Ik begin het ondertussen vrij normaal te vinden dat ik af en toe als fotomodel fungeer, hoewel "ik" 't gaat alle keren uiteraard om de Quest.
Op de laatste 20 km naar huis zag ik de man waardoor ik op 2 november 2002 voor het eerst op een ligfiets ging fietsen, Ted de Lange uit Aartswoud, hij was op weg naar Obdam en vertelde dat hij t.z.t. gaat verhuizen naar Medemblik waar hij tegenwoordig zijn verhuurbedrijf heeft met ligfietsen. Na een korte pauze zijn we beiden weer verder gegaan, het laatste stukje net voor Middenmeer kon ik het toch niet laten om te proberen m'n toptijd van enkele maanden geleden wat scherper te stellen, jawel het is gelukt, hoewel ik moet toegeven, 't heeft me veel meer moeite gekost dan de eerste keer, 66 km is ook niet niks. Toen ik thuis was stond de teller op 95 km. en is het totaal nu opgelopen naar 8993 km.

Al doende leert men

Dinsdag 10 oktober, al redelijk op tijd vertrokken om vandaag oppas te zijn in Oudemirdum bij de kleinkinderen. Om 5 voor 8 reed ik weg uit Middenmeer en om 5 over 10 stond ik, na 80 km, bij de bakker in Oudemirdum, suikerbrood halen omdat ik bijna zeker weet dat de jongste, als ik die straks van school haal, aan mij zal vragen "Opa heb je suikerbrood". Daarna douchen en omkleden.
Die avond bleef ik slapen bij mijn schoonzoon en dochter om de volgende morgen vanaf Oudemirdum naar Dronten te fietsen, 60 km, via Lemmer door de polders om bij Velomobiel iets bij de Quest aan te passen m.b.t. de achteras en meteen een groter tandwiel voor te laten plaatsen.
Toen ik er aan kwam werd mij meteen koffie aangeboden en na de koffie werd de fiets onderhanden genomen. De as voorzien van een zwaardere 8 mm bout gaf weinig problemen, daarna de trapas onderhanden nemen om een tandwiel met 57 tanden te plaatsen ging ook voorspoedig. Tijdens deze aanpassing werd er door Allert geconstateerd dat ik een lekke voorband had dus na zijn werkzaamheden kon ik de band lappen wat vrij vlot was geklaard. Daarna wat onderdelen meegenomen op verzoek van Ymte, naar Matthijs Leegwater in Twisk, met een klein ommetje was dat heel goed te doen, en toen van start richting Lelystad, Enkhuizen en zo weer op bekend terrein naar Twisk en Middenmeer. De vorige keer heb ik me rot gezocht door Lelystad en nu ging het als een trein zonder omwegen direkt op de dijk af. Vanaf Velomobiel gingen de eerste meters wel goed maar na een goeie kilometer begon ik al te denken, "Is dit wel verstandig geweest een groter tandwiel voor" wat trapt het zwaar en ik ga met moeite 36 km. Op de weg lag nogal wat plat gereden klei waardoor het nogal lawaaierig was in de Quest, na zo'n 10 km toch maar even de wielen controleren, de remmen waren wat bijgesteld, zouden die niet aanlopen, rechts geen probleem dat draait soepel dan links ............... weer lek, dezelfde band als die ik net had geplakt. Niet goed uiteraard, ik had een nieuwe buitenband meegenomen en die heb ik er toen meteen omgelegd en ook een nieuwe binnenband erin, daarna reed het weer als vanouds, het enige op onthoud was later een stop bij de sluis op de dijk waar juist de Henri Dunant van het Rode Kruis passeerde. Daarna even via Twisk en toen ik thuis was stond de teller op 150 km en was het gemiddelde toch nog 35,9 km p/u.
Zo blijkt maar weer even een band plakken is niet moeilijk maar goed plakken ........................... al doende leert men.

Alles is anders.

Het afgelopen weekend kwam ik hem tegen, de man waardoor ik ook ben gestart met een blog over de Quest, Wim Schermer.
Zondag naar familie op bezoek geweest en bij het verlaten van Middenbeemster zei m'n trouwe medepassagiere, "Kijk daar gaat net zo'n fiets als jij hebt" inderdaad daar ging een gele Quest. Mijn eerste ingeving was, dat moet Wim Schermer zijn, die gaat volgens zijn verhalen vaak via de Beemster naar Volendam.
Toen we dichterbij kwamen zag ik de zwart gespoten "derailleurkast" en toen wist ik het zeker. Ik ben met wat meer snelheid voorbij gereden en iets verder gestopt om nader kennis te maken en heel kort wat ervaringen uit te wisselen. Wim maakte ook al opmerkingen is zijn blog over deze ontmoeting http://wimschermer.blogspot.com/ na een kort oponthoud zijn we beide onze eigen weg weer gegaan.
Vanmorgen alvast weer even een beetje los-trappen, morgen naar Oudemirdum en overmorgen naar Dronten en vanaf Dronten via Lelystad en Enkhuizen weer naar huis. Tijdens het rondje los-trappen wat net 64 km werd kwam ik weer iets ongewoons tegen. Vroeger kwam de bakker bij ons door het dorp, net als in zo vele andere dorpen, met de bakkerskar om zijn waren te bezorgen bij de mensen. Vaak heb ik aan de bakfiets gedacht als onderwerp in de wet, waar de Quest nu een beetje zijn voordeel mee doet m.b.t. wel of geen fietspad, maar ook als fiets met 3 wielen waarvan de voorste bestuurbaar zijn.
Er zullen best mensen zijn die denken ja, maar hoe ziet zo'n bakkers-bakfiets er dan wel uit. Onderweg kwam ik nog een echte tegen, hoewel, de bestemming van deze bakfiets is heel anders dan "vroeger" laten we maar zeggen net als de fiets die Quest werd is de bakkers-bakfiets bloemenstal geworden, echt ALLES IS ANDERS.

