Gezonde temperatuur van drank onderweg

Ik vrees dat er vandaag weinig van zal komen, de wind lijkt me op dit moment nog net even te riskant om het uit te proberen. Wel heb ik iets om door te geven aan alle sportievelingen die in dit jaargetijde ergens onderweg zijn of gaan. Drinken is daarbij zeer belangrijk, zelf heb ik ervaren dat niet drinken erg vervelende ervaringen geeft. De oplossing vond ik niet bij de fietsenmakers in mijn omgeving, een thermobidon was wel te leveren maar allemaal plastic en volgens verschillende adviezen op internet is dat allemaal weggegooid geld. Op mijn blog schreef ik toen een verslagje “Gezocht en nog niet gevonden” en daar werd op gereageerd door Belle Prinssen zij had ervaring met een heel goede thermobidon en stuurde de twee onderstaande links. Ik heb de bidon en bijpassende drink-dop besteld en binnen de aangegeven termijn werd het keurig geleverd en zie hier het resultaat 0,75 liter die in de koude periode drank warm zal houden en in de zomer juist zorgt dat het koud/koel blijft en past in de normale bidonhouder. Met dank aan Belle.

http://www.yaksports.nl/index.php?controller=search&orderby=position&orderway=desc&search_query=laken+thermo+classic

http://www.yaksports.nl/accessoires/4045-laken-jannu-drinkdop-automatic-8412544029195.html

Carbon Quest in de verkoop

Hier even een speciaal bericht over andermans Quest, vanmiddag ontving ik een mail van Menno Dekhuyzen uit Ede, net terug van een maanden lange trip door Amerika,  met de vraag of ik iemand wist die belangstelling zou hebben voor zijn Carbon Quest. Ik heb op verschillende manieren geprobeerd om contact te krijgen met Menno maar elke vorm van mail kwam terug, daarin vroeg ik hem of het misschien zin zou hebben om via mijn blog deze op stapel staande verkoop aan te geven. Dus ongevraagd geef ik dit dus alvast door, deze Carbon Quest komt of is te koop met veel extra’s. Wie belangstelling heeft en kans wil maken op deze super Quest moet zich bij hem melden. Het enige wat ik aan kan geven is Menno Dekhyzen Ede. Succes gewenst zowel voor koper als verkoper.

Thuisblijven, typisch een mooi weer fietser.

Zoals valt te verwachten van een “mooi weer fietser” gaat hij vandaag niet van huis, nou ja niet van huis is wat te sterk uitgedrukt, niet met de Quest in dit geval. Het weer staat me echt niet aan dus dan ga je wat "verstandigers" doen als een stukje fietsen. Boodschappen doen bij de supermarkt, naar “Kippen-Dam” om wat kip-producten, heerlijk en dan nog even naar de appelenboer in Wognum om een paar zakken Elstar appelen. Ik ben weer voorzien van één en ander en toen ik over de A7 terug reed en mijn zoon mee was als passagier heb ik hem gevraagd om even een foto te maken van het Microsoft gebouw vanaf de snelweg. Normaal fiets ik altijd langs de andere kant en zie je weinig van wat hier allemaal gaande is. Weinig meer als aan “mijn” kant maar wel is te zien dat het enorme hekwerk alle enthousiastelingen buiten zal houden ze moeten dan eerst nog een flinke sloot over. En wat moet je daar zoeken, allemaal  111111111 en 00000000, zo is het toch in de computertaal . Volgende keer maar weer een rondje fietsen dat is veel prettiger.

