Een rondje zonder "schatzoeken"

Vertrekken vanuit Middenmeer en na 125 km weer binnenrollen in Middenmeer, met dit weer een fluitje van een cent. Eerst had ik nog plannen om naar Friesland te gaan maar aangezien ik rond half 3 thuis wilde zijn i.v.m. bepaalde afspraken leek me dat niet helemaal verstandig, bovendien was het ook niet uitgesloten dat ik eerder op de afspraak moest zijn dus dan maar een rondje uit de vrije hand. Eerst naar Den Oever en via de smalle opgang bij de haven naar de buitenkant langs het Wad en verder richting het museum van Jan Lont waar mogelijk de gedroogde scharren aan de lijn zouden hangen. Vorige week passeerde ik de woning van Klaas de Haan, de man die deze oude voedselvoorziening nog werkelijkheid kon doen worden, precies zoals de Wieringers vroeger voor de kost zorgden. Inderdaad toen ik er langs reed zag ik ze hangen, netjes rechts van de boerderij aan de lijn. Verder over Wieringen naar de “korte Afsluitdijk”, daar werden we gisteren geïnformeerd door een man die met een GPS aan het z.g. “schatzoeken”was, een “sport” die veelvuldig wordt beoefend. We kregen tekst en uitleg hoe het allemaal werkte en hij liet ons zien waar de z.g. “schat” verborgen lag, heel interessant leek mij, hij haalde er iets uit en stopte er ook iets in als ik dat goed heb begrepen en via internet wordt dan melding gemaakt van de vondst. Later op de dag kwamen we op het zelfde punt terug en heel toevallig liepen er toen weer mensen rond met een GPS die ook de zelfde “schat” zochten. Omdat ik vandaag de GPS ook bij me had dacht , ik zal dat coördinaat ook eens vastleggen, maar de jongelui van gistermiddag hebben de vondst waarschijnlijk verplaatst of meegenomen, waar hij lag was nu niets meer, vandaar dat vlaggetje op de kaart bij nummer 006, de plaatst waar de z.g. cache had gelegen. Vervolgens door naar Breezand en Anna Paulowna waar van 3 t/m 7 mei dez.g. “Bloemendagen” worden gehouden, veel versiering in de dorpen en de polder met bloemen en mozaïeken, enkele mozaïeken sprongen er echt uit. Voor het Noordhollandskanaal ben ik afgeslagen richting ’t Zand en daar het kanaal overgestoken om wat meer naar de kust te komen. Via Petten de Hondsbossche zeewering opgereden en langs de Noordzee afgezakt naar Hargen dan door de duinen naar Schoorl en toen weer richting Koedijk, Broek op Langdijk, Heerhugowaard en Obdam een heerlijk rondje met veel zon en iets wind, voor de z.g. rechtop fietsers stond er een behoorlijke stevige wind uit het oosten en volgens mijn vriendin is die altijd hard.

"Pril geluk"

Men zegt zo vaak, “Je ziet zeker niets onderweg omdat je zo hard gaat” niets is minder waar, ik zie zo veel, soms te veel. Vanmorgen naar een verjaardag van één van mijn schoonzussen en dan ga ik als het half mogelijk is helemaal met de Quest, een belangrijk punt daarbij is vaak of er voldoende ruimte is om de fiets op het erf te kunnen zetten en dat was in dit geval helemaal geen punt. Ik zet hem liever niet zomaar ergens op straat als ik er geen zicht meer op heb. Na daar een tijdje te zijn geweest en verschillende zwagers weer eens te hebben gesproken ben ik weer opgestapt en met een omweg weer naar huis gefietst, via Wognum naar Bobeldijk want via de brug gaat nog niet dus even omrijden dan door diverse dorpjes en tenslotte door Heerhugowaard, echt door de nieuwbouw, ik raakte totaal verdwaald, hoe kom ik hier weer uit. Gelukkig het is gelukt, je zal daar wonen, alles draait en slingert en nergens geen snelle doorgangen, verkeersremmers en afslagen waar de bedenkers van hofjes hun hart hebben opgehaald, nee geef mij maar het rechte en strakke van de polder. Onderweg ben ik nog even gestopt en heb heel voorzichtig het fototoestel in de aanslag gebracht om een heel pril geluk vast te leggen. De totaalstand is op dit moment 27.075 km geworden. Allemaal geweldige kilometers met de mooiste en snelste fiets die Quest is “gedoopt”.

Quest bij de vis i.p.v. boter.

Uniek, tenminste zo heb ik dit vanavond ervaren. Omdat ik op tijd klaar was met de afwas en wat klusjes in en om huis en het weer nogal uitnodigend was ben ik vanavond nog even een ommetje gaan maken. Deze keer via Slootdorp naar Westerland op Wieringen dan naar Hippolytushoef en verder naar Stroe. Iets voor Den Oever via de Vattropperweg langs de dijk naar het eindpunt op Wieringen bij de haven en juist daar, op de Vattropperweg viel mijn oog op iets speciaals. Ik was er al voor bij dus in de remmen en terug “Flintstonen” het was maar een 20 tal meter en toen kon ik draaien naar de boerderij van, naar later zou blijken, Klaas de Haan aan de Vattropperweg 9. Ik had het goed gezien, er hing vis aan de “waslijn” te drogen. Aangezien ik voor een net plaatje het erf op moest en ik de man zag lopen heb ik eerst gevraagd of ik er een paar foto’s van mocht maken, Nou dat was helemaal geen bezwaar, hij stelde het zelfs zeer op prijs en wilde graag dat hij er ook op kwam met dat “gele ding erbij” want zo vertelde hij, hij had wat “scharren” klaar gemaakt, eerst de hele dag in het zout en nu drogen, voor volgende week als de museum boerderij van Lont weer open ging, dan werd er aandacht besteed aan de maaltijden van vroeger en daar moesten ze wat gedroogde vis voor hebben, net zo als dat vroeger ging en daar was hij nu voor bezig. Hij verzorgde bij het museum elk jaar het z.g. breeuwen, het laten zien hoe men vroeger de houten scheepswanden waterdicht maakte door hennepvezels vermengd met teer in de naden te slaan met een speciale breeuwhamer. Als je de foto hebt stuur hem dan op want dan kan die in het boek van het museum, nou dat komt goed, heb ik hem verzekerd, ik zorg wel dat je er een paar krijgt, nou één is genoeg hoor. Zo zie je maar het gaat niet overal om het meest. Na dit prettige gebeuren ben ik verder gegaan naar Den Oever en later via Wieringerwerf weer naar Middenmeer, een leuk avondrondje wat ik niet gauw zal vergeten.

Quest, bloeiende bomen en jonge ganzen.

Het was een geweldig weekend dat zal iedereen kunnen beamen, zon en een temperatuur die onverwacht hoog was, vooral omdat we tot nu toe nog weinig warmte hadden gehad. In de weekenden komt er bij mij meestal niets van fietsen met de Quest omdat er dan belangrijker zaken zijn om me voor in te zetten. Vandaag kon het weer, een klein toertje van 60 a 70 km meen ik, maar wel lekker rustig aan. Als ik dat bij anderen vertel, “Lekker rustig aan” dan krijg ik haast zeker commentaar, ik rijd nooit rustig, maar vandaag toevallig wel …….. denk ik. Vanmorgen toen ik wakker werd regende het nog en was het idee om richting Friesland te gaan meteen verdwenen. Later heb ik toch het andere “pak” maar aangetrokken en ben van start gegaan. Op de Alkmaarseweg kwam ik Arnold Schalkwijk tegen, die interesse heeft in een GPS, liefst Garmin met alles erop en eraan, we hebben even staan kletsen en de nodige informatie uitgewisseld daarna heb ik de weg weer vervolgd en heb hier en daar een foto gemaakt van bloeiende bomen, nu kan het nog, met een week wordt dit soort weer vervloekt om de vracht bloemetjes die als een tapijt onder de boom en de omgeving komen te liggen. Ook kwam ik weer diverse koppels ganzen tegen, ik verwonder mij er over dat er zoveel jongen bij die koppels lopen, nooit zag je ze ergens zitten te broeden maar het aantal zal de komende jaren weer behoorlijk toenemen als ik die grote aantallen jonge ganzen zo hier en daar zie lopen en zwemmen. Na dit rustige ritje zonder verkeersproblemen en geen opvallende zaken onderweg staat de teller op 26.946 km dus als het allemaal goed gaat komt hij morgen weer over de volgende “magische” grens.

