18 augustus 2021

Over de "Noordkop"

 




De rit van vandaag ging anders dan ik me had voorgenomen, ik was van plan even naar mijn zoon en schoondochter in Alkmaar te gaan maar nadat er geen reactie kwam op een app besloot ik de koers te wijzigen en net toen ik zover was kwam er bericht dat ze te laat mijn bericht zagen maar ze gingen ergens anders heen, geen probleem maar zo kwam ik in een andere hoek van N.H. Weer en keer over de “noordkop” langs het Marsdiep.






De heide bloeit al mooi in de duinen en daarnaast is het opletten met zoveel vakantiegangers op de fietspaden ze zien veel meer als een ander en vergeten daarbij het overige verkeer. 



Door Schoorl een beetje kris kras en toen via de Schoorlsezeeweg naar de strandjutter bij het begin van de vroegere Honds Bossche zeewering, ik vind het altijd nog jammer dat de situatie op deze manier is aangepast, ik mis het fietsen langs het soms woeste water zoals het vroeger was. In het begin stond ik er alleen maar er kwam leven genoeg in de brouwerij. Eén van de bezoekers van dit punt was naar later bleek een meneer uit Schagen met de racefiets. Er volgde al snel een gesprek over de Quest en toen ik weer zo ver was om mijn weg te vervolgen merkte hij iets op wat onder de kap van de derailleur hing. Het was een stukje van een tie-wrap wat door het afvoergaatje naar buiten hing, het was niet zo te verwijderen dus moest de kap er even af. In mijn tas zit normaal de juiste inbussleutel maar nu net niet. Gelukkig had de man met de racefiets wel het juiste materiaal bij zich wat hij spontaan aanbood om het probleempje op te lossen, misschien had het nooit een probleem geworden maar je weet maar nooit nu was ik weer veilig voor het vervolg van de rit richting Den Helder. 




Als ik langs het Marsdiep fiets zie ik dat de boot vanaf Texel net aanlegt dus ik kan nog mooi voor de autostroom oversteken om zo snel mogelijk richting Middenmeer te gaan waar ik na precies 105 km weer binnen ben gelopen.

17 augustus 2021

Het bleef droog op het HEM-rondje


 Weer zo’n dag met twijfels, de berichten zijn ronduit slecht, harde wind en regenbuien. Ja wat moet je dan, ik besluit om te gaan en dan zie ik wel. Het HEM-rondje is net zo’n verzetje en onderweg kan ik altijd nog eerder afslaan mocht dat nodig zijn. Ik was bijna geneigd om geen richting aanwijzer meer te gebruiken, ik ga hier nu zo vaak langs, ze weten nu wel welke kant ik op zal gaan. Hierbij denkend aan de uitspraak van een beroepschauffeur die naar de Centrale markt in Amsterdam reed met de vrachtauto, zijn collega/medefirmant reed achter hem en zag dat er nergens richting werd aangegeven. Toen ze ter plaatse waren en hij zijn collega hierop aansprak vertelde deze doodgemoedereerd “Ik kom hier nu al zo vaak dus ze weten nu echt wel welke kant ik opga” Ik zal dit voorbeeld maar nooit volgen, normaal doen is net zo veilig.



Na Hoorn langs de dijk richting Schellinkhout, het surfgebied waar druk gebruik van wordt gemaakt. Met deze wind gaat het ze echt voor de wind en is het volop genieten.




Van alle zeilboten en bootjes zag ik er maar één met volle zeilen en de rest had maximaal één klein zeiltje en gingen dan al snel genoeg.


Bij Andijk zou het prachtig zijn als de lichtopstand “De Ven” weer eens netjes in de witte verf zou worden gezet, hij is nu smerig en ziet er niet uit. Bij toeval bleef ik op de weg en niet boven op de dijk rijden met het idee dat er wel vakantiegangers op de dijk zouden fietsen.


