Gemeente Hollands Kroon langs de "buitengrens"

Het telefoontje naar Kees heeft geresulteerd in een ritje samen door de “noordkop”, en hoe, we hebben samen langs de “grens” gereden van de nieuwe gemeente “Hollands Kroon”. Kees was al eens eerder rondom gegaan maar toen in tegenovergestelde richting. Nu was de start voor mij vanaf Middenmeer langs de Alkmaarseweg naar de rand van de polder bij de Westfriesedijk. We hadden daar afgesproken om half 10 vanmorgen en zijn ook op dat tijdstip samen van start gegaan richting Medemblik langs de Koggerandweg om vanaf Medemblik omhoog te gaan naar Den Oever, even omhoog bij “Oude Zeug” de vroegere haven voor het laden van bieten in binnenvaartschepen en werkhaven voor diverse andere activiteiten. Vervolgens naar Den Oever voor koffie, helaas zonder iets erbij, volgens de beheerder van Hotel de Haan was er een bus met 40 toeristen ons voor geweest, een slecht management als je het mij vraagt. Na de koffie langs het Wad richting “Korte Afsluitdijk” en dan via de Balgweg naar de grens van Anne Paulowna en dan weer verder zelfs iets buiten de gemeentegrens maar vergeef het ons wij weten nog niet beter. Tenslotte komen we aan op “De Keins” en bezoeken even het kleine kapelletje waar altijd kaarsjes branden. Ietsje verder langs Schagen op naar het Verlaat waar we bij de Irish Pub nog wat drinken. Via de A.C.de Graafweg rijden we tot aan de Langereis waar Kees rechtsaf gaat en ik het laatste stuk tot aan ons startpunt afleg en daar constateer dat de route zoals wij hem nu hebben gereden precies 90 km is en met de heen en terugrit via de Alkmaarseweg kom ik in totaal op 106 km in een heerlijk zonnetje en een prettig tempo.

Picasso in de dop

Vandaag was het toch wel een beetje een bijzondere dag, al vroeg van huis en toch maar 80 km gefietst. Oorzaak heel simpel, bij Tiny helpen met wat schilderwerk. Omdat dit echt dicht bij de grond is durf ik dat wel aan, thuis laat ik het doen dat is net allemaal te hoog naar mijn simpele begrippen. Niet dat ik nou zo’n enorme hoogtevrees heb maar voor het geval ik wel naar beneden zou schuiven en er een stukje in de krant komt met de vraag waarom zo’n “Ouwe man” zo nodig omhoog moest, dan maar de jongere garde inschakelen en rustig bekijken hoe goed die dat kan. Ik was dus even heen en weer naar Tiny geweest en daar tussendoor heb ik goed mijn best gedaan, samen hebben we de poort en brugleuning onderhanden genomen en het is super opgeknapt. Toen ik heen reed zag ik de windmolens, sorry “zwaaipalen” ik verval toch weer snel in mijn oude gewoonten om ze een mooiere naam te geven dan ze volgens kenners mogen dragen, ze stonden zo mooi op een rijtje en dat tegen een wolkenloze hemel dat ik even ben gestopt om dit vast te leggen. Straks Kees even bellen misschien gaat hij morgen mee voor een rit(je).