Let op want automobilisten doen het vaak niet.

Woensdagmorgen, weer zonnig en lekker fietsweer. Eerst even een paar boodschappen doen en daarna de fiets van “stal” gehaald. Even een klein rondje West-Friesland, het werd echt klein want na goed 70 km stond ik weer thuis. Richting Medemblik en verder naar Wervershoof even langs mijn jongste broer en zijn vrouw, mijn oudste broer is niet thuis, voor kenners die weten dat ik twee broers heb betekent dit dus dat ik de ”middelste” ben. Daar even zitten kletsen over zijn fietservaringen met de racefiets en zijn fietsmaats. Dirk moet nog zo’n 60 keer rondje IJselmeer doen van 200 km, voor zijn 65e om de 500 te halen en de andere Dirk fiets nog altijd als een bezetene zonder serieus op medeweggebruikers te letten. Ik ben blij dat ik in een Quest rij dan is het nooit meer nodig om me helemaal leeg te rijden om de rest bij te kunnen houden. Na Wervershoof even over de dijk langs het IJselmeer tot aan Enkhuizen daar afslaan naar Bovenkarspel om bij mijn jongste schoonzus langs te gaan maar die is niet thuis. Via wat ongelukkige afslagen kom ik in een woonwijk terecht en zoek even naar de juiste weg met als gevolg dat ik later via allerlei omwegen in Hoogkarspel terecht kom. Dit leek me meteen een goede gelegenheid om een keer bij neef Sander langs te gaan maar ook hier is niemand aanwezig. Via wat wegen door de polder kom ik weer uit op de z.g. Tolweg, en daar was het bijna einde fiets en berijder, het fietspad heeft voorrang langs de Tolweg en ook bij de afslag naar het industrieterrein maar daar kwam een onverlaat met een noodgang de hoek om, ook nog van links voor mij en als ik niet volop in de remmen was gegaan dan was er zeker een heel stuk van de Quest afgereden en mogelijk ook een stukje bestuurder. Hier bleek echt weer, wees bij elke afslag bedacht op verkeer en neem niet zo maar voorrang al heb je het eigenlijk wel volgens de wet enz. Weer verder richting Medemblik en dan naar Middenmeer, in Medemblik ben ik nog even gestopt om een plaatje te maken van de haveningang bij het IJselmeer met de oude geveltjes aan de overkant.

Wieringermeerse bollenvelden

Vanmorgen van start gegaan voor een rondje van een kleine 100 km, mooi weer weinig wind en dan moet je gewoon gaan. Ik zou rond half 12 – 12 uur present zijn voor een afspraak van vanmiddag en besloot om eerst dan maar een rondje te maken zodat ik wat meer kilometers kon maken dan de standaard 40 km enkele reis. Via Heerhugowaard, door het “Land van Luna” langs de “Waerdse Tempel” en dan langs Alkmaar het kanaal volgen. Al fietsend en een beetje in gedachten verzonken bedacht ik dat ik ooit hier een lepelaar had gefotografeerd maar dat het beest opvloog zodat er eigenlijk weinig herkenbaars over was gebleven. En zie, enkele honderden meters verder stond er weer een lepelaar, misschien dezelfde wel, wie zal het zeggen. Ik ben gestopt en heb zo ver ingezoomd als mogelijk was en afgedrukt, het beest is te herkennen maar dan is ook helemaal over en uit. Verder naar Zuidoostbeemster waar ik naar toe onderweg was, daar onder de douche en omkleden voor een bezoek aan de benzinepomp in Purmerend, het ging nou niet speciaal om die pomp maar om de man die daar al 40 jaar zijn best doet om tevreden klanten te houden en dat is hem prima gelukt gezien de vele bloemstukken en cadeaus die er waren bezorgd. Na dit bezoek weer terug naar Zuidoostbeemster en vanaf dat punt weer richting Middenmeer. Onderweg toch nog even gestopt om een paar foto’s te maken van de bloeiende bollenvelden van Marc Kerckhoffs zo langs de Flevoweg en de A7 op 3 km van Middenmeer.

Franse belangstelling

Zo maar weer een keer naar Oudemirdum in de zuid-west hoek van Friesland, Gaasterland voor de kenners. Richting Afsluitdijk met flink wind krachtig van opzij, dus dat wordt op de Afsluitdijk flink schuin tegen de wind in trappen, we zien wel was mijn eerste gedachte. Ik moet wel toegeven, het viel in het begin gewoon tegen, 35 tot 38 op de teller en dan was het ongeveer op ook, de conditie is weer snel weg heb ik het idee. Maar goed ik had de tijd en als ze thuis is dan zie ik dat wel, eerst bellen vind ik niet nodig, anders zou mijn dochter misschien thuis blijven of haar eigen gang niet kunnen gaan omdat haar vader zo gek is om met de fiets heen en weer te rijden. Het viel me op dat er overal weer aan de weg geknutseld wordt, langs de Afsluitdijk worden t.z.t. maar wel binnenkort de sluizen uit gehesen en dat geeft 3 keer per dag een half uur vertraging op het fietspad, langs de dijk in Friesland stonden ook de borden al klaar en de lijnen op de weg om binnenkort wat nieuws te maken of reparaties te verrichten. Bij de vroegere Galamadammen waar nu zo’n mooi “GALAMA AKWADUKT” is gemaakt moest is even stoppen omdat daar stukken uit het fietspad waren gehaald en werden vervangen door nieuwe lappen z.g. koud asfalt. Maar verder was de rit probleemloos, mijn dochter was thuis en de koffie was snel gezet, even later kwamen de kinderen uit school wat altijd weer een feest lijkt als opa er is. Na de middag was Fleur helemaal niet meer in de stemming om naar school te gaan ondanks allerlei beloften, ze was stellig van plan om die middag thuis te blijven tot dat opa een voorstel deed. Als je nou straks met opa in de Quest naar school gaat wat gaan we dan doen, nou dat was natuurlijk geen punt meer en om 1 uur gingen we samen in de fiets de “bult” af dan 100 meter linksaf en we staan voor de school, meteen had ze alle aandacht van klasgenootjes en ging ze lachend en opa nog een dikke kus weer naar school, sneller was het niet op te lossen. De rit terug liep geweldig, vooral de Afsluitdijk was een fluitje van een cent, een leuk voorval was het volgende, bij de sluizen aan de kant van Friesland stonden 3 campers op het parkeerterrein, dat was de eerste keer dat ik ze passeerde, onderweg passeerden ze mij via de snelweg en bij Breezanddijk stonden ze weer geparkeerd, ik zag toen dat ze alle drie voorzien waren van een Frans kenteken. Even later passeerden ze mij weer en werd er luidruchtig geclaxonneerd, bij het monument op 5 km vanaf Den Oever stonden ze weer en ben ik even gestopt omdat de fototoestellen al in de aanslag waren. Het eerste wat me werd gevraagd, “Ou est le moteur electric”. Dat vraagt dan om uit te stappen en het inwendige van de fiets “bloot” te geven. Inderdaad tot ieders verbazing is er niets wat op een elektrische aandrijving wijst en dan wordt de verwondering nog groter vooral als ze zien dat het maximum 60 km is geweest, al was dat ook met flinke wind van schuin achter. Na 160 km ben ik weer thuis en zit het er voor vandaag weer op.

Ooit was er geen viaduct nu bijna drie.

