"Rondje" N.H.

Het mooie weer komt elke dag dichterbij, vandaag was het nog maar net aan, niet echt slecht maar om nu te zeggen lekker weertje, nee dat is te veel van het goede. Tiny heeft vandaag oppasdag in Oostzaan en het leek me wel wat om daar even heen te rijden. Van start zo rond half 10 meen ik en redelijk weer, langs het fietspad tussen Abbekerk en Benningbroek werden de boomwortels machinaal “verwijderd”, verwijderen is misschien wat te veel gezegd maar ze lopen echt niet meer uit als dit apparaat er overheen is gegaan. Net na Purmerend kwam ik nog iemand tegen op de brommer, hij stond stil om via zijn mobiele telefoon de route uit te zoeken en even later passeerde hij mij richting Oostzaan of Het Twiske na enkele kilometers stond hij weer stil bij een splitsing en toen ik vroeg of hij de weg kwijt was vertelde hij dat hij richting Hoorn moest, ik heb het hem uitgelegd en verteld dat hij echt rechtsomkeert moest om in Hoorn te komen, hij bedankte me en reed verder een doodlopend stuk weg in,met flink claxonneren heb ik hem nogmaals duidelijk gemaakt dat hij echt hetzelfde pad terug moest en toen begreep hij het, volgens mij kun je hem wel om een boodschap sturen. Aangekomen in Oostzaan was er snel een bakkie cappuccino en later kon ik even helpen toen de jongens uit school kwamen. De terugweg ging weer langs de andere kant, richting “Zaanseschans” waar het erg rustig was. Ik heb nu een paar foto’s gemaakt vanaf de meer vertrouwde zijde, geen risico op natte voeten en dat is minstens zo prettig, ook de “Zeepziederij De Adelaar” was op afstand mooier als vorige week toen we er met het bootje langs vaarden. Later via Wormer en Jisp richting Noordhollandskanaal om zo richting Alkmaar en Heerhugowaard te nemen. Nog even 5 minuten bij Kees van Hattem binnen geweest, volgende week komt Kees een keer naar Middenmeer heeft hij gezegd, kunnen we eventueel even bij “De Ambtenaar” kijken want dan is de “superkraan” wel in bedrijf verwacht ik. Onderweg op het laatste stukje even een flinke bui maar verder bleef het droog over 125 km.

Koud en toch is het "Lente" als je dit ziet

Wat was het koud vanmorgen toen ik van huis ging, 4,2 ° C. en een stevige wind op kop, maar ja, je moet wat over hebben voor het goede doel. Ik had in de planning voor vandaag om bij Tiny even het gras te maaien en daarna wat kunstmest er overheen te strooien. En omdat de berichten in de loop van de middag harde wind voorspelden met regen, leek het mij verstandig om op tijd één en ander geregeld te hebben. Het was inderdaad allemaal snel aan kant, toen ik arriveerde stond de koffie al klaar en na het tweede bakkie ben ik begonnen en zoals ik al aangaf het was zo bekeken. Zo tegen 1 uur ben ik weer richting huis gegaan, natuurlijk met een omweg, via Kwadijk naar Edam en Volendam en zo langs de dijk richting het noorden. Net na Edam, weer langs de dijk passeerde ik een groepje van 8 wielrenners die uit Blokker kwamen. Deze groep passeerde mij weer toen ik langs de weg meer aandacht had voor een andere groep, een moeder eend met 9 “kindertjes” zomaar langs de IJsselmeerdijk “op”de weg, redelijk ver weg van water wat direct in hun looproute lag, of over de dijk naar het IJsselmeer of links door een groot afgemaaid rietveld naar de eerste de beste sloot, ik hoop dat ze het overleefd hebben langs de weg waar af en toe ook een auto langs komt. Bij Scharwoude ging ik linksaf naar Berkhout en zo weer richting Bobeldijk en Wognum. Het is dan nog maar een klein stukje naar Middenmeer waar ik weer heerlijk opgefrist binnenkwam na 101 km.

