Een nuttige dag

 

97 km

Warm weer

Start klaar

We zijn het er allemaal over eens dat het schitterend weer is, zon , weinig wind en overal blije mensen. Ik was al op tijd uit de “veren”. Ik had in m’n hoofd om in tuin een struik wat in tekorten omdat ik bijna geen kleding aan de lijn kon hangen, de struik werd gewoon te groot, dus aanpakken. Een moment dacht ik aan die dag, 10 juni, toen was ik ook bezig met een elektrische heggenschaar bij Tiny en een half uur later lag ik in het ziekenhuis met een onstuimige hartslag en dat zat niet in mijn berekening en nu nog niet maar je moet het ermee doen. Het is allemaal goed gegaan en even later kon ik de was buiten ophangen om te drogen en met dit weer wil dat wel. Vervolgens “moest” ik even naar Zwaag, Leo en Riet “vieren” vandaag dat ze 61 jaar zijn getrouwd en dat gaat niet helemaal in stilte voorbij. Dus tegen half 10 omkleden en op naar Zwaag waar al meer visite was en de koffie met appelgebak werd snel geserveerd op een schaduwrijk plekje achter het huis. Na deze visite even het rondje afmaken en dat gaat dan meteen van dik hout zaagt men planken, een “kleine” omweg zit er altijd wel in, Zwaag, Bobeldijk, Berkhout en Scharwoude om op de dijk te komen.

En hij heet ....

..... net als deze meneer ....

....die ook zo heet.

Net voor Berkhout waar ik de weg op zou draaien kwam een fietser mij tegemoet die ook afremde voor de bocht en laat dat nou een sinds kort, een hele goeie bekende te zijn, ik kan hier nog niet te veel over uitwijden, om kort te gaan hij heet Siem net als dat beeld uit Sint Pancras. Stoppen en kletsen dat krijg je dan, hij fietst ook veel maar nog niet zo “gek” als wat ik doe, maar wie weet misschien komt dat nog.

Hoorn met volle terrassen

Kleine bootjes

Maar ook een grotere uitvoering

Zwanen genoeg

Dan door Hoorn op naar de dijk richting Enkhuizen met dit mooie weer zijn er toch wel wat extra bootjes op het water en tegen Broekerhaven hebben een enorm aantal zwanen bezit genomen van het ruime sop.

Een grote groep wielrenners.

Net voor Enkhuizen haal ik een groep wielrenners in die ik uit veiligheid mooi voor laat gaan bij de twee oversteken om door Enkhuizen te fietsen. In Wervershoof nog even naar zwager Aad en zus Ans, Aad sukkelt al jaren met zijn gezondheid en ook nu is het weer afwachten voor een bezoek aan het ziekenhuis. Het laatste stukje naar huis is zo afgelegd en maakte net 97 km rond voor vandaag.

Rustig is geen optie

 

Het kan niet alle dagen kermis zijn dus vandaag een meer bescheiden rondje. Gisteren kwam er een reactie van mijn zoon dat hij vandaag rond een bepaald uur thuis zou zijn voor een bakkie dus op naar Alkmaar. Rustig trappen en niet een te hoog tempo had ik me voorgenomen maar tot wel een keer of drie, vier betrapte ik mezelf erop dat ik toch weer boven de 32 km p/u reed en ik zou rustig aan doen, gewoon een slecht voornemen, rij maar gewoon zoals je jezelf, het lekkerst voelt. Uit deze foto blijkt maar weer overduidelijk dat de polder alngzaam worst "verwoest" met al die "zwaaipalen"

Een heel stuk in het veld bij Oude Niedorp was men bezig met een hele hoop materiaal, er leken wel buizen de grond in te gaan maar ik weet het niet, het was in elk geval opvallend.