Het is weer geregeld, huiswerk afmaken en fietsen. Het weekend is al heel dichtbij, beter gezegd, het is eigenlijk alle dagen voor mij weekend, wat is het heerlijk als je gezond bent en de gelegenheid hebt om je hobby uit te voeren als het je zelf het beste past. Voor mij is dat eigenlijk alle dagen, genieten van de natuur en alles wat je onderweg tegen komt, stil staan bij grote bouwprojecten langs de weg en je verbaast afvragen hoe snel alles toch anders wordt in de loop van een aantal jaren. Op bovenstaande foto is men bezig met het plaatsen van palen voor de fundering van het derde viaduct, allemaal naast elkaar. De eerste met dubbele rijbaan is bestemd voor het verkeer op de A7, de tweede is een enkele rijbaan bestemd voor het plaatselijke verkeer en de derde die nu wordt aangelegd is ook voor het plaatselijke verkeer maar dan voornamelijk ten behoeve van de agrarische producten die worden geteeld door de nieuwe glasbedrijven onder de “pet” van Agriport I en II , dus paprika’s en tomaten. En als je dan weet dat ik in de begin jaren hier dagelijks nog met de bromfiets langs ging zonder dat er viaducten waren en de A7 nog geen gescheiden rijbanen had, dan zijn er twee mogelijkheden of ik wordt al behoorlijk oud of de ontwikkeling van diverse bedrijven gaat erg snel. Laten we het maar op het laatste houden, je bent per slot van rekening net zo oud, als je, je voelt en ik voel me nog gewoon jong. Op het rondje van vanmorgen werd ik twee keer staande gehouden, niet door de politie maar door mensen die ik toevallig tegen kwam. De eerste stop was langs de provincialeweg van Enkhuizen naar Hoorn. Er kwam mij een meneer tegemoet die zijn hand opstak en kenbaar maakte dat hij graag wilde dat ik zou stoppen dus in de remmen en een tijdje met de man staan praten over die speciale fiets waar in ik reed. Hij had vaak zulke “dingen” gezien en vroeg zich af of je dan lid moest zijn van een club of iets dergelijks, nee het is vrij om in zo’n “ding” rond te toeren en aansluiten bij een vereniging of club kan altijd maar is niet persé nodig. Even later heb ik mijn pad weer vervolgd en kwam dicht bij de kantoren van DSB in Wognum weer iemand tegen, (familie van mijn overleden vrouw’s kant) , Nel liep ook haar bijna dagelijkse rondje, vandaag deze kant langs en de volgende keer weer ergens anders langs maar wel geregeld naar buiten, dat ontspant en houd je geestelijk fris, niet bij de pakken neer zitten en genieten. Na deze tweede stop ben ik verder gegaan naar huis waar ik na een kleine 80 km weer uit de gele “taxi”ben geklommen. En met een totaalstand van 26.550 km gaat de “superfiets” weer op stal voor zijn “broodnodige” rust.

Noord-Holland op z'n mooist

Het is en blijft een mooi gebied, de kop van Noord-Holland. Vanuit Middenmeer over rustige rechte polderwegen richting Slootdorp en daar via Den Oeverseweg naar het Robbenoordbos, door het bos naar de haven van Den Oever en verder langs het noordelijkste deel van het eiland naar Den Helder via de Balgweg en door Den Helder, ik zou bijna zeggen langs Den Helder want je gaat helemaal langs de buitenkant en met 1 stoplicht ben je weer buiten alle drukte en zo kom je bij de vertrekplaats van de boot naar Texel daar ga ik naar de Zeepromenade en volg die tot voorbij de vuurtoren bij Huisduinen dan linksaf omhoog en verder alles over een golvend fietspad door de duinen tot in Callantsoog. Op dat moment bedacht ik dat ik thuis nog een klusje had en ben vanaf dat punt richting Middenmeer gegaan, na goed 90 km was ik weer binnen. Onderweg dacht ik nog even aan dat landbouwwerktuig/voertuig van gisteren, dit reed vandaag voor me op het fietspad, is dit dan een huishoudwerktuig/fietser met de trap dwars achterop. Het enige wat me wat tegenviel was de temperatuur, als de zon erbij was voelde het prettig aan maar als hij weg was voelde je een koude scherpe wind waarbij je bijna een verkrampt gevoel in je gezicht kreeg. En ik blijf een zwak houden voor bloeiende bollenvelden, dit kwam ik tegen iets voor Schagerbrug vanaf Callantsoog.

Landbouwverkeer en reigerkolonie.

Gewoon weer een toertje gemaakt door de polder en iets daar buiten, het was al tegen half 12 toen ik zo ver was dat ik aan fietsen kon gaan denken, dus eerst nog maar even iets eten en dan omkleden om vervolgens de fietsbanden even te controleren op voldoende spanning. Alles was nog behoorlijk, voor heb ik beide banden van iets onder de 6 naar 6,5 atm. gebracht en achter was hij nog op 5 rond dus die kreeg geen extra’s. eerst maar richting Zuidoostbeemster, even een waterpas brengen omdat er t.z.t. een opstaand randje iets moet zakken en het daarna ook weer netjes vlak moet worden ingegraven. Op 2 km van huis werd de vrije doorgang een “beetje” geblokkeerd door wat men vandaag de dag een “normaal” landbouwvoertuig/werktuig noemt, oordeel zelf op een ca. 6 meter brede weg. In Zuidoostbeemster een “bakkie” gedaan en weer verder, de rit ging vanaf dat adres via Middenbeemster en De Rijp naar Alkmaar en via het z.g. “Park van Luna” later door de Heerhugowaard en naar de Obdammerdijk in Obdam. Ik was er op attent gemaakt dat er bij de boerderij van de familie Sinnege (meen ik) een soort reigerkolonie was waar alle jaren ijverig werd gewerkt door de reigerfamilies om hun soort op peil te houden. Om deze tijd is het goed mogelijk om een doorkijk te krijgen in de boom die is uitverkoren, straks, als er voldoende blad aanwezig is, zie je niets meer. Dus even een plaatje maken en vaststellen dat er maar één reiger te zien was. Na goed 100 km was het weer afgelopen en was het totaal op 26.380 km gekomen.

De natuur veraf en dichtbij.

Vanmiddag weer eens een vrij rondje, wat is dat, een “vrij rondje” , nou laten we stellen dat zoiets voor mij een rondje wordt waarvan ik het begin en het eind nog niet kan inschatten. Ik weet niet waar ik terecht zal komen en ook niet waar ik heen zal gaan. Dus gewoon achter mijn neus aan, richting Medemblik en toen ik daar bijna was kwam het idee bij mij op om weer een keer alles langs de IJselmeerdijk te fietsen, het z.g. HEM rondje Hoorn, Enkhuizen, Medemblik maar nu in omgekeerde volgorde dus beginnen in Medemblik. Alles gaat prachtig, de wind schuin achter op de meeste stukken en weinig of geen wandelaars met honden langs het fietspad op de dijk. Op het stuk tussen de vuurtoren “De Ven” aan het einde van Andijk, en Enkhuizen is al jaren een aalscholverbroedkolonie, er werd al weer flink genesteld zo te zien, gelukkig komt de wind voor mij uit de goede richting en ruik ik niets, als hij straks weer eens uit het oosten komt is de stank hier niet te harden. Door Enkhuizen ging alles heel rustig, langs Sprookjeswonderland, langs de viasafslag en de haven, dan bij het station langs en zo weer richting Broekerhaven om daar weer de dijk te pakken, mooi niet dus. Een groot rond wit verkeersbord met een rode rand verbood alle verkeer op de dijk dus toen mijn pad maar wat verlegd en hier en daar binnendoor richting Hoorn, overigens een prachtig fietspad waar ik geregeld tussen de 40 en 45 km probleemloos de gang er in kon houden. Omdat ik nu toch van mijn route afweek kon ik wel even langs wat familie gaan, de eersten in Westwoud waren niet thuis, de tweede in Blokker waren er wel, bij de derde op Zwaagdijk lag de éne helft net nog niet in de “lappenmand” zijn vrouw wel en de volgende op Onderdijk was ook niet thuis. Zo zie je maar een grote familie waar af en toe iemand thuis is en ook wel eens een griepje de ronde doet. Tussen Zwaagdijk en Wervershoof zat een zwaan te broeden op nog geen 2 meter van het fietspad dus even stoppen en een paar foto’s maken. De broedende zwaan had bewaking van de partner want ik stond nog maar amper stil of de assistent stond ook al naast het nest. Na goed 80 km was ik weer op de thuisbasis aangekomen en kon ik gebruik maken van de douche voor mijzelf en de wasmachine voor de kleding om eventueel morgen weer schoon van start te kunnen gaan.