Koel ritje door de regio

En weer is er een fietsdag afgesloten met een heerlijk fris ritje van ruim 75 km, eerst even naar broer Ben en schoonzus Riet in Wervershoof en dan nog even door naar zwager Tom en zus Gerda in Obdam aan de Obdammerdijk. De eersten waren wel thuis en de tweede niet maar toch was het een lekker rondje. Richting Medemblik kom ik zo dicht langs “De Ambtenaar” dat zoiets meteen weer een uitdaging vormt om even een paar foto’s te maken. Eén van de foto’s kreeg ik doorgestuurd van Kees Schouten die vrijdag wel bij de “excursie” aanwezig is geweest en van nabij de opbouw van de enorme kraan kon aanschouwen. Na een paar foto’s ben ik door Medemblik richting Wervershoof gegaan en bij Ben en Riet om een bakkie geweest vervolgens via het Zijdwerk naar Zwaagdijk en via het Keern naar Bobeldijk en Obdam, langs de Bobeldijk zat een zwaan op zijn nest zo onvoorstelbaar vlak langs de weg en de inrit van een boerderij maar het “beestje”zat hier mogelijk vorig jaar ook al want ik weet dat er toen ook een nest op die plaats was. Richting Obdam dwaalde ik nog weer iets van de standaard route af en zag een boerderij te koop staan, ik kan het me voorstellen als je zoiets zou kopen heb je niet alleen een gat in je hand maar ook in het dak. Nadat ik had vastgesteld dat de “Obdammerdijk” niet thuis was ben ik op huis afgegaan waar ik na een kort oponthoud op de Alkmaarseweg, waar een trekker met tankwagen even dwars over het fietspad was geparkeerd, thuis kwam met droog weer en lage temperatuur, de hagel onderweg tel ik maar niet mee hoewel dat erg scherp aanvoelde op mijn gezicht.

Akersloot - Oostzaan per boot

Een dag zonder Quest werd vervangen door een dag echt op weg te zijn met de “zoektocht”. Het klinkt erger dan het was, voor mij als “landrot” een bootje ophalen en van Akersloot naar Oostzaan varen was hier en daar toch een klein beetje een zoektocht. Maar “gewapend” met een waterkaart en de GPS kwam alles goed. Zo rond 11 uur stapten we in de Corsiva 4.30 Classic, we dat waren Patricia, Thomas van 3 jaar en ik en dan op weg, met totaal geen ervaring met buitenboord motoren laat staan stuurmanskunst. Maar het ging redelijk goed, slechts één keer een klein stukje verkeerd gevaren maar eigenlijk simpel, dwars over het Alkmaardermeer richting Stierop en via een rustige, bijna bootvrije route, althans varende boten of bootjes, kwamen we langs plaatsen die ik meestal vanaf de ander kant kan bekijken zoals de molens bij “De Zaanseschans” en de bruggen waar ik anders wel eens overheen ga waar we nu onderdoor gingen. En dat alles bij een heerlijk zonnetje en een rustig pruttelende buitenboord motor. De uitnodiging van Kees Schouten voor een bezoek aan “De Ambtenaar” viel hierdoor wel in het water maar dat risico zat er in. De enige plaats met wat oponthoud was een sluisje wat ons doorgang moest geven naar Oostzaan, dat werd op afspraak geopend en daar moesten we een uur wachten totdat de man die de sluis bediende ter plaatse kwam. Bij aankomst vlakbij de school van de kinderen konden die nog mee voor het laatste stukje naar huis. En zo kwam “Jeanette” veilig op haar eigen ligplaats in Oostzaan na een tocht van 24,9 km waar Patricia opgelucht adem kon halen.

Hoe overleef je Buchenwald op zo'n manier?

