Buurt verkeer.

Het kwam vandaag niet echt opgang, de gang wilde maar niet komen achteraf bleek een z.g. afloper de oorzaak. Ik was richting Medemblik gegaan om bij neef Gerard Brandsen even een kijkje te nemen in zijn pas begonnen bedrijf.

Gerard werkt al jaren in de autobranche en is nu voor zichzelf van start gegaan waarbij a.s. zaterdag de officiële opening zal plaatsvinden. Omdat ik zaterdag, samen met hopelijk een heel aantal velomobielrijders, de laatste keer over het fietspad van de Afsluitdijk zal rijden.

Gerard heeft het super mooi voor elkaar in de garage, alle benodigde apparatuur is aanwezig dus succes voor deze jonge ondernemer. Toen ik weg zou rijden was de band verder leeggelopen en heb ik hem vervangen.

Ik vervolg mijn ritje via Zwaagdijk waar een gedeeltelijke afsluiting is en vond bij zus Margriet een vaste deur, geen probleem dan meteen maar door. Via Wognum waar ik nog even bij een neef het erf ben opgereden op de grens van Wognum en Wadway.

Jongvee genoeg waarbij de lammetjes de boventoon voeren en dan in Obdam via de Obdammerdijk waar ook geen “kop” is te bekennen weer naar huis waarbij ik bij de afslag nog even ben gestopt toen broer Ben met Lida mij tegemoet reed. Heel even kletsen want er staat toch nog een behoorlijke frisse wind, niet te lang in de wind staan en dan op naar huis waar ik zag dat er net 63 km zijn volgemaakt.

De, voorlopig, laatste rit naar Oudemirdum.

166 km (de rode route was afgesloten)

Min of meer met een soort van weemoed heb ik de rit van vandaag gemaakt, voorlopig de laatste keer naar Oudemirdum om een bakkie met de Quest want het fietspad langs de Afsluitdijk gaat helaas 3 jaar dicht, gewoon krankzinnig, als de benzine monsters maar ongestoord hun uitlaatgassen kunnen blijven uitstoten, een niet vervuilende fietser wordt voor de zoveelste keer in de bak van niet bruikbaar afval weggestopt. Helaas we kunnen niets doen tegen het logge onhanteerbare overheidslichaam.

Storm bovenop de Afsluitdijk

Wandelaars uit Warmenhuizen

Ondanks de toch wel stevige wind vanmorgen van start tegen de wind in en op de Afsluitdijk min of meer achter de dijk uit de wind, het was op de stukken waar ik bovenop de dijk kwam echt storm op de zijkant, oppassen dus. Op een bepaald moment zag ik een paar wandelaars aankomen lopen, even een foto maken en later een praatje met het stel, “Ook voor de laatste keer” was mijn vraag en inderdaad met hetzelfde schrikbeeld, nog maar een keer de dijk over nu het nog kan was hun reactie, het paar kwam uit Warmenhuizen en was met de bus naar Friesland gegaan om lopend weer naar Den Oever te lopen.

Wachten bij de Lorentz sluizen

Afsluiting langs de dijk bij Makkum.

Het kerkje van Ferwoude

Bij de Lorentz sluizen moest ik even wachten en kreeg daar een heel klein beetje regen, verder bleef het droog onderweg alleen in Oudemirdum “gonsde” het een tijdje van de regen, wat ging het hard. Bij Makkum liep ik het op, vanaf vandaag is een stuk langs de dijk afgesloten en moest ik omrijden, het tempo zakt dan en je moet af en toe even kijken waar je uitkomt. Bij Bianca is het altijd gezellig, net haar moeder die vandaag 77 jaar zou zijn geworden, spontaan, gastvrij en altijd blij. Na koffie met een gevulde koek ben ik weer opgestapt om nu tegen de wind in te “boksen” richting Middenmeer.

Bianca maakte wat foto's omdat

het de laatste rit voorlopig is

dat ik om een bakkie kwam.

Bianca wilde nog even een paar foto’s maken omdat het mogelijk weer een hele poos zou duren eer ik met de Quest voor de deur zou staan.

Snelle jongens

Terug op de Afsluitdijk haalde ik 3 wielrenners in die ik maar niet ben gepasseerd, ze reden geregeld tussen de 37 en ruim 40 km en dat was hard genoeg vond ikzelf. Aan het einde hoorde ik ze zeggen “Verrek d’r zit zelfs een richtingaanwijzer op” toen ik linksaf zou gaan, “Wij gaan voor de wind naar Amsterdam maar eerst even wat eten bij “De zingende wielen” ik schat ze alle drie zo rond de 20 tot 25 jaar en goed getraind anders rij de je hele Afsluitdijk niet met deze snelheid op een racefiets. Toen ik thuis was bleek het 166 km te zijn geweest, een prettig ritje met enige weemoed afgesloten.