Gewoon een stukje fietsen

Hoe zal ik de rit van vandaag omschrijven, elke keer komt er wel iets langs in mijn brein wat min of meer toepasselijk is op het gereden tochtje, maar voor vandaag weet ik het nog niet. Eerst maar het verhaaltje bij elkaar typen en dan komt er vanzelf wel iets. Zoals gewoonlijk ben ik geen langslaper,  dus “vroeg uit de veren” hoewel die veren allang niet meer in de matrassen worden verwerkt en het kunststof of rubber ook hier zijn intrede heeft gedaan, maar het is voor een ieder duidelijk, ik sta vroeg op. De lucht zag prima en dat kon wel eens een grotere rit worden vandaag, maar toen ik tijdens het “kranten” op een bepaald moment een blik naar buiten wierp zag ik dat de eerste bui niet ver meer af was, 10 minuten later kletterde het op de ramen. Maar gelukkig het viel allemaal mee, na 10 minuten was het droog en kwam de zon er heel af en toe even bij, het werd om zo te zeggen een mooie dag. Ik had voor mijzelf twee opdrachten in mijn hoofd, eerst naar Zwaag een CD-tje wegbrengen waar een paar foto’s op staan en dan naar de “Zuidoost” met een wat grotere foto die in een lijst moet, waar nu een verouderd exemplaar in zit. In Zwaag is niemand aanwezig, geen nood een CD past prima door de brievenbus en al heel snel reed ik richting Bobeldijk om na de spoorwegovergang linksom te gaan naar Berkhout. Ik heb weleens een vrachtrijder horen zeggen, die geen richting aangaf om af te slaan, : “Ik ben hier nou al zo vaak langs gegaan ze weten het nu wel” maar uit lijfsbehoud geef ik nog steeds netjes richting aan al heb ik dit pad ook al tientallen keren gevolgd. Na ruim 40 km was ik ter plekke en heb, omdat Tiny niet aanwezig was, het klusje geklaard, zonder problemen hangt alles weer op zijn plaats. Via Purmerend en langs het Noordhollandskanaal weer richting het noorden, het gaat overal “machtig mooi”een enkele vakantiefietser met te veel bagage slingert weleens wat extra als je passeren wil maar alle keren gaat het goed en zo kom ik weer dichterbij de polder. Op de Westfriesedijk bij de Wieringermeer ben ik nog even gestopt om een foto te maken die vanaf de parkeerplaats die een overzicht geeft van de polder richting Oudelanderweg en Medemblik. Na 107 km zat het er weer op, een heerlijk ritje wat door die stomme bui van vanmorgen wat korter is geworden dan in de planning zat.

Kort vervolg

Inderdaad een kort vervolg op mijn eerste stukje van deze regenachtige dag. Zo rond 1 uur was de tijd rijp om nog vlug even een rondje te maken, een rondje werd het niet, het was heen en terug vanaf Middenmeer naar Zuidoostbeemster. Afgelopen vakantie was eindelijk in “fotoalbum-vorm” terug van het bedrif wat dit zo goed zegt te verzorgen, nou vergeet het maar, als je “engelen”geduld hebt is alles oké maar vlot zijn ze er zeker niet. Maar goed, dat album was in het weekend binnen gekomen en omdat het eigenlijk bestemd was voor Tiny’s verjaardag was het de hoogste tijd om het ook daar te bezorgen anders gaan we straks weer met vakantie. De buien leken voor dat moment even van de lucht dus omkleden en op naar de “Zuidoost” onderweg leek het wel of er overstromingen waren geweest, plaatselijk stond het water nog van berm tot berm maar het was in elk geval droog. Droog tot aan Oosthuizen daar ben ik gestopt om de kap erop te doen, wat ging het hard voor een paar minuten. Amper 2 km verder kon het er weer af en bleek het achteraf de enige regen te zijn geweest voor de hele rit. Terug voor de wind ging zeker zo snel als heen en na precies 80 km was ik weer binnen, toch nog een “benenstrekkertje” gehad.

En toch is dit zomer

Er moet nog veel veranderen om met de Quest op pad te gaan. Vanmorgen was ik betrekkelijk vroeg op, het regende een beetje en af en toe zag ik een lichtflits van een beetje onweer, de temperatuur staat op 15,6 graden en het is bijna half 9. Ik hoor net van de weerman, Jan Visser voor Noord-Holland, dat er in Sijbekarspel 43 mm water is gevallen, niet leuk als dit zomer heet. Zo dat is het voor dit moment maar laten we het even hebben over de afgelopen paar dagen, we waren in Drenthe de provincie met de meeste fietspaden en hebben daar ruimschoots gebruik van kunnen maken, vrijdag, zaterdag en zondag prachtig zonnig weer en geen spatje regen. In de omgeving van Ruinen was het starten richting Dwingelerveld een prachtig natuurgebied getuige de 2 bijgevoegde foto’s. Mocht ik vandaag nog wel een stukje rond gaan dan volgt daar zeker een aanvulling op mijn blog van maar ooievaars zoals we daar zagen komen we hier zeker niet tegen.