Gezocht en nog niet gevonden

Vandaag was het een kort ritje, eerst was ik nog van plan om naar Oostzaan te rijden maar ik wilde ook nog naar de fietsenmaker voor een ”thermosbidon”. Als eerste op naar de Obdammerdijk  om bij Tom en Gerda aan te gaan maar die zijn er niet blijkt wel als ik daar uit de fiets ben “geklommen”. Meteen andersom en via het “Braamstruiksebinnenpad” m.a.w. een hele hoop kleine weggetjes op naar Blokker om bij zus Ria mijn neus om de hoek te steken, en warempel die is wel thuis. Een tijdje bijkletsen en straks gaat ze de maaimachine ophalen die voor onderhoud weg was, ik heb aangegeven dat ze hem nog lang niet nodig zou hebben maar dat wist ze zelf ook wel. Bij Ria vandaan richting Ooster-Blokker en via Westwoud en Hoogkarspel naar Wervershoof het is dan nog maar even naar Medemblik waar ik bij de fietsenzaak van Leo Smit langs ga om zo’n speciale bidon aan te schaffen. Hij had er verschillende maar allemaal plastic en dat werd via internet juist sterk afgeraden dan thuis nog maar eens kijken of via de internetwinkel wel de juiste binnen is te halen. Als ik de fiets weer binnen zet staat de teller op 76 km en zet ik ook de hartslagmeter stil. Na jaren had ik dat ding weer eens voor de dag gehaald en er een nieuw batterijtje ingezet. Hij werkt en zo heb ik onderweg een aantal keren gekeken waar hij ongeveer bleef staan, als ik voor of tegenwind zo rond de 35 km ga rijden staat hij geregeld op 135 “tikken” ook heb ik geprobeerd om hem wat hoger te krijgen bij het oprijden van de brug over het kanaal in het Agriport gebied, hij kwam toen op 158 , maar dat is maar een momentje, gemiddeld genomen ben ik wel tevreden en als je dan stopt om het op een foto vast te leggen dan gaat hij weer heel snel omlaag , geen nood hij mag voorlopig weer in de kast wie weet komt hij ooit weer een keer op de vlakte.

Kramp in twee benen gelijk ......

Wat ik in zomerse dagen ervaar als een simpel retourtje Oudemirdum was vandaag een min of meer stevige opgave. Opgewekt van start en met de wind in de zeilen richting Afsluitdijk waar de opkomende zon een heel vreemd beeld liet zien over het water van het IJsselmeer. Het ging als een trein hoewel de wind van opzij toch wel wat beperking gaf om de gang er goed in te houden. Aangekomen in Oudemirdum  even wat afhandelen met betrekking tot de caravan, koffie drinken, kletsen, tussen de koek en weer koffie door vervolgens foto’s maken in het zomerhuisje en ook mijn dochter zien lopen in een leuk jasje wat ik haar vorig jaar had gegeven en dan weer op huis af. Waarom zo vlug allemaal, Bianca stond klaar om in het vakantiehuisje gaatjes te gaan plamuren en zo proberen alles op tijd voor het seizoen klaar te krijgen en dan wil ik niet in de weg zitten en ben ik bovendien weer mooi op tijd thuis. De bananen die ik mee had genomen kwamen goed van pas om de “motor” weer op te laden. In Friesland had ik de wind nog van achter maar op de Afsluitdijk wordt dat straks een ander verhaal, alles van opzij en hij blaast nog pittig. En dan komt het, mogelijk, of wel zeker is het mijn eigen fout geweest, te kort drinken, min of meer bewust want ik vind het allemaal nogal koud zo uit de bidon, en toen kreeg ik aan het eind van de Afsluitdijk net in de Wieringermeer kramp, mogelijk omdat ik even was gestopt en het standaard ritme er dan even uit is, om de tweede banaan te verorberen, in twee benen tegelijk oei wat was ik mak. Even wachten maar toch weer door, onderweg nog diverse keren van die “knijpers” maar na Wieringerwerf was het allemaal weer over, de volgende keer maar meer trainen, zorgen voor warm weer en toch maar een “warm” drankje mee dan is deze 160 km weer een peulenschil.