Het einde is nabij,..... tot zaterdag vanuit "Hippo"

Eén van de laatste verkenningsritjes naar de kop van de Afsluitdijk, aan het eind van deze maand schijnt het fietspad langs de Afsluitdijk definitief dicht te gaan en omdat dan ook de dijk van Enkhuizen naar Lelystad nog tot 1 juli voor fietsers dicht is het voor mij niet meer mogelijk om naar de kleinkinderen en mijn dochter en schoonzoon te gaan in Oudemirdum. Ik moet niet zielig doen want ik ben niet de enige gedupeerde maar het is wel heel duidelijk dat de fietser als verkeersdeelnemer tot een categorie behoort die bij de politiek totaal onbekend is, zeg maar een soort 2^e of 3^e rangs soort mensen. En maar praten over snelfietspaden en milieu planners, dit is echt de omgekeerde wereld. Was de dijk van Enkhuizen naar Lelystad nog 2 maanden open tijdens de vakantieperiode, de halsstarrige houding van mensen die het voor het zeggen hebben zullen wel niet door de knieën gaan. Zaterdag 30 maart zullen er een hele groep ligfietsers en velomobielen vanuit Hippolytushoef bij Cees Roozendaal de start meemaken voor een (voorlopig)  laatste retourtje over de dijk inclusief een verkenning over Wieringen, kan best een massaal gebeuren worden hoop ik. Het eerste stukje van de dijk is gisteren geasfalteerd en vandaag kon ik de eerste meters maken over dit stuk nieuw asfalt waar de steenzetters nog even bezig zijn. Er wordt aan alle kanten hard gewerkt om bij den Oever de zaak aan te passen om het voor fietsers weer aantrekkelijk te maken daar ligt het niet aan, maar verder op de dijk hoe gaat dat in de komende weken, maanden en jaren. Na 42 km was ik weer thuis en hoop a.s. maandag nog één keer retour te kunnen naar Oudemirdum. 

Nieuwe bestemming.

Vandaag maar heel kort, althans de tijd dat ik onderweg was. Ik had het goede voornemen gisteren gemaakt om vandaag bij mijn huis de tuin netjes te maken.

Zo rond half 9 was ik al op knietjes bezig, wieden en hier en daar wat bijknippen en snoeien, dat laatste daar ben ik goed in, ik snoei net als een kapper die haren knipt. Maar al mijn enthousiasme geeft me niet altijd volledig voldoening en dan heb ik nou eenmaal een slechte rug, al meer dan 50 jaar, en die begon me nu ook flink parten te spelen waardoor ik zo rond half 12 “de pijp aan Maarten” heb gegeven, ik was echt op.

Dan maar een broodje nemen met koffie en bedenken hoe ik weer vlot op de been kan komen. Weet je wat, ik ga via Kippen-Dam in Hoogwoud naar Alkmaar, bij Gerard en Marjon wordt de keuken geplaatst dus omkleden en op naar Alkmaar, eerst wel geïnformeerd of ze aanwezig zijn en dat was zo. Onderweg was het nog even uitkijken omdat er langs de A.C.de Graafweg, waar altijd veel auto’s langs gaan, een flink aantal kalkoenen waren gaan wandelen tussen het fietspad en de weg maar bij het naderende “gele gevaar” gingen ze weer terug over de sloot naar eigen terrein.

Aangekomen bij hun nieuwe onderkomen bleek ik al te zijn gesignaleerd op het fietspad en kreeg ik later een foto te zien waarvan ik kan zeggen dat ik toen nog in Sint Pancras reed, aan de ene kant van de weg staat het bord Alkmaar en aan de andere kant Sint Pancras, maar ze wonen dus straks in Alkmaar. Even boven kijken wat lekkers achter laten en dan weer op huis aan.

De Quest heeft nog nooit in zo’n grote garage gestaan, onder de flat is deze ruimte waar ze dus ook een plek hebben voor hun auto.

