"Ik hoor het Anja de Graaf nog zeggen"

 

Wat was het weer genieten, van start gegaan nadat ik geconstateerd had dat de storm van afgelopen nacht een stuk van mijn schutting vlak had gelegd en ik dat pas ga repareren als het wat droger is in de tuin.

Ik ben al bij de “Kluswijs” geweest om te kijken of ze de juiste maat hebben, het gaat maar om één hek van 2.00 m. helaas alles is vandaag de dag standaard 1,80 m. breed. Het fietsrondje gaat weer via de vertrouwde route, Anja de Graaf schreef ooit, “Als Pé niet weet waar hij heen zal gaan dan gaat hij het HEM-rondje fietsen” en zo ging het ook vandaag. De wind was wel stevig maar dat was afgelopen nacht en nu is het allemaal weer goed te doen heb ik ervaren, wel je stuur stevig vasthouden en zo ging het allemaal in sneltrein vaart.

Hier en daar een foto maken, zelfs in het bijna geheel afgesloten fietstunneltje onder de A.C.de Graafweg door maar de mannen maakten de doorgang vrij zodat ik verder kon fietsen.

Door Hoorn op naar de dijk, hier kreeg voor het eerst de “volle” laag vanaf het Markermeer, niets aan de hand gewoon doortrappen. Wel stond er nog een stevige wind maar ik zeg altijd “het kan nooit de hele rit tegenwind zijn, je moet ook weer terug” dus dan heb je voor de wind.

Buitendijks staat nog heel veel water daar is nog weinig aan veranderd en aan de ganzen ontbreekt het ook al niet.

 Mijn tweede obstakel onderweg was in Enkhuizen, de afzetting rechts staat er al maanden en toen er iemand zo vriendelijk was geweest om zijn auto zo te parkeren dat ik nog links of rechts verder kon passeren moest ik omrijden.

Dan via de witte brug naar de bekende route en op naar Medemblik waarbij ik bij Onderdijk nog steeds niet op het fietspad kon komen 

vanwege de hoge waterstand van het ondergelopen stuk bij het z.g. “Nesbos”. Thuis bleek het weer net als de laatste keer, 91 km te zijn geweest.

Het was weer een leuk rondje

 

Het was bijna nodig om het licht in te schakelen, zo donker en somber als het vandaag is en daarbij is de temperatuur niet echt aangenaam. Even naar Alkmaar om bij m’n zoon langs te gaan die me gisteren al door gaf, dat, als ik zou gaan fietsen, hij thuis zou zijn voor koffie. Eerst de banden wat bijpompen maar dat was niet nodig bleek wel toen ik m’n best wilde gaan doen. Toen ik van start ging had ik de wind opzij en tegen, ik hield mede daardoor mijn handen ingepakt in m’n handschoenen wat overigens op de lange duur niet veel helpt, de vingers worden even goed wel koud. Bij Gerard even bijkletsen onder het genot van koffie met koek. Bij vertrek liep er een medebewoner bij z’n auto en Gerard stelde hem de vraag,: “Is dit ook niet iets voor jou” wijzend naar de Quest. “Nou ja ik denk dat ik er niet in kan stappen met m’n nieuwe heup en ik ben al op leeftijd” Op de vraag van Gerard hoe oud hij was werd geantwoord, “Ik ben 85 en hoe oud ben jij” naar mij kijkend, “Nog maar 83, dus ik kan nog een aantal jaren mee”. En zo reed ik de grote garage weer uit om door Sint Pancras richting Middenmeer te gaan, uiteraard met een omweg.

Onder de  N 242 door naar Schermerhorn en dan linksaf langs de Noordervaart enz. naar Avenhorn en zo naar de polder.

Onderweg zie ik dan altijd wel weer iets wat mijn aandacht trekt, zoals de monumentale Gasbron langs de Grootweg tussen Bobeldijk en Lekermeer. Er ligt hier meer sneeuw als in deWieringermeer.

In de polder dacht ik aan een zinnetje wat bijna standaard in de “Koetelkrant” het blad van de carnavals vereniging in de Wieringermeer,  kwam te staan toen ik hem zag, “En de boer hij ploegde voort” .