Dat viel wel mee maar ze waren wel op diverse plaatsen het gras aan het “klepelen” en opzuigen, zowel onder als boven langs het fietspad.

Net voor Medemblik zag ik de boot net binnenlopen die onderdeel uitmaakt van het toeristische rondje Hoorn-Enkhuizen -Medemblik met achtereen volgens Vanaf Hoorn met de normale trein naar Enkhuizen dan met de boot over het IJsselmeer naar Medemblik en vanaf daar met de stoomtrein weer naar Hoorn.

Bij kasteel Radboud passeer ik een zo te zien oude T-Ford in opvallende kleuren. En zo kwam ik weer thuis na 89 km genieten zonder één spat regen aar wel een stevige wind

16 augustus 2021

Ik ga een "grote jongen" worden


 


Gaan of afwachten, nadat ik weer binnen kwam met wat boodschappen twijfelde ik nog even maar nadat ik de buienradar had bekeken was ik er klaar mee, “gaan met die banaan”. De harde wind en de te verwachten buien zal ik onderweg wel ervaren maar achter de geraniums gaan zitten ( voor zover dat mogelijk zou zijn) is er niet bij. Ik had het plan om langs de “hofleverancier” van de aardbeien te gaan en even een doosje bij Tiny brengen en uiteraard ook één voor mijzelf. Alles loopt zoals ik had verwacht, er waren aardbeien, de Qr-code voor de betaling werkt prima en het is nog steeds droog. Ik was niet de enige, voor mij stonden nog een paar klanten, dus afname verzekerd. Dan door naar de “Zuidoost” waar snel koffie werd gezet en inderdaad daar kwam ook de eerste regen naar beneden, gelukkig zat ik nu op droog. Na de koffie nog even afwachten tot het acceptabel was en toen weer naar huis.



Later nog even gestopt om de “deksel” erop te doen en na een paar kilometer kon die ook weer op z’n vaste plek achter de stoel, het was droog en dat bleef het verder ook.

Toen ik bijna thuis was kwam de zon er zelfs al een beetje bij en de blauwe lucht zat eraan te komen.  Ik was meteen zover dat ik steeds meer begon te denken dat ik een “grote jongen” ga worden, ik ga ook met slecht weer fietsen en moet toegeven dat je daar in een Quest geen barst van merkt ook vandaag niet na 88 km.

12 augustus 2021

Aardbeien rit

 


Het is vandaag maar een heel kort ritje geworden, vanmiddag moet ik op tijd op een ander adres zijn dus kan ik nu niet te ver gaan. Even naar Zwaag moet mogelijk zijn want bij Leo en Riet is zoon Piet over uit Oeganda en aangezien die vaak drukke bezigheden heeft voor zijn bedrijf in Afrika moet ik wel een beetje op tijd zijn wil ik hem zien en spreken. Ik had me voorgenomen heel rustig te fietsen en niet nat en bezweet aan te komen en dan ervaar ik weer, net als zo vaak, de wil is goed maar het vlees is zwak. Ik hield het niet droog maar gelukkig zaten we buiten met de koffie en helaas was de vogel alweer gevlogen, hij was naar het Westland voor zaken. Met Leo en Riet een tijdje zitten kletsen en bedenken wat het vervolg wordt voor deze rit, mogelijk het HEM-rondje maar dat pakte anders uit gezien de tijd.







Dan maar langs de “hofleverancier” van aardbeien in Lekermeer. Er waren er nog genoeg, 2 doosjes voor € 5,- en ook de bekendheid gaat steeds verder gezien het aantal liefhebbers van echt smakelijke aardbeien. Ik fiets langs de kassen waar ze groeien en dus vandaan komen en zie dat het voorlopig nog wel door zal gaan. Als ik weer thuis ben heeft de dagteller 55 km genoteerd die wel weer heerlijk zijn verlopen.

11 augustus 2021

Oostzaan op en neer.