Na regen komt zonneschijn

Als je een “mooiweer” fietser bent net als ik, dan kom je deze “zomer’ wat magertjes aan je trekken. Je moet echt gaan als de kans zich maar half voordoet zo was het vandaag echt weer zo’n dag waarbij je de momenten moet “stelen”, wat een “pet zomer”. Vanmorgen toen ik na een nacht van regen en onweer uit bed kwam leek het nog wel redelijk, eerst met de auto naar de garage om een lagertje in een steunrol te laten vervangen en daarna om een bakkie bij Tiny om vervolgens bij goed weer nog een “piep” klein rondje te fietsen. Eenmaal in de garage was het al helemaal mis met het weer, regen , regen en nog eens regen. Dat wordt vandaag geen ontspanningsrondje met de Quest, dat was al heel gauw duidelijk. Maar alle dagen gaat het anders dan de planning, na de koffie bij Tiny weer naar Middenmeer en daar een tijdje zitten “klooien” achter de pc en constateren dat het wat minder begint te regenen. Inderdaad het zonnetje komt zelfs af en toe om de hoek, dus toch nog een stukje trimmen. Rond 12 uur zat ik in het andere pak en ben naar Westwoud gereden, zwager Arie lijkt wat gezondheids problemen te hebben dus richting Medemblik enz. om i.p.v. te bellen even persoonlijk poolshoogte te nemen. Het gaat goed met hem, alles lijkt weer op de oude voet door te gaan en Arie is de laatste die je zal horen klagen, dus op naar zijn 82^e verjaardag, hij ligt op  2 weken na 10 jaar op mij voor. Na de gebruikelijke koffie weer terug naar Middenmeer maar als je dan langs nog meer familie gaat moet je daar ook even je neus om de hoek steken en heb je iets meer vertraging dan was voorzien. Het heen en weertje is net 52 km en heeft me, hoe gek het ook klinkt, weer de nodige energie opgeleverd. Ondanks de wolkenluchten en vrij harde wind was het weer echt de moeite waard om er even uit te zijn.

Bang in de Quest

Ik ben weer thuis, nergens ging het mis, gelukkig zou ik haast zeggen, wel was ik vandaag een beetje angstig om door ’t Twiske te fietsen. Al een hele tijd ben ik er niet doorheen gereden maar er is qua natuur veel veranderd, omdat ik vandaag richting Oostzaan had gepland kwam het er wel van. Mooi weer en dat betekent dat er meer mensen op de fiets zitten vooral omdat het ook nog de vakantieperiode is dus extra opletten. Eenmaal aangekomen bij ’t Twiske is het begin nogal bochtig en door dat het riet nu overal behoorlijk hoog is ben je als berijder van een ligfiets veel minder goed zichtbaar, één geluk is dat de Quest opvallend geel van kleur is en ik overal langzaam reed anders was het hier en daar gewoon mis gegaan en als mensen dan opmerkingen plaatsen van “Ik zag je niet” dan kan ik dat heel goed begrijpen. Na hooguit 1 km kon ik rechts aanhouden om op de buitenring te komen waar wel voldoende zicht is maar terug neem ik een andere route dat staat voor mij nu al vast. In Oostzaan even langs bij oppas-Oma Tiny die vandaag de laatste keer een lange oppasdag heeft omdat de jongste alweer naar groep 1 gaat na de vakantie. Cappuccino, een broodje en wat bijkletsen en zo komt het moment weer om op te stappen. Richting de Zaanse schans, met wat bochtjes hier en daar rijd ik al snel langs de molens die met gekleurde wieken een leuke aanblik geven. Het is er veel drukker als de laatste keer dat ik hier reed en ik merk wel dat het “gele gevaar” weer een dankbaar foto-object is. Onderweg sla ik opeen bepaald moment linksaf en kom dan over het smalle bruggetje richting Wormer en even verder richting Spijkerboor langs het Noordhollandskanaal. Het is er overdruk bij het pontje maar voor mij geen probleem ik ga wel rechtdoor en draai aan het eind langs de brug omhoog naar Alkmaar en verder naar Heerhugowaard om nog even bij Kees langs te gaan. Hij is thuis en samen drinken we een bak thee en hoor ik dat George Krug inderdaad eergisteren bij huize van Hattem is aan geweest. Als ik weer op stap is het naar Middenmeer nog maar een klein stukje en als ik eenmaal thuis ben geeft de teller aan dat ik vandaag 127 km heb afgelegd. De laatste foto is van een baan tarwe die binnekort geoogst gaat worden met als resultaat men zegt "dure" tarwe, mag het een keer, in de landbouw is het het jaren geen vetpot en een beetje meer voor de producten zou niet verkeerd zijn.