Rondje "De Woude"

De kop is er af, een veel gehoorde uitdrukking als je ergens opnieuw aan begint. Inderdaad wij , ik en velen met mij zijn vandaag weer aan een gewone normale week begonnen. Ja wat is normaal, ik bedoel een week zonder onderbreking van Kerst of Nieuwjaar, weer gewoon lekker alles kunnen doen wat je graag doet en dat is dan bij mij vaak een klein rondje fietsen. Wim (Schermer) had een tijd geleden al eens aangegeven, “Pe, kom gerust weer eens langs” en het leek me vandaag de juiste gelegenheid om dat te doen, ze zijn net Opa en Oma geworden van hun eerste kleinkind, een stamhouder zelfs, dus dat is een felicitatie waard. Het weer is zonder meer somber, geen wolk te zien alleen een grijze massa boven, mogelijk is het één grote wolk, in elk geval geen lekker weer maar toch gaat het ritje zonder schuinkap en dat is nog prima te doen. Van huis richting De Woude is standaard zo’n 43 km meen ik en op dat hele stuk kom ik geen fietser tegen, 2 keer iemand met een hond en één persoon op skeelers, ’t is te koud denk ik, waterkoud dat zal het zijn. Goed ik heb er lekker de gang in als ik inderdaad na 43 km bij de familie Schermer voor de deur sta. Nog niet uit de fiets opent Marian de deur, ik had al gezien dat de auto niet op zijn plek stond dus concludeerde ik dat Wim niet aanwezig zou zijn. “Hij is er niet” vroeg ik aan Marian, “Nee maar je kunt evengoed wel even een bakkie doen” . En zo zat ik met Marian aan de koffie die vertelde dat Wim samen met Arnold bezig was dus dat is vandaag en misschien nog wel een paar keer, zweten voor Wim. Ik ben maar heel kort gebleven omdat ik meteen weer door ben gegaan naar Tiny in de “Zuidoost”, het kon allemaal net want ik weet dat ze maandagmiddag fanatiek tennist als een jonge meid rent ze over de baan. Vanaf de “Zuidoost” naar Middenmeer is nog zo’n 40 km en bij Tiny stond de teller op 60 km rond,  dus dit werd weer een verdienstelijk rondje van net 100 km. Onderweg maak je dan, ondanks het sombere weer, hier en daar een foto. Eerst een stelletje halsbandparkieten die volop in het zuidelijke deel van Noord-Holland rond vliegen en een paar keer een plaatje op de Westdijk richting Oosthuizen en  om af te sluiten met een foto van de weg die volgens eerder gegevens a.s. maandag de 12^e pas afgesloten zou zijn maar nu al geblokkeerd is. De GPS is onderweg ”te koud of te moe” geworden en heeft na De Woude “de pet aan Maarten gegeven”, vandaar die enkele lijn van de heenreis.

"Opa" ben je al oud en af ?

Het kwam er niet van vandaag en dat is niet erg, het kan wel toe heb ik net geconstateerd, het was genoeg voor 2014. Ik zat net wat te “spelen” met de laptop en kwam toen op de pagina van mijn blog met daarboven de datum van 30 december 2013. En daar stond dat de totaalteller toen 57.731 km aangaf, een mooi “stukkie” als je het moet lopen lijkt mij, maar ja dan ga ik verder en meen me te herinneren dat de stand van diezelfde teller gistermiddag zo ongeveer 72.428 km liet zien. Ja nu rekenen het één min het ander geeft aan dat ik de afgelopen 12 maanden 14.697 km heb gefietst en als ik dan de vakanties, en dat zijn er nog al wat, eraf trek en de weekenden dat ik niet fiets dan blijven er “slechts” maximaal 4 dagen per week over, dan komt het neer op gemiddeld iets van rond de 80 km per ritje. Maximaal ritten van iets over de 200 km maar ook wel eens een miskleun van 25 km, maar over het algemeen kan ik stellen “Opa doet het nog redelijk” al is ie ook bijna van voor de laatste wereldoorlog. Allemaal voor 2015 de beste wensen en er komt wel weer een vervolg hoop ik.