Kilometer-vreter op de rug gezien

Zon en zee, twee componenten om iets moois bij te bedenken, voor mij is dat een ritje met de Quest en dan het liefst over de Afsluitdijk naar Friesland, even bij de kleinkinderen kijken. Eerst was ik van plan gewoon een rondje Noord-Holland te doen maar na een telefoontje naar mijn vriendin met de felicitaties voor de ruim 58 % score met haar bridgemaatje ben ik toch weer op het idee gekomen om maar naar Friesland te gaan, te meer omdat zij ook al reageerde zo van “Ik dacht, je bent wel naar Friesland”. Dus om 5 over 10 de deur achter mij vast gemaakt en richting Oudemirdum. Iets voorbij Wieringerwerf passeerde ik de man die al jaren de topscorer is voor wat betreft de meeste kilometers in 8 maanden Lucien Schipper, hij fietst niet hard maar gaat wel door, alle dagen de Afsluitdijk over om maar aan zijn maximale afstand te komen. In de tijd dat ik nog in het provinciaal bestuur van de NRTU, nu NFTU, heb gezeten was Lucien al de man die meer als 40.000 km per seizoen wist vol te maken. Nadat ik de sluizen was gepasseerd zat de wind schuin achter en dat gaf wel wat extra, aan het einde van de dijk stond het gem. op 39,8 km wat later bij aankomst in Oudemirdum was terug gelopen naar 39,1 km. Toen ik in Oudemirdum rechtsaf ging de “bult” op, zag ik mijn dochter lopen met de kinderen. Heerlijk om die blije snoeten te zien Thimo met wijze raad van “Doe je wel voorzichtig Opa” en Fleur lachend om de wijsheden van haar broer. De tafel was al gedekt en ik kon zo bijschuiven, tijdens het naar binnen werken van enkele boterhammen hebben we wat bij gekletst over van alles en nog wat. Om kwart over 1 moest ze weg, rijden, met de jongste en nog een stel kinderen uit het dorp naar zwemles in Stavoren. Ik ben toen weer richting Middenmeer gegaan en was om ruim kwart over 3 weer binnen met een nog redelijk wolkenloze lucht en dus een heerlijk zonnetje. De totaalscore is op dit moment 26.197 km.

"De Zwarte Koets"

Zon en hagel, twee gewone natuurverschijnsels maar zo rond 8 april is dat laatste niet zo welkom meer. Helaas we moeten het er mee doen, vanmorgen was het weer een keer zo ver dat de fiets van stal kon en het weer was op dat moment geweldig, geen wolkje te zien en volop zon. De temperatuur was nou niet direct om over naar huis te schrijven maar wel zo dat ik zonder kap van start ben gegaan om later, toen ik hem nodig had, tot de ontdekking te komen dat hij nog thuis lag. Op dit ritje kwam ik iets tegen wat me aan mijn jeugd deed herinneren, een zwarte koets met 2 zwarte paarden er voor. Toen ik als klein kereltje voor het eerst te maken kreeg met overlijden van mensen op het dorp was het een heel normale zaak als de koets door het dorp reed want ander vervoer was voor zulke gelegenheden niet aanwezig of gewenst, dan kwam Huisman uit Wervershoof met de “zwarte koets en paarden” als daar over werd gesproken wist iedereen hoe laat het was. En zo kon ik het niet nalaten om er even een plaatje van te schieten, te meer omdat hij leeg was anders zou dat niet passen. Op dat moment scheen de zon nog lekker maar hier en daar kwam een klein wolkje en dat was ook de voorspelling, weinig of geen wind maar kans op een winterse bui. De koets passeerde ik tussen Abbekerk en de afslag naar Twisk maar hij ging rechtdoor richting Benningbroek, dorpen waar deze traditionele vorm van vervoer bij begrafenissen nog wel eens wordt gebruikt maar volgens kenners is dit ook een traditie die aan het verdwijnen is. Verder fietsen dus, richting Wognum, Hoorn, Scharwoude, Oosthuizen, Zuidoostbeemster en daar even een stop ingelast om een cd’tje met wat foto’s af te geven. Na wat bij kletsen over het afgelopen weekend met de hele familie in een vakantiehuisje in Limburg en de nodige koffie met een broodje ben ik zo rond 1 uur weer verder gegaan richting Middenbeemster waar ik een enorme hagelbui kreeg en bemerkte dat ik geen kap bij me had, dan verder naar De Rijp en daar linksaf richting West-Graftdijk om vervolgens richting Alkmaar te gaan. Had ik dat maar niet gedaan, in de krant grote foto’s en verhalen waarbij ze zichzelf op de borst slaan hoe goed ze het niet gedaan hebben, nou voor de automobilist mogelijk wel maar voor de fietsers is het nog een “zootje” op diverse plaatsen bestelauto’s op het fietspad en de nodige obstakels op onoverzichtelijke plaatsen, nee, de fietser is en blijft, ook bij Alkmaar, een tweederangs verkeersdeelnemer. Later via Ursem weer op de dijk naar Obdam en verder naar huis via Hoogwoud en Aartswoud zodat ik na precies 100 km weer uit de fiets kon stappen.

En toen was de brug weg

Nog even een rondje maken voor het weekend, het is droog en verder is er weinig positiefs te vermelden over het weer, het is en blijft nog een, te koud voorjaar. Hoewel de natuur toch steeds zichtbaarder het voorjaar aangeeft wil de temperatuur nog niet echt meewerken. Toch de fiets maar weer uit z’n stalling gereden en lekker uitwaaien, geen enkele vaste route in mijn hoofd gewoon rijden en ik zie wel waar ik uit kom. Ik ben ongeveer via de volgende route gegaan, vanaf Middenmeer, Nw.Niedorp, Oude Niedorp, Heerhugowaard, Obdam, Spanbroek, Wognum, Nibbixwoud, Midwoud, en dan richting Onderdijk daar zag ik nog een paar voor mij vreemde ganzen bij controle bleken het een paar Nijlganzen te zijn geweest, vervolgens naar Medemblik en toen weer de polder in, nog zo’n 10 km en ik ben weer thuis ………… dacht ik. Een stukje Medemblikkkerweg, en toen dacht ik bij me zelf, kom laat ik een stukje Zuiderkwelweg nemen en dan sla ik af bij de brug en neem het Wagendwarspad om weer op de Medemblikkerweg uit te komen. En daar ging het nou net fout, aan het begin wel een bord dat ik niet via deze weg in Kreileroord kon komen maar niet dat de brug naar links er uit lag, er gewoon niet meer was. Dus omrijden en in een polder is dat altijd langer als in de stad waar je een volgende straat kan nemen bij een afsluiting, Weer terug naar de dijk en toen maar weer vanaf Medemblik via de bekende route naar huis, toch een leuk afsluitritje voor deze week van precies 70 km.

Service bij Velomobiel is top

Weer thuis van een ritje naar Dronten voor onderhoud van de Quest, gisteren was de achter derailleurkabel stuk gegaan en zoals ik al in het vorige verslag heb aangegeven leek het mij verstandig om maar heen en weer te fietsen voor dit kleine probleempje. Vanmorgen om 7 uur vertrokken en al snel tegen de opkomende zon in turen waardoor ik af en toe echt niets zag. Door de pet zo diep mogelijk over de ogen te trekken viel het gelukkig allemaal wel wat mee. Richting Wervershoof en Andijk ging alles vloeiend maar vanaf het laatst genoemde dorp begonnen zich steeds meer schoolgaande kinderen op de fietspaden te vertonen en dan wordt het extra opletten, over het algemeen gaat het wel goed maar hoe dichter ik richting Grootebroek en Bovenkarspel kwam werd het “volk” al wispelturiger en koos ik er voor om via een andere weg te gaan maar toen ik via die route bij Enkhuizen kwam, begon de “ellende” opnieuw, dus nog maar eens uitwijken en zodoende met elkaar een kilometer of 4 omrijden om bij de dijk te komen. Kees van Hattem had me al gebeld met de mededeling dat het moeilijk passeren zou zijn bij de brug aan het begin want daar stonden ze te klussen, inderdaad minder dan stapvoets ben ik daar gepasseerd en kon mijn weg verder redelijk vlot vervolgen. De route langs Lelystad is mij ondertussen redelijk bekend en ik kon overal lekker doorrijden, hoewel, je past je snelheid wel aan als je op onbekend terrein verblijft en vooral omdat ik geregeld tot de ontdekking kwam dat ik de versnellingen echt miste. Op de grote plaat doe je niet zo wild dan heb je alleen de mogelijkheid om terug te schakelen naar 42 x 11 en dan weer naar 57 x 11 dus kalmpjes aan. Eerst de fietsbordjes Emmeloord volgen tot je op een bepaald moment aan je rechterhand de Wisentweg tegenkomt, daar rechtsaf en je komt rechtstreeks in Dronten uit waar je linksaf het fietspad volgt richting De Vliet. Toen ik uitstapte kwam Ymte ook net om de hoek en opende de deur zodat ik meteen binnen stond. Eerst omkleden en alles wat nat was vervangen, in de droge uitrusting voelde ik me weer prima. Het zonnetje was ondertussen helemaal verdwenen maar het was nog steeds droog. Na de koffiepauze nam Theo de fiets meteen onderhanden en binnen de kortste keren was het weer in orde met een nieuwe kabel, tijdens het afstellen gedurende een proefritje constateerde hij dat er iets was met de linker rem, hij “tikkerde” iets volgens Theo, door een kogelkop te vervangen was dit euvel ook weer verholpen en kon ik weer vlot vertrekken naar Noord-Holland. Alles met elkaar een geweldige service van de mannen van http://www.velomobiel.nl/ echt klaar terwijl u wacht. Op de laatste 5 km kreeg ik de eerste regen maar dan ben je zo thuis en is er eigenlijk niets aan de hand m.b.t. het voorspelde slechte weer. Om 10 minuten over 1 was ik, na 167.95 op de fietscomputer/kilometerteller en 166,99 km op de GPS weer thuis met een totaalscore van 25.792 km.