De fotograaf van het ANP

Hoe betrouwbaar is een weersvoorspelling, ik weet het niet, vanmorgen zou het droog zijn en vanmiddag werd er regen voorspeld. Door deze vooruitzichten was ik al redelijk op tijd vertrokken om “postbode” te spelen en een paar brieven zelf weg te brengen i.p.v. met de echte post die ook haast nooit meer op tijd komt. Eerst naar Edam en vervolgens naar Zuidoostbeemster om twee brieven te bezorgen. Het is droog en redelijk weer, dus nam ik de route langs de dijk van het IJsselmeer, vertrouwd en ruim baan m.b.t. auto’s en ander groot verkeer. Het fietst heerlijk en al snel komt Schardam in zicht, een klein dorpje langs het IJsselmeer. Op de brug bij het monument van de Eenhoorn staan een paar mensen stil en omdat er een auto van de andere kant komt stop ik ook even. De man maakt ondertussen nog een foto van mij en vooral van de Quest en meteen komt hij naar mij toe en zegt, “Wij hebben elkaar al eerder ontmoet, ik heb toen foto’s van U gemaakt en een meneer met een gele BMW op de Afsluitdijk” inderdaad “Dan bent U de fotograaf van het ANP” het klopt allemaal. Hij is nu samen met zijn vrouw onderweg naar Enkhuizen om daar de boot te nemen naar Friesland waar ze samen een rondrit maken per fiets, ze gaan richting de Sallandroute en zien wel waar ze uitkomen. Thuis heb ik in mijn blog opgezocht wanneer dit ooit geweest is, die ontmoeting met deze fotograaf van het ANP, zijn naam is nog steeds niet duidelijk bij mij overgekomen, maar op 15 mei 2007 hebben we elkaar voor het eerst ontmoet. Op het vervolg van mijn tocht waren verder geen noemenswaardige gebeurtenissen te melden alleen dat de parallelweg langs de Alkmaarseweg in de Wieringermeer vandaag waarschijnlijk weer open gaat voor alle verkeer want er werden borden opgeruimd en op mijn vraag aan de mannen of ik er al langs kon vertelden zei dat ik mijn gang kon gaan en maar om die paar borden heen moest rijden. De passeerstroken zijn op 4 of 5 plaatsen gemaakt en geven de trekkerbestuurders de gelegenheid om straks volgas door te “kachelen” als het oogsttijd is. Als ik thuis ben regent het nog steeds waar ik vanaf Zuidoostbeemster al mee te maken kreeg maar wat overigens geen bezwaar was om toch nog 98 km vol te maken.