Als je het juiste meel hebt is het simpel bakken

Misschien ga ik dit jaar nog één keer een stukje fietsen en dan is het over. Ja , stil maar, alleen voor dit jaar want er zijn na morgen geen dagen meer met 2014, ze zijn op, helemaal op. Ik niet hoor, als alles zo blijft gaan zoals het nu is dan haal ik echt de 100 wel, maar niet te stoer doen gewoon hopen dat het geluk aan mijn zijde blijft. Gisteravond had ik nog een gluten-vrij brood gebakken voor Tiny dus ik had vandaag een gegronde rede om even naar de “Zuidoost” te fietsen. Deze keer een noten/rozijnenbrood, er zit weer van alles in en het schijnt gezond te zijn. Er is weinig of geen wind en regen hebben ze voor vandaag niet op het programma staan dus alles zit mee. Ik “probeer” vandaag weer een keer een iets afwijkende route maar achteraf ben ik hier ook al heel vaak langs gegaan wel “duik” ik door de tunnel na de stoplichten aan de Nekkerweg, als je het niet weet zou je het nooit vinden. Als ik bij Tiny kom is het rustig maar even later is ze er toch. Er volgen dan de gebruikelijke rituelen zoals koffie en een broodje en als ik later weer richting huis ga is het alleen een stuk bewolkter geworden maar het blijft droog hebben ze beloofd. Ik ga via Hobrede en kom tot de conclusie dat Nederland een echt waterland is, vele dijken en even zovele ringsloten. Ik rij een klein beetje om en ga richting Blokker om bij de molen “De krijgsman” weer een zak gluten-vrij meel te scoren zodat ik weer “gewapend” ben voor de toekomst. Na Blokker richting Oostwoud en Opperdoes waar ik onderweg zelfs de zon nog krijg, heerlijk, het voorjaar komt er misschien alweer aan en de dagen beginnen weer te lengen. Thuis gekomen staat er voor dit ritje 93 km op de teller dus voor morgen is het nog onzeker maar wie weet ????

RTV-NH en de "gesneuvelde"molen

Ziezo, de eventueel extra kilo’s zijn er weer af, als ze er al waren. Ze zeggen altijd dat kou extra energie “vreet” ik heb er geen erg in gehad maar het was een kort ritje vandaag en daar zat van alles in. Ik had voor mezelf vastgesteld dat ik na de Kerstdagen eerst even naar Wervershoof moest om poolshoogte te nemen bij Ben en Riet, hoe overleeft schoonzus Riet de chemo. Vanmorgen eerst wat huishoudelijk werk en tegen 12 uur van start, was ik maar eerder gegaan toen scheen de zon nog geregeld. In de buurt van Medemblik werd de regen even te heftig dus stoppen en de “schuimkap” erop en dan is het meestal binnen 5 minuten droog en dat was nu ook zo, dus in Medemblik bij kasteel Radboud stoppen en de “deksel” weer opbergen. Ik zag toen de windmolens op het IJsselmeer waar de 2^e Kerstdag bij één van de vier de “kop” was gesneuveld dus meteen maar even een foto maken en weer verder. Aangekomen bij Ben en Riet  keek ik mijn ogen uit, ze waren zich net aan het kleden om een wandeling te maken en ik had verwacht dat ik bij een patiënt zou komen, niets van waar, twee blije en opgewekte mensen. Ik kan alleen maar hopen dat dit zo zal blijven en ben weer vlot opgestapt om hun plannen niet te doorkruisen. Even was er twijfel om mijn rondje wat groter te maken maar de kou en regen hebben me doen besluiten om toch maar weer richting Middenmeer te gaan. Nog een fietser gespot op de dijk waar nu geen surfers waren en bij Medemblik nog een paar foto’s van de “onfortuinlijke” molen maken. Om wat duidelijker overzicht te krijgen ben ik de polder ingereden om vanaf de dijk nog wat meer op de foto te krijgen. Er stond ook nog iemand op dat punt en later zag ik wat grotere apparatuur het bleek iemand van RTV-NH te zijn. We hebben kennis gemaakt even staan kletsen. Deze filmende reporter was Jurgen van de Bos die ook op de “gesneuvelde” molen af was gekomen. Na deze kennismaking ben ik weer verder gegaan om via de Oostermiddenmeerweg naar huis te gaan maar die was afgesloten dus één verder en zo weer naar Middenmeer slechts 41 km voor vandaag. 