Eend onder de Quest en kabelbreuk

Geduld is een schone zaak, inderdaad en ik heb het opgebracht om geduld te hebben. Na de middag zou de zon schijnen en zou het droog worden, het klopt helemaal het was droog en de zon was ook geregeld van de partij dus ideaal om een rondje te maken. Nou dat rondje kwam er via heel wat mooie weggetjes langs de dijk van het IJsselmeer, te beginnen bij Scharwoude, het eerste wat mij opviel was het bord van de “Karperput” dat nu “Ootjes Pannenkoekenhuis” is geworden, och de tijden veranderen en de vis is tegenwoordig duur dus dan maar een pannenkoek. Al “snorrende” langs de dijk kwam ik via Schardam en Edam in Volendam, de angst van een overvolle dijk vanwege het toerisme viel gelukkig mee en ik kon er met een redelijk gangetje doorrijden en vandaar richting Monnickendam en bij Waterland rechtsaf naar Purmerend om zodoende even langs te gaan bij de tennisbaan in Neck of misschien in Zuidoostbeemster. In Purmerend ging het even helemaal mis, ik had overal de buitenkant gekozen om maar niet in de drukte van de stad terecht te komen en toen gebeurde het, juist op zo’n buitenweg/fietspad. Ik schrok me rot maar ik kreeg een eend onder de wielen, zo achter een heg vandaan, het enige wat ik er aan overhield was een bos veren in de Quest, dat “rotbeest” (sorry voor de dierenliefhebbers) zat wat minder bevederd bedremmeld op het fietspad zag ik in de spiegeltjes van de fiets. Ik ben maar doorgereden, ik had toch geen pleisters bij me als dat al zou hebben geholpen. Via, via kwam ik uiteindelijk in Zuidoostbeemster en bemerkte bij het terug schakelen dat het anders ging dan normaal, weer opschakelen veranderde niets en weer terug schakelen ook niet, stomme pech thuis straks maar even nakijken, mogelijk is de derailleurdraad los geschoten. Wel kom je er op zo’n moment achter dat overal en alleen maar op de grote versnelling rijden toch wel erg “grof” is. In mijn geval is dat 57 X 11, voor heb ik n.l. het standaard gemonteerde tandwiel van 52 tanden laten vervangen door één van 57 tanden en achter ging hij door de defecte schakelaar naar de 11 en dan is het ook uit stilstand en bij de dijk op vrij zwaar trappen weet ik nu zeker. Thuis de fiets open gemaakt bij de achterderailleur en toen zag ik dat het kabeltje gebroken was dus gebeld met Ymte van Velomobiel, er waren twee mogelijkheden laten opsturen en zelf monteren of morgen even naar Dronten fietsen, dat laatste leek mij het beste dan heb ik meteen een doel om naar toe te fietsen en dan nog maar een keer de volle 80 km op de grote “plaat”.

Quest snelheid

Vanmorgen weer een heerlijk ritje gemaakt kris kras door Noord-Holland, van start in Middenmeer en eerst richting Heerhugowaard, de voorzitter van de Twisker ligfietsclub heeft daar zijn werk en omdat ik de foto’s van die rit op een CD had gezet heb ik die even naar hem toegebracht. Matthijs had mij al gezien want ik was nog maar amper het pad opgereden of hij riep me al waar ik moest zijn. Zijn collega Mark, krijgt de CD via Matthijs net als Nico, die ook in Twisk woont, vlakbij Matthijs. Na de koffie en een praatje ben ik op zoek gegaan naar Kees van Hattem die ook in de buurt moest zitten, inderdaad 5 minuten later stond ik bij Kees voor de deur en zo was ik in één rit klaar met het bezorgen van de “zilveren schijfjes” waar wat verrichtingen op staan van de “Ronde van Texel”. Bij Kees vandaan heb ik mijn weg gezocht richting de dijk en toen weer rechtsaf naar Ursem enz. Hoe mijn route precies is gegaan weet ik niet meer, elk pad wat ik zag en waar ik mogelijk nog niet eerder was geweest ben ik in gegaan en dan kom je in de meest afgelegen “gaten” terecht. Zo ben ik in Noordbeemster geweest maar ook in Edam ,Oosthuizen Warder Etersheim, waar ik allemaal gezeten heb …………………. Eén ding weet ik echter nog heel precies, nog niet zolang geleden fietste ik hier ook een keer en zag op het laatste moment het bord met de aanduiding : U rijdt .. km/h. Goh, had ik mijn fototoestel nou maar start klaar bij de hand gehad, maar op dat moment was het te laat, dat was in Grosthuizen. Maar nu wist ik dat hij zou komen dus zocht ik naar het apparaat wat ik blindelings kan pakken uit de bidonhouder en met het toestel in de aanslag richting “controlepaal” en jawel hoor ik zag hem knipperen dus meteen afdrukken en ingedrukt houden in de hoop dat er één van de foto’s goed over zal komen, helemaal kwajongens werk op latere leeftijd. Ze zijn gelukt, toen ik op het toestel keek dacht ik eerst dat het niets was geworden maar thuis zag ik dat het best redelijk uit de “bus” was gekomen. Vanaf het begin tot het einde een ontspannen ritje van 107 km in een heerlijk zonnetje gefietst waarmee het totaal nu op 25.417 km is gekomen.

GPS realiteit.

Tijdens de “Ronde van Texel” afgelopen Goede Vrijdag, heb ik zo’n 40 foto’s proberen te maken, de één beter als de ander, maar goed ze zijn er wel en die heb ik voor alle deelnemers even op een cd gebrand en zal ze z.s.m. bij ieder van de deelnemers proberen te bezorgen, hoe, dat zie ik nog wel maar ze komen er aan. Eén van de foto’s is niet onderweg gemaakt maar gewoon thuis toen alles weer rustig was en ik alles weer op een rijtje kon zetten. Een foto, net zoals ik wel meer heb gemaakt van de GPS, een apparaat dat niet liegt of bedriegt maar gewoon de “harde” cijfers laat zien over onze verrichtingen tijdens de “race” rond Texel met aan en afloop. Wat vooral opvalt is de gem. snelheid, nog nooit kwam ik droog thuis, altijd was de rug nat van het zweet, maar nu was het een rit in alle rust en ik heb ondervonden dat dit ook zo zijn voordeel heeft. Dat er ook een keer iets boven de 50 km is gereden kwam stom genoeg door een “brommertje” ik reed toevallig voorop over de Balgweg en zag in mijn spiegeltjes dat “geval” aankomen, overal minachtend omkijken naar wat hij passeerde en ook nog eens lachen toen hij mij voorbij reed, ja dan wordt er iets in mij wakker en geef ik ook een beetje “gas” al snel reed ik naast hem en zag hem stoer aan zijn gashendel draaien maar dat hielp niet meer en moest hij me simpel voor laten gaan, dat is pas echt genieten in een Quest. Verder leent de situatie buiten zich zo kort na de Paasdagen niet, om erg op pad te gaan, dus rustig thuis blijven tot het weer omslaat en het echte voorjaar begint.