Een dag met een “Gouden randje”, ja alweer één, het zit n.l. zo. Ik ging vanmorgen opgewekt van start om bij Cees op bezoek te gaan, welke Cees zal menigeen zich afvragen, nou gewoon “Wicky de Viking” van Wieringen, schrijvend onder de naam van “velomobiel zoektocht” en dan kom je via Google vanzelf bij Cees Roozendaal. Cees had vorige week even wat “rommel aan de vin” waardoor hij naar de dokter moest en, zo schreef hijzelf, met een hele hoop penicilline komt hij alweer aardig op verhaal maar het was wel even schrikken. Aangekomen op het hoekje bij het onderkomen van de familie Roozendaal kwam Anita bij de voordeur en Cees achterom, ik was al gesignaleerd. Onder het genot van een bakkie koffie hebben we even bijgepraat ik heb ik begrepen dat Cees al aardig aan het herstellen is en dat hij spoedig weer volle bak kan rijden. Omdat de afstand maar erg kort was ben ik naar de andere kant van Wieringen gereden en ben via het tunneltje weer richting “De Meer” gegaan. Ik had de laatste dagen geregeld het idee dat er wat meer geluid van binnenuit kwam dus bij de Hofmanshaven stoppen en de 2 O-ringen vervangen, nou niet echt vervangen want ze lagen allebei onderin dus gewoon nieuwe erom leggen en weer verder. Op dat punt zijn er twee mogelijkheden om naar huis te rijden, de eerste wat korter en de andere wat langer als ik via de dijk richting Medemblik zou gaan. Ik nam de dijk en al heel snel stond het tellertje op 44 tot 46 km heerlijk, weer helemaal geruisloos met zijn nieuwe o-ringen. Nergens een kop te zien, geen auto’s of andere weggebruikers dus de hele wereld voor mijzelf, dacht ik, maar toen was het raak. Een onvoorstelbaar moment, net na de bocht van “het gat in de dijk” zag ik iemand aan de kant van de weg staan die kennelijk zijn overtollige hoeveelheid vocht kwijt moest, vrij normaal en ik schonk daar ook verder geen aandacht aan tot ik hem passeerde en een schreeuw hoorde, remmen en terug “flintstonen” en zie daar, onvoorstelbaar. Albert van Dijk uit Kampen met zijn bromscooter, op mijn blog staat een verhaaltje op 1 september 2010 met als “kop” “Albert van Dijk denkt nog jong ondanks zijn 86 jaar” en laat ik deze “jongeman”nu weer ontmoeten. De ervaringen in mijngang Dora van het vernietigingskamp Buchenwald hebben hem gehard in zijn levensopvatting. Geweldig wat een kerel, op mijn vraag hoe het met zijn gezondheid was strekte hij de armen en zei “Kijk 88 jaar en alles werkt nog” . Hij was vanmorgen nog in het ziekenhuis geweest voor bloedafname omdat hij ooit een keer een hartoperatie heeft ondergaan en zodoende steeds onder controle blijft, daar vroeg de verpleegster waarom hij zo’n haast had, “Nou ik wil nog een ritje maken vandaag, ik ga of naar Bremerhaven of naar Den Helder en zoals je ziet het is Den Helder geworden” Ik stond echt versteld, 88 jaar en praten alsof het de gewoonste zaak van de wereld is vanuit Kampen op het brommertje even een retourtje Den Helder doen. Hij heeft me wel een prima advies gegeven, nooit stil zitten in beweging blijven dan blijf je jong. Met deze ontmoeting was mijn dag weer helemaal goed, zo’n blije positieve man meemaken in zijn levenswandel, echt, al was het maar 53 km, echt “een dag met een Gouden randje”. En we hopen elkaar t.z.t weer te ontmoeten want dan zijn we er allebei nog.

Nog even een aanvulling , ik werd net gebeld door Jan Geel met de vraag hoe ik aan die twee gedichten kwam, ik heb uitgelegd dat die langs de weg staan bij Vatrop op de luxe houtstapel ongeveer 1 km ten westen van Den Oever.De gedichten zijn geschreven door Jan's vroegere buurjongen.