Onder Broek op Langedijk werd al flink kool geoogst en dat was aan het wegdek te merken en dan is het nu nog droog, berg je als het nat is. Aangekomen in Alkmaar is het even op de claxon drukken en binnen een paar minuten is het “Sesam open U” en gaat de garage onder de flat open voor een klein voertuig geel van kleur met een gekko op de zijkant.

We drinken koffie en kletsen even bij, als ik weer vertrek neem ik een andere route via Ursem en de Rijn dijk langs de aardbeien. Twee doosjes in de Quest en na betaling via de QR-code, op naar Middenmeer en daar blijkt dat er weer 72 km onder de wielen is doorgegaan.

Het was weer een geweldige ervaring na 3 maanden

 

210 km

Ik ben een blij en gelukkig mens na de ervaringen van vandaag. Al een hele tijd zat ik er op te
“broeden”,  wanneer komt de kans om het weer een keer uit te proberen, rondje om over de dijken. Vooral na alle nare ervaringen van de afgelopen maanden. Het weer zou goed zijn, Bianca zou thuis zijn dus dan loket Afsluitdijk bellen voor speciaal vervoer. En zo begon ik vorige week vrijdag aan deze achteraf geslaagde onderneming, de eerste reactie van loket Afsluitdijk afgelopen vrijdag was: “Meneer ik lees hier dat U twee werkdagen van te voren moet bellen” zou je d’r niet opvreten, al 10 keer eerder ging dat altijd goed en ik weet nog dat ik bij de eerste aanvraag kreeg te horen dat het zo ook goed was, nadat ik dat ook aan haar had verteld kreeg ik te horen “Oké meneer ik zal het doorgeven” en zo was de basis gelegd. Na wat schermutselingen bij de vervoerder werd ik rond kwart voor 9 vervoerd naar het Waddencentrum aan de overkant waar de “Fietsbus” klaar stond voor vertrek naar Den Oever.

Het was hier en daar nog wat mistig bij vertrek en op het busstation was helemaal niets te zien maar aan de “Friese kant” leefde het wel.

De boerderij op z’n kop staat er nog steeds en op afstand kon ik toch nog een foto maken, hoewel niet echt geslaagd.

Bij Bianca was het gezellig ook omdat ik Fleur weer een keer zag die de koffie verzorgde. In het buitenverblijf hadden de eekhorens het druk ze “vlogen” van de ene naar de andere kant. Na een ruim uurtje ben ik weer opgestapt om m’n fiets thuis te brengen en dan moet ikzelf ook mee.

In de Noordoostpolder werden hier en daar al aardappelen gerooid en richting de Ketelbrug was het druk.

Als ik de draai naar links maak zie ik dat er een flinke vrachtschuit diep in het water ligt, volle bak zullen we maar zeggen.

De nieuwste windmolens in het IJsselmeer hebben opvallende “gele” onderstellen en bij één van de nieuwste zag ik dat het derde blad omhoog werd gehesen zodat het weer een complete molen werd.

Later nog even de brug bij Lelystad op de kiek en dan op naar Middenmeer. De rit werd in totaal 210 km waarvan ik er 182 heb gefietst en 28 km met speciaal vervoer van Den Oever naar het Waddencentrum aan de Friese kant. Het ging weer net zo gemakkelijk als voor de hartritme storingen, wat was het weer heerlijk.

 

Even een boodschap doen.

 

Na een dag verstek te laten gaan ben ik er vandaag weer helemaal bij .

Vanwege het weer zou ik nog niet op “mijn” tijd ( 9 uur) van start kunnen gaan, te veel buien en ik ben een mooi weer fietser dus even afwachten en het weer zou rond of na de middag beter worden. Ik moest iets wegbrengen naar Bovenkarspel en dat moest dus even wachten, maar rond half 11 klaarde het op en ben ik toch maar op pad gegaan. De weg naar Bovenkarspel heeft weinig verrassingen voor mij en toch reed ik nog  even verkeerd, die nieuwe wijken brachten me in de war, toen ik er bijna was maar dat probleem was snel hersteld.