In de Wieringermeer staan al een hele poos de “onderstellen” van nieuwe energiemolens grote witte schijven in het land die t.z.t. wel weer in het niet zullen vallen als de “zwaaipalen” er bovenop zijn gemonteerd. Mijn GPS is onder de flat uit gegaan en zodoende moest ik de route zelf gedeeltelijk weer invullen maar de 64 km zijn weer gelukt en mijn rug lijkt weer “normaal”.

"Deer hejje niet van trug"

Vandaag is het begin van de echte zomer denk ik, zon, geen wind en zin om te gaan. Ik heb een ritje Zuidoostbeemster in m’n hoofd en dan deze keer via Kippen-Dam om bij dit poeliersbedrijf wat lekkers op te halen. Het fietst weer heerlijk en via Aartswoud kom ik al snel in de buurt van de A.C.de Graafweg, oversteken via het fietspad geeft nooit problemen. En toen gebeurde het weer een keer, er kwamen 3 fietsers van de overkant en bij groenlicht kwam alles in beweging,

“Hé meneer waar is je vlaggetje” alsof die “blindganger” niks zag, “Nou kijk daar is ie” wijzend naar de zijkant van de Quest. Ik hoorde wat opmerkingen maar de mooiste klonk als volgt, in het puur Westfriese dialect “Deer hejje niet van trug zus" zei één van de mannen. (daar heb je niet van terug zus) m.a.w. hier kan je het mee doen. Bij kippen-Dam moest ik even wachten omdat datgene wat ik wilde hebben op was en er aan nieuwe voorraad werd gewerkt, heerlijke bakjes met gemarineerd kip-saté.

Iets verder zag ik de “ware” liefde tussen twee zwanen, het “huis” werd met volle inzet samen ingericht en opgehoogd voor de toekomst.

Langs de Purmerenderweg in de Beemster staan in de bermen links en rechts de narcissen weer volop in bloei wat toch een echt voorjaarsgevoel geeft.  Bij Tiny een bakkie cappuccino en later een broodje, bijkletsen en dan weer richting het noorden. Ik ga via een omweggetje en kom via Middelie in Edam om vandaar langs de dijk naar Berkhout te gaan en even bij Lida te stoppen.

Wat ver in het land zie ik nog een zilverreiger staan, als je dichterbij komt vliegt dit soort meteen weer weg dus dan maar op afstand vastleggen.

Als ik thuis ben heeft de teller weer 105 km bijgeteld en heb ik op de terugweg 4380 cal. gebruikt over 54 km van Zuidoostbeemster naar Middenmeer en een lekke bandplakken was ook nog een deel van dit ritje en het calorieverbruik.

Even naar de "Bangert"

Na een “stoere” week van alle dagen kijken of het kan was het vandaag eindelijk weer zo ver. De zon scheen en de wind was gedeeltelijk gaan liggen en af en toe een heel klein buitje wat ik de meeste keren binnenshuis kon afwachten.. Rond half 11 was het de bedoeling om bij onze jongste schoonzus op verjaardag visite te zijn in de "Bangert", Tiny met de auto en ik met de fiets en dat is gelukt.

De wind schuin van achter en nergens auto’s op het fietspad, wat nogal eens gebeurd en maak er dan geen opmerking over want de automobilist heeft “altijd” gelijk, zo ook vanmorgen toen de hijskraan gevaarlijk begon te “brommen” op de rand van het fietspad, het ging allemaal weer goed dus niet “janken”. Bij Monique, het “feestvarken” zaten al een aantal familieleden en met koffie en gebak begint zo’n dag altijd goed. Zo rond 12 uur ben ik weer vertrokken om via het H.E.M. rondje weer naar huis te gaan.

En dan kom ik onderweg  “altijd” wel weer iets of iemand tegen waar wat extra aandacht aan besteed kan worden, deze keer was het familie. Een paar weken geleden was er t.g.v. een verjaardag, familiefeestje waar ik Yvonne van Marco Dekker tegenkwam en al pratende kwam ze met de vraag, “Ga jij ook wel eens over Enkhuizen, wij lopen daar wel eens onder de middag en dan zie ik wel eens zo’n gele fiets voorbij komen” en het stomme toeval wil dat het vanmiddag raak was, Yvonne liep haar rondje met een aantal collega’s . Bij de Dromedaris stonden de krokussen volop in bloei dus even een aparte foto maken met de bloemetjes erbij en dan door naar Medemblik waar de lucht wat begon te veranderen en mogelijk een buitje aan het samenstellen was. Net voor ik thuis was kwam er inderdaad nog even een “veeg” van die bui over me heen maar ik ben er nog dus was het niet erg ook niet na 87 km.