Het was even zoeken maar de foto die toen gemaakt is heb ik nog weer "opgedoken" en staat er nu bij samen met de motorrijder en het beeld van C, Lely

Piet en Ben de Jong uit Afrika in de Quest

Is het nou Afrikaner-boys in Holland of Hollandse jongens uit Afrika in Holland, ’t maakt allemaal niks uit, het zijn gewoon Piet en Ben de Jong uit Afrika die bij opa en oma logeren en deze week weer naar hun vader, Piet de Jong en moeder Carla Laan vertrekken samen met nog 2 neven die ook iets van het Afrikaanse willen proeven. Ik was vanmorgen even op pad om in Zwaag bij familie langs te gaan en daar trof ik de “mannen” uit Afrika waarvan de jongste Ben, al heel gauw bij oma kwam vragen “Wat is dat gele ding daar op het pad” “Let maar eens op” zei oma , “Straks kunnen jullie zien dat het een fiets is die heel snel kan gaan” en als het eenmaal zo ver is moeten de mannen er allebei even in plaats nemen en zijn misschien wel de eerste “African boys” die in een Quest zitten. Na de koffie ben ik weer richting huis gegaan met een vertrouwde afwijking in de kortste route, thuis gekomen zag ik dat het 79 km was geworden. Via Bobeldijk richting Avenhorn en Schermerhorn naar Alkmaar en vanaf dat punt echt naar Middenmeer sturen om het rondje niet te groot te laten worden. Langs de Alkmaarseweg reed het super over het fietspad en keek ik er vreemd van op dat de bus van de lijndienst maar zo langzaam voorbij kwam, er is daar momenteel een snelheidsbeperking van kracht en dat is 50 km, ik bleek op dat moment 46 km te rijden over het fietspad. De parallelweg, waar ik liever zou rijden, is in onderhoud om passeerstroken aan te leggen voor de landbouwvoertuigen. Op nog geen kilometer van huis kwam mij de rood-witte Quest van George Krug tegemoet, George is 18 mei geopereerd aan een dubbele hernia en probeert weer af en toe een klein rondje met de Quest wat hem zeker goed bevalt. Voorzichtig meer kilometers maken en dan weer echt van de partij zijn is zijn streven. Hij ging richting Heerhugowaard om Kees van Hattem langs te gaan. Wel of niet thuis ik zal wel zien maar anders heb ik in elk geval een leuk ritje gehad.

Hoe klein is klein

Het was vandaag geweldig weer hoewel het vanmorgen eerst nog helemaal bewolkt was klaarde het al snel op en werd het weer een super fietsdag. Eerst moest ik met de auto naar de garage voor een diagnose m.b.t een vreemd geluidje bij de motor. Na inspectie van één en ander bleek het om een lager te gaan in een steunwiel, volgende week onder het mes en vervangen. Even bij Tiny langs om een bakkie en vervolgens naar huis om te proberen nog een klein rondje te “Questen”. Mijn voornemen was echt een klein rondje, even bij broer Ben langs en dat is het dan wel zo’n beetje maar die was niet thuis en dan wordt zo’n heen en weertje weer een volle ronde. Vanaf Wervershoof over de dijk naar Enkhuizen, bovenop de dijk heb je een prachtig uitzicht over het IJsselmeer waar het vandaag bijzonder druk was met de boten en bootjes, één viel er nogal erg op en daar heb ik dan ook een foto van gemaakt, een boot met zoveel zeilen is voor mij nieuw, voor de kenners zal dit wel heel gewoon zijn maar hij viel wel op. In Enkhuizen toch maar weer even een pitstop ingelast om te genieten van dat heerlijke soft-ijs bij de locatie tegenover het station. Bij Broekerhaven de dijk weer op en net als een paar weken geleden met Kees kon ik ook nu niet verder bij Wijdenes, er wordt nog volop gewerkt met kranen en shovels maar volgens de laatste officiële berichten gaat de dijk 12 september 2012 open voor verkeer. Na wat omwegen en wat geslinger door een aantal dorpen kwam ik in de Wieringermeer. Het viel me zomaar op, als er iemand vanaf de overkant de weg oversteekt naar het fietspad en ik zou daar net langs komen dan ben ik gegarandeerd de klos, de bermen ontnemen iedereen het zicht, maar als er iets fout zou gaan weten de wegbeheerders altijd wel een argument waardoor het neerkomt op “eigen schuld” maar gelukkig ging alles weer goed en kwam ik zonder botsing aan bij Middenmeer waar in de bocht na de oversteek van de Prof. Ter Veenweg mij een gele Quest tegemoet kwam, stoppen en kletsen. Het is Richard Loos uit Wadway die i.v.m. zijn studie af en toe naar Leeuwarden moet en met de bus ben je ook ruim 2 uur onderweg dus fietsen is een goed en gezond alternatief . Eenmaal thuis bleek het geplande kleine rondje toch nog weer 96 km te zijn geworden, en lekker als het ging, echt super zo’n Quest.