Nadat ik het materiaal had afgegeven ben ik weer richting Middenmeer gegaan het eerste stuk via een nieuwe, voor mij een niet zo bekende route. Uiteindelijk kwam ik richting Hem en Venhuizen waar ik me weer helemaal thuis voelde. 

Bij de Torenweg even stoppen voor een paar foto’s, het is niet vreemd dat deze weg Torenweg heet hij staat er helemaal alleen. Het weer was ondertussen heerlijk zonnig en het beloofde een mooie middag te worden, helaas ik had te vroeg gejuicht. Onderweg bedacht ik dat ik wel langs de aardbeien leverancier kon gaan, recht toe recht aan op de Lekermeer af maar voor ik daar was ging er een soort “hemelsluis” open, het was maar even maar het ging onwijs hard en de plassen langs de weg waren meteen flink aanwezig.

Gelukkig waren er nog aardbeien en nadat ik mezelf eerst wat afgedroogd kon ik alles weer zien, er zitten geen ruitenwissers op mijn bril en heb 2 bakjes in de fiets gezet, gelukkig was het weer droog. Als ik thuis ben zie ik dat dit ritje na 74 km eindigde net ver genoeg, want ik moet vanmiddag ook nog even op pad.

Eerste rit in een "nieuwjaar", ........

 

Het was weer helemaal nieuw, een nieuw jaar als het mijn levensloop zou worden geprojecteerd. Maar gelukkig heb ik daar niet te lang bij stil gestaan, het leven gaat weer gewoon door en het eerste ritje zit er ook alweer op.

Soms zie je bij toeval dat er toch wel heel wat windmolens in de polder staan waar ook de oogst gewoon doorgaat. Niet spectaculair maar wel weer interessante dingen en mensen ontmoet.

De route was weer als vanouds, het HEM-rondje, het weer is nog goed en voor het weer regent ben ik wel weer thuis, hoewel onderin beginnen de eerste “wreedheden”van regenwolken zich al te ontwikkelen. Er valt weinig te beleven onderweg en al spoedig nader ik Hoorn en vervolgens Enkhuizen, ik fiets boven op de dijkrichting Medemblik maar besluit om bij “De Ven” naar de weg te gaan, het fietspad begint hier en daar wat gebreken te vertonen.

Een zwanen familie begint net met de tewaterlating van het hele gezin en dat is vrij groot. Kort voor Broekerhaven zie ik nog een bloeiend proefveld met bloemen maar kan niet beoordelen om welk soort het gaat.

Bij Enkhuizen moeten fietsers de weg oversteken en komen dan op een stukje fietspad tot de stoplichten en dat was al jaren slecht maar nu wordt er aan gewerkt en zal het wel beter worden.

Bij Onderdijk/Medemblik zie ik een zeilboot met aparte zeilen dus even op de foto net als het schoepenrad in de Wieringermeer bij Medemblik.

Dit machtige onderdeel is van, het toen grootste gemaal dat er aan heeft meegewerkt dat de Wieringermeerpolder zo snel weer werd drooggemalen na de onderwaterzetting door de Duitsers op 17 april 1945. Ik ben er niet alleen, er komt nog een sportieveling op een tweewieler die ook z’n bewondering uitsprak voor dit onderdeel van een groot geheel.

Het is Arthur Schouten uit Den Oever en zo raak je aan de praat over van alles en nog wat, hij is werknemer bij H.G.G. en toevallig weet ik een klein beetje hoe dit bedrijf van de grond is gekomen, Hansen, Goverse en Glijnis een heel verhaal waarbij ik jaren met Piet Goverse ben opgetrokken, toen nog als voorzitter van toerclub “Zuiderzee”.

Als we nog lang niet zijn uitgepraat besluiten we toch maar huiswaarts te gaan in de hoop dat het droog zal blijven, hoewel de lucht griezelig “zwart” begint te worden en dat alles na 93 km.