Er is ondertussen heel veel veranderd je ziet molens en kassen in de polder en ontsieren heel veel van wat ooit die mooie polder was met de rooie daken van de boerderijen. Als ik weer thuis ben blijkt dat er weer 82 km onder de wielen is doorgegaan.                                  

Anders dan "beloofd" .

 

Een kinderhand is gauw gevuld wordt weleens gezegd, en dat is vandaag met mij ook zo, op deze wisselvallige dag met zon, hagel enz. enz. Ik heb genoeg gehad, terwijl de berichten “beloofden” dat het na de middag zonnig en droog zou zijn, mijn “kinderhand” was gevuld. Deze keer maar weer een keertje in noordelijke richting, Slootdorp, Wieringerwaard, Anna Paulowna en dan via de Middenweg naar de Balgweg.

De eerste “foto stop” is bij de watertoren van Wieringerwaard die tijdens de Kerstdagen was opgesierd met heel veel  lichtjes en was hierdoor de hoogste Kerstboom in de kop van N.H.  aan het eind van het dorp staat een “standaard” molen die ook op de “kiek” gaat.

De volgende molen die ik zag staat aan de Kneeskade in Anna Paulowna en is meen ik gebouwd door Klaas de Leeuw een vakman op dit gebied.

Eenmaal weer op de Balgweg richting Wieringen en korte Afsluitdijk, zie ik dat er na de buitje die ik al heb gehad, nu een groter exemplaar in aantocht is, we zullen het ervaren. Het werd ook weer droog dus niet klagen dit zijn ook ervaringen in het Hollandse Klimaat, zo werd mijn rondje wel wat beïnvloed door de hagel enz. maar na 51 km stond alles weer binnen.

Ik ben en blijf een mooi weer fietser.

 

Rondje om Middenmeer wandelen

Het viel niet helemaal tegen vanmorgen, ik had al zoiets verwacht, af en toe een hagel of natte sneeuw buitje en dat kregen we dan ook en dan is voor mij het fietsrondje meteen van de kaart. Ik had genoeg andere bezigheden in huis dus geen probleem, de afvoer leek wel niet zo vlot door te lopen en dan heb je gelijk wat te doen. Dan even een beetje afval weg brengen naar de stort, en af en toe denken, zou het straks nog wel mogelijk zijn.

Fleur temidden van vriendinnen
in Australie

Ik houd niet van dit weer, dan heeft Fleur het beter in Australië geregeld zie ik berichten van haar en dan staat er zo in een hoekje de temperaturen die varieert van 28 tot 35 graden C. het is even wennen. 

Hagel onderweg

Maar af en toe ook zon

Het veilige pad onderweg

Ruim na de middag dacht ik gezien de weerberichten dat het nu verder wel droog zou blijven en besloot ik om een rondje Middenmeer te gaan lopen. Onderweg op deze 6 km 4 keer een klein hagelbuitje maar wel een gevoel dat ik goed gekozen had, niet fietsen maar wel in beweging.

 

Geen wind maar ook geen zon.

 

Vandaag was het een toetje na 2 zonnige dagen, het toetje bestond uit , minder koud en windstil weer. Even richting Wervershoof en Andijk om bij m’n jongste zus langs te gaan.

Ik kom dan uiteraard weer langs het Nesbos , het ondergelopen  land bij Onderdijk, er is nog niet veel veranderd m.b.t. de waterstand dus weer de weg op en niet via het fietspad.  In Andijk bij Lia en Sjaak langs en uiteraard koffie met iets erbij. Na alles weer op een rijtje te hebben gezet stap ik weer op om via een “kleine” omweg weer naar huis te gaan.

Het dooit ondertussen wel en er staat al water op het ijs. Door hier en daar wat andere afslagen te nemen kom ik via de Lekermeer langs de aardbeien “koning” die zijn kassen vorig jaar in elkaar had zien liggen door een te harde wind. Maar de frames staan allemaal weer overeind en zijn hier en daar vernieuwd.