 

110 km

Het weer doet heel veel met een mens, zon en geen regen of extreme wind wat wil je nog meer, ik heb vandaag weer genoten en dan denk ik vaak wat is het leven toch mooi. Ik ga eerst in zuidelijke richting , langs de aardbeienverkoop en dan door, ze zullen daar misschien wel denken “is ie er nu alweer met die gele fiets” ze zullen ze in Oostzaan zeker wel lusten.. De bedoeling was om vandaag even op en neer te gaan naar Oostzaan, de familie is weer terug van een buitengewone vakantie ver van Nederland n.l. Costa Rica.


Het was inderdaad een ervaring als ik de foto’s en nu de ervaringen hoor van Eric en Patricia ook de mannen hebben genoten van dit bijzonder uitstapje. Het fiets er vlot naar toe, de vaste route via Zuidoostbeemster en Purmerend, Purmerland en dan Oostzaan. Er is weinig verkeer langs de weg, de vakantieperiode is goed merkbaar. In Oostzaan is er meteen koffie en doen Patricia en Eric verslag van hun ervaringen, geweldig wat ze ondernemen met hun gezin. Na de koffie ga ik weer de andere kant op en ga bij Tiny aan in Zuidoostbeemster, die vond het leuk dat ik even naar de kinderen was geweest in Oostzaan. De lunch ging er goed in en vanmiddag gaat Tiny fietsen met schoonzus Truus dus die zijn samen onder de pannen met dit prachtige weer.






Ik was terug via “ ’t Twiske” gegaan waar de “bermen” werden gemaaid waardoor de bochten veiliger zijn te overzien, een goede zaak.


Het lijkt toch wel of de lucht wat werkt en je zou haast zeggen er zou best nog een onweersbui kunnen komen met wat regen. Ik was ondertussen thuis en heb alleen maar mooi weer gehad op deze prachtige 110 km door N.H.

10 augustus 2021

De regen is waarschijnlijk op in N.H.

 


Wat gaan de dagen toch snel voorbij, zo is het een nieuwe maand en zo zitten we alweer op een derde van deze maand en is het zo weer die gedenkwaardige dag in augustus. We wachten maar af hoe het gevierd kan en/of mag worden. Vandaag kon ik in ieder geval nog weer een lekker stukje los, een glutenvrij brood wat gisteravond is gebakken naar Tiny brengen en dan langs de aardbeienteler dan komt alles weer goed. De laatste bui van vanmorgen nog even afwachten en dan op naar “Lekermeer” een piepklein gehucht tussen Wognum en Bobeldijk waar nog steeds verse aardbeien aan de weg staan. Thuis had ik al een plaatsje in de fiets gereserveerd voor aardbeien aan de ene kant en het brood aan de andere kant en zo kon ik alles veilig en heel afleveren in de “Zuidoost”. Bij Tiny koffie met koek en gezellig wat bijkletsen over de familie die weer thuis was van vakantie. Na de koffie ben ik weer opgestapt en met een omweg weer op huis aan in Middenmeer.








Op de heenweg had ik al een aantal foto’s gemaakt vooral het bord bij “Leekerweide” maakt wel indruk en op de Oostdijk van de Beemster lijken de buien nog even spelbreker te gaan spelen maar het viel allemaal mee, het bleef droog.



Als ik later langs de Zuiddijk van de Beemster het vee bekijk wat ligt te herkauwen, dan denk ik elke keer, waar is het zo hoog geprezen Hollandse zwartbonte vee, dit witte “spul” lijkt er toch niet op. Pas veel later onwaar ik wel bont vee, allemaal liggend en in alle rust herkauwend voor een goede melkproductie. Langs de molens op de Zuidschermerdijk op naar Obdam om bij Tom en Gerda nog even mijn neus om de hoek te steken.




Iets verder zie ik twee hazen enorme sprongen maken en tegen elkaar botsen, er blijft er één zichtbaar die zich achter de oren krabt en zich misschien afvraagt waar z’n maatje is gebleven en dat alles op een ritje van105 km zonder buien, heerlijk.