Ronde van Texel 2

Ik ben weer thuis, beter gezegd, we zijn weer thuis, en het was geweldig. Ja inderdaad het weer was bij de start gewelddadig, hagel, regen, het leek wel ijsregen. Door diverse plassen op weg naar het eiland, bij de grasdrogerij van Wil Hartog door de dijk de polder in en meteen volop tegen wind en regen op “boksen”. Iedereen die niet mee is geweest heeft iets gemist en die zullen nu wel zeggen zie je wel, “Gelukkig ben ik thuis gebleven”. Maar toch hebben ze veel gemist, die paar buitjes aan het begin daar word je hard van, na een goed uurtje, waarin het ook af en toe droog was, kwam de zon af en toe door de wolken en werd het meteen aangenaam langs de weg. Eenmaal op de boot scheen de zon en werd het een plezier ritje verder over Texel. Een opmerkelijk iets wat best genoemd mag worden, Kees van Hattem was de sponsor, dat hield in, de bootkosten voor deelnemers incl. fietsen en later ook de koffie met appelgebak en slagroom was allemaal door Kees gefinancierd, geweldig. Ook werden we gefilmd door Kees zijn vrouw die met de camper al voor ons op het eiland was gearriveerd en er een leuk tochtje van maakte door dochter en kleinkind(eren) met nog meer familie mee te nemen. De tocht was geweldig, absoluut, geen buitje meer gehad en vrij veel zon, hoe is het mogelijk. Toen we terug waren bij de boot werd er door Matthijs uitgelegd dat we niet zomaar weg moesten fietsen want hij had het Noordhollands Dagblad ingeseind dat er een stel velomobielen rond zou rijden op Goede Vrijdag, en als we van de boot afgaan staan ze ons op te wachten. Inderdaad verslaggever en fotografe stonden er, een korte uitleg en wat plaatjes en mogelijk halen we de krant. Op de thuisreis nog even opgestoken in Middenmeer waar een bak koffie met koek er altijd in gaat. Ik heb afscheid genomen van de mannen, Matthijs Leegwater, Nico Steur, Kees van Hattem en Mark Wolterman en we gaan er vanuit dat volgend jaar deze tocht weer wordt georganiseerd door de “Twisker Ligfietsclub”.

"Ronde van Texel 1.

“Goede Vrijdag”, ja kijk maar naar buiten het tikken van de regen is een vast geluid geworden sinds gistermiddag. Wat gaat dit vandaag worden, de dag van de “Ronde van Texel” voor ligfietsers, voornamelijk of allemaal velomobielen, dus niet zo veel last van de regen, maar toch, brillen die minder doorzichtig worden water wat langzaam via het hoofd bij je nek langs begint te druppen, nee gewoon droog weer is minstens zo prettig, we zullen wel zien wat het gaat worden. Straks ga ik op weg naar Twisk waar alles samen komt voor de start en ik zal z.s.m. een vervolg schrijven over deze rit.

Hagelbuien als voorproefje

Het wordt spannend, hoe is het weer a.s. vrijdag want dan wordt de Ronde van Texel gereden door een aantal “die-hearts” tenminste daar zal het ongetwijfeld op gaan lijken. De weersberichten zijn uitermate slecht te noemen voor “Goede Vrijdag” maar op dit moment lijkt alles nog gewoon doorgang te vinden. We zullen zien als uur U geslagen heeft, wie er dan nog over is van de reeds aangemelde personen. Vandaag ook even een proefritje gemaakt in de hagelbuien om alvast te wennen aan de ronde van Texel. Het hagelen op zich is niet zo erg, maar op snelheid die witte balletjes op je blote huid, voelt nogal prikkelend aan. Tot 3 keer toe heb ik mijn hoofd wat dieper in de “schulp” terug getrokken, man wat zijn die hagelstenen hard. En als je tijdens zo’n ritje door een polder fietst waar bijna geen huis of boerderij op zo’n moment dichtbij blijkt te staan dan worden ze alleen maar harder lijkt wel. Het werd een simpel ritje vanaf Middenmeer naar Medemblik en daar vandaan langs de Noorder en Zuiderdijkweg naar Den Oever, bij de haven omhoog en via verschillende weggetjes naar de andere kant van het “eiland” Wieringen. Ja een eiland is het eigenlijk al, nog nooit anders geweest, maar dat het straks voor een rondje fietsen eerst weer met bruggen verbonden moet worden aan de polder lijkt nu nog ver weg, maar het “Rampmeer” komt er, dat is zeker. Vanaf Wieringen met een omweg weer richting Slootdorp en dan de laatste 5 km naar Middenmeer, een rondje van 62 km. Het laatste stukje wat extra snel afgelegd omdat er weer een “zwarte” lucht aan kwam die niet veel goeds leek te voorspellen.

Geestmerambacht en Schotse Hooglanders

Hoe is het mogelijk, ik ben omgekeerd voor een aantal Schotse Hooglanders, echt waar. Vanmorgen eerst wat sociale verplichtingen nakomen door met nog een aantal mensen het kerkgebouw wat schoon te houden na een periode van hakken en breken. En daarna thuis gekomen wat eten en omkleden, ik had me voor genomen om naar mijn zus in Obdam te gaan en dan eerst via Den Helder een ommetje te maken. Er stond een behoorlijke wind op kop dus het reed gewoon prettig, geen rukken aan de fiets door zijwind en dan fietst het prima recht tegen de wind in. Richting Slootdorp, Haukes, Westerland en zo naar de korte Afsluitdijk, zolang als dit nog kan, dat stomme randmeer, beter was of is het om vanaf nu te spreken van het RAMPMEER dat hier nu echt gaat komen en dan via de Balgweg naar de Kooybrug over het Noordhollands kanaal. Daar ben ik linksaf gegaan langs het kanaal in zuidelijke richting, alles met de wind in de “rug”. Onderweg wel een paar keer gestopt bij de bloeiende bollenvelden, prachtig die heldere kleuren. Omdat de Koedijkervlotbrug mij te dicht bij Alkmaar brengt met extra verkeersdrukte ben ik bij Schoorldan maar overgestoken naar de andere kant om daar mijn weg te vervolgen. Toen ik een klein stukje in Koedijk had gereden leek het mij wel leuk om via het natuurgebied “Het Geestmerambacht”te gaan dus linksaf over een paar verkeersremmers het natuurgebied ingereden. Al heel snel zag ik dat er nogal wat “koeievlaaien” op de weg lagen en toen realiseerde ik me dat de Schotse Hooglanders wel eens dicht in de buurt konden lopen, inderdaad er liepen er een stel net naast de weg en 3 van die “joekels” liepen voor me op de rijbaan. Gelukkig had ik al behoorlijk vaart verminderd en had erg veel haast toen er een paar rechtsomkeert gingen en in mijn richting kwamen gelopen, snel uitstappen, fiets omkeren en weg wezen, stel je voor een paar van die grote horens door mijn smetteloze gele Quest, ik moet er niet aan denken, dus ik ben gewoon gevlucht voor de grote bruine “monsters”. Of het echt last had gekund, ik weet het niet, maar als paarden er af en toe ook vandoor gaan waarom deze kolossen dan niet en als het achteraf wel mis zou gaan dan ben je te laat. Via een andere weg ben ik later in Broek op Langedijk terecht gekomen en van daar weer naar Heerhugowaard en Obdam. Daar was het weer eens een drukte van belang, de auto werd net volgeladen met Westfrieslandspellen die per post verzonden moesten worden, ik zag er ook een pak tussen liggen bestemd voor Teun van Vuren uit Doetinchem een niet onbekend persoon in de muziekwereld. Zelf heb ik er ook nog een paar meegenomen één voor mijzelf en de andere voor Cor en Truus uit Middenbeemster. Dit is echt de laatste editie verzekerde mijn zus Gerda me, er zit zoveel werk aan, afgelopen zaterdag zijn we tot ’s nacht 4 uur bezig geweest met uitzoeken wie nou wel en wie nog niet betaald hebben en verwarrende bestellingen, echt het is nu wel goed geweest. Er zijn straks zo’n 9000 spellen uitgegeven, het Westfrieslandspel is echt een topper maar we zijn er straks echt klaar mee. Toen ik thuis stond kon ik de laatste rand hagel van mijn pet afslaan want de bui die ik nog kreeg was behoorlijk en hiermee is de totaalstand op 25.106 km gekomen.