Noordholland Friesland retourtje

Gistermiddag had ik er nog geen idee van waar ik vandaag terecht zou komen, de weersberichten waren niet zo geweldig leek mij dus rustig aan doen en dan zien we wel.Inderdaad ik heb het gezien, prachtig weer met de hele rit zon en helaas erg veel wind maar daar mag je met een Quest niet over praten, je merkt het toch “bijna niet”. Richting Oudemirdum en dan zelfs nog serieus overwegen om maar meteen rondje IJsselmeer ervan te maken, dat laatste heb ik niet gedaan maar ik ben wel even in Oudemirdum geweest. Na de koffie bij Bianca heb ik in de werkplaats van Siebo, mijn schoonzoon, gezocht naar een smeermiddel dat van afstand op de remhendel is te spuiten omdat die af en toe blijft hangen. Ik vond al snel een busje WD 40 en nadat de fiets op zijn kant lag kon ik iets in de goede richting spuiten wat naar later bleek 100 % effect heeft gehad, alles werkt weer prima. Even later kwam Thimo thuis uit school, hij mocht wat eerder weg omdat hij met een groep klasgenootjes naar Balk zou fietsen voor het schoolvoetbaltoernooi, hij was blij en had er alle zin aan. Iets over 12 kwam ook Fleur opgewekt van school en was enthousiast dat ze vanmiddag met haar moeder ging paardrijden op Evert, het paard van tante Annet. Na de lunch heb ik weer één en ander ingeladen en toen ik zou vertrekken wilde Fleur nog wel een keer in de Quest zitten, op een bepaald moment zei ze: “Opa nog een paar jaar dan rij ik er zo mee weg” zo zie je maar kleine kinderen worden groot en ze krijgen gelijk praatjes. Eenmaal op weg naar Noordholland bekeek ik de lucht nog eens en zag dat er toch wel flink wolken op kwamen zetten maar nergens waren ze van invloed op deze schitterende dag, als ik misschien 5 minuten geen zon heb gehad is het veel. Onderweg reed ik nog een man achterop die de weg een beetje aan het zoeken was, hij moest naar Workum en toen ben ik een stukje met hem opgereden, zijn bestemming was Enkhuizen en dit was zijn eerste rondje van 200 km, hij vertelde dat hij ook Dirk de Vries uit Wervershoof was tegen gekomen die reed vanaf de Afsluitdijk naar de dijk tussen Lelystad en Enkhuizen met nog 2 volgelingen. Zo zie je maar weer mensen waar geen afstand op staat gaan gewoon door, die kom je overal tegen. Ik was thuis na de vaste trip van 160 km en heb weer genoten van een stukje “Questen”

Even op "ziekenbezoek"