Aanvullende informatie, zojuist een reactie van Kees Schouten die van alles op de hoogte is, hij werkt bij "Waterschap Westfriesland" zijn bericht is alsvolgt :
Het is de bedoeling om de dijk op 22 (dus niet 12) september open te stellen, maar vorige week is bij Wijdenes een stuk dijk verzakt, dus misschien wordt het later?

Kees (mango34)

Middenmeer 204 km Middenmeer

Het moest er gewoon weer een keer van komen, naar Oudemirdum met een omweg en vandaag was het dan weer een keer zo ver. Zo rond een uur of 8 eerst maar eens bellen of ze thuis zijn, met dit mooie weer is alles mogelijk, maar er zijn geen plannen om weg te gaan dus we zijn thuis. Mijn eerste inschatting was dat ik daar zou zijn zo tussen half 1 en 1 uur, omkleden en voor ik van start ben we zien wel. Maar om 8.15 uur reed ik van het pad af en ging ik richting Medemblik om het rondje voor deze keer maar weer eens via Enkhuizen en Lelystad te maken. Een prachtige rit, wat wil je ook met zulk schitterend weer, weinig wind en volop zon. Onderweg kwam ik alleen op de dijk langs de Flevocentrale wat obstakels tegen maar verder liep alles buitengewoon snel en zo kwam ik via Lelystad en de Ketelbrug in de Noordoostpolder. Even had ik nog de twijfels om de dijk te blijven volgen en via Urk te gaan maar wetende dat het fietspad vanaf de zuidkant van de polder tot aan Lemmer super mooi glad is heb ik die kant maar genomen en ben via Nagele, Emmeloord en Bant gegaan om in Lemmer te komen. Nergens noemenswaardig oponthoud en steeds door kunnen fietsen bracht me om 5 minuten voor 12 in Oudemirdum na 125 km. Daar was volop koffie en frisdrank en even later de lunch samen met Bianca en de kinderen Thimo en Fleur. Hoelaat ik weg ben gegaan weet ik niet maar de rit naar de Afsluitdijk en dan naar Den Oever en Middenmeer is een route die ik bijna blindelings kan afleggen en dat was dan ook snel geklaard. En zo bracht dit bezoekje aan Oudemirdum ruim 200 km op de teller en een redelijk gemiddelde.