De eerste keer .......

In de tweede helft van september was het dan eindelijk zo ver, ik kwam voor de eerste keer onderweg nog een Velomobiel tegen en dat na zo'n 8000 km, het was de Mango van Kees van Hattem uit Heerhugowaard. Vorig jaar, toen ik nog op de "gewone" ligfiets reed heb ik hem ook een paar keer gesproken en deze keer stopte hij naast me, ik was druk aan het werk. Die drukke werkzaamheden bestonden voor mij uit het plakken van een lekke band, links voor moest even weer op spanning worden gebracht. Komende vanaf de Langereis en dan de weg oversteken naar het fietspad richting Middenmeer voelde ik dat hij wat slinger bewegingen maakte dus stoppen en controleren, inderdaad links voor was bijna leeg. Toen ik bijna klaar was met de reparatie schrok ik bijna van de man die naast mij gestopt was, Kees van Hattem z'n Mango was wat meer in het oogspringend door de toevoeging van wat reclame van z'n eigen bedrijf "Ramira" wat in een golfbeweging was aangebracht op de zijkant van de fiets. Hij vertelde dat hij al een aantal keren achter mij aan was gegaan maar dat ik elke keer te hard reed voor hem om in te halen. Hij reed wel eens met een gemiddelde van 30 km, terwijl ik nog nooit ben thuis gekomen met een gemiddelde wat onder de 34 km ligt. We hebben heel even staan kletsen en hebben daarna onze weg weer vervolgd, hij naar Heerhugowaard en ik naar Middenmeer. De foto boven aan dit stukje is van Kees in z'n Mango, ruim een jaar geleden, toen nog maagdelijk wit.

"That's not in Indonesia"

Het wordt steeds internationaler, er zijn nog nooit zoveel foto's en video-opnames van de Quest en mij gemaakt als de laatste maanden. Vanmiddag was het weer raak, dit maal was Indonesia aan de beurt. Hoe kwam dat .........?
Vanmorgen weer een keer naar Oudemirdum, de kinderen hadden een nieuwe skelter en dan moet opa even kijken hoe dat allemaal gaat met die kleine "opdondertjes". Fleur de jongste die binnenkort 4 jaar wordt ging als eerste haar kunsten vertonen en dat ging al geweldig, even later Thimo van 5 jaar, die gaf ook even een demonstratie, wat is zoiets geweldig met die glinsterende ogen kijken ze je aan wachtend op lovende woorden van opa. Nadat ik wat had gegeten en gedronken ben ik weer op weg gegaan naar de Wieringermeer, de eerste 80 km was gegaan met een gemiddelde snelheid van 38,5 km, terug zal het wel iets zakken verwacht ik, heen totaal geen wind en nu staat er toch een licht "briesje" tegen.
Elke keer sta ik weer versteld van het gemak waarmee je ruim boven de 40 km fietst met een Quest, als je eenmaal op de ruimte bent en je kunt doorrijden dan lijkt er geen eind aan de snelheid te komen. Wel heb je een behoorlijke "aanloop" nodig om weer de echte snelheid te halen waar bij je jezelf het prettigst voelt, bij mij is dat meestal zo rond de 42 km, een enkele keer wat sneller en even zovele keren wat langzamer. Eénmaal op de Afsluitdijk kon ik weer echt doortrappen tot aan de sluizen, daar is het ronddraaien, het viaduct over en weer linksaf het fietspad op. Als je weer echt opgang bent rij je al weer ruimschoots voorbij de sluizen.
Halverwege, bij "Breezanddijk" , had ik me voorgenomen even te stoppen en m'n laatste banaan op te peuzelen.
Toen ik gebogen stond en in m'n tas het lekkers te voorschijn haalde kwam er een meneer op me af en vroeg heel beleefd in een soort half Engels/Indonesies of ik Engels sprak en of hij een foto mocht maken van de Quest met ons beiden erop. Er volgden uiteraard weer diverse vragen, hoe hard of hij kon, waar hij gemaakt werd enz. enz. "That's not in Indonesia such speedmachine" zo zie je maar opnamen van de Quest zijn over de hele wereld te vinden. Toen ik weer van start ging werd er weer uitgebreid bedankt en gebogen en was ik na een korte onderbreking weer op weg naar huis. Thuis gekomen stond de teller exact op 160 km en stond als gemiddelde 38,8 km op de teller, met dit ritje is er weer een vast getal verschenen in het totaalschermpje wat precies 8000 km aangeeft.