Klein rondje NH.

Maandag, wasdag, nee tegenwoordig is dat niet meer zo strikt aan een vaste dag gebonden, hoewel de fiets zou nodig weer een keer in de “was” moeten, maar eerst nog maar even een klein rondje maken. Ik kwam gisteravond tot de ontdekking dat ik een paar schoenen rijker was geworden die niet bij mij thuis hoorden. Over gebleven van een wandeling en in de veronderstelling dat alles mijn eigendom was gewoon klakkeloos meegenomen van mijn vriendin dus die moeten weer zo spoedig mogelijk terug en dat kan vandaag wel even. De “gele taxi” van stal en dan gaat ie weer, geen kap erop omdat het weer redelijk is en de kans op een bui niet zo groot. Even naar Zuidoostbeemster 40 km voor de wind, op de meeste stukken reed ik boven de 40 km maar daar aangekomen was mijn gemiddelde maar 36 km p/u en dat viel me eigenlijk wel wat tegen. De schoenen “gelost” een paar bakken senseo en dan weer retour, niet via de zelfde weg anders ben ik weer zo snel thuis, dus met een ommetje. Richting Purmerend langs het Noordhollandskanaal richting Alkmaar, daar zou volgens Kees van Hattem de weg langs het kanaal prima zijn, geen “springschansen” meer op die ruime kilometer maar alles mooi fietspad. Bij West-Graftdijk gestopt en toch de kap er maar op, het werd me even ietsje te fris en dan weer verder. Helaas, het zal mij niet overkomen, kom ik onder de brug door bij Alkmaar staat er een asfalteringsmachine over de gehele breedte van het fietspad dus kon ik weer mooi terug en via de oude route op huis aan. Na bijna 100 km stap ik thuis weer uit de Quest en zit het trainingsrondje voor vandaag er weer op. Het enige wat mij opviel in de natuur was bij mij voor het huis waar een aantal hyacinten bloeiden en vooral de kleur vind ik prachtig.

Koffie met Kees van Hattem

Bezoek, inderdaad daar is ook tijd en gelegenheid voor. Gisteravond kwam er een mail van Kees van Hattem uit Heerhugowaard, hij zou vrijdagmorgen een rondje gaan maken met de Mango over Wieringen richting Middenmeer enz. en of ik dan de koffie klaar zou hebben. Uiteraard, eerst nog even een klusje opknappen en daarna zou ik thuis zijn om voor de inwendige mens te zorgen. Tegen 12 uur stond hij achter het huis met zijn fiets, nog lang niet aan het eind van zijn krachten want hij zag er uit alsof hij nog van start moest gaan. We hebben ruim een uur zitten kletsen over, ja waar anders over, uiteraard de velomobielen zoals Mango en Quest. Kees had ook wel zin aan de Quest van Wim Schermer maar net als bij zo velen ging hij ook bij hem aan zijn prijsopgave voorbij. Kees is volgende week vrijdag ook van de partij bij de “Ronde van Texel” dus op korte termijn zullen we elkaar weer ontmoeten en kunnen we onze ervaringen weer verder uitwisselen.

Langs de "Waerdse Tempel"

Elke dag is weer een verrassing, het wordt alle dagen weer iets vroeger licht en als je dan zo rond kwart voor zeven, zeven uur, naar de lucht kijkt geeft dat de dag meteen weer een prettige start als de lucht helder is en de zon straks van de partij zal zijn. Het lijkt me een dag te worden om weer een keer een rondje te maken met de Quest, de laatste dagen kwam er door de harde wind enz. niet veel van terecht. Dus tegen half 11, nadat ik eerst wat huishoudelijke klusjes had gedaan, heb ik me omgekleed en ben naar de garage gegaan om het “gele gevaar” naar buiten te rijden. Als eerste de banden serieus controleren op voldoende spanning, achter was 4,5 dus ietsje aanvullen naar 5 atm. links voor was 6 en ging naar 6,5 en rechts voor was nog 5 en heb ik dus ook naar 6,5 atm. gebracht, ziezo dat is het begin, spullen in de fiets en dan op weg. Ik had een glutenvrij brood gebakken voor mijn vriendin dus dat heb ik eerst maar naar Zuidoostbeemster gebracht, na daar de lunch te hebben gebruikt en het nodige vocht weer te hebben aangevuld heb ik de route weer vervolgd, heerlijk zonnig met de wind flink op kop langs het Noordhollandskanaal richting West en Oost-graftdijk en zo richting Alkmaar. Daar een beetje zoeken naar de juiste weg, eerst achter het gemaal langs de Huygendijk om, dan kom je door een nieuw aangelegd recreatiegebied waarvan me de naam niet te binnen wil schieten, via een hoge boogbrug naar de andere kant en de weg volgen tot het einde, dan iets rechts en dan meteen weer linksaf om langs een mooi gebied te fietsen waar, bijna aan het einde, het nieuwe uitgaanscentrum, de “Waerdse Tempel” staat. Als je in die richting gaat is er rechts een vrij groot kunstmatig aangelegd meer, waar komende zomer veel gebruik van zal worden gemaakt vooral omdat er zwemgelegenheid is en ook een stuk strand is aangelegd. Alles uiteraard bij de gewenste temperaturen die je dan mag verwachten en dan zal het echt niet meer aan de orde zijn om er met de Quest doorheen te fietsen. Na 104 km stond ik weer thuis met een voldaan gevoel en vast van plan om daar nog eens langs te “karren” allemaal nieuw gebied wat ik alleen kende toen het nog agrarisch gebied was.

"Storm(achtige)" verandering in beeld

Wat doe je op zo’n stormdag, niet fietsen dat is een ding dat zeker is, de regen valt tot op dit moment eigenlijk nog wel mee, maar de wind is al behoorlijk, dichtbij stormkracht en volgens het KNMI moet het ergste nog komen. En als je dan niet op weg kan met de fiets zoek je iets anders, zo vond ik nog een heel oude foto die ik jaren geleden ook al eens licht heb aangepast door er nog een foto bovenop te plakken. En dat heb ik nu weer gedaan met een zeer recente afdruk, die oude foto daar gaat het om, hij is van ongeveer 64 jaar geleden, ik ben daar volgens mijn jongste tante die nog goed bij de “pinken” is, 3 jaar oud. Het mooie van die foto vind ik dat alle personen op klompen staan met een overall aan en het bovenste knoopje vast, de rechtse kleuter, met toen al witte haren (wat er nu nog over is en dat is erg weinig is weer wit) ben ik. Voor mij staat vast dat zo’n uniek prentje nooit meer te maken is, stel je voor 1943 en nu 2008 waar kom je nog zulke nostalgische figuren tegen die in zo’n outfit poseren voor de fotograaf. De Quest heb ik gisteravond nog even aan de oplader gehad en tevens geconstateerd dat zijn totaalstand op 24.816 km staat, een ander opmerkelijk feit is dat Cees Roozendaal ook een Quest heeft besteld, Cees zoekt al een tijdje naar de ultieme velomobiel en nadat de fiets van Wim Schermer helaas aan zijn portemonnaie voorbij ging en de proefrit hem heeft overtuigd dat de Quest het wel is, staat hij nu genoteerd in de bestellijst van Velomobiel.nl. Nu maar hopen dat de productie in Dronten wat meer stuks per jaar gaat opleveren, dan ziet de wereld ooit nog eens geel, wit en rood enz. van de Questen.