Noord Zuid ritje

Het is alweer dinsdag, de maandag is voorbij gegaan als jaarlijkse “nationale feestdag”, hoewel de dag er voor, dus zondag, echt een superdag is geweest met de hele familie een speciale “verjaardag” vieren was TOP met hoofdletters. Maar goed het gaat niet over wat is gevierd maar wat er vandaag langs de weg was te beleven. Veel zon , hoge temperaturen en ervaren dat je met zulk weer de afgelopen maanden weer snel bent vergeten, nou ja vergeten is misschien wat erg kort door de bocht maar zulke dagen als we nu hebben vergoeden weer heel veel. Toen ik de Quest naar buiten reed zag ik dat de “Brugmantia” in de tuin al flink in bloei stond en dat na het banden oppompen en er een natte “vod” over de Quest was geweest dat hij weer glom als nooit te voren. Mijn ritje van vandaag ging weer eens langs de wegen die meestal dicht langs het water liggen en dan vooral langs het IJsselmeer. Gestart vanaf Middenmeer kwam ik bij Scharwoude op de dijk langs het IJsselmeer en wist deze tot aan Durgerdam te volgen. Onderweg kwam ik hier en daar wat toeristen tegen maar niet echt druk, ook op de dijk in Volendam had ik alle ruimte en zelfs op Marken was het niet echt druk. Het fietst op het fietspad prima en om even bij de vuurtoren, “Het Paard van Marken”, te komen ben ik rechtdoor gereden wat een prachtige weg is eenmaal bij het eindpunt ben ik linksaf gegaan omdat ik meende dat dit fietspad tot aan de haven prima te berijden is, helaas de laatste kilometer is bijna onbegaanbaar zoals op de foto is te zien en op dat stuk kwam ik tot 6 keer toe fietsers tegen die gelukkig gemakkelijker in de berm gingen als ik met de Quest. Op de plaats waar ik al verschillende keren o.a. met Wim en Kees weleens een bakkie heb gedaan was nu ruimte bij ruimte, echt weinig toerisme ook daar zit de “klad” in. Na Marken ben ik linksaf gegaan en via wat kleine gehuchtjes tot aan Durgerdam daar rechtsaf richting Zunderdorp en Watergang Sommige bordjes wezen richting Amsterdam en daar wilde ik juist niet naar toe dus richting Ilpendam en Purmerend nemen waardoor ik na Purmerend in de “Zuidoost” kwam om ook nog even bij Tiny te kijken. De “slotetappe” ging via wat omwegen naar Middenmeer waar ik precies 151 km op de teller zag staan.

Uitwaaien en gedachten verzetten

Je bedenkt af en toe eens iets om deze dag over te slaan maar dat lukt “gelukkig” niet, het zou te gek zijn als iedereen zomaar een dag of dagen zou kunnen overslaan dan wordt het een chaos. Deze dag herinnert mij aan 8 jaar geleden alweer, verder ga ik hier niet op in maar familie en kennissen weten waar het over gaat. Ik wilde vandaag een tijdje alleen zijn en ben langs het noordelijkste stukje van Wieringen gaan fietsen zo dicht mogelijk langs ’t Wad rijden en lekker uitwaaien want wind stond er genoeg. Eerst was ik van plan om de koers wat meer naar het zuiden te verplaatsen maar de buienradar liet zien dat daar meer onheil was te verwachten dus dan maar een stukje om “De Noord” via Slootdorp en de “Den Oeverseweg” door een stukje Robbenoordbos naar Wieringen . Langs ’t Wad stormde het pittig en daarbij begon het ook nog even te regenen waardoor het nog erger leek. Aan de andere kant van het eiland linksom en voor mijn gevoel maar een rondje Wieringen maken. Het laatste stuk ben ik via een route door het Robbenoordbos gereden waar we een paar jaar geleden met de fietstocht van het Noordhollandsdagblad ook langs kwamen en waar we uitleg kregen over de natuur en de dieren die er voorkwamen. Het was voor vandaag een beetje een “huis tuin en keuken rondje” wat na 62 km zijn einde heeft gevonden in Middenmeer

Ik heb een zus met "groene vingers"