Even niet geschreven en dan ook geen blogs van anderen gelezen en er is weer van alles gebeurd. Cees in de lappenmand, Wim in de lappenmand en daarbij hebben ze ook nog zijn Audi op een onfatsoenlijke manier “geleend” in de volksmond heet zoiets gejat om er een ramkraak mee uit te voeren of hij zit al ergens ver weg tussen de Noordzee en China. Dus voelde ik me min of meer verplicht om alvast een eerste “ziekenbezoek” af te leggen, richting De Woude was mijn eerste optie, alles tegenwind leek wel maar nergens problemen hoewel de omleiding bij de spoorbrug tussen Heerhugowaard en Sint-Pancras langs de Westdijk wel erg stoer omhoog gaat maar ik kwam fietsend boven. Even verderop zag ik dat het echt voorjaar heet te zijn, de eerste gevederde kuikens zwemmen alweer rond. De vraag of het er straks weer van zal “stikken” kan ik nu al bevestigen, de zwerm ganzen wordt komend jaar ongekend groot en de overlast zal weer toenemen. Sorry voor de dierenliefhebbers maar er zijn grenzen. Aangekomen op De Woude viel alles mee, Wim zat bij tafel en was druk met de instanties bezig over zijn gestolen auto, wie is er verantwoordelijk als je auto is afgegeven voor onderhoud in de garage, de tijd zal het leren. Overigens had Wim afgelopen zondag alweer een klein rondje gefietst en als het zo door gaat dan is hij binnenkort weer helemaal in topconditie. Na de koffie ben ik weer richting Middenmeer gereden en bemerkte dat ik heen tegenwind had gehad want nu reed ik probleemloos ruim boven de 40 km en passeerde ik verschillende mannen op de racefiets. Onderweg moest ik wel even stoppen om de bloeiende tulpenvelden vast te leggen, het is en blijft een mooi gezicht. Na een kleine omweg was ik toe aan de laatste rechte lijn, de Alkmaarseweg in de Wieringermeerpolder en zag toen een man bij de afslag richting Medemblik staan, mijn gedachte was, gaat hij nou linksaf of zoekt hij de weg, geen van beide. Bij het passeren werd mijn naam geroepen en meteen zag ik wie het was, Dirk de Vries uit Wervershoof, remmen en natuurlijk even bijkletsen. Dirk wil dit jaar een heel eind fietsen, 20.000 km halen in één jaar is best wel veel daar is hij nu ook al achter, “Ik lig achter op het schema” zei Dirk “Maar wat is het leven toch prachtig, jammer dat we dood gaan want als ze vragen heb je nog wensen dan zeg ik altijd ja, 1000 jaar worden” Inderdaad ik ben het helemaal met hem eens, op z’n Westfries zeggen we dan wel eens, “Hier kèje niet dôôd voor weze”.

Wat een "coole" fiets

“Goh, wat een coole fiets heeft U”, inderdaad het was koel in de fiets maar dat bedoelde ze waarschijnlijk niet, met die opmerking werd mijn dag nog beter dan hij al was. Er zou vandaag weinig van fietsen komen, nog even dit en dat doen voor de paasdagen en dan komt de fiets op een lager “pitje”. Maar ik ben er toch nog even tussenuit geknepen, een boodschap doen en kijken hoe het staat bij “De Ambtenaar” maar daar leek nog weinig veranderd t.o.v. de laatste keer dat ik daar was. Wel nog even een paar foto’s gemaakt, via de volgende link is het hele verslag van de afbraak van de oude en opbouw van de nieuwe goed te volgen
http://www.de-ambtenaar.nl/ Hier was ik dus klaar en dan vervolgens dat gaan doen waar ik voor op pad was gegaan, naar “Kippen Dam” een poelier in Hoogwoud die enorm veel lekkers heeft. De rit ging via één van de mooiste dorpjes in Westfriesland, daar is Matthijs het vast mee eens en verder langs De Weere naar Thaam Dam, de poelier. Omdat er weinig ander verkeer stond heb ik de fiets zo kort mogelijk voor de deur geplaatst en dat was daar binnen dus gesignaleerd wat aanleiding was van de dame die in de winkel liep met de opmerking zoals in het begin aangegeven, “de coole fiets”. Voorzien van een aantrekkelijke hoeveelheid kippenbillen die klaar zijn voor consumptie heb ik de rit naar huis vervolgd en was na 42 km weer binnen.