Ik werd voor het eerst "pootje" gelicht

Ja toch nog, hoewel ik gister nog stellig de overtuiging had dat er ook vandaag niet gefietst zou worden, is het er wel weer van gekomen. Vannacht waaide het behoorlijk en heb ik het slaapkamerraam maar dicht gedaan, ’t klapperde af en toe zo hard dat ik wakker werd, maar vanmorgen leek het bijna windstil, nou ja nog niet helemaal maar met wat overdreven gevoel dat het wel meeviel is ook de beslissing gevallen, gaan. En zo tegen 10 uur richting Wervershoof om bij Ben en Riet te kijken hoe de chemo verwerkt wordt, ze zijn niet thuis dus dan maar even door naar Andijk waar mijn jongste zus Lia wel aanwezig is, een bakkie doen en dan weer verder, nu alles recht tegen de wind in dus geen problemen, ik was tot nu toe aldoor achter een dijk of heg dus geen last van zijwind gehad. Aan het einde van Zwaagdijk zie ik nicht Trudy lopen die net een zak appels heeft gekocht bij de vroegere buurman, ze is er één van een tweeling en prompt noemde ik haar Edy die pas was geopereerd en ik keek er van op dat ze alweer langs de weg liep, ze lijken voor mij veel te veel op elkaar en dan zijn ze allebei mevr.Vriend omdat ze ook allebei weer met een Vriend zijn getrouwd wat dan weer geen familie van elkaar was. Mijn ritje gaat verder richting Wognum waar ik de volgende verkeersaankondiging zag staan, allemaal in verband met de nieuw aan te leggen Westfrisiaweg van Hoorn naar Enkhuizen en tevens een nieuwe weg richting Alkmaar, er zal heel veel veranderen in de loop der jaren. Ik besluit om ook nog bij Gerda en Tom langs te gaan in Obdam, het gaat nog lekker. Ik ga maar wat binnendoor en niet te veel langs open wegen dan krijgt de wind tenminste minder vat op de Quest met die steeds harder wordende zijwind. In Wadway maak ik nog even een foto van het kerkje waar vaak optredens zijn, dus geen kerkelijke rituelen. En dan weer verder maar dan opeens tussen een paar huizen of boerderijen door gebeurde het, voor het eerst ging de Quest met zijn linker “poot” van de grond, dat was echt schrikken geblazen en vanaf dat punt was het even over met mijn optimisme. Toch nog even naar Gerda waar een bak koffie met koek alles weer bij het oude bracht en zo kwam ik na 70 km weer thuis, maar wel een ervaring rijker. 