Het was vandaag wel erg kort, het weer liet niet toe om gekke dingen te doen en dan is het altijd nog de vraag wat is gek. Vanmorgen werd ik wakker en zag dat het een sombere dag leek te worden, geen zon en zwaar bewolkt met een angstige vorm van regenwolken. Eerst wat privé dingen regelen, o.a. met de auto naar de garage wat afval wegbrengen naar de “stort” en vervolgens naar een tuincentrum voor wat plantjes. Na de middag leek het wel iets op te lichten en heb ik een ander “pak” aangetrokken, de Quest van stal gehaald en richting Medemblik, via Wervershoof naar Zwaagdijk weer eens een keer bij zus Margriet kijken. Ze was thuis en na wat informatie over het wel en wee van het hedendaagse leven vertelde ze mij dat haar oogst bijna klaar was, “Oogst, welke oogst” was mijn verbaasde opmerking. En zie ik heb een zus met groene vingers, volgens mij heeft ze dat geërfd van onze vader die ook altijd zeer precies en vakkundig zijn producten verzorgde. Ik moest even mee naar haar kleine warenhuisje, een tuin onder glas. Ik keek mijn ogen uit, hoe is dit mogelijk en dat van mijn zus die altijd op kantoor zat tot aan haar pensionering. Uiteraard een stel foto’s maken en die bij mijn blog plaatsen want dit is echt een plaatje om in alle rust te bekijken. Bovendien zaten de witte druivenranken vol met enorme trossen, en dat aan een boom die bijna geschiedenis kan schrijven zo oud als hij is. Na de koffie ben ik weer spoorslag richting Middenmeer gegaan in een dichte motregen die met zo’n harde wind op een echte stortbui leek en kwam ik na 40 km weer thuis.

Klein rondje door N.H.

Wat kan een mens zich soms druk maken om “kleinigheden”, ik had het vanmorgen even. Iets wat me al maanden ergerde was nog steeds niet opgelost of uitgevoerd, het heeft helemaal niets met fietsen te maken maar het moest gewoon gebeuren, de grafsteen op het graf van mijn vrouw was scheef gezakt en na herhaald aandringen bij de gemeente is het na bijna een half jaar nog steeds niet opgelost en nadat ik me vanmorgen een tijdje enorm had opgewonden en mijn gal had gespuwd richting beherende instantie kon het wel a la minuut worden opgelost. En daarna moest ik de rest van mijn agressie weg fietsen voor zover die nog aanwezig was. Eerst richting het zuiden en dan ga ik vaak parallel aan de A7 richting Benningbroek en Wognum, de eerste ontmoeting van vandaag was een mede ‘lotgenoot’ op een tweewieler deze man kwam uit Schagen en ging een toertje maken via de dorpen. Ik had me voorgenomen om vandaag een stukje langs de dijk te gaan en dan zie ik wel waar ik af zal slaan om weer noordwaarts te gaan. Het zoeft heerlijk langs de IJsselmeerdijk waar nog steeds heel weinig toeristen rondrijden, in elk geval veel minder als andere jaren. Via Scharwoude ,Etersheim, Warder en Edam kom ik op de dijk in Volendam. Uiteraard dien je daar weer als fotoalbumvulling voor de Aziatische toeristen want daar lopen er wel genoeg van rond, in het “Palingdorp”. Ik ben nog even verder gegaan tot aan Monnickendam en dan onder de Jaagweg door naar Overleek richting Ilpendam. Naar Purmerend is dan nog maar een klein stukje en vanaf deze kant valt de nieuwe voetgangersbrug wel erg op, in de volksmond is hij al gedoopt tot “De Bochel” en terecht, de jongelui kunnen zo’n hindernis nog wel nemen maar verder zal hij de mensen van middelbare leeftijd en ouderen niet van dienst kunnen zijn, met recht een bochel die ergens in het gemeentelijke brein ontstaan alleen om veel geld uit te geven en je naam ergens vereeuwigd te krijgen. Als ik dicht bij Purmerend ben ga ik zonder meer ook even bij Tiny langs voor een bakkie, ze was weer druk bezig in de tuin, gelukkig is het haar hobby een beetje, voor mij is het echt drie keer niks. Na de koffie weer door richting Middenbeemster en Avenhorn waar een wielrenner een schreeuw gaf van herkenning, remmen en achteruit “flintstonen” die wielrenner was mijn zwager Gerard uit Blokker. Een tijdje bijkletsen en weer door naar Middenmeer, bij de oversteek van de A.C.de Graafweg is het extra uitkijken, op de brug staan ook een paar wielrenners waar ik even mee sta te kletsen. De mannen komen uit Wognum en blijken een heel deel van mijn familie te kennen. Het laatste “rukkie”  langs de Langereis is snel afgeraffeld en zo kom ik in Middenmeer na 115 heerlijke kilometers.