Met 6.8 graden is het "goor"koud

Bijna had ik besloten om vandaag te fiets de fiets te laten en me niet naar buiten te begeven, miezerig en koud, nee geen voorjaarskriebels meer, maar toch. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan en zo kwam ik toch weer in de fiets terecht, even bij Kees in “De Waard” kijken hoe de vlag erbij hangt, hij wappert bijna zou ik haast zeggen, vrijdag gaat Kees mee met het rondje van de “Twisker ligfietsclub” naar Texel. Maar wat is/was het koud, in een shirtje zonder jas en voor de wind niets aan de hand, maar als de wind van opzij komt voel je duidelijk dat de rug nat is en met zo’n koud windje er langs voelt het meteen aan alsof het dicht bij 0 is. Bij Kees en later ook Marian gezellig wat nieuwtjes uitgewisseld onder het genot van een bakkie koffie waarna ik mijn rit weer naar huis zou maken. Maar net als zo vaak weet ik dan altijd wel een “smoes” om met een kleine omweg te gaan, en zo reed ik langs de buitenkant van de Heerhugowaard op een bepaald moment over de Schermerdijk richting Ursem en later langs Avenhorn om uiteindelijk voor de A7 linksaf te gaan en via Berkhout en Bobeldijk weer echt huiswaarts te rijden. Gelukkig is de drukknopschakelaar voor de oversteek bij de grasdrogerij al weer een tijdje vervangen en werkt het systeem weer mee aan een veilige oversteek voor fietsers wat ook belangrijk is voor de a.s. Texeltoer van de “Twisker ligfietsclub”. Op de Flevoweg in de polder ben ik nog weer even gestopt bij de tulpen van Marc Kerckhoffs, weer een fase verder wat betreft de bloei maar de kou laat niet toe dat ze te snel gaan dus die staan nog wel even voor ze gekopt worden. Na 73 km was het weer over voor vandaag, maar ondanks de kou toch weer een prettig gevoel bij thuiskomst.

Klein rondje wat ietsje uit is gelopen.

Wat somber begon werd toch nog weer een “superdag” het was eerst nog wat nevelig en er was zelfs iets van wat neerslag te zien op de straat maar het stelde allemaal weinig voor. De planning voor vandaag was om via Medemblik naar Wervershoof te rijden om dan op Zwaagdijk mijn eerste boodschap te doen om vervolgens door te gaan naar Blokker voor de volgende boodschap, allemaal even heen en weer en dan eventueel via Zuidoostbeemster nog naar Obdam fietsen om bij Gerda langs te gaan, het liep weer eens allemaal heel anders. Eerst belde Tiny voordat ze van huis ging, stom van mij helemaal vergeten, dat ze vandaag op stap zou gaan met de dames van de “gym”, een dagje Delft, dus niet naar “De Zuidoost” Zo tegen 10 uur ging ik van huis, eerst via de Tussenweg om mijn gezicht ook weer een keer te laten zien bij Paul en Cuny, Paul wel even gesproken maar ze moesten op korte termijn allebei weg dus ik ben snel verder gegaan richting Medemblik. Aan het eind van de Tussenweg wordt nog steeds gebouwd aan de uitbreiding van het kassencomplex en zonder glas is het maar een iel bouwwerk zo te zien. De ondertussen overbekende “Ambtenaar” zal spoedig zijn “kroontje” op krijgen denk ik omdat de hijskraan die ernaast staat al aardig op zulke acties lijkt voorbereid. Op het volgende adres waar ik aankwam was niemand aanwezig maar gelukkig kon ik mijn pakketje door de brievenbus schuiven en ben meteen weer doorgegaan naar Blokker, zwager Gerard was aanwezig en na wat drinken een een tijdje kletsen heb ik mijn pad weer vervolgd, deze keer richting Hoorn om bij Scharwoude naar de IJsselmeerdijk te gaan en zo de route te vervolgen naar Edam, Volendam en Monnickendam. In Volendam was het aardig druk en bij de visboer op de dijk heb ik wel even een lekkerbekje genomen om de inwendige mens wat op krachten te houden. Een madam die alleen maar Frans sprak heeft tientallen foto’s gemaakt van de Quest, zowel de buitenkant als het inwendig zijn diverse malen “gekiekt”. Door Katwoude op naar Monnickendam en dan onder de weg door naar Overleek, een prachtige weg door dit dorpje bracht me in Ilpendam waar ik rechtsaf ben gegaan om via Purmerend door de Beemster naar Avenhorn te gaan. Langs de Middenweg in de Beemster stond i.v.m. het 400 jarig jubileum van deze polder een molen met een gedenkwaardig tekst op het bijbehorende bord. Via Avenhorn kwam ik in Obdam waar Gerda voor de zoveelste keer niet thuis was, pure pech zullen we maar zeggen. Toen ik weer op de weg stond met de Quest liep daar net een jongedame of mevrouw met 2 kleine hondjes, “Zo niet thuis” was haar vraag, “Nee Gerda is er niet dus dan maar weer naar Middenmeer” uit deze paar korte opmerkingen ontstond een heel gesprek en al snel was het mij duidelijk dat zij en Gerda elkaar goed kenden, “En als Gerda dan vraagt wie of het dan wel was dan zeg je maar Renate van het loonbedrijf dus”. Toen ik vertelde dat ik weer op huis aan zou gaan en dan meteen weer een stukje zou schrijven over de rit van vandaag zei ze “Misschien kom ik er dan ook wel in voor”, dus meteen even een foto “knippen” en zo staat Renate ook op mijn blog. Als ze de foto op origineel formaat wil hebben dan stuurt ze wel een mail en gaat de foto nogmaals door de “lucht” naar Obdam.
Na 126,8 km stond de Quest weer in de garage en nog steeds blijft dit een geweldige sport die ook door jongere sporters kan worden beoefend.