Ronde van Texel

Vandaag leek het erop dat ik niet van huis zou gaan, veel wind en nog meer regen dus eerst maar een klusje afgemaakt in Zuisoostbeemster, met de hogedrukreiniger een paar zwarte plekken nog eens bewerken en dat is redelijk gelukt. Daarna op huis af en omkleden want de zon was er ondertussen geregeld weer bij en de wind, nou ja dat zie ik wel was mijn idee. De route die ik heb genomen ging redelijk recht tegen de wind in en die stukken waar ik zijwind zou hebben kon ik redelijk achter de struiken en bomen rijden. Het ging allemaal voortreffelijk hoewel het rondje maar klein is geworden, ik heb niet gekeken maar het zal tussen de 50 en 60 km zijn geweest.
Hoe komt het met de “De ronde van Texel”, vandaag nog een mailtje van de “Twisker ligfietsclub” ontvangen waarin de voorlopige lijst van deelnemers werd weergegeven. Het is een toename van 100% t.o.v. vorig jaar. Niet dat er een voorinschrijving nodig is gezien het grote aantal maar het begint te groeien, wie weet komt er nog eens een tijd dat het een echte topper zal worden en de mogelijkheid om mee te fietsen is nog steeds mogelijk dus wie zin heeft neem contact op met Leegwater1966@quicknet.nl en alle details worden verder toegelicht. De voorlopige deelnemerslijst ziet er zo uit:

De ronde van Texel heeft tien deelnemers zoals het er nu uitziet.
Verder is het ook mogelijk om direct naar den Helder fietsen ik hoop dat we de boot van 11.00 uur halen.
Tijdens de heen reis ben ik bereikbaar op 06-36137985.


Matthijs Leegwater Mango Twisk
Nico Steur Mango Twisk
Mark Wolterman Mango Alkmaar
Wim Schermer Quest de Woude
Pé Koomen Quest Middenmeer
Kees Schouten Mango Hoorn
Ina van Kesteren Mango Schoorldam
Kees van Hattum Mango Heerhugowaard
Meinderd Valentijn onbekend Hoorn
Sebastiaan ……….. Mango Driehuizen


Wij hopen dat het weer een geslaagde dag gaat worden en dat de weer goden ons gunstig gestemd zijn.


Groeten van de Twisker ligfietsclub

Nico & Matthijs

En zo is het gekomen ...................

Eén dag niet gaan fietsen, als het wel mogelijk zou zijn, het is mij vandaag overkomen. Wat duurt zo’n dag dan lang, koffie drinken, kletsen met een vriend die toevallig langs komt, wat boodschappen doen, nee het is mijn dag niet. Als je dan van alles en nog wat denkt te hebben bekeken en gedaan komt het van kwaad tot erger zegt men altijd, ledigheid is des duivels oorkussen,dus ook in mijn geval. Achter de pc een foto opzoeken en die uitsnijden met een foto bewerkingsprogramma en dan die weer in spiegelbeeld printen op speciaal stickerpapier en vervolgens op een t-shirt strijken. Hoe kom je zo ver, enige tijd geleden zag ik op de site van http://www.harwig.wordpress.com/ dat hij een site aan het promoten was met speciale t-shirts waar, in dit geval uiteraard, een rode Quest op was gefabriceerd. Het leek me wel leuk om dit ook een keer te maken en dan met een gele Quest en zo is het gekomen.

Het Twiske

Het is ondanks het toch redelijk mooie weer erg rustig langs de weg m.b.t. mensen op snelle fietsen zoals racefietsen en andere velomobielrijders. Vandaag weer een ritje gemaakt vanaf Middenmeer naar Oostzaan en met een beetje omweg weer naar huis, op de heen reis kwam ik 2 wielrenners tegen en verder wat schoolgaande jongelui en op de terug reis 1 wielrenner en weer wat schooljeugd die het met de verkeersregels niet zo nauw nemen. Via Purmerend een stukje langs het Noordhollandskanaal en dan afslaan naar Purmerland, dan na een paar kilometer rechtsaf richting Oostzaan en vervolgens linksaf het Twiske in, een prachtig natuurgebied met veel riet, sloten en plassen waar je ruiters wandelaars en fietsers tegen kan komen met af en toe een hardloper. Met een Quest door het Twiske is prachtig, er is echter één nadeel, je moet langzaam, want het is alles bochten. Het is voor mij altijd een beetje zoeken naar het juiste pad maar ik kom er altijd weer uit, toen ik bijna aan het eind was heb ik de “mobiel” genomen en even gebeld naar het oppasadres van mijn vriendin, Bram van 4 jaar nam de telefoon op en toen ik vroeg of hij me kon zien kwam er een ontkennend antwoord pas toen oma Tiny hem in de goede richting wees zag hij mij staan vlak bij de brug in het Twiske, vijf minuten later was ik op het adres waar ik meteen werd voorzien van een heerlijk bakkie cappuccino. Op de terug reis had ik een ietsje wind tegen maar dat stelde niet zoveel voor dus een beetje omrijden kon gemakkelijk, heen was het iets van 56 km en terug werd het net 67km. Wat me wel wat tegen viel was de temperatuur, die momenten dat de zon erbij was ging het wel maar als die weg was vond ik het gewoon koud.De totaalstand is hiermee op 24.703 km gekomen

Quest een wereldfiets

Het meest opvallend van vandaag was wel de site van Velomobiel.nl, na een ritje van 80 km en nadat ik eerst even onder de douche was geweest heb ik de pc aangezet en bladerde wat door de diverse ligfietspagina’s. Er is vaak een bepaalde lijn te zien in de verzorging van zo’n eigen site of homepage, of hoe je zoiets ook wilt noemen. In het begin wordt er vol elan van alles en nog wat aangedragen om maar een leuk verhaal met plaatjes in elkaar te draaien, maar het is maar al te vaak iets wat niet onderhouden wordt, soms na een paar maanden soms iets langer maar dan is het vaak niet leuk meer. Geen nieuws, geen zin om iets te schrijven, geen tijd enz. enz. en langzaam raakt het over. Zo kom je pagina’s tegen die een jaar of langer geleden voor het laatst zijn bijgewerkt, dus niet meer interessant zijn voor de lezer en helemaal niet meer voor de ooit zo fanatieke nieuwsbrenger. De site van http://www.velomobiel.nl/ wordt veelvuldig bezocht en ook zeer regelmatig bijgewerkt en zo kwam ik er vandaag ook weer. Er was te lezen dat er diverse nieuwe velomobielen in de “koker” zitten van ontwerp tot beginnend model en wie weet komt daar ooit een vergelijkbaar model uit wat de kwaliteiten van de Quest kan evenaren, ik moet dat nog zien. Een ander leuk item was de plaatsing van reclame voor een Canadees blad http://www.livingmagazinewindsor.com/ . Op de cover van het blad staat een fotomodel met, en daar gaat het om, een Quest, dat zo’n “wereldfiets” op deze manier in de kijker geplaatst wordt dat is toch geweldig. Ik moet wel eenvoudig blijven, de armoe houd je netjes, zegt men altijd, maar ik ben wel erg trots dat ik ook zo’n wereldfiets mag berijden.

De Lente kent vele kanten.

Niets is zo grillig als de natuur heb ik wel eens horen zeggen, ik denk dat het klopt. Vanmorgen eerst een beetje zon daarna wat bewolking en regen en later weer het zonnetje, dat was voldoende om te doen besluiten een klein rondje te “Questen”, te meer omdat de berichten voor vanmiddag matig tot slecht zijn. Omkleden en van start, eerst de polder uit en dan zie ik wel, de polder uit was niet zo moeilijk maar toen ik goed en wel op weg was langs de Langereis voelde ik de wind behoorlijk zwiepen aan de kuip van de Quest. Vooral als er een bui op komst is en dat was nu het geval, het duurde niet lang of de hagelstenen vlogen om mijn oren en het kletterden op de “gele karkas”. Gelukkig kwam ik langs een boerderij waar de boombeplanting tot aan de weg stond en zodoende kon ik even schuilen tot het ergste voorbij was. Dat duurde niet lang maar alles met elkaar gaf dit wel de eerste aanzet om de rit niet te lang te maken. Een paar kilometer verder op de Berkmeerdijk ging mijn pet aan de haal en gelukkig bleef hij in het gras liggen, voor het zelfde was hij in de sloot gewaaid. Weer een overweging om terug te gaan, maar kom op, niet direct opgeven, gewoon de pet wat strakker op de “kop” en wat dieper over de ogen, dan moet het goed gaan. Ja inderdaad een paar kilometer en toen was mijn hoofddeksel bijna weer vertrokken, ik voelde hem gaan en kon nog net op tijd mijn hand in de goede richting krijgen om hem voor een uitstapje te behoeden, maar dit was wel de bekende druppel, bijna omkeren en terug naar huis. Dat bijna betekende gewoon dat ik bijna bij mijn zus was voor een praatje en een bakkie, dus daarna echt weer op Middenmeer af omdat het met zoveel wind niet prettig is langs de weg, als het nou moest, dan is het wat anders, maar dit is alleen maar voor mijn plezier en ontspanning.