De wind was te hard

Ik heb het niet gewaagd, ik durfde niet, ja en wat durfde ik niet, met de Quest vanaf Dronten weer naar huis fietsen. Vorige week had ik hem weggebracht en in theorie zou ik vandaag terug fietsen, eventueel weggebracht door mijn zoon maar gisteravond bekeek ik de weersvooruitzichten en heb toen besloten om m’n gemak te houden, de wind is te hard. Belle vroeg de vorige week hoe ik de fiets in Dronten had gekregen, hierbij een paar foto’s hoe dat bij mij in z’n werk gaat. Eerst een kar ophalen bij mijn vriendin waarop ik samen met een vriend een aantal jaren geleden een passend frame had gemaakt en dan de fiets erop. De wielen maak ik vast met dubbele toeclips riempjes en zo ging hij heen en dus ook weer terug, helaas volgende keer beter. Dat er veel wind stond en nog staat bleek wel uit het verhaal van Theo, vanaf zijn huis naar Velomobiel in Dronten kreeg hij onderweg een zwieper van de wind en schoof met een snelheid van rond de 50 km de berm in, gelukkig was die berm breed en geen sloot direct in de buurt, je kan zelf bedenken wat er had kunnen gebeuren. Ze lieten ook nog even een filmpje zien van een onfortuinlijke Quest rijder die tijdens een lekke band in de groep uit zijn fiets was gestapt maar met een harde rukwind van opzij verdween zijn Quest in een breed kanaal waar hij al zwemmend alles weer met hulp op de kant konden krijgen en toen was het ook December.

Even zonder Quest

Het is er toch van gekomen, een dag zonder Quest in de buurt. Na de ervaring van gister waar ik tot de slotsom ben gekomen dat er een klein scheurtje naast de ring was ontstaan waardoor bij een nat wegdek wat water naar binnen kwam en de vele goede adviezen van o.a. Willem,  Wim Schermer, Peter de Rond,  Marc van de Riet en Adri Manhave heb ik gelijk de “Koe bij de horens gevat” en heb vanmorgen de fiets naar Dronten gebracht, kunnen ze meteen nog een kleinigheidje aanpakken. Bovendien kreeg ik van Allert ook te horen dat ik er niet te lang mee moest wachten en dat was nou net de bewuste druppel, aanpakken en niet langer afwachten. En daar zit je dan, ontdaan van één van je beste vrienden, maar het is maar tijdelijk en zoals het nu zich laat aanzien kan ik hem maandag weer ophalen, misschien fietsend en anders weer op de kar. Tevens is dit een mooie gelegenheid om alle lezers en lezeressen van mijn blog voor de feestdagen en het nieuwe jaar mijn wensen over te brengen en hopen dat we komend jaar weer veel zullen kunnen verhalen over het wel en wee van een Quest-rijder uit Noord-Holland die er nog graag vele jaren aan vast wil plakken en er zelf op heeft gerekend om nog heel lang mee te doen.

Lekkage in de Quest

Veel fietsen vraagt ook onderhoud dat is allang geen nieuws. Meestal wil dat zeggen, de ketting en alle draaiende delen geregeld schoonmaken en een beetje olie hier en daar er op, of in spuiten, maar vandaag had ik een keer heel ander onderhoud. De laatste tijd had ik met regenachtig weer geregeld een beetje water achterin de fiets, lekkage vanaf het achterwiel en mogelijk ergens langs één van de 4 schroeven die de achterbrug op z’n plaats houden. Ik had al een keer met wat consistentvet de zaak af willen dichten maar dat is dus niet gelukt en nu had ik na overleg met Theo de zaak weer opnieuw onderzocht omdat een heel enkele keer een scheurtje zou kunnen ontstaan rond die 4 schroeven. Ik kon zo op het eerste gezicht weinig verkeerds vinden en besloot om een rubberring onder de ijzeren ring te plaatsen en dan een proefrit maken. Op een stuk fietspad weet ik hele grote plassen en daar ga ik dan ook de proef op de som nemen. Het is tussen Medemblik en Onderdijk en dan meteen even naar Aad en Ans, ik ben dan toch in de buurt. Mijn eerste controle was niet erg hoopgevend  er stond weer een klein plasje achterin. Thuis gekomen na slechts 36 km heb ik de vermoedelijk schroef weer losgedraaid en heb daar een grotere ring geplaatst met als afdichting een stuk op maat geknipte dubbele binnenband. Binnenkort, misschien morgen en anders t.z.t. weer een proefrit maken en zien of het nu beter is want ik heb nu wel gezien dat er een klein scheurtje op de plaats van de ring is te zien en mogelijk zit daar het “lek”.