Het risico van zomaar op pad gaan

Eerst even een kleine toelichting op die ene “vreemde” foto, zondag ontdekten we een paar voor ons onbekende vogeltjes, bij nader onderzoek hebben we vast gesteld dat het een paar staartmezen moeten zijn, tevens werd aangegeven dat die een heel speciaal systeem hebben om hun nest te bouwen en inderdaad we vonden hoog in een struik dat typische nestje van dit vogelpaartje. Maar goed het gaat over fietsen dus hier de ervaring van vandaag.
Vanmorgen dacht ik eerst nog zal ik gaan of zal ik niet gaan, een retourtje Oudemirdum. De buienradar enkele keren geraadpleegd en toen toch maar besloten om te gaan, je smelt niet direct hebben ze me altijd geleerd, en als het erg hard gaat regenen kan het lang duren voor je onder je armen nat wordt van die regen. Dus omkleden en op pad, het is nog fris maar als ik even onderweg ben zal het wel mee vallen, inderdaad het werd spoedig warm in de fiets. Alles gaat prima en er staat weinig wind onderweg kwam ik op de Afsluitdijk van Den Oever tot aan de andere kant niet één fietser of wandelaar tegen, ergens begrijpelijk, net wel en soms heel even net niet droog en een onaantrekkelijke temperatuur. Bij Makkum kwam ik achter een vuilnisauto te rijden die niet echt veel haast had en passeren ging ook niet, eenmaal voorbij de vuilnisauto zag ik een vreemd voertuig de rotonde naderen. Geen auto of trekker ervoor maar op “eigen” kracht reed dit onderstel met een “jacht” erop over de rotonde, wel een heel speciale vorm van botentransport. Omdat ik hier even was gestopt bedacht ik dat ik wel even kon bellen dat ik met een uurtje in Oudemirdum zou zijn. En toen kwam de”kater” de telefoon werd opgenomen door haar schoonmoeder en die vertelde dat Bianca vandaag naar cursus was voor het drogisterij gebeuren, “Maar je mag hier ook om een bakkie komen hoor” was haar reactie, het leek me beter om dan maar weer andersom te gaan en zodoende heb ik op de doodlopende inrit van het gehucht Pjaam de fiets gekeerd en ben weer terug gegaan. Op de Afsluitdijk kwam de zon er geregeld bij en werd het nog weer een leuk ritje waar de regen verder nergens spelbreker is geworden en op een bepaald moment was het “Oant Sjen” en werd de rit langs Cornelis Lely weer afgesloten in Middenmeer na precies 108 km.