Later via de Wipbruglaan en de Lage Hoek afgeslagen richting de polder en onderweg nog, ik weet niet hoeveel, meerkoeten gezien die samen met eenden een wak open hebben gehouden.

Als ik op het laatste stuk zit in de Wieringermeer zie ik iets wonderliks voor deze tijd van het jaar, er werd met een grote spuitinstallatie op de trekker gespoten voor of tegen iets de geel groene vloeistof viel wel op. Eenmaal thuis was het een rondje van 68 km met bewolkt weer en geen wind.

Het was nog steeds aan de frisse kant

 

Ondanks de lage temperatuur toch nog een klein rondje gefietst. De bedoeling was om even naar Alkmaar te gaan en bij mijn zoon een bakkie doen. Op het appje reageerde hij wat later en toen bleek dat hij weg moest en andere dingen aan zijn hoofd had. Omdat ik al in die richting reed ben ik met een kleine koers wijziging maar even naar Obdam gereden en bij Gerda een bakkie te doen, Tom was naar een vergadering.

Ik kwam zodoende langs de Berkmeerdijk en zag dat ook deze molen in stand wordt gehouden door zwaar onderhoud de wieken zullen waarschijnlijk worden vervangen. Het klink misschien gek, maar Gerda kletst 5 kwartier in een uur, die heeft altijd veel verhalen. Ondertussen werd er koffie gezet wat goed smaakte.

Als ik weer vertrek neem ik de weg richting Wognum en de eerste foto van de retourrit is van een graafmachine/kraantje dat bezig is het ijs te breken en meteen de overtollige rietkraag te verwijderen, het water moet een vrije doorgang hebben. De wind is veel minder hard dan gisteren maar is nog wel erg fris als het van de zijkant komt.

Na Wognum en Benningbroek komt de polder weer in beeld met z’n vele windmolens of zwaaipalen net hoe je ze noemt en de uitgestrekte ploegsporen van een vierschaarploeg.

Microsoft is nog steeds heerser over de Cultuurweg die al sinds de start van de bouw aan de west kant van de A7 zijn data centrum groter en groter maakt,. als fietser heb je geen doorgang Na nog 5 km fietsen ben ik weer thuis en staat de teller voor vandaag op 49 km.

 

Nog veel wateroverlast

 

Op de kaart van m’n Garmin GPS stond ook de rit van vorige week nog die ik niet had gewist samen 131 km het binnenste lijntje is van vandaag.

Ik zit weer thuis in de warmte, het was echt koud, gelukkig had ik nog de oude helm bewaard en bedacht dat ik daar extra oorbeschermers bij had die ik nog nooit had gebruikt. Inderdaad in de opberg box had ik ze meteen te pakken. Gezien de lage temperatuur met behoorlijk veel wind was ik al van plan om niet er te gaan, hooguit naar Wervershoof op en neer.

Ik zag dat het voormalige land van K.Kistemaker, wat nu grotendeels een andere bestemming heeft, behoorlijk zware klei is.

Dan door Medemblik achter kasteel Radboud langs naar het IJsselmeer.

Ik schrok een beetje van de aanblik, door de harde wind en vriezend weer is alles wat langs het water staat  “aangevroren” met een laag ijs. Wel een mooi gezicht maar als ik dan bedenk dat er op vele plaatsen langs het IJssel en Markermeer problemen zijn dan is dit er een voorbeeld van. 

Iets verder was het dan ook “finito” met het fietspad en moest ik omhoog de dijk op. Gelukkig staan er hier geen huizen buitendijks , je moet er niet aandenken. In Wervershoof naar Aad en Ans waar ik een tijdje heb gezeten om weer op temperatuur te komen, m’n handen tintelden echt weer zoals vroeger bij het snijden van bloemkool waar het ijs soms op de bladeren lag.

Terug door het Egboetswater waar het rustig was en nog even een foto maken bij het kleine meertje waar geen “kip” te bekennen was.

In de waterberging achter Twisk zaten de eenden dicht op elkaar en zag ik ook dat het ijs hier nooit betrouwbaar zal zijn met zo weinig vorst en veel wind. Na 40 km zat het er weer op en kon ik de rest van de dag in de warmte blijven.